Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

발행: 1902년

분량: 484페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

Λωτώ τε Πρωτώ τε Φέρουσά τε Aυναμενη τε

Νησαίη τε και Ἀκταίη και Πρωτομεδεια Λωρις και Πανόπεια και ευειδὴς Γαλάτεια 250Ἱπποθύη τ ερόεσσα και Ἱππονόη ροδοπηχυς

μοδύκη η κυματ εν φροειδέι πύντωπνοιάς τε ζαεων ἀνεμων σὐν Κυματολήγllρεῖα πρηυνει καὶ ευσφέρω Ἀμφιτρίτη, Κυμώ τ ιιύνη τε ευστεφανος Ἀλιμήδη 255

248 - Σ 43 250 Σ 45 dωρὶς καὶ Πανόπη καὶ ἀγακλειτη Γαλάτεια 252 γ 294 ἐν ηεροειδέι πόντω

252 s*h cf. Pseudorph. Arg. 1007 sq. Ab. κοιμησας δ' o γε φsu πανημερίων ἀνθρώπων l καὶ ζανενεῖς ανέμων πνοιὰς καὶ κυματα πόντου . . 254 Hymn. Hom. Merc. 417 ρεῖα μάλ' ἐπρήυνεν cf. vas Eretrienge χελτ. δρχα οχ. 1892 p. 77; Εὐλίμνη malit Fich, d. gi

oratore Ivlacet urgensi l. c.; κυματολήγη pro epitheto quidam, cf. schol. p. 237 Fl ἐὰν κατὰ δνομα ἀκουσωμεν, ως φησιν χρίσταρχος, ἔσονται μία καὶ πεντηκοντα Nηρηίδες κατειλεγμέναι' 254 secluso v. 253 sic primitus scriptum fuisse censuit Bergh ΟΡ. ΙΙ 756, 27: πρηυνει πνοιάς τ ἀνέμων συν

62쪽

Γλαυκονομη τε φιλομμειδὴς καὶ Ποιαοπύρεια Ληαγύρη τε καὶ Εὐαγύρη καὶ Λαομέδεια Πουλυνόη τε καὶ Λυτονύη καὶ Λυσιάνασσα

l Εὐάρνη τε φυήν τ ἐρατη καὶ εἶδος ἄμωμος καὶ ναμάθη χαρίεσσα δεμας δίη τε Μενίππη Νησώ τ Εὐπύμπη τε Θεμιστώ τε Προνθη τε Νημερτής θ', η πατρος ἔχει νύον ἀθανάτοιο.αυται μεν Νηρῆος ἀμυμονος ἐξεγενοντο

κοοραι πεντήκοντα, ἀμυμονα εργα ἰδυῖαι. Θαυμας δ' 'Ωκεανοῖο βαθυρρείταο θυγατρα

βαθυρρείταο . . . Ωκεανοῖο

263 sci. Pind. Istrin. UI V) 6 Mρεἴδεσσί τε πεντήκοντα Pseudo 11. Arg. 336 si Ab. Nηρέα .... ἄμμιγα πεντήκοντα κόραις 264 Hymn. O . 23, 2 πεντήκοντα κόρνσιν 265 s. cf. Nonn. Dion. XXVI 359 s hi 263 si ci . ad 233 265-267 Serv. in Vergil. Αon. IH 212 I 380, 23Τh.-II.) has Harpyias) Hesiodiis dicit Thaamnantis et Electrae filias 265 Bq. Plat. Tlieael. p. 155 D καὶ ἔοικεν ὁ την Ἱριν Θαυμαντος ἔκγονον φήσας Ουκακῶς γενεαλογεῖν Asclepius in Aristot. Metaph. p. 18, 31 Η. διδ καὶ την Ἱριν ὁ ποιητὴς Θαυμαντος θυγατέρα εἶπε Elias in Ρor FT. Isag. p. 41, 19 H. καὶ παρὰ τοῖς ποιηταῖς η 'Iρις Θαυμαντος λέγεται θυγάτηρ . . .

256 τεJ om. φ, superscr. In L φιλομμειδὴςJ D, φιλομειδὴς Ωbm . φιλομηδὴς G 257 ΛηαγόρηJ cf. Fich l. o. 457, Sitti e l. p. 432; Λειαγόρη libri Λαομέδεια l auctori schol. 238 T.: j των ἀλλο τρέων ἐν πλω μνήμη

πραγμάτων' Aλλομεδεια scripturam ante oculos obversatam esse suspicatus est Muetgeli l. e. 444 258 Om. G, om. in textu, in marg. ni. alia addit Η

Πουλυνόη τε καὶ ΑὐτονόηJ Πουλυνόμη τε καὶ Αὐτονόμη Aldus ed. Πουλυνόη ex Apollod. I 2, 7 p. 8, 18 IV.), ubi πουλυνόη et πολυνόη codd. , Hesiodum corrigi posse sensit Muetetoli do em. Theog. Hes. 265, conexit PepΡ- insilior Phat. XXXIV 182 Πολυνόη v. Leeu ven Enchir. dict. ep. 240 adn. 2 , πουλονόμη πολυνόμη I) libri Exegesis 388 Fl.) ΛυσιάνασσαJ 'Τσιάνασσα Goetiling ed. y 27, sed cf. schol. p. 238 M. Apollod. I 2, 7 p. 8, 15 IV. 259 seposuit Ahrens Odit. gel. Ang. 1842 p. 1272 260 hoc versu papyri Londinensis B iragmentum alteriun incipit χ καὶ - χαρίεσσαJ Perie

63쪽

ηγάγετ 'Ηλέκτρην' η δ' δεκεῖαν τεκε Tρινὴυκύμους 'Αρπυίας Ῥελλώ τ' Dκυπέτην τε,αῖ ρ ἀνεμων πνοιὴσι και οἰωνοῖς ἄμ' επονται δεκείης πτερυγεσσC μεταχρονιαι γὰρ Γαλλον.Φύρκυr δ' αὐ τδε Γραίας τεκε καλλιπαρήους 270 εκ γενετῆς πολιάς, τὰς δὴ Γραίας καλέουσιν

Pseudodraco, καλλιπαρήας codd. recensionis x, v. IVien. St. XIX 65 es. ευ- παράου . . . Μεδοίσας Pind. Pyth. XII 16); καλλιπάρηος Seleucus socii tum schol. 117 et 240 Fl. - M. Mueller de Seleuco Hom. p. 44 Fr. 29): ἄμεινον δε γράφειν καλλιπάρηος', D' ἡ ἐπὶ της Κητους τo ἐπίθετον Aς Σέλευκος. Γλ- λως τε καὶ ἐν τοῖς ἐπάνω Theog. 238) την Κητῶ καλλιπάρηον εἶπεν. utraque

64쪽

ΗΣΙΟΔΟΥαθάνατοί τε θεοὶ χαμαὶ ερχύμενοί τ ανθρωποι, Πεμφρηδώ τ' ευπεπλον Ἐνυώ τε κροκύπεπλον, Γοργούς αῖ ναίουσι περην κλυτοO Mκεανοῖο

εσχατιη προς νυκτος, is Εσπερίδες λιγυφωνοι, 275 Σθεννώ τ Mρυάλη τε Μέδουσά τε λυγρὰ παθοῖσα.η μὲν Ἀν θνητή, αῖ δ' ἀθάνατοι καὶ ἀγηρω, αἱ δυο τθ δε μιη παρελέξατο Κυανοχαίτης

272 E 442 ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ' ανθρώπων 277 s 218so δ' ἀθάνατος καὶ kγηρως' 278 cf. Υ 224 ῖππω δ' εἰσάμενος παρελέξατο

κυανοχαίτη

276 Nonn. Dion. XL 229 Σθεννώ τ' Ευρυάλη τε ' 278 Nonn. Dion. XLV 407 2μυμώνη παρελέξατο Κυανοχαίτης 273 Εt. gen. V. πημαίνειν . . . τδ δὲ Πεφρηδῶ Ἐσίοδος ἐν Θεογονία Πεφρηδώ - κροκόπεπλον . ὀνόματά εἰσι θεῶν ὁ μεν Ἀσίοδος Ἐνυῶ μίαν λέγει των Φορκώνων, ὁ δε πιμηρος την πολεμικηW η Πεμφρηδῶ την ἐναλίαν λέγει πομπην καὶ τον πλουν μέγει add. cod. A) Ἐσίοδος 274 sib Schol. Hom. Ven. B et To vni. E 741 HΙ 268, 7 D. et V 195, 2 M.) Ἐσίοδος γὰρ τον των Γοργόνων μυθον διέπλασε διέπλασε τον μυθον των Γοργόνων TO Uul. Schol. Hom. Ven. B et Tovail. Λ 36 III 457, 20 I . et V 381, 6 M.) τον γὰρ περὶ Γοργοῖς Γοργόνος Tomni.) μsθον Ἐσίοδος ἔπλασεν 274 Agatharoti. 10 Inari Erythr. Ι 9 Geon. Gr. min. 116, 5 M.) ου τοs 'Ωκεανοsὶ φησὶ πέραν οἰκεῖν τὰς Γοργόνας Ἐσίοδος Schol. Hom. Ven. B et To vnt. Θ 349 III 363, 2 D. et V 280, 7 M.) ουτε γὰρ ὁ ποιητὴς οὐτε Ἐσίοδος Γοργῶν φασιν, ἀλλα Γοργῶ reli ima Om. Schol. Ven. B) ... καὶ Γοργούς αδ ναίουσιν 274-280 Schol. Hom. 1 634 H 528, 4 D. ἐκ τούτου τι πλάσμα τι περὶ την Γοργόνην γέγονεν Ἐσιόδου καὶ συγγένειαν αφτης γενεαλογεῖν ἐπεχείρησε καὶ ὀνόματα περιέθηκε καὶ ἔτι ἐκαρατομήθη 276 Herodian. περὶ μον. χέξ. I 13, 1 II 919, 27 L.

lectio ax antiquiore litteratura nasci potuit 271 sci. insiticios esse auspicatur Paley ed. Τ 185 271 praeter partem primae litterae nillil seritatiun

65쪽

ἐν μαλακῶ λειμονι καὶ ανθεσι εἰαρινοῖσιν.

τῆς δ' ἔτε δὴ Περσευς κεφαλην ἀπεδειροτύμησεν, 280εκθορε μυσάωρ τε μέγας καὶ Πήγασος Ἀπος. τω μεν ἐπώνυμον ηεν, ὁτ Dκεανου περὶ πηγὰς γένθ d y αορ χρυσειον εχων μετὰ χερσὶ φίλIσιν. χο μεν ἀποπτάμενος προλιπὼν χθόνα μητερα μήλωνῖκετ' ἐς ἀθανάτους ' Ζηνbς δ' εν δώμασι ναίει 285 βροντήν τε στεροπήν τε φερων Λιὶ μητιύεντι. μυσάωρ δ' ετεκεν τρικεφαλον Γηρυονῆα

279 B 89 ἐπ' ἄνθεσι εἰαρινοῖσιν ' 283 99 χερσὶ φίλησι ' 284 B 696 μητέρα uniων' 285 α 51 δ' ἐν δώματα ναίει 279 Hymn. Hom. XIX 25 ἐν μαλακῶ χειμῶνι', cf. EpigT. ed. Κaibet 649, 4 ανθεσιν ἐν μαλακοῖσι 280 s h cf. Ovid. Met. IV 785 snareat Agenorides se Medusae) ei istιisse captiu collo. pennispM moaeem l Pegason et fratrem 1natris de sanguine natos 281 cf. Pind. Ol. XIII 63 3ς τῶς δνιώδεος

υἱόν ποτε Γοργόνος ἡ πόλλ' Hμφὶ κρουνοῖς l Πάγασον ζεῖξαι ποθέων ἔπαθεν

285 cf. Arat. 223 sq. αὐτὰρ ὁ Ἱππος l ἐν dιις εἰλεῖται καί τοι πάρα θηήσασθαι 287 cf. Pseudorph. Ar . 976 Αb. τρισσοκέφαλος ἰδεῖν Ἐκάτη 280 Hesych. V. Γοργείην κεφαλήν . . . 'Ησίοδος δὲ πλανηθεὶς ὰνέπλασεν ἐκ τούτων τὰ περὶ τον Περσέα, οτι ἀπέτεμε την κεφαλὴν Γοργόνος Cosmas IIior. in Greg. Τheol. Caran. L 38 c. 493 M. λέγεται δε ὁ Περσεὐς την μίαν τούτων των Γοργόνων) ὰνελεῖν τω λόχω δρεπάνω ' καὶ ταυτα μεν περὶ τῆς

τῆς Γοργόνος ὰποτμηθείσης την κεφαλὴν οπb του Περσέως ἀνεδόθη ὁ Πήγασος ἴππος, καὶ Ἐσίοδος μαρτυρεῖ της ὁτε - λπος Schol. Nicandi'. Alex. 101 p. 83, 16 K. γονόεντα Μεδούσης ἐπειδὴ ὁ αυχὴν τῆς Μεδούσης Γοργόνος αποτμηθεὶς ἐγέννησε τον μυσάορα καὶ τον Πήγασον ἴππον, Aς Ἐσίοδος ἐκ

γὰρ του αιματος αὐτῆς Ουτοι ἐγένοντο ei . Schol. Vet. Nicanda'. I. c. p. 34, 9 Aj-V. ἔτι ἐγέννησεν ὐποτμηbεῖσα τδν Πήγασον καὶ τον μυσάορα, ῶς Ἐσίοδος 281 Eust. Hom. 1011, 62 Ἐσίοδος 1ιέντοι δαιρόνων οἶδέ τι ἔτερον τον μυσάορον . . idem i. c. 577, 37 . . τω ἐν τst καθ' Ἐσίοδον Θεογονία μυθευομένω χρυσαόρω 286 Schol. Arat. 205 p. 376, 15 M. ιερος δε ὁ Πα-πος ... η οτι βροντήν τε στεροπήν τε φέρει χιὶ μητιόεντι'. εIληφε δε τὴν

286 φέρωνJ φέρει in suo verborum conexu schol. Arati 287 μυσάωρ l

66쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ μειχθεὶς Καλλιρύsi κουρn κλυτου 'Ωκεανοῖο.

βουσὶ παρ' εἰλιπόδεσσι περιρρυτω εἰν Ερυθείη 290 Iματι τῶ, 5τε περ βοος ηλασεν ευρυμετώπους Tψυ- εἰς ἱερην διαβὰς πύρον 'Ωκεανοῖο

ορθον τε κτείνας καὶ βουκόλον Mρυτίωνα σταθμω εν ῆερύεντι πέρην κλυτου 'Ωκεανοῖο.η M ετεκ αλλο πέλωρον ἀμήχανον, ουδε ἐοικbς 295289 Λ 690 βίη Ηρακληείη ' 290 Z 424 βουσὶν ἐπ' εἰλιπόδεσσι

29I B 361 ηματι τω, οτε' A 154 βosς ῆλασαν Τ 495 βόας . . εορυμετώπους 293 Quint. Sinnn. VI 255 βουκόλος Εὐρυτίων 295 s db cf. Hymn. Ηοm. Apoll. Pyth. 173 η δ' ἔτεκ' οἴτε θεοῖς ἐναλίγκιον οὐτε βροτοῖσιν l δεινόν τ' ὰργαλέον τε Ἀφάονα, πῆμα βροτοῖσιν Fragm. Orph. 41 Ab. σὐν δε Φάνητ' αλλην γενεhν τεκνώσατο δεινην l νηδυος α ιερης, προσιδεῖν φοβερωπον ἔχιδναν, i ης χαῖται μὲν ὰπb κρατός, καλιν δε πρόσωπον l ην ἐσιδεῖν, τα θελοιπὰ μέρη φοβεροῖο δράκοντος l αὐχένος ἐξ ἄκρου Suid. v. κυνοκέφαλος II a 460 B.) . . ὁμοῖος ὁποῖος Suid.) ην ὁ παρ' 'HσιόδωΓηρυονευς' μυσάωρ - Γηρυονηα' Schol. Aristid. IH 547, 10 D. ὁ 'Πσίοδος φησι τον Γηρυόνα Γηρυόνην Oxon. τρεις κεφαλὰς ἐσχηκέναι λέγων τρικέφαλον Γηρυονηα 292-294 Τgeig. in Lycophr. 651 II 718 M.) καὶ 'Ησίοδος, οἶμαι, ἐν Θεογονία ' . . . διαβὰς - 'Ωκεανοῖο 293 Schol. Pind. Istrin. I 15 p. 360, 8 A. ἐνος γὰρ ὁντος του Γηρυόνου κυνός, ως γε καὶ 'Hσίοδος μαρτυρεῖ 'Dρθον

Εὐρυτίωνα . . .

θρον sicut in v. 327) Ioannes Diae. videtur legisse, cf. 316, 29 κτεινει μέντοι ὁ 'Πρακλης καὶ τιν ηορθον l. 'Oρθρον . . . τους ορθρους τους μεγάλους δq-λαδή-F 294 πέρην κλυτost περικλυτ F 295-336J v. 295332 ex alio carinino illatos esse ab intei polatore ex eius ipsius sabrica ortoa

67쪽

θνητοῖς ἀνθρώποις Ουδ' ἀθανάτοισι θεοῖσιν,εν inser γλαφυρω θείην κρατερύφρον Ἐχιδναν, ημισυ μεν νύμφην ελικώπιδα καλλιπάρηον, ημισυ δ' αυτε πελωρον 5φιν δεινύν τε μεγαν τε αἰόλον Δμηστὴν ζαθέης υπο κευθεσι γαίης. 300ενθα δε οἱ σπέος εστὶ κάτω κοῖλη υπο πετρητηλο0 ὰπ αθανάτων τε θεῖν θνητον τ ἀνθρώπων ενθ' ἄρα οἱ δάσσαντο θεοὶ κλυτὰ δώματα ναίειν.

η δ' ερυτ εἰν Ἀρίμοισιν υπο χθόνα λυγρὴ 'Eχιδνα,

296 ω 64 2θάνατοί τε θεοὶ θνητοί τ' ἄνθρωποι θ' 343 ἀθανάτοισι θ εοῖσιν ' 297 β 20 ἐν σπέεῖ σπηι codd.ὶ γλαφυρω' 300 X 482 Oreb κευθεσι γαίης ' 302 cf. Σ 404 osτε θεῶν osτε θνητῶν kνθρώπων 303 ω 304 κλυτὰ δώ-τα ναίω ' 304 sq. cf. B 783 εἰν χρίμοις, ολ φασὶ Tυφωέος ἔμμεναι εὐνάς 299 Hymn. Hom. Apoll. 'ui. 223 πέλωρ μέγα τε δεινόν τε 300 cf. Inscr. m. metr. ed. Preger 225, 2 - Anth. Pal. XI 271, 2 αγριον ἄμηστήν' 301 Epim. gr. ed. Mibel 309, 2 ἔσω κοίλης κατὰ πέτρας 302 Ρseudo-Αuri carin. 50 ἀθανάτων τε θεῶν θνητῶν et ἀνθρώπων

κοιτον καὶ κακοκοίμητον του κευθμωνος ἐνδιατρίβει μυχόν cf. Schol. vel

Lycophr. 1351 p. 188, 20 Κ. πλησίον Λυδίας εἰσὶ τὰ Ἀριμα δρη, ὁπου φησὶν Ἀσίοδος ειναι την Ἐχιδναν ' ταύτη δὲ συνεμίγη ὁ Ἀφῶν

esse v. 333-336) exposuit A. Meyer do comp. Theog. Heg. 19 295-305 duas recensiones statuit Hermam Op. VI 171 sq. , Maarum altera v. 295-300, 303

καρτερόφρον'J DP 300-305 sic disponendos esse censuit Hemium cs. Comm. soc. scient. Gotting. II 144 adn. h) maximam partem secutus

λο W η ποικίλον διὰ τι διάφορον της κινήσεως δε ποικίλον διὰ τb πολυέλικτον των κλάδων και πολυειδὲς των φυτῶν; ποικίλον lit ri quod ex interpretatione scholiorum videtur irrepsisse) ἄμηστὴνJ ἄμεστὴν Wachemagel, Bezzenb. Beur. g. Κ. d. indog. Spr. IV 267, sed cf. Schulgo Quaest. ep. 121 adn. I

68쪽

ΠΣΙΟΔΟΥ ἀθάνατος νύμφη καὶ ἀγηραος ὴματα πάντα. 305τρ δε Tυφάονά φασι μιγήμεναι εν φιλύτητι δεινύν υβριστην τ ἄνομόν F ἐλικώπιδι κούρρ'

η δ' υποκυσαμένη τέκετο κρατερόφρονα τεκνα. 'υρθον μὲν προτον κύνα γείνατο Γηρυον ' δεύτερον αυτις ἔτικτεν ἀμηχανον ου τι φατειδν 310

Κερβερον Δμηστήν, Ῥίδεω κύνα χαλκεύφωνον,

πεντηκοντακεφαλον, ἀναιδέα τε κρατερόν τε '

τb τρίτον Ἱδρην αυτις εγείνατο λυγρὰ ἰδυῖαν

305 Θ 539 ὰθάνατος καὶ ἀγηραος ηματα πάντα 306 B 232 μίσγεαι ἐν φιλότητι ' 307 Λ 98 ἐχικώπιδα κούρην' 308 cf. Z 26 η δ' υποκυσαμένη ' λ 299 κρατερόφρονε γείνατο παῖδε 3 10 7 161 δεύτερον αυτις 313 1 432 λυγρὰ ἰδυῖα 307 Soph. Trach. 1096 do Centauris) ὐβριστην ἄνομον υπέροχον βίαν Orac. Sib. II 259 δεινοί θ' υβρισται τ' ἄνομοί τ εἰδωλολάτραι τε Theodoridas Antin. Pal. VH 738, 2 υβριστης . . . Aὶ φ) ἄνεμος 306 si et 311 Philodem. περὶ εοσεβ. 14 tati. 42, 12 s νυ G. Ἐσίοδος. . . καὶ 'Λ κουσίλαος Ἐχίδν ης καὶ Tvφῖ νος τον κο να Κέρβε ρον 309 Schol. Pind. Istiun. Ι 15 p. 360, 5 A. εIς γὰρ ην ὁ Γηρυόνου κύω 'Hσίοδος εἶπεν 'Oρθον μεν πρῶτον' εἰς τι αυτό 312 Schol. Soph. Trach. 1098 p. 341, 9 P. Ησίοδος πεντηκοντοκέφαλον' αφτόν τον Κέρβερον) φησιν εἶναι Scliol. Hoin. Ven. Α Β ΤΟ d. Θ 368 I 287, 9 D., III 364, 5 D., V 281,25 M. . . 'Ησίοδος δε πεντηκοντα ἔχειν αυτον τιν Κέρβερονὶ κεφαλάς φησιν χρίμοισιν l Εἰναρίμοισιν alictor Exegesis 391 Fl. αυτη δε η Ἐχιδνα, ηγουν

αἱ ρίζαι των δένδρων συνεπινοουμένων καὶ των καρπῶν φυλάττονται ἐν τοῖς

69쪽

Λερναίην, ην θρέψε θεὰ λευκώλενος μηἄπλητον κοτέουσα βίη Βρακληε4. 315 καὶ την μὲν Aιις υἱις ἐνήρατο νηλέι χαλκῶ Ἀμφιτρυωνιάδης συν ἀρηιφίλω πολύω Πρακλέης βουλησιν Ἀθηναίης ἀγελείης.η δε χίμαιραν ετικτε πνέουσαν ἀμαιμάκετον πυρ, δεινήν τε μεγάλην τε ποδώκεά τε κρατερήν τε. 320 τῆς δ' ην τρεις κεφαλαί' μία μεν χαροποιο λέοντος,314 A 55 θεὰ λευκώλενος Non' 315 B 658 βίη Πρακληείη 316 Γ 292 νηλέι χαλκῶ ' 317 cr. Γ 206 συν ἀρηιφίλω μενεχάω' 318 Z 269 χθηναίης ὰγελείης' 319 cf. Z 179 πιμαιραν ὰμαιμακέτην 321 1 611 χαροποί τε λέοντες 319 ΙΙοrat. Carin. II 17, 13 Chianuaerae spiritus igne Soph. Oe l. ΤΠ.177 ἀμα1μακέτου πυρός 319. 325 cs. Horat. Carin. Ι 27, 23 si viae inlia statum te triformi l Pegasus eaepediet mimaera 321 Tge g. Chil. VII 149 λέγουσι δὲ τὴν πιμαιραν τρικέφαλον θηρίον 319 Apollod. II 3, 1, 4 p. 60, 3 IV.) λέγεται di h πιμαιρα) . . γεννηθῆναι . . ἐκ Tυφῶνος καὶ Ἐχίδνης - Ησίοδος ἱστορεῖ Schol. Plat. de Rep. IX 588 C ὴν τὴν πιμαιραν 'Hσίοδος μεν Tυφῶνος καὶ Ἐχίδνης, 'Dμη

70쪽

η δὲ χιμαίρης, ' δ' 5φιος, κρατεροῖο δράκοντος, πρόσθε λεων, ὁπιθεν δράκων, μεσση δε χίμαιρα,

δεινον ἀποπνείουσα πυρος μενος αἰθομένοιο.Jτην μεν Πήγασος εἱλε καὶ εσθλος Βελλεροφόντης. 325η δ' tiρα Φῖκ' ὀλοην τεκε Καδμείοισιν ὁλεθρον 'υρθω υποδμηθεῖσα Νεμειαῖόν τε λεοντα,

τύν ρ Hρη θρέψασα Θιος κυδρὴ παράκοιτις

γουνοῖσιν κατένασσε Νεμείης, πημ ἀνθρώποις. ενν ἴρ' δ οἰκείων ἐλεφαίρετο φυλ' ἀνθρώπων, 330 κοιρανέων Tρητοῖο Νεμείης ηδ' Ἀπέσαντος '

αλλά έ ῖς ἐδάμασσε βίης Βρακληείης.

τω δ' ὁπλότατον Φύρκυι φιλότητι μιγεῖσα

323. 324 - Z 181. 182 328 Σ 184 πρη ... Bibς κυδρη παράκοιτις

SEARCH

MENU NAVIGATION