장음표시 사용
181쪽
βουλωνIαι, θναίων τινὰ κολάσαι νενομἐνων δελύγων, και χαλεπῶς φερολης της - εἰ nissβουλης, και ζημιούσης τὀν Θεογένην, et τοιαύχην Ελαβε γυναῖκα, και ταυτην ειασε ποιησαι et ἱερὰ πλυρρητα περ ης πολεως, ἐδεῖτο ὁ Θεογένης ἱκετεύων και ἀντιβολων, λέγων οτι υ 5δει Νεαίρας ειυτὴν οἶσαν θυγαrέρα, ἀλλ' ἐξαπατηθείη vn δατεφώνου , λαυτο θυγατέρα ουσα αυτὴν λαμβάνων γνησίαν κατὰ τω νύμον, καὶ διὰ την πειρων των πραγμάτων, καὶ τὴν ἀκακίαν την αυzου, τουτον πάρεδρον ποιῆσαα , Πνα διοικηση τὴν πῆ , et ευνουν Onci, και δια τουτο κηδείσειεν αὐτω. τι δε, εφη, οὐ φεὐδομαι, μεγάλω τεκμηρίω και περιφανεῖεπιδείξω νμιν τὴν γαρ ανθρωπον ποπέμφω εκ της οικίας, πειδὴ Ου εστι Στεφὰνου θυγάτηρ, αλλὰ Νεαίρας καν με ταυτα ποιησω , δη πιστο υμῶνεστωσαν οἱ λόγοι, παρ' μου λεγύμενοι, τι ἐξ πατήθην εὰν δε μὴ ποιήσω, δε ηδη με κολάζετε,ος πονηρον οντα, και εις τους θεοῖς ἡσσηκότα. πο- σχομενου δἐ αυτ του εὐγένους, και δεομένου, αμαμεν και ελεῆσασα αυτον φεν ἀρείω πύγω βουλὴ διὰ τὴν ἀκακίαν του τρόπου , αμα δἐ και ἐξηπατησθαι τη ἀληθεία γουμένη υπι του πιεφάνου, πέσχεν.ῶς δε κατέβη ξ ἀρείου πὰγου ὁ Θεογένης, εὐθὐς τὴν τε ανθρωπον, τὴν ταυτησι μαἰρας θυγατέρα,εκβάλλε ε της Οἰκἰως τὀν τε Στέφανον, τον ἐξα
182쪽
-ρet υρία. θεογένης σιεῖς μαρτυρεῖ OI αυ- τος βασίλευε, γημαι Φανώ, ως πιεφύνου Οὐσαν θυγατέρα. Ἐπεὶ M hσθεet εξηπαδημένος , την τε υν- θρωπον εκβαλεῖν, καὶ ὐκέτι συνοικεῖν αὐτῆ καὶ Στεφανον ἀπελάσαι - της παρεδρίας, καὶ οὐκ ἄν ἔτι παρεδρεύειν αὐτω. Ouβε δη μοι οὐνύμον επι τούτοις Ουτονὶ καὶ ἀνάγνωθι, ἔν' είδητε, τι υ μονον προσηκεν αυτὴν ἀπεχεσθαι των ἱερων τούτων,
τοιαύτη -υσαν, καὶ τοιαυτα διαπεπραγμενην, Ουορῶν, και θύειν, καὶ ποιεῖν τι etων νομιζομενων υπερτης πόλεως πατρίων, ἀλλα καἰ-ων αλλων των 'Ἀθη- νησιν πάντων. ' ρορ αν μοιχος ἁλω γυναικὶ, ουκέτ εξεστιν αὐτῆ ελθεῖν ως ουδὰν των ιερων των δημοτελων, ει καὶ την ἐνην καὶ τὴν δούλην ελθεῖνεξουσἰα εδοσαν οἱ νύμοι, α θεασομένην κα ἱκε- σεύσουσαν εἰσιέναι ' λλἀ μόναις ταύταις ἀπαγορεύουσιν o νύμοι ταῖς γυναιξὶ μ' εἰσιέναι εἰς τὰ ιερὰ τὰ δημοτέλη, ς' η ἄν μοιχύς άλω εὼν δ' εισφωσι,
νβρισθεῖσα αυτὴν μηδαμου λαβεῖν δίκην, bisu μὴ
183쪽
φύβον ταῖς γυναιξὶ παρασκευάζων, κανον TO σωφρονεῖν, καἰ μηδἐ αμαρτάνειν, αλλὰ δικα ως οἰκουρεῖν, διδάσκαλον, ς, αν τι αμήρτη τουτων, μαε τε ης-ικίας του ανδρδς εκβεβλημεν εσται, και
184쪽
κειμενος, μὴ ἐξῶναι ποιήσασθαι ἀθηναῖον, πιαν μὴ δι ἀνδραγαθια εις τον δημον τον ἀθηναίων αξιον η γενέσθαι πολίτην. ἔπει επειδὰν πεισθῆ ὁ δημος, και ὁστην δωρεὰν, ου ἐμ κτριαν γενέσθαι την ποίησιν, ἀνυ τη φὴφ εις την ἐπιουσαν κκλη- stu υπερεξακισχίλιοι ἀθηναῖοι φηφίσωνται, κρυδ
της δωρεας, Ἀλλα παρὰ του νύμους ἀθηναῖος γέγονε και ηδη τισι του δημου δύντος την δωρεὰν, λύγω ξαπατηθέντος υπ44ων αἰτουνzων, παρανόμων γραφης reνομένης, και εισελθούσης εις etδ δικαστήριον, ξελεγχθη σι συνέβη τον εἰληφdetήτην δωρεῶν, μη αξιο εινα αυδης και ἀφείλεet τωδικωστήριον. και τους μεν πολλοῖς καὶ J παλαιοῖς εργον διηγήσασθαι αἰῶ πάντες μνημονεύεeth Πειθόλαν τε τὰν θεrra14ν, και πολλωνίδην τιν ὀλύνθιον, πολίτας υπωτου δημου γενομένoως ἀφείλετο τωδικαστήριον. ταυτα γαρ οὐ πάλαι εστι γεγενημένα, στε ἀγνοεῖν
κε μώων περ ης πολιτείας, δι ων δει ἀθηναῖον
185쪽
βείας τὰ ἱερά δίεσθαι υπi in πύλεως. σου γὰρ ων ὁ δημος ποιησηται ὁ θηναίων πολίτας, ὁ νύμος απαγορευε διαρρήδην, μὴ ξεινα αὐεοῖς etων εννέα αρχόντων γενέσθαι, μηδi ἱερωσύνης μηδεμιυς μετα
λέγω, μεγάλη καὶ περιφανει μαριτρία γλυμῖν δηλώσω βούλομαι υμῖν τυ νομον πύρρωθεν προ- διηγῆσασθαι , ως rέθη, α πρυς ους διωρίσγη, ῶς ἄνδρας ἀγαθους οντας, καi βεβα&ως φίλους περὶ
το δημον γεγονdrας. εκ τούτων γὰρ απάντων εἷσεσθε την et του δημου δωρεὰν την πύθεeto τοῖς ευεργίεαις, προπηλακιζομένην, καὶ Oσων μαλαγαθῶν κωλύουσι κυριους εἶναι, Στέφανύς τε Ουetosi, καὶ οι το αυτον τρόπον τουτω γεγαμηκύτες καὶ παιδοποιούμενοι πλαταιεῖς γέρ, νανδρες ἄθηναῖοι,
186쪽
σαν ἀποστηνα της ημετέρας φιλίας αλλὰ μdνο τωναλλων βοιωτῶν, οἱ μεν ἡμισεις αυτων μετὰ λακεδαιμονίων κhi Λεωνίδου εν Θερμοπύλαις παραταειμενοι τω βαρβάρω π ύντι συναπώλοντο οι δε λοιπονεμ- βάντες, τὰς μετέρας τριηρεις, πειδὴ αυτοῖς - κεῖα σημη ου υπηρχε, συνεναυμώχουν μῖν επι τε Λρτεμισἰω, και εν Σαλαμ νι και τὴν τελευrα. μἁ- χην Πλαταιασι Μαρδονει τω βασιλέως στρατηγψμεθ' υμῶν και των συνελευθερούντων τὴν Ἐλλάδα μαχεσώμενοι, εις κοινον τὴν λευθερίαν τοις αλλοις ελλησι κατέθηκαν επει δἐ Παυσανίας, ὁ λακεδαι
λοτιμία οὐκ ναντιο υτ τοι λακεδαιμονίοις, να μὴ φθονηθωσιν πωτων συμμάχω ' ις φυσηθεις Παυσανίας, ὁ των λακεδαιμονέων βασιλεος, ποραφεν επι etὁ τρίποδα εν Λελφοῖς, ον- ελληνες, ισυμμαχεσάμενοι τὴν Πλαταιασι μάχην, και η εν Σαλαμῖνι ναυμαχίαν ναυμαχήσαντες, κοιν' ποιησάμενοι, ἀνέθηκαν ἀριστεῖον et Anύλλων. ro των
βαρβάρων Ἐλλήνων ανηγδς ἐπει στρατον ωλεσε μῆ-δων, Παυσανίας Φοιβω μνημ' ἀνέθηκε etdδερ ῶς αυ-
του του et ερρου οντος και του ἀναθήματος, αλλ'
ο κοινου etων svμμὰχων ὀργισθέντων δεδιων ελ- λήνων, οἱ πλαταιεῖς λαγχάνουσι δίκην τοις λακεδαι-
187쪽
δὐώς πεντηκοντα τεσιν Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδύμου,
ου πολλοῖς οντας τοὐς Θηβαίους, αλλὰ τοὐς πρώeto υς αυτων εἰσεληλυθότας ' ἴδω γὰρ γενόμενον της νυκτος πολὐ εκώλυσεν αυroὐς πάντας εἰσελθεῖν ὁ γὰρ Mσωπος ποταμός μεγας ερρύη, και διαβηνα ου ρ ἡ-διον ην, αλλως τε καὶ νυκτὀς ώς ουν εἶδον οι πλαταιεῖς οὐ Θηβαιους ἐν τῆ πόλει, και γνωσαν, τοου πάντες πάρεισιν, πιτιθενται, καὶ ι μύχην ελ- θύντες κρατουσι, καὶ φθάνουσιν ἀπολέσαντες αυτοῖς, πριν τοὐς αλλους προσβοηθησαι κανῶς υμας nωπουσιν εὐθὐ αγγελον, την τε πρῆξιν φράσοντα,
καὶ et Ῥύχην δηλώσοντα τι νικωσι, καὶ βοηθε
188쪽
184 .EMOSTHENIS ἀξιουντες, αν οἱ Θηβῶοι την χώραν αὐτων δηωσιν. ἀκούσαντες δε οἱ ἀθηναῖοι τῶ γεγονdτα, διὰ τάχους εβοήθουν εἰς τὰς Πλαταιάς. και οἱ Θηβαῖοι ς ἐῶ-
ρων του ἀθηναίους βεβοηθηκύτας τοῖς πλαταιευ- σιν, ἀνεχώρησαν εὐοἰκου. λουν ἀπέτυχον οἱ θη- βαῖοι της πειρας, και οἱ πλαταιεις του ανδρας, ους ελαβον αὐτων ν η μάχη ζωντας, ἀπέκτειναν , ὀργισθέντες οἱ λακεδαιμύνιοι, ἀπροφασίστως ηδη στρατεύουσιν επὶ τὰς Πλαταιάς πελοποννησίοις μεν--πασι, πλην αργείων, τὰ δύο μέρη της στρατιας ἀποτων πόλεων εκάστων πέμπειν πιτάξαντες, βοιωτάω
δε etοῖς αλλοις υπασι, καὶ λοκροῖς, και φωκευσι, καομαλιευσι, και οιταίοις, και αινιασι, πανδημεῖ παρογειλαντες στρατείειν. και περικαθε μενοι αὐτων τὼ
τεῖχος πολλῆ δυνάμει, πηγγέλλοντο, ει βούλοιντο, etην μεν πύλιν αυτοῖς παραδουναι, την δε χώραν εχειν, και καρπουσθαι τὰ αὐτων ἀφωτασθαι δε της θηναιων συμμαχίας οὐκ εθελησάντων δε - πλαταιέων, ἀλλα ἀποκριναμένων, τι νευ ἀθηναίων ουδἐν ἄν πράξειαν, πολιδρκουν aurοῖς, διπλου τευε περιτειχἰσαντες, δέκα ἔτη, πολλὰς και παντοδαπὰ πει- ρας προσάγοντες επει δ' ἀπειρήκεσαν οἱ πλαταιεις,
189쪽
διασῶζον rαι δευρο, δεινως διακείμενοι , καὶ ἀπροσδοκήτως οἱ δ' υπομείναντες αυgῶν, λούσης της πύλεως κατὰ κράτος , ἀπεσφάγησαν πάντες ἶηβωντες παῖδες δἐ και γυναῖκες ξηνδραποδίσθησαν, ὁσοι μὴ προαισθύμενοι επιδντας τους λακεδαιμονίους υπεξ λθον Ἀθηναζε τοῖς Ουν ούτω φανερως ενδεδειγμένοις την εἴνοιαν, δήμω, και προεμένοις
απαντα τὰ αυτων, και παῖδας, και γυναῖκας, πάλιν σκοπεῖτε πως μετέδοτε της πολιτείας. εκ γαρ τωνφηφινἀτων ων μετέρων καταφανὴς πῶσω ἐσrινίνδμος, καὶ γνώσεσθ', τι ἀληθη λέγω και μοι λύ- βε το ψήφισμα τουτο, και ανάγνωθι αὐτοῖς. φισμα περ πλαταιέων Ἱπποκρώπης εἶπε πλαταιέας εἶναι ἀθηναἱους πωτηςδε της μέρος ε' μους, καθώπερ οἱ αλλοι ἀθηναῖοι, και μετεῖναι αὐ
καπανῶμαι δέ του πλαταιμ εις τους δήμους καικὰς φυλάς. πειδὰν δἐ νεμηθωσι, μὴ ἐξεμωσι θη- να- μηδεν γ γνεσθαι πλαταιέων, μὴ ευρομένω παρὰ του δήμου του ἄθη αἰ- 'Oρῶτε δὴ, Ἀνδρες ἀθηναιοι, ως καλως και δικαίως πραφεν ὁ ρήτωρυπερτου δῆμου του, ναέων, και ξωσε τους πλαταιέας τους λαμβάνοντας την δωρεὰν, πρωτον μεν
ἔνα μὴ πῖ ταύτη τῆ πρυάσει πολλοι μεταλάβωσι
190쪽
της πολιτείας ' πειτα τοὐς δοκιμασθέντας ἀναγρα- φναι εὐστήλη λιθίνη, και σetησαιεν ἀκροπdλει πρὁς τῆ θεω, να σώζηχαι ἡ δωρεὰ τοις επιγιγνομενοις,
καὶ λεξελέγξαι, διολαν καστος ἐν συγγενὴς καιυστερον οὐκ si γίγνεσθαι ἀθηναῖον ξεῖναι, o αν μὴ νυν γένηται, και δοκῬασθη εν τω δικαστηρέω, του μὴ πολλοῖς, φάσκοντας πλαταμας εἶναι, κατασκευὰζειν αὐτοῖς πολιτεἱαν επειτα καὶ - νωον διωρίσατο ε τω ψηφίσματι προ αυτοῖς εὐθέως, υπέρ τε της πόλεως και των θεων και μὴ ἐξεῖναι αυ- των μηδενὶ των εννεα αρχύντων λαχεῖν, μηδἐ ἱερωσύνης μηδεμιας, τοῖς δ' εὐτούτων, αν ἀσιν ε ἀστης γυναικῖς και εγγυηzης κατὰ etd νύμον. οὐκοῖν δει- νιν ει προς με τοὐς ἀστυγείτονας και ομολογουμε νον ἀριστους των ελλήνων εις τὴν πήλιν γεγενομμνους, ουτ καλως καi ἀκριβως διυ ρίσασθε περνεκά-
ωου, φ oli δε εχειν τὴν δωρεὰν την δε περιφα-νως καὶ ἀκριβως εν άπάση et Ἐλλάδι πεπορνευμένην, vetως αἰσχρως και ὀλιγώρως εύσετε, βρί-
ζουσα εις τὴν πύλιν, καιώσσουσαν εις τοῖς θεοὐδεύτιμώρητον εἶναι ' ν ουτε οἱ πρόγονοι στην κατε-L-ν, Ουθ' ὁ δημος πολῖτιν εποιήσατο που γαρ
αὐτη οὐκ εἱργασται τω σώματι η ποῖ οὐκ ελή θεν επὶ τω καθ' ἡμέραν μισθω; οὐκ εν Πελοποννήσωμεν πάση εν Θετταλία δἐ καὶ Μαγνησία μετὰ ἱμου
παίω δε, και εὐγωνέα τη πλείστη, μετὰ aso ἀδου του κρητος ἀκολουθουσα μισθωθεῖσα ἡπωτης μ-
