장음표시 사용
391쪽
- 3TO - , latur, nisi Plem scelerii. suscitant. Da ορεο sunt Erinnyes, sive qiii alii daemones sceleriam vitulices. Euripidis schol. ad Phoen. 1597. Ἀλάστωρ' εφορος δαίμων τῶν
nec reum sceleris oblivisci pateretur, neque o bl i- visceretur ipse. Homeri Od. S. X74.
τειν ελοιτο, εκτὸς ων μανίας καὶ θεηλασίας. hi ictuose con
suli potest Iuvenal. sat. XIII, 9o. Walce L
V. I 239. τοῖσιν ἐκβέστοισι ' caute et perite sic loqvitur generali locutione, ut in V. 1237. ταύταsubducto nomine Ioles, ne nimium apertis iracundiam patris excitaret, Vel sic etiam in lignantis. Egregium actificem, et assectuum humanortina callentissimam,
hic locus prodit. 'Vahe LV. X2 O. ανοῦ ρ M'' in tertia persona: quod ha-tiun atque inclignabundum ai guit: statim ad Hyllum ConVertitur v. 12 2. et secundam resutat. ConfEurip. I ei C. fur. 256. et Virgil. Aen. XI. qo6 Uel, Cum pavidum contra mea jurgia fingit, Artificis scelusi et forini sine crimen acerba t. . Nunquana animam talem dextra hac absiste
Amittes. 'Vahe Libid. Heptissimum est yma γ': et ἄρ έ.ικε νέμav plane duriun et coactum, netae ullus esse videtur locus admirationi. ortas putat 'Vakef. has variationes a dissicultatibus cons ructionis, quas loco impegeriit transpositio victionIrin propiei eariun similitii nem importata, manturaque Sophoclis reductam arbitratur eo, quod scripsit: οὐκ εμοὶ νεμεῖ. At Vei'Ο datariis erat uagicus non εμοι, sed μοι encliti cuna. ΕΟ1ident nec tantillum dubitavi pro genuino haberes, quod V in hemii versio repraesentabat hunc in mo*un con-
392쪽
Cepta: ,,llic Vli', quantum adparet . nihil reveretur patrern imo mentoni. uod autena vulgra te in illi' εμοι
id satis probabiliter glossam suspiceris fuisse vocabulo πατρὶ superscriptam a libri mo, qui ipsti in lO Dient sperio nam intelligi adnotare vellet. Sinidi mitione
V. T2 3. Obscuriorem versiculum satis explicat responsum Herculis et scitoliastis glossa, ad hunc modum, ni fallor, nonnihil castiganda: ωe φανερος εἶ νοσων
v. 124 . Non extat alibi fortasse vocabulurn απευνάζω: nec tamen is suin. qui vicani ideo nainus sinceruia1 esse lectionein: πολλού γε καὶ δεῖ r inagis haesit ire facit ambigua loci constructio: vel φniin est, σὐ κινεῖς με ἐκ κακοῖ απευνασθέντος' quod dice iussi getius neutiquam probave S. vel, quod veruin, ut nillic scri Ditur, σύ,
t u r b s, c O n t u r b a s. Suspicor autem sic a manu Sophoclis pro vetiisse versunt:
tu me loco eni oves, inter dolorem dormitentem; ,,tunae turbas interea, dum malum ineuin quie ebat Quod inprimis elegans est ac dilucidunt. Sciscat i ctor. IV akef. Vulgata nihilo est deterior, si sic intelligitur, ut unice debet: tu ine εxcitasti e ira alo. quod sopiebatur. Sic supra V IO 13. ανατέ -
393쪽
; εὐθέως χαρίζεταη, κακως τελευτφ πλεῖστα γὰρ σφάλλου βροτούς.
Iam vero sic p agit: se Si quis prae nosci a emendatio. ne maluerit phrasin τελευτὸ υστάτη, non per me stabit quin sui s ille sitiatur glandibus: quamvis non ausundi inuiture quaedam ali Otiles apini poetas inveniri, vel Miic .visa favore locutioni: ut, exempli gratia, διαές απ ακρM Ibycophronis v. a. Talia in carae-
pi cam potestatem obtinere, taxillis si e lentius laam movendi veilis contingit. Exumpla aliquot aestimus ast Eurip. Bacch. 585. et παρακινεῖ9 ViX alio usu occul rit. Mus gr. V. Ta62. Quo in octo inrer se ita conciliari possint, ut eandena sedein Oecupent, Voces. χάλυβος et λθοκολλη τον, PIaeriint alii, Pubus plus sit otii, aut amoris inoptiarum verereunti NOUA. placet plὲnctum a σκληρὰ ἰmi χάλυβος uanslatum iri. Non aliter Homeriis, li.
Casteriam fons liujus alloquii in ii ortis Eoinereis
394쪽
aeπερ ὁ αδάμαρ: quem locutu taliὸat Hoepi nenias. Nili i- , lominus putavonira, χάλυβορ hami paullo significantius ad στ5μιου tralai. Sic enim ilicit ar hoc: O anima Plan- . tum vis impavida. Donum indue tibi, quod Di rea 11 eauratie. Nam λιθοκολλητον simpliciter inclicat, quod sol ulisunum est elo durastiniunt. LonMus repetitaret, quae sequit tir, Walissielaia explicationern non probo.
ipse non malim intelligi Sophoclein in animo inibvisse speluncas in rilibus, vias solebant ingentibus saxis obtumire. Tali domus operculo Polv-phemus utebatur, ΗΟiN. Od. I. 24O.
conferas ibid. N. 37O. Heliodomis, Aetlaio p. lib. II.
τὸν λιθον - τού σπηλαίου τὸ κάλυμμα. Sic etiitIn Virg. creo.
IV . qaa. Aen. VIII. 226. stat. Theli. X. 2 7. Ios. X. 18. Thren. III. 53. J XX. D. Matth. XXVII. 6O. I O-ctis etiam superest appositissimus Antigones, v. 1225.
v. X265. αεκούσιον Cum minimo hic conveniati vi te, lector, an legem vin et distinguen turri sit:
395쪽
αθ', i. e. ατs. Mus gr. Bene vulgMain ponit Selioliastes, quem Vide 1is. V. Ta66. UOX τελέως, nimium illa et rinitas, colTectione indigebat, quani sic lenissinae institatu, ut reponerem τελεοχ. ως τελεοῖς, u t perficias. Billexbeckius. Conjecit τελίουσι cluod et ipsirin bontun est V. I 268. θερὰ: cautius ac verecundius deos piloquitur in tertia persona. dum Iovem solum innitit.. αγνωμοσύνην : siluiliter Amplut ryo de Iove, Herc. Iur.3 6.
Δμαπης τις εἰ Θεος: νωμονες' ἁμαθεῖς : Plaavorinus: praecordiis inranitibus
et selisu carontibiis latiniano; sentibus tuissere nescii. Redeas ad ea, mi ac scripsi in v 7 . Itii siprae desxe
tius, Adelpia. Iti. 3. 3a. Istuc est sapere, non qtuMi ante pecies modo Videre, sed etiam illa, Maae s at ri r a sunt,
Prospicere. Similiter in epigrammate: η πάλι τὴν τρυφερὸν Σκύλλαν ἁποφίμεθα:quem v 'Hiculum inmiciter sollicitat Toupius in Suidam, VOC. αφίενται , dri Videndus est. IV alces. In praecedenti ἐφορῶσι nulla mutationis cauta. inest v. T277. μ' οἴκων : hoc dicit, quod virgines agebant in thalanus recoliditae, rarissimeque in publicu inpi Odi-
396쪽
neque tu a ris tibia s deseraris: no in agi parcas laclirvivis, qua in caeteri quod Vertim puto. Euripides Psoen. 1578. οἴκτων μὲν ηδη λήγεν. Cum P a r i si n o e litore mentionem d o ni v s in fanisto luctu fragere puto: cujus nota me ad conjectu
V i r g o d o ni u in se r v a n s: .,neque tu, Vi rgo donii- secta, nobis aluieges te contatem: A quaam formulam sermonis nos plus semel pei stirinximus in lais animadversionibus: Haec ratio lailriisdani fortasse noli displicebit: prior arridet notas. Chorragus socias alloquitur. IV ah e f. ' λεIπεσθM ὰπ οἴκτων, quantum elaidem scio, dici non patest; debet esse οἴκτων sine praepositione, Piod versus non patituri Altera mitio non magis placet. Recte scripsi Muggravius: ,. ἐπο&ω9. Omnino rocipiendii varietas laaec a Scitoliasia consei vata. Alioqui, cum reli*Ii omnes ab aedilriis discessuri essent, vim suam non Obtinebit particula ne aliva μέ. v. Ι279. Recepit V ahes . καειοκαγε, quod assurpere. vicit supreti scribariun stoliditatem, cum altera VOX, καινοπαθε, glossam redoleat. Aeschyluni affert, sept. Τheta. 6qq.
citi δἐ καινοπηγὲς ευκυκλον σάκος.
Tutius haud dissile est, vulgatam selli, saltem usque eo, dum probatum suerit, vocabulum καινοπαγης Vere exstitisse. Caetera edidit ille para naodo atque ego, rectissime statuens elapsum esse καὶ ob simili tuu inena primarum literarum vocabuli sequentis. Hermannus ad Eum p. Hecutu p. X62. eandem laudat sorinulam ex Aeschyli Agam. V. 63.
πολλα παλαίσματα καὶ γυιοβαρῆ.
397쪽
Quod Brianchius Oxhibuit, itulico eodem nianiseste vitiosuin est pi opterea, quo l an aesti ad spei pantur καὶ in sine versus positum aute vocalem. Nec D-cile placebit cuiquam MuSgravit ratio, πολλὰ in πάμπολλα nautantis.
398쪽
Scriptoriam emendatorum vel illustra tormin.
399쪽
Alcaeus Messenius p. 279. Andocides p. 359. Appianus bello civ. I. 73. P. 328. A re tae IIS P. 349-C al l i in ac li u s laynan. Del. V. 248. P. a AO, Cicero p. 339. 3 Q. , C I aud 1 a n iis Bedo Uild. V. II p. p. 2I8.
Demosthenes p. 364. Dion enes Iae ritu.S p. 29 O. Diogeni an IIS P. 3IS. D i o n y ii u s. perieg. V. 529. p. 3 a Q. Empedocles P. zIq.
I, o n g i ta Ia S p. 235. . Lycophron v. 3 7. P. 35 I. Manetho VI. 275. p. 256. Nonitus Dionys. VII. p. 278. XXIV. p. a 9. XXXVI. p. asso. Ο r p h e ii s Argon. v. 656. et 7 Io. P. 2OZ. Iab inui S, p. 28o. Ou id ius epist. Dejan. Herc. I 25. P. 22 q. epist. IV. 12. P. 235.
400쪽
A. αγλωσσος barbaru S P. 3 q. αδεῖα non singularis feminini p. 2OI. Adiectivii in instar participii positum p. 26 a. αν soloece cono satum p. 268. 328.
ἀνηρ et ποσιs P. 252. Wἄοκνος P. 3Da. απαν το χρημα si uid multa 7 p. 358. ἀπλάκητος et ἀναμπλάκηνος P. ao a. ἄρσην i. q. ισχυρος P. 366. Araicillus inale collocatus P. I 87. ἁρχ:47os et ἄγριο, permutata. P. 253. Auctoritas critica sins hemianae versionis p. I 88, βεβηκεν versatur P. 193. γεvου γεγως p. 3 5.
δι κ αίνεσθαι craffluere P. I9O. δοκεῖ, non ostendere P. 193. Duplex Herculi editiun oraiculiun p. a 94. E.