Herodoti Historiarum libri 9. curavit Henr. Rudolph Dietsch

11쪽

post θυγατέρας adiectiun, recte in S deletum esse, iam dudum a viri velociis intellectum est. Ubm VII c. 1 vecta καὶ πλοῖα per se vix vituperanda, si quidem vere Valck. ad VI, 48 νέας naves longas, πλοῖα onerarias esse Inonuit, tineis circumdedi, quoniam omissa suut in libris ΡΚFΜ. - c.

2 Ἀρτοβαζάνης vibra praeter S et Vall., qui χρταβαζάνης. - c. bscripturam ἀλλ' εἰ τὰ μεν νυν in libris Μ Fb inventam ab ipso Hearodoto proieciam censuit Uin. p. 335. Si verum εἰ indioetur. quod nillai quidem ab luarariis indoctis enuntiata ariiufi conglutinate cupientibus ascriptum videtur, malim id pro optato accipere Ηem. d. αν p.

1M ei 1bb, Matui. Gr. Gr. p. 97b) Miam cum liui. libr. o. 235 comparare. - c. 8, I. Recte h. I. πατηρ τε ὁ ἐμός, ut 10, 3 et 104 πα- τηρ ὁ σός corr. Belsis at non obse iliendum putavi eidem, infra 3 pro τούτων μέντοι conracienti μεν δη. De ἐν ημετέρου vid. ad I, 35. Pro salso ἰδιοβουλεύειν vid. Lob. ad Phryn. p. 624, Bred. p. 8I sq.

veriun ἰδιοβουλέειν suppeditavit S. - o. 9, 2 extr. γης rixte OIN. S. 3 nescio utrum rectius cum Sao al. ἐγὼ ψευσθείην scribatur . an ἐγώ γε, quod in MPKFbd inventum est, in ἐγώ τε mutetur. - o. 10, 7. ου παρεόντος κατηγορέων exhibent Paris. Vall. παρεόντι FΜΚΡ, παρεόντων V Ald., S παρεόντα, quod si ciun ἀδικέει coniung tur, tamen Onus bona eSt sententia. Etenim non accusando absenti iniuriani sucit, sed iniuriam facit, cum absentem, qin se defendere neMIent, meu-Sat. - e. 12. cum utrumque recte series possit, et quod MPKFab exhibent ἀλίζειν Πέρσας, et quod Sed al. Πέρσησι, libriim S, quippe

qui plurimis locis solus veriun praebeat, sequi malui. - o. 13. τους αυ- του τους καί male Ald. Vid. Struv. spee. I p. 25. Eoo vero loco Be ceriam semius sum, pro μέντοι scribens μὲν δη. - e. 16, 2. Verta πεπλανῆσθαι - φροντίζει contrix Rei sicli suspicionem qiii tamen vere αυται seripsit pro αυτα0 defendit Eltg. p. 329. Paulo post 3 multo minus aptum nivi videtur, quod S exhinet παν αυτός, quam quod reliqui αυτό ,,tu ipsam totam rem ' i. e. totam rem, ut Vere est, uihilo salsi admixto . Φανήτω PFae, minus bene sed ex consueto errore τα- νεῖται SV, qtiod quo modo natum sit, ostendii d φανείτω exhibens.

eum PK malui retiuere, quana ex in ἐπιφοιτησει scribere, quod ininuSinsolens illud, tum ad sententiam aptius - ponit enim hoc A. -, deni uefacilis suit Empor. Postremo cum in libris male aeriptum esset: αλλ'

εἰ δη δει, quem secutus sum, non quo falsum putarem, quod Behh. coniecit, sed quod Proxime ad librorum vestigia accessisse videbatur. Seriptura libri S ex dittographia vectorum δεῖ ἐμέ videtnr nata. - . 10 pri, ἐπὶ τοῖσι εἰρημένοισι Behit. tacite scripsit ἐν T. P. idqu8 recepit Dind. Equidem ego interpretor: omni studio serebantur ut dicta praemia nanciscerentur, ut H. id ipsunt illustraverit adiectis vectis ἐθ' Diuitiam Corale

12쪽

λων - λαβεῖν. - c. 20. τὸ προς μεσαμβρ. Bela. Libri του. - c. 21. In verbis καὶ δ' εἰ ετεραι male adiectae voculae, quas exilibent PKFb et M is καί non habet), recte auctoritate libri S eiecta sunt. Μίν oni. Sad nequie aegre eo caremus. - c. 3b. Nisi cui placent quae natura diversa sunt, coniuncta, probabit, PIO 1 couiecerunt Eldi hius, Markland. ad Eur. Suppl. 222, Bdehh. ad Plat. Min. p. 173, θολερῶ. - c. 36. Νe eum Belis. τεσσερασκαίδεκα scribendum Putes, vid. Bred. p. 270 sq.

Tum cum libri omnes exhiberent πεντηκοντερων καὶ τριχον, et neque καί liaberet, quo reserretur, neque πεντηκόντεροι soli possent pontes signifieare ex navibus longis et onerariis factos, non dubitavi cum PQ avio τριηρέων rnterserere. - c. 3T. Cur πιμπλῆται scripserim , vid.

Sp. Rumpi. l. c. p. 14. - c. 38. Libri χρήσαις αν τι τλ βουλοίμην τυχεῖν, praeter S, vii exhibet χρησας αν τι σευ βουλοίμην τυχεῖν. Quorum illud prorsus perversum esse neminem sugit. Ex altero quod

feeit Elta. p. 336: χρη ἴσας vid. Bred. p. 124) αν τι σευ βουλοίμην

τυχεῖν, id displicet et propter verborium ordinem, et Prod τυγχάνειν τί τινος an dixerit II., duintari licet. Nam IX, 109 πάντα cum Bilhrio αἰτήσασαν referenduna est, nec quod Xen. Anal . VI, 6, 32 scripsit: ταυτα δὲ σου τυχόντες υπισχνουνταί σοι αντὶ τουτων, illud

consscinat, eum videatur ea constructio tantiun in neutris pronominum demonstrativorum ae relativorum a Graecis adissa et poetarum propria esse inem. ad Vig. p. 76M. Quare cum facile intelligatur, viomodo, cum locus eorruptus esset, et τι inseri et σευ corrigi potuerit, probo Suverari sap. Belis. emendationem. - o. 39. τy νυχν ζημιώσεαι exhiuent SVPFbed, pro quo την ψυχήν scribere nolui, cun messium ζημιουσθαι mihi vuleretur liano vim habere, ut esset: poenam solvere. - e. 41. Scit aeseri coni. διελέλειπτο conficinatur per libros F

exlii bent, κομίσαι, rectius Scribetur κομίσεαι quam κομίεαι, quod Graecum non esse demonstravit Bred. p. 378. - c. 50, 2 pro δδυνάμιος scripsi cum Striiv. spec. I p. 42 cla. Elig. p. 123) ἐς τό. e. 60. Scripturam Ald. SVae πλήθεος ἀριθμον, pro quo ΜΡΚm exhibent πλῆθος ἐς ἀριθμόν, probavi eum Valch. et Bernti. Gr. Srnt. P.

218, magis auctoritate illorum Bibrorum, quam alia eaUSSa permotus. Tum recte Reificius libroraim συνάξαντες miliavit in συννάξανΤες. e. 72 quamquam omnes sere libri Συροι exhibent, tamen Συριοι rescribendum. Cla. Bred. p. 70. -- c. 76. De lacuna .vid. Bred. p. I 4. - o. 86. Κασπειροι pro librorum Κάσπιοι vel Mσιοι substituit Rei S., nec tamen id omnr dubitatione exemptum. - c. 90. ἐστάλατο recte a

Behic. scriptum est, qiraim SV cum Eust. p. 234 - 177 ἐσταλάδατο sotiling. ad Hes. sent. 288 , F enm edd. vett. ἐστελάδαxo, d ἔσκευαδατο exhiberent. Vid. Bred. p. 328. - e. 95 post os λοιποί recte 'Vesse ing. ot inseruit. Vid. Herold. l. e. p. 16. - c. 100 Paum omnes libri ηρίθμησε exhiberent S τέ oni. , idque recte dictum videretur, nolui cum Sehaefero orationem elegantiorem et faciliorem reddere δειροήθη seribendo. - o. 101. τί in aliis libris male post ηδυ

13쪽

76), id recipere non ausus sum, at necessarium videbatur, ut C. Bekk.

pro χρήσομαι scriberetur χρήσωμαι. - e. 103 pro περὶ ενα εκαστον, quod non solum tu ri tuentur, sed etiam Eustain. p. 100 - 144, atque recte explicavit Sch eigh.: unuini tenuiue circumstabimus, Valch. maluit παρά. - c. 105 ἔτρεψε exhibent MPKFb, reliqui ἐτρέψατο. Difficile ad diiudicandum est, utrum rectius. Tum codicis S Scripturam ἐν τω Λορίσκφ τοὐτον continendavit Elig. p. 132. At multo Guus intenigitur, cur Herodotus sic efferre illius hominis nomen voluerit, quam mirum est τουτω ad Dorsicum appositum esse, cum iam imie a c. 59 quae eo loco facta si ut, enarrare inceperit. - c. 109 ἐσιεῖσι Schweieliacuseri ingenio debetur; li,4 ἐσεῖσι. - c. 114. γηράσασαν, pro qlio Butimaunus coniecit γηρῶσαν, desenilii Bred. p. 340. - c. 115. Quum vectum ἐπισπείρειν nusquam alibi se legere meminisset, Lug. p. 336 coniecit -τε τι σπείρουσι. At de agris, per Pios ivit Xerxes, non consitis dicit Herodotus. - c. 121. πιεζόμενοι ομοίως, quod in libris legitur, emendavit Reislcius. Paulo post στρατον om. SV. - c. 129. Cum iudia c. 196 omnes libri ' ιδανός exiliberent, id h. l. Scribere non dubitavi. - c. 130. Vibri ἀλλ' η δε αυτη, quod emendavit Abresch. DilI. Τlauc. p. 605, Μatui. scripsit: ἀλλ' η αυτη. - C. 136 non debebat Dind. Valchenaru coniecturam θυομένοισι Ουκ ἐγένετο recipere, cum καλλιρέει impersonaliter ab Herodoto dictum esse ostendissent VCesset . ad IX, 19 Et Schaes. ad Lamb. Bos. p. 213.

e. 130 recepi Soli aeteri Emendationem τἀληθέος F τὀ, ἀληθές, alii τάληθές), cum ἀμαρτάνειν τι, viamvis defendi possit, ut defendii

Bernia. Synt. P. 182, sine exemplo sit, nec mirum id rarios insueta erasi cla. tamen II, 121, 6. Bred. p. 201 in errorem ductos eSse. c. 140. Pro ἄζηλα, quod nemo coaunode explicavit, recepi emendaciOnem Bloonas. Gloss. ad Aeseli. Proni. 146 ἀχηλα, quam probavit Lo-beck. Aglaopli. p. 1353. 'Aσιηγενές praebuerunt SV, reliqui Συριηγενές. Ultima oraculi vecta, quae nonnulli serri poSSe uegariant, explico: insit is an intiunt vestrum ad altiora cupienda efferre discite lassi euer Here duresa die Leiden euch scii pellen). Similiter dictum est Hom. Od. XVIII, 165 οπως πετάσειε μάλιοτα θυμον μνηστθρων. - e. 141. De uectis ἔτι τοί ποτε ἀντίος εσση vid. Elta. p. 338. - c. 143. Supersedisset, credo, Elin. p. 337 pro παριων coniectando παρεών, SI qua ratione apri 1 Atticos παριέναι ἐς τον δῆμον, οἱ παριόντες, similia, ilicerentur menatuisset. Post librorum vitium ἐόν κως emendaverunt Reificius et Abrescitius, sed quaeritur. Runon maior eoi ruptela Sith. I., cum SV pro τὸ ἔπος exhibeant πάθος. - c. 145. Vectorum συλλεγομένων - φρονεόντων ordinem perturbatum esSe nemo non sentit. Equident cum Belaero uncis circumclusi illa, quae non recte posita viderentur, sed aegre carebo nomine Ἐλλήνων. Schaeseriis transposuit τῶν Ἐλλήνων των π. τ. T. Tum cum ἐγκεχρημένοι, quod omnes libri exhibent, terri non posset, facillima mihi visa est Reiskii

14쪽

ἐγκεχριμενοι. - c. 147. τη γε αλλη omnes I ri praeter L qui exhi-hat eῆ τε. Emendavit τῆδε Mattiataeus, idemqtie postea in mentem venit Eliaio p. 337. - e. 151 Behit. coniecit: ἐμμένει τῆ προς Ξέρξεα ιλ- συνεκεράσαντο, quod quaaivis elegantius Sit, tamen non neces- Earium. nevae confugiendum ad Rrtificiosam explicationem, quam pri Posuit Elig. p. 329. - c. 153. Libri omnes οἰκητωρ ὁ ἐν Γέλη. Illud nomen proprium esse docuit me G. Hermannus. Reiiciendam esse Eligit p. 337 coniecturam θωυμά μοι gν κου τοὐτο, qui Vallae interpretationem latinam legerit, intelliget. - o. I54 de lacuna vid. Bred. p. 15. Πολέμοισι, quod pro πολεμίοισι scribendum eSse viderat Valla, inventum est in S. Postea pro πέφευγε, qnod quaaiPIam OinneS libri exhinent, serri non potest, 'Verser. Aot. Mongc. I p. 204 con ecit πεφευγεε, quod non recte Vituperasse Elinium p. 128 intelliges ex iis, quae disputavit Bred. p. 289, quem vid. etiam p. 320. Ipse Eltg. non male coniecit: ovδεμία ἀπέφυγε. Simile vitium idem viet t. sustulit VIII, 50, ἐληλυθεε corrigens. - c. I 56. Qui defenderiant Iinrorum scripturam ησαν απαντα αι Συρήκουσαι Messet. Bahr. Elig. p. 338 sq.), malueriant scriptori obscuritatiis opprobrium lacere, quod ipse pri dentissimo effligit I, 122 et III, 1bT, viam librariis sestinationis. - α 57. Koenu emendationem: προς τον βάρβαρον τον επιόντα ἐπι τηνἘ. πάντως γάρ κου recte plerique viri docti improbaverrunt. - o. 161ἐπίη vid. a j III. 72. - e. 161 et 162. Ninus suspicaces fueriint, qui verba των καὶ πιμηρος - στρατόν et ουτος δε ο νόος - ἐξαραιρημένον εχ ab Herodoto scripta esse negarunt. Sed ut recte scripta putem illa: ουτος δὲ ὁ νόος - λέγειν, non possum adduci, ned tamen eum Eligio p. 332 τὀ ἐθέλει λέγειν eiicienda censeo, aed scriptiun

εθελει λέγειν. ad quae verba illustranda, Maae praecedunt, ab librario HScripta esse non miraberis. - e. 164 extr. Plerique libri ἀπδ πάντα

nt verisimilior est Sehaei. emend. απαντα Eug. p. 126 . - c. 167. Inliinris milium iiirbatum. S enim: εἴτε ετέρω , ως Καρχηδόνιοι, του-το μέν, PK Steph. marg. Vall. : ώς Καρχηδόνιοί τε καὶ Συρηκόσιοι, Fb: ἀς K. καὶ S. Quiani Carthaginienses cum Syraciisanis potius quam cum Phoenicibus consensisse omni specie veri careat, quis non intelligit Καρχηδόνιοι ad Φοίνικες Inγrario ascriptum, alio loco inter verba scriptoris illatum esse 3 At multi Καρχηδόνιοι ante τουτο μέν Ponendum censent, quo sublecto gerie carere possumIS. - c. 169. Με ωίλεω probavit Berit h. Synu p. 92 adn. - e. 170. Cum serri non possit, quod optimi libri SFb exhibent, θεου σφε ἐποτρυναντας Bred. p. 283 , dubitari sane potest, ut m eum Κ σφεας, an cum Ald. et Elig. p. 128 σφι scribendum sit. Hoc defenditur exemplo Hesiodi Opp. 595: δμωσὶ δ' ἐποτρυνειν. - c. 175 veram esse scripturam codd.

Soph. 0. R. 1001. - c. 184. τόσον c. F et Paris. euciendum censuit Elig. p. 136. At neque eo eiecto constructio loci facilior fit, ne-

15쪽

que τόooν ad sequentia relatiun offensioni est. Tum dubitari potest, utriini Herodotus scripserit, vio 1 S exhibet ὁμιλος γίνονται, an quot reliqui ομιλος γίνεται. - c. I M. χρυσεα, quod uncis inclusi, seret non posse, cum ex nexu intelliginiir - qualis enim hic ordor aurea, argentea, aurea - turn inde quod MPKF ἄφατα Om. Nou male Schaeser. Gregor. Cor. p. 184 coniecit ab Herodoto seriptum esse ἄφαταοσα χρήματα. μῆσι Paod sciam Primus Passov. Lex. S. V. γόης.

Vulgo γόησι. - e. 106. Pro τῆς Θεσσαλίης λπου Bel II. coni. τῆς Θεσσαλικῆς ειπου. Idem ἐλίποντο, quod laustra des. Elig. p. 121, correxit, item 221. - e. 207. περισπερχεόντων, quod libri exhibent, recte detendem1nt Schweigh., Bahr. , Bred. p. 364 a περισπερIής eodeni modo laetum, mao ἀελπτέοντες ab δελπτής VII, 168 . Valest.

περισπερχθέντων, Scit aer. Mel. erit. p. 69: περισπερτέων ἐόντων Tum στρατὸν των Μήδων, Ῥ1od libri exhibent, ein. Betuc. - c. 208. ἐνεκυρησε, quod omnes libri tueri videntur, quamluam defendit Matth. Gr. Gr. p. 793, tamen non dubitavi cum Vnicheu. in ἐκυρησε mutar . - e. 209. τῆ περ ωρων Belsis., libri τάπερ. Κοσμέονται an recte scriptum sit, vehementer dubito, sed tamen Valchenarii coniecturam σμέονται recipere nolui fori. ἀποσμέονται). - c. 210. ἀπήλαυνον recte soliis S, reliqDi ἀπηλαυνοντο. - o. 215. Qui viam saepe in libris manuscriptis st et ῆς consuSa sint, meminerit, non tantum tribuet

eod. S scripturae αρξη δὲ ἐπεὶ ἐρεσε, maaulum tribuit Elta. p. 123.

- c. 219 nisi otii liinrorum caece tenax est, nemo improbabit Valchen. emendationem επὶ δέ pro ἐπεί. - o. 226. ὰπίωσι. Vid. ad III, 72. - c. 229. Vid. ad V, 108. - c. 236. τῶν νειςJ Tῶν qui ea ratione explicat, qua Elig. p. 340, omnem grani alicam rationem persundit. Nec verisimilis est Bredovii p. λb suspicio inter τυχησι et τῶν aliquid excidisse, cum nemo profecto stlimiid aliud dici exspectet, nisi hoc: Si in praesenti calamitate, cum viadringentae naves perierint, alias dimiseras cet. Non recte illi Piod Valchen. coniecit, τω vituperaveriant. utiam saepe Per relativum enuntiata caussalia adiiciantur, dici vix potest cla., ut pauca proferam, I, 33, TI ; VIII, 10I :

debebat autem id enuntiatum statim post τυχῖσι poni, quod id ipsum eo explicatur, nec denique pro uomen συ requiritur, cum Xerxis persona alii non opponatur. Quare mihi aut cum Valehen. τῶ scribendum Videtur, aut quod magis placet, τῶ γε vel του γε.

ων. - o. 15. Oκως μὴ παρήσουσι recte Fala, male S παρήσωσι. CD. Bred. p. 340. - o. 16. Quibus de caussis, quamluam τραπέσθαι de- sensum est ab Eligio p. 122, cum B cero τράπεσθαι scripSerim, nemo non intelliget. - c. 20. Libra omnes βαρβαρόφωνον. Emendavit Larcher. Patito post Beo. et Dind. utrum per eITorem, stu CouSulto κακοῖσι omiserint, neScio. - o. 23 Valchenarii emendatio Ἱστιαιέων

confirmata est per S, reliqueti ἴστιαίων. - c. 3b. De Αἰολιδέων et Valek. coniectura Λιλαιέων vid. 0. Mulier Orchom. p. 484 et 97, Kriise Hellas II, 2, 60 et 84. - e. 38. Cum ἔχοντας, quod omnes libri -- Diuisitos by Corale

16쪽

I1ibent, seret non posse arbitrarentur, Dorvili. ad Char. p. 310 ῆ κατ' ἄνθρωπον, Wesseling. μέζονα, Κ6n. ἐόντας, Ηdger. Acti. Mon. VI, 4

p. 520 μεζόνως conieceriint. At nimii mitandum ac locus explieandus Est ratione, quam praeivit I sideri . de brach3l. Red. u. Auis. H) p. 183. - o. 40. duin operam perdant, qui scripturam si oriam τειχέοντας ἐς την R, pro qua S exh. καὶ την n, defendant, vix quisquam dubitabit. - c. 41. Articulum ante τέκνα, praeeunte Beis., c. duobus naSS. EiiciendiiIn gensuit Bred. p. 28 sine iusta caussa. - o. 60, 1 si τό scripsi auctore Struvio I p. 44. - c. 70. Recte viri docti Valchen. παρήγγελλεν soribi iubenti non obsecuti sunt. - c. 76. Veram Seripturam ἀπεβίβασαν vid. V alcita ad VIII, bs et cir. IX, 323 praebuerunt SV, reliqui ἀπεβιβάσαντο. Medium qui defendere velit, debet

interpretari: educendos curariant. - c. T. Vecta obscura oraculi δ

κευντ' ἀνὰ πάντα κιθίσθαι intacta reliqui. Sententiam apparet talem esse debere: olim nihil iam sibi restitur an credat . sed ea quam Varus modis exprimi potest 3 Nequa τίθεσθαι, quod F, neque πιθέσθαι, quod a, et πειθεσθαι, quod P exilibet, neque denique πυθέσθαι, quod vulgatum est, sera i possunt. Neque placet, quod Stegerus coniecit: ἀνὰ πάντα πιθέσθ' ευ, neque qliod Elit. p. 340: ἄμα πάντ' ἀπελλσθαι. Dolendum est, quod S et V h. l. lacunam habent. - e. 84. Quamquam cons ne tu in fuit πρύμναν ἀνακρουεσθαι et infra ipsum hoc Scriptum efit, tamen cum h. l. ἐπὶ πρύμνην ἀνακρουεσθαι omnes lubri et Suidas tueantur, iique recte dictiun esse intelligatur ex ἐπὶ πόδα

nihil equidem mutandum censeo. Promus inutile est, quod Elix. p. 34Ieoniecit ἐπὶ πρύμνην ἀνέκοουόν τε. - c. m. Quaerendim est. Runon vertim sit, quod exhibent SVFac θηήσασθαι βασιλέα. - e. D. Θιεφθάρατο G. Hemannus, Butina . Gr. Gr. II p. 249 n. , Bred. P. 328, quibus recte obsecuti sunt novissimi editores. Uιεφθαρήατο, quod omnes libri praeter ac, qui διεφθειρέατο exlii bent, tueri videntur, immerito defendit Eun. p. 122. In extremo hoo capite omnes libri exhibent: προς δ' ἔτι προσεβάλλετο vel προσεβάλετο, pro quo Reiskius coniecit προσελάβοO. Cum haec verba appareat adiici ad illa ταυταγενόμενα τους Ἱωνας ἐρρυσατο, φιλος ἐων non possunt nisi de Ioniam anni o intelligi, ut non necessaria sit Abreschii Dill. Thuc. p. 112)coniectura: φίλος γάνων ἐων. Cirin vero Ionum auricus eum estiamitate, quae aecidit Phoenicibias, nihil habere possit, nisi ut ad eam ab Ionibus avertendam, illis inserendam eontulerit, q lis Bententia Scriptoris fuerit vix dubium videtur esse. Iam προσλαβέσθαι et quae eiusdem generis verba sunt, eum genetivis ita coniunguntur, ut aut alicuius

negotii partem suscipere στρατεύματος III, 34, 48: πολέμου V, 44 et 4b; ορμῆς Thuc. III, 36, vid. ib. Κruger. aut aliqua re uti προ- τάσιος VI. 40) significetur. Quare illud h. l. niihi serri non P0SSevidetur. Προσβάλλεσθαι an cum genetivo eoniunctum Sit, derect ncta minus dubium est, qthamquam id dici posse contendemant Bernii. Synt. p. 147 et Elta. p. 341 sq. - loci enim, qui prosemantur, Rut Suspecti Dissiligod by Corale

17쪽

aut huic dissimies sunt. At recte dicitur προσβάλλεσθαι τι i. e. vindicare sibi alimrid. In hac igitur sententia: Ariaramnes sibi Partem calamitatis Phoenicum vindicavit, i. e. ad earn inserendan nonnulli comtulisse se praedicavit, quid vituperandam ' His de caussis ego BEkkeriam Secutus sum. - c. 96. Cum neque ἀποπλῆσαι intransitive dicatur, neque recta haeo sint: naufragia illa expleveriant oraculum, non

dubitavi recipere, quod Butini. Gr. Gr. II p. 21S proposuit, ἀποπλη- σθαι; nee minus in oraculo, quod sequitur, Koenii ad Paus. I, 1, 4 emendationem φρυξουσι, ubi tu es φριξουσι. - o. 97. υπόθηται. Vid. ad VI, 134. - c. 100. των το πῆν σφι ηδη δοκεόντων κατεργάσθαι Fac, κατεργάσασθαι reliqui. - c. 101. De τὰ ἐμά vid. Bred. p. 201. - c. 108. σφεῖς in paucis tantum libris scriptum videtur; nam στι exlubent PFKabo, σφέας SV, unde corrigendus error Bredovit p. 282. - e. 118 cum SV pro vulgato χρυσέη στεφάνυ scribendum esse χρυσέω στεφάνω demoustravit Bred. p. lib. - c. I 32. στασιῶται σφίσι F, στι reliqui. - c. 133. σφι Mardonio et Persis) non mutandum esse cum Koenio in οἴ, reote viri docti intellexerrant. - c. I 38. σύμμαχοντον χθηναῖόν οἱ ποιήσασθαι S, τον χθηναῖον etiam Ald. et οὐ ποιήσασθαι V. Οἱ male repetitum ex praecedentibus, sed ποιησασθαι nonne recte scribetur - c. 140, 1. αἴτιον γένηται libri , emendavit Valest. Tum παρ' ἐμοὶ ἐουσαν a, παρεουσάν μοι Ald. c, reliqui παρ' εμέ. Pro του περ male SPKFa: τό περ. In g. 2 libri PFVabS ἐξαί- lρετον μεταίχμιόν τε, unde cum Elig. p. 342 scriin iuberet μεταθμιόν γε, vellem de loco particulae γέ accurate viaesivisset. Unde ἐξαίρετόν τε μεταίχμιον nuxerit, equidem nescio. Et τέ et τί abesse Posse, nemo negabit. - o. 142. ου τί γε pro ουτε γε scribendum esse vidit Verser. Acit. Μon. I p. 62, τούτων απάντων bene ab susvicionibus Schaes. απαντώντων det. Elig. p. 342 sq. Quamvis minime displii. ceret Sohaef. emendatio περὶ τῆς υμετέρης αρχήν, tamen contra omnes libros earn recipere dubitavi. Αρχή non tam de subiectis regionibus, Sed de principatu viodam dictum videtur etiam apud Τhuc. II, 36. Labri IX e. 2 libri καταστρέψηται. Emendavit Bel k. - . U τόν om. SFabo. Unde natum sit, ostendit c, qui exhibet προσεδόκουν τὸν

καὶ - εἴλωτων valde suspecta sunt, cum quod SV ea omittunt, tum prepter forinam insolentem εἱλώτων. Vid. Bre l. p. 233. - o. 11. δή cum omittant SVF bo, vix recte retineri videtnr. - o. 14. Ferri non

posse, quod libri exhibent ἀγγελίη πρόδρομος, quivis intelligit, cum

πρόδρομος significet eos, qui praenutiantur, non eos, qui ab Pinemissis nuntium reserentes redeunt. Quid scribendum esset perapexit Scive igilaeuserus. - e. 17. ων post νυν, quamluam om. MPKFc, tamen cum Herodoti consuetudinis sit, retinendum videtur. - c. 10. In soleiuem locutionem ἐκαλλιρέετο prudenter sustulit Suvernius, scribi

18쪽

nnamor videtur suisse loci Π, 36. De δίκαιον - ηπερ vid. Bred. p. 66, et dubium est, annon in capite, quod Sequitur, μὰλλον cum S etiaciendum sit. - c. 27. τουτο μέν, Ulae Verba in libris ante τουτους πρότερον posita sunt, recte unius S auctoritate eiecta sunt. Post ' μα

γνίδας Ald. mirant glossema laabet τὰς ἀποθήκας. Vid. Bred. p. 64. e. 34. Elig. p. 120 αἰτεόμενος VIouiam in libris scriptum sit, ita defendendum putat, ut coniungat ώς εἰκάσαι βασιληχν τε καὶ πολιτηαν, αἰτεόμενος. At nonne, cum duo Participia ταυτα λέγων et αιτεόμενος cum ἐμιμέετο coniunguntur, gravius eoITumpitur Herodotea orationis lacilitas, quam librorum auctoritas inmugitur, si cum Seliae- sero αἰτεόμενον scribas Τum πολλF om. ΡΚFabe. - c. 35. 'Iθώμη praeelare Palmerius, sistri 'Ισθμῶ. - c. 3T. Recepi Eligit p. 343 emendationem συγκεκρημένον. I libri συγκεκυρημένον, S συγκεrωρημένον. - c. 4b. ἐξαίφνης, quod lincis circumclusi, abest ab SQ Vall. o. 40. πρόσω ἐγίνετο Fabe, ἐγίνε ro alii. - o. M. Vehementer duinto auἀποκεκλiατο recte scribatur, quamluam probavit Bred. p. 329. - Ο.53. Cum tu talibus sim constare deceat bonum scriptorem et librarii quam saepe in terminalioniinus enaverint, dici vix possit, equidem discedo in Koenii ad Greg. Cor. p. 384 sententiam, pro Πιτανητέων scribendum esse ΠιτανηΤεω. - c. 65. Valchenarii suspicionem, ἀνάκτορον, pro quo SVacd exilibent ἀνακτοριον, gloSSema esse, argumentis confirmavit Bred. p. 30 Sq. - c. 70. In vectis σφι οἱ χθηναιοι male articulum ona. GKa. Postea την Μαρδονίου recte F, relimri του Μ. - c. II. Non disitavi recipere eod. S scripturam ουτοι δὲ τους κατέλεξα πάντες, quamquam Vidi eSSe, qui hoc grammatico tribuerent, impediuius genus loquendi πάντας Herodoto vindicarent Mauli. Gr. Gr. II p. 88T). - c. 76. καὶ αἱ ἀμφίπολοι recte Reisli., pr Q. praeter alios Herold. p. 16. Libri αἴ oni. In extremis vectis Belateri coniectura , τότε μέν μιν ἀπέτρεψε, ingendoSa qiudem nec tamen necessaria est. - c. 77 pro υστεροι SVPFa et o ex cora. υστερον exhibent. - c. 78. Pro vitioso τετιμωρησαι, quod in libris est, recte Su- vernius τετιμωρήσεαι coni. Vid. Bred. p. 322. - c. 82 pro καθως,

quod SV exhibent, aut καί eum reliquis libris aut κατα scribendum est. Vid. Bred. p. 93 et ad II, 99. - o. 8b pro ἱρέας et ψέες, quod Bibri exhibent rectissime Valch. ἰρένας et ἰρένες coniecit. - o. 90. ἐπειδὴ γάρ seripsi eum S al. , magis auctoritate illius codicis comnotus, quam stlia caussa: PF: ἐπεὶ γὰρ δη. - c. 92 pro οἱ μεν ἀπίπλωον infieniose Behit. coniecit οἱ μὲν δυο ἀπέπλωον. - c. 93. ἐπείτε ἐπειρωτεον Reisit. Li ri ἔπειτα vel ἐπεὶ γάρ. - o. 98. ὁ μη μα- κουσας Bel k., ἐσακουσας PF, ἀκουσας S. - e. 100 R- ῶς δε ἄρα

παρεσκευάδατο. Emem1avit Beis. Tuni συμπίπτοντος scripsi de Eligit p. 344 sententia. - c. 102 ἔτι καὶ δ' alteriitrum glossema esse, quis non intelligit 3 Eltgius tamen p. 344 ἔπι scribendum coniecit. e. 120 ἐπιθεῖναι an ab Herodoto scriptum sit, vel ementer ego dubito. Elig. p. 345 audacius υποστηναι. An ἀντιθεῖναι Diuitiam by Corale

20쪽

OI AE ἐν τη Mρώπη των Περσέων καταλειφθέντες Iυπο Θαρείου, των ο Μεγάβαζος ηρχε, πρώτους μὲν Περινθίους Ἐλλησποντίων ου βουλομένους υπηκόους εἶναι, Θαρείου κατεστρέψαντο, περιεφθέντας πρότερον καὶ υπο Παιόνων τρηχε ως. οἱ γὰρ ἁν απὸ Στρυμόνος Παίονες χρήσαντος τοs θεου στρατευεσθαι επὶ Περινθίους, καιην μεν ἀντικατιζόμενοι ἐπικαλέσωνταί σφεας οἱ Περί- οι ουνομαστὶ βώσαντες, τοὐς δὲ ἐπιχειρέειν, ην δει η ἐπιβώσωνται, μη ἐπιχειρέειν, εποίευν οἱ Παίονες ταυτα. ἀντικατιζομενων δὲ των Περινθίων ἐν τῶ προαστείω ἐμαυτα μουνομαχίη τριφασίη ἐκ προκλησιος σφι ἐγένετο καὶ γὰρ ἄνδρα ἀνδρὶ καὶ Ἀπον Ἀπω συνέβαλοs καὶ κυνα κυνί. νικώντων δὲ τὰ δύο των Περινθίων, ώς ἐπαιώνιζον κεχαρηκότες, συνεβάλοντο οἱ Παίονες τὸ χρηστήριον αυτὰ τουτο εἶναι και εἶπαν κου παρὰ σφίσιαυτοῖσι ' μν αν εἴη ὁ χρησμὸς ἐπιτελεόμενος ημῖν, νυνημετερον τὸ ἔργον. Ουτω τοῖσι Περινθίοισι παιωνίσασι ἐπιχειρέουσι οἱ Παίονες, καὶ πολλόν τε ἐκράτησαν καιελιπόν σφεων ολίγους. N μεν δη απὸ Παιόνων πρό- 2τερον γενόμενα ἀδε ἐγένετο, τότε δὲ ἀνδρῶν ἀγαθῶν περὶ της ἐλευθερίης γινομένων των Περινθίων οι Πέρσαι τε καὶ ὁ . Μεγάβαζος ἐπεκράτησαν πλήθεῖ. ώς δε ἐχει-