장음표시 사용
121쪽
αυτοτρα ικος πίθηκος, ρουραῖος ινόμως, παράσημος ρήτωρ. τί γὰρ ψη δεινότης εἰς νησιν κειπατρίοι νυν ἡμῖν λέγεις περὶ των παρεληλυθότων; ωσπερ αν εἴ τις ἰατρος ἀσθενουσι μεν τοῖς κάμνουσιν 2133o εισιων η λεγοι μηδε δεικνύοι δι ν ἀποφευξονται την νοσον, ἐπειδὴ ἡ τελευτήσειέ τις αυτῶν καὶ τὰ νομι μενα αὐτω φέροιτο, ἀκολουθῶν επὶ το μνῆμα διεξίοι εἰ το και τ εποίησεν ἄνθρωπος οὐτοσί, Ουκων ἀπεθανεν εμβρόντητε, εἶτα νυν λεγεις; ου τοίνυν οὐδε την ητταν, εἰ ταύτη γαυριας φ 244 στενειν σε κατάρατε προσῆκεν εν οὐδενὶ των παρ μοι γεγονυῖαν εὐρησετε γῆ πόλει. ούτωσὶ δελογίζεσθε. 1δαμοῖ πώποθ' ὁποι πρεσβευτης επέμφθην φ υμῶ εγώ, ττηθεὶς ἀπῆλθον των παρὰ
122쪽
πεπρακταί μοι. ast ευ τὰς κασταχου βραδυτῆτας ὁκνους αγνοια φιλονεικίας, ὰ πολιτικὰ ταῖς πολεσι προσεστιν ἁπάσαις καὶ ἀναγκαῖα αμαρτήματα, αὐθ' ZQ9ως ει μαχιστα συστεῖλαι, ast τουναντίον εἰς μό- νοίαν καὶ φιλίαν καὶ Ου τα δεοντα ποιεῖν ὁρμὴν προτρέψαι. καὶ ταὐτὰ μοι πόντα πεποιηται, κώ2Φ Ουδεις μή ποθ' εὐρη κατ εμε υδε ελλειφθεν. ει τοίνυν τις εροιτο ἡντινουν, τίσι τὰ πλεῖστα Φιλιππος ων κατέπραξε διωκήσατο, πάντες αν εἴποιεν τω στρατοπεδω καὶ τω δῶόναι καὶ διαφθείρειν του ἐπὶτων πραγμάτων. οὐκοῖν των με δυνάμεων υτε
κατὰ ταυτα πραχθεντων προς με. καὶ μην τω
διαφθαρῆναι Rήμασιν - κεκράτηκα Φιλίππου ἄσπερ γυ λώνούμενος νενίκηκε τον λαβόντα, εὰν πρίηται, υτως ὁ μη λαβὼν καὶ διαφθαρεὶς νενίκηκετον νούμενον. ἄστε ἡττητος ἡ πόλις το κατ εμε. 218 ' μεν τοίνυν γ παρεσχόμην εἰς το δικαίως
τοιαυτα γράφειν τουτον περὶ μου, προς πολλοῖς ετεροι ταυτα καὶ παραπλήσια τούτοις στίν, ἁ δ'
οἱ πάντες μεῖς, αὐτ ηδ λεξω. μετ γὰρ την μάχ)ην ευθύς ὁ Ἱμος, εἰδὼς καὶ ωρακὼς πάντα ὁσαεπραττον εγώ, εν αὐτοῖς τοῖς δεινοῖς καὶ φοβεροῖς εμβεβηκώς, νω οὐδ' ὐγνωμονῆσαί τι θαυμαστον ην
τοὐς πολλοῖς προς με, πρῶτον μεν περὶ σωτηρίας TV πολεως τας εμὰς γνώμας εχ ε ροτόνει, καὶ raνθῖσα της φυλακῆς νεκα πράττετο, ἡ διάταξις των φυλάκων, αἱ τάφροι, τὰ εἰς τὰ τείχη πήματα, διaτων μῶν η φισμάτων γίγνετο Ἀπειθ' αἱρούμενος 3io
123쪽
μετὰ ταυτα συστάντων ' ην πιμελε κακῶς με
ποιεῖν, καὶ γραφέω εὐθύνας εἰσα γγελίας, πάντα ταυτ ἐπαγόντων μοι, ο δι εαυτῶν τό γε πρῶτον, αλλὰ δι ἄν μάλισθ' πύλάμβανον arfνοησωσθαι ἴστε γὰρ δήπου καὶ μεμνησθε τι τους πρωτους πόνους κατὰ την μεραν κάστην κρινόμηνεγώ, καὶ οὐ ἀπόνοια Σωπικλεους ἴτε συκοφαντία Φιλοκράτους Οἴτε Διώνδου καὶ Ιελάντου μανία ὁ .aλλ' ὐδεν ἀπείρατον ν τούτο ς κατ μου , εν τοίνυν τούτοις πῶσι μὰλιστα με διὰ τους θεούς, δεύτερονδε δι ἱμa καὶ τους ἄλλους Αθηναίους σωζόμην. δικαίως τουτο γὰρ καὶ ἀληθες εστι, καὶ περ τῶνομωμοκότων καὶ γνόντων τὰ εὐορκα δικαστῶν. οὐκου 250εν μεν οἷς εἰσηγγελλόμην, o ἀπεψηφίζεσθε μου καὶ το μερος τῶν ψήφων τοῖς διώκουσιν υ μετεδίδοτε, τότ ψηφίζεσθε τὰ ἄριστό με πράττειν' ενοῖς δε τὰς γραφὰς πεφευγον εννομα ad γράφειν
καὶ λεγειν πεδεικνύμην' εν οἷς δε τὰς εὐθύνας επε- σημαίνεσθε, δικαίως και ἀδωροδοκήτως πάντα πεπραχθαί μοι προσωμολογεῖτε. τούτων Ουν λως εχόντων τί προσηκον ' τί δίκαιον ν τοῖς et εμου πεπραγμενοι θεσθαι τον Κτησιφῶντα νομα, υχ τον δῆμον εώρα τιθεμενον, οὐχ ο τους ὀμωμοκότας δικαστάς, υχ ο την ἀλήθειαν παρὰ πῶσι, βεβαιοῖσαμ
δεπώποτε δ' ξελεγχθεὶς ἀδικῶν ε εγκλήματι γίγυοι ἄν διὰ τοὐτ δικαίως καίτοι πρός γε τοὐτον,
124쪽
ἄνδρες Αθηναῖοι, His του Κεφάλου καον εἰπεῖνεστι μοι Οὐδεμίαν γὰρ πωττοτ ε γράψατό με οὐδ' εoίωξε γραφὴν ἄστε πο σου γε μολόγημαι μηδενεῖναι του Κεφάλου χείρων πολίτης. 252 Ιανταχόθεν ἐν τοίνυν αν τις ἴδοι την γνωμοσύνην α os καὶ την βασκανίαν, υχ ηκιστα δ' ἀφ' ων περὶ τῆς τυχης t. λέχθη. ἐγὼ δ' ὀλως μεν, ὁστις ἄνθρωπος ων ἀνθρώπω τύχην προφέρει, ἀνόητον γουμαι η γὰρ ὁ βέλτιστα πράττειν νομίζων καὶ ἀρίστην χειν οἰόμενος ου οἶδεν, εἰ μενεῖ τοιαύτη μέχρι της σπερας, πῶς χρὴ περὶ ταύτης λάγει ἡ πῶς ὀνειδίζειν τερω ἐπειδὶ δ' υτος προς πολλοῖς αλλοις καὶ περὶ τούτων περηφάνως πληταιτω λόγω, σκεψασθ' Ἀνδρες Αθηναῖοι καὶ θεωροσατε σω και ἀληθεστερον καὶ ἀνθρωπινώτερον γὰ253 περὶ της τύχης τούτου διαλεχθήσομαι. εγὼ τηντης πόλεως τύχην ἀγαθὴν ἡγοῖμαι, καὶ ταῖθ' ρῶ καὶ τον Δία τον Δωδωναῖον ἡμῖν μαντευόμενον, την
μεντο των πάντων ανθρώπων, η νυν πεχει, χαλε-
πην καὶ δεινὴν τίς γὰρ ψηνων ἡ τίς βαρβάρων
251 ου πολλῶν κακῶν ε τω παρόντι πεπείραται; το
μεν τοίνυν προελεσθαι τὰ κύλλιστα καὶ το τῶν ἰηθέντων Ελληνων, εἰ πρόοιντο μῶς, εν ευδαιμονία διάξειν αυτῶν ἄμεινον πράττειν της ἀγαθῆς τυχης της πόλεως εἶναι τίθημι το δε προσκροῖσαι καὶ mala
πάνθ' ς βουλόμεθ' μῖν συμβ'ναι της τῶν λων ανθρώπων τύχης πω επιβάλλον χφ' ήμβ μέρος 255 μετειληφέναι νομίζω την πόλιν την δ' ἰδίαν τύχην
125쪽
DEMOSTHENIS DE CORONA 87 περὶ της τυχης ξιῶ, ορθῶς καὶ δικαίως, ς εμαυτῶδοκῶ, νομίζω δε καὶ ἡμῖν ὁ δὲ την ἰδίαν τυχην την
ἐμην της κοινῆς της πόλεως κωριωτέραν εἶναί φησι, την μικραν καὶ φαυλην της γαθῆς καὶ μεγαλης.
Καὶ μὴν εἴ γε την μὴ τύχην πάντως ξετάζειν, 256Aἰσχί , προαιρεῖ, προς την σαυτο σκόπει, κανευρ9 την μην βελτίω θ σ0ς, παῖσαι λοιδορούμενος αὐτ9. σκοπε τοίνυν ευθύς ξ ρχης, καί μου προς Διὸς μηδεμίαν φυχρότητα κατα πνω μήείς. γaρ ὁ εἴ τις πενίαν προπηλακίζει, νουν χεινηγουμαι, ὁ εἴ τις εν ἀφθονοι τραφεὶς επὶ τούτω σεμνύνεται' λλ' υπο της τουτουὶ του χαλεπου βλασφημίας και συκοφaντίας εἰς τοιούτους λόγους εμπιπτειν ἀναγκάζομαι, οἶς εκ των νόντων ς αν δύνωμαι μετριώτατα Fqσομαι.
Ἐμοὶ μεν τοίνυν πῆρξεν, Αἰσχίνη, παιδὶ a 257
προσηκοντα διδασκαλεῖα, καὶ χειν σα τον μηδεν αἰσχρον ποιησοντα δι ενδειαν, ξελθόντι δεε παιδων ἀκόλουθα τούτοις πράττειν, χορηγεῖν,
τριηραρχεῖν, εἰσφερειν, μηδεμίας φιλοτιμίας μητε ἰδίας μητε δημοσίας ἀπολείπεσθαι, λλὰ καὶ τῆπόλει και τοι φίλοις P σιμον εἶναι, πειδὴ δε προς τὰ κοινὰ προσελθεῖν εδοξέ μοι, τοιαυτα πολιτευματα aia ἐλεσθαι στε κα ὶ π τῆς πατρίδος και et αλ λων δε ληνων πολλῶν πολλάκις στεφανωσθαι, και μηδε τους χθροῖς μῆς, ου καλά γ' ην α προει- λομην επιχειρεῖν λεγειν. εγὼ μεν δ' τοιαύτ συμ- 258 βεβίωκα τύχν, καὶ πόλλ' a εχων τερ' εἰπεῖν περὶ αυτῆς παραλείπω, φυλαττόμενος το λυπῆσαί τινα
126쪽
εν ἴς σεμνυνομαι συ δ' ὁ σεμνυνόμενος ἀνηρ καὶ διαπτύων του GYλους σκόπει προς ταύτην ποία τινὶ κε ησαι τύχηὶ δι ν παῖς μεν ων μετὰ πολλῆς ενδεια ετράφης, μα τω πατρὶ προς τω δίδασκaλείω προσεδρευων το μελαν τρίβων καὶ τα βάθρα σπογγων καὶ o Ira ιδαγωγεῖον κορῶν, οἰκετο τάξιν, Ουκ2ο ελευθέρου παιδὸς χων, ἀνηρ δε γενόμενος τῆ μητρὶ
τελούση τυς βίβλους ἀνεγι γνωσκες καὶ τίλλα συνεσκευωροῖ, την με νυκτα νεβρίζων καὶ κρατηρίζων
καὶ καθαίρων του τέλουμενους καὶ ἀπομάττων τωπηλω και τοῖς πιτυροι και ἀνιστὰς ἀπο του καλαρμου κελευων λεγειν 'εφυγον κακόν, εἴρον μεμνον ' πὶ τω μηδεν πώποτε τηλικουτ i λύξαι
260 σεμνυνόμενος καὶ γωγε νομίζω μη γὰρ οἴεσθαίτον φθεγγεσθαι μεν υτω μεγα, ὀλολύζειν δ' Οὐχ
υπερλαμπρον , ε δε ταῖς μεραις τους καλωὐ θιάσους ἄγων διὰ των δῶν, τους στεφανωμενους τωμaράθω καὶ την λεύκη, τοις φεις τους παρείας θλίβων καὶ περ της κεφαλης αἰωρῶν, καὶ βοῶν εὐοῖ σαβοῖ, καὶ πορχούμενος - ἄττης ἄττης ης, εξαρχος καὶ προηγεμων καὶ κιστοφορος καὶ λικνο- φόρος καὶ τοιαῖτα πο τῶν γραδίων προσαγορευό- , μενος, μισθὸν λαμβάνων τούτων ενθρυπτα καὶ στρεπροτοῖς καὶ νεήλατα, ε= οἷς τίς υκ ἄν ς aληθῶς 26 αὐτίν εὐδatμονίσειε καὶ την αὐτου τύχην επειδηδ' εἰς ot δημότας νεγράφης ὁπωσδήποτε ε γὰρ
127쪽
κατὰσχυνας μα Δἴ ουδεν των προυπηργμενων τω
μετὰ ταὐτα βίω, αλὰ μισθώσας αὐτον τοῖς βαρυ 262
στόνοις ἐπικαλουμένοις ἐκείνοις ποκριταῖς, ΣιμυλωκH Σωκράτει, χυιτ fωνίστεις, σῖκα καὶ βότρυς
τρίων χωρίων, πλείω λαμβύνων ἀπο τουτων η των Gγώνων, ους μεῖς περὶ της ψυχης γωνίζεσθ ην γαρ ἄσπονδος καὶ ἀκήρυκτος μῖν προς του θεατως πολεμος, ων πολλὰ τραύματ χιληφὼς εἰκότως
εὐτυχουσης με της πατρίδος λαγὼ βίον ἔζης δεδιὼς καὶ τρέμων κώ an πληγήσεσθa προσδοκῶν φ o
128쪽
ἐξεπιπτες, εγὼ δ' ε' ιττον. περ των χθρῶν πε- 266 πολιτευσαι πάντα, γ δ' περ τῆς πατρίδος. εῶ τ λα, αλλὰ νυνὶ τήμερον-γὼ μεν υπερ του στεφανωθῆναι δοκιμάζομαι, το δε μηδ' τιos ἀδικεῖν ἀνωμολγγημαι, σοὶ δε συκοφάντη μεν εἶναι δοκεῖν υπάρχει, κινδυνεύεις δε εἴτε δεῖ, τι τοὐτο ποιεῖν, εἴτηδη πεπαυσθαι μη μεταλαβόντα το πέμπτον μερος
267 ερε δὴ καὶ τὰς των λειτουργιῶν μαρτυρίας νλελειτούργηκα, μῖν ἀναγνω παρ α παρανά Iνωθι καὶ σύ μοι τὰς ρήσεις ας λυμαίνου,
ηκω νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκοτου ἀλας
καὶ κακc κακως σε aλιστα μεν οι θεοί, πειτα Ουτοι πάντες ἀπολεσειαν, πονηρον οντα καὶ πώλίτην καὶ τριταγωνιστήν. Λεγε τὰς μαρTUριας.
268 Ei μεν τοίνυν τοῖς προς την πόλιν τοιοῖτος ενδε τοῖς ἰδίοις εἰ μὴ raντες ἴστε τι κοινος και φιλάνθρωπος καὶ τοῖς δεομενοις παρκων, σιωπῶ καὶ 316 οὐδε αν εἴποιμι ουδε παρασχοίμην περὶ τουτωνοὐοεμίαν μαρτυρίαν, ὁ εἴ τινας εκ των πάλεμιωνελυσίμην, οὐτ ει τισι θυγατερας συνεξεδωκα, υτετων τοιούτων Ουδεν. καὶ γaρ ἴτω πως πειληφα. 269 γὼ νομίζω του με ε παθόντα δεῖν μεμνησθαι πάντα τον πόνον, τον δε ποιήσαντα ευθῖς πιλε-
129쪽
μαι περὶ τούτων, ἀρκεῖ μοι. Boυλομαι δε των ἰδίων ἀπαχ λ νεὶς τι μικρὰ 270
ἀνθρώπων ὁστις ἀθωo της Φιλίτmro πρότερον καινῖν της Αλεξάνδρου δυναστεως γέγονεν, η των Ελλήνων η των βαρβάρων, στω, συγχωρῶ σοι την μὴν ιτε τύχην εἴτε δυστροχίαν νομάζειν βούλει πάντων αἰτίαν γε γενησθαι. ει δε καὶ των μηδε 27lπώetro ἐδυντων με μηδε φωνην ἀκηκοότων μοὐ πολλοὶ πολλa καὶ δεινὰ πεπόνθασι, μη μόνον κατύνδρα ἀλλὰ και πόλεις λαι και εθνη, πόσω δικαιότερον καὶ ἀληθεστερον την πάντων, ς εοικεν, ἀνθρώπων τύχνὶ κοινην καὶ φοράν τινα πρωμάτων χαλεπην καὶ οὐχ o L εδει τούτων αἰτίαν γεῖσθαι; συ τοίνυν ab ἀφεὶς με τον παρὰ τουτοισὶ τε το 272λιτευμενον αἰτια, καὶ ταμ εἰcὼ δτι, καὶ εἰ μη το3r oλον μερος γ' πιβύλλει τῆς maσφημίας πασι,
καὶ μάλιστα σοί. ει μεν γὰρ γὼ κατ εμαυτον αυ-
τοκράτωρ περὶ τῶν πραγμάτων βουλευόμην, νa τοῖς ἄλλοις 'τορσιν ἡμῖν με ἰτιῆσθαι εἰ δε 273
παρ' τε μεν εν ταῖς εκκλησίαις πύσαις, ει δ' εν κοινω το συμφερον η πόλις προυτίθει σκοπεῖν, πῶσι δε ταμ cόκει τὼ ἄριστ εἶναι, καὶ ciλιστα
130쪽
και ζηλου και τιμων, α πάντα προσην τοῖς τότε πραττομενοις π μου, ἀλλὰ της ληθείας ηττόμενος δηλονότι καὶ τω μηδεν εχειν εἰπεῖν βέλτιον , πῶς υκ ἀδικεῖς και δεινὰ ποιεῖς τούτοις νυν-γκα-27 λῶν, ων τότ υκ εἶχες λέγειν βελτίω παρὰ μεντοινυν τοις πλοις εγωγ ρῶ πἀσιν ἀνθρώποις διωρισμεν καὶ τεταγμενα πως τα τοιαυτα ἀδικεῖ τις κών; ργην και τιμωρίαν κατ τούτου. εξήμαρτε τις ἄκων συγγνώμην ἀντὶ της τιμωρίας τούτω ου ἀδικῶν τις ἴτ Dμαρτάνων εις ταπῶσι δοκοῖι τα συμφερειν αυτον δούς Ου κατώρθωσε μεθ' ἄπάντων Ουκ νειδε ιν υδε λοέδορεῖσθαι τοι-27λούτω δίκαιον, αλλὰ συνάχθεσθαι φανήσεται ταυτα πάντα ἴτως υ μόνον τοῖς νομίμοις, αλλὰ και φύσις αὐτ τοῖς ἀγράφοις νόμοις και τοι ἀνθρωπίνοις θεσι διώρικεν Αἰσ χίνης τοίνυν τοσουτον ὐπερβέβληκεν παντας ἀνθρώπους ἀμότητι και συκοφαντία, στε και ν αυτὸς ως ἀτυχημάτωνεμεμνητο, καὶ ταὐτ εμου κατηγορεῖ. 276 Καὶ πρὸς τοῖς ὁ λοις, σπερ αυτὸς ἀπλῶς καιμετ εὐνοίας πάντας ειρηκὼς τους λόγους, φυλάττεινε με καὶ τηρεῖν κελευεν, πως μη παρακρούσομαι 378 μηδ' ξαπατησω, δεινὸν καὶ γόητα καὶ σοφιστην καὶ τα τοιαs ὀνομαζων, ω εὰν πρότερός τις εἴπ'τ προσονθ' εαυτω περ ἁλλου, καὶ δὴ asst' υτως