장음표시 사용
11쪽
De Euchariatia. Eucharistiae nomen Graece sonat gratiarum actio- 'nem. Ea quoniam in Missae sacrificio Peragitur , Propterea sacramentum Corporis, et Sanguinis Christi , quod in Missa continetur , Eucharisti nuncupatur. Per hoc Sacramentum Christum praesentem habemus. Substantia enim Panis , et vini Convertitur in Corpus, et Sanguinem Christi per tranaubstantiationem , h. e. mirabilem conversionem , qua tota et integra substantia unius rei transfunditur in totam et integram substantiam alterius. Huiusmodi itaque Sacramentum signum simul est, et res significata. Signum est species Panis , et vini; res significata est ipse Christus , qui totus et integer est sub Panis sPecie, et sub ,
quavis ipsius speciei parte ; totus item sub vini specie, et sub singulis eius partibus exsistit I .
. Eueharistiae materia duplex est, PaniS nemPe, et vinum, quamvis iPsum Sacramentum sit unum. Panem autem triticeum esse, OPOrtet. Nec refert, azymus sit, quo Ecclesia Latina utitur, an sermentatus , quo utitur Graeca Ecclesia. Ceterum
Panis ex farre, oryza, sabis, milio, Castaneis, Ieguminibus , aliisque id genus non est vera hujus materia Sacramenti a . Communi enim loquendi usu Panis nomine triticeum intelligimus, et qui-
Cone. Trid. sera. XIII. ean. 3. ει 4. Can. In Sacramento 5. Pist. II. de conεων.
12쪽
De Eucharistia. ' Ibdom aqua elementari consectum non Sacea , aut molle , lacte , Vel oleo comPactum , Per quae Pa Dis in aliam materiam transit Vinum vero debet esse ex uvis expressum. Hinc vinum omphacium , acetum , quod vini naturam acescendo deposuit , ab huc Sacramento reiicitur Q. Vino autem aqua ost admiScenda , quod . Christum peregisse constanti traditione accepimus. Hinc a Patribtis Trullanis damnati fuerunt A monii, qui ut suam de una in Christo natura doctrinam firmarent, in Solo vino Sacra mySteria celebrabant sil . Non absimili sane pacto inter ha reticos Ecclesia nilmeravit Eucralitas , qui Pro Pterea et . F varastatae , et Aquarii audierunt. Ii loco vini meram aquam in Eucharistia 'consecrabant s5). . Forma consecrationis Eucharistiae alia est in pane , alia in vino, utraque Christi ore Prolata. i. Christus enim in consecrando pane his verbis in coena usus est: mo Est COγus meum. Vinum vero hac formula consecravit: Hic est calix san- minis mei. Hinc Eugenius' in Decreto ad institutionem Armeniorum docet, Eucharistiae formam
esse verba ipsa Iesu Christi, qui hoc Sacramentum consecit. Et ipsi Graeci i ii Concilio Florentino professi sunt, verbis Christi elementa in eius CorPus, et Sanguinem transmutari. Idem porro inculcant veteres I cclesiae Patres Tertullianus 4,
13쪽
Hujus Sacramenti minister est solus Presbyter. Hinc Nicaeni Patres Praeter regulam esse Brint ,
cliaconos, qui offerendi sacriscii potestatem non habent, his, qui Osferunt, corpus Christi porrigere 4). Et Concilium Arelatense I. diaconos reprehendit, quos Plerisque locis offerre cognovorat 5 . Quamvis autem haec vera sint, illud eerte in dubium revocari non potest, diaconos in veteri disciplina tamquam Episcoporum, et Presbyterorum ministros Eucharistiam populo distribuisse , et detulisse ad absentes 6). Quod quidem institutum in Oriente mansisse videtur, cum in Occidentalibus i Ecclesiis calicem popuIo diaconi Praebere consuescerent 7 . Eucharistia itaque ab unis presbyteris offerebatur. Tantum si necessitas urgeret , et iuberent Presbyteri , diaconis Eucharistiam populo offerre licuit. Ad rem Patres Con-eilii Carthaginiensis IV. Diaconus, Pr esctnωPres tero , Eucharistiam corporis Christi , εἰ nec Sitas comt, jus3us eroget 8 . Isthaec di sciplina fortasse seculo XII. desiit. Ceterum in nova disciplina unis presbyteris Eucharistiam Populo offerre licet. Id tamen Episcopi, et Parochi
J Justin. M. Apol. 21.j cyprian. de Lapsis.
14쪽
no Eucharistia. I 5 proprio iure, reliqui presbyteri veluti ex disponsatione faciunt. Hinc Clemens V. in Concilio Viennensi Gatholica communione Monachis interdixit, qui clericis , aut laicis Sine SPHCiali parocho mucontia Eucharistiam ministrarent I). Sed legem vicere mores, et ius Paroeliorum ad viaticum , et
Paschalem Communionem redaCtum est. Jam vero cum omnes mortali Peccato involuti ab hoc Sacramento arceantur , etiam Presbyter ab eo conficiendo abstinere debet, nisi necessitas urgeat , et Copia consessarii desit, apud quem euIsam emendet. Ea enim in specie ipsi celebrareicebit, dummodo, statim ac Poterit, expleta Missa , Peccataleonfiteatur 2). Quin nec licet, nisi ieiunis , et Semel in die Missam celebrare, Praeterquam in Christi natali die , vel urgente neces- 'sitate 5): et iubetur Sacerdos hostiam.ab se con SeCratam sumere, nisi velit ab Ecclesiae liminibVs arceri, et Per annum a Missarum celebratione
Porro ad Eucharistiam admittuntur OmnPS, modo ad eam aetatem Venerint, qua Corpus Domini
2l Cone. Trid. Sess. XIII. cap. 7. 3l Cap. Consuluisti 3. de Celebrat. Missar. e M. 4J Can. Peracta 10. Can. Relatum 11. Dist. II. de
ain antiquitus ipsi infantes ab hoc Sacramento non arce bantur , sisque ant6 eommunionem. Iae fugere permittebatur , si eo opus haberent. Isthaec diseiplina stetit in Oeeiadentd usque ad 3eculum XII. vi in Melesia Orientuli a hue infantes ad Meharistiam adra ilιunιur. Aruud. lib. III.
15쪽
rosiorum iudicio aestimari solet. Quin et corporis periculosa infirmitate vexati Eucharistiam, quae statici nomine sa) designatur , sumunt : nec abca arcentur occulti Peccatores. At Publicis peccatoribus , quique histrioneS agunt, SCentCamque ar- . tem exercent, Eucharistiae communione interdix
runt veteres Patres 1 . Primis Ecclesiae seculis in pluribus Ecclesiis mos ille obtinebat ut quotidie Eucharistiam sumerent Fideles. Isthaec consuetudo sub initium seculi V. adhuc Romae stabat: Scio Romae , ait Hieronymus , hanc esse consuetudinem, ut Meles semper Christi corpus accipiant, quod nec reprehendo, nec probo 2 . Idem moris eodem tempore in Hispania, et in Africa Servabatur, uti testa tur ipse Hieronymus b ,. et Augustinus 4 . At, avita caritate deservescente, eo res rediit, ut Ple rique fideles vel semel in anno, vel numquam si
In ueteri diseiplina ε-ιον Viaticum designabat, qui quid mortentibus iter in alterius vitam muniebat. Videsis Albaspin. Obsereat. ιib. I. cap. 11. Fiaticum autem datur morientibus , etiamsi peeeatis illigati viaeerint , nee nisi in infirmitate poenitentiam petierint. Cons. Carιhag. IV. ean. 79. Quod si morbi pertinaeia deglutire non sinat, aut periculum vomitus instet , elatieum in*rmis administrari non debet. Ceterum, quod olim nulla solemnitate deferebatur viaticum , post Berengarii deliramenis , lumine praecedente , in habitu decenti , ae honorifico deferri , jussit Non ritis III. eap. Sane 10. de Odebrat. Missar. e M. ii in Cyprian. epist. LXI. ad Evchrat. Cone. Melat. I.
.ὶ Augustin. Epist. Gram ad Ianuar.
16쪽
, De mi an CHebr. 'I eharistiam Sumerent Ih Quapropter seculo VI. Concilii Agathonsis Patres edixorunt, ut secular S, qui in Natali Domini . Pascha , et Penteco-3to non communicavsrint, catriotici non cre-Hantur. At Concilium Lateranense IV. temporum iniquitatem , et collapsam disciplinam Commiseratum statuit, ut fideles omnes ratione utentes saltem in Paschate 'Eucharistiae Sacramentum susci Piant, alias Ecclesiae communione interdicantur, et mortui Ecclesiastica careant sepultura sa): quod et Concilium Tridentinum eonfirmavit 5).
Quae a L1tinis Missa dicitur, a Graecis
Litumia nuncupatur; quo Sane Domine , Omnia Sacra ossicia, Precesque publieae designantur. Sed quemadmodum Liturnia Eucharistiae celebrationem Plerumque apud veteres denotat; ita et Missas nomine Posteriori acuo ossicium Eucharisti eum indicatur. Suh Ecclesiaci incunabula sacra
liturgia simplicissima fuit, temporum ratione ita postulante 4). Pace Ecclesiae reddita, Certa Pom-Pa, Certoque caeremoniarUm BPParatu SaCra mysteria celebrari coeperunt. Fon idem tamen ritus ab omnibus Ecclesiis suit receptus: etenim et in Orien-
17쪽
e, et in occidente pro Ecclesiarum diversitate diversa suit liturgiae ratio. Et licet lapsu temporis Decidentales Ecclesiae Pleraeque . omnes Romanam adsciverint liturgiam , remanet adhuc in Ecclesia , Mediolancnsi ritus Ambrosianus , et ritus Mogara
bicus i a) in aliquibus Ecclesiis Hispanis. 'Gani vero Missa alia erat Catechumenorum, alia Fidelium. Vetus Arcani disciplina postulabat, ut sacra mysteria Paganos, Iudaeos , haereticOS , ex Communicatos, ipsosque PoeniteIites laterent. Qua-Propter ii ad eam sacrae liturgiae' Partem , quae Psalinodia in , Scripturarum lectionem , et peculia , . TeS Pro Catechumenis Preces continebat, admitte bantur ; a reliqua liturgia , cui tantum Communicantes intererant, excludebantur. Μissa itaque
Caleschumenorum Communes Communicatium Pre
eos ad altare antecedebat , ita dicta , quod olim major ea techumenorum, quam Poenitentium, ali riamque numerus. Missa Fidelium ab oblatione lucipiebat , eique communicantes tantum adesse Poterant. Ea de causa Post Missam Catechumeno- Ciam omnes dimittebantur, clausasque ianuas dia coni , et subdiaconi custodiebant; quO . Protinum vulgus arceretur. Sed posteriori aevo , deficienti Lus stat humeris, eorum Missa Cessavit, aC me
ino Fidelium Missae interesse prohibetur. In Publicam quoque, et priscitiam Missa di vidi solet. PMlica , quae et legitima , et con- sntturiis , et capituliaris , et major appellari
ain secupata ab Arabibus Hispania , Christiani sis per
18쪽
De Missar. Celebr. 19 solet , ea est; ad quam Populus cum suo Pastore
Convenit, et communicat; Propterea a veteribus Collecta , et Synaxi3 nuncupata. At Pripata Missa illa dicitur , quae Sine Caeremoniarum BP- Paratu a solo MCerdote, uno dumtaxat ministrante, celebratur, Seu Pauci, Seu nemo intorsit, sive unus sacerdos , Sive etiam alii Eucharistiam sumant sa). Privatae Missae semper in Ecclesia recePtae, quae Prosecto Ptiblicae etiam ea de causa
vocari Possunt, et quia in ipsis populus spiritaliter Participat, et quia pro omnibus fidelibus celebrantur i . Huc etiam rescrri ootest Missa ,
quae vulgo Sisca et Nautica . Vocatur , quae Sacrae liturgiae seriem servat Prueter Oblationem , Canonem , consecrationem, et sumtionem. Ea aliud non est, nisi verae Missae simulacrum; et in mari
celebrari consuevit ob effusionis periculum. Seculo XIII. et deinceps in usu fuit frequentissimo: at hodie ubique Passim in desuetudinem abiit. Porro mos ille olim in Ecclesia servabatur, ut Fideles oblationis tempore res sacrificio peragendo Pias , PraeeiPue Panem , et vinum ad altare de
al A prinata Missa dilfert solitaria, quam, nemin8 minia
strante, et nemine praesente, unus eia rat Sacerdos. Hujusmo- 'di Missae auctores Monachi in suis solifariis cellis, εχ quibus reliqui presbyteri eam aceepere. Pleraquo conellis solitariis Missis bellum indirerunt: at non defuere , qui eas mordiscus retinerent , irier quo4 Petrus Damianus in libello, quem Dominus vobiscum inseripsit. Ceterum utcumqu8 ea de resiι, jamdiu in Ee Iesia in more est positum , ut unus Sacerdos, uno tantum praesente, cι miniarunte , Missum e lebrare possit.
19쪽
fierent. Huiusmodi oblationes sacrificii veloti pars
en phantur , offerentium nominibus per Diaconos pnhlice recitatis. Ex hisce oblationibus elementa Eucharistiam desumebantur c reliqua cloricis olondis, sublevandisque Pati Peribus inserviebant.
Ubi apud Latinos panis azymus, qui a Cleri- is parabatur , ad Eucharistiam conficiendam adhiberi coepit , loco patiis aC vini farina ad altare delata est. Cum porro. deficiente Fidelium
caritate , Eucharisticus panis raro SUmeretur , Ut
modicum sarinae in id opus sussceret, ipsius farinae loco seoo xII. denarii offerri coepiarunt. Ii Principio aut Pauperibus erogabantur, aut sacrificii usui inserviebant. Lapsu temporis Clerici, quibus
ex Ecclesiae aerario satis alimentorum erat, sibi eos
vindicarunt. Id in causa suit quapropter Fideles ab hujusmodi denariorum oblationibus cessarint. Ubi patiis , ac vini oblationes e medio sublatae , Missarum honoraria recePta. Eorum nomine Corta pecuniae quantitas designatur Sacerdoti ob ata , quo specialem in Sacrificio offerentis . recolat memoriam. Honoraria porro in sui usum clerici verterunt: eaque disciplina Seculo XI. passim o tinebat. Ceterum lic t pro unis Osrentibus Missae speciatim celebroniti r. quod tamen offertur sa-Crificium . omnibus prodest , totamque Ecclesiam complectitur I . rot autem Missas Sacerdotes Ce lebrare debent, quot honoraria acceporun ι, licet ea sint legitimo stipendio minora; secun enim datam osserentibus fidem sali rent. Quare qui Mis Sam celebrare cogitur ratione beneficii, aut Capsil one. Trid. μι. XXI. eap. 7.
20쪽
De missan m δ' xΣ Pellaniae, non Potest Pro eadem Missa novam eleemosynam accipere. Iure itaque Alexander i II. e Tum sententiam damnavit, qui contendebant, nec contra iustitiam, nec contra promi,sam fidem moliri eos, qui pro pluribus si risiciis stipenesium
c ιDEre, Ec factscium unum viseres Guderent. Antiquitus sacra mysteria quotidie non Peragebantur. Seculo II. vix Dominica die , sacra si
bant , et in Martyrum natali die, diebusque ieiuniorum. Augustini aevo liceι Sacram synaxim agere Possent Fideles; tamen alibi omnibus diebus, citiba Siabbato fiantum , ' est Dominica uies , Glibi ea sum Dominicia offerebatur sa) . Sensim ex re e to in Ecclesia Boma na more invaluiri ut singuliSi iebus Sacra fierent. Ceterum quibus diebus Missa. Conventuatis non agΡhatur , Privatas, Missas Ie Brare licebat, nonnullis diebus exceptis tum apud Graeeos , quam apud Latinos. Gracci Sanse Sacris. mysteriis agendis abstinent Per totam Quadragesi mam , exzeptis Sabbato , Dominica , et festo An Nunciationis. Latini vero Missam non , Celebrant Feria sexta in Parasceve, et Sabbato majoris hol, domadae. Quibus autem diebus Graeci a sacrificio CeMarat, praeSanciscatoriam 'missam colobrant :quod et Latini seria sexta majoris hebdomadae sa-
Liturgicis diebus per tria priora, et amPlius S Quia unam Missam in singulis Ecclesiis celebrari moris suit. At sensim invaluit,' 'ut ab uno eodemque Sacerdote certis ex caussis , certisque diebus