Ellenika. Historia Graeca. Recensuit Otto Keller

발행: 1908년

분량: 324페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

VII. I. 259Λακεδαιμονιοις καὶ ε ταυτ αυ τὴ συμμαχία ἀνεστρε- φετο, λεγων ως Λακεδαιμονίοις διατελοίη πιστος ων. Oτε γαρ ψηφος ἐδιδοτο ν τῆ πύλει, ει δοκοίη ἀφίστασθαι με ολίγων ἀπ Oψηφίσασθαι Zφq' ἐπειτα δε τους προδύντας εαυτον βουλώμενος τιμωρήσασθαι δῆμον καταστλiσαι. καὶ νυν, ἔφη, φευγουσιν π εμο πάντες ι μὰς προδιδόντες ει μεν οὐν δυνάσθην εγώ, ὁλχὶν αν ἔχων την πήλιν προς υμῆς ἀπεστην νυν '0υ εγκρατὴς γενύμην τον λιμένα παραδέδωκα Ῥῖν. , κροῖντο μεν δὴ πολλοὶ αυτο ταυτα ' πόσοι δὲ ἐπείθοντο ου πάνυ κατάδηλον.

λλα γαρ ἐπείπερ ρξάμην διατελέσαι βουλομαι τὰ

περ Et φρονος στασιασάντων γὰρ ν τω Σικυῖνι

των τε βελτίστων καὶ του δήμου, λαβδεν ὁ υφρων

Ἀθήνηθεν ξενικον πάλιν κατέρχεται. και του μεν

την ἀκρόπολιν ἔχοντος, ἐπει γνω D αν δυνάμενος των Θηβαίων χύντων την ἀκρόπολιν της πόλεως κρατειν, συσκευασάμενος χρήματα χετο, δε τούτοις πείσων γηβαίους ἐκβάλλειν μεν του κρατίστους, παρα- do0ναι δ αυτ πήλιν την πώλιν. αἰσθώμενοι δε οι πρόσθεν φυγάδες την ob αυτο και την παρασκευήν, ἀντεπορευοντο εἰς τὰς Θήβας δε δ' ἐώρων Drbi οἰκείως τοι ἄρχουσι συνύντα, φοβηθέντες μη διαπράξαιτο α βούλεται, παρεκινδυνευσάν τινες καὶ ἀποσφάττουσιν ν η ἀκροπόλει τον λυφρονα, των τε αρχύντων και της βουλης συγκαθημένων οἱ μέντοι ἄρχοντες τους ποιησαντας εἰσήγαγον εις την βουλήν, καὶ λεγον τ δε. N ἁνδρες πολῖται, ημεῖς τουτουσι 'ους ἀποκτείναντας Ευφρονα διώκομεν περι θανάτου, μοντες τι

282쪽

260 VII. III.

Oi μὲν σώφρονες υδεν ηπου δικον οὐδὲ ἀνύσιον ποιουσιν, O o πονηροὶ ποιουσι μέν, λανθάνειν δεπειρῖνται, υτο δε τοσοOτον πάντας ἀνθρώπους περβεβλήκασι τολμη τε καὶ μιαρια στε παρ αυτάς τε τὰς ἀρχὰς και παρ' υτους μας τους κυρίους υστινας δεῖ ἀπ0θν ίσκειν καὶ ουστινας η αυτογνωμονήσαντες ἀπεκτειναν τον νορα. εἰ υν ουτοι μη δώσουσι τὴν εσχάτην δίκην τις ποτε πρ0ς την πύλιν θαρρον πορεύσεται; τί δε πείσεται, η πόλις, εἰ ἐξεστα τω βουλομμένω ἀποκτεινα πρὶν δηλῖσαι του νεκα κει καστος ἰημεῖς μὲν ὁ τουτους διώκομεν δε ἀνοσιωτάτους καὶ ἀδικωτάτους καὶ ἀνομωrάτους καὶ πλεῖστον ' περιδόντας της πύλεως. μεις δε ἀκηκοώτες, ὁποίας τινος υμῖν δοκουσιν αξιοι ἐναι δίκης, ταυτην αὐτοῖς πίθετε. οἱ μεν ρχοντες τοιαυτα εἶπον των δε ἀποκτεινάντων οἱ μεν αλλο ηρνουντο η υτύχειρες γεγενῆσθαι εοῦ ς ε μολογήκει, και η απολογίας δε πως ηρχετο Ἀλλ' περυραν μεν, o Θηβαῖοι συ δυνατονυμῖν ἀνδρὶ δ ειδείη κυρίους μεν ὁντας τι βουλεσθε

αυτ χρησθαι τίνι μην πιστευων ἐνθάδε ἀπεκτεινατον ανδρα ευ i στε τι πρῖτον μεν τω νομίζειν δίκαιον ποιεῖν, ἐπειτα δε τω μῆς ρθῖς γνώσεσθαι' δεινγαρ τι και μεῖς τους περ Ἀρχίαν καὶ Υπάτην - ους ἐλάβετε δμοια υφρονι πεποιηκύτας, ου ψῆφον ἀνεμείνατε, ἀλλὰ πύτε προτον ἐδυνάσθητε ἐτιμωρήσασθε νομίζοντες τον τε περιφανῖς ἀνοσίων κα τῖν φανερος προδοτον και τυραννεῖν ἐπιχειρουντων 4π, πάντων ἀωθρώπων θάνατον κατεγνῖσθαι Ουκουν και Γυφρων πῆσι τούτοις λοχος ην παραλαβδεν μεν γὰρ τα ιερὰ μεστὰ και αργυρον και χρυσον ἀναθημάτων κενὰ πάντων τούτων πεδειξε. προδότης γε μην τίς αν περι-

283쪽

VII. 11. 26sφανεστερος 1 φρονος εἴη δ φιλαίτατος μεν ων Λακεδαιμονιοις υμα ἀντ' κεινων Πετο πιστὰ δε δους καιλαβδεν παρ' μῖν πάλιν προυδωκεν μας καὶ παρεδωκε τοῖς ἐναντιοι το λιμενα και μην πο ουκ προφασίστως τέραννος ην, o δούλοi' μεν ου μένον ἐλευθερους αλλὰ και πολίτας ποίει, ἀπεκτίννυε δε καιεφυγάδευε και χρήματα ἀφ Ερειτο ου του ἀδικουντας, ἀλλ' υς αυτ εδύκει; ουτοι δε ησαν οἱ βέλτιστοι. αυλ δε μετὰ των ἐναντιωτάτων μῖν Ἀθηναίων κατεληδεν εἰς την πύλιν ναντία μεν θετο τὰ πλατω παρ μων ἁρμοστη ἐπει δ' κεῖνον ου ἐδυνάσθηε της ἀκροπύλεως εκβαλεῖν, συσκευασάμενος χρήματα θεορο ἀφίκετο και εἰ μεν πλα θροικδες ἐφάνη ἐφ'

υμας, καὶ χάριν αν μοι εἴχετε, ει ἀπέκτεινα αυτόν ς δε χρήματα ηλθε παρασκευασάμενος ως τούτοις υμας

διαφθερων και πείσων πάλιν κυριο αυτb ποιησαιτης πύλεως, τούτω γ' την δίκην πιθεὶς πῖς ανδικαίως φ' μῖν ἀποθάνοιμι καὶ γὰρ οἱ μεν πλοις βιασθέντες βλάπτονται μεν, οὐ μεντο αδικοί γε να- φαίνονται οἱ δε χρήμασι παρὰ το βέλτιστον διαφθαρέντες αμα με βλάπτονται, ἄμα δε iσχύνη περιπίπτουσιν. ει με τοίνυν μοὶ μεν πολεμιο ην, μῖν 10 ὁ φίλος, κὰγ ὁμολογο μη καλος αν μοι χειν παρ' υμῖν τοOτον ἀποκτεῖναι ὁ δε υμὰς προδιδοὐ τί μοὶ πολεμιώτερος ν η υμῖν; αλλὰ νὴ Βία, εἴποι αν τις.εκδεν ῆλθε που χων Ἐλλησι σπονδὰς ἀποδεῖξαι προδόται παλιναυτομύλοις τυράννοις κατα ειμεν ἀπεχομενον της μετερας πολεως ἀπέκτεινέ τις

αυτόν, παίνου αν ετύγχανε νον δε ὁ τε πάλιν λθsν ἄλλα προς τοῖς προσθεν κακὰ ποιήσων. οὐ δικαίως φησί τις αυτιν τεθνάναι. προς χω τούτοις ἀναμνησθητε 11

284쪽

262 VII. III. v.

οτι κώ ψηφίσασθε δήπου του φυγάδας ἀγωγίμους

Fiναι εὐπασῖν ον συμμαχίδων ο στις δε ἄνευ κοινο0των tui μάχων δήγματος κατέρχεται φυγάς, το0τον ἔχοι τις αν ειπεῖν πως ου δίκαιών εστιν ἀποθνήσκειν , εγο φημι - ἄνδρες αποκτείναντας με υμῆς με τετι- μω0ηκύτας σεσθαι ἀνδρὶ τω πάντων μῖν πολεμιωτάτω γνύντας δε δίκαια πεποιηκέναι αὐτοψ τετιμω ρ κύτας φανεῖσθαι πέρ τε μον αυτον καὶ περ των συμμή χων πάντων. 12 οι φεν osse Θηβαιοι 'αυτα ἀκούσαντες Ἀγνωσαν δίκαια ον υφρονα πεπονθέναι οἱ μέντοι πολῖται

ρητα μεταπεμψαμένων ἐκ της Θυαμίας, ὁ μεν λιμηναυ ὁ τῖν Σικυωνίων πάλιν π αυτον τε των πολιτον και τον Ἀρκάδων ἁλίσκεrαι τοῖς δ' 'Ai=ηναίοις Ουδεὶς

τον συμμάχων βοηθησεν, ἀλλ' ἀνεχώρησαν Θηβαίοις

παρακαταθέμενοι τον 1Zρωπον μέχρι itaqς. Καταμαθῖ, δε ὁ Λυκομήdης μεμφομένor' τους Ἀθηναίους τοῖς συμμάχοις, ὁτι αυτοι μεν πολλὰ πράγματα ἐχον δι' κείνους, ἀντεβοήθησε ' αυτοῖς ουδείς, πείθει τους μυρίους πράττειν περὶ συμμαχίας προς αυτούς. τ μεν οὐ προτον ἐδυσχέραινύν τινες τον Ἀθηναίων , Λακεδαιμονίοις ὁντας φίλους γενέσθαι

285쪽

VII. v. 263 τοῖς ἐναντίοις αυτον συμμάχο)1ς ἐπειδη δε λογιζύ- μενοι ηυμιωκον ουθεν μεῖον Λακεδαιμονίοις σφίσιν ἀγαθον Ἀρκάδα μη προσδεῖσθαι Θηβαίων, υτ δη προσεδέχοντο την των Ἀρκάδων συμμαχιαν. καὶ Λυκομήδης ταBτα πράττων, ἀπιων Ἀθήνηθεν αιμονιώτατα

ἀποθν) σκζει. ντων γα παμπόλλων πλοίων, ἐκλεξάμενος τούτων O βουλετο, α συνθέμενος τοῖς ναυταις

ἀποβιβάσαι ποι αυτος κελευοι, εῖλετο ενταυθα ἐκβηναιενδα ι φυγάδες τύγχανον ὁντες κἀκεῖνος μεν ουτως ἀποθνἴσκει, η μέντοι συμμαχία ντως ἐπεραίνετο. Ei πόντος δε σημοτίωνος εν τω δημω των θη- ναίων ως η μεν π90 τους Ἀρκάδας φιλία καλος αὐτωδοκοι λὶ πράττεσIθαι, τοι μεντοι στρατηγοῖς προστάξαιεφη χρηναι πως και Αύρινθος δήμω τῖν ἈθηναίωW ἀκουσαντες δε αὐτα οἱ Κορίνθιοι, ταχυπεμφαντες κανους 9ουρους αυτον πάντοσε που Mi=ηναιοι φρούρουν ἐπαν αὐτοῖς ἀπιέναι, ως οὐθενετ δεύμενοι φρουρον οι ' πείθοντο δε δε συνηλθον οἱ τον φρουρίων Ἀθηναῖοι εις την πόλιν, ἐκήρυξαν ot Κορίνθιοι, εἴ τις ἀδικ ῖτο Ἀθηναίων, ἀπογράφεσθαι, δε ληψομενους τα δίκαια. οἴτω δε τούτων χύντων χάρης φικνεῖται μετὰ ναυτικο προς Κεγχρειάς επε δε εγνω τα πεπραγμένα, ελεξεν τι ἀκούσας επιβουλεύεσθαι τη πύλε βοηθον παρρίη οἱ δ' ἐπαινέσαντες αὐτον ουδέν τι μαλλον δέχοντο τὰς ναος ει τον λιμένα, ἀλλ' ἀποπλειν ἐκέλευον καὶ τους ὁπλίτας δε τα δίκαια ποιήσαντες ἀπέπεμψαν. εκ μενουν της Κορίνθου οἱ θηναῖοι Ουτως πηλλάγησαν. τοι μέντοι Ἀρκάσι πέμπειν αγκάζοντο τους ἱππέ&ς επικούρους διατην συμμαχίαν, i τις στρατεύοιτο ἐπὶ την ρκαδίαν της δε Λακωνικης ου ἐπέβαινον ἐπι πολέμω.

286쪽

264 VH. IV.

αυτους σωθῆναι, κρατουμένους με και πρόσθεν κατὰ

γην, προσγεγενημένων δε αυτοῖς Αθηναίων ἀνεπιτηδείων, ἐθοξεν θροίζειν καὶ πεζοὐ και ιππεας μισθοφόρους. γούμενοι δε τούτων, αμα μεν την πόλιν ἐφύλαττον, αμα δε πολλὰ τους πλησίον πολεμίους κακος Ἀποιουw εἰς μεντο Θήβας πεμψαν επερησο- μένους ει τύχοιεν αν ἐλθόντες εἰρήνης επε δε οἱ

Θηβαῖοι ἰέναι ἐκέλευον, δε εσομένης, Τεήθησαν iΚορίνθιοι ασαι σφας ἐλθεῖν και ἐπι τους συμμάχους, δε μετὰ με των βουλομένων ποιησύμενοι την εἰρήνην, τους ὁ πύλεμον αἱρουμένους ἐάσοντες πολεμειν. φέντων ἰμ καὶ ταOτα πράττειν των Θηβαίων, ἐλθύντες ει Λακεδαίμονα οἱ Κορίνθιοι ἐποπι ιμεῖς, Ἀνδρες ΛακεJαιμύνιοι, πρ0ς υμῆς πάρεσμεν μέcεροι φίλοι, και ἀξιο0μεν ει μέν τινα ρῆτε σωτηρίαν μῖν, ἐὰν διακα9τερομεν πολεμοBντες, διδάξαι και ημῆς εἰ δὲ ἀπύρως γιγνώσκετε ἔχοντα τὰ μέτερα ει με καιίμῖν συμφέρει, ποιησασθαι μεθ' ημον την εἰρήνην δες οὐδε με οὐδένων αν διον η μεθ' υμῖν σωθείημεν ει μέντοι μεῖς λογίζεσθε συμφέρειν μῖν πολεμεῖν, δεόμεθα μον ῆσαι μῆς εἰρήνην ποιήσασθαι σωθέντες με γαρ σως αν αὐθις ἔτι ποτε εν καιρῶ μῖν γενοίμεθα ἐὰν ὁ νυν ἀπολώμεθα, δηλον τι ουδέποτε χρήσιμοι ἔτι σύμεθα. ἀκούσαντες δὲ ταOτα οἱ Λακεδαιμονιοι τοῖς τε Κορινθίοις συνεβούλευον τὴν εἰρήνην π0ιήσασθαι και τον ἄλλων συμμάχων ἐπέτρεψαν τοῖς μη βουλ0μένοις συν ἐαυτοῖς πολεμεῖν ἀναπαύεσθαι αὐτοὶ δ' ἔφασαν πολεμοοντες πράξειν ο τι αν τῶ θεωφίλον η' φήσεσθαι δε υδέποτε ην παρὰ τον πατέ- 10 ρων παρέλαβον εσσήνην, ταύτης στερηθῆναι οἱ Ουν

287쪽

UlΙ. v. 265 Κορίνθιοι ἀκουσία τε ταῖτα πορευοντο εις τὰς Θήβας ε et τqν εἰρήνην. ο μεντοι Θηβαῖοι ξίουν αὐτοψ και συμμαχίαν ὀμνυναι' ι δε ἀπεκοίναντο τι η με συμμαχία ου εἰρήνη, ἀλλὰ πολέμου μεταλλαγὴ it εἰ

δε βούλοιντο παρεῖναι φασαν τὴν δικαίαν εἰρήνqν ποιησόμενοι ἀγασθεντες δε αὐτους οἱ qβαιοι, τι καίπερ ει κινδύνω οντες υκ θελον τοῖς ευεργεταις ει πόλεμον καθίστασθαι, συνεχώρησαν αυτοῖς καὶ Φλειασίοις και τοι ἐλθουσι με αυτον εις Θήβας τὴν εἰρήνην φ τε ἔχειν την αυτον κάστους. καὶ πιτούτοις μύσθησαν οἱ ρκοι οἱ μεν δὴ Φλειάσιοι, ii επεὶ οὐτως η ξύμβασις γενετο, εὐθὐς ἀπῆλθον ε της Θυαμίας οἱ δε ργεῖοι μύσαντες επὶ τοῖς αὐτοῖς

τούτοις εἰρήνην ποιήσεσθαι, ἐπεὶ ου εθύναντο καταπραξαι στε τους τον Φλειασιων φυγάδας μένειν ντ Tρικαράνω ς ε τ εαυτον πύλει χοντας, παρα- λαβύντες ἐφρούρουν, φάσκοντες σφετεραν τὴν γὴν ταύτqν iναι, ν λίγω προχερον δε πολεμίαν οὐσαν ἐδίουν, καὶ δίκας τῖν Φλε ασίων π9οκαλουμένων υκ ἐδίδοσαν. Σχεδον δὲ περι τοfτον τον χρόνον τετελευτηκότος 2hδ το πρόσθεν Λιονυσίου ὁ ῖς αυτο πέμπει βοήθειαν τοῖς Λακεδαιμονίοις δώδεκα τριήρεις καὶαρχοντα αυτον ιμοκράτην ουτος δ' οὐν ἀφικόμενος συνεξαιρει αὐτοῖς Σελλασίαν καὶ τοOτο πράξας ἀπώ

τοι Ἀρκάδες ου παρωλιγώρησαν, ἀλλ' εὐθὐ παραγγείλαντες ἐβοήθουν. ἀντεβοήθησαν δε καὶ τον λείων

288쪽

266 VII. v. οἱ τριακόσιοι, καὶ τι τετρακόσιοι. ἀντεστρατοπεδευ-

μενων δε την μερα εν ἐπιπεδεστέρω χωρίω των 'Hλείων της νυκτος ο Ἀρκάδες ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τηντο υπερ των λείων φύρους κορυφὴν αμα δε τηημερα κατεβαινον επὶ τους λείους. οι δε ἰδόντες αμα με ἐξ περδεξίοχ προσιέντας, αμα δε πολλαπλασίους, εὐπολλο μὲν ἀπελθεῖν riσχυνθησαν, μύσεδ ηλθον και εἰς χεῖρας δεξάμενοι φυγον καὶ πολλοὐς μεν ανδρας, πολλὰ δε πλα ἀπώλεσαν, κατὰ δυσχωρίας

αποχωρουντες.

14 Οι δε ρκάδες διαπραξάμενοι ταυτα πορευονTO επι τὰς των Ἀκρωρείων πέλεις λαβέντες ε ταύτας πλην Θραυστου ἀφικνοονται ει υλυμπίαν, και περι- σταυρώσαντες το ρύνιον ἐνταυθα φρουρουν καὶ κράτουν του υλυμπιακου ρο υς ἔλαβον δε καὶ μαργανέας ενδύντων τινον ουτ δε προκεχωρηκέτων οἱ μεν υλεῖοι αυ παντάπασιν θυμησαν, οι ὁ Ἀρκάδες ἐρχονται επι την πόλιν. καὶ μέχρι με της γορῆς ηλθον κει μέντοι ποστάντες O TE ππεῖς καὶ οἱαλλοι αὐτον ἐκβάλλουσί ii τοὐς και ἀπέκτεινάν i5 τινας και τροπαῖον ἐστήσαντο. ην μεν οὐ και πρύτερον διαφορὰ ν η 'πιλιδι ο μεν γὰρ περ χάροπόν τε και Θρασωνίδαν και Ἀργεῖον εις δημοκρατίανηγον την πόλιν, οι δε περὶ υάλκαν τε και Iππίαν και Στρατύλαν 1ς λιγαρχίαν ἐπει ' οἱ Ἀρκάδs μεγάλην δυναμιν ἔχοντες συμμαχοι ἐδόκουν ἐναι τοις δημοκρατεισθαι βουλομένοις, τούτου δη θρασύτεροιοι εὐι τον λάροπον ησαν, και συνθέμενοι τοι Ἀρ- 16 κάσιν ἐπιβοηθεῖν καταλαμβάνουσι την κρύπολιν οἱ δ' ππεῖς και οἱ τριακόσιοι υκ ἐμέλλησαν, αλλ' υθυς ἐχώρουν ανω, και ἐκκρούουσιν αὐτους' ὀστ Ἀφυγον

289쪽

ατ χωθων τε καλιν καὶ μεγαλην ρώμην την τον Αρκάδων συμμαχον ἔχοντας ἐνέβαλον δε καὶ στερονεις την χώραν την τον Πλείων γ'ὼ ρκάδες, πh GDφεχ γύντων ἀναπειθόμενοι ως η πόλις προσχωρήσοιτο. αλλὰ τύτε μεν CP χαιοὶ φίλοι γεγεν is ενοι τοῖς πιλείοις Tτην πέλιν αὐrῖν διεφυλαξαν ' στε οι Ἀρκάδες ουθεναλλο πράξαντες η Γώσαντες αυτον την χώραν ἀπηλ- θον ευ χυς μέντοι κ της Πλείας ξιύντες, αἰσθήμενοι τοὐς Πελληνεας εν Ηλιδι οντας, νυκτὶ, μακροτάτην bd hi ἐλθώντες καταλαμβανουσιν αυτον Oλουρον ' δηγα πάλιν προσεκεχωρήκεσαν οι Πελληνεῖς ει τηντο Λακεδαιμονίων συμμαχίαν επεὶ δ' ησθοντο τ 18

roii δὴ πολέμουν τοις εν υλουρ Ἀρκάσι τε κα τωεαυτον παντὶ δήμω μάλα λίγοι οντες ' μως δε υπρόσθεν ἐπαυσαντο πριν ξεπολιώρκησαν τον ' λουρον. O δ' υ Ἀρκάδες πάλιν ποιουνται ἄλλην στρατείαν νεις την υλιν μεταξυ δε Κυλλήνης καὶ της πύλεως

στάντες δε οἱ Ἀρκάδες ἐνίκησαν αυτους. και νδρύμαχος με ὁ λε Γο ῖππαρχος, σπερ iτιος δέκειεῖναι την μάχην συνάψαι, αυτις αυτὶ, διέφθειρε re ' λλο εις την πύλιν ἀπεχώρησαν. απέθανε ε ενταέτs j μάχx παραγενόμενος και Σωκλείδης ὁ παρτιάτης ' θη γαρ τότε οἱ Λακεδαιμόνιοι συμμαχοι τοις Hλείοις σαν. πιεζύμενοι δε ολυλεῖοι εν Tu αυτον 20

290쪽

268 Il. IV. λῆξίουν και τους Λακεδαιμονίους πέμποντες πρέσβεις επιστρατευε ιν τοῖς Αρκάσι, νομίζοντες υτως ν μάλιστα ἀποκαμεῖν του Ἀρκάδας , εἰ ἀμφοrερωθεν πολεμοῖντο καὶ κ τούτου ὁ Ἀρχίδαμος στρατευεται μετὰ των πολιτον καὶ καΤαλαμβάνει Κρῖμνον. καταλιπων δ' ἐν α υτ φρουρὰν των δώδεκα λύχων τρεῖς, 21 υrως ε οἰκου ἀνεχώρησεν ο μέντοι 'Aρκάδες, ῶσπερετυχον ἐκ της ει υλιν στρατείας συνειλεγμένοι β0qθη- σαντες περιεσταυρωσαν τον μῖμνον διπλω σταυρώματι, καὶ ἐν ἀσφαλεῖ ντες ἐπολιόρκουν του ἐν τω Κρώμνω. χαλεπος δε η των Λακεδαιμονίων πύλις φέρουσα ἐπὶ νη πολιορκία των πολιτον, ἔκπέμπει Gτρατιάν. ηγεῖτο ε καὶ τύτε Ἀρχίδαμος ἐλθAν δε ἐδὶ Νυκα της 9καδίας σα δυνατο και της Σκιρίτιδος καὶ πάντα ἐποίει πως, ει δυναιτο - ἀπαγάγοι Ους πολιορκουντας οἱ δὲ Ἀρκάδες Ῥυδέν τι μῆλλον ἐκινοοντο 22 αλλὰ ταυτα πάντα παρεώρων κατιδδεν δέ τινα λόφον

ὁ Ἀρχίδαμος, δι' ου ἐξω σταυρωμα περιεβέβληντο οἱ Ἀρκάδες, ἐνέμισεν λεῖν αν τοῖτον, καὶ εἰ τούτου

κρατήσειεν, υκ αν δυνασθαι μένειν τους πο 00τον

πολιορκουντας κέκλω δε περιάγοντος αυτο ἐπὶ τουτοτο χωρίον, ως ε ιδον οἱ προθέοντες το Ἀρχιδάμου πελτασταὶ τους ἐπαρίτους ἐξω του σταυρώματος, ἐπιτίθενται αυτοις, και οἱ ιππεῖς συνεμβάλλειν ἐπειροντο. οἱ δ' υκ ἐνέκλι αν, αλλὰ συντεταγμένοι συχίαν εἰχον.

οἱ δ' υ πάλιν ἐνέβαλον ἐπεὶ δε υδε τύτε ἐνέκλιναν, αλλὰ καὶ ἐπ)Παν ηδ ουσης πολλης κραυγης, ἐβοήθειδη και αυτος ὁ Ἀρχίδαμος, ἐκτραπύμενος κατὰ την ἐπε Qμνον φερουσαν ίμαξιτύν, χις δύο αγων, σπερ 23 ἐτύγχανεν ἔχων ο δ' ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, οἱ μεν συντ Ἀρχιδάμ κατὰ κέρας, τε καθ' dor πορευόμενοι,

SEARCH

MENU NAVIGATION