장음표시 사용
361쪽
eodd. Oxonienses: la i c ex pulla: - hic nempe, quem cernitis, Hercules: δMκmilae: pectus fortasse dextra seriens. V. 18 sic exhinet .cum Beni trio: Sed foemine a vis: foeminae interim Or manu: favente aliquantulum Ms. Oxon. quod praestat se inina. V. ao. dedisse putat Ciceronem: nec te, hoc videntem, ut exemplar ejus v. TOTO. ὁρῶν λωβητὸν Mδος. V. 25. codd. Oxon. dant Virginalem more, et virgin e m me ore: unde non absuriles sed propius ad Graeci verba essectum iri censet: laeui virginis memor 6 - . Fr Da. . U. 27. pira Ded scripsit si c. v. 29. lacerati. U. 3O. praeter necessitatem mutavit
Iace, obsecrol in me vim corusca fulminis lAccedit , quod voces, in me, sic videntur inepto loco positae. V. ' 32. Metaphoram putat . a mari vel amne verticoso derivatam. Virg., Aen. I.
- - illum ter fluctus istidem Torquet agens circinn, et rapidus vorat
V. 33. Serpit ardor, inqtiit, absonum est, tum contra acceptum vicendi morem, turn loco Sopiam cleo prorsus contrarium: morbus enim serpens is est, qui non subito, sed tacite grassetur, et per gra-Virn Geo. ΙΙΙ. 468. , . ' ' . ' Continuo culpam ferro compesce, prius quam Dira per incautum serp ant contagia vulgus: reponas igitur, Nunc surgit ardor I i. e. uno verbo ξ δηκεν. Sic enim legi vult v. IO9T. pro ἐξ--ν.)Ita Seneca, Thyest. 943. - - quid flere jubes, Nulla surgens dolor ex causa pU. β6. distinxit ad frendens, ut staret 'ista vox epitheton perpetuum leonis, nec jun retur cum efflavit. Id magnopere vereor, ne non patiatur Latini sermonis indoles. U. 38. recte scripsi pacavit. V. 43. Variant lectiones. Wa f. restituit servan tent, quae venustas latuit librarios. Vid. nota ejus, Eu
362쪽
nescio an vere, gust vita Sophoclis ἐγευσάμην V. TIO3. allato Lucret. V. 18O. . .
' Qui nunquarn vero vitae gustavit amorem: et Prudentio, Psyci Om. V. 43O. Ibascivas vitae allacebi's gustatus amarae , Mortis et horrifico sap or ultimus asperet
i. v. IO 8. λ- tica bst a: quae . a r dore in excitant ac sudorem .: ideoque , inagna, gra V ia, difficilia, a cer ba. Non intompellivus est Aesclivius,
αὐτου. Suidas: λeμde Θρασύe. Vide Aescii. Euna. 563. Hosted in Antig. 88. paullo frigidius et σοφιστικωτέρως:, θερμἡ9 ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχους. ak es. A V, 1 9. EX. Ciceronis versione suspicatur Ualces..olim: sic lectum ieilai veris na Sophoclis:
ut idem Hercules in Eurip. Alcest. 837. a 4 vulgatam
lectionena . . . . ' . ω πολλὰ τλῆσα καρδία. ψυχου τ ιμη.
γνωμαισχ vocabulum est lauic neXui perquam ancongrauana. Quid autem iit, quod in liniverso dictionis colore displiceat, eqvidem non perspicio. Expectaverita quippe IV akef., ad hunc morem laodammodo derairriste
,,Certe multa quidem prius pertuli, sed nunquam ad hunc diem huic aliquid par malo. ψ οή: κληθῶς,
καὶ δή: Hesychius, sic omnino. Corrigendus. V. IO5O. Non redes demin στυγνοι, odiosus, cum
editoribus e sed ad mentem potius Hesychii, cuius. glossa
363쪽
Γ Ερμύων. Sitalem locutioneni mihi buit Aesci tylus,
αμφηληστρον. Eodem non1ine Aeschrius iuridam, via illaqueatus est Agamemnon, desivirae Choepti 'o: v. 1O56. χλωρθω νεκρον Schesiastes: cuit concinst Ciceronis vocabulum decolorem: i. 'e. Venenato morbo nautatum cor ruptuinque: sed quaesiverim, anne hoc voluerat Sophoclesy non immerito, nae Judice, clisputari potest: malim equident intelligere u irid em, veg et uin, vitalent; ad alteram interpretationem Scia oliastae: x-ευ' νέον : tit Eurip. ΗeC. X28.
Tragici locum sic adumbra vut Seneca, flere. Ο2t. X222. - - ardet felle siccato secur, ' Τotumliae lentus sanguinem avexit vapori in Exedit artus penitus, et totas malum. Hausit medullas; ossibus vacuis sedet. Fort. tostas medullas. IV ae f. 'V. XO57. διέφθαρμαι. M er huc videtur respexisse Lucianus, ilial. deor. XIII. ubi Aesculapius irridet
Herculem: Da πρώην Avgλθες ἡμίφλεκτος, υπ ἁμφοῖν διεφθαρμωνος τρο σώματι, πον χιτῶνος, καὶ μετὰ τοντο τον πυρις. Lucanias IX. 8Iq. . '-- - totum est pro vulnere corpus. Walce f.
364쪽
lis sit, nequeas duceriaere, ncque enata are. Cum Varie frustrii tentaverat interpretationem, sic demum rccte Solaoliasses :, περὶ ἡς οὐκ ἐYR τια φράσασο , τις εΠετρυ φωιν. Suniliteir illira noster appellat. τυφλες ατης, v. 119 . ubi consulas Scholiastem. Ita sensum exitibuit . Seneca, Herc. Octb T 249. Qtiaecula bae p. 64 viscere in nostro lates, Procede e quid me v v I n e r e O c c u D o potis p
Nec ceti usa. mirae cladis in Inedio patet. Ovidius autem, mei . IX. 175.
Gedibile est, Homeritin nunc etiam si ut alias saepissitne, ob oculos stiisse Sophochi: Ost, Θ. 279. ,
't leviter erat corrigendus secundus versus. IV hei v. To59. Πηλιάς. Hesychilis: Πηλιάe, ἰδίως τὸ τοσἈχιλλέωt Meu, κατακρου τικse δὲ καὶ καν. R e i S h. λογχη κε- διἄe: h a th a c a in p s st r i s: rectes capit Scholitastes deli assis ab exercitu in acie campestris praelii instriacto vibratis: et comprehendit phrasis omnes Herculis cum conlinunibus hominibus concertationes. Horatius, arti poet. 379. de exercitationibus militiaribus:
v. To6T. Eλiae'. editores ταῖα subintelligi volunt dipstrperari, ut opinor. Vel repetenda est pis e verius raecedente, quod Ciceroni placitit; vel, quod in al-ein, homo hic subainii fur: nam licet vox γαια bene reticeri potest in Eλλεο, non aeque tolerabitur haec ratio in πιλωσσορ. Scholiastes: ἄγλωσσαν βάρφαρος. Eulip.
365쪽
-- - folissima ndaridarum. Conseras v. 1o76. Malces. Duritiem, quae in verbis, κοὐκ ανυMe φύσιν. deprelienditur, remotum I vi Hermanni CUI CCturit, κοὐκ ανδρῖe φύσις, i. e. simpliciter ἁν0. Ipse
nes; sed haec milii videntur ian uidi prorsus, spl- ritus egeratia. De O , opinor, Solyhocles:
seretur : -' cadere foean in ea nianu Voluero fata. ' . . . . . i
rum cogitatio huna conmnen, inprimis et re-eeptae scripturae proxinie accedens: δολιον νη-φασγάνου δέχαζ
366쪽
AI enim et N parum discrepant nec raro commutan-
v. TO65. γεγον γεγως. Plae scabies locutionis llem nemo Graiecorinn ustirpavit, aut potitit usurpare. Niliit quod omnino placet excogito; nam emenitatio Dena verisimiliorem textia intulissena. Interea, ulcera quodamnodo conatus sum mederi melioris ope es.stinctionis. o. e. conrinate post aerea collocato.) Favet nostrae , suspicioni Scholiastes; et vicietur in schedis habuisse, qualem ilictioneni frustra voltunus extundere. Non puto hanc formiam verbi φαινομαι reperim, aut ve
ostende te' vertita finiani: vid. sortasse nostrai distinctio satis occuletit disticultati, quam tetigimus; nam poterat esse pro filio, quamvis non vere et natura filius: sicut veros parentes ejus pro adulteranis litiniait Admetus in Alcest. 6 7. Favere videtur huic in torpretationi Τulliana versio. Uahes. Lepide profecto init, se se ustra, i. e. temet e voluisse correctionem extundere: Ostendetur, credo. quisquam . si dati ne dixeris: sis niihi talis, qui vero si lilius 1 neus. Cur igitur cirraeca reptimemus eundem
V. TO66. πρεσβεύειν pro τιμαν usurpat Euripides Hip
est expressuS. . V. TOTa. Non admodiun arridet Uahesel so - λοισιv oIκτριου : ac veretur, ne scripserit Sopthocles καλ- λοισιου οικτμv: quilus vel alia misertum arent, quanto
magis tu filius 3 .Idque commendasset, nisi obstaret
367쪽
. . . Mωοτε παο νος . subindicat Homeri locvin scholia. stes. que in sibi estingendum tragicus noster silmserit:
Hinc . aiulit Hercules aptiae Theocritum, XIII. A.
ilis fuerina . nullis malis ingena licens, factus nunc sum . mollis, instar foemnae Pudet editorum, rectai nonente Scholiaste, Maena apponerre non gravaiamur: .eξ ἰσχυρού γέγονα ἁσctavili. Ovid. mei. IX. 2O7. Saepe illum gemitus edentem, saepe fremen
Senec. Herc. Oet. T265. Undo iste fletus 7 uitile in has lachrymae Ee-
Invictus olim vultus, et nunquam maliis Laelarunias suis praebere con uetus, pudet lIam flere didicit . Qiuis dies stetvin Herculis, uae terra vidist y siccus aerumnas fuli. W a-
trario sensu habet Aeschylus Agam. I 187. Mus gr. ' v. TO8 . incaluit, cum calore insita tr praetulerim sane, ἀγαλφ' ἔμ'' ni i n c e n d i t: et 'favere videtur Scholiastes: κελιυ ἐξεπύρωσέ με ὁ τῆς νάσου σπασμὸe: sed reticera potest pronomen. Haud aliter Aeschyl. Prom. 884. -
368쪽
' .... . . . Aλλη δέ τις βραχεῖα
unde pulcherrimie Valerius I. 1ος venenatiis Herculis notrii nat i; V - - ., Πη unista venenu
V. TO89. si υνο vocem. transtulit in Opus suum Mantuan.US, . Aen. I. 69 . . , , . In cute vim. Ventis: . . et Seneca, Herc. fur. 88 . . . i Viperea saevae verbera Incut Ia ni manus.
ibid. ἐγκατάσκπινον : Aeschylus, Pers. 5Sq.
νὸς ἐνέσκηψε μορον. V alces. v. TO9O., Si vocem κεραυνοο pro Veibo accipe mus, Vividior evaderet locus, et inultis gradibus erectior
369쪽
exsurgeret sententia: Incute. - rexi injice te litan; pateri fulmine me ferit, nam fultura dictionis κεραυνοο non indiget vox nλοι, ut recto tam , possit stare. Virgia. Geo. I. 331. -- - ille flagranti Aut Asto, aut Rhodopen, aut alta Ceraunia
Fallor etiarn, aut hosti, et nilaist alnid, voluit scholiast g noster; quein sic ausim castigare: τὸ δέ, ω πάτερ, κεραυvos, Auri 'τρο, ὼ κεραυνμ ελ με βάλοιο. o Sio iratur tragicum interpunctum velliein, - nec de veritate dubitaverim hujusce cogitationis : .
Interea li et oluere mendam mixime solennem priuisaepius diximus e glossa scia ob altis: τὸ δέ, ω -υρ,
risimilliinum ita supplendum este interpretationem ejus, no Dae conjecturae inpransis conveniesrie n. ' V a-keL Iino, si quid sentio, admissa interpunctione illa, vis loci rinfringatur: κιραυνον enim superflua erit prae-cΘ ictiatim a verborum' explicatio, at Pae elimn VOX πάτερ vacillabist ac clρudicat,it. Bene Η. Stephanus: ,,Εleganti periphrasi βέλοe κεραυνοο appellari posse τὸν κιρawνον, nemo cui opinor mihi negaverit: quunt etiam βέλοe aliquando sine adjectione, aliquamio cuin aliquo alectivo seu epitheto, nominari. satis notum sit. Ut ψολοιν βέλοe in laoc pentametro, 'O9 κτάvju υφιμέδαι Zιῖο 1νολοεντι βέλου. Sic et Latini poetae fulmen appellant telum Iovis, Ovid. Tristi Α, 9. 1 . vel telum igneum, aul: telum trisulcum,. aut plurali etiam nutriero tela trisulcat ut in iuri Naionis versu: Excutere irato tela trisu l ca Iovi Amor. L. a. El. 5. v. 5a.) Listentes autem poetas trai) icos uti periphrasi in significando fulmine ostEndit et Οὐμνια φλὸξ apud Euripidem, et καλτὸν κυ apud hunc nostrum
esse vocem te docebit Hippocratis Foesianus index; si
370쪽
exempla votis. tibi, lectri adeundus. Similem assilibet metaphoraim noster in Philoctete, v. 258.
Aretaeus Cappasio X, p. . a. τοῖσδε - μὸν ovv ἐν κεφαλη τὸ κακὸν ἐστηρίχθη τε, καὶ ἐντεύθει πῆμα ἁνssis ἄρχετ : sic enim locus emendandus est: vulgo πημανθεν αρχετ . Vide
nos Silv. erit. 10 p. 156. ina.
Pro. De κνω reposuit messicorrum vocem, qualem praecedens et decor ut postulare videbatur. ,,ΝΟΠ: adeo, inquit, erat ineptus artifex vicemii Sophocles, ut ad hunc moren1 metaphoras confunderet: nori adeo imperitus dapum poeticariam striactor,
Miscuerat elixa, simul conchylia turdis. ἐξοβαψ et ἐξοβισκών apiui H ppocratem invenias et Aretaemne necQtamen, maamvis ridis ipsa loci*ie tenor manifestus nostram efflagitent divinationein, nec proprietas orationis minorunis conviciis sibi vindieet, ausus essem, ut morosa sunt in . coincturas emendatrices hominum jinlicia, textu donare protrissimam dictionem, . nisi luce clarius appareret ex ejus interpretatione, glossatorem Sophocleum in exeniplam suo eandem invenisse: sic enim explicat: ἁνεκάκλασεν, ἐξεγήγερτ : quae voces vulgatis minime respondent, sed ad alnumina nos rae conjecturae. Hesychius: καχλάγ'
Amicissime igitur conveniunt voces ειεκάκλασεν, ἐξεγήγερτ ' et accurate interpretantur ἐξ-κι,: et stabitentendatio ' Speciosius eam, quana verius descitisit Vir novarum rerum cupidissimus. Nam quae de metaphorarum confusione monuit, cum Omnino nihil