장음표시 사용
101쪽
θήσετ γεών τις ετ αυτοὐς A. μετα ταυτα χειροτο- 178 νοσαι κελεύω δέκα πρεσβεις, κa ποιησαι τούτους κυρίους μετὰ των στρατηγων και του πότε δεῖ βα- δίζειν κεῖσε και της ξόδου. πειδὰν δ' ελθωσιν ν οἱ πρεσβεις εἰς Θηβας, πως χρῆσασθαι τω πρώιο-
μ ιλλ' παγγέλλεσθαι βοθθησειν, εἰ κελεύωσιν, ως Ἀκείνων ντων ε τοῖς σχάτοις, μων δε μεινον ' κεῖνοι προορωμενων θῖν εῖν με δεξωνται ταυτα
και πεισθῶσιν μῖν, κa α βουλόμεθα με διωκη-r88 μενοι και μετὰ προσχηματος ἀξιου της πὀλεως ταυτα πράξωμεν εῖν δ' ἄρα Η συμβη κατατυχεῖν,
102쪽
- τὴ πολει κινδυνους Καί μοι φέρε το ψήφισματο τότε γενόμενον.
l80 Καίτοι τίνα βούλει σε Aισχίνη, καὶ τίνα μαυ- τον ἐκείνην την μερα εἶναι θῶ βούλει μαυτον μεν, ν α συ λοιδορούμενος καὶ διασυρων καλε- σαις, Βάτταλον σε δε μηδ' ηρω τον τυχοντα αλλα τούτων τινὰ των ἀπο της σκηνῆς, Κρεσφόντην Κρέοντα η ν εν Κολλυτω ποτε Οἰνόμαον κακῶς επέτριψας τότε τοίνυν κατ κεῖνον τον καιρον Hat ανιευς εγὼ Βάτταλος οἰνομάου του Κοθωκίδου σου πλείονος ἄξιος ων φάνην τη πατρίδι συ μεν
Oσa προσῆκε τον ἀγαθον πολίτην, πραττον Λέγε
Ναυσικλεους. φυλης πρυτανευουσης Αἰαντίδος σκιρ φοριωνος ἔκτη επὶ δέκα, Δημοσθένης Δημοσθένους Παι 289ανιευς εἶπεν, Ἀπειδj Φίλιππος ο Μακεδονω- βασιλευς ἔν τε τω παρεληλυθότι χρόνω παραβαίνων φαινεται τας γεγενημένας αυτ συνθηκας προς το Ἀθηναίων δημον περὶ της εἰρηνης, περιδὼν τους ορκους και τα παρὰπασι τοις Ελλησι νομιζόμανα εἶναι δικαια, και πόλεις παραιρειται Ουδεν αυτ προσηκουσας, τινας δε και 'Aθη-
103쪽
ναίων ουσας δοριαλωτους πεποίηκεν ουδεν προαδικηθεὶς - του δημου του θηναίων, ν τε τω παρόντι επι πολυπροαγει τῆ τε βια και τῆ μότητι και γαρ Ἐλληνιδας 182
ει τινὰς δὲ και εξανδραποδιζόμενος κατασκάπτει, εἰς ενιας δε και αντι 'Eλληνων βαρβάρους κατοικίζει επι τα
βαρβάρους και ιδίας, πελάμβανε ελαττον εἶναι ὁ δημος Αθηναίων τ ει αυτον πλημμελώῖσθαι νυν δε ρῶν Ἐλληνίδας πολεις τα μεν βριζομένας τὰς δε αναστα- του γιγνομενας, δεινον ηγεῖται ιναι και αναξιον της των προγόνων ό ς το περιορα τους Ελληνας καταδουλουμένους δι δεδοκται τὴ βουλγὶ κα τω δημω τω l84Aθηναίων, ευξαμενους και θυσαντας τοι θεοῖς και ηρωσι τοι κατέχουσι την πόλιν και I ν χώραν τὴν Αθηναίων, και ενθυμηθέντας της των προγόνων μετης, διότι περι29 πλείονος ποιοῖντο τὴν των Ελλήνων λευθερίαν δια- ρειν η την δίαν πατρίδα, διακοσίας ναῖς καθελκειν εις την θάλατταν και τον ναυαρχον αναπλει εντὰς Πυλῶν,
και τον στρατηγον και τον ,παρχον τα πεζα και τας
ἱππικας δυνάμεις Ἐλευσινάδε ξάγειν, πε)1ipa δε και πρέσβεις προς τους δελους Ελληνας, πρῶτον δε παντων προς Θηβαίους δια το ἐγγυτατ εινα τον Φίλιππον της κείνων χωρας, παρακαλεῖ δε αὐτους μηδεν καταπλα- 185γέντας τον Φίλιππον αντέχεσθαι λὶς αυτῶν και τῆς τῶν ἄλλων Trani/ων ἐλευθερίας, και τι ὀ θηιαίων Ἱμος, ουδὲν μνησικακων ει τι προτερον γεγονε αλλοτριον ταῖς πόλεσι προς αλλη λας βοηθησει και δυνάμεσι ,αι χρη-
104쪽
μασι και βελεσι και πλοις, εἰδως τι αυτοῖς μὲν προς ἀλλη λους διαμφισβητεῖν πιρ της γεμονίας Ουσιν Ελλησι καλον, υπο δε αλλοφυλου ανθρώπου ρχεσθαι και τῆς γεμονίας ποστερεῖσθαι ναξιον εἶναι και τῆς
των Ελλθνων δόξης και η των προγόνων ἀρετης. ἔτι 186 δε υδ αλλότριον γεῖται εἶναι o Αθηναίων δημος τον
Oηβαίων δημον υτε τὶ συγγενεια υτε τω μοφυλω. αναμιμνησκεται δε και τὰς των προγόνων ων εαυτου εἰς του Θ βαίων προγόνους ευεργεσιας και γαρ τοῖς Ηρακλέους παῖδας ἀποστερουμενους π Πελοποννησιων τῆς πατρωας αρχης κατηγαγον τοις πλοις κρατησαντες τους αντιβαίνειν πειρωμένους τοῖς Ἐρακλεους κγόνοις, και τονοιδιπου και τους μετ' ἐκείνου εκπεσόντας πεδεξαμεθα, και Ἀτερα πολλα ημῖν παρχει φιλάνθρωπα και ανδοξα
ων δημος των Θηβαίοις τε και τοι αλλοις 'Eλλησι συμφεροντων. συνθέσθαι δε προ αυτους και συμμαχίαν και επιγαμιαν ποιησασθαι κώ ρκους δουναι και λαβεῖν.
πρέσβεις Δημοσθένης Δημοσθένους Παιανιευς, Yπεμειδης Κλεάνδρου Σφηττιος, Πνησιθειδης 'Λντιφάνους Φρεάρριος, Δημοκράτης Σωφιλου Φλυεύς, Καλλαισοῦ ρος Διοτιμου Κοθωκιδης. J
188 . ἴτη τῶν περὶ Θήβας γίγνετο πραγμάτων
ἀρχὴ καὶ κατήστασις πρώτη, τα προ τούτων εις ἔχθραν καὶ μισοις κα ἀπιστίαν των πολεων πηγ- μενων πο τούτων. τοῖτο τ ψήφισμα τον τότετλη πολε περιστάντα I ίνδυνον raρελθεῖν ἐποίησεν ωσπερ νέφος. ην ἐν τοίνυν του δικαίου πολίτου
τότε δεῖξαι πασιν, εἴ τι τούτων εἶχεν ἄμεινον, μηI89 νυν ἐπιτιμnν. ὁ γὰρ σύμβουλος και ὁ συκοφάντης, ουδὲ των δε λῶν οὐδε εοικότες, εν τούτω πλεῖστον
105쪽
μένω ὁ δε σιγησας νίκ δει λέγειν, ν τι δω- Ἀκολον συμβῆ, Οὐτ βασκαίνει. ην μεν υν, περ 190 εἶπον, κεῖνος ὁ καιρος του γε φροντίζοντος ἀνδρὸς της πολεως καὶ των δικαίων λόγων εγὼ δε τοσαὐτην περβάλην ποιοῖμαε, ἄστε αν νυν χη τις δειξαί τι βέλτιον, ἰλως εἴ τι λλο εν0ν πλὴν νἐγὼ προειλόμην, ἀδtκεῖν μολογῶ εἰ ' Ῥ-σθ τι τις νυν εώρακεν, ὁ συνζνεγκεν αν τότε πραχθεν, τοὐτ εγώ φημι δεῖν με μη λαθεῖν. ει δε μὴτ εστι 29 μητε η μὴτ αν εἰπεῖν ἔχοι μηδεὶς μηδέπω αὶ τήμερον, τί το σύμβουλον πλῆν ποιεῖν; O των
φαινομενων και ενόντων τ κράτιστα λεσθαι του 191το τοίνυν ποίησα, του κήρυκος ερωτῶντος, ἰσ
'Aλλὰ μὴν το μεν raρεληλυθὸς de παρὰ πασιν 192
106쪽
προαίρεσίν μου σκόπει της πάλιτείας, μη τα συμβάντα συκοφάντει το μεν γὰρ περας, ς αν ὁ δαίμων βουληθῆ, πάντων Arνεται η δε προαίρεσις
l93 αυτ την του συμβούλου διάνοιαν δηλοῖ μη δητοῖτο ς ἀδικημα ἐμον ῆς, εἰ κρατησαι συνέβη
ἀνθρώπινον λογισμον εἱλόμην, καὶ δικαίως ταυτα καὶ ἐπιμελῶς πραξα καὶ φιλοπόνως περ δυναμιν, λως, καλὰ καὶ της πόλεως αξια πράγματα ἐνεστησάμην καὶ ἀνωγκαῖα, ταὐτά μοι δεῖξον, καὶ τότ19 ηδη κατηγορει μου. εἰ δ' ὁ συμβὰς σκηπτος μημόνον μων λλὰ καὶ πάντων ων, ων ' Ελλήνων
μείζων γέγονε, τί πη ποιεῖν; σπερ αν εἴ τις et93 ναύκληρον πάντ επὶ σωτηρία πράξαντα καὶ κατασκευάσαντα το πλοῖον ἀφ' ων πελάμβανε σωθθ-σεσθαι, εἶτα χειμωνι πησάμενον καὶ πονησάντων αὐτω των σκευῶν καὶ συντριβέντων λως της ναυa yίας αἰτιωτο. λλ' ὁ εκυβέρνων την ναυν, φήσειεν αν, σπερ υδ εστρατήγουν γώ, ἴτε της l95 τυχης κύριος ην, αλλ' κείνη των πάντων. λάεκεῖν λογίζου καὶ Ῥα εἰ μετὰ Θηβαίων μῖν ἀγωνιζομενοι Ουτως εἶμαρτο πρὼξαι, τί χρην προσροδοκαν εἰ μηδε τούτους σχομεν συμμάχους ἀλλα Φιλίππω προσέθεντο, περ οὐ τότ κεῖνος πάσας ἀφηκε φωνάς; καὶ εἰ νυν τριῶν μερῶν ἀπο της Ἀττικης οδὸν της μάχης γενομένης τοσουτος κίνδυνος και φόβος περιέστη την πόλιν, τί αν, εἴ που της χώρας ταὐτὸ τοὐτο πάθος συνέβη, προσδοκησαι χρην ἄμ οισθ' ὁτι νυν με στῆναι συνελθεῖν ἀνα-
107쪽
πνευσαι, πολλὰ μία μερα και δύο καὶ τρῶς ἔδοσαν των εις σωτηρὶν τῆ πόλει, τότε δ' - Ου ἄξωνειπεῖν, ἁ γε μηδε πεῖραν ἔδωκε θεῶν τινος εὐνοια καὶ τω προβύλλεσθαι την πολιν ταύτην την συμ μαχίαν, ης συ κατηγορεῖς. Εστι δε ταυτὶ πάντα μοι a πολλὰ προς μας I96ανδρες δικασταί, καὶ οὐ περιεσrηκότας ξωθεν
πτυστον βραχυς καὶ σαφης ξήρκει λόγος. εἰ μεν γαρ ην σοι πρόδηλα τα μέ λοντα, Αἰσχίνη, μόνωτων- λων, τ εβουλεύεθ' η πολις περὶ τούτων,τὰτ δε προλέγειν. εἰ δε- προὴδεις της αὐτης
λεγω καὶ Οἴπω περὶ των ἁ λων διαλέγομαιθ, ὁσον ἐγὼ μεν δωκα μαυτον εἰς τὰ πω δοκοῖντα συμφερειν, οὐδένα κίνδυνον ὀκνήσας ἴδιον οὐδ' πο- λογισάμενος συ δε ούθ ετερα εἶπες βελτίω τούτωνίου γὰρ αν τούτοις πῶντο od εἰς αὐτα πησι- μον οὐδε σαυτον παρέσχες, ἴπερ δ' a ὁ φαυλό-
'Αρίστρατος εν ἄξω και Αριστόλεως εν Θίσω, οἱ καθά ra εχθροὶ τῆς πόλεως, τους Αθηναίων πίνουσι φιλους και Αθηνησιν ισχίνης Δημοσθενους κατηγορεῖ. καίτοι τω τὰ ων Ελληνων ἀτυχῆ 198ματα νευδοκιμεῖν ἀπεκειτο, ἀπολωλεναι aλλον ουτός εστ δικaιος η κατηγορεῖν τερου και τω συνενηνόχασιν οἱ αὐτοὶ κaιροι καὶ τοῖς της πόλεως
108쪽
δηλοι δε καὶ ξ ν ης καὶ ποιεῖς και πολιτεύη και παλιν υ πολιτεύθ. πρύττεταί τι των μῖν δοκούντων συμφερειν ἄφωνος ἰσχίνης. ντέροκρουσέ τι καὶ γέγονεν olo ου εδει πάρεστιν Αἰσχίνης, σπερ τὰ ρηγματα καὶ το σπάσματα,
Oταν τι κακον το σῶμα λώβη, τότε κινεῖται.
I99 Ἐπειδὴ δε πολὐ τοις συμβεβηκόσιν εῖ κειται, βούλομαί τι καὶ παράδοξον εἰπεῖν. καί μου πρὸς Διος καὶ θεῶν μηδεὶς την περβολην θαυμάση, αλλα με ευνοίας δ λέγω θεωρησάτω. ει γὰρ ναπασι πρόδηλα τὰ μέλλοντα γενἹσεσθαι, και προλῆ-δεσαν πάντες, και συ προυλεγες, Αἰσ χίνη, καὶ διε
μαρτύρου βοῶν καὶ κεκραγώς, ὁ οὐδ φθεγξω, οὐδ' 93
oἴτως ἀποστατεον τῆ πόλει τούτων ην, εἴ περ δόξης ν προγόνων η που μέλλοντο; αἰῶνος εἶχε 200 λόγον νυν με γε ἀποτυχεῖν δοκεῖ των πραγμάτων ὁ πω κοινόν εστιν ἀνθρώποις, ταν τω θεωταῖτα δοκxj. τότε δ' ἀξιοῖσα προεστάναι των ἄλλων, εὶτ ποστaσα τούτου Φιλιππω, προδεδωκέναι πάντας ἄν σχεν αἰτίαν. εἰ γὰρ αὐτα προεῖτο ἀκονιτί, περὶ οὐδ να κίνουνον ντιν οὐχύπεμειναν οἱ πρόγονοι, τί οὐχι κατεπτυσεν ὁ σοὐ
20 μη γὰρ της πόλεώς γε, μηδ' inos. τίσι δ' ὀφθαλμοῖς πρὸς Διὸς ωρῶμεν ἄν του εἰς την πόλιν ἀνθρώπους ἀφικνουμενους, εἰ τὰ μεν πρ οματ εις οπερ νυνὶ περιεστη, γεμὼν δε καὶ κύριος γρεθη Φιλιππος πάντων, τον δ' περ οὐ μη γενεσθαι
ταυτ ἀγῶνα τεροι χωρὶς μῶν ησαν πεποιημενοι, καὶ ταῖτα μηδεπο ποτε της πόλεως εν τοις εμπροσθε
109쪽
χρόνοις ἀσφάλειαν ἄδοξον μὰ λον η τον περ των καλῶν κίνδυνον et ρημενης τίς γὰρ οὐκ οἶδεν Ελλ' 202νων, τίς δε βαρβάρων, τι καὶ παρὰ Θηβαίων καὶ
παρὰ των τι τούτων πρότερον ἰσχυρῶν γενομενων Λακεδαιμονίων καὶ παρὰ του Ιερσῶν βασιλεως μετὰ ro λης χάριτος οὐτ αν σμενως δόθη si πόλει, ο τι βουλεται aβούση καὶ τὰ εαυτης εχούσητο κύλευόμενον rotεῖν καὶ ἐαν τερον των Ελλήνων προεστάναι αλλ' υκ ην ταυθ εοικε, τοῖς τότε 203Ἀθηναίοις πάτρια οὐδ' νεκτὰ Ουδ εμφυτα, ουδ', δυνηθη πυποτε την πόλιν ιἀεὶς εκ παντc του χρόνου πεῖσa τοῖς ἰσχύουσι μεν η δίκαια δε πραττουσι προσθεμενην σφαλῶς δουλευειν, a
ἀγωνιζομένη περὶ πρωτείων καὶ τιμῆς καὶ δόξος
et, κινδυνευουσα πήντα τον αἰῶν διατετελεκεν καὶ 204ταὐθ' ἴτω σεμνὰ καὶ προσήκοντα τοῖς μετεροις ήθεσιν ἡμεῖς πολaμβάνετ εἶναι, στε καὶ των προγόνων τοι ς ταυτα πρήξαντας μάλιστ επaινεῖτε. εἰκότως τίς γὰρ υκ ν ἀγάσαιτο των ἀνδρῶν κε νων τῆς ρετῆς, ι καὶ την χώραν καὶ την πόλινεκλιπεῖν πεμειναν εις τὰς τριήρεις εμβάντες περτου μῆ- κελευόμενον ποιῆσαι τον te ταυτα συμβουλευσαντα ρθεμιστοκλεα στρατηγο ελόμενοι,τον δ' μακούειν ἀποφην μενον τοις πιταττομένοις Κυρσίλον καταλιθώσαντες, Ου μόνον αυτον, ἀλλακαὶ αἱ γυναῖκες αἱ μετεραι την γυναῖκα αυτου.
110쪽
μητρὶ μόνον γεγενῆσθαι, αλλὰ καὶ το πατρίδι διαφέρει δε τί; τι ὁ μεν τοῖς γονευσι μόνον γε γε - σθαι νομίζων τον της εἱμαρμένης και τον αὐτόματον θανατον περιμένει, ὁ δε καὶ τῆ πατρίδι περ τουμη ταυτην επιδεῖν δουλεύουσαν ἀποθνησκειν θύλη- σει, και φοβερωτερας η γησεται ταμ βρεις και τὰς ατιμιας, ω ἐν δουλευουσν τῆ πόλει φέρειν νά- , του θανάτου. 206 E. μεν τοίνυν του ἐπεχείρουν λέγειν ως γὰπροηγαγον μa αξια των προγόνων φρονεῖν, ουκεσθ οστις υκ εἰκότως ἐπιτιμήσει μοι. νυν δ'εγὼ μεν μετερας τὰς τοιαύτας προαιρεσεις ἀποφαίνω, και δείκνυμι τι καὶ πρὸ μου τοὐτ ειχε τοφρόνημα η πόλις, της μεντοι διακονίας της si εκάστοις πων πεπραγμενων ab ἐμαυτω μετεῖναί20 φημι, υτος δε των λων κατηγορῶν, και κελευων 297 β εμοὶ πικρῶς χειν ως φόβων καὶ κινδύνων αἰτίω λ πολει, της μεν ει το παρὸν τιμης με ἀποστερησαι γλίχεται, τὰ δ' εἰς παντα τον λοιπὸν ὀνον-γκωμια μῶν ψαιρεῖται. ει γὰρ ς υ τὰ
βελτιστα μου πολιτευσαμένου τουδι καταψηφιεῖσθε, μαρτηκεναι δόξετε, ο τη της τυχης ὐγνω- 208 μοσύν τὰ συμβόντα παθεῖν. a ' υκ εστιν, Ουκεστιν πως μύρτετε, ἄνδρες Αθηναῖοι, τον περτης πάντων λευθερίας καὶ σωτηρίας κίνδυνον δράμενοι, μὰ τους Maραθῶνι προκινδυνευσαντας