장음표시 사용
311쪽
LIBER XVI. cap. 3. 4. 5. 6. I. s. amnomina ae voltus, alacritatem tristitiamque coguntium scru tarentur. unde tenuioribus statim inrogata supplicia, adve sum illustres dissimulatum ad praesens et mox redditum odium. serebantque Vespasianum, tamquam somno conniveret, a Phoebo liberto increpitum, aegreque meliorum precibus D, tectum, mox imminentem perniciem maiore lato effugisse.
6ὶ Post finem ludicri Poppaea mortem obiit, fortuita mariti iracundia, a quo gravida ictu ealcis afficta est. neque enim venenum crediderim, quamvis quidam scriptores tr dant, odio magis quam ex fide: quippe liberorum cupiens et amori uxoris obnoxius arat. corpus non igni abolitum, ut Romanus mos; sed regum externorum consuetudine dissem tum odoribus conditur. tumuloque Iuliorum insertur. duelae
tamen publicae exsequiae, Iaudavitque ipse apud nostra lammam eius, et quod divinae insantis parens suisset, aliaque
fortunao munera pro virtutibus.
φὶ Mortem Poppaeae ut palam uistem, ita recordantibus laetam ob inpudicitiam eius saevitiamque, nova insuper i vidia Nero complovit prohibendo G. Cassium ossieto exsequiarum; quod primum indicium mali. nequo in longum dilatum est, sed Silanus additur, nullo crimine, nisi quod Cassius opibus vetustis et gravitate morum, Silanus elam iudino generis ei modesta iuventa praecellebant. igitur missa
ad senatum oratione removendos a re publica utrosque disseruit: obiectavitque Cassio quod inter imagines maiorum etiam G. Cassii effigiem coluisset, ita inscriptam educi partiumn : quippe semina belli civilis et desectionem a domo Camsarum quaesitam. ac ne memoria tantum insensi nominis ad discordias uteretur, adsumpsisse L. Silanum, iuvenem gener nobilem, animo praeruptum, quem novis rebus ostentaret.
8ὶ Ιpsum dehino Silanum inerepuit isdem quibus patruum
eius Torquatum, tamquam disponeret iam imperii curas, pra sceretquo rationibus et libellis et epistulis libertos, inania simul et salsa: nam Silanus intentior metu et exilio patrui ad pra Cavendum exterritus eraL indueit posthac vocabulo indicum, qui in Lepidam Cassii uxorem, Silani amitam, incestum cum fratris stio et diros saerorum ritus confingerent. trahΘbantur ut conscii Voleatius Tullinus ae Nareellus Cornelius Senatores et
312쪽
Calpurnius Fabatus eques Romanus; qui appellato prineipe
instantem damnationem frustrati, mox Neronem circa gumma seelera distentum quasi minores e agere.
φὶ Tune consulto senatu Cassio et Silano exsilia decernu tur: de Lepida Caesar statueret. deportatusque in insuIam Sardiniam Cassius, et senectus eius exspectabatur. Silanus, tamquam Naxum deveheretur. Ostiam amotus; post muni-eipio Apuliae, cui nomen Barium est, clauditur. illic indignissimum casum sapienter tolerans, a centurione ad eaedem misso eorripitur; suadentique Venas abrum re, animum quidem morti destinatum ait, sed non permittere percussori gloriam ministerii. at centurio, quamvis inermem, Praevalidum tamen et irae quam timori propiorem cernens premia militibus iubet. nec omisit Silanus obniti et intendero ictus. quantum manibus nudis valebat, donec a centurione volner, hus adversis tamquam in pugna eaderet.
10ὶ Haud minus prompte L. Vetus foerusque eius Sextia at Pollutia filia necem subiere, invisi principi tamquam vivendo exprobrarent interfectum esse Rubellium Plautum generum L. Veteris. sed initium detegendao saevitiae praebuit interversis patroni rebus ad accusandum transgrodiens tunatus libertus. adscito Claudio Demiano, quem ob sagitia vinctum a Vetere Asiae proconsule exsolvit Nero in praemium accusationis. quod ubi cognitum reo, seque et libertum pari sorte componi, Formianos in agros digreditur. illic eum mi-
Iites occulta custodia circumdant. aderat filia, super ingruens perieulum longo dolore atrox, ex quo percussores Plauti mariti sui viderat; eruentamque cervicem Eius amplexa se vabat sanguinem et Vestes respersas, vidua inplexa luctu eontinuo, nec ullis alimentis nisi quae mortem arcerent. tum
hortante patre Neapolim pergit. et quia adilua Neronis prohibebatur, egressus Obsidens, audiret insontem neve consulatus sui quondam collegam dederet liberto, modo muliebri eiulatu, aliquando sexum egressa voco insensa clamitabat,
donec princeps inmobilem se precibus et invidiae iuxta ostendit. 11J Ergo nuntiat patri abicere spem et uti necessitate.
simul assertur parari cognitionem senatus et trucem sententiam. nec desuere qui monerent magna ex parte heredem
313쪽
LIBER XVI. cap. s. so. l. I2. 13.
Caesarem nuncupare, atque ita nepotibus de reliquo cons Iere. quod aspernatus, ne vitam proximo libertatem actam novissimo servitio foedaret, largitur in servos quantum aderat pecuniae; et si qua asportari possent, sibi quemque dedueere, tris modo lectulos ad suprema retineri iubet. luno eodem in cubiculo, eodem ferro abscindunt venas, properique et singulis vestibus ad veroeundiam velati balineis inseruntur. pater filiam, avia neptem, illa utrosque intuens, et certatim precantes labenti animae celerem exitum, ut relinquerent
Suos superstites et morituros. servavitque Ordinem fortuna; ac senior prius, tum cui prima aetas, exstinguuntur. accusati post sepulturam, decretumque ut more maiorum punirentur. et Nero intercessit, mortem siue arbitro Permittens. ea Caedibus peractis ludibria adiciebantur. l2ὶ Publius Gallus eques Romanus, quod Faenio Ruso intimus et Veteri non alienus fuerat, aqua atque igni prohibitus est. liberto et accusatori praemium operae loeus in the tro intor viatores tribunicios titur. et mensis qui Aprilem eundemque Neroneum sequebatur, Maius Claudii, Iunius Gese manici vocabulis mutantur, testificante Cornelio Orfito, qui id censuerat . ideo Iunium mensem transmissum, quia duo iam Torquati ob scelera intersecti infaustum nomen Iunium fecissent. 13J Tot facinoribus laedum annum etiam dii tempestatibus et morbis insignivere. vastata Campania turbine ventorum, qui villas arbusta fruges passim disiecti, pertulitque violentiam ad vicina urbi; in qua omnE mortalium genus vis pestilentiae depopulabatur, nulla caeli intemperie, quae oceu reret oculis. sed domus corporibus exanimis, itinera laneribus
complebantur. non sexus, non aetas periculo Vacua. Servitia
perinde et ingenua plebes raptim exstingui, inter coniugum et liberorum Iamenta, qui dum assident, dum dessent, saepe
eodem rogo cremabantur. equitum senatorumque interitus,
quamvis promiscui, minus steiales erant, tamquam communi mortalitate saevitiam principis pra venirent. Eodem anno delectus per Galliam Narbonensem Africamquael Asiam habiti sunt supplendis IlIrricis legionibus, ex quibus
aetato aut valetudine sessi saeramento solvebantur. eladem Lugdunensem quadragies sestertio solatus est princeps, ut Diuitigod by Cooste
314쪽
co EMI TACITI ANNALIUNamissa urbi reponerent; quam Meuniam Lugdunenses anto obtulerant urbis casibus. 1M G. Suetonio L. Telesino consulibus Antistius Sosianus, lactitatis in Neronem earminibus probrosis exsilio, ut dixi, multatus, postquam id honoris indicibus tamque promptum ad caedes prineipem aceepit, inquies animo et occasionum haud segnis Pammenem eiusdem loci exsulem et Chaldaeorum arte famosum, eoque multorum amicitiis innexum, similitudinosortunao sibi conciliat. Ventitare ad eum nuntios et consultationes non frustra ratus, simul annuam pecuniam a P. Anteio ministrari cognoscit. neque nescium habebat Anteium earitate Agrippinae invisum Neroni, opesquo eius praecipuas ad otiaciendam cupidinem, eamque causam multis exitio esse. igitur
interceptis Anteii litteris, suratus etiam libellos quibus dies
genitalis eius et eventura secretis Pammenis occultabantur, simul reportis quae de ortu vitaque Ostorii Scapulae composita erant, seribit ad principem magna se et qua incol mitati eius conducerent adlaturum, si brevem exsilii veniam inpetravisset: quippe Anteium et Ostorium imminere rebus, et sua caesarisque sala scrutari. Exin missae liburnicae, a, vehiturque propere Sosianus. ae vulgato eius indicio inter damnatos magis quam inter reos Anteius Ostoriusque habebantur, adeo ut testamentum Anteii nemo obsignaret, nisi Tigellinus auctor exstitisset. monitus prius Anteius ne supremas tabulas moraretur. atque illo hausto veneno, tardilalem eius perosus intercisis venis mortem adproperavit.
15ὶ Ostorius Ionginquis in agris apud snem Ligurum id
temporis erat. eo missus centurio, qui eaedem eius matur
ret. causa festinandi ex eo oriebatur quod Ostorius multa militari fama, et civicam coronam apud Britanniam meritus, ingenti corporis robore armorumque scientia motum Neroni secerat ne invaderot pavidum semper et reperta nuper coniuratione magis exterritum. igitur centurio, ubi effugia villae clausit, iussa imperatoris Ostorio aperit. is sortitudinem saepe adversum hostes spectatam in se vertit. et quia venae quamquam interruptae parum sanguinis essundebant, hactenus manu servi usus ut inmotum pugionem extolleret, adpressit dextram eius iuguloque occurrit.
315쪽
LIBER XV . cap. 14. 15. l. 17.
16ὶ Etiam si bella externa et obitas pro re publica modites tanta casuum similitudine memorarem, meque ipsum S tias eepisset aliorumque taedium exspectarem, quamvis honestos civium exitus, tristes tamen et continuofi aspernantium.
at nune patientia servilis tantumque sanguinis domi perditum saligant animum et maestitia restringunt. neque aliam d sensionem ab iis quibus ista noscentur exegerim quam nooderim tam segniter pereuntes. ira illa numinum in res Romanas fuit, quam non, ut in cladibus exercituum aut captivitato urbium, semel edito transire licet. detur hoc illustrium virorum posteritati, ut quomodo exsequiis a promiscua sepultura separantur, ita in traditione supremorum accipiant habeantque propriam memoriam. 17ὶ Paucos quippo intra dies, eodem agmine, Annaeus Mela. Cerialis Anicius, Rufius Crispinus ac Petronius cecidere . Mela et Crispinus equites Romani, dignitate senatoria. nam hic quondam praesectus praetorii et consularibus insigni,hus donatus, ac nuper crimine coniurationis in Sardiniam exaetus. accepto iussae mortis nuntio semet interfecit. Mela, quibus Gallio et Seneca, parentibus natus petitione honorum abstinuerat per ambitionem praeposteram, ut eques Romanus consularibus polentia aequaretur; simul adquirendae pecuniae brevius iter credebat per procurationes administrandis principis negotiis. idem Annaeum Lucanum genuerat, grande adiumentum claritudinis. quo interfecto dum rem familiarem eius acriter requirit, accusatorem concivit Fabium Romanum, Ex intimis Lucani amicis. mixta inter patrem siliumque coniurationis scientia singitur, adsimulatis Lucani litteris. quas inspectas Nero ferri ad eum iussit, opibus eius inhians. at Mela, quae tum promptissima mortis via, exsolvit venas,
scriptis codicillis quibus grandem pseuniam in Tigellinum
generumque eius Cossutianum Capitonem erogabat, quo celera manerent. additur codicillis, tamquam de iniquitato exitii querens, ita scripsisse. se quidem mori nullis supplicii causis, Rusium autem Crispinum ei Anicium Cerialem vita frui insonsos principi. quae composita credebantur de Crispino, quia interfectus erat, de Cerialo, ut intersceretur. neque enim multo post vim sibi attulit, minore quam ceteri miseratiODioili Gorale
316쪽
CORNELII TACITI ANNALIUM ne . quia proditam G. Caesari coniurationem ah eo memi
18ὶ De G. Petronio pauca supra repetenda sunt. nam illi
dies per somnum, nox officiis et oblectamentis vitae transigebatur ; utque alios industria, ita hunc ignavia ad famam protulerat, habebaturque non ganeo et profligator, ut pleri- quo sua haurientium, sed erudito luxu. ac dicta laetaquo eius quanto solutiora et quandam sui neglegentiam praesere tia, tanto gratius in speciem simplicitatis aecipiebantur. pr consul tamen Bithyniae, et mox consul, vigentem se ac parem negotiis ostendit. dein revolutus ad vitia, seu vitiorum imitatione, inter paucos familiarium Neroni adsumptus est, et gantiae arbiter, dum nihil amoenum et molle affluentia putat. nisi quod ei Petronius adprobavisset. unde invidia Tigsellini quasi adversus aemulum et scientia voluptatum potiorem. ergo crudelitatem principis, cui ceterae libidines cedebant. adgreditur, amicitiam Scaevini Petronio obiectans, corrupto ad indicium servo ademptaque defensione, et maiore parte familiae in vincla rapta.
19) Forio illis diobus Campaniam petiverat Caesar, et C
mas usque progressus Petronius illic altinebatur. nec tulit ultra timoris aut spei moras. nequo tamen praeceps vitam expulit, sed incisas venas, ut libitum, obligatas aperire rumsum. et alloqui amicos . non per seria aut quibus gloriam constantiae peteret. audiebatque reserentes, nihil de inmoditalitato animae et sapientium placitis, sed levia carmina et faciles versus. servorum alios largitione, quosdam verberibus
assecit. iniit epulas, somno indulsit, ut quamquam coacta mors fortuitan similis esset. ne codicillis quidem, quod pleriquo pereuntium, Neronem aut Tigellinum ant quem alium pote lium adulatus est: sed stagitia principis sub nominibus exoletorum seminarumque et novitate cuiusque stupri perscripsit. atque obsignata misit Neroni. fregitque anulum, ne mox uSuiesset ad facienda pericula. 20ὶ Ambigenti Neroni quonam modo noctium suarum ingenia notescerent. offertur Silia. matrimonio senatoris haud ignota, et ipsi ad omnem libidinom adscita, ac Petronio perquam familiaris. agitur in exsilium, tamquam non siluissot Gooule
317쪽
LIBER XVI. cap. 18. 19. 20. 21. 22.
quao viderat pertuleratque ,.proprio odio. at Minucium Themmum praetura sunctum Tigellini simultatibus dedit, quia libertus Thermi quaedam de Tigellino criminose detulerat,
quae crucia lilius tormentorum ipse, patronus eius nece i merita lueret.
21ὶ Trucidatis tot insignibus viris, ad postremum Nero
virtutem ipsam exscindere concupivit interfecto Thrasea Paeto et Barea Sorano, olim utrisque insensus, et accedentibus causis in Thraseam, quod senatu egressus est, cum de Agrippina referretur, ut memoravi, quodque iuvenalium ludicro parum spectabilem operam praebuerat; eaque Ossensio altius penetrabat, quia idem Thrasea Patavit, unde ortus erat, ludis leelastis a Troiano Λntenore institutis habitu tragico cecinerat. die quoque quo praetor Antistius ob probra in Neronem composita ad mortem damnabatur, mitiora censuit oblinuitque; et eum deum honores Poppaeae decernuntur, Sponte absens.suneri non intermorat. quae oblitterari non sinebat Capito Cossutianus, praeter animum ad sagitia praecipitem iniquus Τhraseae, quod auctoritate eius concidisset, iuvantis Cilicum legatos, dum Capitonem repetundarum interrogant.
22ὶ Quin et illa obiectabat, principio anni vitare Thraseam sollemne ius iurandum; nuncupationibus votorum non
adesse . quamvis quindecimvirali sacerdotio praeditum; nunquam pro salute principis aut caelesti voce immolavisse: adsiduum olim et indelessum . qui volgaribus quoque patrum
consul iis semet fautorem aut adversarium ostenderet, triennio non introisse curiam; nuperrimeque, cum ad coercendos Silanum et Velerem certatim concurreretur, privatis potius
clientium negotiis vacavisse. secessionem iam id et partes et, si idem multi audeant, bellum esse. aut quondam G. Caesaremo inquit set M. Catonem, ita nunc te, Nero, et Thraseam avida discordiarum civitas loquitur. et habet sectatores vel potius satellites, qui nondum contumaciam sententiarum sed habitum voltumque eius sectantur, rigidi et tristes, quo tibi lasciviam exprobrent. huic uni incolumitas tua. l sine suas artes sine honore. Prosperas principis res spernit: etiamne luctibus et doloribus non satiatur . eiusdem animi est Po paeam divam non credere, cuius in aeta divi Augusti et divi
318쪽
Iulii non iurare . spernii religiones, abrogat Ieges. diurna populi Romani per provincias, per exercitus curatius Iem lur, ut noscatur quid Τhrasea non fecerit. aut transeamus ad illa instituta, si potiora sunt: aut nova cupientibus auferatur dux et auctor. ista secta Tuberones Di Favonios, Veteri qu quo rei publicae ingrata nomina, genuit. ut imperium eve tant, libertatem praeserunt: si perverterint, libertatem ipsam adgredientur. laustra Cassium amovisti, si gliscere et vigero Brutorum aemulos passurus es. denique nihil ipse de Thrasea scripseris; disceptatorem senatum nobis relinque. o exivilit ira promptum Cossutiani animum Nero, adicitque Marcellum Eprium, acri eloquentia.
23ὶ At Baream Soranum iam sibi Ostorius Sabinus eques
Romanus poposcerat reum ex proconsulatu Asiae, in qua offensiones principis auxit iustitia atque industria, et quia portui Ephesiorum aperiendo curam insumpserat, vimque civitatis Pergamenae, prohibentis Acratum Caesaris libertum statuas et picturas evehere, inultam omiserat. sed crimini dabatur amicitia Plauti et ambitio conciliandae provinciae ad spes novas. tempus damnationi delectum quo Tiridates accipiendo
Armeniae regno adventabat, ut ad externa rumoribus intestinum scelus obscuraretur, an ut magnitudinem imperatoriam eaede insignium virorum quasi regio facinore ostentareti
2 J Igitur omni civitate ad excipiendum principem sp
etandumque regem essusa, Thrasea occursu prohibitus non demisit animum, sed eodicillos ad Neronem composuit, requirens obiecta et expurgaturum adseverans, si notitiam crim num et copiam diluendi habuisset. eos codicillos Nero pro peranter accepit, spe exterritum Τhraseam scripsisse per quae claritudinem principis extolleret suamque famam dehonestaret. quod ubi non evenit, vultumque et spiritus et libertatem i sontis ultro extimuit, vocari patres iubet. 25J Tum Thrasea inter proximos consultavit, tentaretne defensionem an sperneret. diversa consilia adserebantur. quia hus intrari curiam placebat, securos esse de constantia eius dixerunt; nihil dicturum nisi quo gloriam augeret; Segnes et pavidos supremis suis secretum circumdare. aspiceret populus virum morti obvium; audiret sanatus voces quasi ex aliquo oolu
319쪽
LIBER XVI. Cap. 22. 23. 21. 25. 26. m. m. 313
numine, supra humanas: posse ipso miraeulo etiam Neronem permoe ri. sin crudelitati insisteret, distingui certe apud p steros memoriam honesti exitus ab ignavia per silentium
26ὶ contra, qui opperiendum domi censebant, de ipso
Thrasea eadem, sed ludibria et contumelias imminere: su traheret aures conviciis et probris. non solum Cossutianum aut Eprium ad scelus promptos: superesse qui forsitan manus
ictusque per immanitatem l augusti saurari ; etiam bonos metu
sequi. detraheret potius senatui, quem p rornavisset, insamiam tanti stagitii; et relinqueret incertum quid viso Thrasea reo decreturi patres fuerint. ut Νeronem stagitiorum pudor caperet, inrita spe agitari; multoque magis timendum no in coniugem, in familiam, in cetera pignora eius saeviret. pr indo intemeratus, inpollutus, quorum vestigiis et studiis vitam duxerit, eorum gloria peteret sinem. aderat consilio Rusticus Arulenus, stagrans iuvenis, et cupidine laudis offerebat solatercessurum senatus consulto: nam plebi tribunus erat. hibuit spiritus eius Τhrasea, ne Vana et reo non profutura, intercessori exitiosa inciperet. sibi actam aetatem, et tot per annos continuum vitae ordinem non deserendum: illi initium magistratuum et integra quae supersint. multum ante secum
expenderet quod tali in tempore capessendae rei publicae iter
ingrederetur. ceterum ipso, an venire in senatum deceret,
meditationi suae reliquit. 27ὶ At postora luco duae praetoriae cohortes armatae tem plum Genetricis Veneris insedere. aditum senatus globus togatorum obsederat non occultis gladiis; dispersique per sora ac basilicas cunei militares. inter quorum aspectus et minas ingressi curiam senatores, et oratio principis per quaestorem eius audita est: nemine nominatim compellato patres arguebat quod publica munia desererent, eorumque exemplo equites Romani ad segnitiam uterentur. etenim quid mirum e longinquis provinciis haud veniri, cum plerique adepti consulatum et sacerdotia hortorum potius amoenitati inservirent.
quod velut telum corripuere accusatores.
28ὶ Et initium laetente Cossutiano, maiore vi Marcellus summam rem publicam agi elamitabat; contumacia inferio-Diuitigod by Corale
320쪽
CORNELII TACITI ANNALIUM rum lenitatem imperitantis deminui. nimium mites ad eam diem patres, qui Thraseam desciscentem, qui generum eius Helvidium Priseum in isdem furoribus, simul Paconium Agrippinum palerni in principes odii heredem, et Curtium Mont
num detestanda carmina lactitantem eludero inpune sinerent. requirere se in senatu consularem, in Votis sacerdotem, in iure iurando civem, nisi contra instituta et caerimonias m
iorum proditorem palam et hostem Thrasea induisset. deniquo agere senatorem et principis obtrectatores protegero solitus veniret. censeret quid eorrigi aut mutari vellet: saei lius perlaturos singula increpantem quam nunc silentium perferrent omnia damnantis . pacem illi per orbem terrae, an victorias sine damno exercituum displiceret ne hominem bonis publicis maestum, et qui sora theatra templa pro solitudine haberet,
qui minitaretur exsilium suum. ambitionis pravae compotem sacerent. non illi consulta haec, non magistratus aut nomanam urbem videri. abrumperet vitam ab ea civitate cuius caritatem olim, nunc et aspectum exuisset.
29ὶ Cum per haec atque talia Marcellus, ut erat torvus ac
minax, voce voltu oculis ardesceret, non illa nota et celebritato pericularum sueta iam senatus mapstitia, sed novus et altior pavor manus et tela militum cernentibus. simul ipsius
Thraseae venerabilis species obversabatur: et erant qui Hese idium quoque miserarentur, innoxiae adfinitatis poenas daturum. quid Agrippino obiectum nisi tristem patris sortunam. quando et illo perinde innocens Tiberii saevitia coneidisset. enim vero Montanum probae iuventae neque famosi carminis, quia protulerit ingenium. extorrem agi.
30ὶ Atque interim Ostorius Sabinus Sorani accusator ingreditur, orditurque de amicitia Rubellii Plauti, quodquo
proconsulatum Asiae Soranus pro claritate sibi potius adcommodatum quam ex utilitate communi egisset, alendo seditiones civitatium. vetera hare: sed recens ei quod discrimini patris filiam connectebat, quod pecuniam Magis dilargita esset. acciderat sane pietate Serviliae lid enim nomen puellas fuit , quae caritate erga parentem, simul inprudentia aetatis, non tamen aliud consultaverat quam de ineolumitato domus, et an placabilis Nero, an cognitio senatus nihil atrox adserroi. igitur