Equites : The knights of Aristophanes

23쪽

ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.

ΤΟ ρῆμα τοὐτο ποιεῖται εἰς Κλεωνα τον Ἀθηναίων δημαγωγόν serόκειται δ ώς Ιαφλαγων νεώνητος, δουλευων τω

Δημω, καὶ προαγόμειως παρ' αὐτω περιττοτερον επιτιθεμένων δε αυτῶ δυοῖν τοῖν μοδούλοιν, καὶ κατα τινα λογια πονηρια διάσημον α λαντοπωλην γορακριτον επαγοντοιν δ επιτροπευσει

τοὐ δήμου των Ἀθηναίων, αυτοὶ οἱ Ἀθηναίων Ιππεις συ λαβόντες εν ορο σχfὶματι παραφαίνονται ' φ ῶν προ πηλακιζομενος Κλέων ἀγανακτεῖ, και διενεχθεὶς ἱκανῶς περὶ το ἀνώτερος ειναι

των ναντιουμένων, σφας ς συνομωμοκοτας κατα της πολεως

τοπώλου κατὰ πόδας, οἱ Iππεῖς περί τε οὐ ποιητοῖ τινα και των προγόνων, ἔτι δε καὶ των συγκινδυνευοντων σφισιν ἐπι ταῖς μάχαις ἶππωνε, προς τους πολίτας δροτέρως διαλέγονται. o δε ἀλλαντοπώλης περιγεγενημένος εν Ουλ μάλα γελοίως οὐ Κλέωi/ος, και λοιδορούμενος αυθις αὐτω προσερχεται' κκαλεσαμένου δετοῖ Κλέωνος το Δῆμον, προσελθων ἴτος διαφερομενων ἀκροῶται. λόγων δε πολλῶν γενομένων κατα οὐ λεω ς, οὐ γορακριτου sic λ εντέγνως τοῖς πινοημασι και ται θωπείαις, καὶ προσέτι ταῖς κ των λογίων περβολαῖς κρατοῖντος, κατὰ μικρον τοῖς λόγοις ὁ Δημος συνεφέλκεται δείσαντος δε οὐ Κλεωνος κἀπι

το ψωμίζειν τον Δῆμον ὁρμησαντος, ἀντιφωμίζειν ἄτερος ἐγχειρεῖ

καὶ τέλος οὐ Δημου την κατέρου κίστην συνέντος, ιτα τῆς μεν κενῆς της δε οὐ Κλέωνος μεστῆς ευρεθείσης, ἐλεγχθεὶς αὐτος ς

24쪽

περιφανως τα του Δημου κλεπτων, εἴκει θατερω της επιτροπείας. μετα αυτ δε οὐ- λαντοπώλου του Δημον ἀφεψησαντος, εἶτα νεώτερον ξαυτης ες τοὐμφανες γεγονοτα προαγοντος, Κλεων περικείμενος την 'Aγορακρίτου σκευην επὶ παραδειγματισμω διὰ μέσης πόλεως ἀλλαντοπωλῶν ἀνα μερ , καὶ 5 τέχνη χρησάμενος πεμπεται, και ἡ πιτροπη τω ἀλλαντοπώλη παραδίδοται τοδε δρὰμ των ἄγαν καλῶς πεποιημενων.

σκοπος αὐτω προς το καθελεῖν Κλέωνα οἶτος γαρ υρσοπωλης ν κρατε των θηναιων ε προφάσεως τοιαύτης. Ἀθηναῖοι πολιν Πυλουδ λεγομένην Σφακτηρίαν, πολιόρκουν διαΔημοσθενους στρατηγο καὶ Νικίου ἄν στρατηγῶν χρονισάντωνεδυσχ έραινον ι θηναῖοι και εις ἐκκλησίαν συνελθόντων υτῶν και δημονούντων, Κλεων τις βυρσοπώλης ἀνaστας πέσχετο δεσμίους φέρει τους πεναντίους εἴσω εἴκοσιν μερῶν, ει στρaτηγος α ρεθειν οπερ και γέγονε κατὰ τὰς ὐποσχέσεις ουν στρατήγει, κυκῶν την πολιν. ε ολ μ ενεγκὼν Ἀριστοφάνης καθίησιτο των πιτέων δρὰμ δι αὐτοῖ, επεὶ των σκευοποιῶν οὐδεὶς επλασατ το οὐ Κλέωνος πρόσωπον διὰ φόβον. και τα μεν πρωτα κυπτει φοβουμενος ειτα προφανεις αὐτος ἀνεδίδαξε το

Πυλοι πολιορκίαν ἀφηρέθη δε την στρατηγίαν b ro Κλέωνος, υποσχομένου τότε τοῖς Ἀθηνaίοις παραστήσασθαι την ΙΠύλου εἴσω εἴκοσιν μερῶ a κατώρθωσε δια το πλεῖστα της ἱλωσεως προπεπονῆσθαι Δημοσθενει. ἔοικε δε ς επι οικίας δεσποτικῆς ποιεῖσθαι τον λόγον. εἴη δ' a δεσπότης ὁ Δῆμος,οικία η πολις οἰκεται δε δύο του Δημου προλογιζουσι, κακῶς πασχοντες πο Κλέωνος ο δε χορὸς εκ των ἱππεων στίν, ' καιεζημίωσαν τον Κλέωνα πέντε ταλάντοις π δωροδοκία λόντα. λέγουσι δε τῶν οἰκετῶν τον μεν ἐναι Δημοσθένην, τον δε ικίαν,

ἶνα σι δημηγόροι οἱ δύο.

25쪽

Ἐδιδάχθη το δρῶμα επὶ Στρατοκλέους αρχ'ντος δημοσία εἰς

Ληναια, δι αὐτο του Αριστοφάνου p. πρῶτος ἐνίκα δεύτερος Κρατινος Σατυρο ις' ' τρίτος Αριστομένης Υλοφόροις '. 'Iστέον τι εις τέττaρα μερη διηρητο ὁ δημος των Αθηναίων, εις πεντακοσιομεδίμνους, ει Amrέας, εις ζευ ίτας καὶ εἰς θητας'.

Παραγει τινὰ Κλεωνα τον κάλούμενον Ha φλαγοὶ/α, κατι βυρσοπώλην, πικροτατα κατεσθίοντά πως τα κοινα χρήματα '

καὶ παραλογισμω διαφέροντ' ἐρρωμένως

ἀλλαντοπώλην, εὐθέως τε σκατοφάγον', πεισθέντα επιθέσθαι συν Drεὐσίν τισιν, ε τω χορω παρουσι τ 9 των πραγμάτων ἀρχn Κλέωνός εν μέσω κατηγορεῖ ἐγενετ τοὐτ' εξέπεσεν ὁ Κλεων παγκ κως ὁ δε σκατοφάγος τυχε προεδριας καλῆς.

26쪽

The ss. vhicli contain his list monitis it give Δημοσθένης, Νικίας, Κλέων, notoἰκέτης α , οἰκέτης β , IIαφλαγίν. It is plain howeve Dona the seconci arguiment that these characters names, hicli neve occur in the play, vere not sve in the aclycopies probabi ine nantes voti l have been fel as inconsistent vitii thei stage- Character a flaveS, though their dentit xvould be inmisi alceatile. So in ine Achantians, Euripides flave vas no dolabi ni eant sor Ceplaisophon, l)ut hecis nevercalle in Dinat nanae. Παφλαγον, as flaves commonly laadio in lividual nante, meret tiae nam os eirrace Λυδος Θρῆττα Σύρα Καρίων Cappadox Geta an perhaps Davus are Such nantes and throw sonae light notae late sotirces of ine lave-Stippi at various periodsi. Paphlagonian laves volit coine honi ille Euxine pirates an ille Sinope maricet. nam sor a Paphlagonian lave, common in later times, vas Τίβιος, cf. Leuco in ock' Fragm. Cona i p. o , Strabo si o C, Lucian Timon et sal . 29

το καταγέλαστον. . . ola Δάων και Τιβίων καὶ μαγείρων προσωπα.

27쪽

traged only in ridicule. In colloquial

na ore covinnon in Latin malum vas theconamon imprecation os a Roamin, and the ad)ective has a si initar meanin innaan suci cases as Horace' mali ratiares,

se Elnasle o Eurip. Med. 787 and the

Possita there is a quotation o Parodyos sonaeth in in trage ly the libethni of

28쪽

εξ ob γαρ εἰ τηρρησεν εἰς την οἰκίαν,

ἴνα ξυναυλίαν κλαυσωμεν Οὐλυμπου νόμον.

Ol. n. τί κινυρόμεθ' ἄλλως ν ου εχρην ζητεiν τινα II σωτηριαν νων, Ἀλλα μη κλάειν ἔτι; Ol. B. τις οὐ γενοι τ' ἰν λεγε σύ. O . . 'υ μεν οὐν μοι λεγε,

οἰμίξει μακρὰ πρωτο μαγείρων Diplii liis

ione are tragic. To this sanious Plirygian or Sia naaster vere attrit ut ed the developnient of flute inusic their si cona- positioni nausi xvithout xvordi μουσικηκρουματικηὶ, and the invention os me Pliry an and Lydian modes Theloinis laere are et xviiining tone, lihe Lydian music, and the want Os vorcis, o Γ

heing oni κρουματα or τερετίσματα Aristot Pi oblent. ix Io). ξυναυλίαν, in

appoSition apparenti to νιμον, implied

that no articula te Vord were undito lae

29쪽

siich phrases Ina laave theen currentabout lini even hie remerinocrates' est γελοιός εστιν ὁ Νικίας, πως ob μαχεῖται στρατηγων Plut δε rc. 6. ut in argument Such phrases vere sed to naean

literature.

30쪽

θεῶν ἰόντε προσπεσεῖν του προς βρετας.