장음표시 사용
51쪽
in usu P0lybiano singulares exhibent. In una enim posteriorum eXcerptorum enuntiatione rel. attracta quae substantivi vices gerit, 'IX 27 li κυρ 6υς υτας γυ ἐκ 'GλΞuic et m*Eλ. 6 3 uat, Verbum c0niuncti v utitur qui modus nullo alio loco apud P0lybium invenitur. In alter enuntiato singulari quidem sed simplicissimo videmus pronomen amplius t6ς. XV 25 30 Iro ετ αρ αυIO Dici uκα ot γλV εως. Tertio l0co enuntiati0ni relativae subiunctum est enuntiatum temporale, XXV 4 5
et enuntiatione relativas enuntiat secundario auctas hie illic etiam apud alios script0re attractionem Subi 88 Scimus. Ambitus universarum enuntiationum attractarum est hie: l enuntiati0nes c0ntinent 2 0ces
Nunus alius casus attractione vulgari immutatus est nisi accusativus, qui transiit in genetivum aut dativum. Ne utrius generis pronomen 22 ς', seminini 16 masculini generis 2 ς' assimilatum est, quod cum natura generum optime eonvenit. Forma tiav32 in attracti 0 ne legitur neutrum 8 femininum 5 masculinum ), i Sy , ἴας loco, ma Se.)2 locis, te neutrum 4, masculinum i loco), tet l0ci S. Tribus locis invenimus obieetum inimanens uni figura etymologica XIV l 0 ης επιβολης Ουaης ης 'l'άλλε tui.
52쪽
Un loco assimilatus est accusativus subiecti in structura accusativi cum infinitivo, XV 26, 3 ρα αυτ ὀ αυeto ηξtouv
Pronomen relativum in du0bus enuntiatis similibus pendete participio qu0 verbo nito app0situm est:
In Ormula v I 1at tali ευ κο ii μαθ6vetεe I 63 4 et Ι 88 7)relativum ad verbum nitum s0lum nee simul ad participium explicativum referre licet. Infinitivus cum verbo nito coniunctus reperitur uno loco quem modo commemoravimus XVI 26, 3 in altero enuntiato relativo attracto infinitivus mente supplendus est X 22,
adiectivi generis maior prope duplo est quam substantivarum. 33 enuntiationes attractae sunt adiectivae, i substantivae. ptam illarum in sententia positionem multum ad attractionem contulisse iam supra diximus. Nonnullis locis collocatio enuntiationum attributivarum talis est, ut similes appareant substantivis, id quod vides XXI 45, 8 ε δε tvεζ
9, 3. nuntiati0nes rei adiectivae non modo crebriore Sunt, sed etiam mai0rem ambitum habent. Tria longissima enuntiata
53쪽
XV 5, 6 inter enuntiationem relativam substantivam attractam et n0tionem regentem δελet 6 'ελettio Septem voce intermissae Sunt. Postquam locos quibus attractio exstat, inquisivimus, II. etiam enuntiata quae attractioni restiterunt,e0nsiderabimuS. Hic quoque de milibus exemplis simul agemus, cum ViX dubium sit quin ea nuntiata relativa quae in excerpti minus authenti eis exstant, integram Polybii elocutionem praebeant. l. e primum quidem referimus de accusativo pron0minis rei non assimilato. Enuntiationes rei quae ambitum attraetarum l340eum)transgrediuntur, neglego. a Duo enuntiata rei generis substantivi aeeusativum pronomini rei retinuerunt.
Alterum exstat in fragment posteriore:
Amb0bus illis ex o eis apparet, quam non adamaVerit P0lybius attractionem. In priore exemplo dee St tiron0men demonstrativum, ut apud Theophrastum l0e simili: hist VIII, 5, 3 p. 33 καὶ 'αραπλlatat a Ico I et t&υrcit
b Cuncta alia enuntiata quae non adscita sunt, attributi Vices gerunt et omnes enuntiati0nes n0mini ad qu0d rei eruntur, Succedunt. Nusquam igitur p0siti attractionitd0nea St. Sententiae superiori non necessaria sunt et sine ullo detriment praetermitti possunt haec enuntiata non attracta:
54쪽
et duplicata est. Relativum ad dii spectat nomina a quibus numer et genere dissert Vix attracti seri p0tuit.)
ad quae enuntiatum tredecim vocum spectat, iam attributis determinata sunt; pr0nomen relativum, cui etiam die etivum praedicative additum est, regitur verbo sinit et participio; voces relativo antecedentes iam in i finiunt.)
τυις taet09t079άS0t υπάρχειν. H0 quoque l000 nomina Sententiae primariae iam attributis definiuntur m est subiectum accusativi cum infinitiv0 enuntiati rel. T vostes complectitur.)
enuntiati 6 0ees habet neque sensu agitatur neque sine vidieta est iterum duo nomina iam definita relativo i antecedunt.)
55쪽
T0υς τοῖς Etit utilit aetati v 9 0α, bc est subiectum accusativi cum infinitivo, magis ergo attractioni resistit quam obiectum; duo exstant accusativi praedicativi nomen ententiae Superi Oris iam attributis desiuitum est; attraeti0ne adhibita terminatio o nimis crebro exsisteret).
υπαρχουονὶς ἶς ijυγὶ c. Haec enuntiatio duodecim Oee amplexa non notionem ρη μαις determinat, sed adiectivum ἀρχαια et declarat ac repetit duae voce inter ρη 1αt et pronomen rel. semininum θ interiectae sunt. Similis est locus II 42 6. Obstacula illa in lineis adnotata quae externa Vocari p0SSunt, attracti0nem s0rtasse etiam magis prohibuerunt i). Neque attracti0ni obnoxiae fiunt eae enuntiationes quae α ad 0men proprium referuntur, aut ' - qu0d huic prope accedit quae pertinent ad 0tionem Sententiae regentis nomine proprio determinatam. Quibus locis uoti sententiae Superiori per Se ipsa satis distineta est neque indiget attribui quod attractione artius adiungatur. α) II 6 5 Tu, ο Καρχη669 09, ους χων ἐπὶ GUz ων
λ Non semper tales en tintiatioties additi ei a quae attraetionem effugiunt, etiam iuipe litae et longiores sunt tuam Ver Vel apud Scriptores quomni Sus liberrimus est, inuntiata quamvis brevissima
56쪽
τη 'Aotav παραχωρῖD. Hoc loc pr0nomen amplius 6ο6 seminini generis legitur.)
suit coniungius enuntiati0nem gravi 0rem reddit pron0men hie quoque est seminini generis.)
Videmus externa causa qua Singuli locis supra adscrip-8imus, ipsas qu0que attractionem impedire. Sensum sententiae regenti minus explent quam declarant haec enuntiata: II 4, 6 πλη ' μαχεος, ο προκα et αλ Ioua λEtTEt 0υ μησουάrtetat αυτ p. Vel b. sin coniunctum eum participio, prou. Si neutrius SingulariS )
ταυeto 11άetu, vel b. u. auxiliare cum infinitivo, adiectivum praedicativum). Obstacula externa ne hic quidem desunt. nuntiata illa relativa attracti0nem eo facilius etlugere potuerunt, quo magi8λ Quod in enuntiat XVIII 2, 3 . . . τῆς iis IIεραίας ἐλευεν χωρεῖντον Φίλιωπον ῆς αυτων αὐήρηται . . . attraelio OS nomen Proprium apti l Polybium admissa est, id naturae huius loci idoneae tribuo
57쪽
oratio Polybiana sucilitates illa lute constructioni opportuna
carebat. Τum non attrahuntur enuntiata sequentia quae cum res adnioduni ieni orabiles et nova Sententiae superi0ri ingerunt, ipsa an inium legenti in Se convertunt. V 58, 5 Scit. εἴη γ υ χωρὶς et η αἰοχυ riz TS9t si ii Et uv
Neque illa propter l0ngitudinem idonea erant quae attraherentur. Aeque ac pri0ribus locis vis quaedam inest in hoc enunti
De 0d 0e idem fere valet quod de nuntiatis illis verbo καλει c0mprehensis apud Theophrastum p. 34 diximus. Magna eum gravitate praedicantur hae enuntiationes:
Ille pr0nomen demonstrativum ea quae enuntiatione relativa continentur, i0mprehendit Duo enuntiata villae JOStremo attuli, minus adhuc attrahi potuerunt, quia pronomini demonstrativo antecedunt. 2. Dativus u0n assimilatus. Nulium exstat exemplum solitariae illius attracti0uis
58쪽
Pronomen relativum casum semper etiam obtinet in enuntiatis verbum χρησθω exhibentibus, cuid generis singula attracti0nis exempla vidimus apti l Aristotelem et Theophrastum. Huc spectant:
In enuntiatis quae alio verbo utuntur, attracti eo minus ex Spectari p0teSt.
3. Nu Squam nominativus pron0 minis relativi attractione commutatus est, id quod non mirabimur, cum oratio Polybiana in universum ab attractione abhorrent. a Nominativus remansit in his inuntiatis sub stantivis: III 22 6 Soetu, ueti' 1 δε α70ρα εt Ἀηῖ λα is 'α vatu
Iterum pron0men demonstrativum omissum St.b Ex enuntiatis attributivis profero aliqua impliciora:
59쪽
Reli lii0ium exemplorum iis scit locos adscribere:
III. Exempla in quibus dubitari potest utrum attracti relativa statuenda Sit necne. Non attracti0nem sed strueturam primariam hisee 0cis
60쪽
Infinitivus e sententia regente supplendus est in his du0bus enuntiatis relativis:
sed dubitati quaedam remanet. Exempla non attracta id confirmant, qu0d ex nuntiatis attraetis et ex universa dicti0ne illius Scriptoris cognovimus. Dativus et magis nominativus pron0minis relativi ab attracti0ne abhorret, et attraetio accusativi, quamquam enuntiationes adieetivas pari longitudine atque apud Demosthenem et Platonem occupavit, tamen ab nuntiatis magis impeditis, ut
attractae in universum simplici ind0le sunt, e g. 0n pluSuno loe coniunctivus apparet, qui iam apud Thucydidem in quinque enuntiatis attractis ut optativus tu quattuor invenitur. Multo etiam rarius quam apud eundem illum eriptorem attracti relativa tu scriptis Polybianis pro rata admittitur. Ratio sane quae intercedit inter numerum enuntiati0num rel. attractarum et non attractarum, eadem sere apud Polybium est atque apud plurimos priores script 0res. Quo magis ratio Polybiana facilitate aret, e rarius attractio ceurrit, quod naturae huius consuetudinis maXime re8p0ndet.