Dēmosthenēs pros Leptinēn =: Demosthenis Oratio adversus Leptinem, cum ...

161쪽

DEMOSTHENIS OR ADVERSU LEPTINEM. 149

ἐστὶν δεδομενη. να δ' εἰδητε, ο τι ταυτα τουτον ἔχει ζ τον τρόπον, λαβέ μοι πρῶτον μεν της στηλης ἀντιγραφα, εἶτα την αρχὴν του νόμου του Λεπτίνου Λέγε.

128. 'Aκουετε των αντιγράφων της στήλης. νανδρες

neque enim his sacrorum quidem immunitas data est Ut autem sciatis haec dia se diabere . cape mihi irimunt exempla statuae . deitule principium legis Lieptineae. Recita. 128. Auditis, Athenienses exempla ratatuae, eoi immunestent pro simplici τί pDare, et de causas Utrasisteriis ad Plui. I. c. Lamber Bos ad Scripti. r. p. 9 et 192, et alia. Reificius autem ad p. 850, 21 alterum, τί μαθών, altero contendi magis esse Atticum. Propius ad veritatem accedit Bisetus ad Nubael. o. et Molfius ad h. I.

τί παθὼν suam τί καὶ ποιόν τι πεπονθως lat. Legg. VII p. 81 D.Jomnino est uanam re assectus quo e v, ιibus intemperiis agitatus qui', ut et plano ad πάθος quoddam, quod aut olentes aut nolentos patimur, pertinet. Contra τί μαθών, ne hic quidem obliterint prima verbi potestate, forma est exprobrantis inconsiderantiam, temeritaten et pravum iudicium, ac pertinet, ut Aeschyleo vecto utar, ad μάθος quoddam, quod In nobis desiderari patimur, vertique debet quo argumento quid secutus qua ratiocinatione sua Quae ipsa via Iano do-prehenititur in nostro loco. Ceterum numerarim hoc τί μαθων ad euphemismum Atticoriim. nam solum sensum si spectes, saepe id reddi Potest cur tam tuue, tam temere etc. Et Aristoph. Vesp. 25 additur

etiam ω ἀνόητε. f. Phil. I p. 141, 20 Aphob. III p. 850, 2. Stephan. I p. 1113 4 ibi f. Wolf et Reislx Dionys. H. De huc. T. VI

γραφα libri. 128. 1 αντίγραφον ug1. . Pluralem tuentur v. 23 1 26.

162쪽

150 DEMosae NIA OR ADVERSUS LEPTINEM.

Ἀθηναῖοι, ἀτελεῖς αυτορ εἶναι κελευόντων πλην ιερων. Λέγε

neae.

Bene, desine duum scripsisset, ut datissimi obeant munera, neminem debere immunem esse, adscripsit exceptis Ramnodnis Aristos tonis posteris. Qua de causa, si quidem aci orum tributum est munus pu-2 Ediu priorOs h. is habent signum interrogari ii. Quod nec reprobo neque probo plane. s. ad p. 485, 10. Ur. . Ivolfius. Hie quoquo signum interrogandi mutavit puncto. Sic etiam Behher Mirorque volfium nunc addubitasse quod ante pro certo habuerat. Selia Θ- foetus. Vid ad Cor. g. 40. 3 'Potius δὲ praecessu enim πρῶτον μὲν cui hic adversatur δέ. ΜarhIandus. Non vidit εἶτα iam per. tinuisso ad πρῶτον μεν. Sic enim εἶτα et ἔπειτα ponunt saepissime,

nullo M adiecto. Fr. . volsius. Vid ad Phil. 1ΙΙ q. s. 4 οοκ ἔχει ad titulum adscripsit Vind1. 5 ῶν πως . Vind4. 6 πλου- σιοι ino. 7 ἀτελη προσέγραψε, vulgo. Defendebat enseteriis Hiat. p. 102 sq. - προσέγραψεν ἀτελη . LaurS. D. . . Lind. Vind4.

Mai. Π. Male nam πως ... λειτ pendet a μηδένα εἶναι ἀτελη disiungi haec non possunt, et quod h. l. exagitatur additamentum, solum est πλὴν των etc., non item μηδένα etc. Quare casu iam antiqyitus ordinem luctatum fuisse censemus. 8 Post χριστογείτονος e superiori graui migravemini in Ald καίτοι εἰ ην. - punctis noliavit Aldv. - In x LaurS. Vulg. non item omittunt etiam χριστογείτονος, quod non affirmavit Taylorus, sed eis vitis erravit id perhibens Anglus καί τοι duo vocabula numerans Erhibuit quatuor vocabula abesse. s ενεκ' Dindor is de suo. Π). 10 Logendum εἰ γε των ερῶν τέ- ος ἐστὶ το λειτουργειν, transposito articulo το, quemadmodum postulat argumentum et mos Graeco scribendi.' artulandus. Post τέλος videtur τελειν deesse. - Sed locus hic mihi, ut vermi fatear, obscurus et vexatus est. Reis hius. Vide an εἴγε ιερῶν το τέλος ἔστιν;

sin λειτουργεῖH. Sine articulo ερῶν p. 495 ter. p. 496, 13. Do-braeus. Omnino non essent, credo, hae tricae, si volfius a vertisset: st quidem tributum sacrorrem ad publica munera pertinet, Vers in praedicatum eo, quod nunc subiectum est ' i. . IU Olfius. Si orator scripsisset ε γε τὰ ἱερὰ τελειν ταυτόν ἐστι καὶ λειτουργειν, ecquis h. l.

163쪽

DEMOSTHENI OR ADVERSU LEPTINEM. 161

αυτος in γα ουτωσὶ τἀναντία et στήλη γεγραφώς, αν τουτο 'λεγη, φανήσεται 129 -εως δ' αν ἔγωγ' ἐροίμην Λ

πτίνην : τίνος αὐτοις την ἀτέλειαν η υ νυν καταλείπειν φησεις η κείνους τότε δουναι, τὰς λειτουργίας ταν εἶναι io φεῆς ἱερῶν , των με γαρ εἰς τον πόλεμον πασῶν εἰςφορῶν καὶ τριηραρχιῶν κ τῶν παλαιῶν νόμων ου εἰσιν ατελεῖς,των δε λειτουργιῶν, εἴπερ εἰσὶν ιερῶν, ουδ' ἔχουσιν. β

130 Ἀλλὰ μην γεγραπταί γ' ατελεῖς αυτους εἶναι. τίνος 15

blicum nam si hoc dicat, ipse sic statuae contraria seripsisse convincetur. 129 Libenter autem ego Leptinem interrogarim cuius rei immunitatem aut tu nunc illis te reliquisse dices aut maiores nostros olim dedisse, liturgias si ad sacra pertinere licas nam veterum legum auctoritate, tributorum, tuae ad bellum pertinent, omnium et insimendarum triremiuin non sunt immunes, liturgiarum autem, siqui lena ad sacra eae pertinent, immunitatem neque habent. 130 At vero scriptum quidem

haereret At it dein est sensus Vulgatae.' Schao ferus. - punctis

- ουτοσὶ X. 13 ταυτα idete cor reo LaurS. . . . . F et Bav2ὶ - τουτο . pr LaurS. vulg. 129. I Λεπτίνη ΗWolf. do suo. Reifrius etiam ' informit post ἔγωγε, item de suo. - Λεπτίνην . LaurS. vulg. - Si quid duri inest 1 eo quod proXinio secum a persona sequitur ad ipsum Leptinem Irecta, haec conversi orationis ab optimis scriptoribus auctoritatem habet eam, quae Vetet quidquam mutari. Vid. ud Platon Symp. p. 10 et infra ad p. 501 8. Fi A. Volsius. Inverso ordine Vind1 Λεπτίνην ἐροίμην. 2 καταλειπεῖν sic AId. - καταλιπεῖν Vulg. - καταλείπεινα LaurS. Augi. . . Vind1. pri. Chr. s. g. 120 M δέ γε Aldetc. δ' ree F. t. v. margChr. - γε om . LaurS. Vulg. 4 ου LaurS. Post ἔχουσιν videtur τέλειαν deesse. Reis Itius. Repete ex antegressis την ἀτέλειαν, ut g. ad δουναι, quod eo facilius fit, quod propius est ατελεις, umie την ἀτέλειαν suppleri potest, ut g. 8. οὐδὲ του - των ἔχουσιν coniecit Sauppius. ουδ' εἰπεῖν la Hirschigius in Philolog. T. V p. 333. ουδ ουτοι h. cum hiatu Ivester annus. Non

opus inendatione . nam οὐδ' ἔχουσιν tacite opponitur τω υκ φαιρεῖ. Tu eam sis immunitatem non ripis, scilicet eam neque habent. Disse retheu haben to line hi nichi. Dindorfius alia ratione ἀ-gatam defendebat: in ἔχουσιν, inquit, intelligendum τελεῖς εἶναι. id esset t. q. e possunt quidem immune esse. o mihi quidem durius

esse videtur.

164쪽

152 DEMOSTHENIS OR ADVERSUS LEPTINEM.

η' του ιιετοικχυ τοsτο γαρ λοιπόν ου δήπου, αλλὰ των ἐγκυκλίων λειτουργιῶν,ε ς η τε στήλη δηλοῖ και, προς- διώρισας ἐν τω νόμ καὶ μαρτυρεῖ πῶς ὁ προ του χρόνος γεγονώς, ἐν , τοσουτω το πλῆθος ὁντι οἴτε φυλὴ πώποτ20 ἐνεγκεῖν τόλμησεν οὐδεμί' οὐδέν των απ' ἐκείνων χορηγὸν ουτ' ἐνεχθεὶς αὐτοῖς αλλος ουδεὶς ἀντιδοsναι. O Ῥυκἀκουστέον αν ἐναντία ' τολμα ' λέγειν. 131. 'Eτι τοίνυν σεις ἐπισύροντες ἐροsσιν, ς Μεγα-

est, immunes eos esse. Cuius rei num tributi quod inquilini solvunt'lio enim reliquum est. Minime scilicet, sed eorum munerum, quae in orbena redeunt, quemadmodum et statua indicat et tu insuper in lege definiisti et omnia superiora tempora testantur, quae quum longissima intercesserint, nec tribus unquam ulla quenquam ex illorum familia choragum nominare ausa sitit, nec nominatus aliquis ad permutationem facultatum eos provocare Quare auscultandum isti non est, si liis contraria proferre ausus fuerit.

131. Praeterea fortasse leviter dicent, Megarenses et Messenios

τουργῶνα antisi manu est ι superscr. f. Cor. g. 267. - λειτουργιῶν nπερ εἰσὶν ἀτελεις Virtili ea 12 confuse repetita sunt idem codex omἰς ἡ τε ... N. 5 προσδιορίσας oi s. - προώρισας Aug1. h. s. Vind1.

προείρηκας ο η - προσδιωρισας . LaurS. vulgi. - Scribo προ- διώρισας, ut passim, ante Univisti.' a rhiam diis. προς notat insuper, ita ua auctoritM Leptiuis testimonio columna accedere dicatur.'

δίου καὶ χριστογείτονος posterius hoc nomen cum particula καὶ exolu sit, studio videlicet emendandi auctoris. Fi. . Ivolfius prae-ount Reificio. 7 χορηγῶν corro ' ἐνεγχθεισιν Id. Μοr. ἐνεχθεισιν et Μor reo corrLaurS. F. t. n. X. - γρ. ἐνεγχθεὶς AldVo Volfiae ἐνεχθεὶς ut . rLaurS. Vulg. - ενεχθεὶς γουν προβλη θεὶς χορηγειν AldB. 9 ἐναντία ουτος navult eis cius Hoe potius novum exemplum habemus ceteris ab altera προςδιώρισας per

LaurS. vulg. etiam Apsines ii T. I p. 506 V. Desen sit Eriangensis Schaoserus Observv. ad Dem. Erlang. 1829 p. 12. Sententia est: Si adversarii immunitatis etiam peregrinis vetant aliqua lege On- ossae exempla in promptu habuissent, nae illi tale argumentum, quo abusum immundatis vel naxime evincere poterant, non levster et tun-

165쪽

DEMOSTHENIS OR ADVERSUS LEPTINEΜ. 153

ρεῖς καὶ πεσσήνιοί τινες εἶναι φάσκοντες, ἔπειτ' ἀτελεῖς εἰσίν, άθρόοι παμπληθεῖς ἄνθρωποι, και τινες αλλοι δοsλοι 25 καὶ μαστιγίαι, Λυκίδας καὶ ιονυσιος καὶ τοιούτους τινὰς

quosdam, qui se tales esse non negent, ante immunitate frui, quorum maxima sit inultitudo, et alios quosdam servos et vecterones, ut Lycidam quam in transueti επισυροντες attigissent. Sic ille praeeunte aliqua-toniis Reificio. 2 Μa klandus sic distingui iubet AiΜεγ καὶ Μεσσ., τινες etc. qui se dicunt esse alimus in numero ἔπειτα ἀτ. εἰσιν ἀθρόοι, παμπλ. ἄνθο. Ροst ἀθρόοι etiam Behlcerus subdistinctionem posuit. Μ1M vox, ut Vulgo fit, videtur iungenda proxima παμπληθεις. f. p. 567, 28. p. 558 8 p. 559 6 sq. lat. Gorg. p. 14 Heind. Stalib. ad p. 490 B). Vid. ad 186, 16. quam notam ubi legerit Lobeckius, sortasse fatebitur hoc Demosthenicum inter genera parullelorum incautius relatum esse arem Phryn. p. 754. Schae torus. Illo modo intor- pungendum esse censetiariciandus, Ita τινες et δούλους καὶ μαστιγίας oppositos esse censet. At talem oppositionem ego hic nullam video. - Tum misero illa ratione discerpitur ordo vectorum. In promptu est videre, subiectum rationis esse τινε et huc referri φάσκοντες εἶναι etc. et ita periodum accipi debere ocent, homines quosdam repereri, si quamvis ne ip8 quidem droimulent aut Oc ultent, Megarenses et Mess. ae esse h. e. non Attico cive8 nihilominus immunctate fruantur ad untia omnes. ἔπειτα, ut alias εἶτα, est pro μως, quod inprimis fit post sententiam concesSisam, quae habet participium. Vid. Oen ad Gregor C. p. 62. OogeV. Pari t. p. 384. I r. A Wolfius. - Subaudi αυτοί. exspectabam tamen Μεσσήνιοι τινες οντες, πολιται μέτεροι εἶναι hoc hiatu φάσκοντες. Reis kius. Omnia haec pericula

solioue tonit Car. Sohaeserus i. c. p. 10 sqq. negans aut Iegem Leptinoam interdictum fuisse ne quis peregrinus ad immunitatem admitteretur, et hanc esse sententiam Videns: Fortasso etiam adversari r

obiter tangentes proferent, ῶς Μegarenses et essenios quosdam εἶναι τελεις φάσκοντες , , a pes beant f cf. obraeum ad h. l. se immunes esse, ἔπειτα deinde reVera ατελεις εἰσιν immunitate friti,

satas quidem magnum numeriim, liosque quosdam, servos' etc. Opponuntur εἶναι φάσκοντες et εἰσίν, ad utrumlue pertinet τελεις. 3 ἀθρόοι LaurS. vulg. - α θροοι Σ. - θρόοι F. Aug1. Π. a1. X.

φ. 19. φάσκοντες ἁ μεγ καὶ μεσσ. τινες τελεις εἰσιν ἀθρόοι παμπλ. ανθρ. επειτα και τινες αλλοι hoc ordine ParThierach. 5 μα-στηγίαι rig1. - pSines sic: εἶτα επισυροντες ἐροsσιν, ἁ Μεν. καὶ Μεσσ. τελεις τινες ἀθρόοι, ανθρ δουλ. καὶ μαστ reliquis quidem omissis, neque vero Sententia confusa, quam AWolfium non divinasse miramur. 6 λυκιδας υ in rasura divarum literarum , superis est macula. Infra,rig. 13 et 133 nomen habet sine accentu. Cf. κερ

166쪽

154 DEMO ATHENIS OR ADVERSU LEPTINEM.

ἐξειλεγμενοι. Υπὲρ δὴ τουτων i' δὶ ποιήσατε δεταν ταυταλέγωσιwi κελεύετε, εἴπερ ἀληθῆ λέγουσι τρῖς μὰς, τὰ i 497 ψηφίσματα, ἐν οἷς 3 ἀτελεῖς εἰσὶν 33 ουτοι, δεῖξαι. 3 ου γάρ ἐστ' ουδεὶς ἀτελὴς παρ' μῖν , τω μὴ ψήφισμα, η νόμος δέδωκε τὴν ἀτέλειαν. 132 Πρόξενοι μέντοι πολλοὶ δια τῶν

πολιτευομένων γεγόνασι παρ' μῖν τοιουτοι, ν εἷς ἐστὶν

et Dionysium, an eius generis homines sibi elegeriint. De his iam sic agite: Si hoc dicent iubet eos, si sibi a vobis fidem haberi velint, decreta ostendere, in quibus hi immunes sint neque enim quisquam apud vos immunis est, nisi ei sit immunitas decreto vel lege data. 132 Proxeni quidem inulti tales apud vos per reipublicae administra-

cum sequentibus continuans coniecit Reighius Placo etiam 1 indorfio,

ut oratio melius procedat. 8 8 ἐξηλεγμένοι Ald Fel. - ἐξειλεγμένοια LaurS. Vulg. - καὶ τοιοsτοί τινες ἐξηλεγμένοι, sive Atticum ἐξεληλεγμένοι coniecit Μarhlandus, idem A Wolfius, addens: Si ἐξηλεγμένοι fimo ἐξεληλεγμένοι talib. ad lat. Org. cap. 27 τοιουτοι, scit.

δντες, sunt palam eonvicti esse tales, quale Lycidas et D. h. e. notae

nihilo motioris, quam illi. Ipse tamen ΜarMandus verba. bene sy emendata ita distinguit: καί τινες ἄλλοι, osλοι καὶ μαστιγίαι Λυκ καὶ 21. καὶ τοιουτοί τινες ἐξηλεγμένοι. Nos nihil praeterea in textu mutamus nec in hac distinctione σαφάνειαν Demosthenis agnoscimus. At melius oportuni si quis habuerit, id cupido amplectemur.' aeo igitur Uolfius, et edidit καὶ τοιουτοι τινες ἐξηλεγμένοι. Non vidit forinam ἐξηλεγμένοι non posse ferri in scriptore Attico. Deindo fugit eum ἐξελεγχεσθαι hoc sensu sumatum iungi non adiectivo, sed participio,

ut οντες non subaudiri possit, si addi debuerit. - Fidiculis autem opus est nullis ad retorquendum quod ipsum per se satis concinne aptatur.' Soliae seros. Rectissimo Vulgatam reliqui ἐξειλεγμένοι tuentur i. q. ibi eligere cum accus ut saepius αἴρεισο αι. Ereavit tamen Sohaeseriis de participio nam etiam adiectivum cum ἐξελέγχεσθαι coniunctum invenimus Stephan. I g. 36 ἐξελέγχεται ψευδη - ἐξειλεγμένοι dictum simificanter, quippe indicat fraudem operosam. Sohaeserus.

ταυτα λέγωσιν Behtherus cum antecedentibus coniunxit. Mihi vulgaris interpunctio magis probatur. nam ἁδὶ ποιησατε mediae inserium enuntiationi parum placet.' Schae ferus. In x LaurS. Vind est ποιήσαθ' et in D ποιησασθ', ut cum ταν continuetur. 12 τα excidit inΗ .ls. 13 Scilicet γεγραμμένοι. Rei akius. Bene sed cave hoc addas. sephismata, Iae horum tenent nomina ut adeptorum immunitatem. Soliae ferus 14 εἰσὶν ut ἔνεστιν φ. 98 146. s. l. 7. 15 δεικνυναι Hetc. F. t. v. X. g. 133. - δειξα α vulg.

167쪽

DEMOSTHENIS OR ADVERSU LEPTINEM. 155

ὁ Λυκίδας. Ἀλλ' ετερον πρόξενόν ἐστ' εἶναι καὶ ἀτέλειαν ευρησθαι. δη παραγόντων υμας, δ οτι δουλος ων ὁ Λυκίδας καὶ ιονυσιος καί τις ' ἴσως αλλος, ' δια τους'

μισθου τα τοιαυτα γράφοντας ἐτοίμως, ' πρόξενοι γεγόνασιν

δια τουθ ἐτερους ἀξίους καὶ λευθέρους καὶ πολλῶν ἀγα- 10θῶν αἰτίους) ας ἔλαβον δικαίως παρ' μῶν δωρεὰς ἀφελέσθαι ζητούντων. 133 πῶς γαρ οὐχὶ καὶ κατὰ τουτο δειν et ατ αν πεπονθώς ὁ λαβρίας φανείη, εἰ μη μόνον ἐξαρκέσει'

tores lacti sunt, e quibus unus est Lycidas. t aliud est proxenum esse et aliud habere immunitatem. Ne igitur vos seducant, neve, quia seritus Lycidas et Dionysius et ortasse alius quis per eos, ii mercede talia scribunt parati , proxeni acti sunt, propterea alios lignos et liberos et opiline promeritos donationissius, quas iure a vobis acceperunt, spoliare studeant. 133 Nam quomodo non etiam ita ratione manifesto cum Chabria iniquissime agereιur, si isti, qui rempublicam in hunc modum

Dobraeus. Sed necessarium est tres enim orator fecit, classes bonomian, Iiberorum, iure honoratormin, ut opponerentur μαστιγίαι, δουλοι,

διὰ τους μισθου γράψαντας τὰς δωρεὰς λαβόντες. 12 ἀγ. μιναιτίους Reishius et Augerus malunt 13 ομῖν Auga. k. s. Vind1.133. 1 πῶς γὰρ καὶ κατὰ τοὐτο υχὶ Aldeto. - ουχὶ post γαρ habent . La S. Vulg. 2 πεποθῶς vitioso Ald. 3 μόνον dolovit

HIvolt tanquam abundans. Μale. nam et alii si loquuntur, V. c. Xenoph. em. I, 14. 15 Lycurg. Leocr. p. 155. Nec illud sine sensu.

εἰ μη μόνον ἐξαρκέσειε est si hoc unum sis non sufflceret. Fr Α. Wolfius id not. A ἐξαρκέσει Aldotc. F. t. v. - ἐξαρκέση r.

ἐξαρκησοι te. - ξαρκέσει . - ἐξαρκέσει Σ. LaurS. Vulg. Mutarunt qui ob aequens ἀφέλοιντο etiam in priori membro optativum requiro-rent, pariam tui reputantes in huiusmodi nuntiationibus bimembribus haud raro priua membrum definite, posterius hypothetice dici. Orator, opinor, hoc vult Factio ista satis habere debebit tale mancipium in Chabria dedecus proxenum fecisse. Quod si hac una re non contenti, praetextu indidem stinato, immunitatem viro de res tam omegio memo

168쪽

156 DEMOATHENIS OR ADVERSUS LEPTINEM.

15 τοῖς τὰ τοιαυτα πολιτευομένοις τον ἐκείνου δουλον κίδαν πρόξενον μέτερον πεποιηκέναι, αλλ' εἰ καὶ δια τουτον πάλιν των ἐκείνω τι δοθέντων ἀφελοιντο, καὶ ταset '

αἰτίαν θοντες ψευδῆ ' ου γάρ ἐστιν οἴθ': ουτος Οἴτ' ἄλλος ουδεὶς πρόξενος ων ατελής, οτω μῆ διαρρήδην ἀτέλειαν ἔδω-sοκεν ὁ δῆμος τούτοις δ' ου ἔδωκεν, ουδ' i' εξουσιν ουτοι δεικνύναι. λόγω δ' ανι ἀναισχυντῶσιw' οὐχὶ i καλῶς ποι- 134. ' τομυν μάλιστα πάντων οἶμαι δεῖν μὰς λα- δρες Ἀθηναῖοι, φυλάξασθαι, τουτ' εἰπεῖν Ψι βούλομαι. εἰ 25 γάρ τις πειτα, ὁσα Λεπτινης ἐρεῖ περὶ του νόμου διδάσκωνυμῆς ως καλῶς κεῖται, συγχωρήσειεν ἀληθῆ λέγειν αυτόν

gerunt, non hac una re contenti erunt, servum eius Lycidam proxenum vestrum secisse, sed si etiam propter hunc aliquid illi concessum rursus eriperent, salsam praesertim causam praetexentes neque enim vel hic vel alius quisquam, quia proxenus est, propterea immunis est, nisi cui claris verbis populus immunitatein dederit. Istis vero non dedit, nec poterunt Id demonstrare. sii impudenter affirmabunt, non pulcre facient.134. Iam quod censeo omnium maxime cavendum vobis esse, Athenienses, id adliciam. Nam si quis innia, quae Leptines de lege dicet

ostendens eam recte latam esse, concederet vere ab eo dici una saltem datam abolerent, ecquis negaret summam Chabriae iniuriam fieri 2 Sohaeserua. I, πολιτευμένοις ld. - πεπολιτευμένοις eI. Cf. g. 132, 1. 6 λέγοντες ψευδη in Vind1. 7 Ουθ' oin h. Post ατελης videntur excidisso ουδεὶς γὰρ ἀτελης ' cis Hus. Quin nihil deest, et bene stringit argumentum. Res ipsa loquitur. otuit aliquis proxenus immunis esse, ita vero singulari decreto populi theniensis ad eam rem opus fuit. Fr. A. volsius. 9 μη in Augi A. s. Vind1.10 δ' ο ἔδωκεν οδ' vitie. - δ' o δέδωκεν ουδ nihil corr). LaurS. D. . . Vind4. - δ' ovδ' ἔδωκεν οδ',al. - δ' υτυ - κεν ουθ' Aug1. h. s. Vind1 corri. 11 εξουσίαν cor re Laur in ἔξουσιν. 12 αν in pria: ad antiq. rLiaur superacr. 13 ἀναισχυνθῶσιν Η volt vitiose. 14 o A. r. in 14. 15 Lego vii

καινῶς π non more novo . solutim enim hoc illis. Marklandus. Est sormula creberrimi usus apud oratores Lenis et civilia est increpatio, in qua vis est eadem atque in tua acerbiore factis improbe, a-oiciis teterriurum.' eis kius. Urbane, de more Atticorum, Pro κακῶς seu κακουργως ποιησουσιν Cf. p. 499 8. F, A Wolfius.

169쪽

DEMOSTHENIS OR ADVERSUS LEPTINEM. 157

ἔν γ' αἰσχρὰν ουδ αν ε τι γένοιτ' ἀναιρεθείη, ο συμβή

σεται δια του νόμου, κυρίου γενομένου, τῆ πόλει. Π οὐντομ' ἔστιν το δοκεῖν ἐξηπατηκέναι τους παθόν τι ποιήσαντας. 7 135 πιτι μὲν τοίνυν τοsθ' εν τι των αἰσχρῶν 498 ἐστίν, πάντα αν γουμαι φησαι, σφ δ' ἡμῖν αἴσχιον των αλλων, ακούσατε μου. Ἀστιν μῖν νόμος ἀρχαῖος, καλῶς των δοκούντων ἔχειν : αντ τις ποσχόμενός τι

τον δημον ἐξαπατηση, κρίνειν, καν άλω, θα-5νάτω ζημιοsν Εἶτ' οὐκ αἰσχύνεσθ' i' ω ανδρες Ἀθηναῖοι, χἰ. ἐφ' , τοῖς αλλοις θάνατον ζημίαν ἐτάξατε,

turpitudo ne si quidvis acciderit quidem tolleretur, quae lege ista, si approbata suerit, reipublicae su veniet. Quae igitur illa est quod bene meritos decepisse videbitur. 135 Nemo autem opinor erit, quin lateatur, id esse turpe, quanto vero vobis turpius quam ceteris, me audite. Est vobis vetus lex e probatarum numero: Si quis aliqua pollicitiιε, populo verba dederes, ut adducatur in iudicium convictus, ut morte puniatur. Vos tandem non pudet, Athenienses, ipsos id palam committere,

6 'Excidisse videtur u ante vδ' . . Lego et distinoo εν γε αἰσχρὸν Ουκ, έδ αν εἰ τι γένοιτο, ἀναιρεθειη. Μarhlandus. Dena. Cor. o. 168. Sod nihil requentius his exemplis, siuortia nullum favet Mariclandi coniecturae. Fr. Α. Ivolfius. Quin ne Graecam quidem esse deputo. Continitanda autem ἔν γε ... ἀναιρεθείη Μale Reificiun interpunxit εν γ' αἰσχριν, ουδ αν ε τι γένοιτο, αναιρεθείη. Utra-Mae enim interpungendi ratio disiungit iungenda haec Oxδ' et εἰ tua αν ot ἀναιρεθείη Videlicet ουδ αν formula est tam crebro usu trita, ut etiam ibi locum habeat, ubi τα εξῆς particula potentiali alia nafaimare sedem videatur. Idem valet de formula υκ οἶδ' αν εἰ, quam iure tuetur sciteque explicat linsteius ad Eurip. Med. 11. assim latet neglecta in var loci. sed in textum inferetida haud unetanter . c. Xenoph. Cyrip. D. V 44 12. Sohae feriis. - αν in Lind. - ἀφαιρεθείη cod. I Addi velim μῶς. Reis Itius. 135. Q εν τι τοὐτο Augi. . s. - τουτ εν τι . LaurS. Vulg. - ree εν τι τοsτο καὶ Vind1. 2 αισ ιριν LaurS. 3 των αλλων αι σχιον Aldetc. F. t. v. X. - αἰ σχ. . αλλ. . Laur8. Vulg. 4 νόμος μῖν Aug1. g. Vindi. - νόμος μιν χ. - μιν νόμος . taurS. vulg. 5 των καλῶς δ. LaurS. Vulg. - καλῶς των δ. , in cuius mar antiqγρ των καλ. δ ἔχειν. ' ἔχειν or texi . mo verbum facile excidit;

Additum articulum saepius legisse memini in hac sormida, ut in siniti-

170쪽

τουτ αυτοὶ νη ποιουντες φανήσεσθε καὶ μην πάντα μὲν - is λαβεῖσθαι δεῖ ποιεῖν τὰ i δοκουντα καὶ οντ' αἰσχρά, μάλιστα δὲ ταυτ' ἐφ' οἷς τοῖς ' αλλοις χαλεπῶς τις ἔχων ὁρῆται Ουδε si γαρ ἀμφιωητησις καταλείπεται i το ζ μὴ ταυτα πομεῖν, ' α πονηρ' αὐτος 3 ἔκρινεν εἶναι πρότερον.

quod in ceteris vindicandunt supplicio censuistis Et vero quum omnia cavenda quae videlitur et sunt turpia, tum autem ea potissimum, quae in ceteris quis moleste ferre videtur nemi enim controversia relinquitur, quin ea lacienda non sint quae ipse antea turpia iudicavit. lima ista θάνατον την ζημίαν εἶναι, 11 1 nunquam ab Atticis nautitur. Fr. A. Wolfius. Aristaenetuso ep. 1. Dein Steph. Ι . 80. Lept. G. Inde patet Lept. g. 114 h. l. ΑWolfium opum dedisse.

θ' την ζημ. ετ. quili ReiSMus . . . articulum sustulisset. Boissona dius ad Aristaen. l. c. Erravit vir egregius cum Wolfio confundens

quae diversi sunt generis. Recte dicitur θάνατος ἡ ζημία, nec potest dici aliter, sed non minus recte θάνατον ζημίαν τάττειν, ἐπιτίθεσθαι etc. huc. H, 24 sibi l. rug. J. Sohae ferus CL Dobraeus.12 τουτ αυτοὶ Aldetc. LaurS. Vulg. - -υτο αυτ p Σ, in quo ad-

LRMS. F. t. v. Chr. - ἔτι om . Vulg. 17 του conieceriant HIUolfius et Mariclandus. - το μη ταυτα ποιεῖν est accusativus pendens a

substantivo ἀμφισβητησις Est ουδὲ γαρ ... ποιεῖν i. q. ουδὲ γὰρ ἀμφισβητειτα το μη ταυτα ποιεῖν. Verimm autem δειν aram lateat in particula vetante μη, facile intelligitur neque addendum nec subaudiendum Ind. Graec. s. v. ἀμφισβητησις esse. Seliae ferus. Etiam vesternaannus accusativi liano striacturam esse censens defendit o citata Matth Gr. g. 543. Nominativi micturam non esse orandendam monuia f. leg. g. 163 ουδ αρνησίς ἐστιν αυτοις - μὴ ταυθ' υπὲρ Φιλίππου πράττειν. Quamquam multa sunt exempla huius nominativi structurae. Vid. Baeumlin. Granina. g. 537. miger. Granina. g. 50, 6. Sed sunt alii loci, quomun structura non potest explicari per appositionem. Timocr. ο 6s:

τοις δ' ουδὲ λόγος λείπεται το μὴ ου πονηροι εἶναι Tlluc. VII, 674 1:της δοκησεως προςγενομένης αυτ το κρατίστους εἶναι. Xenoph. Cyri D. V, 14. 24 α 11): τίς ... γέρων σου ἀπελείφθη το μή σοι κολουθεῖν; endet hic articulus cum infinitivo a totius sententiae notione, ut της δοκήσεως γενομένης fere es i. q. δοκουντων μῶν et λόγος λείπεται τοιςδε i. q. ἐρουσιν et cum ἀπελείφθη cf. V. 54. 36: ἀποστρέψη με. ccusativus igitur habendus est de eventu, ad quem sententia diristitur. Cf. ueliner. Granina. . ΙΙ p. 33 sq. 18 ποιεῖν μιν ParTHoraeli. O 'Volt coniectura as τις αυτος AHetc. Augi.

라틴어 텍스트