장음표시 사용
181쪽
i-S AH ruae lib. IV. tu. XXXIX. est'. VII.
S. a. Diffficilior est quaestio, an iudex laicus possit luic uin , qui confugit ad ecclesiam ,
itare citatione verbali, si nolit ab ecclesia exire, sine licentia iudicis ecclesiastici: a se firmantium tamen sententiae tamquam Periae inhaeret Ab Ecesesia etiam pro caussa eriminis, saltem dummodo ita citatus non puniatur aliqua poena sanguinis; ita ut eunti a reum non sistentem possit serri sententia tamquam in contumacem ti=; atque moventur hac ratione, quod citationis utique decretum sit actus judicialis, et non possit seri in ecclesia ; citatio tamen, quae sit per nuncium , Seu apparitorem , non sit actus judicialis, sed quaedam executio facti. ii AMEccles. d. Obaeivat. q. niam. 18., ei Seqq. Post alios qua lares.
Pro non scripta habetur si ji incongruum isum est, utque a iudiciorum majestate ali num, sententiae essectum a conditione pendere, atque interim in suspenso esse. Excipienda, nisi lex municipalis obstet ( S II 5. conditio, quae per actorem, aut reum in eodem iudicio impleri possit; nempe nisi actor, vel reus prohaverit, vel si alteruter iuraverit idi . ij L. i. S. Disium S. q. quanae cyclianae iit ( s. d. ), V Osaac. decis i 6. ,
Conformis quoque libello sententia desideraturi ustra id, qtiis in judicium de Getam est, excedere potestias jMilicis non Potest: verba sunt Iavolent si et quare, si actor decem initio litis petierit, atque in litis progressu viginti sibi deberi probaverit, iudex non nisi in decem condemnare potest reum sa), nisi actor libellum mutaverit, prout potest( S. 283. . Sane, si actor plus petierit, quam sibi debeatur, eondemnatio petitioni consorinis esse nequit; nisi quatenus in majora summa inest minor (Zj iij L. Ut sunsis i S. c. commvn. inuidianae ( io. 3. ), V. A Eccles. Obgem. 2 a.
Iline opportunus sit inquirendi locus, an iudex minime requisitum ossicium suum impertiri possit, et an possit supplere, quae litigantes omiserunt. Distinguunt interproetes, ut a Prima quaestione exordiamur, iudicis ossicium in nobile, et mereenarium. Ocficium mercenarium vocant, quod inhaeret actioni in judicio propositae, et Praecipue consistit in cognitione, quale oli in erat judicium pedaneorum; atque apud nos est j dieium, juris laurea minime insignitorum, quibus mandatum, ut sententias serant ex voto assertoris iurisperiti, et a Senatu ad iudicandum probati si . A G. Constit. lib. 3. tit. 23. S. id, et I S, T 6. Nobile vero judicis ossicium illud dicitur, quod non notionem tantum, sed et iuri dictionem habet: quo sensu latissimum dicitur jus dicentis ossicium (i : atque maioribus iudicibus, et praecipue supremis magistratibus competit. ii L. i. s. de Iuris a Clim. (a. i.
Iudex non nisi rogatu utrumque ossicium plerumque impertitur (i : Ialiores lamen sunt nobilis ossicii iii majoribus judicibus sines: eon tiu bono, et gras i Praesidi, ait
182쪽
De sententiis, leti de re judicata, et edisserita sententiam . i s Ulpianus, curare ut Pacata, et glaieta Prouincia Sit, quam regit: quod non dissicile ih.i. iobtinebit, ii sollicite viat, ut malis hominibus Provincia careat, eosqtie co tibial n et, Prout quisque deliqtierit, in eum anima retere debet sa : tum subjungit, furiosis, iii.
si non possint per necessarios contineri, eo remedio per praesulem obvia in eundum est, scilicet, ut carcere contineantur (δὲ: suspectos quoque tutores sine Praevia vc --cusatione a tutela repellere potest iij, et his similia, quae ad publicam utilitatem
Restrictior est mercenarii ossicii, quod inferioribus iudicibus competit, potestas: quamquam non videntur prohibendi, quominus pleraque ex iis agant, quae ad nobile ossicium pertinent, et publiea utilitas exposcit: nisi quaestio sit de iudicibus inserioribus, qui alteri iudici subsunt, et quibus leviores tantum caussas tractare licet; quales sunt castellani, et balli ij; atque his nominatim interdicitur, ne debitorem in carceres duci imperent, nisi ex mandato iudicis superioris; utique vero delinquentes carceribus mancipare possunt set .sii De his V. Neg. Constit. lib. I. ut G. S. l. , 2. , 3. , et . a Neg Conatit ibi . S. S. , G. , et amet.
, Certum immo videtur, etiam iudici inferiori, qui non nisi mercenarium, ut vjunt, Dosicium habet, competere sacultatem l nisi nominatim adempta sit 3, concedendi, aut exigendi, licet requisitus non sit, ea, quae ad iudicii integritatem speetant: veluti rh-Pudiare libellum obscurum, aut male conceptum, exigere a litigantibus jusjurandum Calumniae, Pronunciare de iis, quae post coeptam litem emergunt quamvis ab initio Petita non fuerint si), non caetera, quae a litigantium arbitrio pendent sa): atque ideo exceptionum meri lacti minime oppositarum, testium non productorum rationem habere non potest, ut infra distemus.
Ηaec lucem asserunt alteri superius propositae quaestioni t S. S. i, utrum judex FuPPlere possit ea, quae litigantes, vel eorum patroni omiserunL uic autem distingui debent res saeti ab illis, quae iuris suuL Res saeti sive ab advocatis, sive a litigantibus omissas iudex supplere non potest iij, licet sacrum notorium sit; quia et hoc allegari saltem debet, quamquam probatione non indiget ta); alioquin iudex patrocinari Potius videretur, quam judicare; quod a iudicis munere alienum eSLsi Fab. mae ut quae destini ad orat para. Fiad sti Pleat lib. a. tit. T. dema. I.
. S. i. Excipiunt plerique factum, quod tale sit, ut ex instrumentis litis non modo conjici,3ed etiam probari possit sit; quia vere non suppleatur, de quo ex ipsis actis certa notitia habetur: puta saetae solutionis in totum, vel pro parte: alioquin judex sententiam
ferret, quam ex litis actis iniquam esse constaret. I lane laudandus est iudex, qui Per interlocutoriam sententiam litigantes moneat, ut pleuius litem instrua ut, si ex saetis omissis obscurior, et dissicilior sit ejus definitio.(ij Fab. d. def. i. ratim. d. POie iatim.
183쪽
ceptiones, quas in tractanda lite per errorem. omiserat, si mouo peremptoria sit exis et, ceptio, non dilatoria, aut declinatoria, et magis ad ius, quam ad novum factum pedi--- tinens ti : quo tamen casu adversarius inauditus statim condemnandus non est; quip-Pequi exceptionem hanc, si prius scivisset, opportuna replicatione fortassis elisisset: utque evenire potest, ut noxa sero allegata exceptio ad contestationem, atque probis. tionem admittenda sit, resusis utique per deducentem fiam plibus retardatae litis; quod tamen nonnisi ex graviore caussa indulgendum sa), ut litigatores ad lites diligentiva tractandas incitentur. ii Fab. coae tit gracte der etc. lib. I. sit. q. d. Astra. t. num. B., s., et Io. ut Fab. d. desin. I, ratam. II., et cieri.
S. IS 3. Iuris exceptiones a litigantibus, vel patronis omissas judex perinde supplem Pobest,
ac si allegatae fuissent, dummodo ex iis, quae in actis ullegata sunt, sponte innot acant iri; ratio est, quia iudici nota esse debent ea, quae juris sunt, atque secundum juris regulas sententiam ferre debet, licet litigantes non satis sibi prospexerint. si L. tariae. O . tit gliae destant Oduocat Actra. Dd. 8 Pleat (a. o. i, Fctb. maeeia. fit. lib. a. tit. I. Velin. a. in Armesp., et cod. de errorib. aduocat lib. a. tu G. iamsin. tiniet in Hiram .
Ilinc potest judex suspectum habere ex justis caussis instrumentum, quod ab una Parta exhibitum suerit, licet pars adversa Auspecti exceptionem non objecerit si et a Pellationem desertam declarare, parte licet non opponente, cum, deserta appellatione, iudicis inserioris sententia ipso jure confirmala sit tu : consuetudinem legitime inductam in serenda sententia sequi, quamvis non allegatam; ne alioquin contra leges Pronunci et s3 .
Idem dicendum, si ex allegatis constet, si liumfamilias suisse testatorem, ex cujus testamento agitur iij; cum enim testamentum filii familias ex legum praescripto nullum fit sal, judex non potest ex eo testamento actori aliquid adjudicare. ,(i Fab. O . in qtiae des e αGOet Pare lib. I. iii I. dei. 2. , et SNq.
sal L. otii in potestate G. S. qui teatament. facere ( 28. i. ). . S. et 56. Neque objiciatur, filiosamilias emancipato testamenti factionem competere: etenim emancipatio, utpote res iacti, non Praesumitur si , sed plene probanda est: quare in dubio contra testamentum Saba udus Senatus pronunciandum putavit; licet illi, adversus quos testamentum Producebatur, testatoris patrem pro iam mortuo testamenti tempore habuissent (a , atque potius inspiciendum, quid in rei veritate, quam quid in
ieeta si): de exceptione divisionis concessa si dejussoribus ta); utpotequae sub appellatione fideiussoris sutis in iudicium deducitur: aliud dicendum putat Faber, aliis coiin trasentientibus, de beneficio, seu . exceptione ordinis δ); quia exceptio haec dilatoria
184쪽
De sententiis, geli de re milicata , et esseclia clementiariam. i Sisit. non peremptoria; nec uon compensationis si); quia compensatio instar actionis, et Imi. i. . Petitionis esL si ii Vore in IV. de itidie lib. s. tu. i. niam. s. in med post alios qtiam Planea. iv. e leti Fab. cost de fideiussoribus. lib. S. tit. 23. Ues 35. in Princip. et , is33 Fab. Hi . niam. B., et seqq. - - i Fab. ibid. num. is., et i .
Secundum allegata, et probata, prout ex dictis colligi potest, exceptis casibus, de quibus modo diximus, judicare debet iudex ti); publico enim ossicio fungitur, quod
ex Privata scientia modum sumere non potest: atque ideo actore non Probante, reus
Sed graviter certant interpretes de eo casu, quo probatio contra veritatem judici notam iacta sit, puta simulatis instrumentis, vel suppositis falsis testibus, utrum iudex Pronunciare debeat seeundum allegata,et probata, an secundum conscientiam. Aequior est media in hac re sententia assirmantium, iudicem muneri suo renunciare debere si , ut testis partea assumat sa); ne hinc secundum allegata, et probata iudicans conscientiam suam laedat, inde vero sequens conscientiam legum contemptor videatur: atque resert Aulus Gellius, judicem, qui debitum sciebat, quod tamen deberi non probahatur, a judicando solutum suisse sal.
ta) Argum. l. Pomponius 36. m hoc tit.(33 Aiat Gellitis noet atticae lib. I . COR. I. in Ila. S- Go. Ad haec sententia legibus consormis esse debet (ij; iudices sunt legum custodes, non arbitri; nec sub aequitatis specie a legum sanctionibus recedere possunt, ut alibi suse demonstravimus su . Atque hinc nulIus admittendus est casus pro amico, ut aiunt
Ilinc apud nos cautum, ut in caussarum definitionibus unice imprimis serventur regiae sanctiones; deinde statuta locorum legitime probata, et usu vigentia: tertio loco decisiones supremorum magistratuum, postremo jus commune, reu Romanum; atque districte vetitum turn caussarum patronis, ne doctorum sententias allegent, et iudicibus, ne iis deserant, quoties superioribus legum lautibus adversantur si . Subjicitur, sententias, quas sortassis serri contigerit contra praescriptum principalium sanctionum, nunquam transire in rem judicatam: atque per annos triginta tamquam nullas oppum
gnari quovis modo Posse tax(i Aeg. Constit. lib. I. tit. 22. S. ls. at Aes Confit. lib. 3. GL 23. S. 3. S. 62. Amplior tamen in hac re quaedam facultas data est supremis magistratibus; quippe cautum, ne ipsi in expeditione caussarum rationem habeant nullitatum, seu vitiorum,
185쪽
i 8a Iuri mae lib. IV. tit. XXXV eap. VII.
I t. l. . . quae proiluant ex desectu solemnitatum in ordinatione processus; sed eorum tantum, it qtiae emendari non possunt, atque proveniunt ex desectu iurisdictionis, citationis, aut tali. mandati; nisi priores solemnitatum desectus speciatim allegati, atque oppositi suerint d. i. ante eonclusionem in caussa ti . - (,3 Reg. Const. lib. 3. tu a3. S. I. V Fab. me lib. I. cc i . dei T.
In quaestione, cujus loci leges servari debeant, supra diximus, judicii leges servandas esse in ordinatione litis; contractus vero in illis, quae ad litis decisionem pertinent i S. SS. i. Sane habenda est ratio legum, quae tempore contractus, et negotii gesti vigebant: non quae postea latae sunt; cum leges suturis negotiis plerumque formam tantum dent, non praeteritis, atque praesentibus iij, ut alibi demonstravimus ta .
Quinimmo recte tradunt interpretes, iudicem appellationis pronunciare debere Aecundum leges, quae tempore contractus vigebant, si lis in primo iudicio definita fuerit, quamvis post interpositam appellationem nova lex lata sit, quam legislator ad praeoteritos casus pertinere voluerit si ; quia iudex appellationis tant*m cognoscere potest, an bene, an male prior iudex pronuncia verit so: neque Princeps, legem ad praeterita trahendo, praesumitur de illis quoque sensisse, quae iudicis sententia iam finita suntitii Voet in de mille lib. 5. tu. i. niam. SI. P v. Ita. sui Nos eli. Iis. OP. I. S. 265. Praeterea ad vim sententiae requiritur. ut certa sit lii; ne novae lites oriantur ex incerta judicis pronunciatione. Sussicit vero, sententiam certam esse per relationem ad aliud, puta ad id, quod libello petitum est, iustrumento, vel actu ultimae voluntatis comprehensum (a sit L. In sententiis S i. S. Qui sortis a. c. hoc tresa) L. Ait Praetor S. S. i. , d. I. M. princip., et S. i. c. hoc eae S. 66- , Incerta tamen quodammodo serri potest sententia, si vel res in genere petita sit, vel duae res alternatim, quippe hoc casu judex nonnisi ad rem in genere, vel ad albterutram condemnare potest si . Idem dicendum, si actor res universales, seu rerum universitatem petierit, puta haereditatem, peculium, et similia i S. I 63. ii L. Qualem is. S. i. s. de recept ( . B. ), V. Ab-ECNO. Otare. 23. , et a . . S. Iti . Si unum sit petitionis caput, ita serenda sententia est, ut a tota lito discedatur rimmo, licet plura sint quae tamen separationem non recipiant sit: quod si separari Possint, nihil prohibet, quominus de uno tantum pronuncietur; cum tot diversae videantur lites, quot res separatae tu iudicium deductae fuerunt sui. si j L. Quid tamen ai. st de recept ( . B. J V A . Const. lib. I. GL 23. S. is. sal L. Aeniat. Coae de sentent, et interlocis. omn. iv c. ( q. . s. S. 68. Ηinc etiam, si unus ex pluribus tutoribus, post litem adversus omnes institutam , abesse coeperit reipublicae caussa, atque ideo uti adesse nequeat, non ideo prohibetur judex caussam praesentium ae5timare, et definire ii i cum unius caussa separata sit
186쪽
De sententiis, aeti de re Iudicata, et escire Sententiarum.
Quemadmodum diversa unius litis capita separatim desiniri Possunt (S si . 3, ita ici ... et plures lites una sententia decidi, non tantum inter easdem personas iij, prout sit tii. i. in caussa conventionis, et reconventionis ( S. Sis. J; Aed et inter diversas; puta uno iudicio obtineri potest divisio Pateruae, et maternae haereditatis, licet omnes ad utramque Successionem non admittantur tu . sil L. meredes et S. S. De Pluribtis 3. c. famil emiscianae (io. a. (I D. I. a5. S. Si inter me ., et aeqq. U. eoae fit.
Postremo sententia a judice se ibi debet, tum partibus legi; suturum alioquin , ut viribus careat si ii excipiuntur caussae breves lai: an vero breves sint, nec ne, non desinit Iustinianus, adeoque iudicis arbitrio res haec definienda est (Zi: recitari debet ab ipso iudice, nisi praesecti praetorio munere iungatur, vel illustrem habeat adinini Strationem, quibus consteditur, ut per ministros suos sententias recitare possint i j ili L. I., 2., ct d. mih de sentent. ex Periculo recitan . ( . . 3; ula sem periculo legunt ex breviculo seta scri lo. I b. O . hoc fit. lib. I. iit. I s. def. s. uJ Aucti. Nisi breuera post l. titi. Coae mae tit Zi V. De hac re Ab-ECH. Obs. 3 . iii D. t Penti . mae eo . tit. S, T i. Ita autem sententia vires accipit ex Pronunciatione, ut post mortem iudicis sententia ab eo lata, et subscripta amplius pronunciari nequeat: vel si iudex esse desierit, Puta Per supervenientem aliam majorem dignitatem, aut alia quacumque ex caussa si , quia ante pronunciationem Potest iudex mutare sententiam, quae Plenum robur nondum v lepta est i S. Praeced.
S a. Sententiae supremorum magistratuum apud nos subscribi susscit a caussae relatore, et Senatus rectore: iudicibus autem inserioribus praecipitur, ut sententias sua manu Polite scribant sine lituris, vel ad notationibus, die, mense, et anno exPressis, atque subscribant iii: tum a graphiario tribunalium inseriorum significanda est procuratoribus litigat ilium, ab his vero litigantibus; quae vero seruntur a supremis magistratibus, Rgraphiario alta voce in publico auditorio legi susscit tu . Sententiae sun lamenta nonnisi Partibus petentibus, vel iubente Senatus praeside edi debent δὲ: atque adjectum, ut Sententiae omnes Pronuncientur, atque executioni mandentur sub nomine magistratus l. i) Leg. Constit. lib. I. fit. II. S. 8.su Aeg. Constit. ibid. S. f., io. , et tr. Zi Leg. Constitui ibi AE S. is., Io., et ai.
Si iudex male judicaverit, distinguendum, an dolo secerit, an incuria, vel imperitia. In Primo easu insanais fit, atque illis aestimatiouem praestare tenetur ei, quem sententia sua laesit si); inanio si per sordes pretio corruptus male iudicasset, ex lege XII. tabularum capite pieetebatur tu : sed Iustinianus poenam minuit sal; in ultero casu, quo imperitiae tantum reus sit judex, ex quasi delicto tenetur, Poenam subiturus, quanti aequum videbitur religioni iudicantis i xlij L. Filius milias i S. S. i. q. ue miliet (S. i. . l. tili mae de Pom. Finim, qui
187쪽
i, i . Iudicibus assistunt patroni caussarum, graphiarii, et apparitores. Patroni cavere dei; i. bent, ne litem iniquam defendant, vel prosequantur si : graphiarii, seu scribae ossicio suo diligenter, et fideliter fungi debent: apparitores non ex propria, sed ex judicis
---Persona, quam repraesentant, cum munus suum implent, aestiman Lur: adeoque ita, ossicium suum exercentibus, resisti non potest: utique vero si mandato destituti sint, vel mandati fines excedant i S. 222. . bii Reg. Constitui lib. a. tu. s. S. i. , a. , et Sm
Latae sententiae is est effectus, ut statim vim suam habeat, nee amplius ab eodem judice retractari possit, aut immutari si j: potest tamen iudex explicare ea, quae ob- Scurius posita sunt, atque ita actorum verba emendare, tenore sententiae Perseverantesai: potiori ratione licet iudici supplere eodem die reliqua, quae sententiae adhuc d Sunt , sed pertinent ad consequentiam iam statutorum (3 ; veluti pronunciare de impensis , fructibus, et usuris iudicis officio debitis: quod si haee jure obligationis debeantur , etiam alio die post latam sententiam adiudicari possunt .lij L. Quod iussit i . , t Iudex SS. c. hoc tu, I. i. coae ierigent. reicinae non POD. ( . So. 3, Thesatin decis. 25. in in. tabi de sententia lata a notario de consilio cissessoris, V. Ab-Eccles. observat. 3o. at L. Actorum f. q. hoc tiL, Fab. Od. hoc tae lib. i. tit. I s. def. s. , Ab ccles observat Ii.
Hinc se quis post latam a iudice inter alios sententiam metuat, ne sibi quodammodo Per consequentiam nocere possit, iure postulat a judice declarari, nullum hinc sibi praejudicium fieri si ; nec enim nova sententia opus est; sed luculentiore iudicis serminone, quo ius suum cuique constet. si oet in hoc fit. ntam. a . in sims Neque rescindi potest sententia ex eo, quod victus alleget, nova invenisse instrumenta, quibus nunc tantum usurus sit, vel quibus ius suum melius adstruere possit, nisi de caussa publica agatur sit, cujus praecipuus est lavor, ejusque exemplo de caussa ecclesiae saxsit L. Imperatores 3 S. hoc. fit. sui met in hoc ut ratam. 26.
Idem dicendum, videlicet latam sententiam rescindi posse, si ex falsis instrumentis lata fuerit, vel salsis testium depositionibus, petita ad id per modum querelae restitutione in integrum, qua iudicatum infirmetur ii : vel si dolo adversarii sactum sit, quominus instrumenta ante sententiam inventa, aut producta fuerint sal: vel posterius testamentum receptum fuerit, quo appareat, aliam fuisse defuncti voluntatem (3 : vel
188쪽
De rementiis, aeti da re Adlaala, et emetri, gementi tim. 385saeit inter litigantes, non inter alios tu , quibusdam exceptis casibus (33; puta si quis pronuntiatus fuerit haeres eum beneficio inventarii, aut conditionis dedititiae, nocet sententia creditoribus etiam non vocatis, utpote assiciens statum Personae ( 3; et aliis, quos oblata occasione exposuimus (Sxiii L. Aes judicata ao . q. de res jur. ( So. i . , AN Eccles. Obserin i l ., et i a. aj L. t. , et Passim coae inter allog acta (i . Go. , radi cod. me lib. I. git. IS.
de . a. , tibi de gententia lata contra m itiam, cram mralier, et liberi intercessissent, et de . a. , ubi de venditore non vocato nil litem intercedentd, ne executio sat condici Plorem , inciset decis. IS . , libi sententia latia contra Massa iam de re seu li non nocet unatis SMCCras thras.
de . i. , et s. Si V. Iram. XI. Pag. 353. S. i Jao., et Feri. S. 8o. Perit vis sententiae renunciatione si i cum ex generali iuris regula unusquisque possit illis, quae pro se introducta sunt, renunciare lai: tacite autem renunciasse intelligitur juri sibi per sententiam quaesito, qui patitur rursus secum agi de eadem re Per eandem Personam , nec ei exceptionem objicit rei iudicatae (3,
(Zi in m. t In duobus aB. S. iust, et L seqti. s. de jurejuranae ( ia. a. S. IBI. Idem dicendum, si reus exceptionem utique allegaverit rei iudicatae, sed actore Degante, iudex Pronunciaverit, iudicatum non suisse, et reus non appellaverit iii: quod si judex, insuper habita rei iudicatae exceptione, novam sententiam priori eo trariam serat, haec ipso iure nulla est, neque appellatio est necessaria sui. iii L. i. in Princi . quae sentent sin. -Peuut rescindant. ( B. sa L. t. mae qMane Pr Ocam non est neces. ( q. M. )
Novatione etiam, quae priores obligationes perimit, sententiae vis extinguitur ti :sola tamen pignoris datio, aut fideiussorum novationem non inducit, nisi speciatim id actum sit tui: multominus ex sola dilatione ad solvendum data: vel assignatione debiti, aut reditus, ut iudicato satisfiat sJ, Sed de novationibus alidi diximus i J. sit L. Si caussam a. coae de exectit rei mdicat ( . 53. J, I. Si se non obtulit . S Si ea conoentione . hoc tit., V. Abin lag. OhSem. I O.
Cum in rem iudicatam transivit sententia, executioni demandanda est; parum etenim Prodesset Sententia, quae exitum non haberet: sed, cum argumentum hoc maximi momenti sit, et praecipuis dissicultatibus involutum , seorsim de eo dicere consultum arbitramur, Prout in Codice factum est si .
189쪽
Iurium . lib. IV. tia XXXII. eoA. VII. Amendis.
udieati actio competit ad obtinendam sententiae exemtionem. An haec actio Personalis sit, an realis p cte aint investigandast S. et 8 . , re 86. Actio judicati competit victori, eiusque haerect An, morino iano ex litigantibus , haeredes citandi sint, tit gententia feram p An cessionario, et /-cessori 3ingulari desur haec actio J S. et M. Iudieati actione conreniuntur picti, licet Avicti alat, alii miser tales. An retia e
Iudicati actio competit a restit hcteredes condemnati, prius tamen citanili Stim Nec non cisieratis Staccessores lingialares. S. 288. Sententis lata confra ebbterarum, vel Prael eram exectationi modatiar aduersusia iam possessorem, et mccessorem in benescio; non tamen quocid lica sum iam S. et . Ouid de sententia lata contra intorem, et Similes administrammi p S. Iso. , et si . id de sententia lata contra mia iam, Mei mraetorem iacentis Acter iratiast S. Is a. Sententiae lame conem Patrem execratio sit contra filium haeredem patria. Ouia siquis contiemnarus Aerit a Senatu tamquam haerea, cum talia non sit p s et . Condemnarus, cum executioni intercederet, tamq-m haerra Rure, adsic taetercedere Potest tu ream haeres heneficiatras, uel tamquam Amsegs r. S. Is . Execratio sententiae, q- vis missus it in Podsessionem, non disseri- ea intemressione tertia, qtii non Possident. S. Isa. iactoris intercessio non remoram' sententiae exemtionem: utique domini. S. . Debitor morari non potest executionem eo Praetextra, quod miliae gini stiremtationes,
si Mere debitum sit. An tina exectitio aliam impediata S. n . Sententiae aduersus Alarea reos debendi executio se in Mimes partes, nisi minae aliuae statuerit: vel de re in Didua, ctis Ap Pomecaria viatur. S. Is8. Ouid de sumptibus litis in caussa criminali p S. M. An fructus non perceptos restituere teneatur Mnis ex Pluribua fundi Possessorsitas
indicotione con 'entis, et condemniatis p S. Boo. paritor sine milicia mandam, cujus Meg diligenter gemare debet, sementiam ex Minon potest. S. Bol. Executor mertis ramgae cognitionem non tabes. S. 8o a. Quid si palam constet de iniquitate untentiaest S. 8o3. I ectitor merus de teriti intercessione cognoscere non Potest et Sed interim abstinera debet ab executione q&oad tertium. S. 8o . Victor Pieriamqtie Pro arbitrio tinget aententiae execrationem S. SQ. Sententiae executionem non impedit Micrus per satisdationem, inique si jus novum a Misierit S. Bo6. An blatus uti possit jure tertii J Sententia Possessionis retinendae suam iecum trahit Mecrationem. S. 8o . Sententiae exectatio propter rei tergiuersationes retardari non debet. Quid si aliquid Prius jacere jusstig ait, et Reyeriam mora8 nectat' S. Bost
190쪽
De exemtione rei iudicarae i8r Sententia exemtioni mandari potest quoad tantam curat Iclia m. s. 8os. Inis. I. .. Creditor hymerarius mittitiar in possessionem honorum delatoris, licet nondum e faeta sit liqvidatio debitae quantitatis. S. Blo. iii .. id si mattar de pignore distrahendo, aut in solarum dando; pel sententia extra
mussam pignoris lata Sup S. Bii. - -- Executio, a qM Pr Occitum Dit, interim non Primi Ponessorem stia Possessione. S. Si a.
Executio sueta dia festo Per tam , mrela milicis auctoritate, ais Pro debito nondum II ido reporari debet. S. Si a. Ius gia mili Praecedere iactet exemtionem. S. 8 i d. Dilatio debitori etiam ad sol endum con emnato danda est S. BIS. Dilatio quae intur in actione realip S. Bissi, eg Si . Quid de actionibus Personalibus p S. Bi8. Debitor, ii hona nulla habent, in carceres deditidi potest. An creditor debitorem de fuga sumectum Possit cyrehendere ' S. Sis. Teutas ex riendae aementiae stadices prorogare nequeunt: sed longior dilatio a PrinciPe Petenda est S. 8ao., et Bai. ae sit exectilionis forma' S. Baa.
titioirestituendi plertimqtia non exigitur a victoribus in exectitione rei milia carae S. 8II. Ouid si pendita sint pignora rapta in exectilionem sententiae processio lis p S. Ba .
Error in illa senturitiae eruerationem non uitiat. Sementia executionem consimans mi exemtimis temptis retrotrahit . S. 8as.
Quid de impensis in fetidum factis p otio in loco deponenda sit res cura in exincutionem sententiaest S. 8aG. Exectationem Paratam habent obligationes, quas monte satesttar debitor, ciliment riam , et gracte insertamento citamentico continentur. S. 8a ., et BIB.
Quae sint apud nos in hac re Praescripta P S. 8as., et 8Zo. Bene iram comperentiae quibus comperat Z An in executione judicati objici possit pS. 33i, et SI a. r de cessione honorum hic agendum sup S. 833.
raecipuus sententiae effectus, uti iam innuimus S. praeced. 3, est illius executio, ad quam obtinendam iure Romano comparata est actio judicati si r quae actio pers natis est, utpote ex quasi contractu descendens, cum in iudicio quasi contrahatur tui, rei tamen Persecutoria, et Perpetua id , idest usque ad triginta annos durat, exemplo caeterarum personalium actionum t i. Sed iure nostro hypotheca odio cujuscumque debitoris condemnati inducta est ex die, quo sententia pervulgata est, vel editum imdicis decretum, ut alibi fusius diximus (S . sit L. Si se non obtulit i. S. i. , t Intra dies q. m. hoc fit, L Si Praetor S. in sui. V. de judic. (S. i. iij L. Licet tamen I. S. Idem scribit ii . Is de pretii t i S. i. 3, Fab. cod. hoc sit.
Ut omnia, quae ad rem hanc pertinent, innotescant, haec sunt investiganda: i. Quibus competat actio iudicali au obtinendam sententiae executionem: a. Adversus