Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

21쪽

καί τι πλέον καὶ μῶζον της πανδημου περὶ θεῶν ἀκοης 5οια ηθεντες οὐδ' ἐτερα των παρὰ τοῖς Ἐβραίοις προκεκυρωμένων χφεῖρον ἀληθη δόγματα. Οἱ μεν γαρ

ἄλλην ἄλλως ποικίλαις ψευδοδοξιαις δεπαχθέντες εις βυθον ἀδολεσχιας περιετράπησαν, i P δέ ,ε ποσῶς ευγνωμονι λογισμω κεχ ημένοι, ἐν οἱ της τἀληθους p. 469εφηψαντο καταληψεως, ἐν τουτοις της Ἐβραίων ,οινωνοι πεφήνασι διδασκαλίας. Εἰκος οὐ πολυμαθεῖς γεγονότας, τά τε των ε θνῶν νόμιμά τε καὶ μαθηματα περιεργότερον, τακότας, καὶ την των δηλουμένων μη , ἀγνοησαι φιλοσοφίαν, νέους μεν τω υόνω ἰς ἔπος εἰπεῖν, ἁπάντων οὐχ Ἐβραίων μόνον, ουδέ γε Φοινίκων, και Λιγυπτίων, ἀλλα και αυτῶν τῶν παλαιῶν Ἐλλη νων

φύντας Οἱ τὰ μεν ε Φοινίκης Κάδμος ὁ Ἀγηνορος, tir δ' u Aιγύπτου περὶ θεῶν, η καί ποθεν ἄλλοθεν,

μυστηρια και τελετάς, ξοάνων τε ἱδρύσεις, καὶ μνους, ωοάς τε καὶ ἐπωδάς, ητοι ὁ Θράκιος Ορφεύς. η καί τις ετ ος Ἐλλην η βάρβαρος, της πλάνης αρχηγοὶ γενόμενοι, συνεστησαντο τούτων γὰρ οὐδένας και αὐτοὶ ἄν

ὁμολογησαιεν Ἐλληνες παλαιοτέρους εἰδε,αι Πρῶτονγοῖν απάντων Ορφέα, αἰτά δε Λίνον κἄπειτα Ῥου- σω ον, ἀμφι τὰ Τρωῖκὰ γενομένους ' μικρω πρόσθενηκμακέναι φασίν. Ἀλλα κατά γε τούτους πλέον υδὸν cτης Φοινίκων και Λιγυπτίων πολυπλανοῖς θεολογίας παρὰ τοῖς Ἐλλησιν ἐπολιτευετο Καὶ δὴ καὶ ε τοις

λοιποῖς ἔθνεσι, κατὰ πάσας χώρας τε καὶ πόλεις, εν τε ιεροι και μυστηρίοις, αυτὰ η ταῖτα καὶ σα τούτοις 3ομοια παρεφυλαττετο Πολὐ γοῖν παρὰ τοῖς ἀσιν ὁ προοηλωθεὶς περὶ θεῶν κράτει λόγος νεω τε περικαλ-

22쪽

λεις, παντοιο ις αγαλμασι και αναθημασι κεκοσμημε ι,

παρα τοῖς πασιν ξησκηντο Ἀταρ η καὶ ξόανα παν- , τοίας λης ει πασαν θν των ζώων δεα τετυπωμενα Lφιλοκάλως ἐξείργαστο Ναι μην καὶ μαντείων πλείστη

τις η και φθονος παρα τοῖς πασι περιουσία. Σεμνός

γε μην τις και μεγας θεος παρα τοῖς Ελλησι διαφερόντως το τηνικάδε μάλιστα η ακμάζων. ὁ Πύθιος και ὁ Κλάριος και ὁ Δωδωναῖος εἶτα δε Ἀμφιάρεως καιAμφίλοχος, και επι τούτοις μυρίος αλλο επιρρεων ησμωδῶν μαλλον η ποιητῶν τε και ρα λωδῶν χλος. Ω ν μακροῖς πο υστερον χρόνοις ει πιληνας παρελθουσα φιλοσοφία, μηδεν τῶν αυτ προσηκόντων παρὰ ao τοῖς προπατορσιν ευροῖσα, τα μεν σεμνὰ και παλαιὰ της πατρόθεν εις αυτους κούσης θεολογίας, αυτ τε τὰ θαυμαστὰ και παρὰ πῆσι βοώμενα θεῖά τε και χρη- P. 47 στηρια, εργω περιττα και ανωφελη κατελάμβανε Διοταῖτα μεν εις δεύτερον ἀνεβάλλετο, ως ἄν οὐδὸν αυτθπρος την τῶν ναγκαίων και αληθῶν εἴρεσιν λυσιτελεῖν

δυνάμενα τὰ δε θνεια λοιπον και βάρβαρα, οἶ τις

γυμνη και Οικείων πτωχεύουσα λόγων τε και μαθημάτων, περιIει διερευνωμενη, τά τε χρήσιμα παντα χόθεν αυτὴ πορίζουσα συναγουσα τε και ερανιζομενη, τι ποτε παρ καστοις εὐροι τῶν θνῶν Ου γὰρ υν

μόνα τὰ της ἀληθους θεολογίας λείποντα κατεμάνθανε

h τοις Ἀλησιν, ἀλλα και τῶν αλλων τεχνῶν τε καιεπιστημῶν τα βιωφελεστατα Συνομολογουσί γέ τοι Ελληνες αὐτοι, μετα γε Ορφεα Λινον τε και Ουσαιον, o G πάντων μάλιστα θεολόγων παλαιότατοί τε και πρῶτοι κατηρξαν αὐτοῖς της πολυθεου πλάνης, τους

23쪽

επτὰ παμ αὐτοῖς ἄνδρας επὶ σοφία θαυμασθηναι, ἴς δη καὶ ἐπονομάσαι σοφους Ἀμφὶ Κῖρον δε οἶδε του ΙΠερσων ηκμασαν βασιλεα Ουτος δ' ην ὁ χρόνος, ἐνω των πα- Ἐβραίοις προφητῶν οὐ παντων στατοι προεφητευον, των μεν Τρωικων στερον Ἀτεσι πλεοντὶ ξακοσίοις, της δε Ῥωσέως ηλικίας ου ελαττον ηχιλίοις πεντακοσίοις γενόμενοι. Tοῖτο δέ σοι τὰς των χρόνων ἀναγραφας μικρον στερον διιόντι καταφανες εσται Ἐνταῖ θά που νέοι - όνω οι ἐπτα γενόμενοι σοφοὶ ἐπὶ κατορθώσει μνημονεύονται ἀγωγης τῆς θι - κωτέρας, ων πλεον οὐδε των βοωμένων ποφθεγμάτων

μνημονεύεται Uψὸ δέ ὰὐ καὶ μἀλλον τοῖς χρόνοις υποβεβηκότες οὐ παρ' 'Eλλησι φιλόσοφοι βιαπρέψαι ομνημονεύονται Iυθαγόρας πρῶτος Φερεκύδου dγνώριμος, πο ' φιλοσοφία ἀνευρων ονομα, ἰς μεντινες, Σαμιος, Δ δ' τεροι φασι, υρρηνος ν' τινες δε αυτον Σύριον ούριον εἰναι λεγουσιν όστε σε βαρβαρον, 'λλ' οὐχ Ἐλληνα γεγονέναι ὁμολογεῖν πον επρῶτον τῶν φιλοσόφων, ανα στόμα παντων Ἐλληνωναδόμενον. Καὶ τον Φερεκύδην δε Σύριον ἀναγράφουσιν, - μαθητεῖσαι πον IIυθαγόραν φασίν. Ου μόνω δε τουτω συγγενέσθαι ὁ ΙΠυθαγόρας λέγεται, διατρίψαι δὸκαι παρὰ τοῖς IΠερσῶν φάγοις. και τοῖς Λιγυπτιων οδε προφηται μαθητεῖσαι, καθ ο όνον Ἐβραίων οἱ μεν επ' Αἰγύπτου, οἱ δ' πὶ Βαβυλῶνος φαίνονται την μετοικίαν πεποιημένοι. Ἀλλα γαρ ὁ δηλούμενος, τα παρ' p. 4 1ἐκάστοις σοφὰ πολυπραγμονῶν, πηλθε Βαβυλῶνα και

Λιγυπτον και πῆσαν την IΠερσῶν, τοῖς τε μαγοις καιτοις ἱερευσι μαθητευόμενος ἀκηκοέναι τε προς τούτοις

Βραγ μάνων ἱστόρηται Ινδῶν δέ εἰσιν Ουτοι φιλόσοφοι s

24쪽

καὶ παρ ων με ἀστρολογίαν, παρ ων δ γεωμετρίαν, ἀριθμητικην τε παρ ἐτέρων κώ μουσικην, και ἄλλα

παρ' ἄλλων συλλεξάμενος, φόνον παρα πων ψοφωνt, Ἐλλη νων σχεν Οὐδεν, πενία σοφίας καὶ απορία συνοι -

κουντων εμπαλιν δ' οἶν των ε θεν αυτω πεπορισμένων αιτιος αυτος της μαθησεως κατεστη τοῖς Ελλησιν.

μεν υν ΙΠυθαγόρας τοιοῖτος. Πρώτη δ' κ της τουτου διαδοχης η κληθεῖσα ταλικη φιλοσοφία συνεστη, της επωνυμίας ε της κατα την Ιταλίαν διατριβης ἀξιωθεῖσα με ην η ἀπο Θαλοῖ οὐ των πτα σοφωνενος ωνικη προσαγορευθεῖσα κἄπειτα η λεατικη,

E ενοφανην τον Κολοφώνιον πατερ επιγραψαμεVη.1 Αλλα και ὁ Θαλης, - τινες ιστοροῖσι. Φοῖνιξ Αν ὐὼς δε τινες πειληφασι, Μιλησιος Αιγυπτίων δε καιουτος λεγεται τοῖς προφηται συμβεβληκεναι. Σόλωναδε και αυτον των πτα σοφων, ν δ και λόγος θη- ναίοις νομοθετησαι, Αἰγυπτίοις ομοίως φησὶν ὁ ΓΠλάτων προσεσχηκέναι, πηνίκα πάλιν κουν βραῖοι την

βαρβάρου παιδευόμενον εν οἶς φησιν ὁ Αἰγύπτιος προς αυτόν, 'D Σόλων, Σόλων 'Eλληνες ἀεὶ παιδες στε, γερων δε Ἐλλη νων ουδ εις, . . . οὐδέ ἐστι παρ' μῖν d χρόνω πολιον μάθημα. Και οἶτος δε ὁ Πλάτων τοῖς εν ταλία IΠυθαγορείοις σχολάσας, ου μόνη τ παρατουτοις ρκεσθη διατριβ9, λεγεται δε παραι εἰς ι-

γυπτον, και θ τούτων φιλοσοφία πλεῖστον ἀναθεῖναι χθόνον Τοῖτο τοι και αυτος τοῖς βαρβαροι πολλαχοῖτων ἰδίων λόγων φαρτυρεῖ Ἀμ μοι δοκεῖ ποιων , και

25쪽

τὰ καλλι- εμπορεύεσθαι εἰς φιλοσοφίαν παρα των βαρβάρων εὐγνωμόνως ου ἀπαρνούμενος. Ἀκουσαι δ' ἡον αὐτοὶ πολλαχοῖ μεν πάρεστιν, ου μην ἀλλακα ἐν Ἐπινομίδι , Συρων ὁμοῖν και Αἰγυπτίων δε πη io

Ταῖτα ὁ Πλάτων Και Δημόκριτος δε τι πρότερον του Βαβυλωνίων λόγους θικους πεποιησθαι λεγεται. Και που σεμνυνόμενος περ εαυτου φησίν

26쪽

Επηλθε γα και οἶτος Βαβυλῶνά τε και την Περσίδα και Αἴγυπτον, τοῖς τε Αἰγυπτίοις και τοῖς ἱερευσιμαθητεύων. Τί δ' ει σοι καταλεγοιμ. Ἐράκλειτον και τοῖς ἄλλους Ἐλλήνων, δι' ων ἀπελεγχεται n αρ' Ελλησι πολιτεία τοι μακρον αιωνα πτωχ εύουσα, και

γυμνη παντος μαθηματος ἀπολειφθεῖσα Ιεροῖς μενουν Θεων, ἀγάλμασί τε και ἀφιδρυμασι, μαντείαις τε και χρησμοῖς, και τω πολλω τύφω των λαοπλάνων δαι μόνων καλλωπίζετο, σοφίας δἰ ἀληθοῖς και μαθηματος βιωφελους εἰς το παντελες εχηρευεν Οὐδέ τι προς αγαθων λόγων ευρεσιν αυτοῖς τα χρηστα χρηστήρια συνεβάλλετο ἀλλ' οὐδ αυτος ὁ θαυμαστος Πυθιος εις φιλοσοφίαν αυτοῖς το παράπαν φελει, οὐδέ τις αλλος

θεων αὐτοις εις αναγκαίου τινος πιτηδευσιν συνήργει

5 αλώμενοι δε δε κἀκεῖσε, και τον βίον παντα περιτρέχοντες ἀλλοτρίοις πτίλοις σφῆς αυτοῖς φαίδρυνον κατὰ τον μῖθον στε αὐτοῖς O την πῆσαν φιλοσοφίαν ξ εράνου συστηναι. λλα γαρ προ αλλων ἀποματτόμενοι μαθήματα γεωμετρίαν με παρ Ἀἰγυπ-1 τίων σχον, ἀστρολογίαν δε παρὰ αλδαίων, και αὐ πάλιν τερα παρ τερων Ουδὸν δε παρά τισιν ἄλλοις

οἷόν τινες αυτῶν το παρ βραίοις γαθον ευροντο. Τοῖτο δε ην η o των λων Θεοῖ γνῶσις, και η των p. 473 οἰκείων θεων κατάγνωσις, ην μικρον σον ὁ λογος προῖων πιδείξει. Τοσοῖτον δε επι του παρόντος τοῖς εντυγχάνουσιν Ἀπισημαίνεται,- ου μόνης στέρηντο

της ἀληθοῖς θεολογίας ι παλαιοι των Ἐλλήνων, αλλα

27쪽

κα των φιλοσοφία λυσιτελουντων μαθημάτων, και Ουδῆ ε

ἐπιτηδευμάτων. Nγουμαι δε μοι τηνδε συμβαλεῖσθαι

την σημείωσιν εἰς ἀπόδειξιν του προκειμένου σκοπου εἰ βν πρόκειται 'ον ἀπολογισμον ποσχειν που μηἀλόγως μὰς την παρ' Ἐβραίοις θεολογίαν, και την Ioo ἄν αυτοὶ φαῖεν, βάρβαρον της Ἐλληνικης προτετιμηκέναι φιλοσοφίας. E γοῖν φθεῖεν αυτοι πολυ προ- bτερον τὰ πάντα παρὰ βαρβάρων σκευωρημενοι, μηOενδε μηδ' ἰλως παρὰ των ικείων θεων εἰς φιλοσοφιανωφελημενοι, πιλλὶ και ποῖό θεοῖς αυτων ενδίκως πι- μεμψάμενοι, καί τινες δια ταῖτα ἀθεότητα μὰλλον της ετων Ῥεων θεραπείας προτετιμηκότες. τί λοιπονημὰς πιμεμφεσθαι, ουχὶ δε ἀποδέ xεσθαι και επαινεῖν,οτι πω κρεῖττον ἀγαπησαντες, φὰλλο - δε πω μόνον ἀληθες εὐρόντες και ἀπειληφότες του λευδους ἀνεχω - ρησαμεν, υτ ει ἄθεον λογισμον τοῖς σοφοῖς Ελλη- νων μοίως περιτραπεντες, ἴτε πάλιν τοῖς θαυμαστοῖς παραπλησίως φιλοσόφοις ἀναμὶξ την πλάμην την πολύ- θεον τη γνώσει του επὶ πάντων Θεοῖ φυραντες, ουο γετ, ψεῖδος ἄμα πω ἀληθεῖ συγ χεαντες , Ἀλλα μηπω ταῖτα, κεῖνα δέ μοι πρωτον δίελθε, δι ων Ἐλληνες τὰ πάντα σεσυληκεναι βαρβάρους, ου μόνα τὰ φιλόσοφα μαθηματα, αλλὰ και τὰς κοινὰς και βιωφελεῖς ευρεσεις ἀπελεγχονται. 5. ΙΠρωτος τοιγαροῖ ὁ τὰ κοινὰ γράμματα, αυτ δηχτὰ πρῶτα ης γραμματικης στοιχ εια, Ἐλλησιν εισηγησάμενος Κάδμος, ο γενος Φοῖνιξ ην, θεν και Φοινικηῖα τὰ γράμματά τινες τῶν παλαιῶν πικεκληκασιν.

28쪽

Εἰσι o οι Συρους γράμματα πινοησαι πρωτου- λε γουσι Σύροι δ αν εἱεν κα Ἐβραῖοι, την γείτονα P. 474 Φοινικης, και αυτην Ο μεν παλαιον Φοινικην, μετέπειτα Ο Ιουοαίαν, καθ' ημὰς δε Ιαλαιστίνην νομα- ζομενην, οἰκησαντες. D. καὶ μαλιστα ου ἀλλοτρία φαινεται Wτων Ελληνικῶν γραμματων φων Ἐκαστον γουν των στοιχείων παρ αὐτοῖς κατά τινος σημαντικης διανοίας την προσηγορίαν φερει, περ υκ ενεστιν

εὐρεῖν παρὰ τοι Ἐλλησι δι και μάλιστα μη ντα ἴδια Ἐλλήνων ὁμολογεῖται Ἐστι δε τὰ πάντα παρti Ἐβραίοις στοιχεῖα δυο και εἴκοσιν. D. τ μεν πρῶτόν εστιν Αλφ, o μεταληφθὸν εις την Ελλάδα φωνην λεγοιτ αν μάθησις το δε δεύτερον Βηθ, μεθερμηνευεται οἴκου τω τρίτον Γίμελ ὁ εστ πλη-5 ρωσις το τεταρτον Δελθ, Ο ση χαίνει δέλτων τοπεμπτον , ο εστιν αὐτη. μου δε τὰ πάντα παρτίζει τοιαυτην τινὰ διά ιαν, Μάθησις οἴκου, πληρωσις δελτων αυτη. ἰτα μετὰ ταὐτά ἐστι στοιχεῖον κτον, λεγόμενον παρ αὐτοῖς οὐαυ, o εστιν ν αυτθ επειτα

Σάμ χ ο ερμηνεύεται βοηθεια ιν τ λεγόμενον, ξαυτῶν αιωνία βοήθεια. πι τούτοις o Aῖν Ο μεταληφθεν σημαίνει πηγην η φθαλμόν επειτα το η, io στόμα. Eιθ' ξης το Σάδη, δικαιοσύνην' - η διάνοια

29쪽

Exo I et η διάνοια, Κλησις κεφαλῆς καὶ δόντων

σημεῖα. Και παρα μεν Ἐβραίοις τοιάδε τίς εστιν των στοιχείων μετάφρασις καὶ ερμηνεία. λόγου βιάνοιαν ἀπαρτίζουσα I των στοιχείων μαθήσει τε καὶ επαγγελία προσήκουσαν. O ὁμοιον δ' υκ αν ευροι Io παρ' 'Eλλησιν, οθεν, ως φην, ομολογεῖν πινάγκη μὴ οντα οἰκεῖ Ἐλλήνων. παραπεποιημενα βλ ἄντικρυς ἀπ της βαρβάρου φωνῆς. Και in αυτῆς Ἀλεγχεταιτης καθ ήκαστον στοιχεῖον επωνυμίας. a γαρ του P. 475

και οσα τούτοις παραπλήσια. στε ἀναμφιλεκτον εεἰναι το μὴ Ἐλλήνων οικείας εἰναι τὰς τοιάσδε φωνάς 'Εβραίων αρα παρ οἱ καὶ σημαῖνόν τι καστον αὐτων

ἀποδείκνυται Παρὰ I τουτοις πρώτοις ἀρξάμενα, προῆλθεν εἴς τε ἄλλους, καὶ δὴ καὶ ις Ἐλληνας αὐταμεν ουν μοι περὶ των πρωτων στοι χείων Ῥήσθω. Tῆς io δ' αυτῆς μιν ποθεσεως φαψάμενος και ὁ Κλήμης,

επακουσον α φησιν 6. Πατρικην δε Ἀπιν Αἰγύπτιον, . . . μετα δε ταῖτα Ἀσκλη- AH

30쪽

ΚΛΗ λογίαν δε πρωτοι εἰς νθρώπους ξηινεγκαν Αἰγυπτιοι, ομοίως δὲ