장음표시 사용
371쪽
Petimus tandem ut ordo ecclesiasticus, in quibuscunque ei sum rit necesse rigorem salutis humanae exerere, per potestatem uestram et per ministerium ministrorum dominationis uestrae secundum antiis quam consuetudinem suum uigorem recipiat, et populi generalitas una cum ecclesiastica deuotione iudicium , quod honor Regis diligit, et iustitiam, qua thronus eius firmatur, per dispositionem uestram suscipiat; seu admonitione atque consilio sacerdotali uestra sublimitas, et quisque in quolibet statu uel ordine, de rapinis et ceteris . quae discordiae malo acciderunt, praeteritis erroribus poenitudinem gerat, et Domini reconciliationem expostulet. Quam tacite omnis qui quaesierit inueniet, si in loco discordiae plantata fuerit caritas. quae cooperit multitudinem peccatorum, eumque potius quam nos Lue, Io. in consilio, non nostro, sed Dei attendatis, qui dixit: Qui Mu audit, Nutri Io. me audit; et qui uos emit, me Ipernit. Non erum uos estis qui loquim,
ni, sed piritus patris uestri qui loquitur in uobis.
Conventus apud Marsnam LHaec quae sequuntur Capitula acta sunt quando tres Reges fratres, Hlotharius scilicet, Hludouuvicus, et Karolus, simul conuenerunt secus municipium Trejectum, in loco qui dicitur Marma, anno incarnationis dominicariDCCCXLUIl. per mensem Rebruarium. quae etiam capitula singulorum adnuntiationes sequuntur.
De pace et concordia atque unanimitate trium fratrum et Regum inter se, et quod uerissimo et non ficto caritatis uinculo sint uniti , et ut nullus deinceps scandalorum inter eos occasiones serere pulli .
372쪽
Vt nemo per quamlibet cupiditatem leges pacis in cuiuslibet eorum regno conuellere praesumat. Quod si facere praesumpserit, communem ab eis ultionem incurrat.
Vt Ecclesiae Christi per omne eorum regnum pristinam dignitatem honoremque retineant ; et quicquid superstite Domno Hludouvico Imperatore iure legitimo possederunt, absque ulla deminutione recipiant. U. Vt singulis eorum fidelibus talis lex conseruetur, qualem temporibus priorum Regum et praecipue aui patrisque eorum habuisse noscuntur, si tamen et ipsi pristinam fidem erga ipsos conseruent.
Vt rapinae et depraedationes, quae quasi iure legitimo hactenus factae sunt, penitus interdicantur, et nemo se impune post haec eas praesumere posse considat.
Vt in singulis partibus regni Missi idonei constituantur, qui que clas pauperum et oppressones siue quorumcunque causas examinare et secundum legis aequitatem ualeant definire. Et si ab uno in aliud regnum huiusmodi praesumptores confugerint, ibi similiter op
Ut nullus in omni eorum regno deinceps raptum sacere praesumat. Aut si secerit, legaliter puniatur.
Ut Regum filii legitimam hereditatem regni secundum definitas praesenti tempore portiones post eos retineant, et hoc quicunque ex his fratribus superstes fratribus fuerit consentiat; si tamen ipsi nepotes patruis obedientes esse consenserint.
373쪽
Ut legati ad Ducem Brittonum mittantur, qui de communi ediga eos obseruatione pacis eum cCmmoneant.
Ut similiter ad Regem Nordmannorum legati mittantur, qui eum contestentur, quod aut pacem seruare studebit, aut communiter eos infensos habebit. AEnuntiatio Domni IIIotharii. Nobis et fratribus nostris uisum fuit ut ad Dei uoluntatem quaerendam qualiter sancta Ecclesia recuperata esse possit, et pacem et nos ac uos et iste populus Christianus habere possimus, nos simul coris iungeremus, sicut nunc fecimus, et sic simus inter nos sicut fratres perrectum esse debent. Et pro certo illud sciatis, quia gratias Deo se sumus et sic permanere adiuuante Deo in ante uolumus, et in consilio et in auxilio unusquisque erga alterum parati sumus adiutorium ferre, sicut fratres in Dei uoluntate et communi prosectu facere debent , in quibuscunque potuerimus. AEnuntiatis Domni uiamici. I. Sciatis quia fratres nostri et nos nostros Missos ad communem nepotem nostrum in Aquitaniam mittimus, et ei taIes comitatus designatos mandamus, in quibus ipse cum suis interim susscientis esse possit, et fideles dilecti fratris nostri Karoli de illo regno pacem
habere possint, usque dum idem nepos noster ad commune placitum nostrum ueniat, ad quod cum tali securitate a nobis accepta eum uenire mandamus ut sanus uenire et sanus stare et sanus reuerti, quantum illum Deus saluare uoluerit, possit. Et si tunc nostrum consilium audire uoluerit, uolumus cum Dei adiutorio et uestro consilio considerare quomodo melius secundum communem prosectum et utilitatem in ante esse possit. Et si nostrum consilium audire non uoluerit, tunc sicut melius cum Dei adiutorio et uestro consilio inuenire potuerimus, exinde agere uolumus. II. Sciatis etiam quia similiter Missos nostros ad Brittones mitatimus , et illos ad communem prosectum et pacem hortamur. Quis auis
374쪽
s audierint, aut non audierint, cum Dei adiutorio et uestro consilio
III. Sciatis quia communiter Missos nostros ad Nord mannos Pro pace accipienda mittimus. IV. Sciatis etiam quia dilestiis frater noster Hlotharius Missos suos ad suos homines transmittit qui usque modo in contrarietatem dilecti fratris nostri Karoli fuerunt, et illis mandat ut per nullum ingenium in ante, sicut de Dei et sua gratia gaudere uolunt, in illius et fidelium eius contrarietatem aliquid faciant. V. Et sciatis quia uolumus ut res Ecclesiarum, in cuiuscunque regno caput fuerit, tam de episcopalibus, quam de abbatiis, sine ulla contradiJtione rectores ipsarum Ecclesiarum, sicut tempore Domni ac genitoris nostri fecerunt, illas possideant. Ul. Similiter et de episcopalibus et monasteriis, ubicunque in nostro communi regno aliter est modo quam debeat, uolumus una
cum Dei adiutorio illud emendare, et Ecclesia Dei suum honorem debitum habere possit, et populus suam legem et iustitiam habeat. Adnuntiatio Groli. I. Sciatis quia dilecti fratres nostri et nos communiter nostrum placitum ad Missam sancti Iohannis apud Parisium condictum habemus, ubi de istis quae illi modo dixerunt et ceteris quae ad Dei u
luntatem et nostrum ac uestrum communem prosectum inuenire potuerimus consideremus et una cum Dei adiutorio ad effectum perducamus. Et uolumus ut ab hine in ante, ubicunque unusquisque fuerit, cum pace consistat, et ad illud placitum cum pace unusquisque ueniat: quia in istis miseriis et rapinis usque modo multum Deum onfendimus. Unde nobis Dei misericordiam deprecari satis necessi rium esse cognoicimus. II. Uolumus etiam ut unusquisque liber homo in nostro regno seniorem qualem uoluerit in nobis et in nostris fidelibus accipiat. IlI. Mandamus etiam ut nullus homo seniorem suum si Re iusta ratione dimittat, nec aliquis eum recipiat nisi sicut tempore antecessorum nostrorum consuetudo fuit. IU. Et uolumus ut sciatis quia nos fidelibus nostris rectum consentire uolumus, et contra rationem eis facere non uolumus. Et similiter uos ac ceteros fideles nostros admonemus, ut uos uestris hominibus rectum consentiatis, et contra rationem illis non faciatis.
375쪽
331 DOCUMEN ΤΛ. U. Et uolumus ut cuiuscunque nostrum homo, in cuiuscunque regno sit, cum seniore suo in hostem uel aliis suis utilitatibus pergat; nisi talis regni inuasio quam laniuveri dicunt, quod absit, acciderit, ut omnis populus illius regni ad eam repellendam communiter peris
HARDUINI Act. conciliorum Tom. V pag. s. Concilium Moguntinum sub Rabano archiepiscopo, pro iuribus et immunitatibus ecclesiasticis celebratum, anno Domini
DCCCXLVII. Domino serenissimo et Christianissem regi Ludovico uerae religionis fra-nuispino rectori, ac defensori sanctae Dei eccissae, una cum uxore et prole sua, eiusque fidelibus, uita et salus, honor et benedictio, cum victoria sne e mansura. Dignissimae reuerentiae uestrae patefecimus nos humillimi famuli uestri, Rabanus uidelicet Moguntiacensis ecclesiae indignus archiepiscopus, cum coepiscopis meis, qui ad praedictae ecclesiae dioecesim pertinent, hoc est, Samuele, Morbaldo, Baturato, Flebone, Gorbratho, Hemmone, Waligario, Ansgario, Oigario, Lanione,
Salomone et Gebehardo, cum reliquis collegis nostris chorepiscopis, abbatibus, monachis, presbyteris, et ceteris ecclesiasticis ordinibus: quia uenimus secundum iussionem uestram in ciuitatem Moguntiam: ibique pariter adunati, post triduanum ieiunium, quod cum litaniis celebrauimus, diuinam suppliciter postulantes clementiam, quatenus sancta gratia sua conuentum et actionem ipsius synodi sibi accepta-hilem facere dignaretur, et Christiano populo prosicientem ad salutem et uitam perpetuam, uobisque ad aeternum honorem et gloriam. Ubi etiam decrevimus, ut singulis parochiis per episcopos et clericos, per abbates et monachos, oratio pro uobis et pro uestra coniuge, simul prole nobilissima fieret: cuius orationis summa est, Missarum tria millia et quingenta, et psalteriorum mille septingenta: hoc omni deuotione postulantes, ut Deus omnipotens diuturnam uobis sanitatem ac prosperitatem concedat, regnumque uestrum diu
376쪽
333stabiliat ab omni hoste desensium in terra, postque huius uitae terminum in regno coelesti gloriam uobis simul cum sanctis suis concedat sempiternam. Tunc uero considentes in claustro sancti Albani martyris, secundum morem illum, quo priscis temporibus sub Carolo Imperatore Hildebaldus et Richolphus cum ceteris episcopis et ah
batibus illuc conuenientibus fecerunt, et coepimus in Dei nomine communi consensu et uoluntate tractare pariter de statu uerae religionis , atque utilitate et prosectu Christianae plebis. Conuenit inter nos de nostro communi collegio clericorum atque monachorum duas facere turmas, sicut et secimus: ita ut in una turma considerent episcopi cum quibusdam notariis, legentes atque perscrutantes sanctum euangelium, nec non epistolas et actus Apostolorum; canones quoque, ac diuersia sanctorum patrum opuscula, cum ceteris
sacris dogmatibus: diligenti studio perquirendo, quibus modis statum eccletiae Dei et Christianae plebis profectum sana doctrina et exemplis
iustitiae inconuulsum, largiente gratia Dei, perficere et conseruare possent. In alia uero turma sederunt abbates ac probati monachi, regulam sancti Benedicti legentes, atque tractantes diligenter, qualiter monachorum uitam in meliorem statum atque augmentum cum
Dei gratia perducere possent; et ubicumque per negligentiam atque desidiam rectorum regularis ordo dilapsius suisset, rursum secundum normam regulae sancti Benedicti ad integrum restitueretur. His ergo ita dii positis atque peractis, primo decrevimus unicuique pers nae uel sexui congruum honorem impendere secundum dictum sancti Petri primi pastoris ecclesiae, quo ait: omnes bonorate, fraternitatem inligite, Deum timete, regem honorificate. Serui, subditi sole in omni timore viminis, non tantum bonis et modesis, sed etiam d reus: Meeest enim grosia in Chrso Iesu Domino nosero. Cui paria Doctor gentium ad Timotheum discipulum suum scribens, ait: Attende tibi et doeIrinae. insta in illis: hoc enim faciens et te ipsum saluum facies, et eos
qui te audiunt. Seniorem ne increpaveris, Dd obserua ut patrem: iuuenes, ut fratres: anus, ut matres: iuuenculas, ut sorores, in omni easium te. Insuper etiam congruum esse uisum est, ut sacerdotes ut eccletiae Dei iure legitimo inconuulso honorarentur : De ciuibus Dominus ait: Qui vos audit. me audit, et qui uos recipit, me recipit: qui autem ne reclint, reci I eum qui me mst. Et Apostolus ad Hebraeos: Obedite, inquit, praepositis uesris, et subiacete eis: ipsi enim pervigilant,
377쪽
quasi rationem reddituri με animabus uestris. Nam de reuerentia ecclesiarum Dominus ait: Domus mea, domus orationis uocabitur cunctis gentibus. Unde etiam legitur in euangelio , quod ipse Dominus cum uenisset ad Ierusalem, et introisset in templum, eos qui negotia temrena et emptiones atque uenditiones illicitas in eodem exercebant, quasi flagellum de funiculis faciens, omnes inde eiecerit. Proh dolor, his temporibus nec loca sancta uenerantur, neque ministri Dei condigne honorantur: sed uersa uice illi qui honorari debuerunt f gellantur, spoliantur, atque diuersis calumniis franguntur. Vnde necessitas magna nos coegit pro hac re ad uos reclamare, et petere, ut sicut apud antecessores uestros reges atque Imperatores, qui ante uos fuerunt, honorem sancta Dei ecclesia habuit, et per immunitatem eorum possessiones ecclesiasticae inconuulsae perstiterunt, manentesque in eis semper illaesi perseuerauerunt; ita apud uos mo. demis temporibus incontaminatae permaneant. Zelo enim Dei oportet uos defendere ecclesias Christi, qui uohis regnum in teria et dominationem tribuit: ut per nullius suggestiones iniquas uestram concessionem, quam in eleemosynam ueliram ecclesiis Christi contulistis, sinatis permutari. Quia inhonestium est, ut hoc quod non solum Christianis temporibus a Christianis Imperatoribus, sed etiam a paganis regibus tempore gentilitatis ad honorem Dei collatum est, uestris temporibus in uestro regno permutetur. Nam legimus apud Esdram, quod Artaxerxes rex Esdrae seribae legis Dei per epistolam mandauerit, ita dicens: Ego Artaxerxes rex patui atque decreui omnibus custodibus areae publicae, quisunt trans flamen, ut quodcumque petierit a vobis Esdras sacerdos striba legis Dei coeli, quod aa ritum Dei coeli pertinet, tribuatur diligenter in domo Dei coeli: ne forte irascatur
contra regnum regis et filiorum eius. Hobis quoque notum facimus ac uniuersis sacerdotibus, et Leuitis, et cantoribus, et ianitoribus, Nathinaeis et miniseris domus Dei huius, ut uettigal et tributum, et annonas non habeatis potestatem imponendi super eos. Tu autem, Esdra, fecundum sa- plantiam Dei tui, quae es in manu tua. constitue iudicas et praesides, ut iudicent omni populo qui es trans flumen, bis uidelicet qui nouerunt legem Dei tui: sed et imperitos docete libere. Et innis qui non fecerit legem Dei tui, et legem regis AEligenter. iudicium erit de eo, sue in mortem, sue in exsilium, me in condemnationem subsantiae eius. uel certe in carcerem. De Diuitigod by Corale
378쪽
DOCVMΕNΤΑ. M sDe Christianis uero regibus, et imperatoribus non necesse est aliqua exempla ponere; cum omnes qui rectae fidei et sani dogma
tis fuerint, a Constantino Imperatore, qui primus Imperatorum Christianam religionem defendere, atque honorem ecclesiarum Dei amaplificare coepit, usque ad uos semper in hoc studio solerter labora uerint, ut Ecclesia Dei pacem et tranquillitatem haberet, quatenus cultus Dei incontaminatus foret, et serui eius sine impedimento Deo delectabiliter deseruirent. Qualis autem uindicta illis, qui contra mandata Dei, et contra iussionem uestram ecclesiae Christi per aua ritiam molestiam inferunt, conueniat, in sequentibus per sanctorum patrum canones, et per doctrinam diuinarum scripturarum congruo loco demonstrabimus. Non enim formidamus, iuxta exemplum Domini Saluatoris, corruptoribus templi Dei, et contaminatoribus sacrorum locorum, iudicium congruum inserre: quia si illi a Christo Domino eiecti sunt foras de domo Dei, qui per cupiditatem terr nam uiolabant sanctum locum; non est iniquum insolentibus et socorrigere nolentibus canonicum inferre iudicium: ut sentiant cor repti, quod ante noluerunt sentire leniter admoniti. Deus omnipotens uos in sua iustitia confortet, et illaesum ab omni hoste pro
Tituli Capitulorum. I. De fide catholica. II. De dogmate occlesiastico.
III. De sacramento baptismatis. IV. De pace et concordia. V. De conspiratione. VI. Do immunitate rerum ecclesiasticarum. VII. De potestate episcoporum super res ecclesiasticas, eorumque conuenientia cum laicis, deque abominandis peruersis praemiis.
VIII. De proprietatibus ab episcopis uel presbyteris post ordinati
nem acquisitis. IX. De manumissionibus.
X. De decimis dandis, et in quatuor portiones diuidendis. XI. Ut antiquae Ecclesiae habeant priuilegia sua. XII. De
379쪽
336 DOCUMEN Τ A. XII. Ne presbyteri sine consensu episcoporum per ecclesias constituantur, uel ab his recipiantur. XIII. De clericorum uita, siue monachorum. XIV. De uoto monachorum. XU. De clericis comam nutrientibus. XVI. De uita sanctimonialium.
XUII. De pauperibus non opprimendis. XVlli. De rebus pauperum per malam occasionem non emendis. X lX. De his qui ad subuertendam iustitiam munera accipiunt. XX. De parricidis. XXL De mulieribus quae partus suos necant. XXII. De homicidiis. . XXIII. De homicidiis non sponte commissis. XXIV. De occisis presbyteris in gradu positis. XXV. De presbyteris post degradationem Occisis. XXVI. De infirmis in periculo mortis constitutis. XXVlI. De his qui suspenduntur iis patibulis. XX Ulli. De incestuosis. XXIX. De damnatis nuptiis. XXX. Quota generatione coniugia copulari debeant. XXXl. Ue modo dandae poenitentiae.
I. Initium actionis nostrae do fide esse decrevimus, quae bonorum est omnium sundamentum: et quamuis sne fide, ut dicit Apostolus, impossibile sit placere Deo, fides tamen indiget opere, quia Messine operibus mortua est. Ideo beatus Gregorius: Ille, inquit, uere credit qui exerere operando quod credit. Quapropter de fide n stra omnes omnino Christianos alterutrum inter se iugiter admonere et docere oportet: maxime tamen Domini sacerdotes in eo certamine laborare decet, ut firmiter ab omnibus teneatur. II. Cum igitur omnia concilia canonum qui recipiuntur, sinta sacerdotibus legenda et intelligenda, et per ea sit eis uiuendum et praedicandum; necessarium duximus, ut ea quae ad fidem pertinent, et ubi de exstirpandis uitiis et plantandis uirtutibus scribitur, hoc ab eis crebro legatur, et bene intelligatur, ut in populo praedicetur.
380쪽
Et quilibet episcopus a homilias continentes necessarias admonitiones, quibus subiecti erudiantur: id est, de fide catholica, prout capere possint; de perpetua retributione honorum, et aeterna damnZtione malorum, de resurrectione quoque futura, et ultimo iudicio, et quibus operibus possit promereri beata uita, quibusve excludi. Et ut easdem homilias quisque aperte transferre studeat in rusticam Romanam linguam, aut theotiscam, quo facilius cuneti possint intelligere quae dicuntur. III. Saeramenta itaque baptisinatis uolumus, ut concorditer a que uniformiter in singulis parochiis secundum Romanum ordinem inter nos celebrentur iugiter, atque conseruentur: id est, str
Onium ad ordinem baptisnatis, sicut in decretis Leonis papae sub duobus continotur Capitulis: In capitulo quinto: Haec duo tem ora, id est, Paschae et Pentecostes ad baptigandum a Romano se pontifice legitima sunt praefixa. Item in capitulo sexto: Non inriterdicta licentia. qua in baptismo tribuendo quolibet tempore pe--riclitantibus subuenitur. Et Siricius: In qualibet necessitate fueritis opus sacri unda baptismatis, omni uolumus celeritate succurri. Debent igitur episcopi cum magna diligentia preshyteris suis tradere baptismi sacramentum, et quid in eodem renuntiandum, 'quidue credendum sit. Renuntiatur enim diabolo et operibus eius. opera uero diaboli, opera carnis esse intelliguntur: quae sunt, homicidia. fornicationes, adulteria, ebrietates . et multa alia hil similia; quae diabolico instinctu prius cogitatione mentis concipiuntur, quam opinre perpetrentur. Pompae uero eiusdem sunt, superbia, iactantia, elatio, uana gloria, fastus, et alia quam plurima, quae ex his oriri
IV. Sane opus est ut pax et concordia sit atque unanimitas in populo Christiano, quia unum Deum Patrem habemus in coelis, et
unam matrem ecclesiam, unam fidem, unuui baptisma: ideo in una pace et unanimitate concorditer uiuere debemus, si ad unam et ueram hereditatem regni coelestis cupimus peruenire: Quia non es dissensionis Deus , sed pacis, ut ipse ait. Igitur si inter omnes fideles pax et concordia nabenda est, dicente Apostolo: Pacem Jequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo uidebis Deum: multo magis inter episcopos et comites esse debet, qui post imperialis apicis dignitatem Populum Dei regunt. Ita enim inter se concordare dein