장음표시 사용
251쪽
Arc1Naconsensu pro satis ab Homero accipiuntur, & alibi, Se ubi Alcinous ait: M' αλτώδεα κλαγο η'iτη ἄχρ ro. quod Plato quoque in legibus ostendit. ΓAbeunt studia in mores .i .nue formamus mores studi)s, in quibus versamur. sThalia Studium poetices. Musae Ardalides etiam appellatae sunt,ut aliquid asseramus non omnibus notum,ab Ardalo Vulcani filio,qui eum ad Thoc renios tibiam & musas detulisset,eas ita appellauit. Arcades negant Erato esse musam , sed vatem suisse aiunt nupserit Arcadi Calix tus filio AEgyprij tres tantum vates colunt,Sibyllam,Herophilen,& Saben. ΓFila seuera Allusio est ad parcas,que vitam humanam nere dicuntur. f Seuera Pertinacia. E Cςς i*cent Vt comis crationem excitet,recitat negligentiam cultus sui. LRore Arabo .i. myrrha. dicitur autem hic Arabus,a,um. & Arabs , sed hic Gentile nomen pro
patrio usurpauit. i. pro Arabico. ΓCor eli violabile Sc. Hic patet monosyllabum cor aliquando produci. Sive abcunt studia in mores Quia consuetudo est altera natura,studendum ii ergo quam primum rebus honestis,quod sese non fecisse fatetur,& dolet.
In amorem,deiecitque consilium. si aperes Na aurora Cephalii, cui' amore capta est,rapuit: abduxitque P auras. Ouid. Lutea mane videt pulsus aurora tenebris, In tutumque rapit. ea
de fra ad Peocrin eli reuersus, . hs Mi qua misius interemit. nota sabula, Ouidis psertim carmine is ne Artis. Hyginus qdam sabulosiora addit, quiῖ ex hiiloria videantur. Hunc si cospiciat AI Iudit ad sabulam Endymloni , qui 'm pri ius cursum Lunae deprchemia ut ait Plin. dictus elidilcctus suille a I. una, quem dormiente Osculabatur. huius sepulturam ollendi, altStrato, ad Latmium montem δε- a
Quid mirum, si me primae lanuginis aetas
Abstulit, atque anni, quos vir amare potest 'Hunc ne pi o Cephalo raperes Aurora,timcbam et Et faceres: scd te prima rapina tenci. Hunc si conspiciat, quae conspicit omnia, Pliccbe: Iussus erit 1bmnos continuare Phaon. Hunc Venusin coelum curru vexi stet eburno: sed videt & Marti posse placcre suo. O ncc.adhuc iuuenis, nec iam pucr, utilis aetas , O decus, atque aut gloria magna tui. Huc ades: inque sinus sermose relab re nostros, Non ut ames oro, sed te vi ata are sinas. Scribimus: S lacrymis oculi rorantur obortis: cAspice quam sit in hoc multa litura loco. Si tam cc rtus erat hinc ire, modestius isses,
M Si mihi dixisses, Lesbi puella vale.
Non tecum lacrymas, non oscula summa tulisti,
Camet in quodam antro,ubi elimons pediculo', ut scribit Hecateus plura de hoc in comentarijs Siluarum diximus. Iussus erit continuare somnos Curabit. n. Luna,ut seruper dormiat Phaon , qui sor motior est,ut hunc osculetur. Nimi' hunc locum accepit Ouid. ex poemate Sapphu, .iram apud graecu scriptorc ita legitur,πκι sue τας
tribuunt Lunae poetae,qm illi argenteum dicatum sit,ut scribit Eulta illius: eburnum Ven ri . ebur aulcm AEthyopibus etiam in precio,qui regibus Persidis vicenos dentes elephantorum singulis uendebant,ut Herodotus scribit, id autem fuit ccc decimo anno ab Urbe cod. Huc ades Blandientis est mulieris,& amanter selitentis. ΓRoramur) Guttis humectatur: id n. proprium ell rorare hoc loco non dixit aspice quatum multa litura na dicere solemus, di debemus et multa litura. ΓHoc loco Hac parte epiliolae, quae oblitcrata est manantibus lacrymis. Plin. prosecto in oculis animus inhabitat,ardens,incendii tur,humectant, coniuent, hinc illae misericordiae lacrymae,lios cum osculamur,animum ipsum videmur attingere,hine fletus, ct risantes ora riui. quis ille humor est in dolore tam scecundus,& paratus3buperiore aut verIum ita leges mea quidem sentenm. Non ut ames oro sed te amare sinas. ΓLacrymis ob-
252쪽
Iro obortis Inter scribendum exortis: ita illud Virg.de Didone,Sinus lacrymis impleui obortis,in sermone scilicet. ΓSi tam certus eras) Accusat ruiticitatem,l se discedens ne salutauerit quidem. Γ Lesbi puella Haec erat appellatio sine ullo amoris indicio: saltem si non proprio nomine, aut amicam appellans,dixiises, Lesbi puella vale. Oscula) Et in ijs sua est laseivia,cum Oscula columbarum dixit Martialis,impudicum Osculum intellexit. nam columbae osculantur proprio ritu ,antequam misceantur ratio,inquit,familiaritatis hoc ordine ab te implenda suit,ut salutares, tum noli ra acciperes oscula: denique munera. Vid mirum &c.) Purgat errorem suum cum laude Phaonis, tam enim illum formo- AscEN. sum, atque amabilem praedicat,ut non potuisset eum non amare, in ea presertim aetate, qua etiam ab Aurora amari potuisset ut Cephalus,&a Luna,vt Endymion, &a Venere,ut Mars. s Litura A Lino supinum litum corripitur,unde & litera corripi debuit, sed t,geminatur sicut in quattuor,quottidie.rettulimus eadem de causa. f Modestius iss es .i. ne potuisses,aut debui sies. Γ Lesbi puella Vocativus eli a nominatiuo Lesbis Lesbidos, &ita corripitur vltima,quae genitivi casus a nominatiuo Lesbos produceretur.
Vod dolitura sui No D0MIT. timui discessum tuum ob quem eram dolitu . . ra. finiuria Quod s. ' me deseruilii ad concubitum referre no placet,eo enim Sap. 'pho alibi gestit, di in moerore
te admoneat, quod, tu munus bri
Denique non timui, quod dolitura sui.
Nil de te mecum est nisi tantum iniuria: nec tem Admoneat, quod tu munus amantis habes. Non mandata dedi: neque enim mandata dedissem Vlla: nisii, ut nolles immemor esse mei. Per tibi, qui nunquam longe ' discedit, amorem: Perque nouem iuro, numina nostra, deas:
Cum mihi nescio quis, fugiunt tua gaudia, dixit: Nec me stere diu, nec potuisse loqui. Et lacrymae deerant oculis, & ' lingua palato: Astri uim gelido frigore pectus erat. ω Postule dolor iinminuit: mea pretora planxi, Nec puduit η stissis exululare comis: Non aliter, quam si nati pia mater adempti - Portet ad extructo corpus inane rogos.
mei absentis. Itaque leges radmoneativi dicat,nec te potest admonere s Amantis .i .mei munus, quod habes , nullum enim discedens accepisti, ad coitum referre non placet. Quid enim sensus eli λ nec ego ad- . monui te, quod tu habes munus amantis.i.coitum necesse est superioribus conueniat, ubi Nait,eum nihil tibi reliqui illa,& hic dicat euade in nihil a se accepit te,quod absentis monume- ' istum sit. t Per tibi qui nunquam l urat per numina proxima qui ac primum in inuidiam obucit . Iuro,inquit,tibi per amorem, qui nunquam longe discedit,ut ad id reseratur, quamuis ipse procul dilcedas,hic semper proximus eli, nam semper amo. ΓPer) Est iurantis particu - . . '. lae quae nunquam sine accusativo effertur . nam illud Virgilianum. LPer tibi) Si qua ell,quq xeitet adhuc mortalibus usa I ntemerata fides,idem eii,ac si dixisset,per fidem, si qua est &c. sed antiqua simplicitate relatiuum,nomenque colonant. Cum mihi) Simplicitate narratio L. nis fidem,' iuramento parauerat Omni ex parte implet,nam ita narrat,vt no aliter accidisse Aio a M. credibile sit. Non aliter Per comparationem doloris magnitudinem exprimit,& quasi rei es iarcobatae cumulum addit. Pia mateo Non tria mater, sed quae pia et est,& unice filiu amauit. itasCoreus inane Cadauer vacuum anima. Rogos extructos Rogus construebatur libriis co binis gestis in unum,unde strues lignorum dicitur,de quo hoc carmen extat legis xij. tabularum. Hoc plus ne facito, rogum ascia ne polito Olim in terra ponebantur mortui,et apud Roma Prios,& postea,quauis cremari institutam sit, pultae samiliae priscum ritum seruabant, ut Cor ut ,
dit, quare munera discedentibus amicis dari, accipique so- - ὰ Uleant: vt. lint monumenta a- mici absentis, cuius represen
quit,reliquisti Mihi aliquid di- ΠΟ/scedens praeter iniuriam . quae in alam deserta,nec a nobis accepisti. quod te admonere p0stix . v. b.
253쪽
nelij Patri iij,ex quorum familia nemo crematus eli ante Syllam,qui id de se i u git,veritus ne cadauer erueretur a Marianis, nam ipse C. Marij litas reliquias apud Anienem victor dissipari ius erat, hoc eii quod Plin. sub oscure in via. scribit,apertius Cicero in legibus. DEnique non timui,Sc. Sic quarto Aia. Dido. Hunc ego potui tantum sperare dolorem,& perferre soror potero. ΓQuia ut dicit divus Gregorius, Tela preuisa minus laedere solent. Per tibi qui nunquam &c. I uramenta solent a poetis deligi apta p-
sonis,& negociss,ut nautae per Maria,ut Palinurus: Maria aspera iuro. Parente per salutem filiorum, ut Per caput hoc iuro,per quod pater ante solebat,uiri sortes s dexteram,& hic amans per amorem,quem dixit nunquam longe discedere, aut quem eum sibi praesto habet, aut quia subito puniat perfidos .fPeique nou cm iuro numina nostra deas Quia S ipsa vates per musas iurat. ΓCum) Antiqui u movertebat,ut voltis,vortex,vorto, sed nunc volunt temporis cum scribi,cum in antiqui nunquam u geminarent,scribentes in nominatiuo seruos,d auos,auos Sc. ΓNeH Peccet,qui indifferenter,cum,scribat. ΓPlanxi .i. percussi.
uet misericordiam,cum ollendit fortunam uam
ludibrio esse aduersarijs. DCrescit Exhilarat, sum Mos.sQuid dolet l, cy Verba Charaxi is ultantis sorori,& acerbe obiurgiris amori, turpitudine. Filia
Gaudet, & e nostro crescit moerore Charaxus Frater: & ante oculos itque, reditque meos. V tque pudenda mei videatur causa doloris :Quid dolet haec cerce filia vivit, ait. Non veniunt in idem, pudor, atq; amor: oe vidctat Vulgus: cram lacero pectus apcria sinu. Tu mihi cura Phaon: te somnia nostra reducunt, Somnia sormoso candidiora die. Illic te inuenio: quanquam regionibus absis: Sed non longa satis gaudia somnus habet .
Saepe tuos nostra ceruice Onerare lacertos et
Saepe tuae videor supposuisse meos.
Ad id refert, quod dixit antea, se non minus dolere, qua quae luget filium amissium, cui addit
testimonium fratris. I s. n. cum videat tantum eius moerorem,
quatus in filia su nere esse solet, innuens eam alia de causa dolere,quae quidem turpis elae Non debet,inquit,t i opere angi,nec hic moeror est pro filia,quae quidem vivit, haec aut fuit stia Cercolae,& Sapphus. Γ Non veniunt in idem Eit pr*munitio eod),quae dictura elisententia simplex. eadem solet proferri cum rono,ut illud. I n omni certamine,qui opuletior est, etias accipit iniuriam,tamen quoniam plus potest,facere videtur, Duplex est,u t illud Terentianum,obsequium amicos, veritas odium parit. In oratione aut sententiae sunt tanu lumina, minus crebrae apud antiquos,sed pollea corrupta eloquentia nimis usurpatae sunt quod inuidiose in Senecam utputo, dixit Fabius. ΓVeniunt in idem idem nonIOt pudoris hie ronem,& dare operam amori. alibi ouid. in epist. I haedrae. Quid deceat no videt ullus ainans. Omne vulgus videbat .sme,& tia su p. ego negligebam,non. n. poteram seruire pudori, cum ruperdite amarem. Tu mihi cura Phaon . i. negligo omnes, nec me eorum pudet, tui. n.amori legibus indulgeo Phaon. ΓIllic te inuenio In somnios saltem te amplector, somnia in te pretari Plin. scrib. Amphictyonem docuisse,de qua scientia Chrysippus,& Antipater libros ediderunt,ut ex interpretatione antiphontis apparet, qui haec exponebant, consectores sunt appellati. Γ No satis longa Nam ilaum expergiscor. Idem Hero ad Leandru: Me miseram breuis haec eu & non vera voluptas. Quam epistolam non esse Ouidij,certa rone docuimus, nam nec,quae legitur Paridis ad Helenam, nec quae Helenae ad Paridem,nec quae Leandri ad Hero,nec quq Herus ad Leadrum,nec quae Acont ij ad Cydippen,aut Cydippes ad Aconti ii, ab Ouidio unquam scripta suit, quod ipse aperte testatur, nam ad Macrum scribens ait sedictaste literas nomine Heroidum, Helenae,Medeae,Canaces,& aliarum. Quod Paris, S Machareus,& quod male gratus Iason: Hippolytique parens: Hippolytusque legat,nomine vero virorum Sabinus epistola cofinxit, uod ibidem testatur, Qua cito de toto rediat celer o he sabinus: scriptaque diuersis rettulit ille loci si ergo prius scripsit Helena ex O uid.posteaque
254쪽
I 2 Ieaque riidit Paris ex sabino,quo postum esse Ouidi j λ nam Helena hic non scribit,sed respodet,& Paris non respondet,sed prior scribu,nimirum hae epiliolae adulterinae sunt,& eodem pene itylo ab aliquo scriptae,quo reliquae quae falso ab Ouid. reseruiitur. CRescit nostro moerore) Vnde binou AEn u. Hoc Itachus velit, & magno mercentur Athridae. Grauis .n. dolor est,cum mala nostra mimicis gaudio sunt,& nos illis i dibrio,ait ergo Charaxus. ΓQuid dolet . s. soror mea, quae meos amores olim tam seuere taxauit,atque vitu Perauit λ certe non dolet mortem filiae,quia tilia vivit,q.d. agnosco eam amore perditam. Et li dicat Phaon,eam sibi dolorem fecisse, quia non texerat amores. respondet: Non veniunt in idem pudor,atque amor. Tu mihi cura Phaon Docet ut reda- metur, se vehementissime amare,ita ut sicut Terentianus Phaedria a Thaide expostulas. Nil aliud expollulet,nec vigilans cogitet. Vehementis autem amoris indicium eli,cum & in somnis occurrit dilectus. ΓFormoso die Quia luce nihil pulchrius, aut amabilius, & tamen quia per noctem seu itur per imaginationem praesentia amici, praesert noctem diei. legenduputo sormoso,non formosa,non diem etiam nocti condistinctum non inueniam in taminino genere. Nam Maro dicit lib. v. Postera cum primo stellas orientem fugarat Clara dies &c. Sed quia unius vocalis sic vitatur concursu . Ascinuoscula cognosco : quae tu committere linguae Aptaque consueras accipere, apta dare .
Blandior interdum: verisque simillima verba Eloquor: & vigilant sensibus ora meis.. Vlteriora pudet narrare: scd omnia sunt: Et iuvat: & sine te non licet esse mihi. At cum se Titan ostendit,& omnia secum: Tam cito me somnos destituisse queror. OR vigilat sensib. meis DOMIT.
quor, & exprimo, qaesentio, quam si vigilarem nam reliqua corporis sopita,os vigilat ad uerba exprimenda. ΓSen 'Vlteri sibus) Sensus,& sensa dixerunt pudet hic antiqui , q animo concipimus, narrare auctor Fabius. Tita) Sol a Thateam se,ut non ulli putant. Idei
Conscia dej iiij; illa fucre meis. Illuc mentis inops, ut quam furialis Erichtho Impulit: in collo crine iacente seror. Antra vident oculi scabro pendentia toso. Quae mihi Migdonij marmoris instar erant. Inuenio siluam: quae saepe cubilia nobis Praebuit: & - multa texit Opaca coma. Sed non inuenio dominum siluaeque meumque. V ile solum locus est: dos erat ille loci. Cognoui pressas noti mihi cespitis hcrbas: De nostro curuum pondere gramen erat. Incubui: tetigique locum, qua parte filisti: Grata prius lacrymas combibit herba meas . Quin etiam rami politis lugere videntur Frondibus: nullae dulce queruntur aves. Sola virum non vita pie mestissima matercior Diod. fAntra, nemusque Per comemorationem loci mi
scratione in faciliqui locus frequenti stimus est apud Virgil.
LProsin0 Lenire pollini deliderium meum. s Inops mentis Amens. Erichtho Magna ce
lebrata etiam carmine Luc. Incantatione potentistima , ante ν -
idem nomen ab Ouid. usurpa- . 'tum. Pendentia Sublimia.s in .liar) Non minoris preci apud ' me Crant. Marmoris Mygdo- mj) Mygdonia Phrygiam ter
de Mygdoniu pro Phrygio accipimus . Papin in siluis de Tithono . Mygdonii, Piiij que senis marmor Hem Mygdonio in Phrygium intelligimus, quod precis magni erat, & idem Sina
ticum dicebatur. de hoc plura scripsimus in comentariis Siluarum.Mygdoniam item coniungit Plin.cuin Macedonia. erat praeterea lapis Phrygius gleba,quaedam pumicola,quae urebatur perfusa vino apta tingendis Epist. Ouid. R. veilibus . mire privi
255쪽
Asc LN vestibus. Sappho marmorijs Lesbij non meminit. nam id liuidius erat,versicolores maculas habens. ΓComa Multis frondibus,translatio est gratiar pulchritudinis. Γ Dos erat) . i. pcium loci. Grata prius A mutatione fortunae excitat misericordiam. ΓPositis frondibus) Huius carminis hic mihi sensus videtur,omnia moerent: & silua, quae in doloris indicium frondes deposuit,& aues,quae ne vocem quidem emittunt conquerendo calamitatem noli ram,ut ea silentio maior dolor designetur.Sola reliquae aues silent, sola Philum. la conqueritur, doles.s P virum Tereum non potius intersecerit,quam Ityn filium,eundem Itylum appellat Catullus Qualia sub densis ramorum concinit umbris Daulias absumpti sata gemens Ityli. Varro,& nostri omnes aiunt Ph: lumelam versam ella in lusciniam, S progne matrem Itys in hirundinem. Ouid. hic accipit Progne versam esse in Philumelam, quod praeterea Graeci nonnulli tradunt, & Probus grammaticus in Buc. Virg. Ommittere linguae V t. s. lasciuius exequatur, quae consessio in scemina pudica indecora esset. Consueras Pro consueueras,nec versus patitur,ut consueueras legatur. Omnia fiunt Etiam coitus. Antra,nemusque peto tanu nemus Sic Maro in Buc. Iam mihi P rupes videor,lucosque sonates Ire liber Partho torquere Cydonia cornu Spicula, tanu haec sit lari medicina furori. f Vt qua) .i. utpote,quam furialis Erichtho. l.venefica, & incantatrix illa,aut illius similis impulit. ΓScabro tropho Sic in Georg. Et trophus scaber, si qxscaber,& asper eli,purgadis vasi couenit. finitar . i. in statu,& valore, alit aeqpollentia . LMarmocis Mygdonis) .i. Phrygij. ΓMulta coma).i.fronde q arbo P coma est. Γ Dos loci). i.
decus,& precium. Quaeruntur . i. querulam voce edunt. Dulce . i. dulciter, ac cum dulcedi ne,ut mirum sit etiam querelas in auibus suaves esse,sicut lacrymae in formoso vultu decore. DOMIT.
se in Phocide,unde ut ait Phi. Hactenus: ut media cetera nocte silent. -ainou. luna cla a multis poetis Daulias Est nitidus, vitreoque magis perlucidus' amne, cognominata eli. Daulia aute Fons sacer: hunc multi numen habzre putant.
expadii signat. Homerus non Dau na nemus: tenero cespite terra viret.
v da liarn, sed D.iubda scribit. Stra- Hic ego cum lassos posuissem flebilis artus ri. bo Thucididi alsentitur sed eu κ Constitit ante oculos Naias una meos:
si sua lum laribere rem gestam suisse C*nstitit & dixit quoniam non ignibus aequis adessa ad Megaram, In quo veniam Vreris: A mbracia cst terra petenda tibi. m . . tu dabit Ii Thucydidis verbis re- Phoebus ab excelso, quantum patet, aspicit aequor et alii sie felicius ,ritnim ixa stri. x 0 Aetium populi, Leucadiumque Vocant.
sm puer ρος ἀς ακri τι νεοῦ τοσορχαιων οἰκουμώης . Et in carmine ad Liuiam, Talis in umbroe t ijsci sis mitis,nunc denique siluis Deflet Threicium Daulias ales Ityn. s Non ultra prius Quod adesse potius non interfecerit Tereum maritum, quam Ityn filium. ΓHactenus ut media) . i. usque milis. ad mediam noctem, donec omnia silent. Γ Numen Geniuvi, qui tam loci,quam homini quid Deus est. f Lotos Arbor in Africa insignis, de qua Plinius multa. eius fructu vescuntur Africae populi Lotophagi inde nominati . obliuionem is cibus facit , inde discedendi,q uid nonnullis soci)s suis accidiise Vlylses resert apud Homerum, eadem aptissima est tibi; s, inde apud Propertium, Silium Italicum, Marcialem, Loton pro tibia exposuimus. Lotos item ut idcin scribit herba, quae subnascitur deorum voluptati, eandem dixerunt sabam graecam. De sex totis, quae in aedibus Crassi erant, unde nobile illud iurgium cum Cn. Domitio resertur, diximus in commentarijs siluarum. DAquaticam Quae gaudet aqua sibi Ouidius, Annicolaeque simul salices, & aquatica lotos. ΓVna nemus: id eliso
256쪽
I 22 Ia Loto: sacit nemus ramis suis Phoebus Ad templum actiacum, quod in sinu ambracio
eli, petra praerupta cile serebatur,unde qui se demitterent in mare,amoris fiam a leuarentur, id egit prima Sappho,ut ex Maenandri testimonio Strabo affirmat. nam Maenander ita scribit, praeruptam nacta in transitu petram Cupidinis ixitro percita e summo praeceps ruit exanimi tui scntentia rex imperiose. Alio Cephalum Athenis profugum, Deionei filium tyranum Acarnanum captum amore Ptaolae Deionei filiae,primum id egisse autumant. Ouidius Deucalioni id tribuit, mos certe patrius Leucadis mansit, ut in Apollinis sacrificio sontem aliquem e specula deiscerent avertendae numinis irae gratia,sed pennas addebant,multisque nauiculis cadentem conabantur excipere, ut ita seruatum, & incolumen extra patrios fines mitterent. Phoebus Ex templo suo. f A etaeum A littore: Actiacum a promontorio. leges plura de hoc apud Strabonem,& Plutarchum, Plinius ita scribit, acarnania ante Curetis, S in ora ipsa colonia Augulii,actium cum,templo Apollinis nobili,ac ciuitate libera Nicopolitana. S paulo post, Leucadia ipsa pemnsula quondam Neritus, huius ante meminerat Homerus ex persona Laertis,& amrmauerat Strabo. ola Ordo est. ΓSola Daulias ales . i. auis,videlicet Progne, fin hunc locum, existens Asc is mater moellissi ina . f Non ultra prius virum .i.quia non prius animaduertit in virum, quam filium illi epulandum occiderit. ΓConcinit .Lquerula. Ityn .s filium. ΓIsmarium . i. Thracium. Ales Ityn sup.decantat,ab inferiore zeugma. Est nitidus,vitroque maoi, perlucidus amnis Per phantasiam dicit sibi ad sontem decumbenti apparuille formosum puerum,uidelicet Cupidinem , seu amorem cohortantem,ut se praecipitem daret de ru- use in mare Ambracium, quod etiam sectile legitur amoris impatientia. Fingitur Outem is ocus eius naturae, ut qui se illinc praecipitem dederit cura leuetur amorum, quod re vera hic contingit, qui sibi necem concitant,quia mors ultima cura rerum est.
Hinc se Dcucalion Pyrrhae succensus amore Misit & illaeso corpore pressit aquas. . Nec mora: iussus amans tetigit letissima Pyrrhq
Pectora: Deucalion igne leuatus erat. Hanc legem locus ille tenet: pete protinus altam Leucada: nec saxo desiluisse time. MVt monuit: cum voce abi t. ego territa surgo: Nec grauidae lacrymas continuere genae. Ibimus o Nymphe: monstrataque saxa petemus: Sit procul insano victus amore timor.
Quidquid erit, melius si nunc erit: aura subito:
Et mea non magnum corpora pondus habent. Tu quoque mollis amor pennas suppone cadenti: di e sim Leucadiae mortua crimen aquae. Inde chelyn Phoebo, communia munera, ponam: Et sub ea versus unus & alter erit.
Grata lyram posuit tibi Phabe ' poctria Sappho: Conuenit illa mihi: conuenit illa tibi. Cur tamen Actiacas miseram me mittis ad horas 'Cum profugum possis inde reserre pedem. Tu mihi Leucadia potes esse salubrior unda: Et sormae meritis tu mihi Phoebus eris.
Quae prius conten bant amante.i .vicillim Pyrrha capit amare Deucal: orae iam vacuum flamma,unde ipsa torquebor, Abiot cum voco .i. sit uit nec poli ea usqua apparuit.
ΓTimor Dei sciendi lede saxo. t Quidquid erit) Non vult sibi
ominari mortem, sed in eam postponit praesenti calamitati. fAura subito Per aucti.Unem misericordiam mouet, cum Nabsentes appellant, & non res poturos. Γ ubito Corpus tu demittetur. Et mea non ma
det,poteio, inqt, sustineri,nam corpus leue eit, di sum parua.
nisi propitium, et ad hilior: a al-llidens,de qua ante dictu cli. na Leucadia cum sonit in demittebant, adebant pennas, ne casu periret. Nelim crimen aquae
257쪽
si moriar. Inde Chelyn Phoebo in Chelyn cithara dixerunt. qm ἐκ πλανης .i. telludine primum eam formauerit Mercurius, unde & testudo dr. hi aut duo versus dum parum intelliguntur erroris causam praebuerunt nonullis legentibus Ouidis versum ad Macrum, ubi cude Sabini epistola scriberet nomine Phaonis ad Sappho ita ait. Dat votam Phoebo Lesbis amica lyram.i. Sappho accepit literas a Phaone eum non rediturum, propterea se deiecit ex Leucade,& amore liberata dedit lyram Apollini,quam ei nucupauerat: his. duobus versi. bus. fComunia) Conuenien. Quam tia mihi, & Phoebo. Poetica a
ΦEequid ta Qudd tuo nomine seruata ego hae eli incolumis,& amore libera. prκci ta vates tua. s Lyram Primus fecit Mercurius , ut ante diximus , quam tradidit Orpheo , k paran- ex testudine, ut Eratosthenes ur. scribit auctore Hygino. Ea relata est in coelum mortuo OG
An potes o scopulis, undaque ferocior illa, Si moriar, titulum mortis habere meae l. Ah quanto melius iungi mea pectora tecum, Quam poterant saxis praecipitanda dari. Haec sunt illa Phaon: quae tu laudare solebas: Visaque sunt toties ingeniosa tibi. Nunc vellem facunda forem: dolor artibus obstat:
Ingeniumque meis substitit omne malis. Non mihi respondent veteres in carmina vires: Plectra dolore ν iacent: muta dolore lyra est. Lesbides aequoreae, nupturaque nuptaque proles: Lesbides Aeolia nomina dicta lyra: Lesbides, infamem quae me fecistis η amatae: Desinite ad citharas turba venire meas. Abstulit omne Phaon: quod vobis ante placebat: Me miseram, dixi . quem modo pend, meus . Efficite ut redeat: vates quoque vestra redibit.
Ingenio vires ille dat, ille rapit. Ecquid ago precibus' pectusq; agreste mouetur An riget ' & Zephyri verba caduca ferunt '
Qui mea verba ferunt, vellem tua vela referrent . Hoc te, si saperes, lente decedat opus. Sive redis: puppique tuae votiva paramus Munera: quid laceras pectora nostra morat. pheo fauore Apollinis, quem plurimum apud inferos laudauerat,& voluntate Iouis,quid id concessit Calliope filiae, matri Orphei . f Lesbides aequoreri Et fac appellatione miseratione mouet,dum se veteri voluptate carere ostendit,& iucudam olim consuetudinem abdicat,auxit affectum compositione,vno verbo saepe repetito,quod no modo ad lacrymas sacit, sed ad indignationem aliqii .saequoreae Insulares. appellat aut prius discipulas, quas olim erudiebat, in his tres claru runt,ut ante diximus deinde eas,in qua' amore infamia libidinis non caruit, de quibus Suidas oμοχροῖς φιλIας. molia lyra .i. Lesbia,nam Lesbos insula IEolica eit,immo aeolicarum ferme urbium Metropolis,ut scribit Strabo, qui auctor est .Eolicam gentem magnam fuisse,& per totam serme Graeciam evagatam,& Dionysius aeolidam insulam appellat Lesbon, unde & lingua AEolica originem sortitaeit .s Lesbides infamem)Nunc concubinas suas appellat Telesippam, Megaram, & Atthiden . ita lege hunc versum Me miseram dixi,quam modo pene meus,ut coniungar,quam pene dixi meus Phaon,& noquem. Pectus ne agreste Pectus frequenter pro animo apud poetas, caput pro vita, ca . . input autem aperiri aspectu magistratum, non venerationis causa iusserunt antiqui, sed, ut AVarro auctor est, valetudinis, quo firmius consuetudine ea fieret. Plinius idem repetit. quod autem causa valetudinis suit inlli tutum,ad venerationem traduximus. Plutarchus ve Mitiro in quaestionibus ad historiam hoc refert. Nam quaerit 'οσκυνουντες
etiam sorte opertum habuerint, caput aperiunt denique ait inititutum, ut ita Deos vene
258쪽
remur,ut ostendit Seruius in tertio AEneidos de AEnea,ciui inter sacra caput operuit ne Diomedem hostem videret,quando autem hoc Deorum silinomines contra aperto capite vens rantur, ne eodem cum diis honore censeri videantur.Castor addit,nescio quid Pythagoricta, quod illic, leges quando voles.s i saperes si humanitatem,S iectum ossicium retineres,me nosses delitras tuas .fSiue redis . i. si cogitas de reditu. LVotiua munera Soteria. Ratem) Vt ex parte totum intelligamus,vel ex specie genus,vel ex praeiedentibus sequentia,liberius esse poetis,quam Oratoribus,nam Oratores mucronem qui cem dicunt pro gladio, & tectum pro domo,non tame puppim Pio nauitvel abitam' pro tabellis,nec serrum pro spiculo, nec quadrupedem pro equo..
1 simus o nymphae Nam ad sontem dormiens id dixit,ubi nymphae semper esse putatur.
Et si dicatur dubius esse euentus rei,cum & necari vero similius,quam leuari curis,sit,respondet. Quidquid.erit,melius,u. nunc erit Quia etiam mori melius erit, i. in tali cura vivere. sed ex Homero virg. q. AED. de ijs,qui sese interemerunt,dicit cum admiratione, Quam vellent aethere in alto Nunc di pauperim,&duros perscrre labores.s Fata obstant&e.sHaec sunt illa Phaon .spectora. Subii uit) .i re pilam eii,alludit ad venam eloquij,quae fluere sole sed malis repressa eii,ut subitet. ΓVeteres in carmina . i. ad carmina conficicnda priores, ac solitae vires. Lesbides .i.mulieres ex Lesbo,appositorie, Nomina dicta I sta.&Laudata. vi, Prima dicte mihi summa dicende camoena Sc.s Me miseram Minor est excandescentia,quam si dicat o me miseram. Ordo tamen est. ΓO me miseram Aut miseram. i. miseranda me censeo. Quam . i. quantum putas.s Pene . i. quasi ζDixi meus . Phaon abstulit. Essicite
Solue ratem: Venus Orta mari,mare praestat amati: Enus orta mari Ita He Doui . A ura dabit cursum: tu modo solue ratem.
I p se gubernabit residens in puppe Cupido :
Ipse dabit tenera vela, legetque manu. Sive iuuat longe fugisse Pelasgida Sappho: Non tamen inuenies , cur ego digna iuga. O salicin miserae crudelis epistola dicat: Vt mihi Leucadiae fata petantur aquae. I ro, Qd timeas no est,
V auso , Venus ipsa fauebit Sternet S quoreas aequornata vias. Ex IOue venus creata eli,sc gre Lucina, Diana,eiu qi tutelae data est matura virgi mi aetas, multa in nuptiarum ritu a locis,quae tenuit Erycina, Paphia , Syria,Cytherea dicta, ex maris spuma nata dicitur . notissima sabula. sed cu quatuor Veneres tradiderit antiquitas,haec eli secunda, qua exeuntem mari ἀι αδ υσμωην appellatam insigni laude pinxit Apelles, qua tabella Augustus in delubro patris Caesaris dicauit. Γ Pelassida Nam pelasgi ut Ephori, Hesiodi Homerique testimonio docet Strabo Per uniuersam ferme Graeciam vagi,& errabundi rem militarim exercuertit, locis,in quibus fuerunt, nonnullis dederunt nomina. Nam Peloponnesus Pelasgi ea ab his dicta eli. Argos item Pelasgicum,& Lesbos Pelasgica. Plinius in, cuius verba ante recitauimus: Pelasgiam scribit,iidem ab Atheniensibus appellati sunt πελαρησι mmutat alitera.i .ciconiae,ob alliduos errorςs, isdem aliquando suerunt in Italia,quod ditrabo telari, & amrmat Dionysius Alicarnaseus Genus aut duxerutex Arcadia ex Pelasgo filio Iouis, S Niobes.s Iuuat Seu tibi consiliu eii. Fusisse pelasgida sappho . i. Sappho Lesbiam. Γ Non in inuelites
Hic totus versus per interpoli tionem legendus eii, atque ita coniungendum si iuuat fugisse Sappho,o saltem crudelis epistola dicar.s Fata Miserabiliter saltum Leucadium iam,fatum,& mortem suam appellat.& si Straboni credimus,inde se deiecit, quod & ouidius innuit coversu,que paulo ante recitauimus, Dat votam Phoebo Lesbis amica lyra. Claruit aui cu Alcaeo Olympiade ante Tarquinij Prisci arcum aedificatum,ut Eusebis recensent tepora. Vale.
Fugisse Pelasgida Sappho,q. nerci ut graeca in o lire accusativit m on legiit Sappho, sed & Aschin. Sapphon, & Didon in accusativis legimus. f Siue iuuat. Ordo longus est,siue redis&c. auid laceres &e. i.curno cito redisset rediturus es. Sive iuuat fugisse Sappho De
259쪽
lasgida .i.graecam mulierem. Longe .i.sue nunquam rediturus abist. ΓΟ optantis est. i.
utinam. Epistolati tuaiqua meis lueris respondebis. Dicat saltem miserae . s. mihi,ut, Saxa aquae sLeucadiae .l. praecipitia maris Leucadici. f Petantur mihi) V t. sic finiam aut amores, aut cum amoribus vitam. Et ita ora rorsae summum, S grauissimum pondus votorum in fine ponit,ut ipsum memorem commiserari saciat. Haec sunt, quae cpistolas Ouidianas quanta potui breuitate,& commodita. annotaui.
GEORGII MERULAE IN EPISTOLAM fAPPHUS CONTRA
DOMITI UM ANNOTAT IONES. V in igitur petulans&nimiae licentiae literator primum damnat Nepe quod Franciscum Philelphum in Sapphus vita declaranda ceu graeca ignorem,secutus fuerim, sed quod milii vitio ob ijcit, id laudi maxime duco,neque enim gloria sua defraudandi sunt praeceptores nostri,quo. iles vera docent. Sed minime miror, si omnium ingratissimus eius me
accusat,in quo se pleTunque iactare solet. Qii id λ quod plane hic ignorat, quorsum Francisci P nitelphi testimonium spectet. illud etiam deprehendisse se dicit,' filiam non filium ex Cercola Sappho genuerit ιme vero pro filia filium scripsisse, quasi non hoc sit frequens impressorum vitium, quo modo praeposuras & inuersas,inodo alias pro aliis literas collocent. Qua hominum indulgentiam, ne dixerim insci iam, vix diligens praesectorum, & corrigentium cura emendare potest. Vnum tamen est, quod velut isnotum, atque abstrusum, cognouita atque eruisse dictitat tu per his versib. Nec mihi Pierides subeunt, Dryadesque ruellae,Nec
me Thespiadum cetera turba iuuat. Hoc est triplicem causam dicendi,cum auit urore poetico ageretur, aut cum relaxans animum in siluis sine curis vagaretur inter Dryadas, & Hamadryadas,aut cum pueris,quos amabat,blandiretur, qui sibi Thespiadum S musa tu instarierant: Nunc,inquit, nec Pierides .i. suror poeticus, nec Dryades .i. relaxatio animi, in siluis inter Dryades prouocant me ad carmen, nec cetera turba Thespiadum,nec amitae,quae tertia & reliqua carminis causa erant,me delectant, Nae literator egregie de penitissimis sve aiunt musarum antris hunc sensiim eduxilii.dic quaeso, an non plena sunt huiusmodi dea' appellationibus carmina: ex quibus in tales allegorias quidquam trasserre,ut ab Eullatilio traditum est,parum conueniens sensit Ariliarchus, quam nimiam grammaticorum diligentiam , utpote odiosam, Seneca & Quintilianus in Didymo damnauerunt. porto quam con/tentiose & insulse oppugnas super hos versus interpretatione nostram Et varijs albae iunguntur saepe colubae: Et niger a viridi turtur amatur aue. Nam cum vim huius comparationis ex praeceptis Varronis excusserim, hoc est per varias aves genus illud agreste columbarum accipi,quod sere eli albo vario,niteris per absurde nimis,atque illepide probare per varias aves pauonem intelligi,parum considerans,si de coluba & pauone intelligeretur a puella insipidam, & parum essica cc in comparationcm fore quippe quae nec superiora,nec rem ipsam, de qua agitur, spiceret. illud sane duplex illa comparatio, breuiter docet dispares sormas,& disparia auium genera vi amoris plerianque copulari, nec deformitate,aut impar genus amantes a seipsis auertere. Quid enim vult exemplum Persei & Andromedes,aut columbarum diuersitas, nisi formam in multis, haud magni momenti elle imo Hercule contra mulierem staret sua comparatio, si sormosae aues quales albae colubae,& pauones habentnr, iungi hac in parte traderentur, ut vero ais amicos elle inter se pauones, & columbas, ut naturales scribunt,ad praesens negocium non pertinet, absurde nimirum omnia exponis, quEadmodum & illud. f Non agitur vento noli ra carina suo . Ut sub interrogatione haec dicat
puella,quae disccssii Phaonis,& amissa omni spe potiundi, quem amabat,in inare se praecipiatare statuae. Cavillatur,& illud. Si,nisi quae facie poterit te digna videri, Nulla sutura tua
est: nulla sutura tua est.) Sic exponens si nullam es amaturus,nisi quae dignitate formae tuae conueniant nullam amabis,q.d. nulla eli tam sormosa,quam tu. Nos contra ad delitias amatoris omnia reserenda dicimus, qui non contentus quotidiana sorma, per quam formosam
260쪽
optet,in quo maior vis doloris puellae ostenditur,et is impo stibilia appetat, qui ea spernit.
verior itaque eli h. vc scntentia telii monui Ouidio confirmata. Forma Dei munusJorma quota quaeque supcrbit, quasi dicat, raram ut i nullam es amaturus. Hic ego aliquid subiunga in ex occultis graecorvin commentariis sumptum, conduplicationem iliam no tam ad emphasim eile saetam ab Ouidio, quam ut geminando eadem verba characterem Sapphus d monstrat et, quae ut Demetrius 1 halareus auctore si gratiam suis carminibus ti ους ἀναδει- πλωοio quaesiuit. Nam ubi περ χαριτ erou praecepta tradit, de charactere Sapphus haec scribit. Sermonis gratiae, quae per tiguras fiunt mani selle, & plurimae sunt apud Sappho, quemadmodum anadiplosis,ubi nympha ad Partheniam ait. me' Ια τοὶ μωκους ἀοι. Quae respondet ad eam per eandem figuram :ἱοι et ἐς ae, ουκέτι ς ω: Maior enim gratia apparet, quam si si mel esset d:ctum , de sine figura. sed eum vir improbus nos insectetur,nostraque iniquo animo perlegat: non tam reddendae sunt homini vices,ut eum suae petulantiae poeniteat: quam bonis ac iiudiosis iuuenibus considendum, qui plusquam conueniat , interpretationibus Domitij fidei adhibentes in grauissimos errores incidunt.
C R I P s l T Oaidiis in Ponto in Ibidem inuectivam : cuim opuscuIi argumentum perperam nonnul7ι interpretantur, cum Ouidium Caltimachum poetam imitatum dicant, quian Apatronium Rhodium discipulum inue tu est,quem Ibidem appellat mi ipsum Alexandrinum ιudicaret nam thu Wγptia auis est ' quam Iane hoc deridendum sit: quutam ιndoctus est, o 'nisque verrandic expers,qhι non tutelgat. Dum argutulι qui dam uouarum rerum qua nu quam sunt indignatores noua cusere postexi ate volunt,trameterrima nimis: in a meritate alienissima dilabuntur . Dicant nobis la nouatores, quod dedecus, quae nam infamia Apollonio fuisset: ut Alexandrinus Callimacho dicereιur nonne ex AN pto ieusti es habentur vim doctrinis eruda ι Tarqs ae excessenιes ' quae et iam Apollonio mera indicatiuo Iab itidi, no. mine suisset,eum non tantum m Aegapio huiusmodi auium genus teste Plin. ri periasur i igitur Α-pollonia Caltimachua i tidis nomen indidisset, it eum tantum ind earet: non dμbio , sed notiora vocabulo appellasset. Qua nam ergo relicta nobis ratio ei : cur ibidem Apol autum Callimachus appellauerit 'hae nempe, est sententia vallae praeceptorM mei omnium domi imι. t In bb. γ' su ae naturaiti Iu, io ria de Irida bacseribit. Volucris in Aempto qua vocaιvr ibu,rosem aduncitate per eam partemst per luens . qua reddι ciborum onera salubre maxime est. Cum t itur tanιa sit huius sturcita : it proprio o. re venium purget, quod ejt fortissimum, 'Durcs mum, si rem, non naturam Ilec Ies, hune omni tuo dore earentem,atque elegantia primum,quamuu se postea probatilem reddiderat .m nigratissimum di. scipulum Callimachus ostendit, Ibidem appelluuit, nam in sermones incompelisi mum Apobomum fissse, NM bH a Criticu repudiatum eptu memorant .inde correptum accestum. Ῥι QM. ni tradidit .ad cu tus Ouid. imitationem mimicum quoque suum in hoc opere Ibidem vocit u tinti: eitam hominem ntillιus decoris,oe commoditatis significarit. Huius autem maledicentιae causa ha futi e t temet aperit. Sosito tabat uxorem poetae: dum ira Ponto exulabat. quidam, qui, dum fortunia ovii. tuit, ab ipso inter amicorum numerum cen ebuιur baud pestremus. fracta autem sortuna fidem violare non puduix ingua γο nena nisusurrans Augusto. ι diutius tu exilium ipsum remeraretur. quare Iacsilm ho deprecationes, deuotiones que in ipsum perfidum ibidem composint. quis vero hic suerat Ibis . a nobis deprehensi non pootest .cum ipse nusquam aperiat. Opus wdebu elegiaco mesro paucis earminibv. absolutum : sed sua cum fabularum,tum historiarum obscurιιate quam Lugissimum: ad cutin tam exroyitionem desumo.