장음표시 사용
131쪽
oρω της των λεγόντων δυνάμεως τους ἀκούοντας τοπλάστον κυρίους', γὰρ ν μεῖς ἀποδεξοσθε καὶ προς καστον εχ η εὐνοίας, υτως ὁ λέγων δοξε φρονεῖν εἰ δ' οὐν ἐστι και a εμοί τις ἐμπειρία
τοιαύτη, ταύτην μεν εἴρησετε πάντες ε τοι κοινοῖς
εξεταζομενην περ μων ἀεὶ και οὐδαμοῖ καθ' υμῶν
Ουδ' ἰδω την δε τούτου Ουνaντίον υ μόνον τωλεγειν περ των χθρῶν, λλὰ καὶ ι τις λύπησέ τι τοὐτον η προσέκρουσε που κατὰ τούτων. υ γὰρ αὐτη δικαίως Ουδ εν α συμφερε τῆ πόλει, ηται οὐτε γὰρ την ργην οὐτε την Ἀθραν οὐ 278ύ λο οὐδεν των τοιούτων τον καλὸν κἀγαθον πολίτην δεῖ τοὐς περ των κοινῶν εἰσεληλυθότας δικα στὰς ἀξιοῖ αὐτω βεβαιοῖν, ουδ' περ τούτων εις υμα εισιεναι, λλὰ μάλιστα με μ εχειν αὐτ εντη φύσει, ι δ' ἄρ νύγκ', πράως και μετρίως διακείμεν εχειν. εν τίσιν ὁ σφοδρον εἶναι τον πολιτευόμενον καὶ τον ρητορα δεῖ εν οἶς των λων τι κινδυνεύεται τῆ πόλει, καὶ ε Ola προς τους ναντίους εστ τω δημω, εν τούτοις ταὐτα γὰρ γενναίου
και ἀγαθου πολίτου μηδενος δε ἀδικήματος πω 2793i ποτε δημοσίου, προσθησω δε μηδ' ἰδίου δίκην ἀξιώσαντα λαβεῖν παρ μοὐ μηθ' περ της πόλεως μηy περ αὐτοῖ, στεφώνου και παίνου κατηγορίαν
ηκειν συνεσκευασμενον, και τοσουτουσι λόγους ἀνη
λωκενα ἰδίας χθρa καὶ φθόνου καὶ μικροφυχίας
132쪽
λόμενος ποιησασθαι τουτον προελεσθαι τον-γῶνα,
ου ἀδικήματος Ουδενὸς λαβεῖν τιμωρίαν. εστι δ'ουχ ὁ λόγος του ρήτορος, Αἰσχίνη, τίμιον Ουδ' ὁ τόνος της φωνῆς ἀ λὰ το αὐτ προαιρεῖσθαι τοῖς πολ λοῖς καὶ το τους αυτοῖς μισεῖν καὶ φιλεῖν υσ-28 περ ν η πατρίς. ὁ γὰρ υτως χων την ψυχ ,
προορῶταί τινα κίνδυνον εαυτῆ, τούτους θεραπεύωνου επὶ της αὐτῆς ορμεῖ τοῖς πολ λοῖς, ὁκουν Ουδε
τῆς ἀσφαλείας την αὐτὴν ἔχει προσδοκίαν άλλ, ορας', εγώ ταυτα γὰρ συμφερονθ ιλομην τουτοισί, 282 καὶ οὐδεν ξαίρετον οὐδ' ἴδιον πεποίημαι ἄρ οὐνουδε σύ; καὶ πῶς o ευθεως μετὰ την μάχην πρεσβευτὴς πορεύου προς Φίλι7mrον, ς ν τωνεν κείνοις τοῖς χρόνοις συμφορῶν αἴτιος τῆ πατρίδι, καὶ αὐτ ρνούμενος πάντα τον εμπροσθε πονον
ταύτην την χρείαν, ως πάντως ἴσασιν. καίτοι τις
την πόλιν ξαπατῶν οὐχ ὁ μὴ λέγων α φρονεῖ; τῶ δ' ὁ κῆρυξ καταραται δικαίως ο τω τοιούτω τί δε μεῖζον χοι τις, εἰπεῖν ἀδίκημα κα ἀνδρος ρήτορος η εἰ μὴ ταὐτα φρονεῖ καὶ λεγει συ τοίνυν 283 ἴτος εὐρεθης. εἶτα σὐ φθεγγα καὶ βλεπειν εἰς aro
τούτων πρόσωπα τολμας πότερ υχ ηπιεῖ γι νω- σκειν αυτούς στις εἰ η τοσουτον πνον καὶ λήθην ἁπαντας εχειν, στ οὐ μεμνῆσθαι, τοὐς λγγους Ους εδημηγόρεις εν τω πολεμω, καταρωμενος καὶ μομνύμενος ηοεν ειναι σοὶ και Φιλιππω πραγμα, αλά με την αἰτίαν σοι ταύτην πάγειν τῆς ἰδίας
28νενε εχθρας, οὐκ ἴσαν ἀληθῆ ώς δ' ἀπηγγελθη τάχισθ' ἡ μάχη, οὐδεν τούτων φροντίσας ευθεως
133쪽
ώμολόπεις καὶ προσεποιου φιλίαν καὶ ξενίαν εἶναί σοι προ αυτόν, τῆ μισθaρνία ταυτα μετατt θεμενος τὰ νόματα ἐκ ποίας γαρ ἴσης η δ καιας προφάσεως Αἰσχίνη τω Γλαυκοθέας της τυμπανιστρίας
ξενος η φίλος η γνώριμος ην Φιλιτροτος εγὼ μενουχ ορῶ a λ μισθώθης επὶ τω τα τουτωνὶ συμφέροντα διαφθείρειν. λλ' ὐμως υτ φανερῶς αυτὸς εἰλημμένος προδότης καὶ κατὰ σαυτολμηνυτης επὶ τοῖς συμβ&σι γεγονὼς ino λοίδορεῖ καὶ νειδίζεις
Πολλα και κaλὰ και μεγάλα ἡ πόλις, ισYίνη, 285 καὶ προείλετο καὶ κατώρθωσε δι μοὐ, ων Ουκημνημόνησεν. σημΓον δε χειροτονῶν Ωρ ὁ δῆμος
το εροῖν επὶ τοῖς τετελευτηκόσι παρ ιτὰ τὰ συμβώντα ου σε εχειροτόνησε προβληθέντα, καίπερευφωνον ντα ουδὲ Δημώδqν αρτι πεποιηκότα τηνειρηνην Ουδ' H γήμονα, ιδ αλλον μῶν Ουδένα, αλ εμε. καὶ παρελθόντος σου καὶ IΠυθοκλεους ariωμῶς καὶ ἀναιδῶς, ε καὶ θεοί, καὶ κατηγορουγτων μου αὐτα α καὶ συ νυνί, καὶ λοιδορου- μενων, ετ μεινον χειροτόνησεν με το δ' αἴτιον 286oυ αγνοεῖς μεν, δμως δε φρίσω σοι κἀγώ. ἀμφότερ γ δεσαν αυτοί, V τ εμην εινοιαν και προθυμίαν, μεθ' ' τα πρήγματ πραττον, και τηνύμετεραν δικίαν ia γὰρ εὐθενούντων τῶν πραγμάτων ρνεῖσθε διομνύμενοι, ταυτ εν ις εῖ πταισεν πόλις μολογησατε τους υν επὶ τοῖς κοινους
134쪽
ερουντ επὶ τοῖς τετέλευτηκόσι καὶ την κείνων
ἀρετην κοσμήσοντα μηθ' μωρόφιον μήθ' μό-
σπονδον γοενημένον ιναι τοῖς προς κείνους παραταξαμενοις, μηδ' ἐκεῖ με κωμάζειν καὶ παιωνίζειν επὶ ταῖς των E. ηνων συμφοραῖς μετὰ των αὐτO- χείρων του φόνου, δεῖρο δ ελθόντα φασθαι, μηδετα φωνρ δακρυεινάποκρινομενους την εκείνων τύχην, ἀλλὰ τῆ ψυχ συναλγεῖν - τοῖτο δ' εώρων παρέαυτοῖς καὶ παρ ἐμοί, παρὰ δ' μῖν υ διὰ ταυτ288 με χειροτόνησαν καὶ οὐχ υμὰς καὶ ου ὁ μεν δῆμος ουτως, O δε των τετελευτηκότων πατέρες καὶ ἀδελφοὶ οἱ et o του δημου τόθ' αἱρεθεντο, επὶ τὰς ταφὰς ἄλλως πως, ἀλλὰ δεον ποιεῖν αυτοῖς Oπερίδειπνον, παρ' οἰκειοτάτω των τετελευτηκότων, ωσπερ ταλλ' εἴωθε γίγνεσθαι, τοὐτ εποίησαν παρεμοί. εἰκότως γενει μεν a εκαστος κίστω μαλ- λον οἰκεῖος η inos, κοιν9 δ πασιν Ουδεις εγγυτερω ω aρ κείνους σωθῆναι καὶ κατορθῶσa μάλιστa aeta διεφερεν, υτος και παθόντων - ποτ έφελον της υτ ερ ὰπώντων λύπης πλεῖστον μετεῖχεν.289 Λεγε δ' αὐτω τουτὶ το επίγραμμα, ο δημοσι προείλετο ἡ πόλις αὐτοῖς επιγράφαι, D εἰδγγ Αἰσ-
νίνη καὶ ε αὐτω τούτω σαυτον γνώμονα και συκοφάντην οντα και μιαρόν. Λεγε.
οἶδε πατρας ἔνεκα σφετέρας εἰς δηριν λεντο οπλα, καὶ αντιπάλων βριν ἀπεσκεδασαν. μαρνάμειω δ' ἀρε ς και δείματος ους σαωσαν
ψυχάς, ἀλλ' Αιδην κοινον ἔθεντο βραβοουνεκεν Ἀληνων, ω μη ζwyὀν αυχένι θέντες δουλοσυν ς στυγεραν ἀμφὶς χωσιν βριν.
135쪽
γαῖα δὲ πατρὶς χει κόλποις τῶν πλεῖστα κομόντων σωματ Ἀπεὶ θνητοῖς ἐκ Διος et δε κρίσις μηδεν μαρτεῖν ἐστι θεων κώ πάντα κατορθουν,
ἐν βιοτη μοιραν δ' υ τι φυγεῖν ἔπορεν. 'Aκούεις. Αἰσχίνη, καὶ iam αὐτή τούτω, 'μηδεν 290ἁμαρτεῖν ἐστι θεων και πάντα κατορθοῖμ' - τῶ συμβούλω την του κατορθουν Ους γωνιζομένους
ανέθηκε δύναμιν, ἀλλὰ τοῖς θεοῖς oῖν, - τάρατ, μοὶ περὶ τούτων λοῶορεῖ, καὶ λεγεις α σοὶ καὶ τοῖς σοῖς οἱ θεοὶ τρεφεια ει κεφαλην; Πολλὰ τοίνυν ω ἄνδρες Αθηναῖοι καὶ αὐ 29l
κατηγορηκότος αυτου καὶ κατεψευσμένου, μάλιστ'εθαυμασα πάντων, τε των συμβεβηκότων τότε τῆ πόλει μνησθεὶς Οὐχ ως ν ευνους καὶ δίκαιος πολίτης σχε την γνώμην, οὐδ' o κρυσεν, οὐδ' ara παθε τοιοῖτον οὐδὸν τῆ ψυχὴ, αλλ' πώρας την
φωνην καὶ γεγηθὼς καὶ λαρυγγίζων ετ μεν μοὐ κατηγορεῖν δηλονότι, δεῖγμα δ' ξέφερε καθ εαυτοῖοτι τοῖς γε ενημένοις νιαροῖς οὐδὸν μοίως ἔσχε τοῖς ἄλλοις. καίτοι το των νόμων καὶ τῆς πολι 292τείας φύσκοντα φροντίζειν, σπερ υτος νυνί, καὶ εἰ μηδεν ἄλλο, τοὐτ γ ἔχειν δεῖ, αὐτ λυπεῖσθαι
καὶ ταυτὰ χαιρειν τοῖς πολλοις, και μ' τῆ προ- α ρέσει των κοινῶν εν ω των ναντίων μέρει τω τάχθαι. O συ νυνὶ πεποιηκὼς ει φανερυς, εμε πάντων αιτιον καὶ δι με εἰς πράγματα φύσκωνεμπεσεῖν την πόλιν, ου ἀπο της μῆς πολιτείας
136쪽
υμετέρων καλων β λαπτε καὶ διεβα λεν. 291 Ἀλλα τι αὐτ επιτιμῶ, πολλω σχετλιώτερα ἀλλα κατηγορηκότος αὐτου καὶ κατεψευσμενον , ςγΩρ μοὐ φιλι mrισμόν, - γη καὶ θεοί, κατηγορεῖ, τί Oυτος υ αν εἴποι καίτοι νη τον Ηρακλέα και
πάντας θεούς, εἴ γ' et ' ληθείας δεοι σκοπεῖσθαι, το καταψεύδεσθαι καὶ δι εχθραν τι λέγων ἀνόλόντας
εκ μεσου, τίνες ς ληθῶς εἰσιν ις ν εἰκότως καὶ δικaίως την των γεγενημενων αἰτίαν επὶ την κεφαλην ἀναθεῖεν παντες, Ους μοίους τούτω παρ' κάστη 3
ασθενη a Φιλίππου πράγματα καὶ κομιδῆ μικρά, πολλάκις προ λεγόντων μῶν καὶ παρακαλούντων καὶ διδασκόντων τα βελτιστα, της ἰδίας σε αἰσ- οκερδείας τρο κοινῆ συμφέροντα προίεντο, τους ὐπίρχοντας καστοι πολίτας ξαπατῶντες καὶ διαφθείροντες, ως δούλους ποίησαν, Θετταλοῖς Δάοχος Κινέας ε θρασύδαος 'Αρκάδας Κερκιδας Ιερώνυμος Eυκαμπίδας 'Αργείους Μύρτις Τελέδαμος νασέας, λείους Εὐξίθεος Κλεότιμος Αρίσταιχμος, Μεσσηνίους οἱ Φιλιάδου του θεοῖς χθροῖ παῖδες Νέων καὶ Θρασύλοχος, Σικυωνίους 'Αρίστρατος 'Eπιχύρης, Κορινθίους Δείναρχος Δημύρατος, Μεγαρέας Ιτοιοδωρος 'Eλιξος Περίλαος, Θηβαίους Tιμόλας Θεογείτων 'Ανεμοίτας, Εὐβοέας Ἱππαρχος
137쪽
Κλείταρχος Σωσίστρατος. πιλείψει με λεγοντα ἡ 296ημέρα τὰ των προδοτῶν νόματα. υτοι παντες εἰσίν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, των αυτῶν βουλευματων νταῖς αυτῶν πατρίσιν ἄνπερ ἴτοι παρ ἡμῖν, νθρωποι μιαροὶ και κόλακες καὶ λάστορες, κρωτηρια
σμενοι τας εαυτῶν εκαστοι πατρίδας, την ελευθερίαν
προπεπωκότες πρότερον με Φιλίττω νυν δὲ Αλεξάνδρω, τῆ γαστρὶ μετροῖντες καὶ τοῖς ἰσχίστομτην ευδαιμονίαν, την δ' ελευθερίαν καὶ το μηδενα ἔχειν δεσπότην αυτῶν τοῖς προτέροις Ελλησινδροι τῶν γαθῶν σαν καὶ κανόνες, ἀνατετραφοτες. Ταύτης τοίνυν της Ουτως αἰσχρ&ς καὶ περιβοη- 297325 του συστάσεως καὶ κακίας, stiλλον δ' ά ἄνδρες 'Aθηναῖοι προδοσίας, εἰ δεῖ, ληρῶν της τῶν Ἐλ-
εγὼ παρ μῖν. εῖτά, χρωτας ἀντι ποίας ρετῆς aξιῶ τιμασθαι; γ δε σοι λεγω, ἔτι τῶν πολιτευομένων παρα τοῖς Ἐλλησι διαφθαρεντων πώντων, ἀρξαμένων ἀπ σου, προτερον μεν πο Φιλίππου νυν δ' et 'Aλεξάνδρου, με οὐτε καιρος οὐτε φιλαν 298θρωπία λογων ού επαγγελιῶν μεγεθος ἴτ ελπις Οἴτε φόβος ἴτ αλλο οὐδεν επῆρεν ουο προηγώγετο ων,κρινα δικαίων καὶ συμφερόντων τ9 πατρίδι Ουδεν προδοῖναι, υδ ἶσα συμβεβούλευκα πώποτε τουτοισί, μοίως ἡμῖν σπερ αν τρυτώνη ρέπων επι τολῆμμα συμβεβούλευκα, αλλ τ ορθῆς καὶ δικαίας και ἀδιαφθόρου της φυχ ῆς, καὶ, iστων δὴ πραγμάτων τῶν κατ εμαυτον ανθρωπων προστὰς πόντα
138쪽
μου διέσυρες, καὶ την ταφρείαν ἄξια μεν χάριτος
και ἐπαίνου κρίνω, πῶς γὰρ υ; πόρρω μέντοι πουτων ἐμαυτω πεπολιτευμένων τίθεμαι. υ λίθοις ετείχισα την πολιν Ουδε πλινθοις εγώ, υδ επὶ τούτοις μεγιστον των μα οὐ φρονῶ - εὰν τονεμον τειχ ισμον βούλ δικαίως σκοπεῖν, ευρησεις
ὁπλα καὶ πώλεις καὶ τόπους καὶ λιμενα καὶ ναῖς καὶ πολλου Amroυς καὶ τους inrερ τούτων ἀμυνομε- 300 νους. ταῖτα προυβαλόμην ἐγω πρι θ 'Aττικῆς ὁσον ν ἀνθρωπίνω λογισμω δυνατόν, καὶ του- τοις τείχισα την χωρaν, Οὐ ι τον κύκλον του ΙΠειραιῶς ἴδε του ἄστεως οὐδε γ' ηττήθην γὼ 326 τοῖς λογισμοῖς Φιλίππου, πολλου γε καὶ δεῖ, οὐδεταῖς παρασκευaῖς, aλλ οἱ των συμμάχων στρατ γοι και at δυνάμεις τλτύχy. τίνες αἱ τούτων ἀποδείξεις; εναργεῖς και φανεραί. σκοπεῖτε δε. 30 Τί χρη τον εἴνου πολίτην ποιεῖν, τί το μετὰπaσης προνοίας καὶ προθυμίας και δικαιοσύνης περτης πατρίδος πολιτευδμενον ου εὐμεν θαλ&ττης την Εὐβοιαν προβαλεσθαι προ της 'Aττικῆς, εὐδετθς μεσογειας θν Βοιωτων ε δε των προς Πελο
πομπίαν ὀπως παρὰ πῶσαν φιλίαν ara του Πει-302 ραιῶς κομισθήσεται, προῖδέσθαι και τὰ μεν σῶσαιτων παρχόντων εκπεμποντα βοηθείας και λε γοντα και γράφοντα τοιαυτα, την ΙΠροκόννησον, την ερρόνησον, την Τενεδον, τὰ δ' ὀπως οικεῖα και σύμμαχ υπάρξει πρῆξαι, το Βυζάντιον, την Aβυδον, την Εὐβοιαμ , κα των μεν τοι εχθροῖς ὐπαρχουσῶν
139쪽
δυνaμεων τα μεγίστας ἀφήλεῖν, ων δ' ενελειπε τί πόλει, ταυτα προσθεῖναι ταὐτα τοίνυν ἁπαντα πεπρακται τοῖς μοῖς ψηφίσμασι καὶ τοῖς μοῖς πολιτε μασιν, α καὶ βεβουλευμένα, Gi δρες Αθη- 303ναῖοι, εὰν ἄνευ φθόνου τις βουληται σκοπεῖν, ορθως ευρήσει καὶ πεπρωμένα πάση δικαιοσύνη, καὶ τονεκάστου καιρον υ raρεθεντα υδ' ἀγνοηθεντα Ουοεπροεθεντα ὁτ εμοῖ, καὶ ἴσα εἰς ενὸς ἀνδρὸς δύναμιν καὶ λογισμὸν κεν, οὐδε ε λειφθέν. εἰ δε η δαίμονός τινος η τύχης σχῖς η στρατηγῶν φαυλότης
η των προδιδόντων τὰς πολεις μῶν κακία ἡ πήντα ar ταὐτα λυμαίνετο τοις λοις, ως νετρεψαν, τί
Δημοσθένης ἀδικεῖ εἰ δ οἷος εγὼ et aρ' ἡμῖν κατὰ 301την μα οὐ ταξιν, εἷς εν κύστη των Ἐλληνίδων πόλεων ἀνηρ γένετο, ἀλλον δ' εἰ ενα ἄνδρα μόνον Θετταλία καὶ ενα ἄνδρα Ἀρκαδία ταλα φρονοῖνταεσχεν εμοί, υδεὶς οὐτε των ξω Ιυλῶν Ελληνωνούτε των εἴσω τοῖς παροῖσι, κακοῖς κέχρη ἄν, ἀλλὰ πύντες ἄν οντες ελεύθεροι καὶ αυτόνομοι, μετὰ 305 πύσης αδείας ἀσφαλῶς εν εὐδαιμονία τὰς εαυτῶν ωκουν πατρίδας, τῶν τοσούτων καὶ τοιούτων aγαθῶν ὐμῖν και τοι ἄλλοις Αθηναίοις εχοντες χάριν διεμε. να δ' ειδ=ὶτε τι πολλῶ τοῖς λόγοις λάττοσι χρῶμαι τῶν ργων, εὐλαβούμενος το φθόνον, λεγε
μοι ταυτ και ιν γνωθι λαβων τυν ριθμῖν τῶν βοηθειῶν κατὰ τα ψηφίσματα.
Ταῖτα και τοιαῖτα πράττειν Aισχίνη, τον καλὸν 300κnγαθὸν πολίτγ ν δεῖ, ων κατορθουμενων μεν μεγίστοις αναμφισβητητως πηρχεν εἶναι και τὸ δικαίως
140쪽
προσῆν, ς τερως δε συμβάντων τὸ γουν ευδοκιμεῖν περίεστι και το μηδένα μέμφεσθαι την πόλιν μηδετην προαιρεσιν αὐτῆς, ἀλλὰ την τυχην κακίζειν την 307 υτω τα πράγματα κρίνασαν, Ου- Δί υκ a m στάντα των συμφερόντων τ πόλει, μισθώσαντα αυτὸν τοῖς ἐναντίοις, τους περ των ἐχθρῶν καιρους ἀντὶ των της πατρίδος θεραπεύειν, Ουδε τον μεν πράγματα ἄξια της πολεως ποστάντα λεῖπειν και γρύφειν και μένειν ἐπι τούτων βασκαίνειν, εὰν δετις ἰδία τι λυπήσy, τουτο μεμνVσθαι και τηρεῖν, οὐδέ γ' ἡσυχίαν ά γειν ἄδικον και ἔπουλον, O H
ασπερ πνεῖ εφάνη, και πεφωνασκηκὼς και συνειλοχως ρήματα και λόγους συνείρει τούτους σαφῶς καὶ ἀπνευστί, νησιν μεν οὐδεμίαν φέροντας Ουδ' ἀγαθου κτησιν Ουδενός. συμφορ&ν δε πω συχοντι 309 των πολιτῶν και κοινὴν αἰσχυνην. καίτοι ταύτης της μελετης καὶ τ' επιμελείας, Αἰσχίνη, εἴ περ κψυχης δικαίας γίγνετο καὶ τ τ0ς πατρίδος συμφέροντα προyρημένης, τους καρποῖς δει γενναίους
και- οὐ και τὰσιν ωφελίμους ειναι, συμμαχίας πόλεων, πόρους χρημάτων, εμπορίου κατασκευην,