Oppiani poetae cilicis De venatione libri 4. et De piscatione libri 5. cum paraphrasi graeca librorum de Aucupio. Græce et latine. Curavit Joh. Gottlob Schneider

451쪽

observariant, inare fervente piscataonis opere, remoriam pulsatione turbatiam vellat oleuna tractu pinguescere , & adeos epe igniculos bicere , qui μαρμαρυγην facere Omnino videntur.

V. 878. p. I. ιχλοολ V. s 9. Reg. 2. εἰ γὰρ ἴδωνται. Sensirin verbormn μητ ουν τι Ct. Cet. GOneralS H. A. P. II q6. eXplevit loco AEliani XV. 6. ἔαHucto, ubi in captura thynnOriana pomtica piscator in vota memorat. V. 382. Vulgo πιν. Nobiscum P. I. Reg. I. In Reg. a. νεμεσηση eli. V. 8S. Vulgo πι-υAG. Nostra in lectione na naemoravit TurarGIιs. Reg. I- Vulgatam intextu habet, ubi tit naen inepte glossa aeque ac in p. I. vocem πείκειαι per κείμεναι explicat, sed ita perii riptu na est αυτην μη-

& Ρ. I. recepimus. Vulgo ηλλίω. Nobiscum facit d 'O illa Obs. Misc. T. X. p. 4. qui etiam in uit Sasath. ad murenitia

p. 38 I. ἀλωαὶον ex h. l. laudare. V. S9I- μ- δίαις eX p. I recepimus. Nunc tamen vulgariana μαψ δέως praetulerim, quod dices nostri habent. V. s92. Juntina επαίξαντας. V. 97. Vulgo θείσαντες. Nostrum ex Reg. I. Dein cle βυθον Turnes,lis annot BVit. U. 698. ἀλόμενοι Hώσσουων , quod correxi. Nilii verba ἀήσσειν & ἀώσMιν, Miae ab uno fonte fluunt, ita tamen, significatione disserre a se invicem videntur, ut ἀήσσειν di inde derivata verba vel nullo vel ternio casu personae adjuneto, vel denique casu loci inina εις vel εν addito, Galloriinariotiir denotet, alteriam Vero, Α ΤώσGιν, quartum Castun adjunctum hahet, S. sina pliciter itinere aliquem significat. Non ignoro in in aius autoribus aeque at que in Oppimo haec duo Verba permutata invicem fullse , seci librariorum incogitantia nostrae observationi nihil derogat , cpiam fON e nobiscum alii viri cloeti approbabunt. ΡOrro I se ex Cossice Schotti δε κέχυνται na

452쪽

Cuin p. I. & Reg. I. περιφοασσοιτο δε habent. Nostriam eXJuntina est. V. 6 Io. ακανθας oirtilli δε eX P. I. recepimus. Vulgo e rακάνθ αις. Reg. I. ακάνγας, & superscriptum βάλοι habet, quoad nati O , reete legitur : χε ιοα H' υπερ κεφαληοι βαλοι, καθ υπερ γε et ακανΘας. U. 6 II. Vulgo καθαρρέξοιεν. diantina κατα ἐρέξειεν Scant ea ακκνθων habet. prius etiana Reg. I. qnod in καταρρεοεν in nostra editione degeneravit. Ρessime. sultem esset καταρρεοοι τε Deinceps male p. I. επικλίνε . Totum hunc locuna eXscripsit Eliantis Ι. 23. vii ita laac de re: εις το κατω με γ απτο γε τλῆς

libri. Vide ad Libra V. 379. ct supra versu 47. Sisidiata eX epigrammate laudat πολυ πλακίω in voce κισσύοιον, ubi hodie Anc te T. T. I. p. 228. πολυπλανεγε constitnter legitur. V. 64o. Θαμασσας Turnctus laudat. V. 643. Recte Reg. I. ατρεμέουσιν.

v. 64 . A Ρhoenicibus oli in pisces mari verbasco insecto capi solitos fuisse menaorat Arsoteles Η. A. VIII. e. zo. qui alibi, Libro IV. 8. monet, pisces petrtis falso odore oblitis ad

capturam evocari. V. 6 3. Onan CS libri male υπαγνυμενοι, praeter Reg. 2. labi υπαγνυμένοις eXtat, extatbent, quod Ritterali. Correrit. V. 6 9. ρίζαν ην P. I. Reg. I. paulo antea Reg. I. αιγειλον gi. λευκῆν habet. V. 66 I. αυταῖς eX Cod. Turneb. P. I. Vingo αυτων, quod Reg. I. in teXtu habet, altera leetione superscripta. V. 669. Vulgo υπό. Nostriam Reg. I. superscriptii ni habet. V. 6TO. Vulgo υοατι. Nostrum eX p. I. &Reg. I. Versu 6 6. Dntina habet ριπῆ κλματι. Turnesi Codex ποΜαῖς. ἴ αυ ριπῆσι καὶ αυδασι. Vulgo δὲ ριπαις τε καὶ αλμασι.Ρ. r. singularena utrobique praefert. Reg. I. πολῆ εν ριπῆ τι καὶ αλματι. Reg. 2. πολαῖς si εν ριπωσι - αλμασι. V. 6 T. Vulgo

453쪽

sola unita & Reg. I. habent, reliqui libri φοκμα Τῆρειν.

AD LIBRUM UINTUM.

V. a. AH. Jiant. ἔτ' ἐνὶ γαίη. P. I. Reg. I. uest' M. V. Iz-Reg. I. gςρείον superscriptuin laabet. Idem versu I3. I in ira superscriptum laabet. V. 2 o. Reg. I. ἔλακςκεα cum glossii ἐκ τοῦ

de diis si cena h. l. lectionem olini fuisse suspicariir Brainiae,

Ge nemis p. I 34. malebat λευκός Nostrum vulgato propius est, licet non ignorem vulgo Φαιος ffitiis verti. At φαῖ-ih etiam, mi ut ex eoden a fonte promanat, Diencsidias, canii s significati Sinailiter apiui Aris eleni H. A. IX. I9.. in historia merulamina βαιος & φαιος permutata fuisse docuit.

454쪽

describit AEtiam is XIV. et s. Differt tamen in eo, quod nulla utra una inentio ibi filat, sed protelo bouna pisces in litus exu latitatur. Reli tua de jocinore taurino AUι antis tzimen pulna nena ponit) 6 laa in O plane convenire videntur. ponam hic ea

vel heti, quae de hanao habet: της μεν ουν μηρίνθώ ςερεας ουρος καὶ

οἱον εἰς την Ἀξιγ ειναι ερμα αυτῶ Ηin C apparet quae Oppianoe V. I 42. sint τροχοειδέα κυκλα, plumbei nempe orbes, qualem δινωτόν μολίδειο βαρυν κύσον 4. 43 . di Xerat. Reliqua in versone latina clistinc tius reddere praeeunte G frem p. 23 3. conatuS sum . . V. I 64. Vulgo δολον. Nostriun Junt. p. I. Reg. I. la Abent, .& Reg. 2. in margine. V. . I 6s. Juntina sola ovi χαλκα pro.

geruitur, quod S Reg. 2. servat, sed pro εκατε θεν piaebet ετερωθίν, quod cum βιαζομένοις junci una Verana lectionem praeserre

P. I. Reg. a. Tιοιηνοῦ. V. 2 l . Hunc locuna respexit Eusatium ad Hommuni p. i I 6. qui απορρώ.ξ legisse vicietur ait enim,

seci Cantemu & Coclex Regius vetustissimus vulgatam servant..

455쪽

Noltriam est in Reg. a. quod & glossa p. I. respexit. Deinceps Reg. I. αμ2ι δε νῆας iussiet, vulgata superscripta. V. 2 3. Vulgo ἀυτμή. Recte p. I. & glossie Rutgersi. vide Obi. Misaeli.

Reg. I. δεινοῖσι. Nostriam habet Regius alter. V. 28 T. Reg. I. χτορ γρ. υδωρ. V. 288. editi πολυωήro . NostriIm Ρ. I. Reg. exhibent. vide ad L. II. so4. V. 291. P. I. γδοσύνη. V. 29 P. I. Reg 2. recte μέγα praeserunt. Paulo antea Ρ. I. κρύαγωG. I Oc vero loco omnes listi male Γροσίης & nos cum illis, exhibent. Rectum est εἰ σσίης, de carmine nautico, Plod renai gesCeleuste praeeunte cantabant. Hinc αὐλεῖν εἰρεσίαν τοῖς ελαυνουσιν aptul Plutarch. in Alcibiade T. ΙΙ. p. 6ς. ed. Lipsc ubi itidem nulle Interpres vocein vertit. V. 29s. Regius I. ἐπικλύζουσι cum glossa κελαοουσι. V. 3o T. P. I. παρα βωμω. VOX ορνις haud dubie corrupta est; quisent in sinUS cetuna naorribunduna undequaque versentem sese & volutantem cum alite palpitante comparaverit 3 Deinde qhnenam aut qualis ales intelligitur Τ schnus enim avium in sacrificiis usu in rarum fuisse. 5lali in itaque cum Braincidio ταυ legere V. 3 II. Reg. 2. κατέρχεται αἰνὸν αὐσων. V. 3I3. idem codex εξερύουσιν Praefert. V. 3 I6. Ρ. I. Reg. a. επι χθονι. V. 3IT. πλῆσεν pro Vulgato πλησαν e conjectura mea dedi. V. 322. p. I. Reg. I. επὶ γναθμοῖσι. V. 327. Reg. I. τροςοιλῆ. Forte τριςοίχης Voluit. F. 329. Reg. I. χαλκοτόρου. V. 337. eXJuntina, Reg. a. & Glossis ΓιιMersi recepi natis. Vulgo σοῖο, quod jamolina cum altero confusum fuit, ut ex AmnioruO h. v. apparet UOrvisse σοῖσι malebat. V. 338. Reg. I. αντησει καιτό. V. 3δ9. Re . I. ευμενέοις. V. 342. Omnes libri ου γαρ αλος, quod emendavit PierNon. V. 3 S. Reg. I. ιπι PK. P. I. Res. a. ου

456쪽

SO επι πιρουσα. P. I. Reg. I. επασκαίρησα, unde nostram lecti nena effinximus. st. Io. Vulgo οἰνανήχεται. p. I. Reg. I. in

τραδερην αάσσεται habent, sed nostra lectio clarissime in Reg. et Ia inlatur. k. II. Jiant. Ald. Θυργβήρ. Reg. 2. βωμων. i . 42o-

παλαιον adverbialiter. Sic Casilinaestus in Delum vers. I98 ἔτι

457쪽

Vulgo ειγ' κτως, qua in ieetione ni d'Ormille defendebat contra Was Ini, Pes eis αὐτου Ρ. I. Reg. I. praeferebat. k. 499. in

Cora exi hunc locum ex versu ς s. Deirule versu ς 36 e lcbariar τὴν α κ α, cit In tamen ακις a tractente clifferat' Vide L. V. 2 6. Enaerula vi igitur h. l. confisus etiam, alitoritate is liani qui ut inritue instria mentum in hac captura distinxtiit. In p. r. Reg. I. την est' άκίδα e X tat. Ρro αγρης J tintina αλμης exhibet, quod non spei nendmn. Dicitur enina ακὶς is Oppiano εέλω κρυερωτοδον αλμης, quemadmoduin Philippus in Analectis Cr.

qiiod cuin sensui adversitietur, emendavimus. v. s62. Vtligo ἐπρεύνουσιν. NOltrum ex P. I. Reg. I. Θintus Calaber IV. 3oo.

458쪽

ἀλλὰ δια την ςεvοχωρίαν γίνονται οιονει βότρυς. Hic vulgo legitur :

κν. GefieriIs de Varietate lectionis ex Athenaeo admonuit P. 9o8. sed verit m non asseclitus est. Stro omin&turbinum esca pii uras capi monet Arsoteles de P. A. ΙΙ. II. Hicesias claarnas etiam ciam Oppiano nominat. Nassas purpuris capiendis κημους πλεκφους Vocat Sophocles in peseo apud Schol. Arisoph. ad ΕPntes versu II 47. κυψέλας ad formam κωδωνων Ple as n minat Pollux Onomast. IV. sect. 4 q. ubi capturam purpurariam apud phoenices describit, quem quidem locum multo integriorem ex Et docia Iωνια descriptaina dedit Dii tange in Append. GloK. Gr. v. κο υλείαι P. ιος. quod interpretes Politicis latuisse nuror.

h. l. ex more O iani. M. 6 II. dunt. πορφύρεον. p. I. Reg. I. πορφύροις. e. 6 I S. Reg. 2. βρώμης η οε - κελονται. k. 6IT. P. I Reg. a. ἐφοπλίζηται αγῶνα. ἡ.6I8. Junt. p. I. Reg. I. εργον pri ευχ di habent. st. 62o. Reg. 2. ἀοaῆς. Idem Versu 62I. ἔμφρουρον, ubi dunt. αγουσιν habet. M. 622. Vulgo μένοι. Recte Reg. 2. At Reg. I. σφες - πνοικτε μπαι - βύσσαν , superscripto μένει. Etian Reg. 2. βύσσαν habet. V. 624. Vulgo legitur αεῖ λεύουσι μέσον πόρον ερανυοντες. Junt. αεθλευσωσι eγ hibet. Nostra lectio exstat in P. I. Reg. a. Qiaena Omiantis deinde Versu 627. κάλιχθυν n

minat, is arisoleti l . A. IX. D. anthias dicitur: οπου Al' αν

I. 2 s4. anthiariam genera persequitur, separatim κάμιχθυν inter thynnos & similes versu I 8 s. nominat. Vide ad L. I. v. 2s6.

. 629. Iunt. νομοῖς. V. 63s. P. I. Reg. I. επ αμφοτέἱησιν. V. 642. Θαρσαλεεις nostriam firmat Reg 2. vulgo Θαρσαλέως. D incepS P. I. Reg. I. μεμαωτα praeferunt. V. 646. Reg. 2. εύς- σαν. V 647. Idem μετας Iι habet. V. 649. p. I. Reg. I. πετρης. V. 6ῆ2. Reg. 2. ποτὶ σπιλάλω praefert. U. 6sq. Reg. I. κοίνων δὲ Θοων. V. 6 9. Reg. 2. ανακοπινφλ V. 66 . P. I. Reg. I. καὶ λαιψηρως. Vide in Olim τωνεκα καὶ λαιψηρὸς δε-

έρχεται scriptum fuerit. In P. I. ανέρχέλαι pro glossa apponittar.

V. 662. Junt. νηλέσειε καά. reliquae γηθήσει τε και. P. I. Reg. R. γηθήσειε τε καί. V. 66 3. Reg. 2. παροεμενω. glossa ramen και εὐμλυμενου. V. 6 66. Reg. 2. νοον. V. 672. P. I. Reg. I. ολεθρον.

V. 679. IIJnt. γοάης N. Ρ. I. Reg. I. γαίη v. Ultimo versu P. I. Reg. I. ασφάλειος, maa forma cognomen hoc Neptuni scribitur in Schol. Arsoph. ad Aves v. so9. quem locum eX scripsit Suia das v. Ταίναρος, vii & hunc ipsum Oppiani locum laudat in voce Ασφαλιγ.

459쪽

. . .

ANIMADUERSIONE S

LIBROS TRES DE AUCUPIO.

IN LIBRUM PRIMUM.

Cap. I l. v. nam αληῖθείη. -Ierias, ut ex versione ejus apparet, his L m. cossice suo καταλε εsη reperit. l. I9. editio dabat: ωθοῖτο. De arminaento totius ccipius lectorem ad labori sum & doctum Gefieri de Avibus voluinen ablegare, quam lmcis autoriun ab eo cliligenter congeliis & Conaparatis Cum e lusmenque fasticlio repetendis operam tempusvle permere malo , quod in universunt etiam de relictuis capitibus dieitim volo. cap. II. Ossifragae sere omnia Oonvenite, quae h. l. Oppianus sive Dionysius de αε obserarit, naonuit etiam Ginremo, qui tamen vulturem aluevin vulgo dictum proprie h. l. intellia i

εῖσαι Od de victu h. l. dicitur, harpa in unam avium lapides devoriue, ossaea lacinoriam convenit; quae vero eodem n mine avis ab Arisotele appellatur H. A. IX. I 8. inmimis reli uariam avium oculos in cibo appetit: ἡ δὲ καλωυένη ς αῖξ χαν

παλ. Ceteriam in Aristotelis loco legendum esse πωυγξ certillimis argumentis me vicisse arbitror in censura e litionis novissimae Antonini Liberalta a Veniet it V. C. Cura e , ad cap. V.C:ip. III. Editio υπερχαίρονται. In sequerenti cap. IV. αγίεις, quae vox, lateX ADt ιν II. 4 I. H. A. apparet, necesscicia eli in coclice Gefieri omissum fuerat. Cap. V. Initio editu in r ἶ-ἰνων-αν τις Fabulae de Sicle quam alias rixaepeneris nam moratam, vestigium deprehendisse mihi victeor in loco AElia u

edibile est afvultauum genere &, quem κίρκον vocant, tran istam fuisse a poetis fabulam ad milvos. Cap. VI. Editio οἱ αεμνονέγ dabat, cui praetulimus, viod Gefremu in coelicesus repetisse se testatur p. ς7s quarn qisdem forma in s Μέμνονευ au toritate Hliani H. A. V. I. R .inti Calabri paralip. II. 6 6ι εχ nfirmatam habemus, ut adeo non necesse sit eam cum Geunero h. L immutare. I. v. qiuret IV indineius edidit, & Myheta rara in versione securias posuit, πεοι το ορθ- τον Aῖ πον. acim niuia demum a bramino conexi i fluvivin enim Hsepum ubivae,

460쪽

at naontem hoc nomine nullibi nae moratuin reperias. Diversus vel O Meninonis tumulus h. l. Commentoratus a te inplo Memnonis in Suria non procul Apamea sto, cujus mentionein facit autor Cyneget. II. Is 2. Ignorabant tum, cuna spiadam de situ Enaloloni & Dioclis naontilina conanaentcirer, piat clarum Striabonis locum XV. p. Ios8. qui tenelaras litas imira luce perfundit:

s tu urbis pidii conser Strabonein XVI. p. Io 93. X lenii mini

Cap. VII. l. 2. Negationein in suo codice defuisse testatur C et si1 pag. M 4 ubi eain ex ingenio supplevit Ρervulgata

undena ult veterum opinio corvos siti aegre idere per longum a licitis tempus; passim etia in fabella super laac re naemoriitur; sed rationein, qtiana hic afferri videntus, cur pullis potuna nonnianis Tent, nulli bi annotatam reperio; nec est adeo facile ad intefligendum, quonaodo guttur corvis statim a coitu dirumpatiir , sive ad notana in coitu exosculationena corvini & colu in- bini avium generis, sive ad vulgarem opinionem, spia Corviore coire tradebantur, vocem μίξις retuleris l. 6. quod legitur ελαγνεύετο, G 'emu p. 334. in ες αβγεύετο ingeniosa conjectura nautari voletat, quam tamen recipe te non ausus sunt, quoniam varie narrani fuisse tabula videtur. Posui interini inversione latina verbum oblectare , Prod utcunque Gnsererianaeti una e naen diitionis senstina in se habet. cf. AEliani H. A. I. 47. Cap. Vili. Clim autore Plinio, omnes aves in pedes adversae nascantur, solam Cornicena a cauda, Cruribus primum projectis ex ovo procilae , Oppicinus h l. amrnaat, Cum Pro Conissentit Hylas ap. plin nrin X. c. XVI. qui tradiderat MOEt Iani, bubonciri, pic in arbores caυantem , t OneΠδ, cornicem, vi calida de Oυο exire , pioniani Dondere capit uni perversa ουa. poseriOrciri parteΠι corporalim foυen In matrii applicent. Cap. IX. linea ultinia editio habet: πρψαιώσονrati, cujus in locum reposui προκι σωνθαι Ilide tanaen , an cum Fraure mmalis π ροσερείσωνται legere. Cap. X. lin. ultima ediciam erat αμἔλωνα. ae vero h. l. dicuntur de aegintho, naire illustrunt Aristotelis de eodem locum Η. A. IX I. quena varie tentatum

fuisse dixi olim in Ρericulo critico ad Antigonum Gryllium. cap. XII. De lacuna, quae in editione Windivia annotatur,

nihil admonuit Grenerau , qui totu in h. l. strictim coninaena ravit, nec omnino venit. Existina arena equidem nihil prorsus deesse, si pro σψῆκας reposueris σ2κνας. Cuneos hac in historia memorat etiam Plinius X. cap. I 8. ae in fine de viribus

herbae, quana eadem opera eXquirendam commenda inus sis,

qui lapidena philosophonina adhuc indagant, sit perstitiosa &vana adduntiar, haberiti ir etiam apud Auto lena sertividunt, ut G erus pridem monuit. Cap. XIlI. tio ab initio leguntur. Ordine verba grie ca, vix sensu in aliquena habent, cuni in

라틴어 텍스트