장음표시 사용
111쪽
οἴς απαντας μοίως η πολις της αυτῆς ἀξιωσασα τιμῆς θαψεν, ισχίνη, ουχὶ τους κατορθώσαντας αυτων οὐδε του κρατησαντας μόνους. δικαίως ομεν γαρήν ἀνδρων γαθων εργον απασι πεπρακται, τη τυχη δ' ην ὁ δαιμων νειμεν κάστοις, ταύτ9κέχρηνται επειτ, ω κατάρατε καὶ γραμματοκύφων 209m με τῆς παρὰ τουτωω τιμῆς καὶ φιλανθρωπίας - ἀποστερῆσαι βουλόμενος πρόπαια καὶ μάχας καὶ παλαι Ἀργα ελεγες, -κ τίνος προσεδεῖτο ὁ παρὼν ἀγὼν οὐτοσί; με δε ὼ τριταγωνιστά, περὶ
των πρωτείων σύμβουλον η πόλει παραντα το
τίνος φρόνημα λαβόν ἀναβαίνειν επὶ το βω δει;
τ του τούτων νάξια εροῖντος δικαίως μεντ πινα98 ἀπεθανονα επε ουδ άμας Ἀνδρες Ἀθηναῖοι, πιπὰ 2I0 τῆς αυτῆς διανοίας δεῖ τάς τε Ἀδίας δίκας καὶ τὰς δημοσίας κρίνειν, ἀλλα ταμεν του καθ μεραν βίου
βάνειν γε δμα τῆ βακτηρία καὶ τω συμβόλω τοφρόνημα το τῆς πόλεως νομίζειν καστον μῶν δεῖ, ἴταν 'a δημόσια εἰσίητε κρινουντες, εἴ περ ξιαεκείνων πράττειν,&σθε ῆναι. Ἀλλ γὰρ εμπεσὼν εἰς τα πεπραγμένα τοις ilπρογόνοις μῶν στιν α των ψηφισματων παρεβην καὶ των πραχθεντων. επανελθεῖν υν, πόθεν -
ταὼθ εξεβην βούλομαι. D uoti ἀφικόμεθ' εις τὰς Θήβας, κατελαμβάνομεν Φιλίππου και Θετταλῶν και τῶν Ωλλων συμμάχων παρόντας πρεσβεις, και τους μεν με-
112쪽
τέρους φιλους εν φόβω τους δ' ἐκείνου θρασεῖς.
ὁτι δ' ου νυν ταυτα λεγ του συμφέροντος ἔνεκαεμαυτω λεγε μοι την επιστολην ν τότ επεμψαμεν 2I ει θῖς οἱ πρεσβεις καίτοι τοσαυτη γ' υπερβάλ9 συκοφαντίας ἴτος κεχ ρηται. στ εἰ μεν τι των δεόντων πρήχθη τον καιρόν, υκ με φησιν αἴτιον γε Ιενησθaι, των δ' ς τερως συμβάντων πάντωνεμε καὶ την μὴ τύχην αἰτίαν εἰναι, καὶ ως εοικεν, σύμβουλος καὶ ρήτωρ γ των με εκ G γου καὶ του βουλεύσασθαι πραυεντων οὐδεν αὐτω συναίτιος ειναι δοκῶ, των δ' εν τοῖς πλοις καὶ κατὰ τον στρατη Παν ἀτυχθθεντων μόνος αἴτιος εἶναι πῶς αν μότερος συκοφίντης γενοι η καταρατότερος ;Λεγε την επιστολήν.
213 Ἐπειδi τοίνυν εποιησaντο θν εκκλησίαν, προσῆγον κείνους προτερους διὰ το την των συμμάχων τάξιν κείνους εχειν καὶ παρελθόντες εδημ γόρουν πολλὰ μεν Φίλιππο εγκωμιάζοντες, πολλὰ δ' υμῶν κατηργομουντες, πίνθ' ὁσα πώποτ' ενaντία επρήξατε Θηβaίοις ἀναμιμνήσκοντες. το δ' υν κεφάλαιον, ηξίουν ων με ευ πεπόνθεσαν πω Φιλιππου χύριν
λαβεῖν, ποτερως βούλονται, ὴ διεντας αυτοῖς ἐφ' ὁ δε συνεμβαλόντας εις την Ἀττικήν, και δείκνυσαν, ως ωοντο, εὐμεν ων αὐτοὶ συνεβούλευον τὰ
113쪽
α δ ημεῖς προς ταὐτa, ταμεν καθ' καστα ἐγὼ μεν 14 ἀντὶ παντὸς ἄν τιμησαίμην εἰπεῖν του βίου, μὰς δεδεδοικα, μη παρεληλυθότων των καιρῶν, ἄσπερ ἄνει καὶ κατακλυσμον γεγενῆσθαι των πραγμάτων πιούμενοι, μάταιον χλον του περὶ τούτων λόγους
νομίσητε ὁ τι δ' οὐν πείσaμεν μεῖς καὶ μιν ἀπεκρίναντο, κούσατε. Λεγε ταυτι λαβών
ἀνθρώποις δειξαν εγκώμια Θηβαῖοι καθ υμῶν τα
114쪽
πρωτας, την τ ἐπὶ του ποταμοῖ καὶ την χειμερινην, ου ἀμέμπτους μόνον μας αυτοὐς αλὰ καὶ θαυμαστούς ἐδειξατε τω κόσμω, ταῖς παρασκευαῖς, τηπροθυμία. φ' οἷς παρὰ με των αλλων ὁμῖν γίγνοντο ἔπαινοι, παρὰ δ υμῶν θυσίαι καὶ πομπαὶ τοῖς 217 θεοῖς. καὶ ἔγωγε δεως ν ἐροίμην Αἰσχίνην, τεταυ ἐπράττετο καὶ ζήλου καὶ χαρας καὶ παίνων πολις ην μεστη, πότερον συνέθυε καὶ συνευφραίνετο τοῖς πολλοῖς, δε λυπούμενος καὶ στενων καὶ δυσμεναίνων τοῖς κοινοῖς ἀγαθοῖς οἴκοι καθqτο. εἰ μεν γαρ παρῆν καὶ μετὰ των aλλων ξητάζετο, πῶς υ δεινὰ ποιεῖ, α λον δ' υδ' σεα ει ν ως ἀρίστων αυτὸς τοὐς θεοῖς ἐποιησατο μαρτυρας, ταυθ' ς υ ἄριστα ὁ Ῥῶς ἀξιοῖ ψηφίσασθαι, τοὐς μωμοκότας τοὐς θεούς; εἰ δὲ μη παρῆν, πῶς oiου ἀπολωλεναι ro λάκις ἐστὶ δίκαιος, εἰ φ ς εχαιρον λαλοι, ταυτα λυπεῖτο Ῥῶν Λεγε δὴ καὶ ταὐτα τω ψηφίσματ μοι.
218 Οὐκοῖν μεῖς με εν θυσίαις με τότε Θηβαῖοι δ' εν τω δι μὰ σεσῶσθαι νομίζειν, καὶ περιειστήκει τοῖς βοηθείας δεησεσθαι νομίζουσιν ἀφ' ων πραττον οἶτοι, αυτούς βοηθεῖν τεροι εξ ν πείσθη εμοί-λὰ μην ta τότ ηφίει φωνὰς ὁ Φίλιππος καὶ νο ις ην ταραχαῖς επὶ τούτοις, τῶν πιστολῶν τῶν κείνου μαθήσεσθε ν εις Ιε πόννησον πεμπεν. καί μοι λεγε ταύτας λαβών, is εἰδῆθ' συνεχεια καὶ πλάνοι και ταλαιπωρίαι και τὰ πολλὰ νηφίσματα,4 νυν οἶτος διεσυρε, τί aπειργάσατο.
115쪽
μοι χωρa ουδὲ πρόνοιαν οὐδεμίαν της δὶς σφαλείας διδόναι,-λλ' Ἱαπητον εἶναι, εἰ μηδεν raρα-3or λείπων τις α δεῖ πράξειεν. πεπείσμην δ' περ 221εμαυτου, τυχον μεν αναισθητων, δμως δ' πεπείσμην μητε γράφον αν μοὐ γράψαι βελτιον μηδενα, μητε πράττοντα πρῶξαι, μητε πρεσβεύοντα πρεσβεῖσαι προθυμοτερον μηδε δικaώτερον διὰ ταὐτα
116쪽
αὐτὰς συ λαβa καὶ ταὐτα ρῆμα εχει, περ πρότερον μεν Αριστονικος νυν δε Κτησιφῶν γεγραφεν ουτοσί καὶ ταὐτ Αἰσχίνης Ου ἐδίωξεν αυτος υτετ γραψαμένω i κατWyόρησεν. καίτοι τότε τον Δημομελη τον αὐτα γράφοντα καὶ τον Υπερείδην, εἴ περ ληθῆ μου νυν κατηπιορεῖ, a s αν εἰκότως
κεῖν ε7r κείνους καὶ τως των δικαστηρίων γνώσεις καὶτ τουτον αυτον κείνων μη κατηγορηκεναι ταλαγραψάντων περ ἶτος νυν καὶ το τους νόμους μη 3o3κετ εα περὶ των ἴτω πραχθεντων κατηγορεῖν, καὶ
πολλα σερα τότε δ' αὐτὸ τ πρ μ ανακρίνετο εφ' 225 αύτου, πρίν τι τούτων προλαβεῖν. λλ' οὐκ ην οἶμαι τότε ο νυνὶ ποιεῖν, ε παλαιῶν πόνων καὶ φηφισμάτων ro λων κλεξαντα, α μήτε προ yδει
μηδεὶς μή a ψήθη τήμερον ρηθῆναι, διαβάλψειν,
κα μετενεγκόντα τους πόνους καὶ προφάσεις αντὶτων ἀληθῶν ψευδεῖς μεταθεντα τοι πεπρa μενοις 226 δοκεῖν τι λέγειν οὐκ ην τότε αὐτα, αλλ' πὶ της ἀληθείας, εγγυς των ργων, σι μεμνημενων μῶν καὶ μόνον Οὐκ εν ταῖς χερσὶν κaστα εχόντων, πύν- τες γίγνοντ ν οι λόγοι. διόπερ τους ra αὐτὰ ταπράγματ ελεγχρους φυγὼν νυν κει, ρητνων α γῶνα νομίζων, ς γ' ἐμοι δοκεῖ, καὶ οὐ χι των πεπολιτευ- μενων ξετασιν ποιήσειν μῶς, καὶ λόγου κρίσιν, οὐχὶ του πόλει συμφεροντος σεσθαι.
227 Εἶτα σοφίζεται, καὶ φησὶ προσήκειν ς' οἴκοθεν κε εχοντες δόξης περὶ μῶν ἀμελησαι,
117쪽
ωσπερ δ' ὀταν ἰυμενοι περιεῖναι χρηματί si γέ- σθε, ν καθαιρῶσιν αἱ ψηφοι καὶ μηδεν περιη, σιπχωρεῖτε, ἴτω καὶ νυν τοῖς ἐκ του που φαινομένοις προσθέσθαι θεάσασθε τοίνυν ς σαθρόν, ὼς εοικεν εστ φυσει, πῆ ο τι- μ δικαίως θ πεπραγμενον ἐκ γὰρ αὐτολτου σοφοῖ τούτου παρα- 28 δείγματος μολόγηκε νυν γ ἡμὼς πήρχειν ἐγνωσ- μενους με μελλε γειν περ τῆς πατρίδος, αὐτον δ' .ύπερ Φιλίππου ο γὰρ αν μεταπείθειν ὁμῶς ἐζητει 3ο - τοιαύτης ἴσης λὶς ὐπαρχούσης ὐπολήψεως περὶ εκατερου και μην τι γε ο δίκαια λεγε μετα- 229
θέσθαι ταύτην την δόξαν ἀξιων, γὼ διδaξω ραδίως, ου τιθεὶς ψήφους Ου γάρ στιν ὁ των πραγμάτων ουτος λογισμός Ἀλλ' ἀναμιμνησκων ἔκαστα εὐβρα-
χεσι, λογισταῖς μα και μύρτυσι τοι ἀκούουσιν ἡμῖν χρωμενος. η γαρ εμ πολιτεία, ης ἴτος κατηγορεῖ, ἀντὶ μεν του Θηβαίους μετα Φιλίτmroυ
συνεμβαλεῖν εἰς την χωραν, ο πύντες οντο, μεθ' 230
118쪽
ob καθάπαξ τινῶν κύριος κατέστη Φίλιππος εστιν ἰδεῖν, τεροι πειραθηναι συνέβη της δε φιλανθρωπίας, ν τα λοιπὰ των πραγμάτων ἐκεῖνος περίαλλόμενος ἐπλάττετο, μεῖς καλῶς ποιοῖντες τους καρπους κεκόμισθε. λλ' ἐῶ ταὐτα.
ρητορα βουλόμενος δικαίως ἐξετάζειν καὶ συκοφαντεῖν υκ αν οἶ συ νυν ελεγες, τοιαsτα κατηγόρει, 3o5
παραδείγματα πλάττων καὶ ρήματα καὶ σχηματα μιμούμενος πάνυ γὰρ παρ τοὐτο, οὐχ ὁρας γέγονετα των Ελλήνων, εἰ τουτὶ τι ρημα ἀλλα μη τουτὶ
διελέχθην εγώ, η δευρὶ την χεῖρα λλὰ μη δευρὶ
233 παρήνεγκα , αλλ' ἐπ αυτῶν τῶν ργων ν σκόπει, τίνας ειχεν φορμὰς ἡ πόλις και τίνας δυνάμεις, ὁτεις τα πράγματ εισγρειν, καὶ τίνας συνήγαγον αὐτyμετα αὐτ επιστὰς ἐγώ, και πῶς εἶχε τα τῶν ναντίων εἶ εἰ μεν λάττους ποίησα τὰς δυνήμεις,
μειζους, υκ αν συκοφάντει. επειδὴ δε συ τοὐτοπέφευγας, εγὼ ποιήσω καὶ σκοπεῖτε ει δικαίως Mρήσομαι τω λόγω. 23 Δύναμιν μεν τοίνυν εἶχεν ἡ πόλις τους νησιωτας,ουχ απαντας, ἀλλὰ τους σθενεστατους' υτ γaρ
μάτων δε σύνταξιν εις πέντε και τετταρaκοντα -- λαντα, καὶ αὐτ ην προεξειλεγμένα οπλίτην δ', ἱππέα πλὴν τῶν ικείων ουδένα δ δε raντων καιφοβερώτατον καὶ μάλισθ' περ τῶν χθρῶν, ἴτοι παρεσκευήκεισαν του περιχώρους παντας εχθρας 23λοιλίας εγγυτέρω, Μεγαρεις, Θηβαίους, Κυβοέας τρο
119쪽
μεν τῆς πόλεως ἴτως πηρχεν εχ οντα, καὶ ουδεὶς ἄν εχοι παρὰ ταὐτ εἰπεῖν λλο οὐδεν τα δε του Φιλιππου, πρὸς ν ην ἡμῖν ὁ ἀγών, σκεψασθε πῶς.πρῶτον μεν ρχε των ἀκολουθουντων αυτὸς αυτοκράτωρ, ὁ των εις τον πολεμον μεγιστόν εστι άπάντων εἶθ' ουτοι, τὰ πλα εἶχον εν ταῖς χερσὶν ἀερεπειτα χρημάτων ευπόρει, και πραττεν, ἁ δόξειεν 3ολαυτω, υ προλέγων, τοῖς ψηφίσμασιν, οὐδ' εν τω
φανερω βουλευόμενος, οὐδε γραφὰς φεύγων παρανόμων, Ουδ' ὐπεύθυνος ν ουδεν - πλῶς αὐτος δεσπότης, γεμων, κύριος πάντων. γὼ δ' ὁ προς του 236τον ἀντιτεταγμενος καὶ γὰρ os εξετάσαι δίκαιον τίνος κύριος ην οὐδενός. αὐτο γὰρ το δημηγορεῖν
των χθρῶν ἀπῆτε βεβουλευμενοι. λλ' δμως εκ 237 τοιούτων λαττωμάτων γ συμμάχους μεν ἡμῖν εποίησα Et βοέας, Ἀχαιούς, Κορινθίους, Θηβαίους, M aρεας, Λευκαδίους, Κερκυραίους, ἀφ' g μύριοι
μενεαι πεντακισχίλιοι ξενοι δισχίλιοι δ' ἱππεῖς tiνωτων πολιτικῶν δυνaμεων συνήχθησαν χρημάτων δε ὁσων δυνηθην εγώ, πλείστην συντελειαν ποίησα. ει δε λεγεις η τὰ πρὸς Θηβαίους δίκαια, 238Aισχίνη η τὰ πρὸς IJυζαντίους η τὰ πρὸς E ὐβοέας,
η περὶ των ἴσων νυνὶ διαλεγ', πρῶτον με ἀγνοεῖς μι-H πρότερον τῶν ὐπ ερ τῶν Ελλήνων εκείνων ἀγω
120쪽
σθαι νομίζουσα οὐδ κρίνουσα τους ταυτα συμβουλεύσαντας ουδε- γανακτοῖσα ἐπὶ τούτοις ωρβτο
αἰσχρον γάρ , αλλὰ τοῖς θεοῖς χουσα χάριν, εἰ
τα πράγματ εδει δεχεσθαι ὁ γὰρ ἀντωνούμενος καὶ ταχλτοὐ παρ μῶν ἀπελαυνομένους προσδεξόμενος καὶ χρηματα προσθήσων πηρχεν τοιμος. 240 Ἀλλ' εἰ νυν επὶ τοις πεπραγμενοι κατηγορίας εχω, τί a οἴεσθε, εἰ τοτ εμο περὶ τούτου ἀπιβολογουμενου ἀπ)θλθον αἱ πόλεις καὶ προσεθεντο Φιλίππω καὶ μα .υβοίας καὶ Θηβῶν και Βυζαντίου κύριος κατεστη, τί ποιεῖν - τί λεγειν 2έ τους σεβεις νθρώπους τουτουσί', οὐχ ως ξεδό-θθσαν, ἀπηλύθησαν, βουλομενοι μεθ' ημῶν εἶναι; εἶτα του μεν Ελλησπόντου διὰ Βυζαντίων εγκρατης
καθέστηκε, και η σιτοπομπίας της των Ἐλληνων
κύριος, πόλεμος δ' Ομορος καὶ βaρὸς et την 'Aττικὴν διὰ Θηβαίων κεκόμισται, ἄπλους δ' η aλαττα πο
242 6τερα πονηρόν, ὼ ἄνδρες Αθηναῖοι, πονηρον ὁ συκοφάντης ἀει και πανταχόθεν βάσκανον και φιλ- αιτιον τωὐτο δε και φύσει κίνago τανθρώπιόνεστιν Οὐδεν εξέρχ' ὁγιες πεποιηκος Ουδ ελεύθερον,