Anecdota Graeca Theodosii canones. Editoris annotatio critica. Indices

31쪽

τὰς Σφίγγας- ώ Σφίγγες.

πιικά. ἡ μήτηρ τῆς μητέρος, καὶ θν συγκοπη μητρός: τὰ εις ηρ θηλυκὰ διὰ του 8 κλίνεται, μητέρος, θυγατέρος, Λημήτερος ' τι δι μητρός καὶ Λήμη-

' τρος καὶ θυγατρός συγκοπὴν πιέμειναν Oμοίως τω πατρός καὶ ἀνὁρός. τῆ μητέρι, καὶ εν συγκοπῆ μητρι την μητέρα. ω μῆτερ. 3υῖκά. τὰ μητέρε. ταῖν μητέροιν. d μητέρει. Πληθι αἱ μητέρες. των μητέρων. τάῖς μη 25τράριν : ἔδει μῖν ἀπο τῆς μητέρι δοτικῆς μητέρσιν εἶναι τὴν δοτικὴν των πληθυντικῶν, αλλὰ διὰ τὴν ευ- τωνὶαν υπέρθεσις γίνεται του ρ καὶ τροπὴ του i εις ῆ, ῶς μητρωι καὶ . θυγατράσι. τὰς μητέρας. - , μητέρες. 5 ο

. πιικά. ἡ λαμπάς τῆς λαμπάδος : καθόλου τὰ εις ας θηλυκὰ διὰ του δος κλiνεται καὶ τῆν αυτὴν

32쪽

ενι ὀρθὴν καὶ κλητικην. τν λαμπάδι. τὴν λαμ

svi κά. τὰ λαμπάδε , ταῖν λαμπάδο ιν. i. λαμπάδ ει Πληθ. αἱ λαμπάδες των λαμπάδων. τα ἐς ε . λαμπάσ α τὰς λαμπάδας. ώ λαμπάδες.

φιλότητε. . . ' ' . 15 Πληθ. αἱ φιλότητες. τω ν φιλοτητων. ταῖς , .

φιλοτησι. τὰς φιλότητας. ω φιλοτητες.

33쪽

. . πέλος τῶν θηλυκῶν κανονων.

34쪽

Παρατηρητέον oτι παν Ουδέτερον ἀρσενικω παqε- σχηματισμένον την του ἄρσενικου ἔχει κλίσιν, Oποίας αν ποτε εἴη καταλήξεως, καλός καλου - καλόν καλοῖ, ευγενῆς ευγενους - το εὐγενές του εὐγενους, ταχίς τα- 5- τὼ ταχί του ταχέος, σωφρων σώφρονος - τὀ σῶφρον του σώφρονος, Mπόπατ- λιποπάτρο δος - τὰ λιπόπατρι τos λιποπάτριδος. OGota ουν ἐρουμεν κανή- νας, περὶ μονογενων ἐρουμεν.

γοντα Ουλτερα- ρίνεται και σνςέλλει τὰ α καὶ τῶμ παραληγεται καὶ διὰ του τος κλίνεται, ειμα θέματος, δωμα δώματος. τι γάλα απὼ του γάλαζ γέγονε κατὰ αποβολην του ξ. τὰ κάρα, λῶπα, ἄλειφα ἀποκο- 15nὰς πεπόνθασιν απο του κάρανον, λιπαρόν, ἄλειφας. τὰ δε των ςοιχεiων ὐνόματα ἄκλιτα. τω βήματι,

ὀρθὴ και αιτιατικη και κλητική.

μάτων, τοις βήμασι. τὰ βήματα. d βήματα. ab

36쪽

. . . . . . ν

κρέαος γωνικῶς, του κρέως Ἀττικῶς et τὰ εις ας ουδέτερα ἡ μἐν κοινὴ διάλεκτος διὰ του τος κλίνει, κρέατος , γήρατος, ἡ δῖ τῶν Σώνων καν Υποςολὴν του nκμαος, γήραος, ἡ ει των ,ττικῶν συναιροῖσα το αo

3υῖκά. τώ κρέα τε κοινῶς, τώ κρέα ε Τωνικῶς, τώ κρέα Ἀττικῶς. τοῖν κρεάτοιν - κοινῶς, τοῖν κρεάοιν γωνικῶς, τοῖν κρεῶν Ἀττικῶς. ώ κρέα τε Gκοινῶς, d κρέαε Σωνικῶς, ῶ κρέα -τικῶς. Πληθ. τὰ κρέατα κοινῶς, τὰ κρέα α Σωνικῶς, vτὰ κρέ α Ἀττικῶς. τῶν κρεάτων κοινῶς, των κρε- .άων Τωνικῶς, τῶν κρεῶν ωτικῶς. τοῖς κρέασι . . μόνως. τὰ κρέατα κοινῶς, τὰ κρέμα Τωνικῶς, τα θοκρέα πιτικῶς. ὼ κρέατα κοινῶs, ω κρίαμ Σωνε- ῶς, ω κρέα Ἀττικῶν. '

37쪽

Αχιλλεῶ, καλός καλέ, ευγενής εογεν0, --δης --δες, ποιητής ποιητά. σεσημεἰωται τι δέσποτα, μητιετα, ἀκέ- 1iκητα,)ευ οπμ, ανερ, πλερ, σωτερ, δἀερ ἀμβιβάζοντα επὶ τῆς κλητικῆς τῶν σόνον. ἀναβιβάζουσι ει τον τόνον ἡπὶ τῆς κλητικῆς καὶ τὰ ' εις ης κίρια σύνθετα,3ιομηδες, Ἀριςόφανες, καὶ τὰ παρ ουδετέρων ἐσχηματισμένα εις ης, ευμηκες, κακόηθες ' παραλόγως γὰρ ἐβα- as ρίνθη το αυταρκες, αεθαδες, κάπαντες καὶ τὰ εις ηρ παροξίτονα εις ἔρ ἔχοντα την κλητικήν, Λήμητερ, θυγατερ, εἴνατερ. καὶ τὰ εις ων πένθετα, Oταν εις ον

εἴη ἡ κλητική, αναβιβάζει τὰν τίνον, πλὴν των παρὰ το φρήν, Ἀγάμεμνον, χαμαιλεον, κακόδαιμον ' δαῖφρον alει καὶ περίφρον παροξυτόνως ' παρὰ γὰρ τὼ φρήν. σε- σημείωται τὼ ώ Αακεδαῖμον καὶ τὼ ω. Παλαῖμον προ-

38쪽

περι πονου τῆς δοθης των πληθυντικῶν.

Αι πιν εις ες δισυλλαβοι ευθεῖαι πληθυντικαὶ πε- ῶσι τὰς γενικάς, μηνῶν, χηνῶν, γραῶν, σεσημειω- ρωιον εννέα, πίνων, πάντων, Tρώων, δμώων, παiδων, ων, κρατων, δάδων, λάων. αι d. εις αι δἐφθογγον Soli70ησαι ἀρσενικαὶ μῖν Ουσαι περισπῶσι την γενικην, i πτων, πολιτῶν, λωειάν, σεσημειωμένου του χλου- ην, χρησ-, ετησίων ε θηλυκαὶ M oυσαι . εἰ μἐν ειεν

39쪽

ἀμφοῖν ' ομοιως δοίλων, φiλων ' ταχειαι μέντοι TG χειων - οὐ γὰo ὁμοφώνως τη ταχέων ἀρσενικῆ, μελαε τῶν καὶ μΦλάνω9, μακαιρῶν καὶ μακαρων. ειποι τις αν πως οι πόρνοι των πὀρνων βαρυτόνως, το δἐ θη-io λυκὼν πὁρναι πορνῶν περισπωμένως; μiα φωνὴ καὶ iora εις ὁ τόνος. το αυτὼ καὶ ἐπὶ του πετρῶν, οχθων, κορῶy. φημι ουν ολα ταsra θηλυκὰ μονογενῆ εἰναι καὶ Ουκ απι τῶν αρσενικῶν γεγενῆσθαι διὼ καὶ ώς μονογενῆ περιεσπάσθη - τα ει ἀρσενικὰ απὰ τῶν, θη-1θλυκῶν πὰρωνωως ἐσχημάτιςαι. Αἱ μέντοι εις ες ευ θεῖαι τῶν πληθυντικῶν θηλυκῶν sπερ δυο συλλαβὰς βαρίνουσι τὰς γενικάς, κἄν ωοφωνῶσι τοῖς εις αι αρ' iσενικοῖς Οι Ἀλιάδαι γὰρ τῶν Ἀλιαδῶν καὶ οἱ Λαν-δαι τῶν Λαναωῶν περισπωμένως, αι 'Hλιάδες ει καὶ 2ο, αι Λαναῖδες τῶν Λαναῖδων καὶ τῶν 'Hλιάδων βαρυτόνως. lAι εις ες ευθεῖαι συννρημέναι οταν ἔχωσι τὰς γενικὰς συναιρεθείσας, περισπῶσιν αυτάς, ευγενῶν, Λη

τριήρων φασί τινες Ἀττικορς βαρυεδνως λέγειν. αι υ - , λοιποι πῆσαι τῆ γενικῆ τῶν ενικῶν ὁμοτονουσιν. τοπόλεων, λέξεων και τὰ Ομοια τοίνυν προ μιας Oψεiλειεχειν τον τόνον, - νιος δέ φησιν αυτὰ παρὰ Ἀττικοῖς προπαροξυνεσθαι. IN εις A. ουδέτερα τριγενῆ ' μἐν ἄντα τοῖς ἄρσεναοῖς συντονουνται, φίλων, κουφων,

μήλων, μονογενῆ δἐ τῆ ιδία ευθεια, πτερά πτερῶν, βορῶ ξορῶν, ὀζῶ δων, ώτα ῶτων, φῶτα φώτων, γον γουνων, δουρα διώρων. ἐπὶ του τειχέων, βελέων ἡ μα-

40쪽

πιρὶ τόνου της δοτικῆς των πληθυντικῶν. '

Πῆ- δοτικη πληθυντικὴ εα ταυτης τῆς συλλα-- ἔχει τον τόνον εφ ης αν και ἡ δοτικὴ τῶν ενι- 6κων,. μηνι μησίν, Asαντι Aῶσι, καλῶ καλοῖς, χειρί

χερσί. σεσημεiωταὶ τὼ πῶσιν. αἱ πλεονάσασαι τῶ Κπθδ μιας εχουσι τον τονον, πατράσι, θυγατράσιν. αἰει μεταπεπλασμέναι προπαροξύνονται, δερασι, προβα-

σιν, ἔγκασιν. IO

Πῶσα αιτιατικὴ πληθυντικὴ απαθὴς εα εκείνης τῆς συλλαβης ἔχει τον τόνον ἐφ ἐς ἄν και ἡ γενικὴ τῶν ενικῶν, ταχέος ταχέας, καλοῖ καλους, *λεος β λεα, minis μίσας, αθλητοῖ ἀθλητάς, χαλκοs χαλκοῖς. 15