장음표시 사용
381쪽
,ss D O C v MENT A bent, ut alterum sibi ad Dei seruitium peragendum, et ministerium
suum recte explendum, non solum non noceant, quin potius adminiculo si irr. V. Si uero pax et concordia sumnaum inter homines et nazxime Christianos bonum iudicatur, et praemio silmmo remunerandum, id est, ut eius merito filii Dei vocemur, nonne e contrario discordiae
et dillentionis sum inuin est malum, et summa poena plectendum ΤIta ut sapiens dicat, animam Domini illum detestari, oui inter fratres discordias seminat: atque ideo filius diaboli non immerito nominetur. Unde statuimus, atque auctoritate ecclesiastica confirmamus, eos qui contra regem, uel ecclesiasticas dignitates, siue reipublicae po - , sorte, testates in unoquoque ordine a) legitimas dispositiones constitutas, coniurationes et conspirationes rebellionis et repugnantiae faciunt, a communione et consortio catholicorum ueram pacem amantium
summouendos ; et nisi per poenitentiam, et emendationem paci se ecclesiasticae incorporauerint, ab omnibus filiis pacis sancimus e
s) ,i. UI. F Quisquis fastu superbiae elatus domum Dei ducit contemis
ptibilem, et possessiones Deo consecratas, atque ad honorem Dei sub regiae immunitatis defensione constitutas, inhoneste tractauerit, uel infringere praesumpserit, quasi inuasor et uiolator domus Dei exis communicetur. Decet etiam, ut indignationem ipsius domini regissentiat, cuius beneuolentiae contemptor, et constitutionis praeuaricator exstitit. Nihilominus tamen rex suae concessionis immunitatem ab omnibus ditioni suae subiectis illaesam conseruari praecipiat rassensium uero non praebeat improvide assimantibus, non debere esse res Dominicas, id est, Domino dominantium deditas, ita sub defensione regis, sicut propriae suae sunt hereditates: magisque aduertat, quia quanto Deus excellentior est homine, tanto praestantior est diuina causa mortalium possessione. Quocirca decipitur quisquis plus in propriis quam in Dominicis rebus gloriatur: quarum diuinarum rerum descias ,r et custos diuinitus statutus, diligenti cura non solum eas seruare, sed etiam multiplicare debet; magisque illa quae diximus praestantiora, quam sua defendere illum Oportet et augmentare. Si quis igitur insanus importunitate ita probit tis regem a recto proposito auertere tentaverit, nullisque remediis mitigari posse uisus
fuerit; licet obsequiis aliquibus transitoriis sit necessarius, abiiciendus ab eo Diuiligod by Corale
382쪽
DOCUMEN ΤΑ. 37s ab eo proiiciendusque est, iuxta illud evangelicum: Apes, manus. Mul ue tuus scandalizet te, erue illa, et proiice abs te. VII. Ut episcopi potestatem habeant res ecclesiasticas prouidere, regere, et gubernare, atque dispensare, secundum canonum auctoritatem, uolumus: et ut laici in eorum ministerio obediant episcopis ad regendas ecclesias, uiduas et orphanos defendendos: et ut obedientes sint eis ad eorum Christianitatem seruandam: consentientesque sint comites et iudices praesulibus suis ad iustitias faciendas iuxta praecepta diuinae legis: et nullatenus per aliquorum mendacium, uel falsum testimonium, neque per Periurium, aut per praemium , lex iusta in aliquo deprauetur. e VIII. In concilio Carthaginensi scriptum est, ut presbyteri, diaconi, uel quicumque clerici, qui nihil habentes ordinantur, et tempore episcopatus uel clericatus sui agros uel quaecumque praedia suo nomine comparant, tamquam rerum Dominicarum inuasionis crimine teneantur, nisi admoniti ecclesiae eadem ipla contulerint. Si autem ipsis proprii aliquid liberalitate alicuius, uel successsi me cognationis obuenerit, faciant inde quod eorum proposito conuenit. Quod si a suo proposito retrorsum exorbitauerint, honore ecclesiastico indigni tamquam reprobi iudicentur. Presbyteri uero non uenia dant rem ecclesiae ubi sunt conitituti, nescientibus episcopis suis, non habentes necessitatem. Nec episcopo liceat matricis ecclesiae rem tituli sui nomine usurpare. IX. In concilio Carthaginensi ita continetur: se De manumissio senibus in ecclesia celebrandis, si id no tri consacerdotes per Italiam se facere reperiuntur, nostrae etiam erit fiduciae istorum ordinem se- qui: data plane licentia misso legato, ut quaecumque digna fideis pro statu ecclesiae et salute animarum agere potuerint, nos sciantis laudabiliter in consipectu Domini accepturos. X. Volumus ut decimae, quae singulis dantur ecclesiis, per consulta episcoporum a presbyteris ad usibs ecclesiae et pauperum summa diligentia dispensentur. Quatuor autem tam de reditibus, quam de oblatione fidelium, prout cuiuslibet ecclesiae facultas admittit, sicut dudum rationabiliter est decretum, conuenit fieri portiones: quarum sit una pontificis, altera clericorum . pauperum tertia, quarta ecclesiae fabricis applicanda iuxta constit utionem opiscopalem. Admonendum tamen est, ut decima Deo omnino dari v a non
383쪽
3 o DOCUMENT A. non negligatur, quam Deus ipse dari sibi constituit: quia timendum est, si quis Deo suum debitum abi trahit, ne forte Deus per peccatum suum auserat ei necessaria sua. XI. Ecclesiae antiquitus constitutae, nec decimis, nec aliis possessionibus pro nouis oratoriis, sine consensu et consilio episcopali,
Xll. Quicumque presbyter per pretium ecclesiam fuerit adeptus, omnino deponatur: quod contra ecclesiasticae regulae disciplinam agere dignoscitur, qui alium presbyterum legitime ad ecclesiam oriadi natum per pecuniam expulerit; eamque sibi taliter uindicauerit; quod uitium late dis sum summo studio emendandum eth. Ite quo interdicendum uidetur clericis, sue laicis, ne quis cuilibet presbytero praesumat dare ecclesiam sine licentia et consensu episcopi sui. XIlI. Prouidendum necessario est unicuique episcopo, quaIiter
canonici uiuere debeant; nec non et monachi, ut secundum ordinem regularem uiuere studeant, ut ait Apostolus: musquisque in qua uocatione uocatus es, in ea permaneat: et ut a negotiis saeculari-hus omnino abstineant. Multa sunt enim negotia saecularia: de his tamen pauca perstrinximus. Ad quae pertinet omnis libido, non solum immunditia carnis, sed etiam in omni carnali concupiscentia quidquid plus iusto appetit homo: turpe lucrum, munera iniusta a cipere, uel etiam dare pro aliquo saeculari, cum quaestu pretio aliquem conducere, contentiones et lites, uel rixas amare, in placitis saecularibus disputare , excepta defensione Orphanorum aut uiduarum; conductores aut procuratores esse saecularium rerum, turpis uerbi uel lacti ioculatorem esse, uel iocum saecularem diligere,. aleas amare, ornamentum in conueniens proposito suo quaerere, in deluciis uiuere uelle, gulam et ebrietatem sequi, pondera iniusta uel mensuras habere, negotium iniustum exercere: nec tamen iustum negotium est interdicendum propter necessitates diuersias, quia legimus sanctos Apostolos negotiatos esse; et in regula sanisti Benediisti praecipitur praeuidere per quorum manus negotium monasterii transeat: canes et aues sequi ad uenandum, in comessationibus et uinolentiis nimiis incumbere, supersultatem in quibuslibet rebus nolle fugere. Quae omnia ministris altaris interdicimus, hortantes eos seruare il-
Iud Apostolicum: Nemo militans Deo implicat se negotiis saecviaritas: considerare quoque sententiam Domini dicentis: Attendite ne grauentur
384쪽
uentur corda uesba in erapula et ebrietate: moderare cibum et potum, ut iuxta Apostolum, sobrii sint, parati ad seruitium Domini: ante se ioca saecularia uel turpia fieri non permittere, sed pauperes et indigentes secum ad mensam habere, et lectionem diurnam ibidem audire, et sumere cibum cum benedictione et laude Domini: secundum Apostolum dicentem: Siue manducetis, sue bibatis, omis in lauiam Dei facite. XIV. Nullus monachorum aliquid proprietatis habeat, et res
saeculares, quibus renuntiauit. nullatenus sibi usurpet: nec parochias ecclesiarum accipere praesumat, sine consensu episcopi. De ipsis a) uere titulis, in quibus constituti fuerint, rationem episcopo uel eius uicario reddant, et conuocati ad synodum ueniant. XU. In decretis Gregorii Papae scriptum est: Si quis' ex clericis laxaverit comam, anathema. Unde sancimus, ut huiusmodi coerceantur ad pristinum statum revorti. XVI. Abbatissa, quae in ciuitate monasterium habet, nequaquam de monasterio egrediatur, nisi per licentiam episcopi sui, aut qui eius uicem obtinet, nisi forte regali iussione cogatur. Et si quando foras pergit, de sanctimonialibus, quas secum ducit, curam et uigilantiam habeat, ut nulla eis detur peccandi licentia siue occasio. Sed et cum pergit, in monasterio talem in uice sua constituere debet, quae de sanctimonialium animabus curam et uigilantiam gerat. Ηaheat etiam abbatissa studium in aedificando ea quae ad sanctimonialium necessitatem pertinent, et in restaurando. Sanctimoniales uero monasterio constitutae habeant studium in legendo, et in cantando, in psalmorum celebratione siue oratione: et horas canonicas, matutinam uidelicet, primam, tertiam, sextam, nonam, uespertinam, completorium pariter celebrent: et omnes, excepta quam infirmitas tenet, in dormitorio dormiant, et omnibus diebus ad consolationem v niant: et ut cetera seruent, quae in regula sanctimonialium continentur, et quae a sanctis patrihus illic constituta sunt. XUIl. Monemus regiam pietatem de oppressione pauperum liberorum, ut non a potentioribus per aliquod malum ingenium conistra iustitiam opprimantur; uel cogantur ut res suas uendant, sue tradant; ne forte parentes eorum contra iustitiam fiant exheredati, et
regale obsequium minuatur, et ipsi propter indigentiam mendici uel latrones, seu malefactores es sciantur: et ut saepius non fiant b man- initi ad placita, nisi sicut in dominico capitulari olim facto praecipitur.
385쪽
debemus, placuit nobis, ut nec episcopi, nec abbates, nee comites, nec uicarii, nec iudices, nullusque omnino sub mala occasione, uel malo ingenio, res pauperum, uel minus potentium, emere, aut inllere audeat: sed quisquis ex eis aliquid comparare uoluerit, in publico placito coram idoneis testibus, et cum ratione hoc faciat: ubicumque autem aliter inuentum suerit laetum, hoc omnino emenda ri per regiam conuenit iussionem.
XIX. Qui uero ad subuertendam iustitiam a duobus munera accipiunt, hoc est . ab eo qui quod sibi iniuste ablatum est iuste requirit, et ab eo qui cadem iniuste inuasit, admonendi sunt, et fortiter increpandi, ne regnum Christi, quod omnibus iuste facientibus patet, sibi sine ulla retractione secludant. XX. Parricidium autem quam sit detestabile crimen, in iudicio facto inter Cain et Abel fratrem suum Dominus ostendit ipse, cum ad Cain parricidam ait: MaledeIus eris super terram, quae Ueruis essu m, eis cepit sianguinem fratris tui de manu tua: cum operatus fueris em, non dabit tibi fructus s: vagus et profugus eris super terram.
In quo etiam posuit signum, hoc est, ut tremens et gemens Profugus semper uiueret, nec auderet sedes habero quietas. ded quia inmodernis temporibus parricidae profugi currunt per diuersa, et uariis uitiis, atque gulae illecebris deseruiunt, melius nobis uidetur, ut in uno loco manentes poenitentia districta semet ipsos castigent, si forte a Domini bonitate indulgentiam facinoris sui percipere mereantur. Non enim eis licebit ultra militiae cingulum sumere, et nuptiis uel coniugiis copulari, quia sacri canones hoc eis non consentiunt.
XXI. is De mulieribus quae fornicantur, et partus sitos neeant, , uel quae agunt secum, ut utero conceptus excutiant, antiqua qui- isdem definitio usque ad exitum uitae eas ab ecclesia remouet, hu- manius autem nunc definimus, ut eis decem annorum tempus se-- eundum praefixos gradus poenitentiae largiatur. ,, Item in concilio Eliberitano cap. LXIll scriptum est de his quae filios ex adulterio necant: ,, Si qua per adulterium conceperit. idque post facinus si occiderit, placuit uix in fine ei dandam esse communionem, eo quod geminauerit scelus. ,, Item in concilio Ilerdensi capite secundo, scriptum est de his quae ab ortum faciunt, uel natos suos extinguunt.
386쪽
tinguunt. M Hi uero qui male conceptos ex adulterio fetus, uelis editos necare studuerint, uel in uentribus matrum potionibus ali. , quibus colliserint . in utroque sexu adulteris post septem annorum se poenitentiae curricula communio tribuatur: ita tamen ut omniis tempore uitae suae fetibus et humilitati inlistant. XXII. In concilio Ancyrano, cap. XXl de homicidis ita scri--ptum est: Qui uoluntarie homicidium fecerint, poenitentiae qin--dem iugiter se submittant, perfectionem uero circa uitae exitum se consequantur. In concilio uero Agathensi , cap. XXXVII do homicidis et falsis testibus ita legitur: si itaque censuimus homicidos et falsos testes a communione ecclesiastica submouendos, nisi pomis nitentiae satisnectione crimina admissa diluerint. ,, Item in concilio Agathensi, cap. LXII scriptum est de his, qui seruos extra iud cena necant: is Si quis seruum proprium sine conscientia iudicis o Miderit, ex communicatione uel poenitentia biennii reatum sanguia sinis emundabiti,, Item in concilio Eliberitano, capite V scriptum est, de domina quae per Zelum ancillam suam occiderit: ,, Si qua , femina furore heli accensa flagellis uerberauerit ancillam suam, ita ut intra tertium diem animam cum cruciatu effundat, eo quod in enum si uoluntate an casu occiderit: si uoluntate, post septimum se annum t si casu, per quinquennii tempora acta legitima poeniten- Atia, ad communionem Placuit admitti. Quod si uero intra tempo--ra constituta fuerit infirmata, accipiat communionem. XXIII. In concilio An rano, capite XXII scriptum est: - Desi homicidiis non sponte commissis, prior quidem definitio post se septennem poenitentiam perfectionem consequi praecepit: secunda uero quinquennii tempus explere. XXlU. Qui presbyterum occidit, XII annorum ei poenitentia secundum statuta priorum imponatur: aut si negauerit, si liber est, cum XIl iuret: si autem seruus, per XIl uomeres feruentes se putaget. Conuictus uero noXae, uSque ad ultimum tempus militiae cingulum deponat, et uxorem amittat.
XXV. Nuntiatum est nobis, quod aliqui qui olim dixerunt se
fuisse sacerdotes, et postea degradati pro suis peccatis, poenitantiam agendo suffragia sanctorum per diuersa loca transeuntes quaesiuerunt, trucidati sunt. Huiuscemodi a interfectionibus omnem ecclesiasti-. so in
387쪽
am communionem denegamus, donec dignam poenitentiam pro reatu suo secundum iudicium episcoporum exsoluant. XXVI. Ab infirmis in mortis periculo positis, per presbyteros pura inquirenda est confessio, non tamen illis imponenda quantitas
poenitentiae, sed innotescenda: et cum amicorum orationibus, et eleemosynarum studiis, pondus poenitentiae subleuandum: ut si forte migrauerint, ne b) obligati ex communicatione, alieni ex consortio bene fiant: a quo periculo si diuinitus erepti conualuerit, poenitentiae modu .i a suo consessore impositum e) diligentes observent. Et ideo secundum canonicam auctoritatem, ne illis ianua pietatis clausa uideatur, Orationibus et consolationibus ecclesiallicis sacra cum d unctione Dei animati, secundum statuta sanctorum patrum, communione uiatici reficiantur.
XXVlI. Quaesitum est ab aliquibus fratribus de his qui in patibulis suspenduntur pro suis sceleribus post consessionem Deo peractam, utrum cadauera illorum ad ecclesias deserenda sint, et oblationes pro eis offerendae, et Missae celebrandae, an non. Quibus resipondimus: Si omnibus de peccatis suis puram confessionem agentibus, et digne poenitentibus communio in fine secundum canonicum iussum danda est, cur non eis qui pro peccatis suis poenam eX- tremam persoluunt 8 Scriptum est enim: Non uindicat Deus bis in id ipsum: Nam ipse Dominus ait: In quocunque die conuersus fuerit peccator , peccata eius non reputabuntur ei. Et iterum: Nolo mortem petam toris, sed ut conuertatur et uiuat. Salutem ergo homini adimit, quisquis mortis tempore poenitentiam denegat, et desperat de clementia Dei. qui eam ad subueniendum morienti sussicere uel in momento posse non credit. Perdidisset latro in cruce praemium ad Christi dexteram pendens, si illum unius horae poenitentia non iuvisset: cum esset in poena, poenituit; et per unius sermonis proselsonem, habitaculum paradisi, Deo promittente, Promeruit. Uera ergo ad Deum conuersio in ultimis positorum mente potius est aestimanda quam tempore, propheta hoc taliter asserente: Cum conuersus ingemueris, tunc saluus eis.
XXVII l. Ut episcopi incestuosos penitus inuestigare studeant,
omnino decrevimus: qui si poenitere noluerint, de ecclesia expellantur, donec ad poenitentiam reuertantur. Quod si sacerdotum noluerint admonitionibus aurem accommodare, uolentes in pristinis perdu-
388쪽
perdurare criminibus, oportet eos per saecularis potentiae disciplinam a tam Praua consuetudine merceri.
XXIX. Si quis uiduam uxorem duxerit, et postea cum filiastra sua fornicatus fuerit, seu duabus sororibus nupserit: aut si qua duobus fratribus nupserit, seu cum patre et filio: item si quis relictam
fratris, quae paene prius soror exstiterat, carnali coniunctione uiolauerit: si quis neptem in coniugium acceperit: siquis nouercam aut nurum s iam duxerit: si quis consobrinae suae impudice se sociauerit, ues relictae siue filiae auunculi, aut patris filiae, ues priuignae suae concubitu pollutus, uel huiuscemodi coniunctionis attactu macul tus fuerit: eos disiungi, et ulterius numquam coniugio copulari, sed sub magna districtione fieri uolumus XXX. Contradicimus quoque, ut in quarta generatione nullus amplius coniugio copuletur: ubi autem post interdictum factum iuuentum fuerit, separetur. Sane eadem quae in uiri, haec nimirum in uxoris parentela de lege nuptiarum regula custodienda est. Quia ergo constat eos duos esse in carne una, communis illis utrimque parentela esse credenda est; sicut scriptum est: Erunt duo in carna
XXXI. Modus tempusque poenitentiae peccata sua confitentihus, aut per antiquorum canonum institutionem, aut per sanctarum scripturarum auctoritatem, aut per ecelesiasticam consuetudinem imponi debet a sacerdotibus. Nam qui pro peccatis grauibus leues quosdam et inusitatos imponunt poenitentiae modos , consumunt puluillos secundum propheticum sermonem, sub omni cubito manus, et faciunt ceruicalia sub capite uniuersae aetatis ad capiendas animas. Sed discretio seruanda est inter poenitentes, qui publice, et qui absconse poenitere debeant. Nam qui publice peccat, Opo
tet, ut publica mulctetur poenitentia, et secundum ordinem canonum pro merito suo et excommunicetur, et reconcilietur. Poenitentes uero tam expletionem constituti temporis, quam tacinoris remissionem desiderent: nec his suisciat, si a quarundam rerum perceptionibus abstineant, ni se etiam a noxiis delectationibus subtrahant: declinantes autem a malo faciant bonum, inquirant pacem, ac sequantur illam. Multa quidem alia per diuersas quaestiones coram nobis allata sunt, sed pro breuitate temporis in praesenti concilio omnibus re-
389쪽
DOCVM KNΤΑ. spondere, et ea ab Eluere non potuimus. Haec uero quae uobis transmissa sunt petimus ut uestra auctoritate firmentur: et, si quis aduersarius illis exsistere uoluerit, praeualere non Permittatur. Dei enim cooperatores uos esse debetis, et adiutores sanetae eius occlesine; quatenus religio Christiana incontaminaist temporibus regni uestri usque in finem seruetur.
ad 6. UII, 9 et XXII, II. BAL UZIUS c. l. Pag. 46.
Conuentus apud Marsiam II. Haec quae sequuntur capitula asta sunt anno DCCCLI incarnati nis dominicae, quando tres statres Reges, Ulotharius scilicet. Hludouuicus, et Karolus, secus municipium Deiectum, penes locum qui dicitur Marsina, iterum conuenerunt, et consultu Episcoporum et ceterorum fidelium eadem capitula subscripserunt inanibus propriis, et inter se ac inter fideles suos perpetuo se construaturos promiserunt. quae capitula singulorum in populo adnuntiationes sequunturi Cap. I. Vt omnium praeteritorum maIorum et contrarietatum et simplantationum ac malarum machinationum atque molitionum leu nocumentorum in inuicem actorum abolitio ita internos et apud nos fiat, et a nostris cordibus penitus auellatur cum omni malitia et rancore , Ut nec in memoriam, ad retributionem duntaxat mali uel contrarietatis atque exprobationis seu improperii, de cetero exinde
II. Vt tanta Domino cooperante inter nos uerae caritatis denignitas abhinc in ante maneat de corde puro et conscientia bona et fide non sieta. sne dolo et simulatione, ut nemo suo pari suum re num aut suos fideles, uel quod ad salutem siue prosperitatem ac honorent regium pertinet, discupiat, aut forsconsiliet, aut per occultos fusi mnes libenter composita mendaciae seu detractiones acce-ῆ lii. Vt unusquisque fideliter suum parem, ubicunque necessitas illi fuerit. et ipse potuerit, aut per se, aut per filium. aut per sdeles
390쪽
DOCUMENTA. 347 suos, et consilio et auxilio adiuuet, ut regnum, fideles, prosperit,tem, atque houorem regium debite ualeat obtinere. Et ueraciter unusquisque erga alterum certatim demonstret quia in Datris sui aduersitate, si evenerit, fraterno modo contristatur . et in prosperitate illius laetatur. Et talem sidem sicut inter nos modo ab hinc in ante conservaturos confirmatum habemus, sic unusquisque infantibus fratris sui, si obierit, qui superfuerit conseruabit. IV. Et quia per uagos et tyrannica consuetudine inreuerentes homines pax et quies regni perturbari solet, uolumus ut ad quomcunque nostrum talis uenerit ut de his quae egit rationem et mititiam subterfugere possit, nemo ex nobis illum ad aliud recipiat uel retineat nisi ut ad rectam rationem et debitam emendationem perducatur. Et si rationem rectam subterfugerit, omnes in commune, in cuius regnum uenerit, illum persequamur, donec aut ad rationem perducatur, aut de regno deleatur.
U. Similiter et de eo agendum est qui pro aliquo capitali et publico crimine a quolibet Episcopo corripitur uel eX communicatur,
aut ante excommunicationem crimen faciens, regnum et Regis regimen mutat, ne debitam poenitentiam suscipiat, aut susceptam legitime peragat. Interdum etiam incestam propinquam suam, aut sanctimonialem, uel raptam, siue adulteram . quam illic ei non licebat habere, fugiens secum ducit. Hic talis, cum Episcopus ad cuius curam pertinebit nobis notum secerit, diligenter perquiratur; nemorandi uel latendi locum in regno alicuius nostrum inueniat, et Dei ac nostros fideles suo morbo inficiat; sed a nobis uel per ministros reipublicae constringatur, ut et simul cuin diabolica praeda, quam se eum duxit, ad Episcopum suum redeat, et de quocunque crimine publico debitam poenitentiam suscipiat, aut susceptam ut legitime peragat compellatur. UI. Vt nostri fideles, unusquisque in suo ordine et statu, ueraciter sint de nobis securi, quia nullum abhinc in ante contra legem et iustitiam uel auctoritatem ac iustam rationem aut damnabimus aut dehonorabimus, aut Opprimemus, uel indebitis machinationibus ansigemus. Et illorum, scilicet ueraciter nobis sidelium, communi consilio, secundum Dei uoluntatem et commune saluamentum, adreltitutionem sanctae Dei ecclesiae, et statum regni, et ad honorem
regium atque pacem populi commissi nobis pertinenti adsensum prae-X x a bebimus;