장음표시 사용
161쪽
θει , εωνημένος την πεντηκοστὴν του σίτου εν - ρηπι, και δέον αυτον καπαβάλλειν τὰς καταβολὰς εις ὁ βουλευτήριον κατὰ πρυ-ανειαν, και υσης αὐτω rελεια ἐκ των ὁμων, ου εξελθὼν κείνη την στρατείαν, γραφεὶς υπο Στεφὰνου το Ου-στρατείας, και διυ ηθεὶς τω λόγω - τω δικαστηρ is, ηλω και ἐτιμώθη καιτοι πως Ου ἀεσθε δεινον εἶναι, ει τους μἐν φύσει πολίzας, και νησιως μετέχοντας της Πύλεως ἀπεστερηκε της παρρησιας ιε-
φανος obrοσι,-ους δ μηδε προσήκοντα βιὰ rαι ἀθηναίους εἶναι παρὰ πάντας τους νωους; τυν Ἱππαρχον αυτ, υμῖν καλῶ, και αναγκάσω μαρτυρεῖν, Ἀρύμνυσθαι κατῶ τι νωον, ἡ κλητεύσω
αυτόν. καί μοι κάλει Ἱππαρχον. Μαρτυρια Ἱππαρχος -ονεω μαρτυρεῖ Σενοκλείδην και αντιν μωθώσασθαι μαιραν εὐκο- ρινθω, την νυν ἀγωνιζομενην, ς ταιρον ουσαν
162쪽
etώγμασιν, ἀξιουσα τὰ καθ' ἡμέραν ἀναλώματα απαντα τῆ οἰκει παρ' υτων λαμβάνειν, κατατιθέασιν αυτης τιμὴν τριώκονr μνας του σώματος et Νικα- ora, και νουντα αυτὴν παρ' αὐetης νω πύλεως,
σθαι παρ' αὐτης η κατέθεσαν, και αυτὴν ταυτηνδραν τι ἀγαθον χουσαν ἀφιέναι ou αὐτὴ ἔφασαν εἰς ελευθερίαν χιλιας δραχμὰς πεντακοσίας κάτερος τος δ' εἰκοσι μνας κέλευον αὐτ rivoL- σαν αὐτῶ ἀποδουναι ἀκουσασα δ' vetη τους μ
164쪽
165쪽
OBATI IN NEAERAM. 61ναρεῖς δ ανελεύθεροι, καὶ μικρολύγοι, ξένων M ob πάνυ επιδημία ην--δθι, διὰ ro πύλεμον εἶναι, και τους μεγαρέας λακωνίζειν, της ὁ θαλάσσης μῶς αρχειν εἰς δε την Κόρινθον ου εξον αὐτῆ ἐπανελθεῖν, διὰ etd επι τουτω ἀπηλλάχθαι π του
μη ργἀζεσθαι. ως ουν γίγνεται Wειρήνη, Ἀπi Φρασικλείδου αρχοντος, και η μω η εν ευκτροις Θηβαίων κα λακεδαιμονίων, ὀτ επιδημῆσαντα Στέφανον τουτωι εἰς τὰ Μέγαρα, και καταγουμενονώς αυτὴν, ταίραν οὐσαν, και πλησι απτα αυτῆ, διηγησαμένη πάντα τὰ πεπραγμενα, καὶ τὴν υβριντου Φρυνιωνος, και επιδουσα, Ἀξηλθεν χουσα παρ' αὐτοῖ, πιθουμουσα με της ἐνθάδε οικήσεως, φοβουμενη δἐ etd Φρυνίωνα, διὰ το δικηκέναι μεν αυτὴν, κεῖνον δε οργιλως χειν αυτῆ, σοβαρον ἐκαὶ ὀλίγωρον ειδυῖα αυτο τῶν τρειον οντα, προ ἱ-OTαται Στέφανον τουτονὶ αυτης. πάρα δἐ αὐτὴν ουτος εν Tot Μεγὰροις τω λύγω, αἰ φυσήσας, et κλαυσοιτο ὁ Φρυνίων, εἰ υφαιτο αυτης, αυτος ἐγυναῖκα αυτὴν ξων, ους τε παῖδας τοὐς οντας οὐ ξτύτε εισάξω εκ ους φράτορας, ῶς αυzo οιπας, καὶ πολίτας ποιήσων, ἀδικήσει ὁ Ουδεις ανθρώπων, ἀφικνῶzα αυτὴν χων δευρο - των Μεγώρων, καὶ παιδία μετ' αυτης τρία, μύξενον, καὶ Ἀρίστωνα,κοὶ θυγατέρα , ην νυν Φανὼ καλοῖσι καὶ εἰσύγειωυτὴν καὶ τὰ παιδια εις οἰκίδιον, victuro παρὰ
166쪽
πλούσιον λάβοι ἐραστὴν αὐτης, ῶς μοιχὸν in
168쪽
οτι αυτου ἀφείλετο μαιραν ταυτηνὶ ις ελευθερων,
νος διαιetητης καθι et Σάτυρος ἀλωπεκηθεν, ὁ Λακεδαιμονίου δελφdς υπἐρ δε Στεφάνου τουτoa Σαυρίας ὁ λαμπρευς κοινον δε αυIοῖς προσαιρου- ται Λιογείτονα χαρνέα σννελθύντες ουτοι εν εἱερω, ἀκουσαντες αμφοτέρων, και αντης της ἀνθρώπου τὰ πεπραγμένα, γνώμην ἀπεφήναντο, καὶ ου-eto ενέμειναν αὐτὴ, - μεν ανθρωπον ελευθέρανεῖναι, και αυτὴν Ουχης κυρίας α εξηλθεν εχουσα μαιρα παρὰ Φρυνίωνος, χωρις ματων καἐχρυσίων καὶ θεραπαινων α αυτ τῶν ἀνθρώπω γοράσθη, ἀποδοῖναι Φρυνίωνι πάντα συνεῖναι δ'
τηδεια si ἀνθρώπω το εχοντα εἰ παρέχειν καὶ κτου λοιπου χρόνου φιλους εἶναι ἀλληλοις, και μὴ μνησικακεῖν η με o υν γνωσθεῖσα διαλλαγὴ υπο των διαιτητων Φρυνίωνι και Στεφάνω περὶ μαίρας ταυτησὶ αυτη εμίν. τι δ' ἀληθη λέγω ταυτα, Οὐ- των Ῥῖν την μαρτυρίαν ἀναγνώσεται. κάλει μοι Σάτυρον ἀλωπεκηθεν, Σαυρίαν λαμπρέα, Λιογείτονα ἀχαρνέα. merueis. Σάτυρος ἀλωπεκηθεν, Σαυρίας λαμπρευς, Λιογείτων πορνευς, μαρτουρουσι διαλ- λὰξαι, διαιτηται γενύμενοι περὶ μαψας η νυνι
169쪽
κὰλει μοι μάρτωρας τους συνύντας αυτῶς, αβουλον προβαλείσιον, Λιοπείθην μελιτέα, Κτήσωνα κκεραμέων.
μαρτυρία. v βουλος προβαλεισιος, Λιοπειθης μελιτευς, Κτήσων, κεραμέων μαρτυροῖσιν, πειδὴ αι διαλλαγαι γένοντο αἱ πχι μαψας Φρυνίω ι και Στεφάνω, πολλάκις συνδειπνησα αυτῶς, καιστι πωειν μετὰ μαψας, της νιν ἀγωνιζομένης και με παρὰ Στεφάνω si Νέαιρα, και ὁπdrae παρὰ Φρυνίωνι 'ora μεν τοίνυν ξαρκης δουλη- καιε πράθη δις, και εἰρ ζετο et σώματι, ως ταιραουσα, καὶ ἀπέδρα τι Φρωνειν εις Μέγαρα, καιεκοτσα κατηγγυήθη, ως ξένη οἶσα, πρις επολε- μἀσω, τω τε λdro ἀποφαίνω μῖν, και μεμαρrὐ
170쪽
. ἔσαν, υτε θελουσα αυτου ἀκροῶσθαι, μα δἐ και πεπυσμένος σα*ως δη, τι Στεφάνου μεν ουκ
νων, και οὐ μαίρας, αλλὰ τοὐμ ελαστης αυτὴν γυναικος ουσαν προτερον, πριν ταύτη συνοικησαι. ὀργισθεις δ επι τούτοις απασι, και υβρίσθαι ηγοὐ- μενος, και εξηπατησθαι, κβώλλει ἐν ἄνθρωπον, ῶς ενιαυτον συνοικήσας αὐτῆ κύουσαν, και τὴν προλκα υκ ἀποδέδωσι λαχόντος δῶ του Στεφάνου αὐτουδίκην σίτου εἰς Ἐδεῖον κατὰ τὼν νωον, οὐκελεύει,εῶν ἀποπέμπη τὴν γυναῖκα, ἀποδιδύναι τὴν προῖκα'εὰ δἐ μὴ Ἐπ' εννέ' ὀβολοῖς τοκοφορῶν, και σχου εἰς Πιδεῖον είναι δικήσασθαι -ἐρ ης γυναικ)ς τωκνριν γράφεται ὁ Φράστωρ Στεφανον τουτον γραφὴν προς ους θεσμοθῆτας, θναῖον οντα ξένης