Ellenika. Historia Graeca. Recensuit Otto Keller

261쪽

VII. I. 239τα αγώνων ἔμπειροι γίγνεσθε. ετ δε καὶ τόδε. υδαμόθεν ν τριήρεις πλείους ἁθρόαι ἐκπλευGειαν ἰ παρυμ ον εστι δὲ Οοτο υκ λάχιστον προς γεμονίαμ προ γαρ το πρῖτον ἰσχυρον γενύμενον id στα πάντες συλλέγονται. τι δε καὶ π των θεῖν δεδοται μῖν ευτυχεῖν εν τούτω πλείστους γα και μεγίστους αγῖνας γωνισμένοι κατὰ θάλατταν ἐλάχιστα μεν ἀποτετυχήκατε πλειστα δε κατωρθώκατε εἰκὼς οὐ καὶ τους συμμάχους μεθ' υμῖν αν νηδιστα τούτου os κινδύνου μετέχειν ως ὁ δ' καὶ ναγκαία καὶ προσήκουσα μῖν αυτ η πιμελεια ἐκ τονδε ενθυμήθητε. Λακεδαιμόνιοι μῖν πολεμουν ποτε πολλὰ ἔτη, και κρατουντες της χώρας Ουδεν προυκοπτον ει το ἀπολέσαι μῆς. ἐπεὶ δ' ὁ θεις ἐδωκε ποτε αὐτοῖς κατὰ θάλατταν ἐπικρατῆσαι, εὐθυς υπ' ἐκείνοις παντελῖς εγενεσθε. υκουν ευδηλον εν τούτοις ἐστὶν τι ἐκ της θαλάττης πασα μῖν ρτηται σωτηρία. υτως οὐν πεφυκότων πῖς αν ἔχοι καλος μῖν Λακεδαιμονίοις ἐπιτρέψαι κατὰ θάλατταν γεῖσθαι, ι'PQTO μεν καιαυτοὶ ὁμολογ0υσιν ἀπειρότεροι μῖν τούτου του ἔργου

εἶναι ἔπειτα ὁ Ου περὶ τον ἴσων ὁ κίνδυνός ἐστιν ἐν τοῖς κατὰ θάλατται ἀγῖσιν, ἀλλ' ἐκείνοις μεν ἔριτον ἐν ταῖς τριήρεσι μόνον ἀνθρώπων, μῖν ὁ κωπερὶ παίδων και γυναικον και λης της πύλεως τὰ μεν η υμέτερα ουτως ἔχει τὰ δε η τον Λακεδαιμμονίων ἐπισκέψασθε. προτον μεν γὰρ ἰκυοσιν ἐν μεσογαία ' στε της γης κρατοBντες και ει θαλάττης εἴργοιντο, δύναιντ αν καλος διαζῆν ἐγνωκότες οὐν

262쪽

240 VII. I. κράτιστοι κατὰ γῆν, μεῖς δε κατὰ θάλατταν ἐπειτα

δε σπερ et ει ναυτικω, υτως υ κεῖνοι κατὰ γῆν πλεῖστοι καὶ τάχιστ αν ἐξελθοιεν στε προς τουτον,'α κατὰ γῆν οἰκος τους συμμάχους ευθαρσεστάτους προσιέναι ἔτι δὲ και ὁ θεις ἔδωκεν, σπερ μῖν κατὰ θάλατταν ευτυχεῖν, ουτως ἐκείνοις κατὰ γῆν πλείστους γὰρ υ υτοι γονας εν ῆ γη γωνισμένοιελάχιστα μεν σφαλμένοι εἰσί. πλεῖστα i κατωρθω- 10 κύτες δε ὁ και αναγκαία ουδεν ῆττον τούτοις κατὰ γῆν πιμέλεια η υμῖν η κατὰ θάλατταν κ των ἔργων ἐξεστι γιγνώσκειν. υμεῖς γὰρ τούτοις πολλὰ

ἔτη πολεμουντες καὶ πολλάκις καrαναυμαχουντες Ουδεν προυρρου ποιεῖτε προ τ τούτους καταπολεμῆσαι. ἐπεὶ δε απαξ mirri iθησαν ν η γῆ, εὐθυς και περὶ παίδων καὶ περι γυναικον και περ ι λης της πόλεως κίνδυνος 1 αυτοῖς ἐγένετο πῖς ουν υ τούτοις α δεινον ἄλλοις μεν ἐπιτρέπειν κατὰ γῆν γεῖσθαι, αυτους δε ἄριστατον κατὰ γῆν πιμελεῖσθαι , εὶ δε μεν Θν, σπερ Tu βουλὴ προβεβούλευται, ταυτα εἰ μηκά τε και συμφορώτατα γο0μαι ἀμφοῖν iναι υμεις δε ευτυχοῖτε τὰ κράτιστα πῆσιν μῖν βουλευσάμενοι.

12 G μεν ταὐτ' ἐπεν, οἱ ' Ἀθηναῖοί τε καὶ οἱ του Λακεδαιμονίων παρόντες ἐπt νεσαν αμφύτεροι ἰσχυρος το λύγον Dros. Κηφισόδοτος ὁ παρελθών υνδρες, θηναῖοι, ἔφη, ου αἰσθάνεσθε ἐξαπατώμενοι ἀλλ' εὰν ἀκούσητέ μου, γὼ μῆν αυτίκα μάλα επιδείξω.ηδη γὰρ γήσεσθε κατὰ θάλατταν Λακεδαιμύνιοι δευμ iis εὰν συμμαχῖσι, δῆλον τι πέμψουσι τους μεν τριημάρχους Λακεδαιμονίους και ἴσως τους επιβάτας oi δὲ ναυται δῆλον τι ἔσονται Ei λωτες η μισθο13 φόροι. οὐκ00ν μεῖς Ῥὲν τούτων *γήσεσθε OP θε

263쪽

VII. I. 241Λακεδαιμόνιοι ταν παραγγείλωσιν μῖν κατὰ γην στρατείαν, δῆλον τι πεμψετε τους ὁπλίτας και τους

ται γεμόνες, μεις δε των κείνων δούλων καὶ.ἐλαχίστου ἀξιων ἀπόκριναι δε μοι, φη, ω Λακεδαιμόνιε Tιμύκρατες, Ου αρτι λεγες δε επὶ τοις ἴσοις καὶ 0μοίοις κοις ν ν συμμαχίαν ποιούμενος; ἐπον ταοτα. Εστιν υν, φη ὁ Κηφισόδοτος, ισαίτερον η ἐν μερει δμεν ἐκατερους γεῖσθαι του ναυτικοs, ἐν μέρει δε του πεζωο, και μῆς τε, εἴ τι ἀγαθύν εστιν ἐν τ)ὶ κατὰ θάλατταν ἀρχ/ὶ τούτων μετέχειν, καὶ μῆς ἐν τῆ κατὰ γῆν ἀκούσαντες ταOr οἱ Ἀθηναῖοι μετεπείσθησαν, και ἐψηφίσαντο κατὰ πενθημερον κατέρους γεῖσθαι. Στρατευομένων ' μφοτέρων αυτον καὶ των συμ- 15 μάχων εις Κύρινθον ἔδοξε κοινη φυλάττειν τυ ονειον. καὶ ἐπεὶ ἐπορεύοντο οἱ Θηβαῖοι και ι σύμμαχοι, παραταξάμενοι ἐφύλαττον ἄλλος ἄλλοθεν os υνείου Λακεδαιμονιοι δε και Πελληνεῖς κατὰ τ ἐπιμαχώτατον οιδε Θηβαῖοι και ι σύμμαχοι ἐπεὶ ἀπειχον των φυλαττύν-

των τριάκοντα στάδια, κατεστρατοπεδεύσαντο ἐν τω

πεδίω συντεκμηράμενοι δὲ νίκ' αν οντο ὁρμηθέντες

καθανύσαι ἄμα κνέφα, προς τὴν των Λακεδαιμονίων φυλακὴν ἐπορεύοντο και μέντοι υκ ἐψεύσθησαν τη 16Aρας, ἀλλ' ἐπιπίπτουσι τοῖς Λακεδαιμονίοις καὶ τοις Πελληνεοσιν νίκα αἱ μεν νυκτεριναὶ φυλακαὶ δηεληγον, ε δε των στιβάδων ἀνίσταντο ποι ἐδεῖτο

εκαστος ἐνταOθα ι Θηβαῖοι προσπεσόντες ἔπαιον παρεσκευασμένοι παρασκευάστους καὶ συντεταγμένοι ἀσυντάκτους do δε ι σωθέντες ἐκ το πράγματος 17

ἀπέφυγον ἐπὶ τον ἐγγύτατα λόφον, ἐξιν τω Λακεδαιμονίων πολεμάρχω λαβόντι ὁπόσους με ἐβουλετο των

264쪽

242 VII. I. συμμάχων πλίτας, πόσους δε πελταστάς, κατεχειντο χω9ιον, καὶ γὰρ τα επιτήδεια εξῆν ἀσφαλος κΚεγχρειον κομίζεσθαι, ου ἐποίησε ταοτα, αλλὰ μάλα

ἀπνουντων των Θηβαίων πως μὴ εκ του προς Σικυῖν βλεποντος καταβηναι η πάλιν ἀπελθεῖν, σπονδὰς ποιησάμενος, δε τοῖς πλείστοις δύκει, προ Θηβαίων μῆλλον η 00 ἐαυτον, υτως ἀπηλθε και τους

μεθ' αὐτο ἀπήγαγεν. i O δε Θηβαῖοι ἀσφαλος καταβάντες καὶ συμμείξαντες τοῖς ἐαυτῖν συμμάχοις, Ἀρκάσι τε καὶ Ἀργείοις καὶ λείοις, εὐθὐ μεν προσέβαλον προς Σικυονακα Πελλήνην στρατευσάμενοι δὲ ει Ἐπίδαυρον ὁλ ω-

σαν αὐτον πῶσαν την χώραν ἀναχωρουντες δε κελθεν μάλα πάντων περοπτικος των ναντίων, ως

is ει νεωγμεναι τυχοιεν, εἰσπεσουμενοι ἐκβοηθήσαντες δε τινες φιλοι κ της πόλεως ἀπαντῖσι των qβαίων τοις πιλεκτοις οὐδὲ τετταρα πλέθρα ἀπέχουσι του τείχους και ἀναβάντες ἐπι τα μνήματα και τα περ χοντα χωρία, βάλλοντες και ἀκοντίζοντες ἀποκτείνουσι των πρώτων καὶ μάλα συχνους, καὶ τρεψάμενοι ἐδίωκον δε τρία η τετταρα στάδια τούτου δε γενομένου οι Κορίνθιοι τους νεκρους προς το τεῖχος ἐλκυσαντες καιυποσπύνδους ἀποδύντες τροπαῖον ἔστησαν. καὶ ταύτuμεν ἀνεψυχθησαν οι των Λακεδαιμονίων συμμαχοι.20 υμα τε ζ πεπραγμένων τουτων καταπλεῖ Λακεδαιμονίοις ' παρὰ Aιονυσίου βοήθεια, τριήρεις πλέον hi κοσιν. γον δε ελτους τε καὶ Iβηρας και ιππέας δε πεντήκοντα. 9 δ υστεραία οἱ Θηβαῖοι τε καὶ οἱοῦλλοι Drῖν σύμμαχοι διαταξάμενοι και ἐμπλήσαντες

265쪽

VII. i. 243το πεδίον μεχρι τῆς θαλάττης καὶ μεχρι των ἐχομε- νων τῆς πόλεως γηλύφων ἐφθειρον εἴ τι χργήσιμον

η εν ω πεδίω κα o με των Ἀθηναίων και οἱ των Κορινθίων ιππεις Ου μάλα πλησίαζον τω στρατευματι, οροντες ἰσχυρὰ και πολλὰ τἀντίπαλα οι δε παρὰ το 21 1ιονυσίου ιππεῖς σοι παρησαν, ουτοι διεσκεδασμενοι αλλος αλλr παραθέοντες κύντιζόν τε προσελαυνοντες, και ἐπεὶ ωρμων ἐπ αυτους, ἀνεχώρουν, και πάλιν ἀναστρεφοντες κύντιζον. και ταOτα ἄμα ποιουντες κατεβαινον ἀπο των ππων και ἀνεπαυοντο εἰ δεκαταβεβηκόσιν πελαυνοιέν τινες ευπετῖς ἀναπqδοντες ἀνεχώρουν ει δ' υ τινες διώξειαν αυτοὐς πολυ ἀποτου στρατευματος, τουτους, ὁπότε ἀποχωροῖεν, πικε μενοι και ἀκοντίζοντες δεινὰ εἰργάζοντο, και παν οστράτευμα νάγκαζον αυτων νεκα καὶ προ ναι και ἀναχωρεῖν μετὰ ταυτα μέντοι οἱ Θηβαῖοι μείναντες 22o πολλὰς μέρας ἀπηλον i καδε, και ι ἄλλοι δεεκαστος Oi καθε. εκ δε τούτου ἐμβάλλουσιν οι παρὰ Λιονυσίου ει Σικυῖνα, και μάχt με νικοσι τους Σικυωνίους ἐν τω πεδίω, καὶ ἀπέκτειναν περὶ βδομήκοντα Λέοας δε τεῖχος κατὰ κράτος α ρουσι. καὶ μεν παρὰ Aιονυσίου πρίτη βοήθεια ταυτα πράξασα ἀπέπλευσεν εἰς Συρακούσας Θηβαῖοι δε και πάντες ο ἀποστάντες ἀπ Λακεδαιμονίων μέχρι με τουτουτο χρόνου ὁμοθυμαδον και ἐπραττον καὶ ἐστρατευοντοηγουμένων Θηβαίων. ἐγγενύμενος δε τις Λυκομήδης 23 Μαντινευς, γένει τε υδενος ἐνδεης χρήμασί τε προηκων και ἄλλως φιλότιμος, Obτος ἐνέπλησε φρονημα- τος του Αρκάδας λέγων Δ μύνοις μεν αὐτοῖς πατρὶς Πελοπόννησος εἰη μύνοι γὰρ αυτόχθονες ἐν αὐτηο κοῖεν, πλεῖστον ὁ των Ἐλληνικον φύλων το Ἀρκα-

266쪽

244 VII. I. δικον εἰ καὶ σώματα ἐγκρατέστατα ἔχοι καὶ ἀλκιμωτάτους δε αυros ἀπεδείκνυε, τεκμήρια παρεχύμενος δε επικούρων ποτε δεηθεῖέν τινες, οὐJενας λὶμουντοὰν Ἀρκάδων ἔτι δε υτε Λακεδωμονίους πώποτε ανευ σφῖν Ἀμβαλεῖν εἰς τὰς Ἀθήνας ουτὶ νυν ΘQ24 βαιους ελθεῖν νευ ρκάδων εἰς Λακεδαίμονα. εὰν Ουν σωφ0ον τε του ἀκολουθεῖν ποι αν τις παρακαληφεισεσθε ως πρότερόν τε Λακεδαιμονίοις ἀκολουθουν-

τες ἐκείνους ηὐξὶ σατε, νυν θ', ὰν Θηβαίοις tari ἀκολουθῆμε καὶ μὴ κατὰ μερος γεῖσθαι ἀξιοτε, ἴσως τάχα τουτους ἴλλους Λακεδαιμονίους ευρήσετε οι μενδη Ἀρκάδες ταῖτα ἀκουοντες ἀνεφυσῖντό τε καὶ περεφίλουν τον Λυκομήδην καὶ μύνον ἄνδρα rosea το δεστε

ἄρχοντας ἔταττον υστινας κεῖνος κελευοι καὶ κ των

συμβαινόντων χε Ἀργων ἐμεγαλυνοντο io Ἀρκάδες 25 εμβαλύντων μεν γὰρ εἰς Ἐπίδαυρον των Ἀργείων, και ἀποκλεισθέντων της ἐξόδου πύ τε των μετὰ βρίου ξενων καὶ Ἀθηναίων καὶ Κορινθίων, βοηθη-

σαντες μάλα πολιορκουμενους εξελυσαντο τους Ἀργείους Ου μύνον τοις ἀνδράσιν, αλλὰ και τοῖς χωμίοις πολεμωις χρώμενοι στρατευσάμενοι δε και εἰς Ἀσίνηντης Λακαίνης ἐνίκησάν τε την των Λακεδαιμονίων φρουρὰν καὶ τ0ν Γεράνορα τον Σπαρτιάτην πολέμαρχον γεγενημενον ἀπεκτειναν και το προάστιον των Ἀσιναίων πύρθησαν. που δε βουληθεῖεν ξελθεῖν ου νύξ, ου χειμῶν, ου μηκος ὁδου, ου ορ δυσβατα ἀπεκώλυεν αυτους ,στε εν γε κείνω τω χρύνω πολυ26 Δυντο κράτιστοι iναι. οἱ μεν η Θηβαῖοι di τα0ταυποφθίνως και Ουκετι φιλικος ἐχον προς τους Ἀρκάδας. O γε μην Βλεῖοι πεὶ παιτοὐντες τὰς πύλεις

267쪽

VIJ. 1. 245εγνωσαν αυτους τοὐς μὲν ἐα rQν λύγους εν ουδενὶ λήγω ποιουμενους, τους οε ριφυλίους καὶ τους αλλους τους π σφον ἀποστάντας περὶ παντι ποιουμενους, οτι Ἀρκάδες φασαν ἐναι, ε τούτων, και οἱ 'Hλεῖοι δυσμενως εἰχον προς αυτούς.

Οὐτω δ' ἐκάστων μεγα ετ εαυτοῖς φρονούντων 27των συμμάχων , ερχεται Φιλίσκος 'Aβυδην , παρ' Ἀριοβαρζάνους χρη νατα χων πολλά. καὶ προτα μεν εις Λελφοὐ συνήγαγε περ ειρήνης Θηβαίους και τους συμμάχους και τους Λακεδαιμονίους. εκεῖ δε λ λύντες τω με θεω οὐδεν ἀνεκοινώσαντο πως - ειρήνη γενοιτο, αὐτοι δε ἐβουλεύοντο. επε δε ου συνεχώρουν οἱ Θηβαῖοι μεσσήνην π Λακεδαιμονίοις ἐναι ξενι- κιν πολ συνέλεγεν ὁ Φιλίσκος, πως πολεμοίη μετὰ

Λακεδαιμονίων.Tούτων δε πραττομένων ἀφικνειται καὶ παρὰ 28 Λιονυσίου ευτερα βοήθεια λεγύντων δε Ἀθηναίων μεν ως χρεων εἴη αυτοὐς εναι εἰς Θετταλίαν τἀναντία Θηβαίοις, Λακεδαιμονίων δε ς εἰς την Λακωνικήν,

τα0τα εν τοῖς συμμάχοις ἐνίκησεν. επε δε περιεπλευσαν οἱ παρὰ Λιονυσίου εἰς Λακεδαίμονα, λαβὼν αὐτοψς Ἀρχίδαμος μετὰ των πολιτικον ἐστρατεύετο. καὶ Καμρυας μεν ξαιρεῖ κατὰ κράτος, καὶ σου ζοντας λαβεν, ἀπεσφαζεν ἐκειθεν ' εὐθυς στρατευσάμενος εἰς Παρρασίους της 9καδίας με αυτον ἐδίου την χώραν.

1πει δ' ἐβοήθησαν οἱ ρκάδες καὶ οἱ Ἀργεῖοι, ἐπανα 29

χωρήσας ἐστρατοπεδεύσατο ν τοις περ μηλεας γηλύφοις ἐνταOθα ὁ ντος αυτos Κισσίδας ὁ ἄρχων της παρὰ Λιονυσίου βοηθείας ἐλεγεν τι εξήκοι αὐτω χ96νος ς εἰ9ημενος ην παραμένειν καὶ ἄμα ταο ἐλεγε και ἀπήει τῶν επὶ Σπάρτης. Ἀπει ὁ ἀποπορευόμενον

268쪽

τρησίων καὶ της επὶ qλέας os, Ἀνταυθα εκβὰς 30 παρετάξατο δε μαχουμενος ἔφασαν δ' αὐτιν καὶ προτων λύχων παριύντα τοιάδε παρακελευσασθια υνδρες πολῖται, νυν ἀγαθοὶ γενύμενοι ἀναβλεφωμεν ορθοῖς

ομμασιν ἀποδωμεν τοῖς επιγιγνομε r/οις την πατρίδαοῖανπερ παρὰ των πατέρων παρελάβομεν παυσώμεθα αἰσχυνύμενοι καὶ παῖδας και γυναῖκας καὶ πρεσβυτέ- ρο )ς καὶ ξενους, ὰν mi πρόσθεν πάντων των

3 Ἐλλήνων περιβλεπτύτατοι μεν τούτων δε ρηθέντωνεξ αἰθρίας ἀστραπάς τε καὶ βροντὰς λέγουσιν αἰσίους αυτ φανηναι συνέβη δὲ καὶ πρ0 τω δεξιω κέρατι τε μενύς τε και Rγαλμα πιρακλέο3 ς ου η καὶ απύγονος

πολυ μένος καὶ θάρρος τοι στρατιώταις φασὶν εμπε- γεῖν στ ἔργον ἐναι τοις γε μύσιν ἀνείργειν τους στρατιώτας θουμένους εἰς ι προσθεν. ἐπει μέντοι η γειτο ὁ Ἀρχίδαμος, λίγοι μέν των πολεμίων δεξάμενοι ις δύου αυτους ἀπέθανom οἱ ὁ ἄλλοι φευγοντες ἐπιπτον πολλοι μεν πb ππέων, πολλοὶ δε π των 32 Κελτον δε δε ληξάσης της μάχης τροπαῖον ἐστήσατο, ευθυς ἐπεμ iεν oi καδε ἀγγελουντα Vs orn τον κήρυκα της τε νίκης τι μέγεθος και τι Λακεδαιμονίων μεν Ουο εις τεθναίη, των ε πολεμίων παμπληθεῖς. του μίντοι ν Σπάρτὶ ἔφασαν ἀκουσαντας ἀρξαμένους

269쪽

VII. 1. 247απ Ἀγησιλάου καὶ των γερέντων καὶ των φύρων πάντας κλαίειν Ουτω κοινέν τι αρα χαρα και λύπs δάκρυα εστιν. ἐπ μεντοι θ των Ἀρκάδων τέχνη ου πολυ τι ηττον Λακεδαιμονιων σθησαν Θηβαῖοί τε καὶ 'Hλεῖοι ουτως ηδη χθοντο επὶ τω φρονήματι

Συνεχος δε βουλευύμενοι Θηβαῖοι πως ν την 33ηγεμονίαν λάβοιεν της λλάδος ἐνόμισαν, εἰ πεμψειαν

προς τον Περσον βασιλέα, πλεονεκτησαι αν τι νἐκείνω καὶ κ τούτου παρακαλέσαντες id του συμμάχους ἐπι προφάσει τι καὶ Κυθυκλης ὁ Λακεδαιμμύνιος ιη παρὰ βασιλεῖ, ἀναβαίνουσι Θηβαίων μεν Πελοπίδας, Ἀρκάδων δε Ἀντίοχος ὁ παγκρατιαστής Ηλείων δε Ἀρχίδαμος ηκολουθε δε καὶ Ἀργεῖος καὶ οι Ἀθηναῖοι ἀκουσαντες ταοτα ανεπεμψαν ιμαγύ- ραν τε και Λέοντα. ἐπεὶ ὁ ἐκεῖ ἐγένοντο, πολυ 4επλεονέκτει ὁ Πελοπίδας παρὰ τω Πέρσχὶ εἰχε γαρ

λεγειν καὶ or siύνοι των Ελλήνων βασιλει συνεμάχοντο εν Πλαταιαις, καὶ τι στερον Ουδεπώποτε στρατευ- σαιντο ἐπὶ βασιλέα, και ως Λακεδαιμένιοι δια τοOro πολεμήσειαν αυτοῖς, τι υκ it ελήσαιεν με Ἀγησι

λάου ἐλθεῖν ἐπ αυτιν ουδε θοσαι ἐάσαιεν υτι ενAυλίδι τῆ Ἀρτέμιδι, ἔνθαπερ Ἀγαμέμνων τε εἰς την Ἀσίαν ἐξέπλει θύσας ἐλε ροίαν μέγα δε συνεβάλ- 35λετο τω Πελοπίδα εἰς το τιμῆσθαι και τι νενικήκεσαν οἱ Θηβαῖοι μάχst εν Λευκτροις και ὁτι πεπορθηκότες την χώραν τον Λακεδαιμονίων φαίνοντο ἔλεγε ὁ Πελοπίδας τι ι Ἀργεῖοι και ι Ἀρκάδες μάχη ηττημένοιεiεν υπὶ Λακεδαιμονίων, ἐπε αυτοὶ ου παρεγένοντο.

270쪽

248 VII i. 36 Πελοπιδαν. ἐκ θε τουτου ρωτώμενος π βαε ιλέως ὁ Πελοπίδας τί βού2.οιτο αυτ γραφὶηναι iπεν τι Μεσσήνην τε αυτόνομον εἶναι απι Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίους ἀνέλκειν τὰς ναος δε ταοτα μη πείθοιντο στρατευειν αμους εἴ τις ἰς πύλις μη37 θελοι ἀκολουθεῖν, ἐπὶ ταυτην προτον έναι γραφέντων ε τούτων και ἀναγνωσθέντων τοῖς πρεσβεσιν εἰπεν ὁ Λεων ἀκουοντος το βασιλέως Νη Λία, Ἀθηναῖοι, δερα γε μiν, ς ἔοικεν, αλλο r. τινὰ φίλον

ἀντι βασιλεως ζητεῖν επε δε ἀπήγγειλεν ὁ γραμμα- τευς α iπεν ὁ Αθηναῖος , πάλιν ἐξηνεγκε προσγεγραμ

Λεονro δες υτε συσκηνουν ἐαυτῶ ἐθέλοι μετά τε Πελοπίδου πάντα βουλευοιτο των δε ἄλλων πρεσβεων μεν 'Hλειος Ἀρχίδαμος, τι προυτίμησε την μιν προ τον Ἀρκάδων, πρνει τα του βασιλεως, ὁ δε ν-τίοχος, τι λαττουτ το Ἀρκαδικήν, ουτε α δορα ἐδεξατο ἀπηγγειλε τε προς τους μυρίους δε βασιλευς ἀρτοκύπους μεν και ὀψοποιους και οἰνοχόους και θυρω- ρους παμπληθεῖς χοι, ανδρας δε ο μάχοιντ αν Ἐλλησι πάνυ ζητον υ ἔφη δυνασθαι ἰδεῖν προς ὁ τουτοις καὶ το τον χρημάτων πληθος ἀλαζονείαν ο γε δοκεῖν

ἔφη εἰναι, πει καὶ 'ην μνουμενην αν χρυσῆν πλάτανον υ ἱκανην ἔφη ἐναι τεττιγι σκιὰν παρεχειν.

39 Ῥὶς δε ι Θηβαῖοι συνεκάλεσαν ἀπ των πύλεων ὰπασον ἀκουσομένους της παρὰ βασιλέως ἐπιστολης, και ὁ Πέρσης ὁ φερων τα γράμματα δείξας την βασι- λεως σφραγῖδα ἀνέγνω τα γεγραμμενα, ο μεν Θηβαῖοι