Ellenika. Historia Graeca. Recensuit Otto Keller

271쪽

VII. I. 2496μνυνα ταυτα κελευον βασιλεῖ και εαυτοῖς τους βο 3-

λομε,ους φίλους ἐναι, οι δε ἀπ των πύλεων ἀπεκρίναντο Or ου ὁμουμενο αλλ' ἀκουσόμενοι πεμφθείησαν εἰ δε τι ὁρκων θέοιντο, προς τὰς πύλεις πεμπειν ἔκελευον.

μέντοι Ἀρκὰς Λυκομήδης και το0το ελεγεν, τι Ουδετον συλλογον εν Θήβαις δεοι iναι, ἀλλ' ἔνθα αν mi πύλεμος χαλεπαινύντων ὁ αυτ των Θηβαίων καιλεγύντων ς ιαφθείροι το συμμαχικύν, οὐδ' εἰς τοσυνέδριον ηθελε καθίζειν, ἀλλ' ἀπιων χετο, και μεταὐτου πάντες ο ἐξ Ἀρκαδίας πρέσβεις ως δ' εν Θή- 40βαις υκ θελησαν ι συνελθόντες ὀμόσαι, πεμπον οἱ Θηβαῖοι πρέσβεις επι τὰς πύλεις, ὀμνυναι κελευοντες ποιήσειν κατὰ τὰ βασιλεως γράμματα, νομίζοντες κνη- σειν μίαν κάστην των πέλεων ἀπεχθάνεσθαι μαἐαυτοις τε καὶ βασιλεi. ἐπεὶ μέντοι εἰς Κύρινθον προ-

τον αυτον ἀφικομενων πεστησαν οι Κορίνθιοι, και ἀπεκ9ίναντο τι ουδεν δέοιντο προ βασιλε κοινον ὁρκων, ἐπηκολουθησαν και ἄλλαι πέλεις κατὰ ταυτὰ ἀποκρινύμεναι και αυτ μεν η Πελοπίδου και τον

Θηβαίων της ἀρχης περιβολη υτ διελυθη. Asθις δ' Ἐπαμεινώνδας, βουληθεις τους χαιους iπροσαγαγεσθαι, πως μὰλλον σφίσι καὶ οἱ θ ρκάδες

καὶ οι λλοι συμμαχοι προσέχοιεν τον νοον, γνωεκστρατευτεον iναι ἐπὶ την χαῖαν Πεισίαν ουν τον Ἀργεῖον στρατηγοοντα ἐν Ἀργει πείθει προκαταλαβεῖν το 'πινειον καὶ ο Πεισίας μέντοι καταμαθδεν

ἀμελουμένην την του νείου φυλακὴν πό τε Ναυκλεους ος ρχε του ξενικο τῖν Λακεδαιμονίων, καιυπb ιμομάχου του Ἀθηναίου, καταλαμβάνει νυκτωρ μετὰ δισχιλίων ὁπλιτον τον περ Κεγχρειον λύφον ἔχων πτὰ μερον τὰ ἐπιτήδεια. ἐν δε ταυται ταῖς 2

272쪽

250 VII. I. ημεραις ελθύντε οι Vβαῖοι περβαίνουσι τ ' νειον, καὶ στρατευουσι πάντες t συμμαχοι 'Aχαῖαν, γουμένου Ἐπαμεινώνδου προσπεσόντων , αυτ των βελτίστων ε της Ἀχαῖας, ἐνθυναστευε ὁ Ἐπαμεινώνηας ωστε η φυγαδεοσαι τους κρατίστους μητε πολιτείαν

μετασrησαι ἀλλα πιστὰ λαβδεν παρὰ των χαιον

ος Λακεδαιμονίοις κατεσκευακὰ, τὴν Ἀχαῖαν ἀπελθοι, εδοξε Θηβαίοις πεμψαι ἁρμοστὰς ει τὰς χαῖδας πέλεις. οι δ' ελθέντες τους μεν βελτίστους συν τω πλήθειεξεβαλον, δημοκρατίας δε εν τη χαῖα κατέστησαν.

oi με r/rol. εκπεσύντες συστάντες ταχύ επὶ μίαν κάστηντων πύλεων πορευώμενοι, οντες υκ ὀλίγοι, κατῆλθέν τε και κατέσχον τὰς πύλεις ἐπεὶ δε κατελθόντες ουκετιεμε σευον ἀλλὰ προθυμως συνεμάχουν τοῖς ΛακεJαιμονίοις, πιέζοντο οι Ἀρκάδες νθεν μεν υπὶ Λακε/αι- 44 μονίων, ενδεν ε πο Ἀχαιον εν ὁ τω Σκυονιτο μεν μεχρι τουτου κατὰ τους ἀρχαίους νέμους πολιτεία P. εκ ὁ τουτου βουλήμενος ὁ Εὐφρων, ῶσπερ παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις μέγιστος et των πολι-τῖν, ουτ καὶ παρὰ τοι ἐναντίοις αυτον πρωτευειν,

λέγει προς τους 9γείους και προς τους Ἀρκάδας ς

δημοκρατία γένζται, ευ ἴστε, φη, τι διαμενε υμ, η πόλις. εὰν ουν ιιοι παραγένVσθε, εγδε σομαι συγκαλον τον δημον, και ἄμα εγδε μιν ταυτην πίστιν ἐμαυτου δώσω ia την πόλιν βέβαιον ν τὶ συμμαχία παρέξω. 'α0τα ' ἔφη, γδε πράττω et i στε τι παλαι

273쪽

VII. I. H. 251μεν χααεπος φερων, σπερ υμεῖς, ο φρήν que' των Λακεδαιμονίων, σμενος δ' αν την δουλείαν αποφυγών.

o ουν Ἀρκάδες και ι Ἀργεῖοι δεω ταοτ ὰκ su3αντες 5 παρεγένοντο αυτω ὁ ' ευθυς εν τ' ἀγορα παρύντων των Ἀργείων καὶ των Ἀρκάδων συνεκάλει τον δῆμον, δε της πολιτείας ἐσομένης επι τοῖς ἴσοις καὶ ὁμοίοις.

επε δε συνῆλθον, στρατηγους κελευσεν ἐλεσθαι υστινας αυτοις δοκοίη οἱ θ' αἱρουντα αυτύν τε οὐ φρονα

καὶ Iππύδαμον καὶ Κλέανδρον και κρίσιον καὶ Λυσανδρον δε δε ταοτα πέπρακτο, καὶ επὶ το ξενικιν καθίστησιν Ἀδέαν τον αυτου υἱέν - Λυσιμένην τον πούσθεν αρχοντα ἀποσrησας. καὶ υνυς ιὰν τουτων 46των ξενων ὁ υφρων πιστους τινα ευ ποιον ἐποιήσατο, και αλλους προσελάμβανεν, ουτε των ημοσίων υτε των ιερον χργὶμάτων φειδύμενος. και σους δ εξεβαλεν επι λακωνισμῶ, και τοῖς τούτων χρήμασιν ἔχρητο και τον συναρχύντων δε τους μεν δέλω ἀπέκτεινε, τους δ' ξέβαλεν ' στε πάντα υτ εαυτω ἐποιησατο καὶ σαφος τύραννος ν. πως ὁ ταυτα ἐπιτρέποιεν αυτ οι σχρομαχοι, τα μεν τι και χρήμασι διεπράττετο, ταχε καί, εἴ που στρατεύοιντο, προθύμως εχων το ξενικι συνηκολούθει. Ουτ δε τούτων προκεχωρηκέτων, καὶ τον Em.

Ἀργείων ἐπιτετειχικότων τ Φλειουντι τι περ os Βραχυ ρικάρανον, καὶ τον Σικυωνίων επὶ τοῖς ὁριοι αυτῖν τειχιζύντων την Θυαμίαν, μάλα πιεζοντο o Φλειάσιοι καὶ ἐσπάνιζον τον επιτηδείωw δμως δεδιεκαρτερουν ἐν τη συμμαχία. ἀλλο γαρ τῖν μεν

μεγάλων πέλεων, i τι καλιν πραζαν, παντες οἱ

συγγραφεῖς μέμνηνται εμο δε δοκει, cu εἴ τις μικρὰ πολις ουσα πολλὰ καὶ καλὰ ἔργα διαπεπρακται, ἔτι

274쪽

252 VII. II. μῆλλον αξιον iναι ἀποφαίνειν Φλειάσιοι τοίνυν φίλοι μὲν γενοντο ΛακεJαιμονίοις, τ κεῖνο μεγιστοι ησαν σφαλέντων δ' υτῖν ν η εν Λευκτροις μαχ ὶ και ἀποστάντων μεν πολλον περ1οίκων ἀποστάντων δὲ

πάντων τῖν Et λώτων, ἔτι δε τον συμμύχων πλην πάνυδλίγων, πιστρατευύντων δ αυτοῖς ειπεῖν πάντων τον Ἐλλήνων πιστοὶ διέμειναν, καὶ ἔχοντες πολεμίους τους δυνατωτάτους τον εν Πελοπονιήσω Ἀρκάδας καὶ Ἀργείους μως ἐβοήθησαν αὐτοις. καὶ διαβαίνειν τε - λευταῖοι λαχόντες εἰς Πρασιὰς τον συμβοηθησάντων, ῆσαν δ' οὐτοι Κορίνθιοι Ἐπιδαύριοt, ροιζήνιοι. - μιονεῖς, λιεῖς, Σικυώνιοι και Πελληνεῖς' ου γάρ πωτήτε ἀφέστασαν, αλλ' οὐδ' ἐπεὶ ὁ ξεναγος τους προδιαβεβοτα λαβὼν ἀπολιπὼν αὐτο be χετο, οὐδ' ς ἀπεστράφησαν, ἀλλ' γεμονα μισθωσάμενοι κ Πρα-

σιον οντων ων πολεμίων περ Ἀμυκλας, πως δύναντο διαδύντες εἰς Σπά9την ἀφίκοντο. καὶ μην οι Λακεδαιμύνιο αλλως τε ἐτίμων αυτοὐς κα βοον ξένια ἐπεμψαν ἐπε ὁ ἀναχωρησάντων τον πολεμίων ε της Λακεδαίμονος οἱ Ἀργεῖοι δργιζύμενοι λὶ τον Φλειασίων περὶ τους Λακεδαιμονίους προθυμία ἐνέβαλον πανδημει

εἰς τον Φλειοοντα καὶ την χώραν αυτον δρουν, οὐδ' ως τίεντο, ἀλλα και ἐπει ἀπεχώρουν i=είραντες σαἐδύναντο, ἐπεξελθόντες ο τον Φλειασίων ιππεις πηκολούθουν αυτοῖς, και πισθοφυλακούντων τοῖς ρ γείοις τον ππέων πάντων και λύχων τον με αυτοὐς

τεταγμένων, ἐπιθέμενοι τούτοις ἐξήκοντα ὁντες ἐτρέψαντο πάντας τους ὀπισθοφύλακας και ἀπέκτειναν μεν λίγους αυτον τροπαῖον με,τοι ἐστήσαντο ρώντων τον Ἀργείων οὐδεν διαφέρον η ει πάντας ἀπεκτύ

νεσαν αὐτούς.

275쪽

Aυλ δε Λακεδαιμόνιοι μὲν καὶ ι σύμμαχοι φρου- ρουν τω ονειον, Θηβαῖοι δε προσθσαμος περβλὶσύμενοι. πορευομενων δε διὰ Νεμεα των Ἀρκάδων κα υλείων, Oπως συμμειξαιεν τοῖς Θηβαίοις, προσήνεγκαν μεν λύγοντων Φλειασίων φυγάδες ως εἰ ἐθελησειαν ἐπιφανῆναι μόνον σφισι, λάβοιεν αν Φλειουντα επε δε ταοτα συνωμολογήθη , της νυκτος πεκαθίζοντο υ αυτ τω τείχει κλίμακας εχοντες ο τε φυγάδες καὶ αλλοι μεταυτον δε ἐξακόσιοι. ἐπεὶ δε οἱ μεν σκοποὶ σήμαινον απο τυο ρικαράνου δε πολεμίων ἐπιόντων, χε πύλις

δύντες ἐσήμαινον τοῖς ποκαθημένοις ἀναβαίi/ειν. οἱ δ' ἀναβάντες και λαβόντες των φρουρον τα πλα 9ημα, ἐδίωκον τους μεροφύλακας ὁντας δέκα ἀφ' κάστης δε της πεμπάδος εις μεροφύλαξ κατελείπετο και ναμεν ἔτι καθευδοντα ἀπεκτειναν, αλλον δε καταφυγύντα προ τ πιραιον. φυγη δ' ξαλλομενων κατὰ τυο τειχίους το εις et ἄστυ ρῖντος των μεροφυλάκων,

ἀναμφισβητήτως ἐχον οἱ ἀναβάντες την κρύπολιν. ἐπεὶ δὲ κραυγης ει τὴν πύλιν ἀφικομενης βοήθουν οἱ

πολιται, το μεν προτον επεξελθόντες ε της ἀκροπύ- λεως οἱ πολέμιοι 'u oντο ἐν τω πρόσθεν τῖν εις την πόλιν φερουσον πυλῖμ επειτα πολιορκούμενοι πιτον προσβοηθυυντων χώρουν πάλιν προς τὴν ἀκρύ-

πολιν οἱ δε πολῖται συνεισπίπτουσιν αυτοῖς. TO μεν

οὐ μεσον της ἀκροπύλεως εὐθὐς ἔρημον γένετο επιδε το τειχος και τοὐς πύργους ἀναβάντες οἱ πολέμιοι ἔπαιον καὶ εβαλλον os ἐνοον οἱ δε χαμύθεν μύνοντο και κατὰ τὰς ἐπὶ το τεῖχος φερουσα κλιμακας προσεμάχοντο. ἐπεὶ δε τῖν ἔνθεν καὶ ἔνθεν πύργων ἐκράτησάν τινων οἱ πολῖται, μύσε δη χῶρουν ἀπονενοημένως

276쪽

254 VlI. II. τοῖς ἀναβεβηκόσιν. o δε θουμενοι et αυτον τητύλι si τε καὶ μάχt εἰς λαττον συνεtλοοντο ἐν δετούτω τω καιρῶ ι με 'Αρκάδες καὶ οἱ Ἀργεῖοι περὶ την πύλιν ἐκυκλοοντο, καὶ κατὰ κεφαλην το τεῖχος της ακροπόλεως διορυττον των δ' ἐνδοθεν οἱ μεν ους ἐπὶ του τείχους, οἱ δε τους ξωθεν ἔτι ναβαίνοντας, ἐπὶ ταῖς κλίμαξιν οντας, ἐπαιον, οἱ ε 90ς τους ἀναβεβηκύτας αυτον επὶ τους πύργους μάχοντο, καὶ

ροοντες των δραγμάτων re ἔτυχον ἐξ αὐτης της ἀκροπόλεως τεθερισμένα ἐνταOθα δ' οἱ μεν π των πύμ-γων τὴν φλόγα φοβούμενοι εξήλλοντο, οἱ δε επὶ των

απαξ ρξαντο πείκειν, ταχυ δη πασα κρόπολις

ερημος τον πολεμίων γεγένητο εὐθὐ δε και οἱ ἱππεῖς εξήλαυνον οἱ δε πολεμιοι ἰδόντες αὐτOb ἀπεχώρουν, καταλιπόντες τάς τε κλίμακας καὶ τους νεκρούς, ἐνίους δε καὶ ζοντας ἀποκεχωλευμενους ἀπίθανον δε τῖν πολεμίων ο τε ενδον μαχύμενοι καὶ οἱ ἐξω ὰλλύμενοιου ἐλάττους τῖν ὀγδοηκοντα ἔνθα δη θεάσασθαι παρῆν επι της σωτηρίας τους μεν ανδρας δεξιουμένους αλληλους, τὰς δε γυναῖκας πιεῖν τε φερούσας και ἄμαχαρὰ δακρυούσας πάντας δε του παρόντας τότε γε τω ὁντι κλαυσίγελως ἐχεν. 10 νέβαλον δε καὶ τω στέρω ἔτει ει τον Φλειουνταο τε Ἀργεῖοι και οἱ ρκάδες παντες αἴτιον δ' ην του ἐπικεῖσθαι Dτοὐς ἀεὶ τοις Φλειασίοις τι αμα μενοργίζοντο αυτ 0ῖς ἄμα δε εν μέσω iχον, και εν ἐλπίδι ησαν ἀεὶ διὰ τὴν ἀπορίαν τῖν επιτηδείων Παραστήσεσθαι αὐτούς. οἱ δ' ἱππεῖς καὶ οἱ πίλεκτο τῖν Φλειασίων καὶ Ἐν ταύτs τη εμβολ/ν επι 'di διαβάσει

277쪽

ναίων ἱππεοσι καὶ κρατήσαντες ἐποίγησαν του πολε- μι Ους τ λοιπον της μερας π τὰς ἀκρωρείας πο- χω9εῖν, σπερ π φιλίου καρπου o εν ω πεδίωφυλαττομένους μη καταπατήσειαν. Aυθις δε ποτε στράτευσεν εἰς τον Φλειοοντα boaεν ω Σικυῖνι αρχων Θ βαῖος, γων ους τε αυτος

εῖχε φρουρους καὶ Σικυωνίους καὶ Πελλη /έας ' δη γὰρ τότε κολουθουν τοῖς Θηβαίοις καὶ φρων ε

κατὰ δε τὰς εἰς Κύρινθον φερουσας πυλας ἐπὶ os ακρου καrελιπε Σικυωνίους τε καὶ Πελληνεας, πως μ ταυτr περιελθόντες οἱ Φλειάσιοι κατὰ κεφαλὴν αὐτων γενοιντο περ το Ἀραίου δε δ εγνωσαν οἱ 12ε της πόλεως τους πολεμίους ἐπὶ το πεδίον δερμη- μενους, ἀντεξελθύντες O τε ἱππεῖς και οἱ ἐπίλεκτοιτων Φλειασίων ψύχοντο καὶ ου ἀνίεσαν ει το πεδίον αυτούς. καὶ το μεν πλεῖστον της μέρας ενταοθα ἀκροβολιζύμενοι ιηγον, οι μεν περὶ οὐ φρονα ἐπιδιώκοντες μέχρι το ἱππασίμου, ι δε ενδοθεν μέχρι το υραίου. ἐπεὶ ὁ καιρος ἐδόκει ἐναι, ἀπρσαν Io πολέμιοι κύκλω του ρικαράνου στε γὰρ την συν

προπέμψαντες οἱ λεμ σιοι ἀποτρεπώμενοι εντο την

παρὰ το τεῖχος ἐπὶ τους Πελληνέας καὶ τους μετ'

278쪽

256 VII. . οἱ ιππεῖς ἐμβάλλουσι τοῖς Πελληνευσι. δεξαμενων δετ προτον, ἐπαναχωρήσαντες πάλιν συν τοῖς παραγεγενημενοις των πεζον ενέβαλον καὶ κ χειρος μάχοντο.

καὶ κ τούτου δὴ ἐγκλίνουσιν οἱ πολέμιοι, καὶ ἀποθν/u-σκουσι των τε Σικυωνίων τινες καὶ των Πελληνεων 15 μάλα πολλοὶ καὶ ἄνδρες ἀγαθοι τούrων δε γενομενωνοι μεν Φλειάσιοι τροπαῖον σταντο 'προν παιανίζοντες, σπερ εἰκός ο δε περὶ τον Θηβαῖον καὶ τον φρονα περιεώρων ταυτα, σπερ επὶ θέαν παραδε δραμaὶκότες τούτων δε πραχθέντων, οἱ μεν επὶ Σικυῖνος ἀπῆλθον, οἱ δ' ει το ἄστυ ἀπεχώρησαν. 16 Καλον δε καὶ τουτο ιεπράξαντ ο Φλειάσιοι τον γὰρ Πελληνεα πρόξενον ζοντα λαβόντες, καίπερ πάντων σπανιζόμενοι, ἀφῆκαν ἄνευ srρων γενναίους μὲν η και ἀλκίμου πο ου αν τις φαίη iναι τους

τοιαοτα διαπραττομενους;

17 TZ γε μὴν καὶ ια καρτερίας τὴν πίστιν τοις φίλοις διεσωζον περιφανές ο επεὶ i ργοντο των κτης γης καρπον, ἐζων τὰ μεν ε της πολεμίας λαμβάνοντες, τα δε ε Κομίνθου νούμενοι, δια πολλον κινδύνων επὶ την ἀγορὰν ἰύντες, χαλεπος μεν τιμὴν πορίζοντες, χαλεπος δε του κομίζοντας διαπορεύοντες, γλίσχρως δ' ἐγγυητὰς καθιστάντες τον ξύντων πο-i ζυγίων. ηδ δὲ παντάπασιν ἀπομουντες χάρητα διεπράξαντο σφίσι παραπέμψαι την παραπομπήν με ιδ ἐν Φλειουντι ἐγένετο, ἐδεήθησαν αυτο και τους αχρειους συνεκπέμψαι εις την Πελλήνην. κἀκείνους μεν ἐκεῖ κατέλιπον, ἀγοράσαντες δε καὶ ἐπισκευασάμμενοι πύσα ἐδύναντο ποζύγια νυκτος ἀπἴσαν, ουκὰγνοοῖντες τι ἐνεδρεύσοιντο π τῖν πολεμίων, αλλὰ νομίζοντες χαλεπώτερον εἰναι 'OB μάχεσθαι 'O Ῥη

279쪽

VII. H. 257 ἔχειν τἀπιτήδεια καὶ προησαν μὲν οι Φλειάσιοι μυετὰ is

χάρητος ἐπει δὲ ἐνέτυχον τοῖς πολεμίοις, ευθυς ἔργου τε εἴχοντο καὶ παρακελευσάμενοι ἀλλήλοις ἐνέκειντο, καὶ μα άρητα ἐπ βοηθεῖν βύων νίκης δε γενομενης καὶ ἐκβληθhi των ε της δο των πολεμίων, ουτω δηοι καδε καὶ αυτους και α γον ἀπεσωσαν. δες δε την νύκτα γρύπνησαν, ἐκάθευδον μέχρι πορρω της μέρας. ἐπεὶ δε ἀνέστη ὁ χάρης, προσελθύντες o τε ιππεῖς καὶ 20οι χρησιμώτατοι των πλιτον ἔλεγον 's χάρης, ἐξεστί σοι τήμἴρον κάλλιστον ἐργον διαπ9άξασθαι χωρίον γαρ ἐπὶ τοῖς δροις μῖν οι Σικυώνιοι τειχιζουσιν,οικοδύμους μεν πολλους ἔχοντες, πλίτας δε υ πάνυ πολλούς. ηγησόμεθα μὲν ουν μεις οι ἱππεῖς καὶ των

ὐπλιτον οἱ ἐρρωμενέστατοι συ ε 0 ε r/ικον ἔχων ἐὰν ἀκολουθ ρς, i σως με διαπεπραγμένα σοι κατα-

λήψri, σως δε ἐπιφανεὶς συ ροπήν, σπερ εν Πελλην si, ποιησεις. εἰ δέ τι δυσχερές σοι ἐστὶν ων λέγομεν,

ἀνακοίνωσαι τοῖς θεοῖς θυόμενος oiύμεθα γαρ τι σε μῆλλον μῖν του θεους ταυτα πράττειν κελεύσειν.

τουτο ε χρὴ se χάρης, ε εἰδέναι, τι ἐὰν ciυταπράξης, τοι μεν πολεμίοις ἐπιτετειχικδες ἔσει, φιλίαν δὲ πόλιν διασεσωκώς, ευκλεέστατος ὁ ἐν τη πατρίδι ἐσει, νομαστότατος δε καὶ ἐν τοις συμμάχοις και πολεμίοις ὁ μεν η άρης πεισθεις ἐθύετο τῖν δε 21 Φλειασίων ευθυς οἱ μεν ἱππεῖς τους θώρακας ἐνεδυ- οντ και τους Ἀπους ἐχαλίνουν, οἱ ὁ ὁπλῖται σα εις πεζον παρεσκευάζοντο ἐπε δε ἀναλαβόντες α πλα ἐπορευοντο ἔνθα ἐθυετο, ἀπήντα c. υτοῖς ὁ χάρης και μάντις, και ἐλεγον τι καλὰ τὰ ιερά. ἀλλα περιμένετε, ἔφασαW δη γα και μεις ἐξιμεν Ap ετάχιστα κηρυχθη, θεία τινὶ προθυμία καὶ οι μισθο-

280쪽

258 VII. M. III.

πεζοί καὶ το μεν προτον ταχεως γουντο, πειτα δε ἐτρύχαζον τελο δε ι μεν ιππεῖς κατὰ κράτος λαυνον, οι δε πεζοὶ κατὰ κράτος θεον δε δυνατον εντάξει, i καὶ ὁ χάρης σπουM ἐπηκολουθει. ην μενουν της δερας μικρον προ υντος λί0w κατελάμβανον

ὁ τους ε τω τείχει πολεμίους τους με λουομενους,

τους ' disti ποιουμενους. τους ὰ φυροντας, τους ε23 στιβάδας ποιουμενους. o δ' id ον την σφοὁρύτητα της εφύθου, εὐθυς ἐκπλαγέντες φυγον, καταλιπόντες τοῖς ἀγαθοῖς ἀνὁράσι πάντα τἀπιτήδεια κἀκεῖνοι με ταοτα δειπνησαντες καὶ ol κοθεν ἴλλα ἐλθύντα, Δ ἐπ ευτυχία σπείσαντες καὶ παιανίσαντες καὶ φυλακας καταστησάμενοι, κατεδαρθον O δε Κορίνθιοι, ἀφικομένου της νυκτις αγγελου περὶ V Θυαμίας, μάλα φιλικος κηρύξαντες α ζεύγη καὶ τα ποζύγια πάντα καὶ σίτου γεμίσαντες ει τον Φλειοῖντα παρήγαγον καὶ ωσπερ ἐτειχίζετο τ τειχος, κάστης μερας παραπομπα ἐγίγνοντο. iii. Περὶ μεν δη λειασίων δε και πιστοὶ τοῖς φίλοι ς ἐγένοντο καὶ ἴλκιμοι ν τω πολεμω διετέλεσαν, και ς πάντων σπανίζοντες διέμενον εν τ συμμαχία, εἴρηται. σχε ob δε περ τουτον τον χρόνον Αἰνέας Στυμφάλιος, στρατηγο τῖν Ἀρκάδων γεγενημέi'ος, νομίσας υκ ἀνεκτος ἐχειν τα εν τω Σικυῖνι, ἀναβὰς σύν τωεαυτο στρατεύματι εις την ἀκρόπολιν συγκαλεῖ τον Σικυωνίων τῖν τε ἔνδον ἰντων του κρατίGτους και τους νευ ύγματος ἐκπεπτωκότας μετεπέμπετο φοβηθεις ὁ τα0τα ὁ υφρων καταφεύγει εις τὼν λιμένατον Σικυωνίων, καὶ μεταπεμψάμενος Πασίμηλον κ