De assimilationis pronominis relativi usu qualis fuerit apud Theophrastum, Polybium, Dionysium Halicarnaseum

81쪽

77 temporis assimilatus est Xit,4 et I 75, i, cf. p. 69 et 74. In uno enuntiat attracto accusativus pronominis relativi partes gerit

generis neutri u pluralis et verbum est passivum, id quod apud priore qu0que Scriptores semper fere animadvertitur. Praedicata enuntiatorum attractorum sunt verba cuiusvis signi se ali 0nis. Praeter Verba enim communia invenimus etiam verba

V 45, 2) Dionysius in hae die endi ratione vestigiis Demosthenis

82쪽

insistit, a quo tales dicti0nes figura amplificationis λ etc. maximo adamantur. E locis illi supra exscriptis apparet in i enuntiatis attractis verbum finitum cum infinitivo, in 7 exemplis verbum sui tum cum participio coniungium 8S - quinquies pron0men e participio, bis ex participio necn0n verbo finito pendet , infinitivum autem simulque participium verbo sinito app0situm esse uno l000 Q πραzetat Eetit δαλλ0 1290t tεκωλύθησαν, quo pronomen relativum ex insinitivo suspenderetur, nisi attractio exstitisset. Haud raro in is enuntiatis relativis modus verbi est c0niunctivus semper adiecta particula v), quattuor l0cis conspicitur optativus semel addito v). Qu0rum exemplorum quae verbum in c0niunctivo aut plativo exhibent, i substantivi, 9 adiectivi generis sunt. In his enuntiatis rei attributivis pportuna collocatio totaque ind0les attractionem multum adiuvit, quod e locis ipsis intellegeS:

ἐαυ . . .

83쪽

In tribus X euiplis nomen a sive attributivum sive

Quae v0ces attributive relativo adiectae e facilius in genetivum transire potuerunt, quia υ; ' in formulae instar hic adllibetur atque attracti minus sentitur. Etiam alibi tales 10rmulae apud Di 0nysium inveniuntur. N0men praedicativum assimilatur:

Illarum quoque enuntiationum rei natura attracti0ni valde savet. In universum autem enuntiata relativa in quibus n0meu pronomini relativo adiunctum est, ab attractione abhorrent. Enuntiationi tribus locis alterum enuntiatum Suffixum est:

Dionysius hanc sententiani e Demosthenis orati0ne Philippi ea IIII asser dem0nstrans, quam inusitata perSaepe enΠntiat0rum in period e0ll0eati apud illum sit. Apud Dem0sthenem enim enuntiatum temporale ἀφ' o . . . Statim post Φίλt' se legitur. Noster simpliciorem ordinem proponit et additamentum illud temporale in fine enuntiati relativi adiungit. Pro 6 110vo . ἀλλὰ καi dicit et κα μ). Itaque haec enuntiati in numerum exemplorum seriptoris nostri recipienda est eo magis quod a reliquis eius exemplis non disteri. Duo reliqua eiusmodi exempla Sunt:

84쪽

Quae additamenta enuntiationes relativas in universum non ita graVant. Enuntiatis rel. Substantivis nomen aut verbum attrahens plerumque antecedit. Nonnumquam autem inter pronomen relativum et notionem regentem parva vel maiora intervalla cernuntur. NOVie Singulae, novies binae, bis ternae, terquaternae, Semel post με cui IV 80 4 quinque, bis post 0υοε9, 13 ὀέv, Demosth. 57ssi et VIII 19, 5 senae, uno loco V73, 2

voces interpositae sunt, id quod hucusque inauditum erat. Octo locis notio regens enuntiationem relativam sequitur, quinquies nulla voce interiecta, bis intervallo singulorum, semel duorum, semel trium VI l8 l voeabulorum. Collocatio enuntiationum attributivarum ut apud priores scriptores ita apud Dionysium attractioni id0nea est et hi quoque saepe similem speciem exhibent atque substantivae Ex ordine eXemplorum quem Supra descripsimus, illud apparet. Compluribus quidem l0eis enuntiatio relativa attracta a nomine ad quod pertinet aliquot vocibus disiunctum est, sed plerumque c0nspicitur in hoc intervallo ea notio sententiae primariae quae ipsa attrahit. Semel relativum a praecedente nomine quattuor vocabulis distinetur indole loci opportuna Lys. 5 '. II. Attractio omittitur. l. ccusativus pro Dominis relativi non abit in genetivum aut dativum. a genus substantivum.

Tres enuntiationes relativae substantivae ceusativum pronominis retinuerunt. Demosth. 36 -' . . . Gettot ciet et θυ κεινο ζηλυ otv ἀγα ρυρα τε

Dionysius qui elegantiam dictionis sectatur, gravissimas illa genetivi formas tino tu, mu et tu is pro accusativi sormi Sinuit levioribus admittere non potest. Accedit quod nuntiatio relativa, ut iam alibi saepe animadvertimus, mente concipitur, priusquam de notione attrahente cogitetur.

85쪽

Relativum n0n 0do ad in t ibi buto sed etiam ad 2 6ρθυ,-zaveto quo Verbo accusativus agitatur, spectat, id qu id parum c0gnOSceretur, si o scriptum esset. Perraro forma οὐ in attractione deprehenditur.

Enuntiatio relativa nimis longa est du0sque aecusativ0s praedicativos c0ntinet qui ipsi quoque in dativum abigi debuerunt; atit raro pro o0υ in attractione e currit. Gravissimum autem est, quod nuntiatum relativum verbo regenti sententiae superi0ris antepositum est. In tribus igitur illis enuntiationibus attractio missa idoneam excusati0nem habet.b Genus attributivum. EX numero nuntiationum relativarum adiectivarum primum excipi ea quae plus quam duodecim v0ces continent enuntiata illa adiuetiva quae attracta sunt, tantum ambitum non exhibent. Satis erit earum enuntiationum locos iudicasse:

Ceterae enuntiationes adiectivi generis non attractae etsi longitudinem ilhun duodecim v0eabut 0rum non X cedunt, tamen Saepissime ambitu sunt admodum grandi, nusquam ita positae sunt, ut collocatione attractioni faveant qu0d ipsa loeorum natura p08tulare videtur, longe Saepi SSi me pronomen relativum in genere masculino vel seminino habent, quae genera magis

quam neutrum attractioni repugnare certunt atque consentaneum St.

86쪽

n0tiones iam satis distinctas enuntiati0nibus illis relativis declarari minus opus it. l. ad nomen proprium Sententiae primariae spectant haec enuntiata relativa: 53, 5 αγχει ὀ θη et u Τρωο v. U ET IEeto i), κα αλλο it

Reliqui loci sunt: 69, 4. 70, 2. II 5, 5. I 27, 3. II 49, 5. II 65, 3. IIII, 2. IV i5 5 bis). V 30, 2. IV 58 4. IV 82, t. V 36, 2. 54 5. 189, t. VIIII l, t. XI 2. XI 49. XXI.

'XX8. Is0er. l. . De Dinareti l 2 'i'. aliueyd. 55My. Semper Si pronomen relativum generis seminini vel masculini. 2. Ad nomen iam nomine proprio determinatum pertinent hae enuntiationes relativae: Pronomen un0 000 est neutrius pluralis:

χογό reserendum esse ad parti stipium λε700oα patet). Ceteris in exemplis relativum est generis feminini vel masculini:

0υς Spectatur:

II 34 4. IV 40, 7. Isocr. 8 β. 8. 20ληδ. De Ompos. Verb. 25130. Omnes illae enuntiatione relativae ententiae regenti minus

necessariae Sunt. λ ους πηγετο Supra Scripta iii I.

87쪽

' Non mini quant ali attractione abhorrent ea nuntiata quorum verbum in coniuncti v aut optativo positum est. Haec enim sententiae regentis uinini quod determinant, non tam subiuneta quam eo ordinata Sunt. Coniunctivus addito αυ:

optativus et Ξυ:

ἀπαρχαῖς Solus optativus:

Tribus locis pr0 nomen relativum est generis seminini uno maSculini, quae genera attractioni aliquantum repugniare ScimuS; nec saepe ac sacile pron0men neutrius singularis

assimilatur. VIII 55, 3 et I 5 n0mina exstant praedicativa. Eu untiati Demost h. 20'i' additicia est.

7 Saepius remanet aestu sativus obiecti immanentis cui Subest 1igura etym0 logica Verbo talis enuntiationis relativae eadem noti inest quae n0mini regenti sententiae primariae. In universu ui igitur haec enuntiata non ita necessaria sunt etati raetioni linus idonea.

88쪽

Sine dubi haec enuntiatio relativa minus apta est quae attrahatur quam una illa eius generi quam attractioiccupaVit, VI 24, 2 Ἀελ0, ὰ ρε tμεv6 ω ἐτελου Tot δαο tkEUG T90TE90 . . . Loco quo attracti omittitur, n0men Sententiae superioris iam du0bus adiectivis determinatur. Tria enuntiata quae sequuntur item ad 0men attributo iam desultum reseruntur.

ὀ Accusativus temp0ris ab assimilatione abhorret his l0 ei S:

89쪽

lii liis trilius exeniplis ioni inibus ad quae enuntiati Olies rotativa Spectant, iam attributa addita sunt, quale attributumii oti adest in duobus enuntiatis eius generis attractis.

ε Accusativus subiecti qui maiore ni vim quati obiecti attractioni opponit et non plus uno l0c apud Dionysium commutatur, in levi scilicet enuntiato in quo neuti . l. in ab abit verbumque passivo utitur, sequentibus in exemplis integer

Graviora sunt haec exempla:

In illis enuntiatis verbum etiam in aetivo positum est quod attractioni magis bsistit quam verbum paSSivum. Accusativus praedicativus relativo quod subiecti munere iungitur, appositus best adhue his l0 eis: VIII 4, 3 ii τε ipsa Et et u ἀυ6ρῆυ. υς 'ATTt0 8ς ου star ας

90쪽

In niuitiatis rei adm0dum l0ngi omnino attracti minus exspectanda St. Enuntiata relativa quae nunc profero, Omnia Verbo καλει comprehenduntur, pondus quoddam in se habent et semper apud alio quoque Scriptore attracti0ni magis minusve

repugnaVerunt.