장음표시 사용
211쪽
i Appellatio recte distinguitur in iudicialem, et extrajudicialem: judicialis appellationet est illa , quae si ab actu judiciali, puta a sententia desinitiva, vel interlocutoria: extra iudicialis, quae fit ab actionibus voluntariae iurisdictionis, veluti ab electione, aut nominatione ad munus Publicum; ita ut, appellatione praetermissa, munus declinari non possit fi ; nisi forte praeseriptae solemnitates neglectae fuerint in nominatione; quo casu ipso jure nulla est nominatio; nec appellare necesse est ta . . sil L. Si ad scribatum . . , t m, qui ., I. Opes G. cod. hoc fit, i. I. m. Si fiat,
(a L. Nominationes et . coae hoc fit. S. S . Ab appellatione dissert relatio, de qua mentio fit in hoc digestorum titulo, atque specialis esL titulus in codice (ij; seu consultatio, quae adjicitur in scriptione hujus tituli in codice. Relatio, seu consultatio est caussae dubiae remissio lacta a judice inferiore ad superiorem ia , praecipue vero ud Principem, ut ipse Statuas, quod aequum Putaverit (3 . si me lib. q. fit sit. sal L. Eum , quem s. S. i. m. de iudiet (S. i. s33 L. i. coae de relationsi. ( . sit.
S. 8 o. Iure novo Iustinianus relationes, seu consultationes ablegandas putavit decernens, ut caussae a iudicibus examinentur, atque sententia terminentur, quae executioni d mandanda sit. nisi ab ea suerit appellatum si .
S. 8 l. Si tamen Princeps relationem, seu consultationem admiserit, atque sententiam judex secundum illam tulerit, utrum ab ea appellari possit, pendet ex relationis modo: si judex solus sine litigantium scientia Principem consuluerit, tum Pronunciaverit, superest appellationis remedium sti; quia timendum est, ne Per obreptionem, vel subreptionem Princeps ita rescripserit: sed appellatio denegatur, si relationis exemplum
litigantibus iudex ediderit, idque litigantes probaverint; vel adjecerint, quod adjiciendum putaverint la . sit L. i. S. i. m. hoc fit. at L. I., et a. cod de relationibus ( . Gi. , t Iubem. St. me hoc fit. S. 8 2. Belatione ad Principem lacta suspenditur ossicium iudicis, ita ut sententiam ferre nequeant, nisi Postquam Princeps rescripserit si=; nisi partes sponte consenserint faxsit L. i. O . Ue relat. ( . Gi. 3, d. l. Iubemus 3 . eod. hoc sic sul L. Ad Imperatorem 2G. V hoc tit. S. 8 3. Ilisce praetermissis, quatuor sectionibus omnia, quae ad appellationum jura Pertinent, complectemur. Imprimis explicabimus. i. Qui Possint appellare, in quibus caussis, et casibus. I. A quibus appellare liceat, et ad quem. S. Appellationum tempus, et modum. . Vim , eL effectus.
212쪽
Appellare possunt illi, quorum inferest, ne gententia execrationi mandem' quid de eviore condemnato ad rem tertio restituendam P S. 8 ., et 8 S. Pellatio conceditur illia, quortim ius connexum est cum Dre condemnati, Prata ligatariis, creditoribus, et cohaereditas: nisi mrati judicio interease recligaverint. S. 8 6., et B T. Denegatiar amellatio illis, qui expresse, pel tacite gementiam Probauerint, nisi a quitas aliud a deae. S. 8 3., eg 8 s. pellatio pronunciari potest deseris , vocato Proetiratore, qMi m ciem mcindatum habeat ad eam prosequendam. S. 8M. Rectatio prodeat viniqua litiganti in m parta gementiae, a qlia Promolum est. Quia de otiris p S. Mi. pellari potest in omnibus fere caussis , alae ciuilibM, alae criminalsim, quae irarem judicatam non transieriant. S. 882. Pellare licet etiam ab uno capite sententiae; sed statim declarare debet upellans, ct quo culte provocet S. 883. Aeliaco neutri prodest tilem quam laeterposita est. S. 88 . Ab exPensis litia tista Iori appellatrar, nec non et Maatione, quam tamen idem milexemeridiare potest S. 88S. Ah executione sentaritias interdum appellari Potegr. S. 886., et 88 . pellatio denegatur in debitis suasibus, si de illia certo conates. An prosit ictis,
qui vome in condemnationem consensertim, aut ex propria consessione condemnciti iam , ctiat re non vpellatum8 Promiserunt Z S. 888.
M Dri appellatio interponitiar etiam a tententia ritilla. S. a. A tribus conmormitas sententita appellatio denegratiar. S. 8 3. Sententiae conformes habentur, quae similes 3unt in Prinemali, licet diuersae in iaccessionibus. Ouid si prima condemnauerit in centiam, posterior in Pi laminin p
id si tina lata sit in contumaeiam ' An intermedia coneraria impediat no umeentiae conformes jungantur Z S. 8 ., et 8s . An appellare liceat a denegata iustitiast S. 8.
Cirutus actione personali, tit de crimina interrogetiar, an possit a Pellare P S. A sententiis interlaetitoriis viti fori appellatio Plerramque stremittitam S. Mo.Quid si jude, sias tulerit diverso tempore interlacinoria/ renuntias conformo , et ab tam tantum appellatum ait p S. sol. Referuntur interlociatoniae quaedam sententiae, a qMibias Omeliare licet. S. soa., et sod. Quae ιint interlocutiones, a quiho non admittitiar omellatio p S. Mi., et sos. IURISPR. Tom. XII.
213쪽
ee: in 1 A ppellare generatim possunt, qui judicis sententia se laesos putant, et quorum
ii. M idcirco interest iij: quare nec condemnatus appellare potest, si nihil ejus intersit; puta quia iudex praecipitanter sententiam tulerit, nee quidquam aliud pronunciaverit, quam quod prior iudex, cujus sententia in rem iudicatam transierat, constituit ia): vel haereneum beneficio inventarii condemnetur ad solvendum creditori debilius ius habenti, cum eaeteri croditores Dotiore iure utentes non adversus haeredem beneficiatum, sed adversus hunc creditorem debiliorem regressum habeant id et aut haeres, eum testator rem litigiosam legavit, victus fuerit; quia solus ineertus litis eventus legatus intelligitur sit. iij L i . m. de appellat. reciP. s. s. i, Fab. coth hoc fit. lib. q. est. is. de . 16.
S. 8-S. Non idem dicendum ost de emptore, qui condemnatus fuerit ad rem tertio restituendam ; licet enim periculum spectet ad venditorem , qui do evietione tenetur, si lis ei de nunciata sit si , emptoris tamen interest, potius rem retinere. quam pretium repetere la a venditore , qui sorte solvendo non est, idcirco emptor a sententia contra v nditorem defendentem lata appellare potest, licet venditor appellare nolit, et venditori eadem saeuitas eompetit, si emptor victus merit sZi: atque eodem fundamento fideiussori non denogatur appellationis remedium, licet regressum habeat adversus prium eipalem debitorem si . iii L. i. cod. rabi in rem iactio (3. is.
Non tantum condemnatis, sed aliis etiam, quorum in s connexum sit, atque intersit, appellandi facultatem leges imperii untiar; uti iam innuimus ( s. praeced. ) si , veluti logatariis. si adversus haeredem pronunciatum sit, irritum esse testamentum sa=: cm-ditori pignoratilio, victo debitore de proprietate pignoris sa); et cohaeredi, quem utique non ligat sententia adversus cohaeredem lata, praejudicium tamen facit id et atque humanitas suasit, Pro reo criminis ad supplicium condemnato unumquemque de Popnio, reo etiam invito, appellare posse is . ti) D. l. Ab exectit e d. S. Alio a. m. hoc fit. , Fab. coae hoc fit. lib. I. fit. as. sn. 33. in Princi . , et Umin. a. ut D. l. A gententis S. S i. , et seqq. c. hoc tit
Si tamen illi, quorum interest, cum vocati suissent, ut liti inter alios motae se sim sterent, responderint, nihil ad se litem illam pertinere, audiendi non erunt, si postoan sententia appellare velint, licet inter collitigantes collusum allegent sit: sibi imputent quod juris sui desensionem sponte neglexerint: dolum utique nemini prodesse aequum est, sed et consulendum est firmitati rerum judicatarum, Praecipue adversus eos, qui negligentiae suae poenas ferunti ii i L. Si peritis oris i . S. i . s. hoc tit, Fab. cod. hoc fit. lib. I. GL 2s. Q iles n.
214쪽
qui possint vAeliare: in quibus caussis, ei Pibus cctsibras.
Iline patet, appellationis beneficium iis denegari, qui sententiam expresse, vel tacite et comprobaverint verbis, vel factis, aut non lactis; Puta ei, qui passus suit sententiam iii executioni demandari iii, vel dilationem ad solvendum petierit lux Sed judicato acquievisse non judicatur, qui passus est, adversarium a iudice ad iurandum in supplementum probationis admissum iurare (3 , cum nec appellatione interposita impediri possit hujusmodi jusjurandum s 3: eo autem praestito appellari potest a sententia; nec enim quaeritur, an Periurus sit, nec ne, qui iuravit, sed an iurare debuerit (S . si j L. i. c. quando apyellanae ( s. . i, Fcto. cocl. hoc tit. lib. 2. fit. 2s. des. I.,
Caussae tamen sunt, in quibus appellatio permittitur adversus se utentiam , quae expresse, vel tacite probata fuerit, puta si de minore agatur, muliere potissimum in dote, aut rustico, cui paret aequitas suadeat; vel si dolus adversarii intervenerit: quod si solus procurator speciali mandato destitutus id fecerit, idest sententiam probaverit, domino non nocet, dummodo is factum procuratoris improbet, petita, si opus fuerit, in integrum restitutione si . Fab. eo . hoc est. lib. I. fit. Is. U. desin. II. Num. l. , et Seqq. S. Bdo. Procurator, ni alibi diximus, constitutus in prima instantia censetur habere mandatum ad appellandum; atque ideo appellare potest, non vero ad appullationem prosequendam , nisi generale ad lites omnes mandatum acceperit; quainquum, et ut ibi monuimus sit, aliud placet Fabro (ai; si tamen procurator mandabum sulficiens habeat ad appellationem prosequendam , nec Prosequatur intra constituta tempora, Potest . eo
vocato, appellatio Pmnunciari deserta (33; quia procurator legitimo mandato instructus tamquam litis dominus consideratur ii . in V. Tom. II. S 35o., et 365. Av. 8s., et s3. sa3 Fab. eoae de appellat. lib. q. tit. 26. de . i. in Princip.
s i L. Prociaratoribus a a. , et reqq. de Prociaratorio. I. i 3. S. 38 l. Cum sententia aliquando utrique litiganti displiceat, tum victo, tum victori, qui sibi minus adiudicatum credat, uterque ab ea appellare Potest: quinimmo, uno appellante.
potest alter, licet non provocaverit, jura sua, atque exceptiones adversus Sententiam
allegare, quasi appellatio commune sit remedium appellanti, et appellato (ii: quod tamen piserique intelligunt de eodem capite, seu eadem Parte sententiae, a qua provocatum fuit, non de caeteris sal, quae. cum ab iis interposita non sit appellatio, rei iudicatae srmitatem obtinent l33. An iudex appellationis in usuras priore iudicio petitas, sed non ad iudieatas condemnare possit, alibi ex udimus post Fabrum t i, a quo tamen dissentit, nec sine fundamento, Voetius (S, ij L. M . in Princip. coae hoc tu. at mel in se. hoc tit. nram. ., fumeman. ad d. l. tali. Coae hoc tis. ira Princi s Zi L. Neganter 23. S. i. c. in conuici. in ebit. ( ia. 6. liii Fab. coae de ameli. lib. I. fit. 26. de . a. in sin. , et de . ai., V. TOm. IX. S. losZ., et βeqq. PM. 28o.
215쪽
Appellari generatim potest in omnibus caussis, sive civilibus, sive criminalibus, quae ui. 5 . iii rem iudicatam non transierunt tit; si quasdam excipias iure, et ratione singulari exceptas; cum in omnibus inveniri possit iniquitas per iudicem appellationis corrigenda; ol, quam appellationis remedium induetum fuit, quod tamen non raro in venenum convertitur, prout scite animadvertit Ulpianus (a . De appellatione in caussis criminalibus agemus, ubi de criminibus verba facturi sumus.(ii L. i. c. hoc tit, L Litigatoribus i . eo . de amet et conati . ( q. 6 a. )sa D. I. i. in princi . s. hoc fit. S. 883.
Non tantum a definitivis gententiis, sed etiam ab interlocutoriis, quae gravamen irreparabile continent, appellatio permittitur, prout ex dicendis elucescet, quin ne- Cessaria sit specialis expressio gravaminis si . Atque, ut imprimis de definitivis sententiis dicamus, non tantum a tota sententia, sed et ab illius parte, seu ab uno capite, si pluribus separatis capitibus constet, appellare licet sal: appellans tamen declarare debet in pruno libello, a quibus sententiae capitibus provocet, ut caeterorum sexecutio fieri possit: alioquin appellatio in totum deserta intelligitur IS . Aliud dicendum , si sententia habeat unum caput duas partes continens , puta si quis iussus sit hoc, aut illud sacere, vel praestare t 3: ex quo quis simpliciter provocat, a tota Set
tentia provocare intelligitur, cum unum vere sit ejus caput. ii V. AMECC s. Paret. I. obser t. io. in P.
Plane potest Princeps adversus temporis lapsum restituere, et appellationem Permittere, licet appellans praetermiserit declarare, a quo sententiae capite provocet (ij. Ille autem, adversus quem appellatum est generaliter, et indistincte, implorare potest eiusdem appellationis auxilium, si forte in aliquo alio sententiae capite se laesum Putet, nec appellationem suam separistim introducere, et Prosequi cogitur; quia a tota sententia ita videtur appellatum: sed si appellans in ipso appellationis actu declaraverit , a quo capit e sententiae appellet, adversarius expressim ab alio capite provoeare debet sa=; etenim appellatio non prodest, ultra quam interposita est (3xti Fab. coae de omeli. lib. I. sit. 26. desin. id. Niam. S., et seqq., AFEces .
Licita est provocatio tum a negotio principali, tum ab accessionibus, puta usuris, si petitae fuerint, nec ad judicatae sit: et quamvis ob impensas litis Romano iure appellari non potuerit, sed judex illas debuerit victori solvere tu , usu tamen sori, quo iudices male iudicantes litem suam non taciunt, nec parti indemnitatem Praestant , appellatio necessaria est ta . Sed si tantum quaestio sit de Laxatione impensarum , laxatio per eundem judicem emendari potest i; quamquam et ab ea appellari potest ad iudicem superiorem s5 : cum sententiae definitivae vim habeati(I Fab. Od. de mur. lib. d. iii Is desin. 6.(23 L. NIL Coae qMariae Prommet non rat necras. ( . Gi. 3 33 met in c. hoc tit. niam. s.s i mee d. ntam. S. ira siri. Si Fab. coae de omeli. lib. . tit. 26. de . 23. , V. Res Gnxtae lib. 3. ut as. S. ia ., et II.
216쪽
A sententiae executione, seu executore appellare non licet, nisi executor mandatisnes, quos diligenter custodire debet ( S. Boi., et Sem, , excedat ii : vel executio iii. se manifeste iniuriosa appareat, puta pro exiguo debito egregia pignora capiantur to, vel compensatio, quam ex eventu litis admitti debuisse constet, non tamen admissa fuerit s3). Si appellans a iudice, qui executionem permisit, non prosequatur appellationem intra statuta tempora, de desertione cognoscit judex superior; eum tamen iudex ipse, qui executorem dedit, cognoscat, si appelletur ab executore t x Cum autem in promptu apparet, executionem sectam esse juxta formam senatusconsulto Praescriptam, executio interim non suspenditur, quamquam admittitur appellatio, ut Plene sciatur, an executor sines mandati excesserit, nec ne s5 .
sa timeman. ad d. l. . a hoc fit. ntim. .ia Fab. Od. de ameli. lib. I. iit. 26. de . aB., V. ct dei 8. h. eo . eod. tit. de . II. S h. coae me fit. disin. II. S. 88 . Plana nemo dubitat, quominus recte appelletur ab interlocutione judicis, qui passus sit incipi ab executione, si non expressim adiecerit, ut salva esset caussa intercessionis , quae vulgo justi ai et Clarastata appellatur, atque executio in simplicem citationem resolvitur fit; leges optima ratione prohibent, ne iudicium ab executione incipiat tui; cum nemo inauditus condemnari debeat si Fab. eod. de amellat. lib. 2. ut 26. - . o. sui L. t. coae de exectit rei judicat. s q. 53. S. 888. Appellationis beneficium denegant Romanae leges, cum agitur de debitis si scalibus, saltem si do debitis certo constet si): denegatur quoque ei, qui sponte in Condemnationem consensit sa=; vut ex propria confessione condemnatus fuit; nisi forte dolus, vel error intervenisse allegetur; aut qui ante sententiam stipulatus est, se non appellaturum: conventio haec, utpote ad lites dirimendas pertinens, in iure probatur sa :nisi dolus, aut laesio enormissima interveneri Llii L. Abstinendum ., L tiae coae hoc titia= L. Tale pactum o. S. i . V Pace. (a. I . , FG. coae de milia. lib. I. cf. i. desin. t . in PrinciP. 33 L. tili. S. tiae coe de temporib., et r arcti upellat ( . 63. , Reg. Constit.
s. 8 . A sententia lata in contumaciam appellare licet, refusis expensis ( S. 6 i. J, praeterquam si edicto peremptorio quis citatus fuerit, quo casu appellatio denegatur si ;ex iusta tamen absentiae caussa contumax in integrum restitui potest tui: in jurejurando relato, non autem delato appellandi lacultatem competere alibi diximus postosascum sa); quamquam et in relato appellationem denegandam sentiunt aliqui, et tantum concedunt, cum judex illud detulit, sive praestitum fuerit, sive declinatum s l. ii L. Et post edictum 3. S. um c. de Iudae. (S. i. sa) Fab eod. de omellat. lib. q. tit. 26. desin. f., mei in P. hoc tit. num. G. 33 V. Iram. XI. S. ii q. pag. 3o . OSOSC. decis. 6 i. et in hoe tit. niam. 6. in Ain. , V. V. Tom. XI. S. IISS.
.. S o. Etiam in caussis possessoriis, seu possessionum appellatio admittitur, servatis appellationum legibus, ita tamen, ut sententiae executio in summariasimo, seu mo-
217쪽
aii AH rvd. lib. IV. sit. XXXIX. cv. X. rcci. I. I i. mentaneo possessorio judicio interim non suspendatur ti , atque iudicis est definire,
an cautio de restituenda re cum fructibus Praestanda sit, me ne, Personarum praemii sc cipue adjunctis pensatis lax IIae autem . seu appellationum leges Praecipue portinent ad quantitatem, de qua disceptatur: videlicet a sententia iudicis ordinarii ad iudieem
maiorem, seu praesectum appellatio non Permittitur, Di,i caussa excedat summam, aut valorem quinquaginta librarum, atque eadem praescribitur regula Pro decretis castellanorum ibi: utque a sententia iudicis majoris, sive is in primo, sive in secundo iudicio pronunciaverit, ad Senatum provocare non licet, nisi quadringentarum librarum quantitas, aut vulor excedatur; quae aestimationis regula scrvanda etiam praescribitur in caussis servitiatum, aliorumve iurium: preces tamen Principi inerri possunt, ut a Praesecti sententia provocare licent in minoribus caussis i l. 13 Reg. Constitat. lib. 3. est vG. S. Mit , V. AMECHUS. OhSer. isi. u) Ah-Eccles. Ohser. isS., Oscis . decis. 25.
t 33 Reg. Constit. ibid. S. T. s 3 Aig. Constit ibid. S. B., s., et io.
S. BQ . Subjicitur, Caussas, quae ad Senatum deseruntur sub eo praetextu, quod acta milla sint, aut nullae sententiae, nonnisi ex advocati generalis voto admittendas esse, nisi
is, qui caussam detulit, idonee caveat de iudicato exequendo, et litis sumptibus, si sententia caussam in meritis desinierit; de damnis vero, et litis expensis, si quaestio sit de sentantia interlocutoria tii: utque actorum, aut sententiae desectus, seu, ut a junt, nullitas summarie definiri debet, priusquam de caussae meritis in iudicio appellationis cognoscatur ta,
etiam a sententia nulla uppellandum esso, tradit Faber, futurum alioquin, ut sententia vim rei iudicatae obtineat iij; ut novam litem institui necesse sit, utrum sententia nulla sit, nec ne. Sed aliud constitutum Romano jure sal: cui consentit ius municipale quoad sententias eidem juri contrarias (33: quamquam retineti possunt a Seian tu hujusmodi caussae, ut modo diximus is Praeced. si h. cossi de temporidi, eg r arct Rectat. lib. I. ut a . - S.
A tribus sententiis consormibus ius civile appellationem denegat super iisdem capitibus iit; saltem si una ex his vim habeat, et auctoritatem praesecti praetorio; quo Easia nec civilis supplicatio permittitur, nec imeloratio restitutionis in integrum tali alioquin nullus orit finis litium, quae tamen pulaticae, et Privatae rei grave inseruiit praejudicium. iii L. unio. cod. ne lim in remi e M. ( . o. et 3 Reg. Constitui lib. I. iit a . S. I., Thesuram decis. Iaa. raram. t. 32- , et in
Consormes autem sententiae dicuntur, si similes sint in principali , liceL Eliqua diversitas sit in accessionibus, Puta in usuris, vel expensis iit: quare, si diversitas tantum sit in usuris, ita ut posterior sententia in minores usuras condemnet, appellarivb ea ii allatenus potest, utique vero, si in majores, sed dumtaxat ab usuris, in quibus novum gravamen est, non a principali (ai; atque ita utile ab inutili Meernitur tax
218쪽
Iline insert Thesaurus. conformes dici sentontias, Si prima condemnaverit in centum, posterior in quinquaginta, ita ut quoad quinquaginta non liceat appellare sit. Idem die ndum, si una ex his sententiis. puta secunda, firmet primam in meritis, et tertiadiecit, secundam latam fuisse extra fatalia, primam tamen etiam in meritis confirmet, quamvis diversimode fa et vel si in prima, vut secunda seMlentia apposita suerit clausula alio non facto, vel similis sZi; quia sententia ita lata interloeuto ille quidem aequiparatur, quatenus ab eoilem iudice emendari polast (S. 35. , definitivae tamen vim habet, si nihil novi allegetur. sit Thescitin ec. I 2I. ntita. Io. , L i. S. SE si mihi S. V. de V. O. ( S. i.
suis Thesatin ibid. -n. ri. si Thesauri ibi . Irram. I. S. BitG. ii Conmmes quoque habentur sententiae ad hoc, ne appellari ab iis possit, licet una lata suerit in contumaeiam sti: quia et haec definitivae vim habet ; nee una sententia intermedia, quae contraria sit, impedit, quominus sententiae eontarmes tonjungantur, atque, si tres sint, appellatio denegetur ta): municipalis lex uice memorat tres conformes sententias; nec requirit ut successi e conformes sint sa . ii Thes. d. demita a. raram. i5.
Irmno eensuit olim Senatus. Thesauro testante, dies sententias consormes intelligi, ne cimplius provocare limat . quamvis secunda sententia pronunciatum sit, male fui,se iudicatum, si tamen ex novis allegationibus idem iudicatum sidae in prima, putarens in centum aureos condemnatus fuerit (ij; quia diversitas tantum sit in modo, uniformitas vero in sul,stantia, quae potissimum inspicienda estiiij I Aesane Uec. 228. nram. I. et S. O
A denegata institia etiam appellari potest, modo trina praecesserit interpellatio, si nulla alia siti appellandi caussa, quam quod iudex requisitus nihi, decernere volnerit; sed trina haec praevia interpellatio necessariu non est, si iudex aliquid decreverit
contra ius actoris fix ita . . ,. i
Citatum actiono personali, ut de crimine interrogetur, appellare non posse, placuit Sabaudis patribus si i cum citatus, priusquam interrogatus fuerit, nescire possit, ex qua caussa citatus sit: adeoque iustam, et certam appellandi caussam non habet; si tamen putet, interrogationibus a iudice factis non teneri ad respondendum, et u geatur, potest appellare; ita tamen ut interim, salvo appellationis iure, respondeat sal; ne iurisdicentis auctoritatem contemnere videatur. quam semper potiorem esse convenit (Zxlij Fab. Coae de amellationsi. lih. q. tu 26. is it 38.
S. Moouae hactenus diximus, potissimum pertinent ad sententias definitivas: ab interi eutoriis vero sententiis appellare non licet, nisi contineant, sive inserant gravamen
219쪽
ai G Itiri mae lil. IV. XXXIX. cap. X. ἔere Le L .f. irreparabile in definitiva, vel aententiae definitivae vim habeant (i , prout supra diximus ( S. 225. , et seqq. : quam quidem appellandi lacultatem potius iuri canonicoiit. Caccepto serendam esse tat tradunt aliqui, quamquam et satis aperte eam adstruit Scaevola iureconsultus s3 . Quia tamen saepe incertum est, utrum interlocutoria sententia reparat,ilis sit, nec ne, idcirco appellationes pleraeque recipi solent, licet non
omnes executionem remorentur si .
Fab. coae ut sit pendent eis. lib. i. tae o. def. II. taleg. 3. S, sol Quod si iudex duas tuleris interlocutorias sententias diverso tempore, atque ab una tantummodo appellatum sit, altera, quae transiit in rem iudicatam , sine dubio potest executioni manetari si : quare si posterior omnino consormis sit priori, cum nullius momenti ait, nec valere potest appellatio ab ea sa , cum super iudicato non amplius possit judicari, judice munere suo funeto: sed si prior interlocutio conditionem aliquam habeat necdum impletam, posterior vero nullam, sufficit appellare a posteriore (3 , quia prior vim nondum habere intelligitur.
Permittitur quoque appellatio ab interlocutoria sententia, qua judex se competentem, aut incompetentem pronunciaverit, vel desertam appellationem ( et Jo. : vel appellationem admittendam non esse; vel aliquem ex litigantibus non habere legitimam personam standi in iudicio si : vel in executione iudicati rejecerit oppositionem ab altero ex litigantibus factam, aut in actione publiea rem uni adiudieaverit tamquam plus oliserenti, cum alter meliorem conditionem se obtulisse contendit, et similibus sa, ii met in c. hoc est. niam. I . in me tui met d. nram. I . S, Oo3. Idem dicendum, seu permittendam esse appellationem plures tradunt a reiecta e seceptione obscuri, et inepti libelli, a praefinito tempore nimis brevi, vel nimis tango,
a non admissa productione testium, instrumentorum, aliarumque probationum, tamquam irreparabile damnum habentibus: a denegato decreto vendendi aedes fideicommissarias vetustate desIrinatas, ac prope diem ruiturus; cum ea mente peteretur vendendi facultas, ut pretium impenderetur eomparandis reditibus, qui aedium vice fideicommisso subessent si .
si mel in hoc tae d. niam. i . ira M. S. so . Sed denegatur appellatio ab interlocutione judicis, qua litigantes iussi fuerint venire
in rem praesentem . ei tandi fines demon,irare, ut sciri possit, quid, et quantum possideatur si); nullum enim hine irreparabile damnum litigantibus infertur, atque
tantum consulitur, ne, terminis forte amotis, fundi fines intervertantur: nec a decreto,
quo iudex aliquid fieri jusserit ad animi sui instructionem sal, aperiri testamentum (33,
aut exhiberi rem, quam reus sine gravi incomodo exhibere potest ( δ. ii Fab. cod. - ct pellationib. lib. q. tit. 26. desinu G. ta) Fab co ae eod. ut 'sinit. 32.
220쪽
Praeterea denegandam Plures sentiunt appellationem a decreto iudicis de litis instruendae modo. de manu agnoscenda, seu recognitione scripturae, cum quis ex chirographo agit ad fiduciariam solutionis adjudicationem, de euratore bonis dando; secus, si creditores nonnulli curatorem datum haud idoneum esse, aud non satis idonee cavisse allegent,(i . Sed ut haec, et alia ejusdem generis exempla definiantur, ad generalem regulam superius positam i S. soo. coniugiendum est: quae licet ad unguem non servetur, prodesse tamen in pluribus casibus potest, praesertim iudicibus, qui praefecti . Praetorio auctoritate destituti sunt. T
A quibus appellare liceat, et ad qMem. Digest. lib. s. lit. a. A quili. v Ilam non sic. Cod. lib. I. tit. Ga. De omeliationio.
Apellare licet a quocumque milice inferiore, non tamen ab illis, qui vice Principis itidicant. S. O .
A sententiis avrem tam magistratiatim Preces PrinciAi Oserri possum intra certam temuF. S. so ., et sod. Error facti, non Iuris Suremo magistratia obiici potest. S. so Supplicatio ciuilia non ti mittiliar, nisi de quantitate non mOilica disc tetram S. sto. Sententia, ciuili sumticatione non obstante, exectationi mian rur, praestita Scitis latione. S. sai. An cautio datis statitissoribus omnino praestanda iup S. sim, et si Z. Catilio remittitiar, Ctim Per calamniam petitur, uel retia tergiveraatur, ut di recte sententicte exectitioncm. S. si . Otati si Per riam restitutionis condemnatus Remi, Semerulam Semina re Curi, Melvatur de sententia, mitis execratio retractari nequeiat Z S. si S., et si G.
It visionis judicium infra quis tempus finiri debeat J S. si . An ciuilis 3 plicatio necessaria ait, si sementia lata stierit cum falso Procurvi est S. si B. Solutio allegari Polesi in exemtione Senatusconstitit, si odor prius allegata non fuerit S. sis. N isto comminis non est radicltae Parii. S. sao. pellari debet a millae inferiore ad legitimum milicem leveriorem. S. sui. Quis in hac re habeamr itidere superior P S. saa. , et sad. sitis emitas et delegato cita delegantem vpellatiar P S. sa . Senatus vices Prinemis gerit in omnibus, q&cte pertinent se jurisdictionem conferatioscim. A consilio Malus avectare non licet. S. sad. pellatione8 paclatim interponi debent; nisi Iusta caussa gruuleagri medium Omitti. S. sas. Senaim recla vpellari potest, cum agitur de contractibus illicitis. otii sint hi contractus p s. sa .