Herodoti Historiarum libri 9. curavit Henr. Rudolph Dietsch

31쪽

Λήμνιοι και ἐμαχέσαντο ευ και αμυνόμενοι ἀνα χρόνον ἐκακώθησαν, τοῖσι δε περιεοsσι αυτῶν οἱ Πέρσαι υπαρχον ἐπιστῆσι Λυκάρητον τον Μαιανδρίου του βασιλεύσαντος Σάμου ἀδελφεόν. ουτος ὁ Λυκάρητος αρχων ἐν Λήμνω τελευτῆ. αἰτίη δε τούτου ῆδε ' πάντας ἡνδοαποδίζετο καὶ κατεστρέφετο, τους μὲν λιποστρατίης ἐπι Σκέθας αἰτιώμενος, τους δε σίνεσθαι τον Θαρείου στραπὰντον απὰ Σκυθέων ὀπίσω αποκομιζομενον. 28 Ουτος μέν νυν τοσαsτα εξεργάσατο στρατηγήσας,

μετὰ δε ου πολλον χρόνον ἄνεσις κακῶν ἰν, καὶ ῆρχετο το δεύτερον εκ Νάξου τε καὶ Μιλήτου Ιωσι γίνεσθαι κακά. τομο μὲν γὰρ ἡ Νάξος ευδαιμονίη τῶν νήσων προέφερε, τοsτο δε κατὰ τον αυτὸν χρόνον ἡ Μίλητος αυτή τε έωυτῆς μάλιστα δη τότε ἀκμάσασα, και δη και τῆς γωνίης ἐν πρόσχημα, κατύπερθε δὲ τούτων επὶ δύο

γενεὰς ανδρῶν νοσήσασα ἐς τὰ μάλιστα στάσι, μέχρι Ουμιν Πάριοι κατήρτισαν ' τούτους γὰρ καταρτιστῆρας ἐκJ29 πάντων Ἐλλήνων εἶλοντο οἱ Μιλήσιοι. κατήλλαξαν δέ σφεας ωδε οἱ Πάριοι ρ ῶς απίκοντο αυτῶν ἄνδρες οι ἄριστοι ἐς την Μίλητον ῶρεον γὰρ δη σφεας δεινῶς οἰκοφθορημένους , ἔφασαν αυτῶν βούλεσθαι διεξελθεῖν την χώρην. ποιεsντες δὲ ταὐτα καὶ διεξιόντες πῆσαν την Μιλησίην, ὁκως τινὰ ἴδοιεν ἐν ανεστηκυίη τῆ χώρηαγρὸν ευ ἐξεργασμένον, ἀπεγράφοντο τὸ Ουνομα του δεσπότεω τοs αγροs. διεξελάσαντες δὲ πῆσαν την χώρην και σπανίους ευρόντες τούτους, ῶς τάχιστα κατέβησαν ἐς τὸ ἄστυ, αλίην ποιησάμενοι ἀπέδεξαν τούτους μὲν την πόλιν νέμειν, τῶν ευρον τους αγροὐς ευ ἐξεργασμένους δοκέειν γὰρ ἔφασαν και τῶν δημοσίων ουτω δη σφεας ἐπιμελήσεσθαι, ῶσπερ τῶν σφετέρων , τους δὲ ἄλλους

Μιλησίους τους πρὶν στασιάζοντας τούτων ἔταξαν πεμ30 θεσθαι. Πάριοι μέν νυν ουτω Μιλησίους κατήρτισαν,

32쪽

τότε δε ἐκ τούτων των πολίων ἀδε ῆρχετο κακὰ γίνεσθαιτὴ γωνίη. ἐκ Νάξου ἔφυγον ἄνδρες των παχέων υπότου δημου, φυγόντες δὲ ἀπίκοντο ἐς Μίλητον. τῆς δε Μιλήτου ἐτύγχανε ἐπίτροπος ἐὼν 'Αρισταγόρης ὁ Μολπαγορεω, γαμβρος τε ἐων και ανεψιὸς Ιστιαίου τοs Λυσαγορεω, τον ὁ Λαρεῖος ἐν Σούσοισι κατεῖχε. ὁ γὰρ Ιστιαῖος τέραννος ἰν Μιλήτου, και ἐτύγχανε τοὐτον τον χρόνον ἐων ἐν Σούσοισι, ὁτε οἱ Νάξιοι ῆλθον, ξεῖνοι πρὶν ἐόντες τω Ἱστιαίω. ἀπικόμενοι δὲ οἱ Νάξιοι ἐς την Μίλητον ἐδέοντο τos 'Αρισταγόρεω, εἴ κως αὐτοῖσι παράσχοι δυναμίν τινα καὶ κατέλθοιεν ἐς την εωυτῶν. ὁ δε

ἐπιλεξάμενος, ως, ἐν δι Minos κατέλθωσι ἐς την πόλιν, ἄρξει τῆς μξου, σκῆψιν δὲ ποιεύμενος την ξεινίην

την Ιστιαίου, τονδε σφι τον λόγον προσέφερε ' Aυτὸς μεν υμῖν ου φερέγγυος εἰμι δύναμιν τοσαύτην παPασχεῖν ἄστε καταγειν ἀεκόντων των την πόλιν ἐχόντων Ναξίων ' πυνθανομαι γὰρ ὀκτακισχιλίην ἀσπίδα Ναξιοισι εἰναι και πλοῖα μακρὰ πολλά ' μηχανήσομαι δὲ πῆσαν σπουδην ποιεύμενος' ἐπινοέω δὲ τῆδε. υρτα-

φερνης μοι τυγχανει ἐὼν φίλος, ὁ δὲ ' ταφέρνης -τάσπεος μεν ἐστι παῖς, Θαρείου δὲ ras βασιλέος ἀδελφεῖς,των δ επιθαλασσίων των ἐν τῆ ' in ἄρχει πάντων,

ἐχων στρατιην τε πολλην και πολλὰς νέας. τοsτον ἁνδοκεω τον ανδρα ποιήσειν των ἀν χρηῖζωμεν. Tαμαακούσαντες οἱ μξιοι προσέθεσαν τω Αρισταγόρη πρή σειν τῆ δυναιτο ἄριστα, καὶ ὐπίσχεσθαι δῶρα ἐκέλευον και δαπάνην πῆ στρατιῆ, ῶς αυτοὶ διαλύσοντες, ἐλπίδας πολλας ἔχοντες, ὁταν ἐπιφανέωσι ἐς την Νάξον, πάντα ποιήσειν τους Nαξίους τα ἀν αυτοὶ κελεύωσι, ῶς δὲ καιτους αλλους νησιώτας ' των γὰρ νήσων τούτων των κλαδων ουδεμία κω ῆν υπῖ Aαρεω. Ἀπικόμενος δὲ 3Iὁ Αρισταγόρης ἐς τὰς Σάρδις λέγει προς τον Ἀρταφέρ-

33쪽

14 HER0DOTI νεα, ώς Νάξος εἰη νῆσος μεγάθες μεν ου μεγάλη, ἄλλως δὲ καλή τε καὶ ἀγαθὴ καὶ αγχου γωνίης, χρηματα δὲ ἔνι πολλὰ καὶ ανδράποδα. G ῶν επὶ ταύτην την χώρην

στρατηλάτεε, κατάγων ἐς αυτην τους φυγάδας εξ αυτης. καί τοι ταυτα ποιοσαντι τουτο μέν ἐστι ετοῖμα παρ'

ἐμοὶ χρήματα μεγάλα πάρεξ των ἀναισιμωμάτων τηστρατιῆ ταυτα μὲν γὰρ δίκαια ἡμέας τους ἄγοντας παρέχειν , τουτο δε νήσους βασιλές προσκτήσεαι αυτήν τε Νάξον καὶ τὰς ἐκ ταυτης ήρτημένας, Πάρον καὶ ' νδρου καὶ ἄλλας τὰς Κυκλάδας καλευμένας. ἐνθευτεν δὲ ὁρμεόμενος εὐπετέως ἐπιθήσεαι βοίη, νήσω μεγάλν τε καὶευδαίμονι, ουκ ἐλάσσονι Κυπρου καὶ κάρτα ευπετδε α ρεθῆναι. ἀποχρέουσι δὲ ἔκατον νέες ταύτας πάσας χειρώσασθαι. Ο δὲ ἀμείβετο αυτὸν τοισίδε ' Συ ἐς οἶκουτον βασιλέος ἐξηγητὴς γίνεαι πρηγμάτων ἀγαθῶν, καὶ ταυτα ευ παραινέεις πάντα, πλὴν των νεῶν του αριθμου. αντὶ δὲ εκατὸν νεῶν διηκόσιαί τοι λογοι ἔσονται ἄμα τω ἔαρι. δέει δὲ τούτοισι καὶ αυτὸν βασιλέα συν-32 μαινον γίνεσθαι. υ μὲν δὴ 'Αρισταγόρης ώς ταυταῆκουσε, περιχαρὴς ἐὼν ἀπήι ε ἐς Μίλητον, ὁ δὲ 'Αρταφέρνης, ῶς οἱ πέμψαντι ἐς Σοsσα καὶ υπερθέντι τὰ ἐκ

του Ἀρισταγόρεω λεγόμενα συνέπαινος καὶ αυτὸς Θαρεῖος ἐγένετο, . παρεσκευάσατο μὲν διηκοσίας τριήρεας, πολλὸν δὲ κάρτα ομιλον Περσέων τε καὶ των ἄλλων συμμάχων , στρατηγὸν δὲ τούτων ἀπέδεξε Μεγαβάτην ἄνδρα Πέρσην των Ἀχαιμενιδέων, μυτου τε καὶ Θαρείουανεψιὸν, τοs Παυσανίης ὁ Κλεομβρότου Λακεδαιμόνιος, εἰ δὴ ἀληθής γέ ἐστι ὁ λόγος, υστέρω χρόνω τούτων ἡρμόσατο θωγατέρα, ἔρωτα σχὼν τῆς Ἐλλάδος τύραννος γενέσθαι. ἀποδέξας δὲ Μεγαβάτην στρατηγὸν Ἀρταφέρ- 33 νης ἀπέστειλε τον στρατόν παρὰ τον Ἀρισταγόρην. Παραλαβὼν δὲ ὁ Μεγαβάτης ἐκ τῆς Μιλήτου τόν τε υρι-

34쪽

T I B. V. C A P. 31 - 34.

σταγόρην καὶ την χάδα στρατιὴν καὶ τους Ναξίους ἔπλωε πρόφασιν ἐπ' 'Eλλησποντου, ἐπεί τε δε ἐγένετο ἐν Xίω, ἔσχε τὰς νέας ἐς Καυκασα, ῶς ἐνθεsτεν βορέη ἀνέμω ἐς την Νάξον διαβάλοι. καὶ ου γὰρ ἔδεε τουτω τω στόλω ξίους ἀπολέσθαι, πρῆγμα τοιόνδε συνηνείχθη γενέσθαι ' περιιόντος Μεγαβάτεω τὰς ἐπὶ των νεῶν φυλακὰς ἐπὶ νεὸς Μυνδίης ἔτυχε ουδεὶς φυλάσσων ὁ δὲ δεινόν τι ποιησάμενος ἐκέλευσε τοὐς δορυφόρους ἐξευρόντας τον ἄρχοντα ταυτης τῆς νεῖς, τω ουνομα ἐν Σκυλαξ, τοὐτον δῆσαι διὰ θαλαμίης διελόντας τῆς νεὸς κατὰ τοsτο, ἔξω μὲν κεφαaὴν ποιεsντας, ἔσω δὲ τὼ σῶμα. δεθέντος δὲ τos Σκυλακος ἐξαγγέλλει τις τω Αρισταγόρη, ἔτι τον ξεῖνόν οι τον Μυνδιον Μεγαβάτης δήσας λυμαίνοιτο. ὁ ν ἐλθὼν παραιτέετο τον Πέρσην, τυγχάνων δὲ Ουδενὸς των ἐδέετο αυτὸς ἐλθὼν ἔλυσε. πυθόμενος δὲ κάρτα δεινὸν ἐποιήσατο ὁ Μεγαβάτης, καὶ ἐσπέρχετο τω υρισταγόρη. ὁ δὲ εἶπε - Σοὶ δὲ

καὶ τουτοισι τοῖσι πρήγμασι τι ἐστι; - σε ἀπέστειλευρταφέρνης ἐμέο πείθεσθαι καὶ πλώειν τῆ αν ἐγὼ κωλεύω ; τί πολλὰ πρήσσεις; Ἀμα εἶπε 'Αρισταγόρης. ὁ δὲ θυμωθεὶς τουτοισι, ώς νὐξ ἐγένετο, ἔπεμπε ἐς Νάξον

πλοίω ἄνδρας φράσοντας τοισι Ναξίοισι πάντα τὰ παρεοντα σφι πρηγματα. οἱ γαρ ῶν Νάξιοι ουδὲν πάντως 3 προσεδέκοντο ἐπὶ σφέας τον στόλον τομον ὁρμήσεσθαι. ἐπεὶ μεντοι μυθοντο, αυτίκα μὲν ἐσηνείκαντο τὰ ἐκ των αγρῶν ἐς τὀ τεῖχος, παρεσκευάσαντο δὲ ῶς πολιορκησομενοι, καὶ σῖτα καὶ ποτὰ κατὰ τάχος ἐσάξαντο. καιουτοι μὲν παρεσκευάδατο ώς παρεσομένου σφι πολέμου,

οἱ δ ἐπει τε διέβαλον ἐκ τῆς μου τὰς νέας ἐς την Νάξον, προς πεφραγμένους προσεφέροντο καὶ ἐπολιόρκεον μῆνας τέσσερας. ῶς δὲ τά τε ἔχοντες ἰλθον χρήματα ot

Πέρσαι, ταλα καταδεδαπάνητο σφι, καὶ αυτω τω 'Αρι-

35쪽

σταγόρη προσαναισίμωτο πολλὰ, του πλευνός τε ἐδέετο ἡ πολιορκίη, ἐνθαsτα τείχεα τοῖσι φυγάσι των Ναξίων οἰκοδομήσαντες ἀπαλλάσσοντο ἐς την ηπειρον, κακῶς 35 πρήσσοντες. Ἀρισταγόρης δὲ Ουκ εἶχε την υπόσχεσιν

τῶ Ἀρταφέρνεῖ ἐκπληρῶσαι ἄμα δὲ ἐπίεζε μιν η δαπανητῆς στρατιῆς ἀπαιτεομένη, ἀρρώδεέ τε του στρατοs πρήξαντος κακῶς καὶ Μεγαβάτη διαβεβλημένος, ἐδόκεέ τε την βασιλη ν τῆς Μιλήτου ἀπαιρεθήσεσθαι. αρρωδέων

δε τούτων εκαστα ἐβουλευετο απόστασιν. συνεπιπτε γὰρ

και τον ἐστιγμένον την κεφαλὴν ἀπῖχθαι ἐκ Σουσων παρὰ Ἱστιαίου, σημαίνοντα ἀπίστασθαι ΑρισταγόρΠ αποβασιλέος. ὁ γὰρ Ἱστιαῖος βουλόμενος τῶ Ἀρισταγόου

σημῆναι ἀποστῆναι αλλως μεν ουδαμῶς ειχε ασφαλεως σημῆναι ἄστε φυλασσομενέων των οδῶν, ὁ δε των δούλων τον πιστότατον ἀποξυρήσας την κεφαλὴν ἐστιξε καὶ ἀνέμεινε ἀναφυναι τὰς τρίχας. ως-ανέφυσαν τα- χιστα, ἀπέπεμπε ἐς Μίλητον ἐντειλαμενος αυτῶ αλλομεν ουδὲν, ἐπεὰν δὲ ἀπίκηται ἐς Μίλητον, κελεύειν ωρισταγόρην ξυρήσαντά μιν τας τρίχας κατιδεσθαι ες την κεφαλήπι τὰ δὲ στίγματα ἐσήμαινε, ῶς και πρότερόν μοι εἴρηται, ἀπόστασιν. ταὐτα δε ο Ιστιαῖος ἐποιεε συμφορὴν ποιευμενος μεγάλην την εωυτοs κατοχην την ἐν Σούσοισι ' ἀποστάσιος ἄν γινομένης πολλὰς εἶχε ελπίδας μετήσεσθαι ἐπὶ θάλασσαν, μη dε νεωτερον τι ποιεύσης τῆς Μιλήτου οὐδαμὰ ἐς αυτην ηξειν ἔτι ἐλογιζετο.36 υτιαῖος μέν νυν ταsτα διανοεύμενος ἀπέπεμπετον ἄγγελον, Ἀρισταγόρη δὲ πυνέπιπτε τοs αυτοs χρ νου πάντα ταsτα συνελθόντα. ἐβουλευετο ῶν μετα των στασιωτέων, ἔκφήνας τήν τε εωυτοs γνωμην και τὰ παρὰ του Ιστιαίου ἀπιγμένα. οἱ μεν δη αλλοι παντες γνώμην κατὰ τἀυτὸ ἐξεφέροντο, κελευοντες απίστασθαι, Ἐκαταῖος δε ὁ λογοποιὸς πρῶτα μὲν ουκ ἐα πολε

36쪽

OB. V. CAP. 34 - 38.

μον βασιλέr τῶν Περσεων αναιρέεσθαι, καταλέγων τά τε ἔθνεα πάντα, τῶν ῆρχε Βαρεῖος, καὶ την δυναμινα-os, ἐπεί τε δε ουκ ἔπειθε, δευτερα συνεβουλευε ποιέειν, οκως ναυκρατέες τῆς θαλάσσης εσονται. ἄλλως

μεν νυν ουδαμῶς ἔφη λέγων ἐνορῶν ἐσόμενον τοcτο ἐπίστασθαι γὰρ τὴν δυναμιν την Μιλησίων ἐοὐσαν ἀσθενέα , εἰ δε τὰ χρήματα καταιρεθείη τὰ ἐκ του ἱρουτου ἐν Βραγχίδησι, τὰ Κροῖσος ὁ Λυδῖς ἀνέθηκε, πολλὰς εἶχε ελπίδας ἐπικρατήσειν τῆς θαλάσσης, καὶ ουτωαυτούς τε ἔξειν χρήμασι χρῆσθαι καὶ τους πολεμίους ου συλήσειν αυτά. τὰ δε χρήματα ἐν ταὐτα μεγάλα, ως δεδήλωταί μοι ἐν τῶ πρώτω τῶν λόγων. αυτη μεν δὴ ουκ ἐνίκα ἡ γνώμη, ἐδόκεε δε δμως ἀπίστασθαι, ενα τε αυτῶν πλωσαντα ἐς Μυοsντα ἐς τὀ στρατόπεδον τὸ απὸ τῆς Νάξου ἀπελθὀν, ἐὸν ἐνθαλα, συλλαμβάνειν πειρῆσθαι τους ἐπὶ τῶν νεῶν ἐπιπλώοντας στρατηγους. Ἀποπεμφθέντος δε γητραγόρεω κατ αυτὸ τολο καὶ συλ- 37

λαβόντος δόλω υλίατον γβανώλιος Μυλασέα καὶ Ἱστιαῖον Tυμνεω Πρμερεα καὶ Κώην Ερξάνδρου, τῶ Θαρεῖος Μυτιλήνην ἐδωρήσατο, καὶ 'Αρισταγόρην μα- κλείδεω Κυμαῖον καὶ ἄλλους συχνοὐς, ουτω δὴ ἐκ του ἐμφανέος ὁ 'Αρισταγόρης ἀπεστήκεε, παν ἐπὶ Θαρείω μηχανώμενος. Καὶ πρῶτα μεν λόγω μετεις τὴν τυραννίδα ἰσονομίην ἐποίεε τῆ Μιλήτφ, ως ἄν ἐκόντες αμψοἱ Μιλήσιοι συναπισταίατο, μετὰ δὲ καὶ ἐν τῆ ἄλλn γωνίη τἀυτὸ τολο ἐποίεε, τους μεν ἐξελαύνων τῶν τυράννων, τους δ' ἔλαβε τυράννους απὸ τῶν νεῶν τῶν

συμπλωσασέων ἐπὶ Νάξον, τούτους δε φίλα βουλόμενος ποιέεσθαι τῆσι πόλισι ἐξεδίδου, ἄλλον ἐς ἄλλην πόλιν

παραδιδους, ὁθεν εἴη εκαστος. Kώην μέν νυν Μυτι- 38ληναῖοι ἐπεί τε τάχιστα παρέλαβον, ἐξαγαγόντες κατ λευσαν, Κυμαῖοι δὲ τον σφέτερον αυτῶν ἀπῆκαν ρ ῶς

37쪽

δὲ και αλλοι οἱ πλευνες ἀπίεσαν. τυράννων μέν νυν κατάπαυσις ἐγένετο ἀνὰ τὰς πόλιας, Αρισταγόρης δὲ ὁ Μιλησιος ώς τους τυράννους κατέπαυσε, στρατηγους ἐν ἐκάστη των πολίων κελεύσας εκάστους καταστῆσαι, δευτερα αυτὸς ἐς Λακεδαίμονα τριήρεῖ ἀπόστολος θί- νετο ' ἔδεε γὰρ δη συμμαχίης τινός οἱ μεγάλης ἐξευρεθῆναι. 39 'ς δε Σπάρτης Ἀναξανδρίδης μεν ὁ Λέοντος ουκέτι περιεὼν ἐβασίλευε, ἀλλα ἐτετελευτήκεε, Κλεομένης δὲ ὁ Ἀναξανδρίδεω εἶχε την βασιληχ' ου κατὰ ἀνδραγαθίην σχὼν, ἀλλα κατὰ γένος. 'Aναξανδρίδη γὰρ ἔχοντι γυναῖκα ἀδελφεης εωυτου θυγατέρα καὶ ἐουσης ταυτης οἱ καταθυμίης παῖδες Ουκ ἐγίνοντο. τούτου δὲ τοιουτου ἐόντος οἱ ἔφοροι εἶπαν ἐπικαλεσάμενοι αυτόν 'πιτοι συ γε σεωυτου μη προορῆς, ἀλλ' ημῖν τουτό ἐστι οὐ κεριοπτέον, γένος τὸ Ευρυσθένεος γενέσθαι ἐξίτηλον. συ νυν την μεν ἔχεις γυναῖκα, ἐπεί τέ τοι οὐ τίκτει, ἔξεο, ἄλλην δὲ γῆμον ' καὶ ποιέων ταυτα Σπαρτιήτ5σι ἀδησεις. υ δ' ἀμείβετο φας τούτων ουδέτερα ποιήσειν, ἐκείνους τε Ου καλῶς συμβουλεύειν παραινέοντας, την ἔχει γυναῖκα, Dsσαν αναμάρτητον ἐωυτῶ, ταύτην ἀπ- 40 έντα ἄλλην ἐσαγαγέσθαι, ουδέ σφι πείσεσθαι. Προς ταυτα οἱ ἔφοροι καὶ οἱ γέροντες βουλευσάμενοι προέφερον Ἀναξανδρίδη τάδε ' Ἐπεὶ τοίνυν περιεχόμενόν σε ὁρέομεν της ἔχεις γυναικὸς, συ δὲ ταυτα ποίεε, καὶ μη ἀντίβαινε τούτοισι, ινα μη τι ἀλλοῖον περὶ σευ Γοι Σπαρτιῆται βουλεύσωνται. γυναικὸς μεν της ἔχεις ου προσδεόμεθά σευ τῆς ἐξέσιος, συ δὲ ταύτn τε πάντα, ὁσα νυν παρέχεις, πάρεχε, καὶ ἄλλην προς ταύτη μάγαγε γυναῖκα τεκνοποιόν. ταυτά κη λεγόντων συνεχωρησε ὁ 'Aναξανδρίδης, μετὰ δὲ γυναῖκας ἔχων δύο διξὰς

1 ἴστως οἴκεε, ποιέων Ουδαμῶς Σπαρτιητικά. μόνου

38쪽

LIB. V. CAP. 38 - 43.

δὲ Ου πολλοs διελθόντος η ἐσυστερον ἐπελθοsσα γυνὴ τίκτει τον δη Κλεομένεα τομον. καὶ αυτη τε μεδρον βασιλέα Σπαρτιήτησι ἀπέφαινε, καὶ η προτέρη γυνη τον πρότερον χρόνον ατοκος Dsσα τότε κως ἐκύησε, συντυχ4 ταύτη χρησαμένη. ἔχουσαν δε αυτην αληθδε λόγωοι της ἐπελθουσης γυναικὸς οἰκήωι πυθόμενοι ἄχλεον,

φάμενοι αυτην κομπέειν αλλως βουλομενην υποβαλέσθαι. δεινὰ δε ποιεύντων αυτῶν, του χρόνου συντάμνοντος, υπ ἀπιστίης οἱ ἔφοροι τίκτουσαν την γυναῖκα

περιιζόμενοι ἐφυλαξαν. η δε ώς ἔτεκε Θωριέα, ἰθέως ἴσχει Λεωνίδην, καὶ μετὰ τοsτον ἰθέως ἴσχει κλεόμβροτοπι οἱ δε καὶ διδύμους λέγουσι Κλεόμβροτόν τε καὶ Λεωνίδην γενέσθαι. η δε Κλεομενεα τεκοsσα καὶ τοδεύτερον ἐπελθουσα γυνη, Asσα θυγάτηρ Πρινητάδεω τοs Θημαρμένου, ουκέτι ἔτικτε τὸ δεύτερον. Ο μὲν δη 42 Κλεομένης, ῶς λέγεται, ην τε Ου φρενήρης ἀκρομανής τε, ὁ δε Aωριεὐς ἡν των ἡλίκων πάντων πρῶτος, εδ τε πίστατο κατ' ἀνδραγαθίην αυτὀς σχήσων την βασι- λη ν. ῶστε ών ουτω φρονέων, ἐπειδὴ ὁ τε Ἀναξανδρίδης ἀπέθανε και οἱ Λακεδαιμόνιοι χρεόμενοι τῶ νόμω ἐστήσαντο βασιλέα τον πρεσβύτατον Κλεομένεα, ὁ Αωριευς δεινόν τε ποιεύμενος καὶ Ουκ αξιῶν υπο Κλεομένεος βασιλεύεσθαι, αἰτήσας λεὼν Σπαρτιήτας ηγε ἐς ἀποικίην, οὐτε τῶ ἐν Λελφοῖσι χρηστηρίω χρησάμεν0ς, ἐς ῆντινα γην κτίσων ἰη, οἴτε ποιήσας οὐδεν τῶν νομιζομένων. οἷα δε βαρέως φέρων, ἀπίει ἐς την Λιβύην τὰ

πλοῖα ' κατηγέοντο δέ οι ἄνδρες Θηραῖοι. ἀπικομενος δἐς Κίνυπα οἴκισε χῶρον κάλλιστον τῶν Λιβυων παραποταμόν. ἐξελαθεὶς δε ἐνθεὐτεν τρίτω ἔτεῖ υπο Μακεων τε Λιβύων καὶ Καρχηδονίων ἀπίκετο ἐς Πελοποννησον. Ἐμαῶτα δέ οι Ἀντιχάρης ἀνὴρ Eλεώνιος συνεβουλευσε Mἐκ τῶν Λαχυ χρησμῶν Hράκλειαν την ἐν Σικελίη κτί- 2

39쪽

HERODOTI ζειν, φὰς την Ἐρυκος χώρην πῆσαν εἶναι μακλειδέωναυτos μακλέος κτησαμένου. ὁ δε ἀκουσας ταῶτα ἐς Βελφοὐς οἴχετο χρησόμενος τω χρηστηρίω, εἰ αἱρεει ἐπην στέλλεται χώρην ' η δε Πυθίη οι χρῆ αἱρησειν. παοα- λαβὼν δε ὁ Αωριευς τον στολον, τον καὶ ἐς Λιβυην - ηγε, ἐκομίζετο παρὰ την Λαλίην. Toν χρόνου δὲ το τον, ώς λέγουσι Συβαρῖται, σφέας τε αυτοὐς καὶ Πλυντον ἐωυτῶν βασιλέα επὶ Κρότωνα μέλλειν στρατευεσθαι, τους δε Κροτωνιήτας περιδεέας γενομένους δεηθηναι Aωριέος σφίσι τιμωρῆσαι καὶ τυχεῖν δεηθεντας ' συστρατευεσθαί τε δη επὶ Συβαριν Λωριέα καὶ συνελεῖν την Συβαριν. ταsτα μέν νυν Συβαρῖται λέγουσι ποιησαι

Λωριέα τε καὶ τοὐς μετ' αὐτοs, Κροτωνιηται δὲ οὐδένα σφίσι φασὶ ξεῖνον προσεπιλαβέσθαι τοs προς Συβαρίτας πολέμου, εἰ μη Καλλίην των γαμιδέων μάντιν υλεων

μουνον, καὶ τοsτον τρόπω τοιωδε ' παρα Πλυος τos Συβαριτέων τυράννου ἀποδράντα απικεσθαι παρα σφεας,

ἐπεί τέ οἱ τὰ ἱρὰ οὐ προεχώρεε χρηστα θυομενω επι μό-

45 τωνα. ταμα δὲ foὐκὶ ουτοι λεγουσι. μαρτυρια δε του- των ἐκάτεροι ἀποδεικνυουσι τάδε, Συβαρῖται μεν τέμενος τε καὶ νηὸν ἐόντα παρὰ τον ξηρὸν μῆθιν, τονιδρυσασθαι συνελόντα την πόλιν Λωριέα λέγουσι Ῥθηναίη ἐπωνυμω Κραθίη, τοsτο δὲ αὐτοs Αωριέος τον θάνατον μαρτυριον μέγιστον ποιεsνται, ἔτι παρὰ τὰ μεμαντευμένα ποιέων διεφθάρη ' εἰ γὰρ δη μη παρέπρηξε μηδεν, επ' ο δε ἐστάλη ἐποίεε, εἷλε αν την Ηρυκίνην χώρην καὶ ελῶν κατέσχε, οὐδ' αν αὐτός τε καὶ ηστρατιη διεφθάρη. οἱ δ' αυ Κροτωνιηται ἀποδεικνυουσι Καλλίη μὲν τω Hλείω ἐξαίρετα ἐν γy τη Κροτωνιητιδι πολλὰ δοθέντα, τὰ καὶ ἐς ἐμὲ ἔτι ἐνέμοντο οἱ Καλλίεω απόγονοι, Λωριέr δὲ καὶ τοῖσι Λωριέος ἀπογόνοισι Οὐδέν. καίτοι εἰ συνεπελάβετό γε τos Συβαριτικοs πολέ-

40쪽

μου Λωριεὐς, δοθηναι - οἱ πολλαπλήσια ἡ Καλλίη.ταῶτα μεν νυν εκάτεροι αυτῶν μαρτυρια ἀποφαίνονται καὶ πάρεστι, ὁκοτέροισί τις πείθεται αυτῶν, τούτοισι προσχωρέειν. Συνέπλωον δε Aωριδε και αλλοι συγκτί- μσται Σπαρτιητέων, Θεσσαλὸς καὶ Παραιβάτης καὶ Κελέης και ρυλέων, οῖ ἐπεί τε ἀπίκοντο παντὶ στόλω ἐς την Σικελίην, ἀπέθανον μάχν εσσωθέντες υπό τε Φοινικων καὶ πιεσταίων ' μοὐνος δε γε Eυρυλέων τῶν συγκτιστέων περιεγένετο .τούτου τοs πάθεος. συλλαβὼν δεούτος τῆς στρατιῆς τοὐς περιγενομένους ἔσχε Μινώην τὴν Σελινουσίων ἀποικίην, καὶ συνηλευθέρου Σελινουσίους τοs μουνάρχου Πειθαγόρεω. μετὰ δε, ῶς τοsτον κατεῖλε, αυτὸς τυραννίδι ἐπεχείρησε Σελινοsντος, καὶ ἐμουνάρχησε χρόνον ἐπ ολθον ' οι γάρ μιν Σελινουσιοι επαναστάντες ἀπέκτειναν καταφυγόντα ἐπὶ Aiὀς αγο ὐαίου βωμόν. Συνέσπετο δε Λωριεὶ καὶ συναπέθανε 47

Φίλιππος ὁ Βουτακίδεω Κροτωνιήτης ἀνὴρ, δς ἀρμοσάμενος Πλυος τοs Συβαρίτεω θυγατέρα ἔφυγε εκ Κρότωνος, ψευσθεὶς δε τοs γάμου οἴχετο πλώων ἐς Κυρήνην, ἐκ ταυτης δὲ ὁρμεόμενος συνέσπετο οἰκηχ τετρήρεῖ καὶ οἰκηχ ἀνδρῶν δαπάνη, ἐων τε υλυμπιονίκης καὶ κάλλιστος Ἐλλήνων τῶν κατ' ἐωυτόν. διὰ δὲ τὁ εωυτοs κάλλος ήνείκατο παρὰ μεσταίων τὰ οὐδεὶς ἄλλος ἐπὶ γὰρ τοs τάφου αυτοs ἡρώων ἱδρυσάμενοι

θυσίησι αυτὸν ἱλάσκονται. Λωριευς μεν νυν τρόπω κτοιούτω ἐτελεύτησε, εἰ δὲ ήνέσχετο βασιλευόμενος υπὸ Κλεομένεος και κατέμενε ἐν Σπάρτη, ἐβασίλευε δν Λακεδαίμονος ' Ου γάρ τινα πολλὸν χρόνον ῆρξε ὁ Κλεομένης, ἀλλ' ἀπέθανε ἄπαις, θυγατέρα μούνην λιπων,

Ἀπικνέεται δ' ων ὁ Ἀρισταγόρης ὁ Μιλήτου τύραν- 49νος ἐς τὴν Σπάρτην Κλεομένεος ἔχοντος τὴν αρχὴν, τῶ