장음표시 사용
371쪽
valent, tum nostro in loco vanitatis arguuntur praecedenti vecto δαέ-rM, PIae metaphora toto coelo a reliquis est diveris.' Scia liastes' nivem non tam singli-lam quandam vocem, quam tollim sensulis videtur explicare voluisse. Conjecturam tetrinen lalute sua
v. 1O92. Valerius Flaccus de magno dixit ac toroso Amyco non dissilirialia, G. *qq. Ingonios liumeros spatiosique pectoris ossa Protulit, lior rendosque toris informibus a
aliam minuina assian et scut. Horc. 147.
et ibi dona v. 25O.' Etiam απλετοι in Apoll. Rhod. Ι. 574. Sciroliastes interpretatur ἁπρος πέλαστοι : unde Corinfigas Fleruchi una cera iiiii me secundum Ormnem littera-
1 Οργονες απληουοι τε καὶ οὐ φαταιοῦ
372쪽
Pari sensu Euripiides Herc. fur. 393. Vocat, Cycnum αματον, quo cum nequeas sodalitium inire, et te immiscere; et eundem Polyphemuin, Cyel. 428. αμικτον ἄνδρα. Vul. infra 1tatim v. 1o97.b Cont rarium ingenium sic Statius descritat, Theb. I. 19O. Mitis, et affatu bonus, e t patienti op
Porro, cum non raro permurantur u et finalis is, ad hunc moduni elegantius locum protulisse jussicaverse
mur) quamvis ad has repetitiones tragici minus facts
Enimvero, vocabulum φια 1 espicere potest ingentes vires ad leonem strangillandum necessario ad-hitritas: de qua strangulatione nos viden si adHerc. furi 151. ubi jacet extra Ens sanes emen o nostra, atque in textu recipi debuerat. si βρ χοιe ειών. Poteras etiam, ιυ βρεχθοιο . 9: sed partim interest, et paullo verisimilior eii prior victio. Ivahes. v. TO97. ἱπποβάμονα in equitantem quasi: sed passive dedit Aeschylus, Suppl. 2 . ἱπποβάμοσι καμήλοις quibus in equitant laomines, ad equorum initar. Porro vox αμικτον idem p rsiis sonat cum aueo: γορον v. XO95. prout iri vixi. De hac re lectorem denuo admonere puduisset, nisi vidissem sensum dictionis tam solennem ac manifestam latuisse Lycophronis
- το fe r o c e ni clamorent. IV a k e LV. 1O98. Quod vulgo e litur 'sas, inel eganter ambiguuiri est: tunc enim incertum an reseras οκέρο- κον ad στρατον, an accipias υπέροχον βιαν, ut βίη Ηρακλeis: ideoque ambabus ulnis amplexus sum. quod et ic seeXtmieram, vocem utique codd. Brunci si oblatam, με. Geminus' in epigr. p. 445. Brodaei: -
373쪽
κάλλεῖ ἐν πάντεσσι πέλου πανυπειροχρς ίππος
Adeo ut divinatio nos ra ad v. Io9q. pertinaciter tenem debeat, atque textus donari statione. a es Facile, opinor, quivis intelliget, υπέροχον βίαν non posse aliter accipi, quam: robore , imnari nem: nam necessario additum oportebat, qua re Centaurorum manus υπέροχος esset. Sic apparet etiam, v. IO96. non indigere 'Vari L conlecturii, quae quidem Offendit insuper violentii substanti v ab adlectivo suo avulsi qeo
V IIoa. επ' ἐσχάτοιο virile. Me irronibus venustis gratam rem facturum avgtiror, si liic legendos propostreetina politiuamos de iiac re versus Avieni in Ara. teis: Nana dura immo sici memorat sub lege ty-
Amphitryoniadem primaevo in flore juven-
Qua b c e d un t medii longe secreta ciet, Hesperidum venisse locos; atque aurea mala, Inscia quae lenti semper custodia sonant Servabat, carpsisse minu. Hine pendet Callimachus, hyinn. in Cererem, V. 1I. iiii sic designat terreae 1ines:
πιτνια, πως - δύναντο ποδες φέρεν ες τ επι δυθμάς, εο τ επὶ τούς μέλανας, καὶ ωα - χρύσεα μαλα. a-
374쪽
nuum: quod vis et excellentia roboris Herculei sita erat in inanilnisu et lacertis. Ad Eurip Ηerc. fui ψo3. comparat Aeseldius Lucan. VI. 3 8. Ovid. Fast ΙΙ. 31 T. Senec. .Herc. sista TaO. et Herc. Oct. 166. quem locum sic einemiatimn velit: Pro fato patuit vultus pniquiori Et vidulo sat est hi e rculeas manus. V. XIO5. κατερρακωμένοe' pannosus: lucida victio; PIam acciti ate interpretatus est Scholiasta: σάρκας ἔχω, κρεμαμένας, ῶς ράκη. VOX, 11e composita, 1ion alies tortulle legitur. Plutarchus, sympos II. 9. τδέρμασι φλιδῶν καὶ ρακούσθα/: ut etiaran Clem. Al. paedag. li1. 9. p. 28T. ed. Oxon. Ita launc locutri Seneca, Herc. et. Taa . estusius et i imbecillitis, ut solet: Primam cutem consuinpsit; hinc tulitus nefas' ' In membra secit: abstulit costis latiis; Exedit artus penitus, et totas malin 1 Hausit medullas: ossibus vacuis sedet: Nec ossa durittit ipsa, i ed compa MisDiscussa Niptis mole mi lapsa illiunt. IVa-
sed usitatior vox est in hoc tritistimo idiomate κεκλου μένοe: vide ad Alcest. 337. Walces.
U. XXIO. Eho ' serpam potius, ut repens animal per ter rain, quam recto corpore hominis i n-
οὐ μεν γάρ τι πού ἐστιν ραυρωτερον ανδυς
Et ερ- , sicut Onanes ictiones. sto, Ju Ceo, et Caeterae posituram qualemcunque denotetintes, pi substantivo sum, vel ni a n e O, passim usurpantur. Sic, ut noster μωὸν ερπω, Euripides Herc. f. 313.
Pulcherrime Virgil. Aen. Ι. X 6. - - ego, qΠae divum in Cedo reginar et rursus, v. 68.
375쪽
Hoc sesellit viros doctos, qui inauspicatis mani tuis sollicitant sincerit in lectionein ad Eum p. Iph. A. 627.
εξῆς κάθησο σεύρο μου ποδὸς, τέκνον
sede - in a n e: tit in mille saltem locis. Exemplum unum.et alteriam insignius apponam, quo uitentius animadvertant hanc propraetiitem et ininain mentibus tirones. Pintarias Nem. IV. 8ψ.
m o n t e s, Palbus saepius insistere P Ii o o b u s cficitur Ob altilius nem, hic j a c e n t: i. e. siti sunt. Sitaliter
. neque aliter omnium linguariun scriptores veteriina, . nec hodieria arum minus. IVahes v. aera T. In omnibus quae vidi cxemplam,1s κακ νοε jungitur sequentibus: at ego prii ccedentibus jun-
, significatione: videlicet Hoc etiam in statu quum sina. Perimie ac si esceret, Quamvis exhaustae sint vires nactae, spero tamen fore ut ira me satis adversus illam aranet. H. Stepla. Punctum promovenduin τῶν δέ. d o vi a b o v e t c u m h i g, vel a b ia i s, nemperia eis exiguis viribus. vel liac ipsa misera mearum rerum facie. Reis h. . V. IT Tq. EXpectari poterat scripturiuri esse Sophoclen .
376쪽
sed nilui subsimili anuenitar vel in libris vel in scho
liuste. IV a k e f. i Neque optirna laret nota prioris versiculi istius. Ut de quae monui ad. V. 563. i V. XXX6. Ae e persuaserint, opinor, venusti iaominibus boni eds res, sic in qadena sententia uedisse Sophoclem παρέσχες et παρασχώvis Non inepte dixerita
Musige: cujus frequentes sugillmicines , ob se liciter ex Cogitatam emendatio m. sic saltem laudis aliquo malagmate debuit fovisse. Briinckii liuinanitas, Pindari
Equidem ob hand emendationem inhil uin laetor; nam fortasse neque essem assecutus, et si usitat vulgatae lectioni defendendae insudassem. Ita ut om turicus PVisi.
Terentius, Adelpta. U. 3. 5a. Inihi. v ahes. Interpretatur Musgravius: p r a e hi e in Ha It q. mitiorem quam pro ira qua nun Carcio S. Hinc bene cierni 1ardus metig in Obss. ad Sophoclis Platioςt., Laps 18oa. Phil. v. 972. cor rexit:. νύν δ' αλ-λοις σε δούς, qua se in rationem incidit etiam Wal c i
377쪽
C a e c u s est ignis stiirilitatus i r a ;Nec regi durat, patiturque fraenos. IV alces v. 1122. Ut vulgo legitur, εἰπὼν ι χer e, λευν, prorsus inconcinna emergit sententia. ribi cria si uidve lis, desine. Adeone igitur loquax eriri Myllus, ut pater vereretur, ne nunqualia esset diceniti finem factumisy uod autem Briancrius vertit: isic. si lii lvis, b r e v i ta v s ; id scire velim quo urs quave injuria verbis inferserit. Non disti uin est, qui λαλ in
ande vox aplad posteros teri coepit multo usu. Latio intulisse Statium video: Achill. ΙΙ. 172. Heial simplex nimiuna ue millis; cui callida
sise δέ μοι πατρος ' τε και υἱέος, 89 κατέλειπον bouem versuna debeo L. Bos listro des ellipsibus. Usitatius esset, Vis μητρὸς ήκω τερ ἐμεe. XV a k e f. . Eadem constraactio monente Musgr. est Philoct. 439. '
sinvasti, i nter p o su tibi: laaec est vera vis praepositionis παρά : anne ausus es rem levem male ac stiriani inserere sermonibus, qui toti debent majoris momenti rebus occupari y CL Silv. Crat. seci. XLlII.
v. TI20. Dumor e1h constriactio: legerim equidem τοῖς τε πρισθ' Vel ἐν ἡμαρτημένοις ' - ἔν .ἡμαρτημένεις pro δι' ἡμαρτημένων : ἐν utique pro δια frequentatur in auctoribus; et nece1 est hanc, subaudiat praepositionem, qui receptile lectioni faverat. XV akef. .
378쪽
v. II 3o. Expunxi illud γ' in hoc versu, *1una ineptiina sit et onanino requiratur τοῖοδ . - Male . nam particula γε idem la. l. valet, quod in praecedenti versu.) - . Et tot pariticulae, αλλ' οὐδὲ μεν δή, caute ac ti- .muie loquentem subindicant: οὐδὲ μέν: οὐδὲ μήν'. neu i d om : ut Hesychius interpretatur, in oculis har
1Md. ἐφ' ἡμέραν . in Merit: proverbialiter':. i. e. ,,non dies ad finem. perducetur, quin dicas vel de his non tacendum esse: cito lateberis, euain haec facinorii non immerito milli. memorari ε . . Praepositio autem εουὶ vel ἐν in hoc, ut in praecedenti vel su, reticetur, utpote per celerem dialogi decuritam. Sic Eumpi, Bacch. III 8... οἴκτειρε δ', ω μῆτερ, με' μηδὲ ταῖς ἐμαχάμαρτιαισι παῖδα σον κατακτάνης. V alces.
v. 113a. Cum illud αρτέως νεοσφαγ i ita Copulatum, plane prodigiosum sit loquenes genus, et, ut ita ilicam, novitat me recen iis si m urn, non laae1itavi loco pellere adverbium, ut cederet dictioni haud paullo meliora RQ tempestivae magis ἁθλίω: . Eaciem me sicina sanaviarias Ajacem va 898. in Edv. Crit. seci.
Seneca sic locum exhibet, Herc. Οet. X 56. Ompesce liras, genitor, irariana in inas: Imbet: peractum est: quas petis, poenas dedit, Stui perempta dextera inliter jacet. IV a k e f.
Quae de mutando Voc. αρτtae monentur, ea profecto
sunt apinae tricaeque et si quid vilius istis. Hospes sit ac peregrinus in tragicorum lectione necesse est, quem fugiat alteram verbi compositi partem
frequenter abundare. V. II 33. χαράe. Cujus manu ceci sit Τ nuncias profecto in meis malis. Reis h. εθέσπισας vaticinatus es: appositam vocem adhibet: nani oracula, utpote bre viter et obscure prolata, solebant interpretationis inis gere; et, quod recte Selaoliastes suggerit, praeter expec.tatum res eventu ras praecinebant . , Sed enim locutio δια κακῶν neu
379쪽
ti quam arridet. nec sinceraim credo. Quid, 11 dicam his scripsisse Sophoclem δια βραχέων, quae et probaphrasis est, et scopo loci maxime consentanea. IV a-kes. Legendunt διακυκων. Hesychilus: θιακυκῶσι, διαταράτατουσι. Sic ταράττει ἐν τοῖς λεγοιο Plato p. 258. ubi pari- IIulius accusativus. Verbum διακυκα. eatidern sere
potestamin habet aptita Demostheneni de Coi Ona p.
' V. II 38. τὸ χ, ' conjungu ur vulgo cum ἔμαρτε ac Vertit ine to to negotio erravit. At vero si et verba illa valde superflua sunt omninolle sententia tare expressa. Quana olident ossensioneni facillinie caveris Conimate post inis collocato, ut Hylltis rem Oiraneam se breviter complexurum esse significet. - μνωμένη, quod Hestiluus recte suiffraganti-bius Walce et Muggr. mutavit in μωμένη, - perperam tuetur Brainclitus. 'Sciroliastes; et glosiator . interpreta Iarilr ζητολτα Plae vox non dubium est, Prin solum μωμένη respiciat. Ae 11 quo forte' in loco μνωμένη cognatam sibi adsciscat significaficinent, vi tendum ne eadem medicina debeat iter in ad n iovem. Chariton. IV.
380쪽
gem sibin permittunt aliquoties veh pimbatissimi scri
ItoreS; sed, mitioni repugnantes et naturae, nullius auctoritatis muniinentis se titeri possunt , i necimn laum ris sunt doniindae, et imitatio ite pira queiulae. Similis uriectio litem solvit ad A exatissi intim S. Marci
ultrina vos uapcitur, et aperte reserenda est ad ulteriorern clausulain. riniat notana exempIum ex Aeliano
.UceΗ. I. 2I. καὶ πραελθων, καὶ εμφανὸς πω βασιλει γενόμενος, περιελομενος τὸν δακτύλιον, ἐζρρι φεν ἁδηλως παρὰ τους πίδας, θν
est: notissimus erilaemisinus: sic S. Mati actis, 11. 18.
llastice Andocides de mysteriis, sub fin. τινα γλρ καὶ
νηυτ . Sic iste locus reicribendus . est r. ii τ si αλλλuni e τοῖο παιδαe In sedem alienana, Curii suαυλον liabuerit scriptor librarius. Hinc ilitelligendus eth locus Iamblichi in protreptico, p. 66. ed. Arceria, de quo nillil vidit interpres : εἰ τὸ ζα v ἐστὶ τε ζωω γε ταὐrὸν