장음표시 사용
201쪽
is8 . Iviri me lib. IV. tu XXXIX. cap. VII. Amenium a Reg. Constitiae ibid. S. vi
Tempus modi eum, quod debitori dandum diximus, licet obligatio paratam habeat executionem (S. 828. , decem saltem dierum est; quibus elapsis executio perfici potest, si nec solverit, nec exceptiones allegaverit debitor si, si Reg. Constittit d. lib. 3. est. So. S a. S. 63 i. Sententia ita executioni demandanda est, ut credime id omne consequatur, quod debitum ipsi est: sed aliquando personae conditio essest, ut pars a debitore retineri possit, si nempe debita sit ex numero personarum, quibus datum est beneficium competentiae, ut aiunt, seu deducto ne egeant: hoc autem beneficio gaudent d nator sit; pater, qui durante matrimonio a genero ex causia dotis conveniatur sa ; ma ritus (Z i socer adversus nurum s j, aliique, quos alibi enumeravimus (Sj, et reserunt Iureconsulti is , nec non clerici in fructibus beneficii, ne in cleri dedecus mendicare
i8j L. Miles S, L Item milia 38. O. Me tit S. 832. Hoc autem beneficium subiicit Faber, cum non magis impugnet iudicatum, quam
exceptio solutionis aut compensationis, objici potest etiam in executione iudicati; ita ut possit appellari a sententia iudicis, qui hanc exceptionem non admittat, vel adve sus executorem, qui in solidum exequi velit iudieatum iij. Apud nos cautum, ut bona ad iustam aestimationem adiudicentur creditori, cum deiator benescio compintentiae gaudet sal. ii Freh. co . hoe sit. lib. I. GL 2o. dem. a.
Per cessionem quoque bonorum fieri potest, ne creditores omne ius suum consequantur, de qua idcirco nobis agendum est: tum pavea dicemus de separationibus, cum dehita ex substantia ipsius debitoris, non aliena, solvi debeant: nec sententia executioni mandari possit in hona, quae debitoris non sunt.
202쪽
. De cessione honorum. Digest. lib. a. I. De cessione honorum. Cod. lib. q. GL qi. Qui tanti cedere Possiane.
eessionis benefletam ex humanitate Dra indulgent debit sitis, ne in carcerea conjiciantur. Quae de hac cessiono expendenda sintst S. 83 , et 835. Cessio honorram ignominiosa est, rei honestet. S. 336. Ad cessionem ignominiosam a mitti Moysiant. qtii Cia et diaci cid in lam re oti stiris. S. 8a . Uniuersitates od honorum cessionem admittantur. Ouid de iis, qui debitum prius insectati tiant, morum et Principe oblintierrant, arat renunciartini p. s. 333. Cessionis beneficium post sententiam obtineri Potest. An iterum cessio permitti
Cestio 'nuntiar illis, qtii ex delicto condemnati sunt ad poenam pectantariam ct persias flictam. Quid de litis criminalis stibisitis, s iussore. et debitis fiscalibus pS. 8 o. , et 8 i. Otud si retis condemnatas Iuerit ad antisdationem de non ossendendo P S B a. An cessio admittatiar fas ore tinius ex pluribus condemnatis, si ccteteri comentiant. S. 8 3. Denegarur cessionis beneficium obligato ad sacrum, quod implere Potest. Ouid de eo, qui in fatadem creditorum bona disssas it J Ah oblatio liberandi debitorem a ear-cersitis bene etam hoc imPediaest S. 8 icessio morsitis Atarimurum gentium in Dre fieri debet. An ner Prociaratorem p
Curie probare debeat is, qrii desideras ct mitti ad honestam cessionem p S. 8 . An creditores omnes vocandi sint p S. 8 8. . Otacte bona credit sim cedere teneatur Uebitor p S. B s. Cessionis eseratis est, ni delator inierim. neq&eat inq&ieliari ci creditoribtis, nec in carceres Eetradi: sed nec sol re potest. S. 8So. Cessio horaesta Pe retiam liberalionem non Porit, ratique ignoministra. 8SI An poenitere hemi debitori, qui bonis cessust S. BII. Cessio non Prolat Acrassori debitoris. Outa de rescripto moratorio p S. 8SI., et 8S .
Iulii non raro debitores impares solvendo se per mendacium allegent, dum bona clam habent, vel majori adhibita diligentia habere possunt, visum est legislatoribus statuere, ut debitor, creditore instante, in carceres conjiciatur, atque ita cameris squal- loro pertaesus viribus omnibus enitatur, ut creditori satisfaciat (S Bis. ): quia tamen sine Pulpa sua debitores aliquando saeuitatibus labantur, ex humanitate debitoribus concessum fuit e sionis beneficium , ut carceres effugiant, i . sio L. i. , L Penuit me hoc titS. 33S.Ilaec bonorum cessio longe distat a cessione iurium, et actionum, quae venditionis, Permutationis, legative titulo in alium transseruntur, da qim alibi diximus in titulo de haereditate, vel actione vendita (il; ut per se pateL De hac Porro cessione inqui rei . D sitiro
203쪽
IurisArtiae lib. IV. est XXXIX. eap. VIII. n. I. a. dum. I. Quotuplex sit: a. Quibus permittatur, et quibus ire casibus, aut caussis, et quibus conditionibus. I. Quomodo fieri pos L . Quas res complecti debea L S. Quisiti. di, sit cessionis effectus, et quibus cessio haec prosit.(ii V. Tom. X. Av. is . S. Si ., et seqq.S. 836. Cessio bonorum duplex secernitur in foro: videlicet ignominiosa, et honesta j seu quae fit salva honestate. Ignominiosa vocatur, quae fit adhibitis quibusdam solemnitatibus, ignominiam parere idoneis (ii; infamiam utique tacti non iuris sa : honesta bonorum cessio sit simpliciter coram judice, quin ulla specialis solemnitas interveniati(i V. Reg. Constit. lib. 3. GL 33. su L. Debitores ii . co . ex qαμ. Ccitis. in m. irrogat. (2. II.
Bonorum cessio ex iure. Romano regulariter illis tantum permitti videtur, qui ex adversa fortuna facultatibus lapsi sunt si : sed fori usu ad ignominiosam etiam admitti Possunt, qui culpa sua impares solvendo tacti sint, saltem si dolus absit: ad honestam caeteri, saltem i genuioris conditionis sa=: quamquam et cessio salva honestatu prioris speciei debitoribus indulgetur, si honestioris conditionis sint, veluti ossiciales Principis, vasSalli . Nobiles, advocati, medici, non alii, nisi ex privilegio Princeps indulgeat ia): etiam plebeii, si debita civilia summam ducentarum librarum non excedaut i l.
t i Nerum Constit. ibid. S. S., V. Ab-Eccles. observat ido. niam. ., et SNq. rahi caehonestiam cessionem et ictendos. Probat milites, non 'obirante renunciatione, citasve inmitti Diarum nubilium, etiamsi debitor silosus sit, noo Iudaeos, nisi ex P cisis rescrotin S. 338. Foeminae quoque, et universitates administratorum ministerio ad bonorum cessionem admittendae videntur, ut se a molestiis creditorum liberent sit. Nec ab hoc beneficio exeluduntur qui prius debitum inficiati sunt (uj, aut rescriptum moratorium a Principe Petierunt, et obtinuerunt l33; immo qui ei renunciarunt ( ii tum quia renunciatio non tollit rationem eommiserationis , quae huic beneficio caussam dedit (S. 83 ; tum quia nemo dominus est membrorum suorum Si; adeoque non potest se per conTeutioinem, Seu renunciationem obligare ad aerumnam carceris subeundam. ii Voet in hoc est. Niam. 2.
Aeque post sententiam condemnationis, ae antea cessionis beneficium implorari posse, nisi aliud municipali lege cautum sit, plures defendunt si . Sane Imperator Alexander hoc bene seium prosicere tradit, ne maerati, seu condemnati in carceres detrahantur (ai: atque Ulpianus negat, audiendum esse bonis cedere volentem, nisi debitum agnoscat, condemnetur, aut in iudicio confiteatur ta . Implorata autem cessione, Postritam sententia transivit in rem judicatam, impeditur quidem actio personalis adversus ebitorem, ne in carceres detrudi Possit, non vero executio realis in bona i i. Amplius rursum honis cedere non prohibetur, Di jam cessit, rasione quorumcumque creditorum; eum leges indistinete loquantur (S .
204쪽
iii Ab-raclas. Obser. I s. nram. I. Q isi L. t et Passim coae hoc tits 8 O . Denegatur plerumque cesmo illis, qui ex delicto ad poenam pecuniariam condemnati sunt si , sive erga fiscum, sive erga adversarium, si Fabro credimus tali quamquam placuit mitior sententia Senatui Pedemontano in eo, quod pertinet ad adversarium, cuius magis interest, cessionem bonorum consequi a debitore, quam eum in corpore mulctari id .
ta Fab. Od. hoe i it lib. q. tre Ii. desin. d. in princi ., Thracitam decis. IBI. ratim. i. Zi Thesatin ibid. num. I. E , es in addi PS. dita . Idem dicendum de sumptibus litis criminalis; quia impensarum condemnatio infligitur Propter litem, non propter delictum, licet delicium liti caussam dederit iij, atque de fideiussore delinquentis, cum nec hic ex delicto obligetur tu . Sed pro debitis fiscalibus nou admittitur cessio (33, nisi aequitas, et singularia infelicium temporum adiuncta aliud suadeant f i.
sit Fab. eoae hoc tie. lib. I. GL 31. d. def. . num. 3. , Ah-Eccles. Observat i8o. m. I .', lihi tamen semitis denegavit cessionem pro alimentis et commentariensim editatis, non Pro e ensis crastodiae.(aj mei in m. hoc tit. ratim S. i3j L. Propter honorem S. cod. hoc tu, Fab. coae hoc tu dem. I. t i AMEccles. ibid. num a G. , et I . S. 8 2. Potius subveniendum condemnato ad poenam pecuniariam ob crimen, quoci deinceps constet admissum non fuisse, licet condemnatus non appellaverit si : non autem ei, qui non ad mulctam pecuniariam condemnatus sit, sed ad praestandam satisdationem ex caussa, quae cautionem iuratoriam non admittat, puta de non offendendo; cum 1aec satisdatio poenae loco sit tui: sicuti nec admittitur cessio pendente appellationea sententia, quae ad mulctam pecuniariam condomnavit (A; prius enim de debito eonstare necesse est, quam admittatur cessio t j. iii Fab. coae hoc sit. lib. q. tae 3 i. d. desin. t.
Sed quid, si ex pluribus in solidum condemnatis ad mulctam pecuniariam unus lincupletior consentiat, ut pauperior ad cessionis beneficium admittatur 2 Licet Mei inte, esse non videatur, quatenus solidum a ditiore consecuturus est: quia tamen pala rseri potest, qui hodie dives est; atque satius est plures habere debitores, idcirco rectes Placuit, pauperiori cessionis benescium indulgerulum non esse, nisi Postquam ditior integram mulctam solverit is i. csii Fab. eod. hoc tit lib. q. est 3L d. desin. i. num. i. , et cieqq.
Ad laetum obligato, quod, si velit, implere potest, cessio bonorum deneganda est ij; ut enim alibi diximus, aequitate saltem inspecta, et jure naturali, facti Promis in UmSPR. Tom XII. 26
205쪽
siri ruae lib. IV. tit. XXXIX. eop. VIII. n. i. i. ad illud implendum cogi potest la . Neque ad cessionem lianc regulariter admittendu ,eia i'. qui bona in fraudem creditorum dissipavit, vel dolose contrahendo , celando, abdu-i; . rendo, creditores fraudavit (3j: nequius est, dolosum debitorem puniri, quam in creditorum dispendium ei succurri. Dolus autem in mercatoribus potius Praesumitur, ademque non admittuntur ad cessionem bonorum, nisi adversae fortunae casum demonstrenti , ut mox dicturi sumus. Sola oblatio liberandi debitorem a carceribus non impedithenes ieiuni cessionis, nisi longiores induciae . simul concedantur (5i; debitoribus, nuinquietentur , lavendum suadet aequitas lGl. iii met in cy hoe lae num. 5. a V. Tom. X. S. 228. , et aas. P g. 6ο.
Si Fab. cod. hoc tit. lib. I. tit. I i. demi. I. Q L. Is, qui bonis d. s. i. m. hοc tu.
Cessio, si ius Romanum inspiciamus, fieri potest in iure, et extra ius per debitorem Praesentem, vel absentem si j; ita ut sola voluntatis prosessio susticiat tu : sed moribus nostris, ait Voet, beneficium cessionis, non secus ac inventarii, soleinniter impetrandum est, oblato videlicet libello supplici curiae supremae, ac addito ea talogo honorum omnium debitoris, et nominum creditorum omnium ejus, qui beneficium cessionis sibi
desiderat indulgeri 33. iii L. illi. p. hoc fit. sul L. In omni G. eo . hoc titia, Amet in V. hoc tit. niam. 6.
Hisce moribus sere consentit ius, quo nunc utimur. Imprimis cos io per procuratorem fieri non permittitur, nisi debitor ex aegritudine, aut infirma valetudine se sistere nequeat si : tum debitor in ius veniens, atque hona sua omnia demonstrans bonis suis palam cedere debet; quare iudex loci, ubi debitor moratur, praecedente sono tam- Panae, aut timPani cessionem fieri mandat (a . iii Aerum Cou,tit. lib. I. sic II. S. i. aj Aeg. Constit ibid. S. I., et d.
Qui autem admitti desiderat ad honestam bonorum cessionem, imprimis probare debet, se mero adversae sortianae casu lapsum saeuitatibus esse, tum bonorum omnium suorum catalogum edere jubetur, nec non debitorum, addito nomine suo, cognomine Patria, vitae instituto, et domicilii loco fit: atque specialiores quaedam cautelae Pra scribuntur pro mercatoribus, aut negotiationem exercentibus; staturum alioquin, ut a beneficio cessionis etiam indulto excludantur, si dolum admiserint in bonorum, et aeris alieni catalogo exhibendo sui. iii Aes Constit d. lib. I. tit. 33. S. 6. , et T. a Aeg. Constit ibiae S. S., et s. , V. Ab-Eccles. OHem. i s. Niam. I., et Seqq.
Ad vim cessionis susscit vocare creditores, qui instant, seu qui solutionem urgent, ut cessio noceat, et prosit etiam aliis creditoribus, qui non fuerunt vocati, dummodo debitor absentium credita confiteatur sit. Ilodierno iure debita omnia reserre iubetur, qui honestam honorum cessionem implorat s s. praeced. ): tum decreta judicis, quibus Prohibentur creditores, ne debitorem vexent, creditoribus omnibus Siguificanda sunt,
206쪽
m crastane honorum. Io3 praesentibus intra dies octo, absentibus intra praefinitum ratione habita distantiae tem- s. inus ia): quod si de argentariis, mercaturam, aut negotiationem exercentibus agatur, hi sistere iubentur in auditorio magistratus negotiationi praeposito, quem Consulatum vocant, ut demonstrent, se ad hanc cessionem admissos fuisse: tum declaratio liaeelegi debet, et promulgari a graphiario, et deinceps publice exponi s3 . Plane cedens non erohibetur allegare solutionem, maxime si allegatae solutionis probationem adversarii iuri jurando committere partitus sit ii . ii L. A, qui bonis d. S. i. c. hoc tit, AMEccleS. V. OhFerviat. I s. Niam. o. ,
at Reg. Constit. lib. I. tit. 33. S. I o. 33 Reg. Constit ibid. S. o. h. coae hoc tu lib. I. tae 3 i. de . I.
Cedenda sunt a debitore creditoribus bona omnia praeter ea, quae ad vestitum , et supellectilem quotidianam modice necessaria sunt: non praesentia tantum, sed et futura, si modo iam in spe quaesita sint, veluti debita sub conditione, emolumenta selidorum, usu,sructus, fidei commissi, et similia (ij; non tamen cogitur, aut potest patercedere bona filiorum emancipatorum tu : utique vero peculium prosectilium silii in potestate retenti 33; licet fiseus illud non capiat, eum patris bona ex caussa delicti a fisco occupantur ( 3 ; favorabilior est creditorum de damno vitando certantium caussa, quam fisci agentis de lucro lacinndo.
S. 8So. Cessionis essectus is est, ut debitor interim inquietari nequeat a creditoribus sit; nec in carceres detrudi sa): creditores autem bona cessa propria auctoritate sibi capere non possunt, sed publice vendi debent, curatore dato, ut singulis creditoribus servato praelationis ordine satisfiat (3i. Ilinc solvere creditoribus prohibetur, qui beneficium Cessionis, vel rescriptum moratorium ex consensu creditorum impetravit: futurum ali quin, ut ab hoc beneficio decidat; nec solutio ullius momenti est i.
ii L. A, qui bonis d. s. i. O hoc tu.
rem fortunam redeat, solvere tenetur, aliquo tamen retento, ne egeat iij, nisi ignominiose bonis cesserit, quasi ignominiae poena loco debiti pecuniarii Ooluta faxsit L. Is, qui bonis d. , L qtii honia G. c. hoc tae
sa3 AMEcclea. d. obser t. i s. num. 13. , ii., et i S., VOra in p. hoc tit ratim. 8. S. 8Sa. Si quaeratur, utrum ei, qui bonis cessit. Poenitere liceat, et bona sua recuperare, dummodo Paratus sit se delandem, ac creditoribus satisfacere, respondemus, id licere, a antequam bona publice vendita fuerint, non postea ti): nisi cessio lac a sit iudice a Probante, et creditoribus aeceptantibus tal: tu primo casu nulla sit creditoribus iniuria,
207쪽
uoi Iuris uae lib. IV. tit. XXXIX. eap. IX. 'u. i. qui ius suum alio modo consecuturi sunt; sed damnum paterentur emptores in seeundo casu. Plane, si dimissis creditoribus, aliquid supersit ex pretio honorum venditorum, iii. -l. debitori restituendum est s3 . si ' L Is, qui bonia 3. , l. ouem poenitet s. c. hoc tis. , t Si quantitatem a.
Disputant interpretes, an cessionis beneficium prosit debitoris fideiussori: virmant aliqui; negant plerique; atque posterior sententia iuris regulis magis consentanea videtur (ij; etenim si dejussor eo plane consilio a creditore accipitur, ut ab eo conseratur, quod a debitore servare non potest (a , atque ideo fideiussori competunt quiem exceptiones rei inhaerentes, non quae cohaerent Personae s3 .sii Vora in c. hoc sit ratam. o.
Qui solvendo in praesentiarum utique par non est, sed talem se futurum post tem-Pus sperat, a Cessione bonorum abstinere potest, atque impetrare rescriptum moratorium a Principe, ex consensu majoris partis creditorum si, Sed de hac re alibi fuse egimus ta . iij L. tili. Od. hoc titia) V. Tom. IX. S. ISB., et SNq. - aoo.
Separatio in victa est, ut executio lenientiae sivi in bona conciem ii, non alteritis. S. 65S. Separationem jtire petunt fili, substituti, creditores. S. 356., et 8S . Otita de Di amisiis debitore, castrensem, et paganicam Aeetaniam habente' S. 8SB., oriatio potissimum concedittar Credito thias es tincti, et legatariis. S. 8Ss. creditores haeredis smarationem petere neqvitinc Quid si creditores es uncti obligationem no Perint p S. 36o., et 8sit. Separatio Prodest tantiam creesitoribtis, qui eandem petierant otiis sit separationis es crus p S. BG a. Petendae separationis itis Post qui raemium Pieriamqtie cessat oreta de pretio nondum solato p S. 663. , ei re . Separationem rei suae itisse Petit dominias, etiam nondum finita discussionis in-atantia. S. 86S.
um rei judicatae executio fieri debeat in bona condemnati, ne res inter alios judicata aliis noceat si i contingere autem possit, ut diversa patrimonia ab uno Possi-
208쪽
De separationibias. deantur, idcirco separationis remedium a legibus inductum est. Separatio igitur est sT. i. ii. diversorum patrimoniorum ad eandem personam spectantium distinctio, iudicis auctoritate laeta ta . ' . tit. xc
Separationem patrimoniorum Petere plures possunt; puta filio peculium prosectitium habenti concessa fuit separatio a patrimonio patris, cujus bona ex delicto publicentur, et fisco addicantur (i : substituto quoque pupillari concessum, ut pupilli liuere dilutein consequatur, separata, seu repudiata haereditate patris, si haec aere alieno ininium gravata sit (a , licet regulariter substitutus pupillaris utramque haereditatem aguoseere teneatur (3,
Ad haec aequitas suasit permitti creditori separationem honorum defuncti fideiussoris a bonis debitoris obaerati, ut creditor super bonis sidejussoris, quem specialiter sibi
obligavit, suum consequatur, nee cum caeteris creditoribus concurrere teneatur; licet,
summo jure inspecto, patrimonium si dejussoris nullum supersit, sed confusum sit cum patrimonio debitoris, qui haeres extitit fideiussori (i . Immo, quia creditor, si fideiu sori haeres debitor non fuisset, post bona fideiussoris vendita potuisset reliquum a debitore petere, tantum pro rata consecuturus, quantum caeteri, si ex bonis fideiussoris solidum consequi nequeat, aeque concurrit cum eaeteris creditoribus, ne iuris subtilitas in creditoris perniciem vertatur la .
ii, L. Debitor I. in Princip. U. hoc tu. ta= D. L 3. S. i. m. hoc sit. S. 8S8. Separationis quoque beneficium indulgent leges ei, qui filiosamilias militi occasione
militiae pecuniam crediderit, ut a paganico separetur castrense peculium; atque militis creditor solus veniat ad pretium castrensis peculii venditi, caeteris, qui extra militiam cum filiosamilias contraxerunt, exclusis (ixiit L. a. S. Si s Familias s. c. hoc tit.
S. Sos. Praecipue vero separatio conceditur ereditoribus desuncti, et legatariis, quibus haereditas defuncti sejuncta a patrimonio haeredis sufficere potest ad integrum debitum , vel legatum consequendum; minus sufficiens sutura, si ad eam quoque admittantur crinditores haeredis obaerati sit. Nihil porro interest, utrum haeres ex institutione, an ex Pupillari substitutione successerit (al: an pure, an in diem, vel sub conditione debitum sit; cautio in securitatem his praestari debet (M. Sed separatio bonorum inutilis videtur creditoribus hypothecariis, ut alibi diximus sit; nisi sorte hypothecaria minus sufficiens ait, aut generalis tantum hypotheca competat, et timeatur, ne per commictionem bonorum incertum fiat, quibus in rebus praelatio ex hypotheca competat (Si. si L. i. S. i. , t Pent/h. c. hoc fit. , t Est iurisdictionis a. cinc hoc tit., hoc tit. lib. q. tu. 32. de . a . 23 L. t. S. Item videamus I. q. hoc ut
209쪽
uod Itiri rud. lib. IV. tit. XXXIX. cap. IX.
Q e Non eadem ae defuncti eroditorum conditio est creditorum haeredis; cum enim hi iii ,. sponte fidem haeredis, cum quo contraxerunt, secuti sint, atque liceat debitori creditorem novum adjiciendo prioris conditionem deteriorem facere, separatio his denegatur si et nisi haeres damnosam sortassis haereditatem dolo malo, et nocendi animo adeat, quod tamen non praesumitur fa=: vel haeres invitus coactus fuerit ad adeundam, et restituendam haereditatem , deinde, puta defuncto sideicommissario sine haerede, nemo sit, cui liaereditas restituatur (Jx ij L. i. S. Ex contrario a. . et S. Secrandiam 8. a. hoc tit., Fab. cod. hoc tit. lib. . fit 3 u. de . is. in sit.
sal D. t i. S Ouaesitum S. m. hoc tu
S- 'si, Creditoribus haeredis benoscium separationis denegamus, qitia haeredis fidem sponte Aecuti sunt ( S. praeced. J; eadem ratio creditores deiuncti excludit, si ipsi novando, fidejussores, aut pignora accipiendo, aliisve modis fidem haeredis agnoverint ii : non tamen videntur seculi fidem haeredis, licet eum iudicio convenerint; quia hoe ex ii cessitate fit saxsit L. i. S Illud iciendum io. , S. ii. et i S. c. hoc fit, L Eat jurisdictionis a. cod. hoc tuta D. I. a. cod. hoc lit, L ti . c. hoe est S. 862. Separatio illis tantum prodest creditoribus , qui eandem petierunt, non caeteris sit: sed, seParatione, obtenta, quod ex patrimonio destincti consequi non possunt creditores, amplius Pelere nequeunt ex Patrimonio haeredis, a cuius Persona recesserunt sal; nisi iusta ignorantiae caussa eos excuset; quo tamen casu nihil consequi possunt, nisi aliquid, diniissis haeredis ereditoribus, supersit (3, Plane nemo dubitat, quominus haeredis creditoribus proficiat, quod ex bonis deiuncti, hujus creditoribus dimissis,
S. 363. Ius petendae separationis cessat, ut alibi moliuimus, post quinquennium a die aditae haereditatis si , nisi haeres bona fide res haereditarias vendiderit sa , quo casu separationem, excussis bonis haeredis, permittendam esse, Senatus censuit (Zi; atque rerum nondum alienatarum separatio obtineri potest sit; quemadmodum et in eo casu , qu defuncti quaedam bona ita permixta sint bonis haeredis, ut secerni nequeant sS . Plane Aeparationem non impedit pignus ab haerede constitutum super bonis deiuncti (Gl.(ii L. i. S. OMOd dicitur id. c. hoc tu. ui L. Ab haerede a. c. hoc tu 33 Thesatir. lib. 3. quesest. SS. num. io. c., V. Tom. Ix S. t GS . POS. IS. D. l. a. in sin. m. hoc tit Si D. L i. S. Praeterea ia. hoc tit 6 D. l. i. S. Scien tam 3. S. 86 . Immo non insepte defendit Voet, separationem pretii nondum soluti iuste peti a creditotibus defuncti pro rebus ab haerede ante elapsum quinquennium alienatis sit; quia
210쪽
De amellat onibus. Io in iudieiis universalibus pretium succedit loco rei sa): haec autem separationis Petilio tr. i. accensenda est judicio universali, quippe tuae totam respicit haereditatem. Aequitas sane gri ita postulat, quamvis fortassis obstet Atricta iuris ratio. iii. 5a' si Voet in s. hoc tit. priam. rast ut L. Si et rem au. Prop. sim, L mrtim a S., L Sed et gi IS. S. i. m. de haereditae.
oblata quoque occasione alibi diximus, separationem peti posse a domino, qui rem suam mobilem, vel immobilem vindicat, etiam nondum finita discussionis instantia ratque idem jus competere sorori, ut dotem accipiat, dum Pendet judicium concursus super bonis fratris si . Sed in his ulterius non immoramur ; sicuti nee in explieandis iis, quae pertinent ad bona auctoritate iudicis possidenda; cum haec suis locis, potissimum de pignoribus, et hypothecis agentes, nee non de jure dominii impetrando, fuse proseeuti simus. Quare post haec de appellationibus dicendum putamus; deinceps de fructibus, et litium expensis vcturi, atque ita sinem imposituri titulo de judiciis. iii V. Iram. IX. S i 6SS., et 16Ss. Rog. is., mel alios Ostig De Naiamur
De amellationibus. Digest. lib. s. GL i. De a Pellat, et rel Ilioni Cod. lib. I. tit. 62. De vPellat, et Corastilliat
SUMMARIA.. Ouid ait appellatio P Quid si ad n tialem , pel inferiorem, pel Sueriorem non
legitimum vpellatum ait Z S. 8 ., et 86 . pellatio distingui potest in milicis m, et exlmjudicialem. S. 868. Nelatio, et constillatio quo dicerant ab vpellatime A S. 8 ., et 8 o. An amellare liceat a sententia mala relationem lamp S. B i. Quia ait relationis e crus p otiae de amellationsitis exPendenda sintJ S. 8 I., et 8 3. A . . S. 8 . - I ppellatio definiri , seu describi potest provocatio a sententia iudicis inserioris ad
superiorem, ut illius iniquitatem emendet: etenim appellans quaeritur de gravamine sibi illato per sententiam iudicis in Horis, atque petit, sententiam a superiore, cujus est jurisdictio, rescindi: superior iudex adeundus est . nec enim par in parem, et multominus in superiorem imperio gaudet iij.
S. i. m. de manlimis. uindic. ( o. a. o S. 86 . Si ergo quis ad aequalem, vel inferiorem judicem provocaverit, licet per errorem, error ei nocet, atque nullius momenti appellatio est: sed si ad superiorem delata fuerit appellatio, dummodo aequalis sit ei, qui appellari debuisset, ex bono, et aequo sustinetur appellatio, ad eum, cuius iurisdictio est, remittenda sit: quo etiam fundamento rescripserunt Imperatores, appellationes, quae recte ad Principem factae sunt, omissis lus, ad quos debuerunt fieri ex imo ordine, ad praesides remitti (a .
iii L. i. S Si quis c. hoc taetai L. Imperat ei ai. princi ., ct S i. q. hoc sic