장음표시 사용
241쪽
l. v. 219 δεοντα. ἐπε δε ἀφίκετο εἰς την Βοιωτίαν, λεγόντων 22των Θηβαίων ως καιρος εἴη ἐπιτίθεσθαι τοῖς Λακεδαιμμονιοις, νωθεν με ἐκεῖνον συν τω ξενικω, σφας δε ἀντιπροσώπους, ἀπετρεπεν αυτους ὁ γάσων, διδάσκωνως καλοῖ ἔργου γεγενημενου ου αξιον αυτοῖς iη διακινδυνευσαι, στε et ἔτι μείζω καταπρῆξαι η στερηθηναι καὶ της γεγενημένης νίκης ου ὁρατε, φη, τι καὶ 23ἡμεῖς, ἐπεὶ εὐανάγκn γένεσθε, κρατήσατε; i εσθαιουν χρὴ καὶ Λακεδαιμονίους αν, εἰ ἀναγκάζοιντο, εκγενεσθαι το ζην ἀπονοηθεντας διαμάχεσθαι. καὶ ὁ θεις δέ, ω εοικε, πολλάκις χαίρει τους με μικρους μεγάλους ποιον, τους δὲ μεγάλους μικρούς τους μεν 4ουν Θηβαίους τοιαOr λεγων πετρεπε το διακινδυνεύειw του δ' υ Λακεδαιμονίους ἐδίδασκεν οἱονμεν i Wηττημενον στράτευμα, io δε νενικηκές ει δ' ἔξιάσασθαι, φη, βούλεσθε το γεγενημενον πάθος συμβουλεύω ἀναπνευσαντας και ἀναπαυσαμένους καὶ μείζους γεγενημένους τοις ἀηττητοις ουτως ει μάχην ἰέναι. νον δε εφη, ευ i στε δτι καὶ ων συμμάχων μῖν εἰσὶν ο διαλέγονται περὶ φιλίας τοῖς πολεμίοις ἀλλα κπαντι τρόπου πειρῆσθε σπονδὰς λαβεῖν ταυτα δ',
τε την το πατρος φιλίαν προς υμῆς και διὰ τι προ
οπως διάφοροι και fτοι ἀλλήλοις οντες ἀμφότεροιεκείνου δέοιντο. οι μέντοι Λακεδαιμόνιοι, ἀκούσαντες αὐτο O. πράττειν περὶ των σπονδον ἐκέλευον ἐπεὶ ἀπηγγέλθη τι εἴησαν αἱ σπονδαί, παρηγγειλαν οι πολέμαρχοι δειπνησαντας συνεσκευάσθαι πάντας, ως της νυκτος πορευσομένους, πως ἄμα τη μέρα πρ0ς τον Κιθαιρωνα ἀναβαίνοιεν. ἐπει δ' ἐδείπνησαν, πριν
242쪽
220 VI. IV. καθ ευδειν παραγγείλαντες ἀκολουθεῖν, γουντο ευθυς αφ' σπερα την δι Κρευσιος τω λαθεῖν πιωτευοντες
26 μὰλλον η ταῖς σπονδαῖς μάλα δε χαλεπος πορευώμενοι, οἱ δ' εν νυκτί τε καὶ ἐν φόβω ἀπιόντες καὶ χαλεπην οδόν εις Αἰγόσθεν της Μεγαρικης ἀφικνουνται. εκε δε περιτυγχάνουσι τω μετὰ Ἀρχιδάμου στρατεύματι. ἔνθα δὴ ἀναμείνας, ως καὶ οἱ σύμμαχοι πάντες παρεγενοντο, ἀπηγε πῆν μου το στράτευμα
μεχρι Κορίνθου ἐκειθεν δε τους μεν συμμάχους ἀφηκε, τους δε πολίτας οἴκαδε ἀπήγαγεν. 2 D μεντοι γάσων ἀπιδεν δια της Φωκίδος Γαμπολι τῖν με τύ τε προάστιον ἐλε και την χώραν ἐπύρθησε καὶ ἀπεκτεινε πολλούς την δ' αλλην Φωκίδα διῆλθεν ἀπραγμόνως ἀφικόμενος δε ει ιράκλειαν κατέβαλετ ιρακλεωτον τεῖχος, δηλον τι ου τουτ φοβου- μενος, μη τινες ἀναπεπταμένης ταύτης της παμύδου πορεύσοιντο επὶ την κείνου δυναμιν, αλλὰ μὰλλονενθυμούμενος μη τινες την ράκλειαν ἐπὶ στενῶουσαν καταλαβέντες ειργοιεν αυτύν, εἴ ποι βούλοιτο 28 ταὶς Ἐλλάδος πορεύεσθαι επε δε πηλθε πάλιν εις την Θετταλίαν - μέγας μεν ην καὶ δια his νέμω Θετ ταλον ταγις καθεστάναι καὶ δια τι μισθοφόρους πολ- λους τρέφειν περι αυτον καὶ πεζοὐ καὶ ιππέας, καὶ τούτους εκπεπονημένους δε αν κράτιστοι ἐεν ἔτι δεμείζων καὶ δια τι συμμάχους πολλους τους μὲν ηδηεῖναι αὐτω, τους δε και ἔτι βούλεσθαι γίγνεσθαι.
29 ευκαταφρύνητος εἰναι ἐπιόντων δὲ Πυθίων παρήγγειλε μεν ταῖς πόλεσι os καὶ Oi καὶ ἐγα καέ ς παρασκευάζεσθαι δε εις τὴν θυσίαν. καὶ ἔφασαν πάνυ
μετρίως Ἀκάστη πόλει ἐπαγγελλομένω γενέσθαι βοος
243쪽
VI. v. 221μεν υκ λάττους χιλίων, τὰ δε αλλα βοσκήματα πλείω μυρια. εκήρυξε δε και νικητήριον χρυσου στεφανον ἔσεσθαι, λ τις των πόλεων βουν γεμύνα κάλλιστον τω θεω θρεψειε παρήγγειλε δε καὶ ως στρα 30 τευσομενοι εἰς τον περὶ τὰ Πυθια χρύνον Θετταλοῖς παρασκευάζεσθαι διενοεῖτο γάρ, ως φασαν, και την πανήγυριν etsi θεω και τους γονας αυτος διατιθεναι. περὶ μεντο των ιερον χρημάτων πως με διενοεῖτο ετ και νον δηλον λεγεται δε επερομένων των Λελφῖν τί χρὴ ποιεῖν, εὰν λαμβάν/ὶ τον του θεο χρη μάτων, ἀποκρίνασθαι τον θειν τι αὐτω μελησει. ὁ δ' si
ουν ἀνὴρ τηλικουτος ων και τοσαυτα και τοιαῖτα διανοούμενος, ξέτασιν πεποιηκῖ, και δοκιμασίαν του Φεραίων ιππικOs, και ηδη καθήμενος και ἀποκρινύμενος ει τις δεύμενύς του προσίοι, ab νεανίσκων πτὰ
προσελθύντων Δ διαφερομενων τι ἀλλήλοις ἀποσφάττεται και κατακόπτεται. βοηθησάντων δε ερρωμένως 32τῖν παραγενομένων δορυφόρων εις με ἔτι τυπτων τον
'Iάσονα λύγχli πληγεις ἀποθνὴ σκει ετερος δε ἀναβαίνων ἐφ' ππον ἐγκαταληφθεὶς και πολλὰ τραύματα λαβων ἀπέθανεν οι ' αλλοι ἀναπηδήσαντες ἐπι τους παρεσκευασμένους Ἀπους πεφυγοw ποι ὁ ἀφίκοιντο to Ελληνίδων πόλεων, εν ταῖς πλείσταις τιμονTO. και δηλον γενετο τι ἰσχυρος ἐδεισαν οἱ Ἐλληνες αυτον η τύραννος γένοιτο. ποθανόντος μέντοι κείνου Πολύδωρος δελφος 33 αὐτο και Πολύφρων ταγοὶ κατέστησαν. καὶ ὁ μεν Πολύδωρος, πορευομένων αμφοτέρων εις Λάρισαν, νύκτωρ καθεύδων ἀποθν,ήσκει π Πολύφρονος τυοαδελφοῖ δες δύκει' ὁ γὰρ θάνατος αὐτο ἐξαπιναῖός τε και υκ ἔχων φανερὰν πρόφασιν ἐγένετο o α 34
244쪽
Πολυφρων ρξε μεν ἐνιαυτίν, κατεσκευάσατο δὲ τὴν ταγείαν τυραννίδι μοίαν. εν τε γαρ Φαρσάλ τ0ν Πολυδάμαντα καὶ αλλους των πολιτον κτωτους κρατίστους ἀπέκτεινεν , εκ τε Λαρίσης πολλους φυγάδας ἐποίησε ταυτα δε ποιῖν καὶ ουτος ἀποθνήὶσκει υπ' λεξάνδρου, ως τιμωροοντος ω Πολυδώρω καὶ τὴν 35 τυραννίδα καταλύοντος. ἐπεὶ δ' υτος παρελαβε τὴν
ἀρχήν, χαλεπος με Θετταλοῖς ταγος ἐγενετο, χαλεπος δε Θηβαίοις καὶ Ἀθηναίοις πολέμιος, ἄδικος δε 'Vστὴς
καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν τοιοῖτο δ' ων καὶ αυτb αν ἀποθνίσκει, iυrOχειρία μεν ,πω των της 36 γυναικος ἀδελφῖν, βουλῆ δε υ αυτης κείνης τοῖς
τε γαρ ἀδελφοῖς ἐξήγγειλεν ως ὁ Ἀλέξανδρος ἐπιβουλεύοι αὐrοῖς καὶ κρυψεν αυτοὐς ενδον φύντας ληντην μέραν. καὶ δεξαμεν μεθύοντα τον Ἀλέξανδρον,επεὶ κατεκοίμισεν, ὁ μὲν λύχνος ἐκάετο, το δὲ ξίφος αυτο εξήνεγκεν ως δ' ἴσθετο κνοοντας εἰσιέναι επὶ τι Ἀλέξανδρον τοὐς αδελφούς. ἐπεν ως εἰ μὴ δηπράξοιεν, ἐξεγερε αυτόν. ος δ' εἰ λθον επισπάσασα την θύραν εἴχετο το ρύπτρου, ως ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ. 37 ὴ δὲ χθρα λεγεται αυτη προς τι ἄνδρα γενεσθαι υπ μεν τινων ς ἐπεὶ ἔδησε τα αυτο παιδικὰ ὁ Ἀλέξανδρος, νεανίσκον ὁντα καλύν, δεηθείσης αυτῆς λῖσαι ξαγαγδεν αυτον ἀπέσφαξεν οἱ δέ τινες ος, ἐπεὶ παῖδες αὐτω ου ἐγίγνοντο εκ ταύτης, ὁτι πέμπων ἐς Θήβας ἐμνήστευε την γάσονος γυναῖκα αναλαβειν .τα μεν οὐν αἴτια της επιβουλῆς π της γυναικος sτω λεγεται. των δε ταῖτα πραξάντων ἄχρι Ου δε ὁ λόγος ἐγράφετο Τισίφονος πρεσβύτατος δεν τῖν δελφῖν τηναρχὴν εἶχε.v. τα μὲν Θετταλικά, σα περὶ γύσονα ἐπράχθη
245쪽
VI. v. 223και μετὰ τον ἐκείνου θάνατον ιεχρι τῆς ισιφονου
ἀρχης δεδήλωται νυν δ' ἐπάνειμι ενθεν ἐπὶ ταυταεζεβqν. ἐπει γαρ Ἀρχίδαμ ο εκ της ἐπὶ Λευκτρα
βοηθείας ἀπηγαγε το στράτευμα, ενθυμηθέντες ιώθηναῖοι τ οι Πελοποννησιοι, ἔτι Γονται χρηναι ἀκολουθεῖν καὶ Ουπω διακέοιντο οι Λακεδαιμόνιοιωσπερ τους θηναίους διέθεσαν, μεταπέμπονται τὰς πόλεις σαι βουλοιντο της εἰρήνης μετέχειν ν βασι- λεὐ κατέπεμψεν ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, δόγμα ἐποιήσαντο μετὰ των κοινωνεῖν βουλομένων μύσαι τύνδε τον ὁρκον ' μενω ταῖς σπονδαῖς, βασιλευς κατέπεμψε καὶ τοῖς ψηφίσμασι τοι Ἀθηναίων καὶ των συμμάχων. ἐὰν δε τις στρατευη ἐπί τινα πύλιν των ὀμοσασων τύνδετον ὁρκον, βοηθήσω παντὶ σθένει. οἱ μεν οὐν αλλοι πάντες ἐχαιρον τω ρκω λεῖοι δε ἀντέλεγον Δ ου
δέοι αυτονίμους ποιεῖν ουτ μαργανέας ουτε Σκιλλουντίους ἴτε ριφυλίους σφετέρας γαρ εἰναι ταύτας
τὰς πύλεις. οἱ δ' Ἀθηναῖοι καὶ ι αλλοι ψηφισάμενοι, σπερ βασιλεἰς ἔγραψεν αυτονύμους εἰναι ὁμοίως και μικρὰς και μεγάλας πόλεις, ἐξέπεμψαν τους ὁρκωτάς, καὶ ἐκέλευσαν τα μέγιστα τέλη ἐν κάστx πόλει ὁρκῖσαι καὶ μοσαν πάντες πλην ιλείων. M ν δ και οἱ Μαντινεις, δε ηδ αυτύνομοι
παντάπασιν φύντες, συνηλθόν τε πάντες καὶ ἐψηφίσαντομίαν πάλιν τὴν Μαντίνειαν ποιεῖν και τειχίζειν την πόλιν. ο δ α Λακεδαιμύνιοι γοῖντο, εἰ τ00το ἄνευ της σφετέρας γνώμης ἔσοιτο, χαλεπον ἔσεσθαι πέμπουσιν οὐ 'Aγησίλαον πρεσβευτὴν προς τους Μαντινέας, τι ἐδύκει πατρικος φίλος αὐτοῖς ιναι ἐπεὶ δὲ ἀφίκετο προ αυτούς, τον μεν δῆμον των Μαντινέων
οἱ ἄρχοντες ου ηθελον συλλέξαι αὐτω, πρ0 δε σφῆς
246쪽
224 VI. V. ἐκέλευον λεγειν του δεοιτο ὁ δε πισχνεῖτο αυτοῖς,εὰν νυν ἐπίσχωσι της τειχίσεως, ποιήσειν στε μετὰ
της Λακεδαίμονος γνώμης καὶ , C δαπανηρῖς τειχι- σθηναι το τεῖχος ἐπεὶ δὲ ἀπεκρίναντο τι ἀδύνατον εἴη επισχεῖν, δόγματος γεγενημενου πάσr τη πόλει δητειχίζειν, ε τούτου ὁ μεν Ἀγησίλαος ἀπθει οργιζύμενος στρατευξιν γε μεντο ε αυτοὐς ου δυνατονεδύκει ἐναι, Ir αυτονομία τῆς εἰρήνης γεγενημένης τοῖς δε αντινεῖσιν πεμπον μεν καὶ των Ἀρκαδικῖνπύλεών τινες συντειχιουντας, ι δε 'Hλεῖοι καὶ ἀργυρίου τρία τάλαντα συνεβάλοντο αυτοῖς εἰς την περὶ το τεῖχος δαπάνην. και ι μεν αντινεῖς περὶ ταοτησαν.
TQ δε εγεατον οἱ μεν περὶ τον Καλλίβιον καιΠρόξενον ἐνῆγον επὶ τ συνιέναι τε πῆν το Ἀρκαδικόν,
των πύλεων οἱ δε περὶ τον πιάσιππον πραττον ὰν τε κατὰ χώραν την mo λιν καὶ τοῖς πατρίοις Ῥύμοις χρῆσθαι. ττώμενοι δε οἱ περι τον Πρόξενον καὶ Καλλίβιον εν τοι θεαροῖς, νομίσαντες ει συνέλθοι δῆμος, πολυ αν τω πλήθει κρατῆσαι, εκφέρονται τὰ ὁπλα ἰδόντες δε OOτ οι περὶ τον Στάσιππον, και αὐτοὶ ἀνθωπλίσαντο, καὶ ἀριθμῶ μὲν οὐκ ελάττους εγένοντο ἐπει μεντοι εις μάχην ρμησαν, τον μεν Πρύξενον καὶ αλλους λίγους μετ' αὐτο ἀποκτείνουσι τους δ' ἄλλους τρεψάμενοι Ου εδίωκον κα γαρ τοιο0- τος ὁ Στάσιππος ην Oiος μὴ βούλεσθαι πολλοὐς ἀποκτιν- νύναι των πολιτον οἱ δε περὶ τον Καλλίβιον ἀνακεχωρηκότες πο- προς αντινείας τεῖχος και τὰς πέλας, επει οὐκέτι αὐτοῖς λεναντιοι πεχείρουν, συχίαν εἰχον
247쪽
Vs. v. 225 Μαντιν α β γγὶθειν κελεύοντες προ δε τους περὶ Στάσιππον διελεγοντο περὶ συναλλαγον. ἐπεὶ δε καταφανεῖς σαν οἱ μαντινεῖς προσιόντες, οἱ μεν αυτον ἀναπηδοντες ἐπὶ το τεῖχος ἐκέλευον βοηθεῖν την ταχίστην, καὶ βοῖντες σπευδε ιν διεκελευοντο αλλοι δὲ ἀνοίγουσι τὰς πυλα αυτοῖς. οἱ δε περὶ τον Στάσιππον δε - σθοντο τυ ιγνύμενον, ἐκπίπτουσι κατὰ τὰς ἐπὶ το Παλλάντιον φερούσας πυλας, καὶ φθάνουσι πρὶν καταλγηφθῆναι πο των διωκόντων εις τον της Ἀρτέμιδος εδεν καταφεύγοντες, και ἐγκλεισάμενοι συχίανεῖχον. οἱ δε μεταδιώξαντες εχθροὶ αυτον ἀναβάντες επὶ τον νεὼν καὶ την ροφὴν διελύντες παιον ταῖς κεραμίσιν. οἱ δε επεὶ γνωσαν την νάγκην, παυεσθαί τε ἐκελευον καὶ ἐξιέναι φασαν O ὁ ἔνανrλι δε υrro
χειρίους ἔλαβον αυτούς. δήσαντες καὶ ἀναβαλύντες ἐπὶ τ ὶν ἁρμάμαξα i ἀπήγαγον ς εγέαν. κε δε μετὰ τον
Μαντινεων καταγνύντες ἀπεκτειναν.
TOύτων δε γιγνομενων φυγον εἰς Λακεδαίμονα 10 τῖν περὶ νήσιππον εγεατον περὶ κτακοσίους μετὰ δε ταυτα τοῖς Λακεδαιμονι ις εδύκει βοηθητέον εἰναι κατὰ Ους ρκors τοῖς τεθνεῖσί τε τῖν εγεατον καιἐκπεπτωκόσι και υτ στρατεύουσιν ἐπὶ τους αντινεας, δε παρὰ τους ὁρκους συν πλοις εληλυθύτων αυτον επὶ τους εγεάτας και φρουρὰν μὲν οἱ φοροι
εφαινον, Ἀγησίλαον δ' ἐκέλευεν ῆ πόλις γεῖσθαι. οἱ ii
μεν οὐν αλλοι Αρκάδες εἰς Ἀσέαν συνελέγοντο. 9χομενίων δε υκ ἐθελόντων κοινωνεῖν του Ἀρκαδικουδιὰ την προς αντινίας ἔχθραν, αλλὰ και δεδεγμένωνεις την πόλιν τυ εν Κορίνθω συνειλεγμένον ξενικόν ου Πολύτροπος ρχεν, μενον οἰ κοι Οἱ αντινεῖς τούτων ἐπιμελόμενοι ιραεῖς δε κιχὶ Λεπρεῆται συνεστρα-
248쪽
226 VI. V. 12 τευοντο τοῖς Λακεδαιμονίοις επὶ τους Μαντινέας ο δε Ῥγησίλαος, ἐπεὶ γενετο ἐπω et διαβατήρια, εχ θυς εχώρει ἐπὶ την Ἀρκαδίαν. και καταλαβδεν πόλιν μο- ρον υσαν Esrαιαν, καὶ ε υρδεν κεῖ τους μεν πρεσβυτέρους καὶ τὰς γυναῖκας και τους παῖδας οἰκοῖντας εν ταῖς οἰκίαις, τους δ' εν τῆ στρατευσίμω λικία οἰχομένους ει το Ἀρκαδικύν, μως ου ηδίκησε την πόλιν, ἀλλ' ει α τε αυτ ab οἰκεῖν, και νούμενοι ἐλάμβανον ὁσων δέοιντο ε δε τι και ρπύσθη, τε εἰσθε εις την πολιν, ξευρων ἀπεδωκε και επωκοδύμει is τοτεῖχος αυτον G εδεῖτο, εωσπερ αὐτο διέτριβεναναμένων του μετὰ Πολυτρύπου μισθοφύρους. 13 E δε τούτω οι Μαντινεῖς στρατεύουσιν ἐπι τους υρχομενίους. και ἀποθεν το τείχους μάλα χαλεπος ἀπ,ῆλθον, και ἀπέθανόν τινες αυτQC ἐπε δε πο- χωρουντες ἐν ζ 'Eλυμία ἐγένοντο, καὶ οι μεν ρχομένιοι πλῖται οὐκέτι κολούθουν, οι δε περ ι τον Πολύτροπ0ν ἐπέκειντο και μάλα θρασέως, ἐνταοθαγνύντες ι αντινεις ς ει μη ἀποκρούσοντα αυτούς, ὁτι πολλοι πιφον κατακοντισθήσονται, ποστρέψαντες i ὁμόσε ἐχορησαν τοις ἐπικειμένοις. και ὁ με Πολύτροπος μαχόμενος αὐτο ἀποθνὶ σκει των δε αλλων φευγόντων πάμπολλο αν ἀπέθανον ει μη ι Φλειάσιοι ἱππεῖς παραγενύμενοι καὶ ι τ ὁπιωθεν περιελάσαντες τῖν αντινέων πέσχον αυτοὐς της διώξεως. και οἱ μὲν Μαντινεῖς ταοτα πράξαντες Oiκαδε ἀπηλθον. 15 G δὲ Ἀγησίλαος ἀκούσας ταυτα, καὶ 'Osri σας OUκαν τι συμμεῖξαι αὐτω τους ἐκ το 'O9χομενos μισθοφύ- ρους, υτ προ ὐει και Tu με πρώτt ἐν et θ εγεάτιδι χώρα δειπνοποι Piατο, τι δ' υστεραία διαβαίνει εις τὴν Μανrfi/ικήν, καὶ ἐστρατοπεδεύσατο πb Oις προς
249쪽
VI. v. 227εσπε ραν μεσι τῆς Ιαντινειὰς καὶ κεῖ ἄμα δρου τ' εχώραν καὶ ἐπύρθει τους ἀγρούς. των ὁ Ἀρκάδων os συλλεγέντες ἐντη Ἀσέα νυκτος πα9i λθον εἰς την εγξαν. τῖ δ' et στεμαία μεν Ἀγησίλαος απεχων VIαντινείας σον 16ει κοσι σταδίους ἐστρατοπεδευσατο οἱ δ' εὐτqς εγέας Ἀρκάδες, ἐχύμενοι των μεταξυ αντινείας καὶ ε γεας ορῖν, παρῆσαν μάλα πολλοι πλιται, συμμεῖςα βουλόμενοι τοῖς Μαντινε υσι και γα οἱ Ἀργεῖοι Ου πανδημεὶ κολουθουν αυτοῖς καὶ σαν μεν τινες O TOνώγqσίλαον πειθον χωρὶς τούτοις πιθεσθαι ὁ δεφοβούμενος μὴ ν σω προς κείνους πορευοιτο, κτης πύλεως οἱ Μαντινεῖς ξελθόντες κατὰ κερας τε
καὶ κ του πισθεν ἐπιπέσοιεν αυτῶ ἔγνω κράτιστονε ἐναι εασαι συνελθεῖν υτούς, καὶ ι βούλοιντο μά- χεσε αι, ἔκ το δικαίου και φανερου τὴν μάχVν ποιει-
σθαι καὶ ι μεν δὴ Ἀρκάδες μου δη γεγενηντο.
με αλλους εἰς τὰς τάξεις δρ δεμεῖν, γησίλαον 'επαναχωρησαι προς τὰ ὁπλα ἐπεὶ δ' κεῖνοι μόνἐγνώύθησαν φιλοι οντες, Ἀγησίλαος δὲ ἐκεκαλλιερqτο, ε ἀρίστου προηγε στράτευμα. σπέρας ὁ ἐπιγιγνο
το στρατευματος ἰοδεν ὁ συλλεγομένους ἐκ της τῖν
250쪽
228 VI. V. ἐφοβεῖτο μη θ υρ επίθοιντο οἱ πολέμιοι ' συχίαν δε εχων καὶ τὰ πλα προς τους πολεμίους φαίνων, ἀναστρεψαντας κελευε τους ἀπ υρὰς εἰς δόρυ οπισθεν της φάλαγγος γεῖσθαι πρ0 αυτύμ καὶ sτως αμα - τε το στενο εξῆγε καὶ ἰσχυροτέραν ἀεὶ την
19 φάλαγγα ἐποιεῖτο. πειδη δὲ ἐδεδίπλωτο ἡ φάλαγξ,
Osτως ἔχοντι τω ὁπλιτικω ooελ δεν εἰς το πεδίονε ξετεινε πάλιν ἐπ εννέα η δέκα το στράτευμα ἀσπίδων οἱ μέντοι αντινεῖς Ουκέτι εξθσαν και γαρ οἱ λειοι συστρατευύμενοι αυτοῖς πειθον η ποιεῖσθαι
μάχην, πρὶν οἱ Θηβαῖοι παραγένοιντο ε δε εἰδέναι ἔφασαν τι παρέσotντο καὶ γαρ δέκα τάλαντα δεδα- 20 νεῖσθαι αυrob παρὰ σφῖν εις την βοήθειαν. οι μεν δὴ Ἀρκάδες ταοτα ἀκούσαντες συχίαν ἐχον ἐν θ αντινεία ὁ ' Ἀγhσίλαος καὶ μάλα βουλόμενος ἀπάγειντο στράτευμα, καὶ γὰρ ν μέσος χειμών, μως ἐκεῖ κατέμεινε τρεις μέρας ου πολυ ἀπέχων τλης Μαντινέων πόλεως, πως μη δοκοίη φοβούμενος πεύδειν τηναφοδον τῆ δὲ τετάρτε πρὼ ἀριστοποι σάμενος ἀπῆγεν
2 Εὐταίας ἐξώρμητο ἐπεὶ ε υδεὶς ἐφαίνετο των Ἀρκάδων, γε την ταχίστην εἰς την Esrαιαν, καίπερ μάλαδψίζων βουλόμενος ἀπαγαγεῖν τους ὁπλίτας πριν καὶ
τὰ πυρὰ των πολεμίων ἰδεῖν, να μη τις εἴποι ςφευγων ἀπαγάγοι. εκ γὰρ της πρόσθεν ἀθυμίας δόκει τι νειληφέναι την πόλιν, τι καὶ ἐνεβεβλήκει εἰς την 'Αρκαδίαν και δ ιοοντι qν χώραν οὐδεις θελήκει μάχεσθ&ι. ἐπει δ' ἐν τῆ Λακωνικὴ γίνετο, τους μεν Σπαρτιάτας ἀπέλυσεν οἶκαδε, τους ὁ περιοίκους ἀφῆ