Responsio Francisci Simoni et Petri Aegidii Olandi ad, Epistolam Horatii de Florianis adversus Sbaraleam in duas epistolas divisa

발행: 1718년

분량: 209페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

non Theoriae luxum ; ac denique , Ut compendio dicam, quae Medicorum sunt, seu meditationeῖ, seu eXPerimenta , ab iis , quae sunt Philosophorum distinguunt; his quippe ad otium,& jucunditatem natis, mutito plura licent , quam illis ad humani generis salutem tuendam, morbos Ue Vincend OS VOCatis . Quemadmodum enim,nec Privatorum Otia , De C le UeS C Urae,

immo nec seria alias negotia, sed irrequietus labor, solqque graves regnandi sollicitudines Principcm decent; sic neque medicam, quam humanae salutis praesidem Artem Celsus vocavit, fas est ad levia , Vel amaena deflectere, atque iisdem occupari; secus, ut quidquid Princeps neglexerit, plectentur Populi; ita quidquid erratum hic fuerit, facile luet mortalium genUS, frustra suis calamitatibus opem imploratur tam , quam medentes, studiis suis alio conversis, aut eXig Uam , aut nullam afferre didicerint. Raptim haec, & calamo, neminimum quidem quiescere julso tibi scripseram, Leon arde doctissime, cum protracti diutius laboris ingens tandem me taedium caepit, cui ex jucundi Oii aliqua Lectione remedium quaerere pro consilio habui: a Cut ad manus fori E erant Arii ophanis Comica, a C tU- tum ea, perquam avide arripiat . Evoluto vero vix libro audi rem sane lepidam) Strepsadem senem a Cerbissime Conquerentem lego, quod magnam fris alieni Vim, quam in sumptus Equorum Phidippides filius erogaverat, Unde Creditoribus redderet , ipse interim non haberet. Insomni itaque , ac inter tot Curas frustra lugenti , unum hoc tandem occurrit Consilium;

Phidippidem scilicet rogat, Socratis scholam adeat, artem ibi edoctum iri sperans , qua facile Creditores fallat. Perfracte renuit id onus Phidippides, sic ut , quamvis senex, illud ipsum assumere cogatur Strepsiades. Jam vero illi scholam ingreiso, atque his verbis C a P Ix-

32쪽

ro FRANCISCI SIMONI

AM a s praemonito: PΠtare autem te bac oportet mi seria, statim Ne ae . Discipulus narrat, quot PuteX pedibus saltet , quaque tandem industria certum queat hujus rei eXperimentum capi mox habitam nuper quaestionem memorat, an per Os Canerent Culices, an per anum, quod & simul postremo hoc modo contingere, non sine mechanica adiuncta ratione, ubi ille sancitum jam monuit, haerenti plane, ac attonito similis exclamat Strepsia

des.

o ter beate Trula. 'Au facile fugiens aufugiet poenam, Oscunque scieterit Iniectinum Culicis pSubrisi mecum haec legens , Leonarde, atque eb quidem jucundius , quod aliud Omnino agere Cogitans, in

ejusdem, quam tunc mente Uersaveram, rei, argutum

sane Emblema fortuito me incidisse sentirem . Vide-har namque eX inde satis aperte intueri, non magis Ce te Strepsadi ad expediendas Creditorum molestias, quam Clinicis ad aerumnas morborum profligandas , utile tandem futurum, si vel pedes pulicis numerare, vel Intestinum Culicis nosse, vel pleraque alia hujus Census Curiosa, a C inania operosus perquirere do- Ceantur, quae naturalem tamen Philosophum tanquam Naturae Historicum, praeterire inobservata non deceat. Horum familiae, si quod aliud, minutioris Anatomes ,

Deu ravatomes, ac Anatomes comparata studia adnumeranda e Te,in sua de Recentiorum Medicorum sudio Di stertatio ne Epistolari,idem qui Libri Uigiliarum Auctor jam pridem ostendendum assumpserat: nec assumpserat modo, verum & solide , nervosenue probaverat . Postquam Vero superius monui, nihil magis interesse, quam Ut Optima in quacumque Disciplina studiorum ratio

habeatur , non est quod pluribus tibi suadeam, maximi

33쪽

EPISTOLA NUM. III. eti

hujus Dogmatis utilitatem, cujus praesertim tanta hodie viget necessitas, ut nulla unquam major fuerit neminem quippe latet, si non omnes, certe Medicorum quam plurimos his fere studiis totos se addicere, solidioribus interim aliis, ac magis proficuis, vel omnino neglectis, vel oscitanter dumtaxat e X cultis. Verum ad ea jam tempora verbis utor Livii) quibus nec mitia no-sra, nec remedia pati poli sumus, perientam es ; nec satis i ivit Aulboreis Vigiliarum expresse scripsille: Nulla Deo illata eis iniuria, quando studiosa Medicina Iuleutus monita fuit , ne tempus in Dendrauatome profundat, desideret in Praxi proficere potius meritum sibi comparant apud Deum, qui ob beneficium Proximi ita laborant, quiquGp rsecutionem patiuutur propter Iositiam ς & rursus post adductas Clarissimorum Virorum pro sua sententia auctoritates : Ergo non sunt somnia nosra , quae dicta sunt,

non contradicendi libido,uon particulares fines, qui nos mo-merint ad scribendum, quia meritatem,quam defendimus, δε-

euerunt , ac docent Medici primi nominis, ct passim attule-ν ut Conclusiones, quarum in nostris Disertationibus memiuimus; non , inquam, satis fuit Authorem Vigiliarum ista scripsisse, ne crederet Terranoeta, posse aliquem absque improbae suspicionis nota adhuc petere , num inta Epistol. proximum nullum aliud beuescium conferre potuerit, num alia nulla At practica metritas, quam defendat, num denique nihil aliud Medici primi nominis, ut ipse ait, olim docuerint contra bu us seculi luxuriem; nisi quod expres

sa sudia illius Vsius Viri , qui ob praegressa parum lysicba

rus credi potes, reprobanda sut a Medicis, atque damnau- ὸ Quae porro interrogatio, Ut ea, qUam n Uper at-ttatim Us , ratione, valde deformis, ac foeda, ita aliis mox adducendis, ridicula praeterea, ac falsa e si e deprehenditur . Ridicula quidem, quia, etsi multa sint, quae a quocunque tandem Scriptore in pro Σimum conferri pos-

Terrano Vae

34쪽

FRANCISCI SIMONI

possint beneficia; cui tamen hominum , & a quo Numine concessa potestas, aut datum jus fuerit eXig ndae rationis ab eo, qui Unam potius, quam aliam Veritatem defenderit, vel unum potius, quam aliud beneficium in proximum contulerit nisi tantus for th sit Terra eta, cui id secreto committi potuerit) prorsus non Video. Id equidem certe scio , nullum majus Cuicunque Arti accedere beneficium posse, quam, ut quidquid iterile est, ex ejus Agro eliminetur , utpote melioribus frugibus nociturum ; quare & aequum est, Ut multur squisque illi debeat , qui vanis succrescentibus herbis

aVerruncandis, manum admoverit, atque ita Opimioris segetis A vetorem se fecerit. Ad haec talsa est, ut innuebam, Terrano de interrogatio, atque haec praecipue

ejusdem verba,ut i quod ex 'ressa Hudia illius inius Uiri, qui ob praegressa parum ibicbarus credi pote9,reprobauri

sint a Medicis, atque da auda . Non opus est, ut hic ostendam ea studia , quae Author Vigiliarum docuit,parum , aut nihil solidiori Medicina praticae inferetire ine-pid admodum vocari expressa Hud a inius Virio c. cum plurimorum & Veterum & Recentiorum studia omnino illa sint,ac fuerint; quippe & hoc egregie Ostensum est a praecitato Auctore Lib. de Moralibus Critica Regulis inlcripti cap. 9. n. I., &Literato cuicumque homini satis notum esse arbitror. Hoc tantum dicam , quod saepius ab Auctore rigiI. inculcatum, nondum satis intellexis

se nescio quo fato) plerique visi sunt, ea nempe ipsa, quorUm meminimus, studia, reprobanda esse a Mediacis , atque damnanda, nusquamn ipsum Auctorem praedictum, aut voluisse, aut docui me. Parum quidem illata, mel nib l quod notanter repeto ) solidiori Medicina Prattea insertire firma ipsi sententia fuit; sed non propterea eorundem dignitati , quicquam detraxit, aut qui ea coleret quemquam non laudavit , tanquam historiae na-

35쪽

EPISTOLA NUM. III.

turalis complemento glorios h ad laborantem P tantum abest, ut reprobanda esse a Medicis, atque damnanda censuerit. Hoc, ut pluribus aliis in locis, ita apertissime in appendice ad Phoico - Anatomicas Epistolares Dissertationes,liis verbis e X pressit Nunquam a nobis absolute reprehendetur quod lis sudium Anatomicum , te minimum,.s me comparatum ,ssie pbytologicum , neque unquam cogit mimus illud inutile simpliciter appellare , uti repetitis etiacibus, s eu millies, oe liquido constat in nostris opusculis , it aut satisfacere nunquam possint, qui Leter mori sentientes nos castigant, sed tantum scripsimus pro M dicina facienda subtilitates incassum quaeri, ct rerum minutias ad pondus praesicum nullatenus pertinere , secus rein se bab re os naturalis spes Zetur bictoria , pro qua complenda pradictum stidium utile,ac necessarium est, omnesque tum Veteres , tum Recentiores extollunt . Quin imo in hujus Doctrinae propugnatione, tantus illi animi ardor fuit, ut hac una de caussa, aegre tui i sse visus sit, praesaeam Di errationi de Rec. Med. sud in Bibliotheca Anatomica postremae editionis argumenti sui eX positionem ,, quod scilicet verbis hisce traderetur allatam distinctionem non Continentibus P Eaque propter continuo a LferamusEpistolicam Disertatiunculam ab Anon 3mo conscriptam, qua RecentiorumMedicorum i Ana Iomicis ac pracipue

in miscerum minimis , immo tu mariorum cuimalium,

plantatum ipsarum disse ctionibus, studium , non parum re- prebenditur , idque nou tautum quasi inutile, sed etiam cte. Hanc itaque sic allatam e X positionem , censuram propterea vocavit, & judicium, non argumentum,&enarrationem quod facere ipsum debuille , Horatius Contendit cum re Vera argumentum , Menarratio videri non polset, quae rem aliter eX poneret, ac ab ipso tradita fuerat, ob ad due has limitationes praetermissas ἀHac, inquam, de cauilla tquam Horatius , is a sua

36쪽

a FRANCISCI SIMONI

NI . VI I. , aut dissimulavit, aut non intellexit , cum tamen facile intelligere debuiiset ex supra allatis, quicin eam ipsam enarrationem statim regella fuerant, Ve bis Jaegre tulit, Auctorum Bibliothecae Anatomicae, taCitam hanc veluti Censuram, ac in eos ipsos quod minime negaverim acerbius aliquanto commotus est , simul tamen veniam petendo, qudd de re gravi ageretur . Verum hanc ipsam qualemcunque acerbitatem , ut muria graviore, Vigiliarum Auctori undequaque Ο-dium quaerens, Horatius aspergeret, eum quasi praediactorum Virorum contemptorem , conViciatoremque sibidem traduxit ; misero tamen facileque, ni fallor, ruituro conamine apud eos Omnes, qui animadvertent , quanta fuerit erga praecitatos Aut boris Vigiliarum reverentia , & dum Viros de re Anatomica optime meritos vel in hoc loco vocavit,& dum in prima sua Disertatione eorum auctoritate propriam sententiam munivit,& dum in Vigiliis palam ediXit eosdem se colere tanquam Magistros: quae omnia satis probant, sternutas que, frustra obnitente Horatio probabunt, quo ille honoris loco ipsis habuerit. Sed jam ipsa Horatii Epicto-ia ultro mihi aliud agenti se obtulit, ut forte nimis cunctabundum, ac promissi muneris quasi oblitum, me

argueret, totumque tandem in se converteret . Eui vero a proposito hucusque argumento aegre admodum

distrahar, quod multa superessent adhuc castiganda eX iis presertim , quae malam artem subolere videntur, distrahi tamen libenter patior, cum facilius esse intelligam de hujusmodi rebus longiorem sermonem no

admittere, quam admissum moderari. IV. Quamobrem hoc unum in posterum agam, Ut cuncta, nempe illa errorum Doctrinae genera, quα Horatius de Florianis Au Iori Tigiliarum assingir, percurram , atque ita discutiam, ut quae nisi mea me fallit

37쪽

Iit opinio) viribus omnino scint languidis , sponte sua

Propemodilin corruant , ac in. Auciolis sui caput 12 pe etiam facile recidant. Sic illorum omnium inani.

late perspecta , erit fortasse tibi quid amplius, unde cum Amicis suavissime rideas, praefiXi H0ratiana Epi-sbia tituli, puerilem, ac effrontem audaciam, JUς Plus ceutum, quinquaginta errores, vel in uno Clarissimi Viri Libro spondet ostendere, atque ita longd Cardanum antecellere, qui, ut nosti, non nisi de cevisis erratis Medicoram, uni Versam quamvis eorum familiam

respiceret, peculiari Labro dillerere aggressus est. Ne autem scribendorum ordo, ac ratio te lateant, scia. in primis Velim, septem potissim ima esse errorum D ctrinae genera, quae ita Horatius libi tractanda proposuit, ut primo Antonini sui Praeceptorem quem ego Auctorem Posthumum fere semper nominabo) in ejusmodi. quos illi Auctor Gelliarum Obje Cerit errores , nullo mΘ-do incidisse ostenderet, deinde ipsum, qui obiecit, reuera eosdem in se admississe probaret. Septem ille haec graVissimorum , Ut vocat, errorum genera, di stincte recensuit Eqi solae suae num. Q. , qtlae & ego proprii S ejusdem verbis recensere hic non omitto , quia fas erit eadem te saepius inspicere , dum e X me leges modo Primi, modo territ, modo aliorum , a totae Una saepe plurium generum erroribus, hic illic que Horatium peccasse, quod ego quidem sic innuam, ne moletium nimis sit eadem verbis frequenti Us repetere . Horum itaque enumerationem , qualem tibi mox promisi, hic

ac Cipeis frimo. Quae nihil ad rem factu ut, in medium adducere. Sccuudo. Aliorum inmenta, oe meditatioues pro suis

38쪽

FRANCISCI SIMONI

Quarto . Aulborum mentem uou assequi.

QuiΨto . Male eandem , , parum Me referre. Sexto . Sibi 'si non conssare . Septimo notissime. Iu ratiocinando , atque inferentamc ὰ, absurdeque procedere . Singula ego hujus Hydre capita neque enim tanta sunt, quae Herculem desiderent 4 eo ipso, quo Horatius exhibuit ordine, disjiciam; deinde nonnulla, quae Coronidis loco ille addit , ego quoque Coronidis loco

discutianaia Statui tamen mecum, integram hujUS materi sic tractationem, non una, sed duabus Epistolis complecti ; id quod, ut faciam, duae itidem me impellunt

Tationes prima, est qu5d eam esse argumenti hujus Vastitatem sentiam , quae ni si perfunctorie admodum tractetur, ita ut pleraque inania es se, ac frivola vem bis dumtaxat, non vero ulla addita ratione , indicetur, quemadmodum fecit Horatius Iongissimae etiam Epistolae modum excedat : secunda, quod fieri posse crediderim , ut perpensa eorum levitate , quae ex Horatis

ipso in hac prima exhibet , alterius tibi desiderium ces set , illiusque conscribendae labore fortasse me absol-

as. HariC tamen absolutionem ut malit concedi no peto, ita si concedatur, non aliter in Commodum meum Vertam, quam ut Onus istud ex humeris meis ex-

cu ssum, alicui Amicorum meorum imponam, id quod tibi indicare consonum duco , ne forte eo etiam adducaris, ut susceptam Provinciam Omnino deserere, a que in completam relinquere jubeas, cum tibi consentire id amplius non possim . Haec interea dum agam, duo erunt , quae me lepius prε stare oportebit ; aIterum scilicet, ut in quit, Esaam Auctorein Pose uinum , recte quidem ab Autiare Vigiliarum reprehensum fuisse ostendam; alterum verb, ut quoties Posthuma ipsa Op ra citanda mihi fuerint, eorundem citationes ex Loia

39쪽

EPISTOLA NUM. IV. 2

meoi editione petam. Quamobrem circa duo haec ipsa moneri aliquid te velim, ne forte alterum temore, Alterum vero inconsul id egisse me putes. Primum ergo, quod attinet, Clarissimum Marcellum Malpigbium, quem Auctoris Possismi nomine designo, quamvis supra hominum Conditionem non ita eveho, ut nullam el- in velim, qua jure notari possit, culpam fmeretricium enim, ac adulatorium hoc est, ut antea monui J nor Propterea tamen tanquam e Ximium Philosophum, solertissimumque naturae indagatorem, ac rei Ana Omi-Cἴ Cultorem non miror quod idem de Celeberrimo Vigiliarum Au ctore, nempe D. Hiero mo Sbara legomnigenae licet eruditionis, a C literature Viro, non minus dictum volo. Ad alterum vero, quod spectat, Ut Londinensem potius, quam aliam editionem tibi citem, ea me impellit ratio , que R ipsum forte Uigiliarum Auctorem impellere potuit, ut idem faceret. Prima enim omnium illa in lucem protracta est , & quidem non ignobili aliquo in loco , nec apud rudem , ignarumque Populum, sed Londini, & apud Regiam Societatem satis est hoc nomen , ut omnium clarissimos doctissimosque Viros intelliges cui omnino curo esse debuit, ut haec ipsa tanti Sodalis opera, non Usque adeo deformia , ac Authoris sui exemplari minus respondentia, qualia et sibi fingunt Lucas, S: Horatius ad cruditorum manus perUenirent . Quinimmo cuicunque rem istam attentius pensitanti, aequum certe fuerit Opinari, unam hanc editionem fuisse, qUἴ, utpote Omnium prima, ab Auctoris exemplari pependerit, reliquas vero non in ipsum Auctoris exemplar, sed in solam hanc editionem respexisse; cui propterea quidquid mutationis acciderit, id Omne eorum judicio, qui se is illius Correctores fecerunt, potius quam Auctori ipsi deberi videtur, adeoque & minus genuinum else Opor-D a teat,

40쪽

FRANCI SCI SIMONI

teat; si Typographi saltem errores exceperis , quos iam in illud e Xamen non revoco . Meminisse subit, dum haec tibi scribo, acerbissim g illius objurgationis , quia Uigiliarum Auctorem corripit Terrauoeta Epistola sua nu-Ocul. mer. 6. eo quod scripserit: se ure manam illam expensam irrisimus , quam ali us Uvietestates e ciunt, pro

coinciendo Kalendario , mulaci Tacuto . c. Contendit si quidem contemni hic Bononiensem Universitatem ,

apud quam similis consuetudo vigeat, quae Lait ille Jsi

non laudabas extollenda , certe pro antiquitatis obsequiodi malavda , oin tuo mero pro tantae Ummersitatis reverrutia publice non )tios annanda . Jam uero nihil dicam de hoc argumenti genere , quod satis tae tum e si ab Aut ore L bri saepius citati de Moralibus Critica Regu- Iis cap. II. Sed hoc tantum dicam, potiori nempe jure fieri omnino polle , ut Ter uoetam recte quiS a guat , qubd Loudineu sein editionem tam male habendo, debitam Regiae Societati , cujus sub oculis euhalgatae, est, reuerentiam violaverit, ubique nimium tribu rit . V. His ita prae habitis, iam ad errorum examerta devenio, sub quorum primo genere, ait Horatius. Au- ibo, i Polybumo immerito objici quod aliqua, mr ad rem uon faciant, tu medium adduxerit ; mOX duo addit,

ex quibus id probet . Si enim finquit J pag. q52. ni bit ese ad rem dicitur simit ludo quadam , quam a Picto- ribus iiD desumpserat tu fus ρο sebuma res,onsione

Quo in loco animadvertas velim, quam statina ille gravisti ne labatur; neque enim Aulbor Tigiliarum praedictam similitudinem ad reis tantum non esse scripsit,seduxi ad rem non e Te, Vel retorqueri posse concludit his v pii. Verisis: Audo similitudo , mel im ertiuens, mel retorque S Dy Pt lue ita dum primi generis errorem alteri stu

' orat

SEARCH

MENU NAVIGATION