Ellenika. Historia Graeca. Recensuit Otto Keller

231쪽

VI. III. 209αρρητα ἱερὰ πρώτοις ξένοις δεῖξαι ιρακλεῖ τε τω

υμετερ ἀρχηγετt καὶ σιοσκουροι τοῖν 1μετέροιν πολίταιν, καὶ os σήμητρος δε καρπο εἰς πρώτην την Πελοποννησον σπερμα δωρήσασθαι πῖς υν δίκαιον η υμῆς, παρ' ων λάβετε σπερματα τον τουτων ποτε καρπον ἐλθεῖν siώσοντας, μῆς τε, οἷς ἐδώκαμεν, μὴ ουχὶ βουλεσθαι, πλείστην τουτοις ἀφθονίαν τροφῆς γενεσθαι εἰ δε ἄρα εὐθεῖν πεπρωμενον εστ πολε-

μους ἐν ἀνθρώποις γίγνεσθαι, μῆς δὴ χρη αρχεσθαιμεν αυτου ς σχολαίτατα, ταν δὲ γενηται, καταλυε-

σθαι si δυνατον τάχιστα. τὰ το0τον Αὐτοκλῆς, μάλα δοκον ἐπιστρεφὴς εἰναι ρήτωρ, δε ηγύρευεμ υνδρες Λακεδαιμόνιοι,

ὁτι μεν α μελλω λεγειν ου προς χάριν μιν ρηθήσεταιου αγνοῖ' αλλὰ δοκεῖ μοι οῖτινες βούλονται, ν αν ποιήσωνται φιλι αν, ταύτην δε πλεῖστον χρόνον διαμενειν, διδακτέον εἰναι αλλήλους τ αιτια τῖν πολέμων.υμεῖς δὲ ἀεὶ μεν φατε αυτονόμους τὰς πύλεις χρὴ εἰναι, αὐτοὶ δ' ἐστε μάλιστα ἐμποδὼν τὶ αὐτονομία. συντίθεσθε μεν γα πρ0ς τὰς συμμαχίδας πόλεις τουτοπρῖτον, ἀκολουθεῖν ποι αν μεῖς γησθε. καίτοι τί τοῖτο αυτονομία προσήκει ποιεῖσθε δε πολεμίους Ου ἀνακοινούμενοι τοῖς συμμάχοις, καὶ ἐπὶ τούτους ηγεῖσθε στε πολλάκις ἐπὶ τους ευμενεστατους ἀναγκάζονται στρατεύειν ι λεγόμενοι αυτόνομοι ἐναι. ετιδε O πάντων ναντιώτατον αυτονομία, καθίστατε ενθαμεν δεκαρχίας, ἔνθα δε τριακονταρχίας και τούτων τῖν ἀρχόντων πιμελεῖσθε οὐχ ὁπως νομίμως ἄρχωσιν, ἀλλ' ὁπως δύνωνται βία κατέχειν τὰς πύλεις ώστ ἐοίκατε τυραννίσι μῆλλον η πολιτείαις δόμενοι καὶ τε μεν βασιλευς ποοσέταττεν αυτο νύμους τὰς πόλεις εἰναι, μάλα

232쪽

210 VI. M. γιγνώσκοντες φαίνεσθε υτ ει μη εάσοιεν οἱ Θηβαῖοιεκάστην των πύλεων αρχειν τε εαυτῆς καὶ ἐς νβούληται νύμοις χρῆσθαι, ου ποιήσουσι κατὰ τὰ βασι- λεως γράμματα ἐπεὶ δε παρελάβετε την Καδμείαν,

Ουδ' αὐτοῖς Θηβαίοις πετρεπετε αυτο νύμους ἐναι. δεῖ ὁ τους μελλοντας φίλους σεσθαι Ου παρὰ των ἄλλων μεν ἀξιοον των δικαίων τυγχάνειν αυτοὐ δεοπως αν πλεῖστα δύνωνται πλεονεκτοῖντας φαίνεσθαι.

10 αὐτ είπων σιωπὴν μὲν παρὰ πάντων ἐποίησεν, ηδομένους δὲ τοὐς ἀχθομενους τοι Λακεδαιμονίοις ἐποίησε μετὰ τ0οτον Καλλίστρατος ελεξεν λλ' πως μέν, o ἄνδρες Λακεδαιμόνιοι, ου ἐγγεγενηται μαρτήματα και ἀφ' μῖν καὶ ἀφ' υμῖν γ' μὲν ου ανεχειν μοι δοκο ειπεῖν ου μεντοι οἴτω γιγνώσκω ς τοι ἁμαρτάνουσιν ουδέποτε ἔτι χρηστέον. ρ γὰρ των ἀνθρώπων οὐδένα ἀναμάρτVτον διατελοοντα δοκοοσι δέ μοι καὶ εὐπορώτεροι νωτε γίγνεσθαι νθ ρωποιάμαρτάνοντες, αλλως τε και ἐὰν κολασθοσιν π των

1 αμαρτημάτων, Δ ημεῖς. και ἡμῖν δε ἔγωγε ὁρ διὰ

τὰ ἀγνωμόνως πραχθέντα ἐστιν τε πολλὰ αντίτυπα γιγνύμενα ων ν καὶ καταλqφθεῖσα ἐν Θήβαις Καδμεία νον γοῖν, οις ἐσπουδάσατε αυτο νόμους τὰς πόλεις γενέσθαι, πῆσαι πάλιν, ἐπει δικήθησαν οἱ Θηβαῖοι, ἐπ ἐκείνοις γεγένηνται. στε πεπαιδευμένους ημα δε το πλεονεκτεῖν ἀκερδές ἐστι νον ελπίζω πάλιν12 μετρίου ἐν τη προ αλλήλους φιλία ἔσεσθαι. α δεβουλύμενοί τινες ἀποτρέπειν τὴν εἰρήνην διαβάλλουσιν, ὼς μεις οὐ φιλίας δεύμενοι, αλλὰ φοβούμενοι μηώνταλκίδας ἔλθ'ρ ἔχων παρὰ βασιλέως χρήματα, διὰ τ00θ' κομεν, ἐνθυμήθητε δε φλυαροῖσι βασιλεsς ιεν γὰρ δήπου ἔγραψε πάσας τὰς ἐν τῆ Ἐλλάδι πύλεις

233쪽

VI. i. 211αυτονόμους ἐναι ημεις δε ταυτὰ κείνω λέγοντές τε

καὶ πράττοντες τί αν φοβοίμεθα βασιλεα ἰ τοῖτο οἴεται τις, o ἐκεῖνος βουλεται χρηματα ἀναλώσας αλλους μεγάλους ποιῆσαι μῆλλον η νευ δαπάνης α

μὴν κ0μεν; τι μὲν ουν ου ἀπορουντες γνοίητε αν, εἰ μεν βουλεσθε, πρ0 τα κατὰ θάλατταν ἰδόντες, εἰ δὲ βούλεσθε, πρ0ς τὰ κατὰ γην ε τω παρόντι. τί μην στιm ευδηλον τι εἰ τῖν συμμάχων τινὲς ου ἀρεστὰ πράττουσιν μῖν η υμῖν ἀρεστά. ἴσως δὲ καὶ βουλοίμεθ' αν ων νεκα περιεσώσατε μῆς ς ὁρθῖς γνωτε μῖν ἐπιδεῖξαι. να δὲ καὶ το συμφύ- 14ρου τι ἐπιμνησθo, εἰσὶ μεν δήπου πασον τῖν πύλεων αἱ μεν τὰ μετερα, αἱ δε τὰ μετερα φρονοsσαι, καὶ εὐεκάστη πύλει οἱ μεν λακωνίζουσιν, οἱ δε ἀττικίζουσιν. εἰ οὐν ὴμεῖς φίλοι γενοίμεθα, πύθεν νεικύτως χαλεπόν τι προσδοκησαιμεν καὶ γὰρ δὴ κατὰ γην με τίς αν μῖν φίλων ὁντων κανb γένοιτο μῆς λυπησαι , κατὰ θάλαττάν γε μην τίς αν μῆς βλάψαι τι μον μῖν πιτηδείων ὁντων; αλλὰ μεντοι ὁτι μεν 15

πόλεμοι αεί ποτε γίγνονται καὶ ὁτι καταλύονται πάντες επιστάμεθα, και τι μεῖς, α μη νον, ἀλλ' υθίς ποτε ειρήνης ἐπιθυμήσομεν. τί οὐ δει κεινον τον χρύνον ἀναμένειν εως ν π πλήθους κακον ἀπείπω μεν, μὰλλον η υ ως τάχιστα πρίν τι ἀνήκεστον

γενεσθαι τὴν εἰρήνην ποιήσασθαι; αλλὰ μην οὐδ' 6εκείνους ἔγωγε ἐπαινο ῖτινες ἀγωνισταὶ γενόμενοι καὶ νενικηκύτες δη πολλάκις και δόξαν ἔχοντες osτω

φιλονικοῖσιν δεστε υ πρότερον παύονται, πρὶν ν ηττηθέντες τὴν ἄσκησιν καταλυσωσιν, οὐδε γε τον κυβευτον O λινες αυ εὰν εν τι επιτύχωσι, περὶ διπλασίων

234쪽

κυβευουσιν Oρω γαρ καὶ των τοιουτων του πλείους 17 ἀπύρους παντάπασι γιγνομένους α χρὴ καὶ μας ροντας ει μὲν τοιουτον αγῖνα μηδεποτε καταστ ναι, στα πάντα λαβεῖν ὴ πάντ' ἀποβαλεῖν, ως δε καὶ ἐρρώμεθα καὶ υτυχοομεν, φίλους ἀλλλὶλοις γενέσθαι. ουτωγαρ μεῖς τ α δ υμῆς και μεῖς δ ημῆς ἔτι μείζους η τον παρελθόντα χρόνον εν Ἐλλάδι ἀναστρεφοίμεθα. 18 A0ξάντων δε τούτων καλος ειπεῖν, ἐψηφίσαντο καὶ οι Λακεδαιμύνιοι δέχεσθαι την εἰρήνην, ἐφ' ω τους τε ἁρμοστὰς ε τῖν πύλεων ἐξάγειν, τά τε στρατόπεδα διαλυειν καὶ τὰ ναυτικὰ καὶ τὰ πεζικά, τάς τε πόλεις αυτονίμους ἐὰν ε δε τις παρὰ ταῖτα ποιοίη, τον με βουλύμενον βοηθεῖν ταῖς ἀδικουμέναις πύλεσι, τωδει μη βουλομένω Ῥη Qiναι λορκον συμμαχεῖν τοῖς is ἀδικουμένοις επὶ τούτοις δεμοσαν Λακεδαιμύνιοι μενυπερ αυτον και τον συμμάχων, Ἀθηναῖοι δε και ι σύμμαχοι κατὰ πόλεις καστοι ἀπογραψάμενοι δ' εν ταῖς μωμοκυίαις πόλεσι και ι Θηβαιοι, προσελθόντες πάλιν τη στεραία ι πρέσβεις αυτον ἐκέλευον μεταγράφειν ἀντι Θηβαίων Βοιωτοὐς ὀμωμοκύτας ὁ δε Ἀγησίλαος ἀπεκρίνατο τι μεταγράε ει μεν οὐδεν ντ πρῖτον μοσάν τε καὶ ἀπεγράψαντο ει μέντοι μηβούλοιντο ἐν ταις σπονδαις ἐναι, ἐξαλείφειν α ἔφη, 20 ε κελεύοιεν. ἴτω δη εἰρηνην τον ἄλλων πεποιημένων, πρ0 δε Θηβαίους μόνους ἀντιλογίας ἴσης, ι μεν Ἀθηναῖοι Osrως iχον χὶ γνώμην ως νυν Θηβαίους τ λεγύμενον ὁ δεκατευθηναι ἐλπις εἴη αὐτοὶ δε ι Θηβαῖοι παντελος ἀθύμως ἔχοντες ἀπῆλθον.

iv. 'E δε τούτου ι μεν Ἀθηναιοι τάς τε φρουρὰς κτον πόλεων ἀπηγον και φικράτην και τὰς ναος μετεπέμποντο, Ἀαι σα οτερον ἔλαβε μετὰ τους ορκους

235쪽

VI. IV. 213τους εν Λακεδαιμονι γενομ ενους, πάντα νάγκασαν ἀπο/0Oναι Λακεδαιμύνιοι μεντοι ἔκ με των αλλων

πόλεων του τε ἁρμοστὰς καὶ τους sot ροὐς ἀπηγαγον, Κλεόμβροτον δε εχοντα το εν ωκε υσι στράτευμα καιεπερωτοντα τα ίκοι τέλη τί χρη ποιεῖν, Προθύουλέξαντος τι αυτ δοκοίη διαλυσαντας το στράτευμα κατὰ τους ορκους καὶ περιαγγείλαντα ταῖς πόλεσι συμβαλέσθαι ει τον ναιν OO 'Aπύλλωνος ὁπόσον βουλοιτο

εκάστη πύλις επειτα ει μη τις εω αυτο νύμους τὰς πέλεις ε ιναι, τότε πάλιν παρακαλέσαντας σοι li αυτονομία βούλοιντο βοηθεῖν, ἄγειν ἐπὶ τους ἐναντιουμένους ουτ γαρ αν ετ οἴεσθαι τους τε θεους ευμενεστάτους iναι και τὰς πόλεις κιστ αν ἄχθεσθαι'

δ' ἐκκλησία ἀκουσασα ταυτα κεῖνον μεν φλυαρεῖν ηγησατο ηδ γάρ, ω εοικε, το δαιμένιον γεW ἐπέστειλαν δε τω λεομβρύτω μὴ διαλυει το στράτευμα, ἀλλ' υθυς ἄγειν επὶ τοὐς Θηβαίους, εἰ, αυτονύμους ἀφίοιεν τὰς πόλεις. ὁ δε λεύμβροτος πειδὴ ἐπυ- θετο τὴν εἰρήνην γεγενημένην πεμψας προς τους εφύρους ρώτα τί χρὴ ποιεῖν οι δ' ἐκέλεχ σα αυτbν

στρατευειν επι τους Θηβαίους, ει μη ἀφίοιεν τὰς Βοιωτίας πόλεις υτονύμους. επε ουν ῆσθετο υχοπως τὰς πόλεις ἀφιεντας, ἀλλ' υδε το στράτευμα διαλύοντας, δε ἀντετάττοντο προ αυτους, ουτω δὴ ἄγει την στρατιὰν εις την Βοιωτίαν. καὶ et μεν οι Θηβαῖοι εμβαλεῖν αυτὶ, ε των Φωκέων προσεδόκων καὶ ἐπὶ στενω τινι φυλαττον υ εμβάλλει διὰ Θισβον δε ὀρεινὴν και ἀπροσδόκητον πορευθεὶς ἀφικνεῖται εις Κρευσιν, καὶ τ τειχος αιρεῖ, καὶ τριήρεις των Θηβαίων δώδεκα λαμβάνει ταυτα δε ποιήσας και ἀναβὰς ἀπ της θαλάττης, ἐστρατοπεδευσατο ε Λευκτροις της

236쪽

214 VI v. Θεσπικῆς οἱ ε Θηβαῖοι στρατοπεδευσαντο ἐπι τω απαντικρυ λύφω ου πολυ διαλείποντες, οὐδειας εχοντες συμμάχους ἀλλ' η τους Βοιωτούς. ἐνθα δη τω Κλεομβρότω ο μεν φίλοι προσιέντες ελεγον 's Κλεύμ- βροτε, εἰ ἀφήσεις τους qβαίους νευ μάχης, κινδυνευσεις π τqς πολεως τα σχατα παθεῖν ἀναμνησθη- σονται γάρ σου καὶ τε εἰς Κυνος κεφαλὰς ἀφικομενος ουδε της χῶ9α των Θηβαίων ἐδΓωσας, καὶ τε στερον στρατευων ἀπεκρουσθης της ἐμβολῆς, Ἀγησιλάου ἀεὶ ἐμβάλλοντος δια του Κιθαιρωνος εἴπερ υν σαυτολκηδt η της πατριδος πιθυμεῖς, ἀκτέον ἐπὶ τους ανδρας. οἱ μεν φίλοι τοιαυτα λεγον οἱ δ' ἐναντίοι

Νυν δή, φασαν, δηλώσει ὁ ἀνὴρ εἰ τω ὁντι κήδεται των Θηβαίων, σπερ λεγει ὁ μεν δη Κλεόμβροτος

ταὐτα κουων παρωξύνετο προς το μάχVν συνάπτειν.

to δ' se qβαίων οἱ προεστ2τες λογίζοντο ς εἰ μημαχοῖντο, ἀποστήσοιντο μεν αἱ περιοικίδες αυτον πόλεις, αυτοὶ δε πολιορκήσοιντο εἰ δὲ μ εξοι ὁ δῆμος ὁ Θηβαίων τἀπιτήδεια, τι κινδυνεύσοι καὶ η πύλις

αὐτοῖς ναντία γενέσθαι. ατ δε και πεφευγότες πρύσθεν πολλοὶ αυτον λογίζοντο κρειττον ἐναι μαχομενους ἀπο- θνῆσκειν η πάλιν φευγειν προς δε τούτοις παρεθάρρυνεμεν τι αυτοὐς και ὁ χρησμος ὁ λεγύμενος ως δεοι ἐπι-ταοθα Λακεδαιμονίους ηττηθῆναι ἔνθα τστων παρθένωνην μνῆμα, αῖ λέγονται δια το βιασθηναι πο Λακεδαιμονίων τινον ἀποκτεινα ἐαυτάς. καὶ ἐκύσμησαν δητο 0το τ μνῆμα οἱ Θηβαῖοι προ τῆς μάχης ἀπηγγέλλετο δε καὶ ἐκ τῆς πύλεως αυτοῖς οῖ τε νε πάντες αυτόματοι ἀνεώγοντο, α τε ἱέρειαι λέγοιεν ως νίκ/ὶν οἱ θεοὶ φαίνοιεν ἐκ δὲ το ιρακλείου και τα πλα φασαναφανη ἐναι, δε το πιρακλέους εἰς την μάχην ξωρ-

237쪽

μημενου οἱ μεν δη τινες λεγουσιν δες αὐτα πάντα τεχνάσματα ν των προεστηκότων εἰς δ ουν την μάχην τοῖς μεν Λακεδαιμονίοις πάντα ἐναντία γίγνετο, τοι δε πάντα καὶ π της τύχης κατωρθυοτο ην μεν

γαρ με ἄριστον τω Κλεομβρύτω ὴ τελευταία βουληπερὶ της μάχης εν δὲ τη μεσημβρία ποπινόντων

καὶ τον οἰνον παροξοναί τι αυτους λεγον. ἐπεὶ δε ωπλίζοντο κάτεροι καὶ πρόδηλον Iδη ην τι μάχη ἔσοιτο, προτον μεν ἀπιεναι Δρμημενων ε το BOtωτιου στρατεύματος των τὴν ἀγορὰν παρεσκευακύτων καὶ σκευοφόρων τινον καὶ τον υ βουλομενων μάχεσθαι, περιιύντες κέκλω ο τε μετὰ του Ἱερο)νος μισθοφόροι και ι τον Φωκέων πελτασταὶ καὶ τονίππεων Βρακλεῖται και Φλειάσιοι ἐπιθεμενοι τοῖς ἀπιουσιν ἐπεστρεψάν τε αυτους καὶ κατεδίωξαν προς

το στρατόπεδον το τῖν Βοιωτον. στε πολυ μενεποίησαν μεῖζύν τε και αδ ροώτερον η πρόσθεν το του Βοιωτον στράτευμα επειτα δε ατε και πεδίου ντος 10

του μεταξύ, προετάξαντο μεν της εαυτον φάλαγρος οἱ Λακεδαιμόνιοι τους ἱππέας ἀντετάξαντο δ αυτοῖς και οἱ Θηβαῖοι τους εαυτον. ην δε τι με τον Θηβαίων ιππικον μεμελετηκος διά τε τον προς Οχομενίους πόλεμον καὶ διὰ τον προς Θεσπιὰς τοῖς δε Λακεδαιμονίοις κατ κεῖνον γον δεόνον πονηρύτατονην o ἱππικόν ἔτρεφον με γαρ του Ἀπους ι πλου 11 σιώτατοι επε δε φρουρὰ φανθείη τύτε κεν ὁ συντεταγμένος λαβὼν δ' αὐτον Ἀπον και πλα ὁποῖα δοθείη αὐτω εκ του παραχρῆμα αν ἐστ0ατεύετο τον δ' υ στρατιωτον οι τοι σώμασιν ἀδυνατώτατοι καιῆκιστα φιλότιμοι ἐπὶ τον ππων σαν τοιο0τον μεν 12ουν ' ἱππικιν ἐκατέρων ν 'ης δε φάλαγγος τους

238쪽

216 VI. IV. μεν Λακεδαιμονιους φασαν εἰς τρεῖς τὴν νωμοτίαναγειν τουτ δε συμβαίνειν αυτοῖς ου πλεον η εἰς

δώδεκα o βάθος ο δε Θηβαῖοι ου ἔλαττον ὴ επὶ

πεντήκοντα ἀσπίδων συνεστραμμενοι σαν, λογιζόμενοιδες εἰ νικησειαν το περὶ τον βασιλέα, τω αλλε παν13 ευχείρωτον σοιτο. επε δε ηρξατο δεγειν ὁ Κλεόμμβροτος προς τους πολεμίους, προτον μεν πρὶν καιαῖσθεσθαι το με αυτο στράτευμα τι γοῖτο, καὶ δηκαὶ ι ππεῖς συνεβεβληκεσαν καὶ ταχυ ηττηντο ι των

Λακεδαιμονίων φευγοντες δε ἔνεπεπτώκεσαν τοις αυ-

τον ὁπλίταις, ετ δε νεβαλλον οι το Θηβαίων λύχοι.ομως δε δε οι με περ τ0 Κλεομβροτον το προτονεκράτουν τῆ μάχη σαφει τούτω τεκμηρίω γνοίη τις αν

Ου γαρ αν δύναντο αυτον ἀνελεσθαι και Ori ἀπενεγκεῖν. εἰ μη οὐ προ αὐτον μαχόμενοι πεκράτουν 14 εν κείνω τω χρόνω ἔπει μεντο απέθανε είνων τε

πολέμαρυς και Σφοδρίας τον περὶ δαμοσίαν και Κλεώνυμος ὁ υib αὐτos, και οἱ ' μεν ιπποι καὶ οἱ συμ- φορεῖς το πολεμάρχου καλούμενοι ι τε αλλοι π τοO5χλου θούμενοι ἀνεχώρουν, οι δε το ευωνύμου δντες τῖν Λακεδαιμονίων δε εώρων το δεξιον θούμενον, ἐνέκλιναν δμως δε πολλον τεθνεώτων καὶ ηττημενοι

ἐπει διέβησαν την τάφρον η 9 το στρατοπέδουετυχεν ο σα αυτοῖς, ἐθεντο α πλα κατὰ χώμαν ενθεν δερμηντο ην μεντο ου πάνυ εν ἐπιπέδω, αλλὰ προς ὀρθίω μῆλλύν τι το rρατύπεδον ἐκ δε τούτου σαν με τινες τον Λακεδαιμονίων ζ ἀφύρητον την συμφορὰν γούμενοι τύ τε τροπαῖον φασαν χρηναι κωλύειν στάναι τους πολεμίους, τούς τε νεκροὐ μηὐποσπύνδους, αλλὰ διὰ μάχης πειρῆσθαι ἀναιρεῖσθαι.

ab οἱ δε πολέμαρχοι ὁροντες με τον συμπάντων Λακε-

239쪽

VI. v. 217

δαιμονίων τεθνεῖτας ἐγγυς χιλίους, ροντες δ' αὐτον

Σπαρτιατον οντων των ἐκεῖ επτακοσιων, τεθνη κύτας περὶ τετρακοσιους, αἰσθανόμενοι δε του συμμάχ0υς πάντας μεν ἀθυμως χοντας προς το μάχεσθαι, εστι δὲ υ αυτον ουδε ἀχθομενους τω γεγενημενω, συλλέξαντες τους ἐπικαιριωτάτους βουλευοντο τί χρηποιεῖν ἐπεὶ δε πασιν ἐδόκει ποσπένδους τους νεκρους ἀναιρεῖσθαι, υτ δ επεμψαν κήρυκα περὶ σπονδον.οι μεντοι Θηβαιοι μετὰ ταυτα και τροπαῖον στησαντο και τους νεκρους ποσπένδους ἀπέδοσαν. Γενομένων δε τούτων, ὁ μεν εις την Λακεδαίμονα 6 ἀγγέλλων το πάθος ἀφικνεῖται γυμνοπαιδιον τε υσης της τελευταίας και το ανδρικου χορου ἔνδον ὁντος ο δε φοροι πεὶ κουσαν το πάθος, ἐλυπουντο μεν, δεσπερ, ἐμαι, νάγκη τον μεντοι χορον ου ἐξήγαγον, αλλὰ διαγωνίσασθαι i ν. και τὰ μεν ὀνύματα προς τους ἰκείους κάστου των τεθνεώτων ἀπέδοσαμ προειπαν δὲ ταῖς γυναιξὶ μη ποιειν κραυγήν, αλλὰ σιγητο πάθος φέρειν. τη δ' ὐστεραί ην δρὰν, ων μεν ἐτέθνασαν Ο προσήκοντες, λιπαρους και φαιδροψ εντ φανερω ἀναστρεφομένους, ων δε ζοντες γγελμένοι σαν, λι γοχυς αν ἐδες, τουτους δε σκυθρωποὐς

και ταπεινους περιιόντας.

Ἐκ δε τούτου φρουρὰν με ἔφαινον οι ἔφοροι ταῖν 7ὐπολοίποιν μύραιν μέχρι τον τετταράκοντα φ ηβης. ἐξέπεμπον δε κα ἀπ τῖν ἔξω μορον μέχρι της αὐτης ηλικίας et γα πρόσθεν εἰς τους Φωκέας μέχρι τον πέντε και τριάκοντα ἀφ' βης ἐστράτευντο και τους ἐπ ἀρχαῖς δὲ τύτε καταλειφθέντας ἀκολουθεῖν ἐκέλευον. μὲν οὐν Ἀγησίλαος κ της ἀσθενείας ουπω ἴσχυεW 8 ὁ πύλις Ἀρχίδαμον τ0 υιον ἐκέλευεν ἀντ' αυτου

240쪽

218 VI. v. ηγεισθαι προθυμως δ' αυτ συνεστρατες soνro εγεὰται ετ γαρ ζων οι περὶ Στάσιππον, λακωνίζοντες και υκ ἐλάχιστον δυνάμενοι ἐν τη πύλει ερρωμενως δε και οἱ Μαντινεῖς κ των κωμον συνεστρατευοντο Ἀριστοκρατούμενοι γαρ τυγχανον. καὶ Κορίνθιοι δε και Σικυώνιοι και Φλειάσιοι καὶ Ἀχαιοὶ μάλα προθυμως ηκολουπουν - και αλλα δε πόλεις ἐξέπεμπον στρατιώτας.επλήρουν δε και τριήρεις αυτοί τε οι Λακεδαιμόνιοι καὶ Κορίνθιοι, και δέοντο καὶ Σικυωνίων συμπληροον

19 ἐφ' ων διενοοοντο το στράτευμα διαβιβάζειν. και με δη Ἀρχίδαμος θυετο ἐπὶ τῆ διαβάσει. Οι δε Θηβαῖοι εὐθὐ μεν μετὰ την μάχην πεμψαν

εἰς Ἀθήνας αγγελον ἐστεφανωμένον, και αμα μὲν της νίκης το μεγεθος εφ9αζον, αμα δε βοηθεῖν κελευον, λεγοντες - OH ἐξείη Λακεδαιμονίους πάντων -ν20 ἐπεποιήκεσαν αυτους τιμωρήσασθαι. των δε Ἀθηναίων

βουλὴ ἐτύγχανεν ἐν ἀκροπύλει καθημένη. ἐπεὶ δ'

ηκουσαν το γεγενημένον, τι μεν σφόδρα νιάθησαν πῆσι δηλον γενετο Οἴτε γαρ ἐπι ξένια τον κήρυκα ἐκάλεσαν, περί τε της βοηθείας οὐδεν ἀπεκρίναντο.

καὶ Ἀθήνηθεν μεν οἱ τως ἀπῆλθεν ὁ κηρυξ. προς

μέντοι 'Iάσονα, σύμμαχον ὁντα- πεμπον σπουδr οι

Θηβαῖοι κελευοντε. βοηθεῖν. διαλογιζομενοι πῖν το 21 μέλλον ἀποβήσοιτο ὁ δ' εὐθὐ τριήρεις μὲν ἐπλήρου, δε βοηθήσων κατὰ θάλατταν, συλλαβων δὲ τό τε ξενικον

και τους περ αυτιν ἱππέας, καίπερ ἀκηρύκτω πολέμωτων Φωκέων χρωμένων, πεζη διεπορεύθη εἰς την Βοιωτίαν, ἐν πολλαις των πόλεων πρότερον ὀφθεὶς et ἀγγελθεὶς τι πορευοιτο πρὶν γ0ον συλλέγεσθαί τι πανταχόθεν ἔφθανε πόρρω γιγνόμενος, δηλον ποιον τι πολλαχο τι τάχος μαλλον της βίας διαπράττεται τὰ