장음표시 사용
191쪽
εῖν ἄρ' in πηρετεῖν τοῖς eo ἐν οις εἰς πώσας ἡδονώς εἶτα eth τοιαύτην, καὶ περιφανως γνωσμέ-ν. υπωπάντων γης περιοδον εἰργασμένην, φηφιεῖσθε ἀστὴ ῆναι και τι καλὐ φήσετε προς τους
εροπωντας διαπεπραχθαι η ποία αισχύνη κανα βελ υκ νοχοι αυτο ειναν , πριν με γαρ γραφη ναι ταυτην, καὶ εἰς γοῦνα καταστ αι, και πυθε-
σθαι πάντας, τις η καὶ οια σέβηκε, τὰ μεν δι- κῆματα ταυτης ηὐαν ἡ δ' μελειήτης πίλεως καιοι μεν ου 5δεσαν μων, οι δἐ πυθύμενοι , τω μεν λύγω γανάκτουν et δ' εργω οὐκ εἶχον , τι χρη- σαιντο αυτῆ, οὐδενος ει αγωνα καθιστάντος, Ουδἐδιδύντος περ αυιης την φηφον επειδὴ δἐ και ἔσrεπώντες, και κετε φ' μῖν αυτοῖς, καὶ κυριοί Are κολάσαι, μέτερον ηδ το ἀσέβημα γιγνεται ὁ προς τοὐς θεους, ὰν μὴ ταύτην κολάσητε. τί δέ κα φή
192쪽
188 DEMOSTII ENIS μελως περ εκάστου κατηγορήθη. α δἐ ἀκούσασαιερήσονται, τιχον ἐποιὴσατε υμεῖς δε φῆσετε, ἔπε-
φηφι.εθα. οὐκουν δη, μεν σωφρονέσχεραι των γυναικων ὀργισθήσονται μῖν, διότι μοίως αὐταῖς
ΙαυIην κατηξιουτε μετεχειν των της πὀλεως, και των
ἱερων- α δ ανύητοι, φανερως επιδείκνυτε ταύταις ποιεῖν ὁ τι αν βούλωνται, ώς ἄδειαν ὁμων και μννδμων δεδωκότων. δύξετε γαρ ὀλιγώρως και ραθυ- μως φέροντες, ὁμογνώμονες καὶ αυτοὶ εἶναι τοις ταύτης τρύποις. στε πολύ μαλλον λυσιτέλει, μὴ γενέσθαι τον ἄγων τουτονὶ η γενύμενον ἀποφηφισα- σθαι μως κομιδὴ γαρ ηδη παντελως ξουσία εσται
ταῖς πύρναις συνοικεῖν, - αν βούλωνται, και τους παῖδας φάσκειν, ου αν ὐχωσιν εἶναι- και οἱ μννομοι κυροι μῖν εσονΤαν, οἱ δε τρύποι των χα - ρων κύριοι, δ, et αν βούλωνται, διαπρὰττεσθαι. seta και ni των πολιτέων σκοπεῖτε του μὴ νεκδο-
et Ους ἰγνεσθαι τὰς των πενήτων θυγατέρας νυν με γαρ καν ἀπορηθῆ τις, κανὴν προικ' αυτη ὁ νύμος συμβάλλεται, αν και ὁπωστιουν μετρίαν ἡφὐσις φιν αποδῶ προπηλακισθέντος δέ του ὁμουυφ' μων, ποφυγουσης αὐrης, και ἀκύρου γεν μόνου, παντελως δη- με των πορνων ργασία ξειεις τὰς etων πολιτίδων θυγατέρας, δι ἀπορίαν οσαεαν μὴ δύνωνται ἐκδοθηναι et των ἐλευθέρων γυναικων αξίωμα εις τὰς εταιρος, αὐαδειαν λώβωσι
πολεωνα αυταῖς παιδοποιεῖσθαι ῶς αν Οὐλωνται, και ελε Σῶν, και ιερων, και τιμω μετεχειν των ε τῆ
193쪽
ὁ δ' uni της πίλεως, καὶ των νύμων, και ων ιερῶν την φηφον φέρειν, ου μὴ ξἰσου φανηναι κείνας
και καλης σωφροσύνης και επιμελείας τραφείσας υπδῶν προσηκδντων, κανεκδοθείσας κατὰ του νύμους, ταύτας εν et ἔσω φαίνεσθαι μετεχοὐσας τῆ μετὰ πολλων καλασελγων τρόπων πολλάκις πολλοῖς κώ-στης μέρας συγγεγενημένη, ς εκαστος βοίλετο. ηγεῖσθε δε μὴ ' εμἐ, δν λέγοντα, εἶναι Ἀπολλόδωρον, hi τους ἀπολογησομένους καὶ συνερο υντας, πολίτας αλλὰ τους ὁμους, και μαιραν ταυτηνὶ, περ των πεπραγμένων αυτῆ προ αλλήλους διαδικάζεσθαι καὶ ταν mi επὶ της κατηγοριας γένησθε, των ὁμων αὐτων ἀκούεetε, δι ων ἱκεigαι 'dλις, καὶ καθ' ους ὀμωμύκαet δικἀσειν τι κελεύουσι, και et παραβεβήκασιν ' τα δἐ επι της πολογίας τε, μνημονεύοντες την των νύμων κατηγορίαν, καὶ τὁνελεγχον τωνδειρημένων, την τε φιν αὐτης δύντες,
εν μεῖσθε τουτο μόνον, ει, μαιρα οἶσα , ταυτα διαπέπρακται. αξιον δε κακεῖνο ενθυμηθηναι, i
δρες ἀθηναῖοι, τι Ἀρχίαν, si ιεροφάντην γενωενον, ξελεγχθέντα εν τω δικαστηρίω ἀσεβεῖν, θύοντα παρὰ τὰ πάτρια τὰς θυσίας, κολάσατε ὁμεῖς' κα αλλα τε κατηγορήθη αυτου, αἰ or Σινώπη τριεταἰρα ἁλώοις, ni της ἐπήρας της ν τῆ αυλη Ἐλευσῖνι, προσαγούση ἱερεῖον υσειεν, οὐ νομίμου ον-
194쪽
ουσης της θυσιας, ἀλλα et' ἱερείας. οὐκουν δεινον τῶν με καὶ κ γένους ovet τοῖ υμολπιδων, καὶ προγύνων καλων καγαθων, καὶ πολίτην της πόλεως, υτ εδυκει τι παραβ α των νομὶμων, δουναι δία 'κα οὐθ' η των συγγενων, ουθ' η των φίλων ξαίτησις, φέλησεν αυτύπι υ, α λειτουργίαι, ας ελειτοὐργησε x πύλει αυτος, και ι προυονοι αυτου, ουet et ἱεροφάντην εἶναι ' λλ' κολάσατε δωντα ἀδικεῖν Νέαιρα δἐ ταυτηνὶ εἷς τε τον αυτον θεον τουτον σεβηκυῖαν, κωὐτους νύμους, καὶ αυτην καὶ την θυγατέρα αυτης, ου τιμωρήσεσθε θαυμἁζω
195쪽
γίας, και των μυρτυρῶν αυτω παρεσκευασμένων, πρύ- κλησιν αυτον προεκαλεσάμην ακριβη καἰ δικαίαν, δι' ς ἐξην μῖν πάντα τἀληθη εἰδέναι παραδουναι τὰς θεραπαίνας τὼς μαψα etdet προσκαρτερούσας, τ' ηλθε ώς Στέφανον εw-γύρων, Θρῶτταν, και μκκαλίνην, και ας στερο παρ--οὐτω οὐσα εκτήσατο, Σενίδα και ροσίδα αὶ ἔσασιν κριβως Πρύξενύντε, ὁ τελευτησαντα, καὶ Αριστωνα τον νυν οντα, καὶ Ἀντιδωρίδην, τον σταδιοδρομουντα, και Φανώτην τρυβηλην καλουμένην, Ῥεογένει τω βασιλεύσαντι, συνώκησε, Μαιρας οντας καὶ εὰν φαίνηται εκ της βασάνου γημας Στέψανος ουτοσι στῆνγυνάῖκα, καὶ οντες αυτω οι παῖδες ουτοι ἐξ τέρας. γυναικος στης, και η εαίρας, θελον φωτα-
σθαι του αγωνος, και μνεισιέναι την γραφὴν ταυ--την. ὁ γαρ συνοικειν τουτ εστιν, γαν παιδοποιη-
ται, και εἰσάγη εἰς τε του φρώτορας καὶ δημύτας τους υιεῖς, και τὰς θυγατερας εκδιδω, ῶς αὐτουουσας, τοῖς ἀνδράσι τὰς μεν γὰρ ταίρας δονης ενέκ' ἔχομεν τὰ δε παλλακὰς της καθ' ημέραν θεραπεια του σάφατος ' τὰς δε γυ ἔκας, του παιδοποιεῖσθαι γνησέως, και etων ενδον φύλακα πιστον πειν εἴ μ' εἰ πρότερον γημε γυναῖκα Ἀστην, καιεισιν Pro οι παῖδες ξ κείνης , καὶ μη μαψας, ἐξην vetoa κ της κριβεστώrης μαρτυρίας πιδεῖξαι, παραδύντι τὰς θεραπα ἱνας αὐτας. ς δε προεκαλε- σύμην, τοὐταν μῖν την τε μαρτυρίαν, καὶ τὴν πρύ-
196쪽
κλησιν ἀναγνώσεται. ἐγ την μαρτνρἰαν επειτα την
Μαρτουρία Ἱπποκρώτης Ἱπποκράτους προβαλε σιος, Λημοσθένης Λημοσθένους παιανιεῖς, Λωφάνης Λιοφάνους ἀλoiπεκηθεν Λιομένης Ἀρχελάου κυδαθηναιεῖς, Λεινίας Φορμίδου κυδαντίδης, υσμμαχος Λυσίππου αἰγιαλευς μαρτυρουσι παρεῖναι ν ἀγορ', οτ -ολλὀδωρος προυκαλεῖτο Στέφα ον, ἀξιων παραδουναι εἰς βάσανον τὰς θεραπαίνας, περὶ ἄννιῆτο πολλύδωρος Στέφανον περὶ Μαιρας Στέφανον δ' ου εθελησαι παραδουναι τὰς θεραπαινας' τη δἐ πρύκλησιν εἶναι, ν παρέχεται πολλύδωρος.
ὀκλησις. δε προὐκαλεῖτο Ἀπολλύδωρος πιμφανον, περι- την γραφρο θραπται, Μαιραν, ξένην οὐσαν, ἀστῶ συνοικεῖν, τοιμος ων τὰς θεραπαίνας παραλαμβὰ 'ειν τὰς μαψας, ας in Μεγώρων uoουσα ῆλθε, ρατταν και Κοκκαλίνην, και ας στερον παρὰ Στεφλω κτησατο Σενίδα, και Αροσίδω, τὰς ειλιας κριβως περι ων παίδων των ντων μαψα, Oet εκ Στεφάνου εἰσι, Πρόξενός τε ὁ τελε- etησας καὶ Ἀρίστων ὁ νυν ων, και Ἀντιδωρέδης ὁ σταδιοδρομων, και Φανώ, φ ω τε βασανίσαι αὐ- τώς. και ει is ὁμολογοῖεν εὐπιεπάνου εἶναι και α ρας Ουτους τοῖς παῖδας, πεπράσθαι Νέαιραν κατὰ τοῖς ὁμους, και τους παῖδας ξένους tDαι ειδε η ὁμολογοῖεν κ αυτης εἶναι αυτοῖς, uir ξ.
197쪽
θελον του κατὰ μαψας, και ει τι κοων βασάνων βλαφθειησαν, ανθρωποι, ἀποτίνειν ο τι λαβείησαν. αυτα προκαλεσαμένου μου, ανδρες δικασταὶ Στέφανον οπιονι, υκ θέλησαν δέξασθαι. Ουκουν δη δοκεῖ μιν δεδικὰσθαι υ αυτου Στεφάνου τουτουῖ, νανδρες δικασται, τι ενπδ εσrι
τη γραφὴ μαιρα, ην γλαυτὴν γραφάμην καὶ
εγῶ μεν ουν, ἄνδρες δικασται, και τοῖς θεοῖς, κους ουτοι σεβηκασι, καὶ ματτω τιμωρον, ciet Getησα τε τουτουσι ει αγῶνα, καλυπι την μετεραν ψηφον γαγον. καὶ μας δε χρὴ νομωαντας μὴ λη- σειν του θεοῖς, εις ον ουτοι παρανενομήκασιν, , τι, ἔκασetος μῶν ηφίσηται, ηφίσασθαι τὰ δίκαια, και τιμωρεῖν, μήλιστα μεν τοι λώις επειτα δε και μιν αυTῶς. και ταυτα ποιησαντες, ὁ ξετεπῶσι καλῶς και δικαίως δικἀσαι ταύτην τὴν γραφὴν, ην Μαιραν πώ γραφήμην, ἐνηψουσαν ἀστῶ συν
198쪽
θυμων, και τελευτροα καλως μαλλον βουλὴ θησαν, ἐωντες τὴν Ἐλλάδα δειν τυχουσαν, πως οὐκ ἀνυπέρβλητον παντὶ λιγωτὴν αυιων ἀρετὴν καταλελοίπασινο ομοίως μέντοι διαλαθφαι-οις πρωτεύd ποr ειρηκέσι ενθάδ' εἶναι μοι δοκεῖ. ς με, os η πὀλις σπουδάζει περὶ τους εν et πολεμω - λεωτωντας, εὐτε τω αλλων εστὶν δεῖν, καὶ μώλισταε τουδε ro νύμου, καθ' o αἱρεῖται ὀ ερουνταεπὶ ταῖς δημοσίαις ταφῶς εἰδυῖα γαρ παρὰ τοῖς χρηστοῖς ἀνδρώσι τὰς με των χρημώτων κτησεις, και τὰς των κατὰ ἰ- δονων ωπολαυσεις Περε-
199쪽
καλως, και πεπαιδευσθαι σωφρdνως, και βεβιωκέ
νείην παραλιπών αρξομαι δ' πὀ4ης του γένους αυ- των ἀρχης η γαρ ευγένεια τωνδε μνώνδρῶν ἐκ πλει- στου ρύνου παρὰ πασιν ἀνθρώποις ἀνωμολύγηrαι. οὐ γαρ μόνον εἰς πατέρ' αυτοῖς, και των ἄνω προ-
σίους μνω της πατρωος πολhας εἶναm. δοκεῖ δέ μοι καιτο τους καρποὐς, οἶς ζωσιν ἄνθρωποι, παρ' ημῖν πρώτοις φανηναι, χωρὶς του ἐγισrον ευεργέτημ' ις πήπιας γενέσθαι. ὁμολογοίμενον σημεῖον υπήνειν τολμητέρα την χώραν εἶναι των μετέρων
200쪽
προγόνων πειτα γὰρ τὰ τίκτοντα μα και τροφηντῶς γιγνομένοις ἀπ' αυτης της ὐσεως φέρει μερεδε η χωρα πεποιηκε τὰ μεν οὐν εἰς γένος ἀνηκοντα, τοιαδεα δι' αιυινος πώσει τῶς τωνδε των ωνδρων προγδνοις τὰ δ' εις ἀνδρίαν, καὶ τροαλλην ἀρετὴν, πὰντα με κατοκνῶ λέγειν, φυλαττύμενος, μη μηκος ἄκαιρον πένηται et λόγω α δ καὶ τοῖς ε ἰδόσι χρησιμα ἀναμνησθηναι, και τοτις ἀπεψοις κάλλιστα ἀκοῖσαι, και ζηλον χει πολῖν, καιJ μηκος Θων ἄλυπον χοντα, ταυτα επὶ κεφαλαέων ειπεῖν πειράσομαι. οι γὰρ της κατὰ τον παρόντα χρειον γενεας πρdγονοι καὶ πατέρες, και τούτων πάνω τὰς προσηγορως χοντες, αἷς υπο των εὐγένει γνωρίζονται, ηδHησαν μεν ουδένα πώποτε obet ελληνα, ἴτε βώρ