장음표시 사용
21쪽
horum Iabratorum bsculorum meminit unquam Num aliquod osculum sine labris P At in adorationes, manui ad os relatae olculabbris imprimebantur. An reliquae basiationes, Iauia sine labris impressa Cur non& Deorum simulacra signaque in phanis, quς
codcmmodo adorabantur iactatis osculis Labrata pariter dictae Cur non turpura Principalis, qua eadem cultu adoranda praeahebatur 'cur soli sacri vultu, Fuerit labratum osculum Regium,
sue Regia salutatio, ipsas imagines osculis appetitas sic dictas nermo iure affirmauerit.
Si nec a lauro Lauratum, nec a labris Labraιum, unde nam voceem hanc deductam dice inui Palla, & inepta notatio, quam Gosiae Basilicon asserunt Salmasio videtur, nobis non ita Λα- ιργασμενος λεφ'ωηῖος ορος Loquitur Glossariam auctor de Her.
muli, qui pro agrorii termino ponebatii. quem vult dictumLa. - , quas Larinitimi,&manu sinum. Quae Glossa nobis bi-cim aperuit iniustent bris. Nam vere etiam Lais ita dicta sunt a Graecis latina voce, ut alias saepe, hoc est ri aia, quod sacri illi inus, Caesarum imagines, magno artificio expressi,&esa
ratae essent, dicta sunt ZMeraia, siue e rara, mox Lasem, ves inata, ut in Mileuitano, facili mutatione, tandem magis, di racia , corrupta voce, labara,&labora.
Vexillum enim illud insigni 'pere, atque artifici, nec minore
pretio condicium nemo ignorat, at in eo ipsos sacros vultus, de Caesarum ora spectata. Itaque primi Laiaratum, idest eximio artiu scio consectum, quae vox in hoc sensu penes Italos remanet, dei de Laisarum, tum Labarum, siue Laiarum, praecipue apud Graecos. In Codicibus Theodosiano, di Iustinianaeo, Laiarum appe Iatur. De praepositis Laborum. Vbi uiacius , non
harum legendum obseruat ex Nicaeno secundo Concilio, & ex verbis Sozonieni, sic dicentis Θασερο δτων σκῆπ*ω ο ιομωρ λαμ- ρον καλουσιν quod piebat Turnebus , qui in antiquo Lexico, se a ιον sim Iepcrille dicit, cluae aliis adnotata sunt. Nulla erso caui crat, cur Alciatus veterem lectionem mutaret. Labari autem pretium, atque artificium, Eusebius in vita stantini expressit. Hunc enim ex nocturno viso, quo iusius erat, si
22쪽
cersitis artificibus, qui aurum, Iapides pretiolas affabre sculpere nouerant, verbis signi formam descripsisse, simul mandasse, il- Iudex auro, ac lapidibus pretiosis confici . Fuisse autem hastil Oblongum, auro undique obductum, quod cornu transuersum ad krmam crucis haberet, in fastigio operis corona assilla, lapidibo
pretiosis , aurb polite circumtexta in ea notam salutarem in-icriptam. Ad cornu autem , inquit, eius parIicuia, qua ex transuerasera per basiis traiecta, vetamen queddam pertenue appensum erat, regati videlicet, o magnifica textura, mirabili varietue di myriisserum artificiose coniunctaram, iaci que suae ri te restiri sesce Virum δε isa, o mum in ra intexta . ias νι- auum Crucis insigne, ad exim discurrentis soritas aut eam re opera toris tor rediserorum suo ruis egigiem , adpecus,sque conici serdescriptam reminuti. Haec qui legerit, atque illud Prudenthisi minerit
risius purpureum genet tinti textus in uiro Senasu Labarum,
cur Labora dictuni sit facile intelliget,e, quo Labrataim, LAE
Haec est nostra de vis, aris, ac Labaris, 'pinla,quam eiurarema rati sumus, si quis meliorem attulerita saltem minus inepta iis, quas iupra adduximus, videri debet. Ceterum Baronius immerito eos
reprehendit, qui prodiderunt, unum tantum vexillum in exercitu fuisse quod signum Crucis praeseri et i cum reli ia signa, siue vexilla, ante Constantini tempora lignum Crucis e terrent. Sed aliud est figuum instar Crucis fuisse, aliud ipsam vere Crucem intextam gestasse . Plura quidem signa cohortium fuere, quod nempe longo hastili hastula transuersa in summitate alligata es et, ex qua velum pendebat, in quo ferme numerus cohorti hin , propter quod quandam Crucis imaginem referebant, rideo Patres signa illa Cruces appellarunt,4 vela stolas ac monilia Crucium oratorie dixerunt, Tertul Apologetico . Omnes illi ιmaginum suusus insignis, monitia crucium iunt i sipara ilia veAιilorum, e Cantabrorum Ioiacraciam sunt. NulIa tamen crucis imago in illis vexillis expressa,autantexta sed solum fis qua hoc uiuauit Peculiare, ut in ipsa
23쪽
velo , siue sistam , vel separo, quod de hastae summitate veluti e antemnula dependebat , signum illud salutare impressum haberet, hoe est vel ipsam Cruςi emgiem,ut in Valentis numatis, vel Chrs: siseruatoris lueras duas illitiales, , vel hoc , quod Baronius po-
vexili scohortium,transuersa hastula summum hastile intersecam crucis quidem figuram reddebat, nullam verae Crucis imaginea intextant habebat. Fuisse autem unum modo Labarum ipse fatetur Baronius S vel ba Glegorii euincunt, cum vocat vexillum, quod exercitum ducit, quodque in omnia vexilla principatum tenet. Sed plura labat fuisse indicare videntur lages supra allata , d praepositi labcrum. Verum cum non unus tum exercitu Sie Orbem terrarum militaret, suum cuique Labarum futile verisimile est ita nec unum labarum di plures eorum praefecti. Ac nequis obiiciat ante Constantinum in usu labarum fuisse, ex Tertulliano in Apologetico apud quem legitur spa a I vexiuorum,
iam Pa melius monuit, in manu exarati cxtare Canta-
Tacitur earli tu . cap. III. DE Oxiao Z. .ratrisue - . . . satis dictum est,maiussione, qui vexillarii legionum essent . disquirere non pia ε ρε--Systini in eu. Apud Tacuum Lirui annal. Percent
24쪽
ilius inlabis exercitus Pannonici incentor inter retera. Illua μεια truncato ex uiseribus eo in ι- α ι-ἀmista mi Amfinem esse militiae, sed apud Uexicum retentas, .m vocabisse, ea μνιι ηνυρ inferre . Vbi Lipsius obseruat, missionem simplicetur di unam apud antiquos, ab Augusti aevo, factam duplicem, eramuis ctorationem, & missionem . Idque ipso Tacito auctore infra Riaccitum, ut vigoia nomine Principi sicriberentur, misionem δε ιυλcenastipendia meritis , excuctorari , qvi sena dena fecissent, aeret neri sub vexiuo, ceterorum ιmmunes , praeterquam propulsandi λόstis. Exauctoratos igitur, sacramento solutos, signis, aquilaque adet aptis, non tam ea protinus dimissos sed seorsi in in exercitu te tentos sub vexillo, donec deducerentur, aut prae inia acciperent. intelia immunes a labore, & excubiis, & munere omni castrensiunisi propulsandus hostis esset . Eos autem, quibus plena missio concederetur, statim ab exercitu, aut in Coloniam dedu*os, aut penatibus redditos. Vele et go existimat ipsius, exauctoratos milites nondumpta ne mitas fuisse, scd a legionibus discretos, sub vexillo retentos, donec deducerentur, eosqlle alio nomine, siue Veteranos, siue Veis xiliarios dictos, utraque enim vox apud Tacitum legitur. Quois ais mirum videri debet, virum summum ad Vopiscuin, libere nicinis,&α Menter pronunciasse quod genus militum essem ilIi Vexillarij, dubitasse,iuio plane Morasse, doctissimos Taciti comis naeniatore quae Moabiis asseruntur, nugas egeo Aa ita sit videa mus. Ipse credi vult, rexitum nihil aliud latae, q-m quos an liqui Triarios appellarunt, eosque lare ex veteranis: nullam autem legio in suis se , qaiae non hab et hoc veteranomni vexillinitiataque ideo cum metiimmugi πις, aut ηνοπη--ae,ea occurrum, his veteranis intelliget tum esse.
sed quaera hac sententiaconsequamur, curae pretium fuerit ei: pendere . Primum citracontrouernam est, i s exillarios nulls se, siue exauctoratos Tabe . N dimis quirim sis in hanititia ediis exim reuotor, alio voca uis eosdem labores tolerata. diis SVexillari, dimitti, siue auctor , erant legionis triarij, sesquitur cuiusque legionis triarios exauta at tuisse, ac sacramen.
25쪽
tandum quidem est Nee ullus veterum, qui Rominis aciec ordiaremque militiae executi sunt, hoc posuit. Liuius vocat veteranum mitiit m spectata vinatis, non autem omnes veterani exauctorati erant. Neque id fieri poterat. Cum enim legiones nouae conscri-
heremur, di ouidem repentino delectu, unde isti triarii exauctora. ti su uic bantur Nam alia militia perluuisti, dimissi, rursusque Fonscrip:i, non exauctorati, sed euocati dicebantur Praetere hoc exillum, sub quo,& unde Urairure dicti, fuit proprium triariorum,doquidem in ipsa legione, uuaeretur, an idem fuerit cum vexillis , siue ignis cohortium nam si idem, non unum tantum fuisset, cum unaquaeque cohors suum signum, siue veri, sum haberet, & sic tria vexilla triariorum fuerint necesse est, cumiles in una aegiose emim coli utes essent; Diuersum ainem ita se,4 qua ratione a ceteris distingueretur, nullus veterim tradidit, aut recentiorum sed quid attinet coniecturis agere ZHos vexiliarios, post exathctorationem a legionarijs distinctus divulsos. αs,aratos fuisse, Taciti verba manifeste conuincunt . inquit u us ora ρrima Orico ma , seu raui remve mosus et ximis sum. si . si enim veterani isti pars legionum sierunt, ut verenam irini ij, quid opus fuerat, rum mentionem facere, salis enim
totum ronete, ut pars intelligeretur. Alioquin potuisset etiam di certi duae legiones hieminint , item hastati, ac principes, non minusciiunii legionis pars, ac triarii. Quia ei in diuis, ac separati,
non sub Acrpalla, Veterani, inquit, a sui ' permosin xuris. Nihil profecto iis vobis clarius. Nec multo post narrat idem, seditiosas legiones poenitentia dutias, Loenas in se depoposcisse. Iponte seditiosissimum quemque
ab itidem Luntium . Mox subiicit .. Secuti exemplum era H. idest vexillarij-exemptam legionum seditιosos tumerunt, quod etiam
frustra dictum estet,si pars earunituissent:Addit Tacitus,eosdem verca arios,non multo polim Rhetia intuos,specie defendendae prouinciae , ob imminentis Sucucst ceterum ut auelorentur ea Eras trucιbus adhuc, non minui Πνιιate remeris, quam fleum memoraa. Quoqsi triaiit uiuent, singulae legiones mutilae iacis essent, debiles validissimis membras abruptis di robore triariorum abductor idem di
26쪽
-icimi in superiore exereitu Gem meus, quatuor lagi nosmeramento adegisset, tradit Tacitus, cerasse in castris seditionem
separati degebant, omniumque erant immunes, praeterquamWo pulsandi hostis id temouebamur ut plurimum ab exercitu. 4niam aesidiis collocabantur. Ita Lib. Irr. Veteranorum vexillam seorsima legionibus Tacfarinatis copia profligat Taurumq- , inquit seueritate prosectum, ut exivum veterasorum, non amplius quingenti numero, easdem Tacfarisatis copias fuderint Haec omnia cogunt, vel nolentes, credere . uexillarios suisse se. paratos, sub diuerso, ac peculiari vexillo egisse, ita tamen ut in acie sequerentur eam legionem, unde dimissi fuerant:& ideo Tais cito, atque aliis dicitur vexillum Prima legionis, item Vexistarν Nona, rexιllar Uicesima. Neque multum nos mouere debent Livii verba Lib. vi tr. queis comprobari posse putant, cum tria. iijs eosdem fuisse Vexillarios Scribebantur autem quatuor fere leoriones, quinis mιssibus peditum, equitibus in singuia legiones ι-
rentis , alterum tantum ex Lat- delecta ad sciebatur, qu ea tempe,
stas hoses erant Romanis, eodemque ordine instruxerant artem neemexitia cum exilus1antum, Miauersi hastatι eum lassatis , pristi. pes cum principibus,s Cesinaei quoque eum Ceni riane, si ordines
Hau.- essem, να--rraia in comisat En, uirit, vexit. la pro triarias a Livio minantur . russi concedimus , etiam tria. rhante lutatos,&principes pugnarunt, talis enim ibi ordo siluitur . vererinam rima de velitibus, orariis, quique in prima fronte pugnabant, sui o ub vexilio sierunt, vel potius sanis eo musi, quod iam in utraque acieium ut quod a in fire aptiuo O ita mi ἐλμD. M i Tnavi' mimomsi,quod raro pugnarent, tum scilicet elui, Miasati ae principes pulsi cederent, tuncque ipsi hostem prinpulia,' M. Quod si vexilla pro triariis accipiamus,nullisine ea tempes
27쪽
Ceterum Hygini loeus in Gromatico nostram potius sententia acteonficinat . Uexistas, inquit, lagionum, eandem pedaturam debensaeeipere, quam cohortes segionaria, quod, excentenos homines computentur . Aperte vexillarios a legionariis discernit triarii si .
quidem in legione, inuidem per cohortes, exillarii ergo qui eandem pedaturam, quam cohorie legionariae accipiebant ab ipsis cohonibus septiati. Ceterum si quis quaerat, quodnam esset hoc vexillum, sub quo veterani haud facile mihi fuerit expedire. Coniectura tamen ducor, ut credam forma non absimile vexillis cohortium fuisse, licet
magnitudine praestaret. Nam signa colvmivit vexilladiistituissς notum est. Taicitus ---- nam mis vex conuelunt Et infra , discedere η--quos uber, vexilia 3r ferri, uri ιθω discrimo risuries . Horum instar ruisse vexillum illud suψ imiti
Hastile nompe oblongunt fui de Labaxo dicebam' sicula simi
rati transiuersa memmii illigata, velum siue sup xum sustine bala&quemadmodum indignis cohortium, velum Dispensivum meruiti ipsius cohortis serme inseriptum habebat Cisara Liri ac ita es in hoc inscriptum fuisse. Ucxillam legorii 3 α - , seruo μιινι ia. Sed tantum licet suspicari. Sicut non ita compertum miliuquodnam vexilliun illuuiuerit , quod in domo Germ hic sit vim,ruiens miles hi actis foribus, ela concubia, tragere coegit. Nun
v illum veteranorum , ut censet Gronouius, qui nuper missis vexit hiemaba' , sed cur illud in domo Caesaris situm 4 nolia cum reliquis ignis, aut Aqu: l. in lacello de more positumZAn ve- Io, quod laniit Lipsius, di ante eum TurnebIl Lib. xi v I 8 vexil-μm purpureum, quod in futuri praelii signum proponebatur
Quod si vexillum veteranorum fuit, cur unum tantum, cum du rum legionum vexillarisellent e Fortasse Omnes tunc a Mau*Orati , licet non unius legionis, si uno v cxillo tendebant. Nam cum apud Chaucos, ut supra diximus, csptassent seditiose vexillarii discurdium legionum , qui ibi prasiuium agitabant, Manius prasinat 3 casfrorum, inquit Lacitus, exterraι ιβ qu obsιι erant , raptumae vexruum acr/ am vertit, ubi unum tautum Vcaullum , non unius
28쪽
Sta quoniani in his versamur , aliqua etiam de signis , verui
lis cohortium adijeere non ab re suturum puto. Et Iegionis quidem primum , ac praecipuum signum Aquilam suisse, hoc est
aquilae argenteuti simulachrum, interdum etiam aureum expansis alis, fulmente bibus complexum docti pridem obseruarunt, illudque sublimi hastae impositum , ut in veteribus nummis frequenti sime occurrit. Et Dio quidem Lib. xi quid esset Aquila expliacans, ait, fuisse modicum sacellum,in in eo aquilam auream, qdae hastae oblongae imposita portaretur in unaquaque legione . Huius sacello incluia aquilae essigiem attulit Salmasius ad Solinum. Sed in ceteris nummis semper nuda aquila sine sacello conspicitur. Quidquid sit, modicum id aquilae simulacrum fuisse inde notum, quod Florus L. Is scribit. Tertiam aquilam signifer, priusiqua in manus bosium veniret, viam, mersamque μιν biateisui ut is bras gerens, in cruenta palude detituit . Neque enim baltei latebris tegi potuisset aquila admodum magna. Sed eum Suetonius de Augusto haec habeat. Sesuenti'abosa iis constas, non modo δειis, sedulam miniis πι---γου, -- qae in media μυ--e, Aquilifero Muris sua frauisersa i
vitum est quodstilicet signa militaria essent tanti ponderis. Misis portandis.xix olantissimi humeri sincerent, di octaui nec ea
dica, Mum viilongaei 'sita, ut om legione
29쪽
bIset. Atqui signa cohortium, praecipue Herodiani aetate, hais Lebant imagines Imperat0rumque ex auro aut argento,&alia praeterea ornamenta, cideo grauia, ct difficilia portatu. Fuisse autem additas signis Caesarum imagines siocuit Lipsus ad Taeuti . scilicet pectore tenus, clypei instar in orbem ductas. de elaganter Tertullianus, in signis, imaginamsau cum autera alteri imposita eliet monilia tractum dixit, sicut suppara, siue
vela ον Am sotis. Sueton. Caligula XI. . Artabanus transiso . Eup.ratem, Aquiis , ct signa Romana, Casaνώmqx imasianes adoraart. Tacitus L. xv. Amina legionum fletere fulgentιbas Aquilis signisque malacta deum in modu- ιempli. Haeret Lipissus . cur simulacris deum; dixerit . Cum timulacra seorum appois
sua non cocitet . sed fortasse in aliquibus signis, imagines Iulii Caesaris, aut Augusti, aut ali uiti, qui inter uiuos relati aut quo inlinat apsius, ad ornatum, in eo in loco, etiarist tuas la
rimulam veritatem posse ad discruciando retos, praecipuo martyres trapalatum esse coustat sed quale illud uerit, ad cviris doclissimis dubitatur . Tres praecipue de Equuleo ripserunt Hieronyinus Masilis , Carolus bigonius,4 Antonius Gallonius. Primus vir eruditus, atque editis operibus celebris, machipisque bellicis inueniendis solerti ingenio, cum muniendarum Vrbium a tem inter paucos calleret , Tuicis Cyprum insulam inuadentibus egregiam Venets Reipa post nauauit,&unsani gustae obsidione,
nouis quotidie inuentia, magna hostibus detrimenta intulit,eoru-que conatus, ac multorum dic Ium labores, utili negotis elusi . Capta tandem Vrbe , Christianisque per summam perfidiam me interiectis immanissime, aut in captiuitatem abdo M sius cuidam uicae Tiιeiaicho ervus a cleius est, a quo immaniter habitus, cum reliqua mancipiorum turba vjaanti degebat. Quo
tempore, omni libIoium a ualliodcstitutuS, nocturnis hori S, cum
30쪽
sis, de Equuleo aItenim, huneque Francorum Regis Legato, i Ium Caesaris oratori inscripsit, quorum ope ac liberalitate imm nens exitium se vitaturum sperabat Tureae enim homini , per quem tot clades in Vibis obsidione acceperant, extrema quae lueminitabantur Sed ea fati inclementia fuit, ut Legati eum pesti eri pere, aut noluerint, aut nequiuerint Barbari enim iniecto laqueo gulam in earcere fregerunt Ergo in eo libello, quem tumultuarie, Mola memoria nixus conscripsi, Equuleum dictum centet quod parui equi, siue pulla equini effigiem referret, qua ratione Itali Iectorum fulcra, quae quaternis pedibus innituntur Cavalesta, appellant, item scamna quibus ubi grandiores sustentantur . Refutat deinde Laurentii Vallae opinionem, qui fidiculas eandem rem cum Equuleo facit,d confectas ex duobus lignis obliquatis censet Tum Raphaelem
Volateranum, qui Equuleum fuisse existimat, quo vulgo funis sue cnorda tormentum dicitura cum noxius reuinctis post terga manibus, fune per eo chleam in sublime attollitur, ac demittitur
quassaturque. In qua opinione fuisse Aleiatum & Cardanum di cit . Credit ei go Eouuleum fuisse ligneum scamnum, seu ligneam arcam, quatuor recinus subnixam, sine fundo, quae utrinquec piebat impana, distines, quit iis manus pedesque oblisabantur
tit corpus en Miur. Reliqua desiderantur.
i Carolus sigonius de Iudiciis Lib. xii. r. iuris, Miruiminruiue ea rastaui ligneam coeMeatam ad intendeMiles, dormit. tendum artem,t requendis noxiis,4 exprimen sat veritati. -