Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

11쪽

αὐτοῖς δε γε ων μέγα κλέος καθ' Ἐλλάδα. και φιλοσόφων διατριβαῖς in τασμένα, χηλουν προειλόμεθα.

Τούτους δ αν ευροις αριθμω μεν οντας ληπτους, τι και πάντα χαλεπά φασιν εἶναι τα καλά, ου μην αλλα πρωτείοις των παρ' ' λησι φιλοσόφων τετιμημένους, - bδια την πολλην ευδοκίμησιν H δόξ τούς ὁμοιου καλύπτειν. Ου χρη δε θαυμάζειν εἰ και τὰ παρ Ἐβραίοις δόγματα δυνατὰν αἰναί φαμεν εσκευωρησθα αὐτοις,οτε μη μόνον τὰ λοιπὰ των μαθηματων Λιγυπτιους και - Xαλδαίους τά τε ἄλλα των βαρβάρων θνων συνιστανται ἀποσυλησαντες, αλ εισέτι και νυν αλισκονται τας

σφων αυτων εν συγγράμμασι φιλοτιμίας αποστεροῖντες αλληλους. Τὰς γουν των πέλας ὁ καθ' εἶς αὐτῶν λέξεις ὁμου και διαιωιας και ολας λόγων συντάξεις ὐποκλέψας, ως Ἀπ' αἰκείοις τό ις εσεμνύνατο Iηδὶ τοῖτον δὐπολάβης εμον εἶναι τον λογον αυτων γαρ τω πανσόφων ἀκούση πάλιν της εν λόγοις κλοπης αλληλους ἀπελεγχόντων. Tοῖτο δέ γε αυτό, ἐπείπερ παρ ωρμη - θημεν, ἀναγκαῖον πρωτον απάντων συνιοεῖν εις ελεγχον του των βηλουμένων τρόπου μεν οὐν μετερος Κλη φη εν κτω Στρωματεῖ την περι τούτου συστασιν clεἰς πλάτος ἀπηυθυνε. Tουτου δέ μοι πρώτου λαβων ἀνάγνωθι τὰς τοιάσδε φωνάς.

12쪽

χρώμενος, ἐπὶ τα ἐξης τρεφομαι.

Ταῖ ως ἐν προοιμίοις φησας τοὐς ελεγχους ξης

επάγει, παντοίαις κε χρημενος ἀποδείξεσι, και πρωτους γε τους ποιητα τα παρὰ των μοίων κεκλοφέναι διαπαραθέσεως των κάστου φωνῶν ευθύνει . ἰθ' ἐξης

Et ακολούθως 'Oρφεως Ἐρακλείτου IΠλάτωνος,5 IΠυθαγόρου, Προδοτου Θεοπόμπου, Θουκυοί Ου, Δημο- σθενους, Αἰσχίνου, Λυσίου Ἱσοκράτους, μυρίων αλλων

13쪽

παρατίθησιν, ων περιττον με καταλέγειν τὰς φωνάς, προκειμενης της τανορος γραφης ἐν γ μετὰ τους ἐλεγ χους των εἰρημενων αὐτα πάλιν φησίν '

Aυθις δε τούτοις ἐπαγαγων πλειστα ἀποδειξεις του λόγου, πάλιν τελευτων προστίθησι τάδε

14쪽

κα τα ἐξης. Τοῖτοις μ υρία συνάψας ὁ Κλημης κλεπτας γεγονεναι τοῖς Ελληνας ἀναμφιλεκτοις ελεγχοις κατεφώρασεν. 1 Εἰ δε σοι μη πιστος ουτος, τε της Ελληνικης καὶ αὐτος την βάρβαρον μοίως μῖν προτετιμηκως φιλοσοφίαν, και δὴ εάσθω, καίπερ υκ οικειας φωναῖς ταις δ αυτων 'Fλλη νων ἀπευθυνας τον λόγον Τί δ αν

15쪽

ναίων σου ψιλοσόφων Δεχου Ῥητα και τούτων τας 15 μαρτυρίας.

16쪽

1 αν καὶ τεροι πίσταντο περ αυτου και λεγον, Taῖτα καὶ αυτος ειπεν ' νυν δε τὶ ν κλοπην δηλην πεποίηκεν η του p. 465 ονόματος μετάθεσις. οῖς μεν a πράγμασι κέχρηται τοῖς αυτοῖς, τερον δ' ἄνομα μετενηνοχε Φερεκύδm γαρ τον Σύρων πεποίηκε ταυτα προλεγοντα Ου μόνον δε τούτω τω ὀνόματι aποκρύπτει την κλοπἹν, αλλα καὶ τόπων μεταθεσει o τε γαρ περὶ της προρρησεως οὐ σεισμοῖ εν εταποντίω π' Ἀνδρωνος

13 θεωρηθηναι καὶ την Συβάρειος λωσιν επι την εσσήνης μετατεθεικεν. Ινα δε τι δοκη λέγειν περιττόν, και οὐ ξένου προστεθεικε τουνομα ΙΠερίλαον αυτον καλεῖσθαι λεγων. aγω,

φησὶν ὁ Νικαγόρας, τοῖς Ἐλλγη 1 ικοῖς ἐντυγχήνων αυτοῖ τε καὶ

Φαρναβαρου προς γησίλαον συνόδου δι' 'Aπολλοφανους τοῖΚυζικηνοῖ, και a Gμφοῖν προς ἀλληλους ενσπόνδους διαλέξεις, ὰς εν ῆ τετάρτη Ξενοφων νέγραψε πάνυ χαριέντως και πρεπόντως ἀμφοῖν εις την ἐνδεκάτην των Ἐλληνικων μεταθεὶς ὁ Θεόπομπος αργά τε και Ἀκίνητα πεποίηκε καὶ ἄπρακτα Λόγου γὰρ δύναμιν καὶ δια την Ἀλοπην Ἀξεργασίαν Ἀμβάλλειν καὶ επὶδείκνυσθαι σπουδάζων, βραδυς και μέλλων aὶ vaβαλλομένω εοικὼς φαίνεται, καὶ το εμψυχον καὶ ἐνεργον το Ξενοφωντος δια φθείρων.Tαλ ειπόντος os ικαγόρου ὁ Ἀπολλώνιος. Και τί θαυμά- ζομεν, Ἀφη, in P Θεοπόμπου καὶ Ἐφόρου της Ἀλοπης πάθος Io αν εἰ Ο περ αυτοῖ πίσσανro BO II εἶπεν

17쪽

σθένους προς το χεῖρον διέστρες ε .

Και μετα βραχε φησί

18쪽

IO Γυνa ικες σμεν ἀθλιώτατον φυτόν, Θεοδεκτης it Ἀλκμαίων φησι Σaφὴς μεν εν βροτοῖσιν ἴμνῶτa λόγος, ως Ουδέν εστιν ἀθλιώτερον φυτον

ειπόντος Iδεώ θ ής κύρτιστος επιχθονίων γε iετ' ἀνδρων

19쪽

Ἀλλ im μη καὶ αυτος κλοπης ἄλλους αἰτιωμενος κλεπτης ὁλω dτους πραγμα υσaμενους τα περὶ τούτων μηνύσω Λυσιμαχουμεν εστ δι ΙΠερὶ της Ἐφόρου κλοπος, Ἀλκαῖος δέ, ὁ των λοιδόρων ἰαμβων και ἐπιγραμμάτων ποιητης, παρω0qK τας Ἐφόρου κλοπας ξελέκχθων, Πολλίωι ος δε πιστολη προς Σωτη- ρλαν Περὶ τῆς Κτ σίου λοπης, του δ' αὐτοῖ και Περὶ της ροδότου Κλοπης εστι βιβλίον, καὶ ε τω επιγραφομένω χ υταὶ πολλα περ Θεοπόμπου λέγεται, Ἀρητάδου τέ στι Περὶ Συνεμπτώσεως πραγματεὶ ε&ων τοιαυτ πολλά εστι γνωναι.

20쪽

τυχην περιπέπτωκα, Πρωτaγόρου τον Περὶ οὐ Oiπος ναγινωσκων Β λόγον, προς Ους ει το ὁ εἰσάγοντας τοιαυταις υτον εὐρίσκω χρώμει ον ὰπαντησεσιν Ἀσπούδασα γαρ υταῖς λέξεσι τα ρηθέντα μνημονεύειν.

Και ταυτ εἰπων δια πλειόνων τίθησι τὰς ἀποδείξεις. Αλλ ὁποῖος μεν των Ελληνικῶν συγγραφέων ὁ τρόπος οτι τε οὐδἐ του καθ' ἐαυτων ἐφείσαντο ἐλεγχου, ἀρκεῖν ἀπο μυρίων γουμαι τα εἰρημένα. τι δε εἰς προπαρασκευην της ἀπο των βραῖκων λόγων ἐπιρρυείσης ει. Ἐλληνας φελείας inin μοι βοκεῖ ,αι 'ναγκαίως io καθόλου 'τασαὶ ἀποδεῖξαι 'ηὐ βοωμέν - Ελλη νων παιδείαν τε και φιλοσοφίαν, τά τε πρῶτα αυτων μαθηματα, και τὰ σεμνα της λογικης επιστημἹς ἀπο

βαρβάρων αὐτοῖς συμπεφορημένα, ς αν μηκέθ ημινεπιμέμφοιτό τις αυτων, ὁτι δὴ τὴν παρα τοῖς βαρβάροις

εὐσέβειάν τε και φιλοσοφίαν των παρ αυτοῖς σεμνων προτετιμήκαμεν.

4. 'Οτι μὴ ἄνευ λογου σώφρονος δεύτερα θεμενοι τὰ της Ελλη νων φιλοσοφίας την παρ ωραίοις θεολογίαν

προτετιμηκαμεν, γνοίης αν μαθὼν, και αυτῶν Ἐλλη-