장음표시 사용
101쪽
1ρα DE EMEND. s TR Vc T. LIB. D 1. cessasse fontes. c icero de natura deor&m, Propius a terra Iotes pelia fertur,quae Phaeton dicitur. Liuia Herculi sacrificitum sciscit in eo loco que Pγrum quod eo loco mortale corpus eius dei sit crematam ) appellant. Quintus curtius, Darius ad cura loricum,quem Amanicis pilas uocant, pervenit. Pcmp. Melu, Abeo flumine,quod Saliam uocant. Ouidius, Vnus erat toto naturarae uultus in orbe, Que dixere chaos. Citaro de Oratore, a si
etiam eloqucntcni conmt felle Scipione Nasicum,qui est cor
Secundae , ter' culum appellatus. secundae autem cum tertia Cr aliquatenus
tam . '' questria commune est,qu)d in secunda Cr quarta, i nterrogatius, relatius, Cr insinim:in tertia prouocabulu Qni,scisus fui proin prium uel appellativum semper prae ccdunt. l nterrogatiuum in secunda, ut anulta tabella e satiri homo est s cr Quas Idibulas narrais i elatiuu inscctida,ut Qua in in turbam non uidi. In Innitu in secunda, ut Scio quis homo fit, Cr Qualis tabella sit, Crmas Iabulas narret. I ii quarta sicut in tali strinone,Talis est Budaei ιs, qualis erat Hermolaus Barbarus. Prouocabulum in tertia, Secundae Se ut Qui homo nubi Iabulas narrat. Secundae autem cum quam
-- '' billud aliqua ex parte conuenit, quod utrobique adiectiuu cum proprio lici appellativo de quo dicit , in tribus cosentit,ut seu pra apparuit. Dii runt in eo, quod hic semper verbum particiae piumve intervcnit,ibi non. Rursus hic adiectivum natura senis persequitur, ni θ ut iam dictum est)interrogatiuum,inlinitum, uel rclatiuu isit:ibi alias sequitur, alias praecedit, ut Vir bonus,
bonafῖ turn Ni is, te aut patrui gentile uesit,quod sequi in
gis videtur propensam, plato Atheniensis,Virgilitis Mantu nus, Erasimus Rotero damus, Budaeus Parisiensis. Aut transsiliotanem utiquum sibi annexum habeat. nam tum sequi omnino pomtius debet,ut Vir ignarus omnium, hicino peritus rara . Partiacipium quoque scqui proprie videtur,ut Aristoteles ambulaus, FecundM M Plato riuuiquiis. Secundae uero cum tertia illud coli it,quod minia eas per transtillam interpretari nonnunquam licet, adiectiuo
102쪽
ipso uel prouocabulo uerso in neutra ,s appellativo in genitivum quae locutio, maioris etiam esse vehementiae videtur. Adierici iuuam tamen in hoc genere plaeruns generalem aliqua signitio care qualitatem solet. Quod genim sunt multuam,minimum, exim
glissim,pariesum,tantum,quantiam,aliqui nihil: ut, Multa maeditio,multum eruditionis:Paulula oper paululam operae: Maaior eloquentia,plus eloqucntiae: Ninor sapientia, minus sapienotiae. Vsurpantur tamen Cr alia ad eundem modwm, ut Quis aniamusquid animi: I d tempus, id temporis: A bditae res, abdita retarium.Relativi exemplum sit, Qui age quod agri. Cicero,Et militum quod haberent, ad uos deducerent. Sicuti contra in pauiscis,qualia sint mediusprimus, postremus, si mus cum Bnon αmis,si vilem transitivam per intransitivam terimus. Terentius, Nediam mulierem complectituri pro eo quod est, medium muralieris. Vergilius, Medios ex hone recepi. Cicero, Quibus in extremis scriptum erat. pro quarum in extremis. Idem, Ciam
ipsa prima aestite Euphrate transiturus sit. Illud secudae proin , T in UN'prium uidetur, quod latium declinabile eodem se actu recipit,
sed sγncategorem ut quidam vir doctus. Quartae illa priua Quartae si
tim sunt propria, primum quod dictio, quae appositi uicem suae P - stinet, quicquid illi succcsserit, cum proprio vel appcdativo, iapponitur, omnino collenit, potifimum si ea dictio adiectivum sit. ut Plinius, B oues animalium solae, etiam retro ambulantes, pascuntur. Idem de coturnicibus, Quem solae animalium sinistiunt praeter hominem. T Gentis Qui esse primos se omniummam volunt. Uri gilius, - Nemorumq; l oui quae maxima foridet Aesculus. Plinius, sequitur natura allium, qituru grandis
mi, Cr pene biaiarum genreis struthiocameli. At si participius Latias curra eo quod primo loco ponitur concordat. ut I vctimis de semiramide, Puri credita est. Plinius, Arescit ue in gemnias carbunculis similes, er igneo colore fulgentes, Lγncuriam uora catas.Trallias,Atque habitae Graijs oracula quercus. Alias caemg eo
103쪽
to DE EMEND. s TR Vc T. LIB. III. eo quodsuccedit. Liuius,Gens uniuersa Veneti appestati. ciceaero, Non omnis error, stultitia est dicenda. sunt tamen haec quotaque sigurari,cum iuilior omnino sit cum priore concordia. Deuinde quod appellativum, quod apponitur, interdum disidet ab eo cui apponitur. Alias numero, ut cum dictioni quae uoce sit pluralii,significato singularis,apponitur appellatiuu singulare cui sit etiam plurale: Thebae urbs Boeoti er T hebae sunt urbs Boeotie. Item contra cum singularem habenti apponitur appetilatio pluralis tantum numeri. Vergilius, Formosum pastor comodon ardebat Alexin Deliciis domιni. Difidet nonnunis
quam elusimodi appellativum Cr persona,ut cum pronomini primae uel secundae personae apponitur aliquid quod sit tertiae, ut Ego homuncio hoc non facerem s Et, Illi victor ego Cr TFrio conspectus in ostro, centum quadrjjugos agitabo ad fluminai currus. Quo genere quando duo sunt nominatiui, is qui prior natura est,i est, cui sit appositio, propterea uerbo quod sequiis tur,accidentia praescribet: quod is demum est, qui interrogativo Quis, vel Quid, cum uerbo praeponitur, restondet. ut in illo, Ego homuncio hoc non Acer Quis hoc non Acereis ego. Siaculi rursus alter nominatiuus repondet, cum eiusmodi quaestio participio Ens, quod in omni tali appositione est subauditum, postponitur:ut,Ego quis,uel ego ens quis,hoc non βατ sh
muncio. Itaque cum in utraque constructionsitum ea quae priamam intransitivam efficit, tum ea quae quartam, prior nominarutiuu subiecti siue basis uicem suctineat, merito in utraque acciri dentium legem ei quod astruitur, praescribit. Frustra igitur hie
recentiores nouam, Cr ueteribus tum Graecorum tum Latinoruinatastam constructionis figuram, euocationem suam excogitisrunt,quam siqua in tali dicendi genere esset auocationem poαtius appellarent. Sed quod de verbo post eiusmodi appositiorunem est praeceptum, idcin de prouocabulo Qui, sicubi id sequi tu est stituendum: quippe ad i quod prigs natura est, restrea
104쪽
DE CONs T. NON. ET PRON. roditur. Vergilius,Nos tua progenies msi quibus annuis arcem. Cicero, Hic ego ille uehemens confiul, qui uerbo ciues in exilium
eqcio, quaesiui a catilina. Idem in secunda quoque appositione seruabitur. Plinius de uiris illustribus, Ludos consualia simulau uit,ad quos cin utriusque sexus multitudo aduenisset, dato suis signo,uirgines ruptae sunt. Vergilius, ille ego qui quondam gracili modulatus auena carmen, er egresus sisluta vicina coeogi, Ut quavis avido pareret arua colono. Brutus ad cicerone,
Ego vero is sum ut istuc reuertaer qui non modo non seupplice, sed etiam coerceam ponulantes ut bi seupplicetur. Sicubi autenrebu,relatiuum ue in eiu modi locutione aliter Iegutur,Enu urige est,ut in figuris docebimus. Praeterea quod ubi infinitus moridus ijs quae apponutu interuenit, si nominatiuus sequatur, non debet accusativus ante infinitu praeponi,nec subaudiri nec conatra, si accusativus praecedat, nominatiuus sequi. Non enim aut
Volo ascribi primum,aut Volo me ascribi primus,dicus: sed μο- , r: irio me as Tibi primum, ex uolo ascribi primus. Hoc loco non illatiam.
alienum sit adscere, primi generis appositionem multiliri feri posse. Nam cr dictionis ad dictionem, ut seupra uidere litacet. Et sensius ad dictionem. ut in illo Ouidij, Unus erat toto naturae uultus in orbe, Q nem dixere chaos, rudis indigestis moles, Nec quicquam nisi pondus iners, congestis eodem, Non bene iunctarum discordia semina rerum. Quintilianus insuperius posito exemplo, cogitet oratorem institui, rem ardua,
etiam cum et 'mando nihil defuerit. E t integri sensus ad senis sum, ut Studes philosophis, id quod me magnopere delectat. Si modo hic appositio fit, cum aliter non succurrat talis generis exemplum. Interdin aliquot dictionum, siue imperficii sensus,ad sen*m perfictum. Vergilius, - coegi,Ut quamuis auido
parerent arua colono, Gratum opus agricolis. I dein, -Tris E mus ab alto I ii breuia Cr sγrtes urget, miserabile uisu. I na
105쪽
tere foetus. Et Horatiuue, Naxima pars ual ,pater er iuuenes
patre digni, Decipimur specie recti. Nec est in eiu inodi seris mone, quiuis uocandi uel subsistendi uerbu non adfit, quemad modu Cr Apollonio,Cr qui ab eo disjcedere nescit, Caesariesi Pri sciano uidetur,soloeciseus. Non indignu etiam scitu ei seri primam appositione modo sycciei ad genus Sa unius, In tugurio
mulieris ancille. Idem,Vrbem Romam sicuti ego accepi. Verg. Tum gemini fratres,Cτα cratiliusq;,acers corus. Nodo generis ad 1 eciem. Liuius, super Nn cum amnem. Idem, Prope Tdiberim uuium. Vergil. cratillusi acerq; Coras, Argiva iura ventus. Vtrobis tamen declarandae rei causa. Et voces quae sub unius personae repraefientatione construuntur, ad iam dictum modum, in orationem congerentur. N linc quemadmota quae ad
diuersas refruntur, inter se iungendae sint,idq; per singulas partes quae sic iungi possunt si agenida intcriectis,ubi occasio erit,
quae L utinae consuructionis sunt propria. Omnibus ira. Omnibus igitur transtiue coniunctis commune est, quod uox
22αφ' a qua trastilius personae fit, natura praecedere postulat eam, inquam transitus sit: Pater Pamphili, Filia chremetis. Dixi notura. nam si rhetorum structura axribus potius consulens, hoe non beruat , nihil id ad grammaticum. Excipienda sunt ab hoc praecepto interrogativa, relativa, Cr infinita ea quae subiuncta
uocauimus. praeterea negativa nomina, quae dictionem a quasi in ipsa transitus, una cum ijs quibus intransitiue adhaerent, nam tura praece sit. ut cui non risere parentes. Quemna hic laudati Vtrum inauus Onali digna tabella Quantas sollicitudines mihi ficiis N eminis insereri. Nulli dixeris. N xllum ne habes uiti sPriorem locum uindicat posscssior, quoties a posse ione sua in th fit transitus, scilicet quo fit rcciproco locus. Cicero, sed illum ulciscentur mores siui. παρ' 'μ Transeunt Appellatilla omnia in genitivos propriorum σου appell
106쪽
DE cONIT. NO M. ET PRON. roreppellativorum,eorum praecipue quae uel possentia personam exsibent, vel totius, vel em ad quod quicqllam quoquo modo spectat: codex Vergili , Caput ciceronta, Discipulus Plutonis,
Vmbra platani,Examen apum, Amphora uini, Iugerum agri, cibus hominis,Luteum ovi, clunes leporis. Ac uidentur quiadem omnes hi genitivi posessoris personam exhibere, proptera ea quod siquis per Prosopopoeiam ipsis loquelam det, singuli, quod sub nominatiuo est significatu,dicere situ positit: u Veragilius suum codicem; icero suum caput, Plato suum discipuis
Iuni utque ad eundem modum reliqui. Itaque Cp pcr posse tua pleraque est runtur,Euandrius et is,Ηerilis filius, Paterna dorinius. Appetiatiuorum uero in genitivos transitus etiam reciproaeca uel per se,uel additis adiectivis,uel pronominibus Apes huα
ius examinis alueiue,Vinum unius amphorae,Ager tritam iugorum, Homo vel hostes non multi cibi,sed multi loci: Onu pauisci lutei, L epus magnaram clunium, Proba antiqui moris fantarina. Q uae vci o ambigva diximus, quoties pro appς atiuis acciripiuntur,merito in genitivos, sicut appellativa,struntur Rex bonianam,Pater deorum, Pellex Ianorus. Aliquando in dativum. Lucanus,Vrbi pater est,urbi maritus.
Item Verbalia, potis imum quae sub appellativorum specie V Iab activis uerbis ducuntur: Amator studiora, Amatrix uirtutu, Tegmen agi, Textura virginis,Lectio praeceptoris, Vsus reru,
Dogma Platonis. Nec in hos modo genitivos,qui scilicet posio dentium,siue agentia speciem rcfruntsed etiam sicut ipsa tum actiue,tum pupiue accipi possunt, in alios qui patientius rei
exhibent, quos stre per ablativum cum praepositione De,inαterpreteris. Terent. pinor,invbericordia huius, nuptiaru sollicis titio: Tu in patris pudor, qui me tam leni passus est animo Us adhuc. pro pudor de patro, misericordia de basiet sollicitudo de nuptijs. Caesar, Multi ex nostris vulnerabitur, magnusq; inα
cesserat timor sagittiorum. Stallius, Sed gloriae inter ipsρs
107쪽
ios DE EMEND. s TR Vc T. LIB. III.
maximam certamen erat. cicero, N eque enim ualde aduentus eius qt opinio. seneca,N ullam xcit cometarum mentionem. pro de sagittariis,de gloria, de aduentu, de cometIS. In genitivum Transeunt in hunc casM Cr uaria adiectivoriam gener u
-u ιααι biti par itina omnia: Alter Aiacum,singulasorem,sola auium, Vimb nostrum,Quisque uel unusquisque uesbum. Et interrorigatiua qt dam: uti deorum Uter Atridarum Quot hominus Et particularia nonnulla,Quidam uel aliquio nostru Si quisis quum,uel ullus uestrum. E t quae particularia infinita diximus, ut quilibet,uel quiuis uestrum. Et quae infinita uniuersalia uocauimus,Quisqu:s fuit ille deorum,quicunque hominum. ILIud non ignorandum,partitiua quoties non habet cum quo ii transitive construuntur,a genitiuo qui sequiturigenussuum contrahere: quod ratione euenit. nam cum ex hιs sint, quae alteri
omnino adba ret,nisi cui haereant expostu sit, necessee est aliunde id mutuenturi sensus autem in ea, quam proposuimus rati
ne,nihil suggerit,nisi quod ex genitivo accipias:ut in illa exeis pisi, sola auium, Singulae soror . pro sola aues, de numeroauiam: Crsingula sorores,de numero sororum. Quoties vero cum aliquo intransitive conruuntur,ab eo quos genus, caete roru adiectivorum ritu,sortiuntur. N utatur partitivom genistivus,modo in ablativum cum praepositione in uel Ex. Oniadius in Arte, Est Deus e uobis alter,Cr alter erit. Modo cu De. infinitivorum ut I dem, Solus de superis, qui tua terga vides. Quae infinita ' biistis,i. subii ηri uocauimus,sive nomina sintsue adverbia, ea ex mo-Quid. dis uel subiunctivos uel potentiales perpetuo postulant. Terentia scio quid conere. Idem, Nec quid agam scio. haereo an aga. Vergilius, Natique uidebat uti bellites Pergama circum, Hac fugerent Graij,premeret Troiana iuuetus. cicero ad Atticium,
itaque id ipsum dubito,an excusationem aliquam ad Silium parem. Raro aliter legas,nisi aut mendum sit,ut in illo frtisse ad Atticium, Ille alter ita nihil est, ut plane quid erit, nesciat. ubi mol
108쪽
DE CONIT. NO M. ET PRO Mago uidetur scribendum. Aut apud poetas Graecorim more, qui huiusimodi particulus indicatiuis iungunt. ut Plautus,obstruatote quam blande mulieri palpabitur. Et Terentius in Ad
phu, Nunc vide utrum vis argentum recipere,an causam mediatari tu .E t alibi,Quid fiet rogas quae tamen figurate fiunt diis Ela,ut etiam Donatus sentire uidetur, qui in illo E unuchi, Viaden' otiu,Cr cibus quid faciat alienus Legitur,inquit E i quid facit,ut sit figura per modos, ro quid faciat. Et in illo Heorae, I dq; si nune commemorare uesim, quam fideli animo, Cr benitagno in illam, cr clementi licuere possum:Indicativum pro subis iunctivo positum esse ait,nempe Fui , pro fuerim. Autpriuatini
post unum aut alterum uerbum cuiusmodi fiunt Dico, Cr quaerim. Terentius, Qvin tu uno uerbo dic,quid est quod me uelis. FIartialis,Dic quotus es, quiti cupias coenare. ubi utriusque modi exemplum est. cicero ad Atticum, sed quaero quid illi opus erit, Athenis permutari ut posit. Quorum verborum, quanquamulta sunt exempIa,uidentur omnia dii linctione defindi posse,
nec praeceptum conuellere,si ea pon imperativum Dic , stitim adhibeatur. Sicuti in illa dicedinuru,quae non minus uellicare praeceptum uidetur, Nescio quis teneros oculas mihi scinat disgnos.Ordo ipse destridit a uitioscoculus 1iescio quis. Tale est illud plin , Tum mihi nescio quis in aurem fissurrauit. Nec si Gellius aliter nonnunquam loquitur ut in illo primi Iibri, viis
deo quous,e progressus est id mihi pro lage sit. In hoc tamen genere obseruasse uideor pro futuro subiunctiu periphrasin eis ius sequetius poni,ucluti pro scripseris,scripturassis:quod foro Se ob amphiboIogiam uitandam accidit. Cicero ad Atticum, Erct id scire cupio,quod ad tempus recte ad te scriberem, id est quandiu Romae futurassis. Idei Tu quaeso quid agas,ubi quoaque hoc tempore futurus sis,quales res Romae reliqueris,πα cura ut sciamus. Rarius per futuram ipsum. Quintilianus, Praeciis pue illa infigat animi quae in oeconomia,quae in decoro rerum,
109쪽
,io DE EMEND. sΤRVc T. LIB. III. quid personae cuique conuenerit. quanquam etiam conuenerit,
hoc loco absolutum videri futurum potest. His non obstitit, quae .iqui , per siqviscire sub Indicativo irruturi ut cicero ad Atticam, velim tamen siquid est de Antonij aduentu quod audieris, scriabus ad me. propterea quod Siquis, eiu modi infinitum non est. Raro eum subiunctivo. ut Idem Attico, Sed quaeso ut scribas
quam sepsime,non modo siquid scire, aut audieris : sed etiam siquid susticabere. Nisi illud Audieris, futuri etia absoluti dixeris. Acriter tamen attendendum in insinitis aliquando est, ne ςa' prouocabulum Q ni,nobis pro insinito impona ut Audiui quae legisti. ubi si Quae, ut prouocabulum ceperis, recte habet,pro illa quae legisti si pro infinito legeris, non Legisti, dicendum erat,sed legeris. Nam quoties accusativus praecedit, qui trans twm uerbi excipiat,omnino prouocabuli uox est, quae sub spe. eie Infiniti Q vis, sequitur. Infinitura enim cum suo uerbo, transitionem uerbi,accusatiui uice excipiunt. Atq; hac ratione illud Ouidij dcfinditur, E de s ut causani cur de coeleapibus ungue Sitq; quod a tergo , sitq; quod ante uitis. si illud cur, in Propter quam, solvis. Qui. Prouocabulum Qui, siue relatuum substititiae quo in
partibus inter pronomina propter veterum con uetudinem me minimus quoties continuato cum praecedentibus sermone legimiurobiunctim uerborum, quam indicatiuis sicquentius iungi uidetur. Vergilius, Omnia uentorum concurrere praelia uidi, Quae grauida late segete ab radicibus imis Sublime expulsum erueret,im turbine nigro Ferret hγems, culmum s leuem, stiisl pulusq; uolantes.Horatius, Dicitur Cr plaustris uexisse poematat Thestis, Quae caneret agerenis peruncti faecibus orae Ciae cero,Nam Pompeius non dubitat ea, quae de republica nuc senaliut,mibi ualde probari. Idem, Sum enim soliis, aut cum altero,
cui neque ad illos reditus sit neque ab ijs ipsis quicqui di spem ostendatur. Idem,Dices, Mid igitur proficis, qui anticipes eius
110쪽
DE CONST. NOM ET PRO rei molestia,quam triduo sciturus sis Legitur sic quoq; Cr c indicatiuis , sed mimis stequenter. ut I dem, Erunt in hos litoris, quas ad me PhilotimV3 scripserat. Idem, Quare eam meastyiactum Cr confictum luctu audies, existimato me stultitiae meae poenam fine granias quim euenti, quod ei crediderim, quem esse nefarium non putaram. Idem, Nunc illim qui pedem porta, quoad bonis cis Eustalcm fit, non extulerit, honore augeriri: me in cuius exercitu stem illius exercitus habuit, idem non
assequi, dedecus est nostr . I ii quo sermone si rem scribitur,
utriusque modi est exemplum. coniungitur sub eadem ratione Cr potetiali. VergiliM,Progeniem sed enim Troiano a sanguia ne duci Audierat,Tγrias olim quae uerteret arcta.Vbi uero tatis continuatio non est, indicativum potius ituit. VergiliusUrbs antiqua jit,Tγrij tenuere coloni, Qua I uno 'tur terris in gis omnibus unῶ Posthabita coluisse Samo. I dem, Nec procul hine Rhos muris tentoria uelis Agnoscit Iacomans, primo quae proditi somno Tγdides multa vastibat caede cruentus. Rusus ubi causam ignificat, subiunctivis tantum iungitur. Terentius in Andri satias sanus es, qui me id rogitess Idem in Phormione, Rogitis, qui tam audacis acinoris mihi sis coscius Verg. Nos delubra deum miseri,quibus kltimus esset a de dies, fisti uelamus stonde per urbem. I dem,Haud credo inuictus caleastibus duras Vitaleis carpis, TFriam qui adueneris urbe. corrinelius Nepos in uiri Pompeij Attici, At ire, qui amicis officia prae Enda sine fctione exinimaret, semperqr a talibus consita Iijs se remouisse rest)ondit siquid Brutus, c. Idem Corn. Neaepos, Atticus, qui ciuitatem conseruatam cuperet, pecuniam nutanteravit de suo. Quod siquando cum indicatiuis sic legitur,ram id arbitror. ut Cicero A it. E phesion ut uenerim tiost qui etiam nubi gratulatus es illius diei celcbritate. In hac loquendi figura, Quintilianus er alij illius aetatis,particulam V pro Vipolrirerilativo praeponunt. ut Quintiliam in primo restitutionum, Et omnia