C. Cornelii Taciti opera quae supersunt ad optimorum librorum fidem recensuit atque in scholarum usum edidit Io. Gaspar Orellius Volumen 1

321쪽

LIBER XVI. cap. 28. 29. 3s. 31. 32. 33.

accita est in senatum, steteruntquo diversi. ante tribunal eonsulum grandis aevo parens, contra filia intra vicesimum aetatis annum, nuper marito Annio Pollione in exsilium pulso viduata desolataque, ac ne patrem quidem intuens, cuius onerasse pericula videbatur. 31ὶ Τum interrogante accusatore, an cultus dotales, an detractum cervici monito venum dedisset, quo pecuniam s ciendis magicis saeris contraheret, primum strata humi longoque stetu et silentio, post altaria et aram complexa. anullosa inquit uimpios deos, nullas devotiones, nec aliud infelicibus precibus invocavi quam ut hunc optimum patrem

tu, Caesar, Vos . patres, servaretis incolumem . sic gemmas

et vestes et dignitatis insignia dedi, quomodo si sanguinem et vitam poposcissent. viderint isti, antehac mihi ignoti, quo

nomine Sint, quas artes exerceant: nulla mihi principis mentio nisi inter numina fuit. nescit tamen miserrimus pater; et si crimen est, sola deliqui. v 32J Loquentis adhuc verba excipit Soranus, proclamatque non illam in provinciam secum prosectam, non Plauto per aetatem nosci potuisse, non criminibus mariti connexam: nimiae tantum pietatis ream separarent, atque ipse quamcunque sortem subiret. simul in amplexus occurrentis filiae ruebat, nisi interiecti lictores utrisque obstitissent. mox datus testibus Iocus; et quantum misericordiae sacvitia accusationis permoverat, tantum irae P. Egnatius testis concivit. cliens hic Sorani, et tunc emptus ad opprimendum amicum, auctoritatem Stoicae seelae praeserebat, habitu et ore ad exprimendam imaginem honesti exercitus, ceterum animo persidiosus, subdolus, avaritiam ac libidinem occultans; quae Postquam pecunia reclusa sunt, dedit exemplum praecavendi, quomodo fraudibus involutos aut sagitiis commaculatos, sic specie bonarum artium salsos et amicitiae lallaces.

33ὶ Idem tamen dies et honoslum exemplum tulit Cassii Aselepiodoti, qui magnitudino opum praecipuus inter Bithynos, quo obsequio forentem Soranum celebraverat, labentem non deseruit, exutusque omnibus fortunis et in exsilium acius, aequitate deum erga bona malaque documenta. Τhraseae Soranoque et Serviliae datur mortis arbitrium. Helvidius et Disiti co by Corale

322쪽

a16 CORNELII TACITI ANNALIUM LIBER XVI. cap. 34. 35. Paeonius Italia depelluntur. Montanus patri concessus est, praedicto ne in re publica haberetur. accusatoribus Eprio et Cossutiano quinquagies sestertium singulis, Ostorio duodecies et quaestoria insignia tribuuntur. 31J Tum ad Thraseam in hortis agentem quaestor consuIis missus vesperaseente iam die. illustrium virorum seminarumque coetus frequentes egerat, maxime intonius Demetrio Cynicae institutionis doctori; eum quo, ut coniectare erat intentione vultus et auditis, si qua clarius proloquebantur, de natura animae et dissociatione spiritus corporisque inquirebat , donec advenit Domitius Caecilianus ex intimis amicis, et ei quid senatus censuisset exposuit. igitur sentes queritantesque qui aderant, lacessere propera Thrasea, neu pericula sua miscere cum sorte damnati hortatur, Arriamque te tantem mariti suprema et exemplum Arriae matris sequi, monet retinera vitam filiasque communi subsidium unicium

non adimere.

35J Τum progressus in porticum, illic a quaestore reperitur, laetitiae propior, quia Helvidium generum suum Italia

tantum arceri cognoverat. accepto dehinc senatus consulto

Helvidium et Demetrium in cubiculum indutii; porrectisque utriusque brachii venis, postquam cruorem effudit, humum super Spargens, propius vocato quaestore clibamus a inquite Iovi liberatori. specta, iuvenis: et omen quidem dii prohibeant: ceterum in ea tempora natus es, quibus firmare an, mum expediat constantibus exemplis. a post Ionii ludine exitus graves cruciatus asserente, obversis in Demetrium ' '