Octauii Ferrarii Electorum libri duo accesserunt epistolae & inscriptiones

발행: 1679년

분량: 251페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

ratum,is Mireumferro colorat ungestat Plinius. Nee. Ose --nseream auro ringunt, atia ster sese mero a. decreor, cumsi Demia orgo , nomine V so in Samsurare insiliarum incinas assa musteus . non solidi erant inanes. ωνacuit ut ex Lucretio alii adnotarust . Frustra Lipsius auro decomisat. Nam vetus te aio proinhaesi. Auro enim decorant, nihil aliud est, quaa ferrς Ἀ-urant. Et de Trimalcione nimis multa Quod magis id rem facit, idem a Petronio inducitur ludens pilas suae inter pueros capillatos, opuod in s suam commitarunt

Cilisti,st de trigonali pluuioterpretati sunt,quet interludqntes par geretur. Sed praeter vocem Latino Miniti Mi in qui illiu

sed unam antrum dextra, ac sinistra, lithis'ieii ις, vibra M.

- ---- δε --ψαι siue quod cunninus Prasinae iactiosa circens seueret,siue aliam ob causam. Talas vix di pilae. Melissimus ad Lampridium notauit, omnes pilas trigonai in i inicoloris suisse . idest viridis. α'asi , is . A quoamnerem Inscriptionem adducit. yris rogatus vitrea ε ιμ-πιρι- I si ιμμιιν ν η-------'itrei coloris omnes sila uis,mies quod tamen gratis ponitur: quid eli, quo a Ursus . irimus,utea lusisse pila dicitur Num ante ipsum nullus pilae triagonalis uius; uream ergo palam abi vere vitream iuisse credibilae huncque novum ab Vrio ludum xcogitatum A. M4M,Pg tus cognomen fuit, suae a togato lusum esse, cum alii . - ἔ-VEiba illa de Alexandrinis pueris, in conuiuio Trimalcionis,

42쪽

Hare nobis ad huitu loci explieationem viam aperiet. Eadem Glo iis Reduvia παραν ι . Festus, Rediuiam vocat. Priviaim, inquis. a fritu urem averunt, eam inea ungues, ratis se resoluit, quia iam: ν en Iiauere . Isidorus in Glossis Redubias re siquias it terpretatur. Pum ivgitur Alexandrini, qui aquam niuatam manibus infuderant, sequuti conuiuas, postquam ditabuerant, post pedum ablutio, nem, paronychia ingenti vhtilitate tollebant. id est reduviam, si .ue abscessum cinis , quae la circa ungues soluit Subtilitate autem. pro dexteritate usurpat Petronius etiam alibi U--Hι--μιε

virtus, soram sin f Sentos quidem apertus est Gedordo, hi tus, cimius voculae adiectione sanari potest . . cim a

μην--Baiam dedisse , ---rinis ηιον-o, ac μνινυς πο-: Diatua arem auxit, Daia, uoliam matronarum aula. qaisnelait ei ergo stolam sumpsisset, non erat opus in eam a tantorio accipse ut .mrrarium sequutus est Manutius Quin aut em sit, quod proxime equitur . cuius anni atauo Oenerunι, divinandum cit . Nam quod alii ac sy ii la, uiciter

43쪽

dum don tantur,ri xlijso factum dispicor, ipsum Gitonein uicto. rasse aetatulam suam, & per tesseram assicui contigisse , quo voῆluptatis mei cdeliber laetus sit. Instata νυν Diar, supra iv -M. Sed hoc Mnase cxterorann interprςtatione nihilo mel

bi illo ouus ais erit, ubi illaiaucii loco necteretur, non claviuι taeniis i m. Italicitium in pede crsiit, spondae fcnoctis.

siue ast parietem stanti, michinis insoliticinnoduuiiungit, uti spiritum incliideret. Sed si creeius Nabat suis, quomodo in larcium praecipitari a Gitone inuocunte Encolpius potuiti Lectum aiunt , rubii aliud fuisse, quam quices, in mara, quae deieci deciderant, rueniet ludificatio est. Nam de alio lectulo P tinnius ..iendus est. Cum cnun eadem cella ipsi pro triclinio suisset tres, aut duos saltem Reiulos fuisse, in quibus dilaumb rent , credibile est sin ideo de Eumolpo, qui in cellam venerat

Non octae, licet paulo diuersa ratione Priron ijdocum Apuleius

44쪽

wbatus intextus. Sed antequam Petronium mittam, unum etiam, & alterum. hopa lectosis venia, tangam. Et me quidem pueri, ait Eumolpuβω, as quam in mν- imrratione Πιuiantisma irriseruis . Quae sue ,rit ista procax derisio, a Persis scholiaste, discere Interpretes pote rant, ad illud, O ais, a trego quem nuru ciconia pinsi . Vbi triata sannarum Senera expressisse Persium notat. Ex quibus secundo loc co scisse ait. Minutas Asmi - isti mi a- --r imitatas misiti a s . ita sanna stulto irrideri statuis obstriyit. λposito temporibus pollice retinius digitis ere , Allia re rore retentibus min pueri met rude identes, admou capiti cun lais, effetis Asui auribus, quae tho pilo intus vestitae, pro qum,

traducebant . Quo plausu id genus hominum vulgoexcipitanis, Neque illud aniculae expiatricis praetermittendum. i. Vides , quodHDum me laui Nam eruditi frustra vexarunt, Oviis is rem excitare, obtruserunt et nescio quid de obscaen*l potis sensu commenti asi vero, etiam si pars illa lepus diceretur. post sint alae leporibus Gogi Iuvenalis ,tas mit Hii xi irem. quam alae ad leporem. quicquid ibi ex Italis poetis ineptem

cinnarunt. Vetus lectio in re improba, probatae, quam visam docti recipere tu erunt. Qui enim ii venatione, e cubili leporem excitat, non tibi tuum suscitat, sed ei, a quo capitur, vel occιdiitur sic vetula illa stantem iastini laciniam, neruosque imperio obsequςntes, non sibi, sed delusae Circi, usui, ac pulpamento turos, E Wi uerat . L Ouidii verba a viris doctia adducia, Crearia sis eris, alia ιua gaudia προπιεErva νμῶνι rarisa 'cr

millud

45쪽

osset. Atqui signa colaonium, praecipue Herodiani aetate, habebant i magi ne Imperatorii inque ex auro, aut argento id alia praeterea ornamenta, cideo grauia, dissicilia portatu. Fuisse autem additas signis Caesarum imagines docuit Lipsius ad Tam tim scilicet pectore tenus, clypei instar in Orbem ductas Vm,. de eleganter Tertullianus, in signis, inrae numsausus cum il-tera alteri imposita esset monilia crucium dixit, si suppara, siue vela υν-ῶm sotis. Sueton. Caligula xa v. Artabanus trans

ciendam veritat , posse ad discruciando reos, praecipuo Brutiyres translatum esse constat sed quin illud fuerit, adhuc a viris doctissimis dubitatur . Tres praecipue de Equuleo scripserunte Hieronymus Magius , Carolus bigonius,4 Antonius Gallonius Primus vir Iuditus, atque editis operib celebris, machinisque bellicis inueniendis solam ingenio, cum muruendarum it tum a iem inter paucos calleret, Turcis Cyprum insulam inuadenribus, egregiam Veneret Reip. erat nauauit, nia magustae obsidione, nouis quotidie inuentia, magna hostibus detrimenta intulit,eorumque conatus ac muliorum dic Ium labores, lacili negotio clusit. Capta tandem urbi, Christonisque per summam perfidi/m aut

interfectis immanissime, aut in captiuitiacmabdinia, Magius cuidam uicae Ita erat cho servus ac cleius est, a quo immaniter habitus, cum reliqua naticipiorum turba iaetanti degebat, Quo tempore, omni tibiolum auxilio dcstitutus, nocturnis horiS, cum

46쪽

lis, de Equuis alterum, huneque Francorum Regis Legato. Nium Caesaris oratori inscripsit, quorum ope, ac liberalitate imis

nens exitium se vitaturiini sperabat Tureae etsi homini, per quem tot elades in Urbis obsidione acceperant, extrema quaeque minitabantur. Sed ea sati inclementia fuit, ut Legati eum pesti eriapere, aut noluerint, aut nequiverim Barbari enim iniecto liqueo

sulam in carcere fregerunt.

Ergo in eo libello, quem tumultuarie, sola memoria nixus conscripsit, Equuleum dictum centet quod parui equi, siue pulli equini effigiem referret, qua ratione Itali lectorum fulcra, quae

quaternis pedibus innituntur Cavalιιιι, appellant, item scamna quibus ubi grandiores sustentantur . Refutat deinde Laurentii Vallae opinionem, qui si diculas eandem rem cum Equuleo facit, B confectas ex duobus lignis obliquatis censet. Tum Raphaelem Volateranum, qui Equuleum fuisse existimat, quod vulgo funis saue chordae tormentum dicitur cum noxius reuinctis post tergan anibus, fune per cochleam in sublime attollitur, ac demittitur, quassaturque. In qua opinione fuisse Alciatum 6 Cardanum di iacit. Crectit et go Equuleum tuisse ligneum scamnum, seu ligneam arcam , quatuor pedibus subnixam, sine fundo, quae utrinque e plebat impana, di funes , quibus manus pedesque obligabantur, ut corpus extenderetur. Reliqua desiderantur.

At Carolus Sigonius de Iudiciis Lib. iii .r7. censet Equuleum ruitse evastam ligneis coitaratam, ad intendendum,&retali modum asiam, torquendis noxiis, de exprimenda veritati . in 'desqueeis , et hiemac iurem, nerui quibusdam, quae μω

47쪽

- leia, Grum , poena ne daret irem . .

Mox ab alto ligno pependisse osten sit,cum ait. Emisi vocem de carina celsior. . Quod autem ea mactura cocinata esset, Pomponius vetus poeta apud Nonium,

shbiicit Silonius ex Eusebio , equuleumsuis N, cum ad quintum

Mamen crura extenderetitur. . Post Sigonium Antonius Gallonius, in libro de S. S. Martyrum cruciatibus, de Equuleo disputauit Cad iii. Vbi postquam Sigo. nil opinionem attulit, in eorum senten iam concedit, fuisse mach, miti ad equi similitudinem fabricatam, cunia iis is rotuys, inesemmis, excavatisque eius partibus, possiis, quae quides aper ax-culos, ductorij suniculis traiectis versabantur, unde fiebat, ut rei illis alligati, varie excruciarentur, atque distenderentur. Co

sueuisse autem veteres hcc modo equuleum construere Praepara banisspium rectum , longιιurinis , latitudini ue conuenientis, in catas exiremis artaba excavaιιs, duacrotatis q. per axiculos verti poterant et acinae quatuor peribabycubant, siformam equi eis ferret. Cur, inquit, torquenau supinus imponebatur, peribus in ais , Omanibus post teνgum reviatιi: δειnde tortores , per machi nuum ad equuti fleae yxam , πιιs corpus tenaebant, a capιιe, apedibus machinam τινιenιes. Atiquando taxatis funicatis su cum am , acpenaulum . equuleo cadere nebant. Hactenus Gallonius. Quod machina illa tota Otia tuta equi, siue equulei fabricata

48쪽

i haestimohio supra adducto . E in is uis is eam -- . . Dum . ibi linurim πιεν Sed quod supinos laeuisse credit, quia

D. lie n. Ep. xarx. ait. Muleo tortos, oeso in Cae . reumss. Seneca . Vtνum anquis in gaudio sit, es in equula taeea . Id i quaquam fieri potuisse videtur, sed cum in equuleum insiluissehi, mole equitantium . dispessis cruribus insedissse de cum retro bra , chia conuellerentur nonnisi curuos latisse. Nam apud Seneeam, non, iaceat , sed taceat, legendum esse Muretus indicauit . Nam suisse manus post tergum religatos idem latetur ex Eusebio Lib. vrrr. a. nidam enim primum manibus a tergo eosigatis, tigno apopensi , ct machisis, ibusdam. -mbra eorum,nisersa instenta, didi racta se a Quod autem Iaxatis funiculis noxii incuruatis corporibus sub

equulei imachinam cadere sinerentur,i Iobat ei Ammiano Maracellino Libocvr Innocentes tortoribus exposuit multos, ct Iob e βοιώ ca ιι sucurvos . Et Lib. xv m. anquam incurvus θν equuleo flare , erecta tamen facie Crium ergos. Sed laaec indicant potius' stetisse ui equuleo incut vos, cum funes liuenti essent, sic non cum

laxarentiar. Nam intentisilla, qua brachia retro sursum uis bautur, cogetat incurvos stare, qui equuleolusiae it .manaderedes rotulis deorsum reuellerentur, ut in torniento funisducta rvuiemus. vaque viscapio quomodo apud Ammianualiacu

49쪽

i, quibus etiam apparet, manthus, ergo ligatis, idest no iii K ilico distrinis , si retro viliciis ippe os, ut iunctia pedibus. . iusti ne distri iderentiir. A cia tergeminoru , Warrum apud Ado. . nedixi M. Ianuarii rigati a ηώηisursum arendi us issum si equuleo eu supinus iacuisset, ilicet in ira e oblonga quia tuo pedi sustulia, ut vult si hinnira, quiny 0 MUM 9,, sororuina diurahi potuisseirrauito minus si in caltasta, qua est o ni Sigonii, nam catastam ipsam suisse erectam, qui fiςri potuit

cum tabulatuni, siue pegma esset iisque Caraccioli opinio pro. habilior videtur, tuisse equulaum erectum stipite in , ita/nim in . relli imus , quq modo homines in equulxosvipenderentur, id eli. tin cicoxo stipitς quomodo stare ut sybequuleQ, Myrri pus trianum nam cum essςnt brachia retro Gli ata, ut iii ior' tiochleae, siue sunt torioni, reductis Movultis bra luis , iovi Ire ius stare non poterat . . . .

. Musi acnrodo vox equulei nulla enim erecti stipitis cum equu-lcis militu co. Nam quod ait Caracciolus, equuleum pei C, um per in icribendula est , utroque modo Icriptum cim qia quod veri

50쪽

sedemus, actio transuersi stipitis dorso, disdiaretur Alia raatione diuersa scriptorum loca conciliari non possiim Prudentius

' Ineosos his scisiades iusserat ..

coni curetur Verba eius sunt. Namulaminiarmeniis recti, ha-ηse, laudabitiin beate vivereo hac et mi. Hauuπιατ connivis. ar, quo v/rcaeon ad ira beata. Hoc st, ilia durant etia iiii sequuleo, si mi tantur in equuleum, perseuerant . Quoinod enita in equum coniectus extendi potuisset, nisi ut in aut Perilli igne subiecto torquebatur. Contici igitur i lcm est quod infra Cicero,ait , reua equuleum G Non equino . Quomodo in equuleui

coniectus, iiiiilire intum cici porcra e

i Quam dirum autem , di crudele tormepxi sen*s inqd esset, pit ter illa Prudentij.

Vel unus Silius catis fuci it L. a. ubi ecluulco tortim Regis Hispanorum servum describetis, ait . urun vasu, dicimur, per arcem n uitiae, extendi, Quantum tormenta iubebant, a Crea

SEARCH

MENU NAVIGATION