장음표시 사용
131쪽
εια DE EMEND. STRVCT. LIB. III. apostilico,ta' actiueuit, Notius est quam ut ego id praecipiant. Quintiliantu, Sed nec bonus praeceptor maiore se turba quam ut fullinere posit,oneraverit. qua ratione exempla quaeda morado interpretati sinus. Et pasiue, Notius est quam ut a me praecipiatur. Quintilianus, sed hoc apertius est, quam ut proubandum sit. Modo per relatiuula Qvi: Notius est quam quod tab pr.rripiam, CT Notius est 'quam quod a me praecipiatur.
Quintilianus, i deo ne suscipiente quidem plures sunt cause, quam quibus fustecturum se sciat. I lla ueia, Malar uiginti antimhminor uiginti annis:pro eo quod est seupra ues infra aetatem uiginti annorum,monadica puto. Num maior uiginti annorum, per defctum potitu ablativi Aetate, dicitur, uel ut Priseianus.
interpretatur,per desictum Illo qui est,ut sit, Maior icto qui es
uiginti annorum. Maior uero Cr maximus nutu, Cr grandior natu cura similibus, sicut maior Cr maximi s aetate,dicuntur. Est enim illud Natu, monoptoton. De comparativorum paritersuperlativorinq; natura, illud praetereundum non arbitror, quod praeter hactenus dictus conis structiones,ctium positionum suarum cactus nonnunquam recitapiunt,diuerse uidelicet personae: uti Dignum laude,Cr dignius er dignifimum laude. Auidus habendi, cr auidior er auid fiamim habendi. Amicus nobis, Cr anticior cr anmci fimus nobis. Floratius, - sapses,vitatu, quias petitu Sit melius, causas reta
det tibi. Aliquando diuersium Cra positionis suae casu σ suo.
Sustultius, Nulla arte cuiquam instrior. PIinius de Pado, Nulli amnium claritate infrior. Plerus etiam adiectiva in ablatita fruntur eius rei siccundam quam,uel ratione cuius de quopiam ast matur. Andria genere,SFrus natione. Fuscus colore, Pruridens consilio. Vergilius,Forma pulcherrima Dido. Martia Caris lim moribus,integer pudore, Velox ingenio, coreforIix. Et quae apertius per Sa necdochen dicuntari I dcis,crine ruberini ger ore,breuis pede,lumine I sis. . . Ro
132쪽
RO NOMINA suapte natura trans tione in alia no friunt, halet dimen alias in coniunctione cura abjs partibus proprietate quandi, gramaticono praetermittendi.Duplices enim demonstrativorum primae er secudae personae genitivi, pro duplici significa tione,certam uoculm Dat itionE recipiunt, cerrim restuunt. ut enim qui per is uel ura finiatur, quarundi uocu transitioni priis natim sunt addicti ita qui per l, terminutur,certas uoces habet, quibus succedat. Quippe quoties post verba participia et parriticipialia,ufius genitiui utriusiuis hora pronominu incidi ijs qui per l,stitutur,est utendu,quora etia naturam Cr sui, genitivus sequitur: ut, Ne tui pudet, nil nostri miserere, oblituis fiui di Ithacus Ite,Vt pleniore obsequio demererer dnvitifimos mei. Excipiutur,quod scit,ex omni numero uerbora duntaxat tria: Mia, uitis quoni duo Interest cr Rey quod ex eo nomine coposita fiunt, quod in hoc genus genitiuos tra re no posit, ut mox dicetur: posse tua deterius generis,id est,eoru qui per is uel infinititur, eum ipso nomine quod in se clusi intrasitiue confirum acciapere solet)la, Interest Cr restri mea,tua,noctra Cr vestra, quia bus adduitur sua Cr cuia. cicero RU, Quin ego omnia clam, quae interesse tu a*t etia velle te existime. I de in eade,Et quod tua nihil restrebat Ide ad Curione, Quod eos scire, aut nos , aut ipsoru interesset. Teretius, Neu nil refri, dum potiar morido I de,Quid tua,malum,id refcris cicero pro Murena, E a crades crimini potifimu datur eccula interfuit,tio ei cuia nihil inister uit. Quod aute ex nomine Re,vel Res, coponatur ea verba, de Interest quide, clarat non Plauti, quibus id solute protintia Utrunq; veniat necne,nihil in re est meae Et Terentius in
Andria,Si in re utriqs cst ut fant,accersi iube. Nec est quod daritiuus illescrupum ulli inqcia', cum eundE quos uerbo Reyt,
133쪽
11 DE EMEND. s TR Vc T. LIB. III. subiectum inuenias. Quod ctia ex eo nomine eopositu esse Δαcet,prima eius Bllaba longa Horatius, Vel dic quid restrat ii .La. tra naturae fines uiuetiTertis est ipsium Est simplex. Quod tramen aliter eiusmodi posscsiva no recipit,nisi cum pro Intres, legitur. u Plautus in Amphitoone, Quid est mea Legi etiam pro Interest,declarat illud Ciceronis ad Atticu,scio quati Reis publicae fit,omnes copias in linii Iocsi primo quos tempore coα venire.Ite colvinella, Nam no est nonri ncgoth alteru imperaure,Cr altera docere. Surali modo Cr post Ediectiva fre omnia, quae in genitivum frutur,ista genitivis,id est, i nitis utentu. Expers tuis disima tui,compos seu aemulus mei. Teretius Hac merium eje, ut memor esses sui. cicero ad Terentia, Reliquum
est, quod ipse optime considerabitis, ucstri Diales foeminaesiit ne Romae. Ex adiectivom namem demuntur numeralia,
partitiua,particulariu Cr superlatissa, quae quoties in geniti multitudinis frutur,eos demsi hora pronominu genitivos recitapiunt,qui per infiniuntur. Unus Cr primus nonram, singuli, 'uters,unusquisis,quida uel aliquis vestrum, Ex maximus nutu 'nonrii Terentius,Ne cui vestrusit mirra,cur partes,Crc. a Pudenim Quintiliani quod supra posui, Vt pleniore obseequis deis
mererer amatifimos mei: msimilibus, absoluti no superlativi propria costructio est. Post appellativa vero ut Duma quaisdam coplectar siue subsistedi ucrba intercedat,sive no , ijs qui per u π um finirίtur,vel quae generaliter hora loco accipi pose
sun posscsiuis utedu: ut Fundus,age codex,pes, oculus meus, tuus,*u noster,uester,uel nostru Cr vestrii, vel est meus tuus, suus,noster,uester,uel nostru Cr vestra. Plautus, Da dicin hunesos item rebus mu agundis. cicero Philippica III. Frequenatia uestrum incredibilis. Gellius quoque ex antiquis codicibus Sassustianis,maiores nostriis Tibendum esse contendit. Sed misCr tu prilicis quidem usin ponea exoleverunt. Imp eoru Ioraco,posscsiuii necessario nunc utimur. caeter siquod per apis
134쪽
DE CONs T. NON. ET PRON. raspellatissim signiscatur, aut pars sit generalis, non specialis eius quod signiscatur per pronomen,aut plane extra id quod significatur per pronome, nec ab eo posse, ,per genitivos in t ori
quendum est. Exemplam partis,quam voco generalem. ut Dimiadium,pars,aliqui nihil, nullam,reliquo ,residuum, plurimum mei,tuisui,nostr vestri. Cicero de Oratore, Ex quo uereor, ne
nihil sim tui, nisi supplosionem pedis imitatus. Exemplum eius, quod extra esse nec ponesum intelligo, res ectu cuiuη autorire Laurentio genitiuus pronominis accipitur pasiue: ut cura, sollicitudo,memoria,copM,dolor,potestis, utilitas, usius, vis, βαstidiumsuo desi ectus mei, tu su nostri, utari, pro his nitiarum ipsis, quae non in nobis de alijs, sed in aliis de nobis habenis tur. Nam si penes nos sint, alijs habetur, dicendam potius est, cura, Lllicitudo, memoria, copia, dolor, potestis, utilitas,
Prioris rationis exempla sunt: illud Quintiliani, Amore mei uiacit cr matrem. Item Terentius, Hem tot mei μlius Liliciti sunt causa. Et cicero Attico, Vehementerq; tua sui memoria deleactatur. Horatius, Ne studio noctri pecces. Alterius rationis exis empla. Vergilius, Nate meae vires, mea magna potentia. Item, Et nostro doluini sepe dolore. Rursius, Ad urbem Sidonia puer ire parat mea maxima cura. sunt satis non adeo multa, in quiabus tum genitivis in i,tum posse tuta uti permittitur: ut,causa, a,imago me illa, τι nostra, ilestra,Cr me tu fui, nonri,ue fri. Per post tua tamen est locutio usitatior. Teretius, Nea causa, causam hanc subcipite. I llud non modo de utrisque genitianis, verum etiam pos tuis obseruatum est, quod praeter iam
subqciendos,nullum utiquam ex omni genitivom numero, prae
ter fori se uiuum, post st per appositionem recipiunt: nempe
ipsius,solius,unitis,duor ,reum,m sic deinceps,omnium, plurium,palicori ,cuiusque,CT generaliter participiorum. Cicero
pro Noena, Ex tuo ipsius animo comesturam uereris. Idem in G abiit
135쪽
rιο DE EMEND. s TR Vc T. LIB. III. Gabinium Cr Pisonem, Dico mea unius opera rem publicam celiberatam. Idem Attico,Solius enim meam peccatara corrigi non potest. Quintilianus, Deinde cum sutis vires eorum explorat earint,sive ipsorum fiduciae permittuL L iuius octauo ab urbe conadita, N oster duorum euentus octendat,utra gens bellossit melior. Plinius in Paneg. In sua cuiusque laude praestintiori cicero de Oratore,si uoluntati omnium uestrum parui. Brutits ad cicer nem, Qui ucstris paucorum respondeat laudibus. Horatius,cum mea nemo scripta Iega uulgo recitare timenti cato ad cicer non,Libenter facio ut tuam virtute,inoocentii,diligentium cougnitam in maximis rebus domi togati, armati oris pari inductria
adminiit, uri gaudeam. Sed participium post posse, tua haec, spe
vertitur in prouocabulam Qui, uerbum. Ovidius, Nunc mea
scripta legis,qui sum summotus ad Histri;. pro summoti. sic pro
illo Vulgo recitare timentis, qui uulgo recitare timeam, dixeris. Alterius rationis,id est nitora per crariora fiuccurrunt exepta: ut Dei solitu immemor. Sui iripis monor. Cicero ad Lentulum,
Q cutis tempore mihi potestis praesentis tui fuerit. Idem de Oratore, Lucium crassum, qualsi coli cndi sui causa, se in Tuosculanum contulisse. Ouidius Heroiae copia placandae sit modo parua tui. Dixi Nψῖfrtasse unἄ,propter illud Teret in Heautont. I nopis te nunc misereycat mei quod puto monadicon. Qiae viai . Privatim de Nostri, Cr Viari, illud scire licet, quod quoties appositio pluralis eos sequitur, cedere debent genitivis in um.
ut enim mi ertus, aut nescius, aut contemptor nostri dixeris: ita misertus, nescius, Cr contemptor nostrum duorum, vel omnium dicendum. PRO NON IN VII RE cI
t Ransitire quoque a persona quapiam in seipsam, quae recta It procatio grammaticis dicitur, per aliud playe quam pro nomina fieri non potest. Fit itaque a prima persona in seipsam trahi
136쪽
DE CONST. NO M. ET PRO N. transitus per idem omnino pronomen,ut Ego quae mihi fuem conscia. Si vili modo a secunda persona in scipsam, T u qui tibi es conscius. Sed a tertia in scipsam, per diuersum omnino pronoαmen necesse est fiat. Vnicum enim primitium pronomen est Suhquod cum sobs,tum uero omnibus teri s persolus in eodem praesertim sensu, ipsorum in se transitionem regerit, quod praemterea ipsim inchoare sensum nunquam potest. Hoc pcruarios casius,uariis exemplorum Amulta ostendisse,non ab re puto diascentium erit. Dicivius igitur, cicero reminiscitursu parcit stibi, diligit se, fruitur se, loquitur secum, agnoscit contemptu
sui. Et altero interueniente verbo multi ariam, Hortatur te reae
dire ad se,uel ut redeas ad se. Dicit te Diisse se, uel quod laesidi
se. In his tamen formulis, ubi duo sunt verba citra ullam infitiatam particulum, Graeci antimetabasin,Priscianus retransitionem vocat: in qua scilicet prius uerbum in se non suam, sed secundi verbi tranthionem retorquet, ut exempla posita docent. E ictubinfinito nomine alio interueniente verbo. ut Dubitant quid sibi expediat. Et ubi non tam liquido unicus cernitur sensius, ut Deindit, quod sibi erat charisimum. Obtinet enim hic quoque rei liui sensus unius duntaxat coualis vicem, eluis ad verbam Demdit,rclati,quod eclipsin supplenti Scile pateat. Est enim plenu, Dedit i lud, quod sibi erat charisimum. Vbi totus provocabuli sensus explicatio est demonD atiui pronominis illud. Quae enim sequuntur , inter unius uerbi sensus potiuό sunt numeranda. Non magis alijs dis licet eius negligentia, quam sibi. E i ita te
amat,utile. Siquta enim zeugma implea CT plenos hos Diiones reddat,uidcbit in altera parte totam ese reciprocationem. verbi gratia, Q nam sibi displicet eius negligentis cri Vt se amat. Sed in quibres altera interuenit uerbum, etiam per relativa ilia Ipse, ille, eT G, loqui autores deprehendas. Quintilianus in Deci mulion. Non petit ut illum miserum putetis,nisi Cr innotas Mearit. Idem, Neque ignorauit,quae cum manerent pericula. Qv α
137쪽
i,s DE EMEND. s TR Vcr. L1B. III. quam bre rectius plane haberent, si se diuisset, cura nihil aliud sit, ad quod referri reciprocum posit. I n illis enim ciceronis, aliud qbe uidetur ad quod refcrri posit . ut pro Rabirio, Nec enim cuiquam eius consiliam uehementius, quam ipsi diθlicet. Et pro Marcello, Est uero βrtunatus,cuius ex salute non minor pene ad omnes,quam ad illum ventura sit latitia. Aliquando sttransitus a tertia persona non in seipsum ita in Aiquid quod si gnificatur ab ea posscssum:uel contri,ab eo quod a tertia persona posidetur, ad ipsam. quibus utrisque modio dum in una clauasula transitus', per posse tuum suus, omnino loquendum est. Posterioris modi exempla fiunt, Indiget ciceronis seus filius. Nartialis, Et sua riber ut secula M aeonide. Cicero ad Atticam, Sed illum ulcilicentur mores fui. Inducitur a cicerone suus Diactarchus. Et quod post v est,posito in obliquo:R timor est C. sari insidiari miliares suos. Et, Fama est Alexandrum occidisse familiares suos. Nam illa,Rogat me claro,utfiuua habitet apud me filius, uel filius audiatur a me filius: non plane huius sunt geonens. l n quibus videlicet ut per filius, ita per eius, ipsius, vel ilolius oqui posts. Prioris modi hoc est in quo transitus a tertia persona in aliquid a se possessum signiscatur,exempla uarijs casibus Cr formulis haec sint cicero renaniscitur clictum suorum. Parcit erroribus sius o familiarium suorum. Diligit rem suam. Scripsit calamo suo. Et altero interposito obliquo tertiae persi ni,ad quem refertur post io: Percusisti illum gladio suo. Reis linquam legentibus iudicium sumi. commoneficit illum vis
sui. Item altero uerbo interposito, Hortatur te redire, vel ut rea deus domum suam. Dedit quod praecipuum erat rerum Rarum.
Scit quid doleat inimicis siure. Quae nanque sequutur,si recte inosticiantur, unius uerbi sunt exempla. Ita sitiet tibi ut intimis suis. Ads ut accipiat praemium suum. N auult hic esse quam in patria sua.Et participio interueniete modb pos to: ut video hominem ferentem agrum sutum. modo subaudito: ut Vidi columis, bara
138쪽
DE coNs T. NO M. ET PRONO κ 13 bam trist in periculo pullam uora. Et quavis praepositione
intercedente: ut, comitatus es illam ad aedes Dus. Percontabor
illum de regno suo. Cepi co bam cum pullis suis, ues tu nido
suo,uel extra,vel prope,vel iuxta nidom suum. Cr ita per omnes praepositiones:in quo maxime genere,etiam per genitivos illos tertiae person eius,ipsiis illius,promiscue, datore Vulla, loqui licet: cepi columbam n pullis eius,vel in nido eius. caeterum ubi tres sunt tertia pessonae, quoniam ambigurum
erit ad quum potifimum restratur possis, qui amphibologia
vitare uole per hos potius genitiuos loquetur,quoties ad secuis
do loco positam refrtur posse io: ut, cepit columbam cum pullis eius,potius quam suis. Cepit furem cum sorijs eiu uel ipsius, potius quum suis. Amat Deum propter bonitatem ipsius, potiusquam suam. cum uero ad primo loco posita possesto robtur,
per Sllus,potius u T vetur hominem Deus propter bonitatem suam,potius quam eius. SsT ET alius in pronomine persoliarum transitus, huic proximo dipnis,nempe cum duarum mutuus inter se transitus fgnificatur, quae Graecis Allelopathia dicitur. Haec praecipue Ridop ta per duo adverbia invice Cr mutuo, Cr una plurima praepos tione Inter,cum aliquo pronomine si hoc modo, Amamus nosmi tuo. Diligitis uos inuicem. Difidet inter se. Di fidemus internos.E aede Iocutiones Cr per partitiuu Alter, geminatu prosim ri solet sed Rurate: ut, Amanius alter alteru, Amatis aeter altorum, Amant alter alterv. Verum de Inter, peculiariter observat Obstrinito de
Laurentias cui pleras tu hoc genere resti inius accepta quo- im x ties nominatium vel accusativus praecedit, per Sui, loqui autoα . 'res. cic ,Delectat hoc ipso,quod inter se omnes partes comporis quota Iepore colientiunt. I dem Offici Damone cr Pathia
PIthagoreos irrunt hoc animo inter se fuisse. Idem tamen ad Atticum,si recte scriptum est, aliter loquitur, cum dicit, Vna Des cst salutis, istorum inter istos disensio. cam uero antecedit genitivus
139쪽
i o DE EMEND. s TR Vc T. LIB. III. genitivus,dativus uel ablativus,per pronome Ipst, potirus loqui solere. ut cicero,Nec mihi caeterora iudicio uidetur solum, sed etia ipsoru inter ipsos cosensu. Quintilianus,circa quem inexoplicabilis cir grammaticiis inter ipsos ex philosopha pugna est.
Idem, Nam magnis quos autoribus incidunt aliqua vitios cra doctis inter ipsos etiam mutuo reprehensa. EX DEMONSTRATrvis quatuor ira Hic, ille, ille,Cr is,aliquido no tam extra positu aliquid, quam continuo in sermone dicendum demonstrant. Terentius, Vereor ne illud grauius tulerit Phaedria,ne ue aliorsum atq; ego fres,acceperit, quod heri intromissus non est. I dem, V tinam istud uerbum ex animo ac uere diceres,potius quam te inimicum hileam. Idem,
sed hoc mihi molestum est:nam isthaec comemoratio, Quasῖ σα probratio est immemoris benoici cicero, sed si hoe fuit liberis
nostris gratius,nos uiuer Terentius,N am id arbitror apprime. in uiri esse utile,ut nequid nimis.Et pluraliter, Sed ijs,quas scin per intellexi in te sitas de er taciturnitate. Videtur cr idem in illo Terent ,si recte scriptum es demonsibatiue accipi,Ego do dum nonnihil ueritus sum Dave abs te,ne faceres idem Quod vulgus seruorum sole dolis ut me deluderes. Aliquando de a sente dicitur demonstrativum: sed uel recens praesente, vel de quo paulo ante habitus est sermo,ut in illis,Proh Deum immorat alen negat Phanium hanc esse sibi Demipho cognatam. I tem, meo cordi esse quenquam chariorem hoc Phaedria Item in Andria,Sed hic Pamphilus firmauit fidem. Vbi uult Donatus Hic, additum,ut ostendatur de illo fuisse semionem. Hora ille, ut tita. ' Cr Iste, priuatum Uum habent. Prius,cum ob eminentium quaridam rem omnibus notam praesuini uolumus. cicero, Nasica ille prudens,las consul. Posterius contra, cum alicuius rei cum conratemptu stomacho ue mentionem Scimus. Terentiu Nunud no strum ornato uerbis, Cr illum aemulum quoad poteris, ab ea
140쪽
Idem,iste chaerea,iste ephebus stater Phaedrae. RELATIVA sunt, quibus repetitio sit praecedentis in Ruminum oratione cuiustii,quoties scilicet ipsium, cr non aliud intelligi
uolamus .quod p alia orationis parte,quam relatiuuseri comois de no potest.siquis enim dicat, Emi agrum,Cr agrii relinquam tibi incertu si an de uno eodenis agro sit sermo.sis,quem rolinqui tibi nemo dubitet de eode estie sermone. Plane hora proin nominum uim pragmatici recentiores cum ignorauerint, instrumenta omnia participijs illis praestu praelibatus,praedictus, ersimilibus dehonestirunt. sunt autem relativa Vt in proximo litabro diximus,numero sex, plicia quinque,er unum composio
tum,ut in subiectis exeptis uidere licet. Ηie, ut Florus, Postreamus omnium regnum 'it Tarquinius,cui cognome Superbo ex moribus datum. Hie regum avitum quod a Seruio tenebatur, rapere malui quam expectare. Ille, ut Cicero in Tusculanis, Democritu illum magnum quidem uirum sed leuibu3 cir rotunis dis corpusculis efficientem animiam concursu quodam fortuito, omittamus. Nihil est enim apud illum, quod non atomorum tum . ba conficiat. Iste,ut Terentius, Quorum aemulari exoptat nectgligentia Potiusquam istorum obscuram diligentiam. Is, ut Sassustius,Igitur de catilinae coluratione quam verisime poterim, paucis absoluam. Num id facinus in primis ego memorabile existimo sceleris nouitate atque periculi. Idem, ut Cicero ad
Appium Pulchrum, Omnino tibi agit gratias, sed idem scribit
meas literas maximum apud te pondus habiturus. Privatim de Hic, Cr Isse, obseruatum est, eum ad duo ante Hi vi posita restratur:ΗiGad posteritu Cr propius, Ille, ad prius Crremotius reseri.Plinius,Oulam ad summum genera duo, T ctum Cr Colonicum illud mollia hoc in pascuo elegantius.cora
Iumella, Q nast fit agricobe cotrarium pastoris propositic. cum illa quam maxime subacto Cr puro solo gratia hic novali graminosos. Ille stuctum e terra steret, hic e pecore. Peculiariter