장음표시 사용
251쪽
' Si tamen iusta sit de crimine inquirendi caussa, quamvis probationes ad conde-ui Vmnationem non sussiciant; atque ideo reus non absolvatur definitive, sed diligentior inquisitio praescribatur, reus ad expensas iudiciales litis condemnatus est sit; dilata --- .Lantum in fines litis adjudicatione impensarum in eo casu, quo, reo tu carceres detruso, aliquid sit, quod impediat, ne lis tam cito finiri possit, puta quod alium prehendi, et imprimis audiri oporteat; aequum tamen sit, e carceribus illum interea exbmi tu i cum expensarum condemnatio pendeat ex eventu litis. si Fab. eod. hoc tit lib. q. fit. 13. desinit. o. tui Fab. cod. hoc fit. definit. 68.
Sumptus, quos fieri nece se est, ut reus criminis ab inferiore judice condemnatus, et appellaus transferatur in carceres iurisdictionis superioris, imputari debent impensis iudiciariis, non appellatoriae liti, cum fiunt ex necessitate iudicii criminalis, quod exerceri non potest, nisi reus praesens sit, atque ex ore respondeat: quare ad expensas iudiciarias damnatus hos quoque sumptus praestare tenetur, licet absolutus fuerit alius impensis si, Sed satis de litis sumptibus. Pauca de fructibus, et eo, quod inte
De fructibus a possessore bonae, vel mulae fidei restituendis alibi suse diximus si ;quare liic tantum subiiciemus, quae hujus loci propria sunt: atque imprimis fructuum condemnationem in tempus definitivae sententiae ut plurimum quidem differri, si tamen lite pendente pronuncietur pro subhastationibus, ad creditoris instantiam factis, eadein interlocutione pronunciandum est de fructibus a malae fidei possessore perceptis, Praestita per creditorem satisdatione de re restituenda cum fructibus, si ita iudicabitur la : atque idem diuendum, si, pendente lite, fiduciaria haereditatis adjudicatio fiat ibi: vel, pendente iudicio restitutionis in integrum adversus contractum, actor occupaverit possessionem fundi litigiosi, et fructus ex eo perceperit ( δ; cum, pendenterestitutione, contractui standum sit, ei quoque restitui debent fructus, ad quem ex contractu pertinere debuerunt, quippequi sequuntur caussam dominii, cum acquirantur iure soli (Si.
Cum fructus percepti a possessore etiam bonae fidei post litem contestatam domino restitui debeant, quia per litis contestationem inducitur mala fides si , consequens est, eos deberi, licet iudex de iis nihil pronunciaverit (a . Si tamen quis in mora fuerit solvendae partis pecuniae, quam totam restituere debuit, ut fundum aliquem, puta ex pacto redimendi reciperet, possessor fundi restituere debet fructus pro parte solutae pecuniae sal; ne simul pecuniam, et fundum habeat s i: sed hune essectum non parit sola oblatio, et obsignatio partis pecuniae debitae (Si: cum hanc creditor accipere non cogatur. In beneficialibus, ait Faber, omnes omnino fructus restitui debent, etiamsi bona fide percepti sint, nisi justa caussa aliud suadeat (6 .sii L. Praeter ea Io. a. de rei Mindicat (G. i. ita Fab. eod. hoc tae lib. T. Ge. 18. des 88., V. re des Si.
252쪽
A. fructibus non longe distat id, quod interest, atque ideo eaedem fere servantur regulae. Alibi diximus, id, quod interest, seu damnum emergens, et lucrum cesSans plerumque aestimari ex usuris legitimis sit; cum difficilis omnino ut plurimum sit praecisanujus aestimatio; quamquam et aliquando modum legitimarum usurarum excedere potest; Parce tamen, et moderate (IT, ne nimis gravetur debitor, cujus conditio favorabilior est 33. Sane in eo, quod interest, non continetur aestimatio actionis creditori adhuc competentis ; cum rem habere videatur, qui habet actionem ad illam consequendam (53. ii V Tom. IX. Rog. 262. S. Ioas.
Etiam in caussa appellationis potest petere actor, quod sua interest, si appellatione Pendente emerserit, atque appellatio suhsistat: quod si deserta stat, iudex inserior in executione iudieati cognoseet, an ratio habenda sit damnorum . quae de novo emerserunt si . Quod si in executione judicati constet, nihil actoris interesse, nihil debebitur, licet reus condemnatus fuerit in id omne, quod adversarii interest ta); condemn tio enim liaco tacitum habet conditionem, si revera intersit; quae conditio in facto, non in iure consistit (3 . si L. tile. q. hoc tit, Fab. me de sentent. qtiae Pro eo etc. lib. I. sit. 16. dem T. ia) Fab. cod. eoae tit dem G.
Praeter litis impensas, de quibus in hoc titulo diximus, aliae sunt, quae iudiciales, uti iam innuimus t S. ioao. i appellantur; quia debentur iudicibus, utque eorum ministris, atque singulari vortiatariam nomine veniunt iij. De Personis, quae sportulas solvunt, vel immunes fiunt, earumque quantitate tractat Iustinianus sui; sed in his singulorum populorum leges attendi debent. Apud nos sportulae non solvuntur, si caussa aliter quam per sentcntiam finiatur, nisi apud supremos magistratus jam relata fuerit, quo casu tertia earum pars solvitur s3 . Ii V. Coae lib. 3. sit. a. de sportulis, et stimptibus in diiuersis judiciis faciendis.sai Noveli. i . cap. i. , et seqq. , Noveli. 8a. cv. Ne iatatem p., NOMeth ia Z. cap. orati lariam 28. , I. In giacris II. coae de Proxim. ἔαCr . a Crini . ( ia. is.)i3 Reg. Constitiae lib. 3. tit a . S. I.
Iudicibus tamen, atque aliis iustitiae, ut aiunt, officialibus debentur iura litis instruendae tum in civilibus, tum in criminalibus caussis si . Magistratus, et judices acta, et sententiam tradere non tenentur, nisi sportulis solutis aut depositis, potestate tamen litigantibus facienda per graphiarium eadem inspiciendi (23. Pauperes a sportularum solutione immunes sunt; immo nec illae solvuntur in caussis civilibus, quast summarie sine scriptis definiuntur (33. Quod si alter ex litigantibus integras sportulas solverit, vel totas, vel earum partem ab altero repetere statim potest i i. Praeter sportulas iudicum fisco quoque solvitur emolumentum ratione habita quantitatis, de qua disceptatum fuit.(S . Sed in his ulterius immorandum non arbitramur faex Tempus est, ut postremam totius operis partem , quae de criminibus est, aggrediamur. CRISPR. Irim XII. Ia
253쪽
De criminibus. Instit. lib. i. i. De obligat, quae ear delici nautinc
SUMMARIA. Otio disserant erimen, deliritim, et peccariam p S. Ioas., et i 3α
Dellatiam ct litid est proprium, aliud improprium, quod quali delictiam in jure v-pellatur. S. ioII. Delictu Privalis diuidiantur in ordinaria, et extraordinaris. Quo ordine hic vendum ait Z S. ioda. , ei Io33.
uamquam crimen, delictum, peccatum promiscue usurpari possunt, et aliquando usurpantur ad significandum tactum rectae rationi contrarium, aut omissionem facti, quod recta ratio jubet, stricte tamen dinstinguuntur: peccati nomen generale est, atque significat actionem quamlibet rectae rationi adversam, utpote naturali, divina, vel humana lege prohibitam: quo sensu definiri solet a Theologis dictum, factum, vel concupitum contra legem Dei aeternam: sed in foro externo concupiti in mente retenti nulla haberi potest ratio iij: peccati autem plures in iure civili reseruntur sp cies, videlicet delictum, quasi delictum, et crimen.
Delicti nomine intelligunt iuris auctores peccata, quibus directo, et potissimum laeditur ius alterius privati: criminis vero, quo respublica directe, et potissimum laedi videtur tit: quamquam et peccata, in quibus nempe potissimum attenditur laesio reipublicae, delicta aliquando appellantur: atque ideo titutus primus digestorum libri quadragesimi septimi inscribitur de Amalia delictis: de puDlicis vero judiciis, seueriminibus agunt pandectarum editores in libro quadragesimo octavo titulo primo, et sequentibus. iii L. Quid sit jugitiuus iet. S. Noxas i 8. s. de aedilit edie ( a r. i.
Sed, retenta speciali delicti signifieatione, delietum dividi potest in proprium, et improprium: proprium est, quod clolo, aut vera Colpa committituri atque delicti nomen retinet: improprium, quod per culpam Praesumptam patratur, atque quasi delicti nomen sortitur tii. De delictis autem, seu criminibus publicis specialis tractatio instituitur a Iustiniano taxiij m delictis priuatis mit sistiniantis inatae lib. tae i. tui De quasi delirati vitur in sit. S.
254쪽
Delicta privata adhue dividuntur in ordinaria, et extraordinaria: illa sunt, quibus certa poena a legibus imposita est; posteriora certam poenam a legibus praefinitam non habent, sed arbitrio iudicis coercentur. Quatuor sunt delicta privata ordinaria, videlicet furtum, rapina, damnum injuria datum, et iniuria, seu contumelia ii, et extraordinaria crimina plurima sunt, puta stellionatus, plagium, et similia, de quibus agendum erit singulari titulo set . iii Princi . instit. hoc fit. lai Pandectum titulus it. lib. est Q extraordinariis criminibtis. S. I OZ3. Iustiniani ordinom sequentes primum agemus de delictis, tum de quasi delictis, postremo de criminibus. Sed generalia quaedam praemonenda sunt de personis, a qui-Dus delicta perpetrantur, de modis, quibus delicta in iudicium deducuntur et eoram quo judice i, atque deducta probantur, de poenis, quibus delinquentes generatim coementur, de sententiis criminalibus, earum executione, litis expensis, atque appellationibus: atque postremo de modis, quibus delicta extinguuntur.
Conattis ordinariam poenam non habet Praelem m in delictis iatrocioribus. S. ioJ . isa lata dolo in delictis non aequi Parutar, nisi Atiblice intersit, frequens delictum
Deliratim casti patratum extra poenam est, nisi rasur crast iam habeat anneaam. S. io 8. . et i o s.
In primis apud omnes constat, crimen ub eo committi, qui factum rectae rationi contrarium ponit dolo malo: sactum extrinsecum requirimus; nec enim civiles legum- labores cogitationem in mente retentam punire Possunt: atque ideo recte scripsit Ul-Pianus, cogitia tonis Poenum ramo P rtirer si=: sed si voluntas delinquendi sextrinuens mani fletur, potius voluntas inspicitur, quam exitus ta : atque conatus, licet externa caussa impediatur, poenam habet, non tamen ordinariam sed extraordinariam dumtaxat i Zj, Praeterquam in atrocioribus criminibus, puta laesae majestatis si , et homicidio is .
255쪽
S. IOZS. Praeterea dolum requirimus, ut crimen contrahatur is praeced. r culpa quidem lata in contractibus dolo aequiparatur si , non tamen in delictis, in quibus assectus potissimum pensatur: atque ideo delinquens ex culpa lata puniendus utique est, sed levius, quam qui ex dolo peccat sa=; nisi sorte mali exempli res sit, et publice intersit, frequens Helictum gravius coerceri: quo tandamento respondit Paulus, eos, qui abortionis, aut amatorium poculum dant, supremo supplicio allici, licet dolo careant, si hinc homo perierit (3i: tum maxime quia vix dolo caret . qui iis ad malum finem utitur, quae aPta sunt natura sua mortem inferre. An, et quatenus iuris ignorpntia excuset, expendimus supra i xiij L. Quod Nerea 3 a. Im depositi (16. 3. tu L. i. S. Diuus uadrianus 3. st ad Im. Cornet de sicam ( 8. 8. Ii L. Si quia aliquid 38. S. qui abortionis S. IV. de Poen. s 8. is 3
i j V. Tom. II. Pag. 3li. S. Iao3. . et Seqq.s io36. Non tantum reus criminis fit, qui per se ipsum rem illicitam iacit, sed et qui per alium peccat, vel alterius voluntati obsequitur: atque ideo a mandantibus, et mandatariis crimen contrahitur lii: nec non a consulentibus, sive consulendo reum instruant , utque modum Patrandi criminis demonstrent, sive tantum suadeant, et consilio suo impellant tui; cum crimini in utroque casu caussam denL
Crimen alterius mandato admissum non mandantem dumtaxat, sed et mandatarium assidit; nec enim a culpa immunis est mandati illiciti executio i S. praeced. i: mitius tamen puniuntur filii, aut servi, qui non in atrocioribus, sed in levioribus delictis patri, aut domino obsecuti sint iii: hi quippe alieno potius impetu, quam propria sponte delinquunt. Ratiliabitio in maleficiis mandato non aequiparatur quoad poenam corporalem sa); cum caussam crimini non dederit, qui illud approbat, postquam plene admissum est, utique vero quoad Poenam pecuniariam, cum ratillabens quasi contrahere videatur , dum probat, quod suo nomine gestum fuit (3 .
S. Pen. q. de A. I, V. Osaac. decis. iad. S. io38. Immo consulens teneri videtur, licet alter, etiam consilio seposito, fuisset Peccaturus iij; tum quia consilium firmius impellit, et poenitendi voluntatem adimit, adeoque vix certo definiri potest, an sine consilio quis fuisset peccaturus, nec ne; tum quia vere ex parte sua in crimen influit, qui consilium eius patrandi dat. Quamquam defendant aliqui, consulentem hune ad restituendum non leneri, puta in furto, quia furti caussa vere dici nequeat sal.
I uie quidem sententiae contrarius videtur Papinianus, aiens, infamiam non irrogari ex sententia praesidis, qua quis pronunciatus suerit instigator accusationis, sed Pudo-
256쪽
hi criminum rei fans. usarem dumtaxat assici ; ratione adjecta , quod mandatoris opera non fungitur, qui tan- imi. l. . tum exhortatur sit. Legem hanc varii varie interpretantur; alii instigatorem hunc sexi- 'munt a verbis senatusconsulti Turpilliani, quo infamia irrogatur, non ab illius sententia sa et alii Papinianum interpretantur de interlocutoria iudicis sententia, quae sino plena caussae cognitione sertur, atque ideo infamiam non parit i3 .
S. Io o. Potiori ratione eriminis reus sit, qui delinquenti auxilium praebet, sive ante, sive in ipso delicti actu fit: ita ut ordinariae poenae subjiciatur, si auxilium sit proximum mitiori, si remotum sax
Ab iis, qui auxilium delinquenti praebent, non longe distant, qui non prohibent, cum prohibere possent, et deberent si ; quippe ita non prohibentes suadere quodammodo et probare videntur tu . Prohibendi autem onus incumbit timnibus in delictis atrocioribus (3 , quae impediri publice potissimum interest: in aliis vero incumbit illis, qui potestatem habent in delinquentes, veluti parentibus , dominis i i, et magistratibus (si; vel qui subjiciuntur potestati ejus, cui damnum alter parat, nimirum suilla- milias, milites, vassalli (6,
militan ( i6. , sudor. lib. a. tit. S., 6., et T. s. io a. Quae de parentibus ratione potestatis, et filiis ratione obsequii modo diximus is praec. 3, eadem obtinere videntur in marito, et uxore, nempe maritum ex crimine uxoris teneri, si, cum Posset, non prohibuerit, quippequi potestatem habet in uxorem: mulierem vero criminis consciam fieri, si non impedierit crimen perpetrandum adverbus maritum suum, cum impedire posset; quia mulier obsequium, et singularem assectionem marito debet S. Io I. Personae conditio, quae minus perfectum habent animi iudicium, a delicto magis, vel minus excusat pro maiori, vel minori consilii imbecillitate; cum crimen nonnisi ex persecto consensu , qui et persectam praeviam cognitionem supponit, plene non contrahatur. Iline minores in lavioribus delictis mitius, atque extraordinaria poena coercentur, ordinaria vero in atrocioribus, si vigesimum annum excesserint iij; haec
autem mitior poena aetati, et delicti adiunctis proportionata esse debet, arbitrio iudiei ; nisi specialis poena iure municipali pro liis minorum delictis constituta sit saxPlane insantes , utpote doli minime eapaces, ab omni poena excusantur id, si L. Ivianuas et . coae de poen. (s. , t si minor 36. s. ad leg. At do ac ter. ( 8. 5.), 1 -xilium Z . Persic. In delictis q. de minorib. ( . . 3 , n g. Constit. lib. . tae as. s. i. , V. Thelaiar. decis. i 6 i. niam. i. il , et raram. 3.3, et in addit littera A
257쪽
lucida intervalla habeant, atque eo tempore deliquerint: voluntarium animi vitium nullatenus excusat prodigos. Quod si post admissum crimen quis in furorem incidat , magistratus consulere debet Principem, ut ipse constituat, an propter atrocitatem facinoris supplicio assciendus sit, nec ne sax
S. Io S. Ebriosi, qui nimirum prava nimium potandi conNuetudine delectantur, crimen contrahunt, licet in ebrietate constituti non intelligunt, quod agunt; quia ipsi ignorantiae suae caussa sunt, et delinquunt non praevidentes, nec impedientes, quod impedire potuissent, et debuissent si . Quamquam mitius puniendi videntur ebriosi, si in ebrietate constituti nunquam soliti fuerint in alterius injuriam delinquere, non secus ac ebrii set , idest qui casu potius; quam voluntate inebriantur; quia vix praevidere potuerunt utrique delictum, quod per trarunt: durius prosecto agendum adversus ebriosos, quibus mala consuetudo imputari potes
sa L. Milites i a. in fin. Princip. q. de custore, et exhibition. reor. ( .8. 3.) , L ne delictum 6. S. Qui se pudierauit et . IV. de re militam ( i 6.)S. io G. Irati, licet impetu, non proposito delinquant, dolo tamen, et voluntate non earent ti); atque ideo puniendi sunt tui; mitius tamen, si justo dolore, vel probabili
Caussa irae impetus concitetur (33: atque incontinenti delictum perpetratam fuerit: incontinenti autem factum videtur , si ad alios extraneos actus deventum non sit, vel intra duodecim horas, ait Thesaurus f l: quod tamen ab adjunctis rerum, et perso
Qui in sommo delinquunt, a culpa immunes sunt (i ; nisi quis sciens se vitio laborare , ut dormiens assurgat ( noctiambulum vocanti, et vim inserat , huic periculo obviam non ierit; quippe tunc voluntarium esset malum in caussa, adeoque culpae
vertendum ta): prout de ebriosis diximus ( S. I o s. 3 ij L. Si ieratis et S. Si fornicarius s. U. ad seg. Aquit (s. a. )sai D. l. a . S. s. ira sui
S. io 8. Si casu , nulla interveniente culpa, aut ii egligentia actio illicita perpetrata fuerit , puta homicidium, nulli poenae locus siti ia); nullum eteitim crimen est, nisi volu utarium : sed culpa interveniente pro modo culpae poena quoque constituenda est sal; atque hoc sensu lex a Papiniano definitur , delictorum , quae sponte, vel ignoranter contrahuntur, coercitio ia .
258쪽
assovibus modis delicta in judicium deducantur.
Neque his contradicunt Radrianus , aut Ulpianus; etenim ignorantia, aut fortuitus est
easus, de quo loquitur Imperator iij, unice pertinet ad lapidis sublati conditionem I iii. s. Cum tamen tollens sciret, lapidem suum non esse, et ideo furatus dicitur: gravius autem ttic, quam tu simplici furto , puniendus traditur , quia sorte suspicari poterat reus , . lapidem hunc termini loco positum fuisse. Ulpianus vero casum indistincte puniendum supponens sa , intelligendus est de casu , qui vel levem aliquam culpam annexam habeat; neque enim temperamentum pro modo culpae admitti potest, ubi nulla est culpa.
otabus modis delieta in iudicium deducantiar.
Delieta in Fudieitim deducuntur accusatione, inqMilitione, adnotatiorae, em si ne, et mmmctione. S. IOSO. Aramatio quis 3u. quo dicerat a denunciatione, et quomodo seri debeaO S. iosi,
quid de impuberibias , minoribus , et Di amilias ' S. ios .
An acc&sare possint infames, et Publico itidicio damnati Z S. ioSS. An milites , et paveres Z S. i OSG. Accusatias cicctiscit em stitim an possit reconvenire ' S. IOS . Acciasasse prius videt , qui Aritis crimen dentinctaviae S. I OM. Socitas non recte ciccoat socium, nisi de Criminibus atrocioribus. S. Ioss. Plures sistit ab lino accinari nequetim, nec tantis re lariter α Plaribtis. S. io . Accusari potest tisti fori unus simul da plaribus delictis. S. I i. An accias e Possint liberi, familiares, parentes , et fratres P S. iosia. Semel accusati, et absοluti, vel levius puniti regulariter de eodem crimine riaratis acclasari nequerant. S. io63., et i . Ouid si retia hic nouum crimen a miliat p S. iosis. Ac satio non re Piliar, nisi certa sit acctiavioris Persona. S. io . Inscriptionis uincialam qMibus remittatiar P S. I T. Quia sit accusationis essectus p An dignitas sciurulam deg reo sedendi, cum de crimine interrogat p S. io . BOIOrram ct ministratio, pendente cognitione, non cidimittar ciccusato, nisi de cimmine Persiellionis , citis r et damm. S. io . Itidea alienandi faetitialem accusato dare non potest oviare P S. io o. Otiis de donationibus p S. io i. Ac victim morte rei Plertimqtie extinguitur. De graviore crimine prius cognorem iam est, quam de leviore. S. io a. Accusatio moribtis Plerariamque gentium priuatis non concedistin otiae viad nobcatiis gini J S. io 3. , ei Io i.
259쪽
u. l. .s. Accocillano, querellae, avi denuntiationes partis laesae quomodo Proponendae sintst S. io s. si id sit denuntiatiost otia poena temerarius detruncianr plectvimp S. to 6., et Ioet . Inquisitio generalis est, pes mecialia. S. Io S. Ac satione institialia , vel facta denunciationa, aut inquisitione, retis citari debes, in in itas veniae defensiones dum auegaturus. Quis git in jias uocationis mosiast S. io s.,
fuget sola, carceribus etiam emactis, retis Pro confesso non habet . S. IOBI. Conmmacia in criminalthias Plirgari potest. S. Ioda. Accusatus temere non debes comprehendi, et in carceres duci. S. io83. D S. Iosiuplici praesertim modo crimina in iudicium deducuntur, nimirum accusatione , et inquisitione, cui aliquando locum tacit delatio: sed et hisee duobus modis alii duo adjungi possunt, nimirum adnotatio (ij, cum nomen absentis, aut profugi describitur inter reos criminum tamquam requirendi isj; tum exceptio, cum accusatus accusatorierimen objicit ad eum repellendum, puta mulier de adulterio a viro aceu sata eidem objicit simile adulterii crimen , vel lenocinium s3 . Quibus addi potest oblatio ad pu gationem , cum quis fama publica, vel ab aliquo criminis insimulatus iudicium dissamationis instituit, prout supra diximus S. Gas.
Accusatio definiri , seu describi potest delatio criminis ad iudicem, inscriptione so- . solemniter facta, vindictae publicae caussa; a simplici denuntiatione distinguitur accusatio, quia denuncians in crimen non inscribit si , nee ad poenam talionis se obligat, licet calumniae fuerit accusatus: publicae vindictae caussa accusatio fit, Cum denuntians Plerumque privatam vindictam, seu quod sua interest, prosequatur: quamquam nil vetat, quominus accusator, puta homicidii, simul petat, quoia sua interest, talem hominem non fuisse occisum . atque denunciare quis etiam potest crimen publicae utilitatis caussa , nulla privatae ratione habita.
Fieri debet accusatio, si jus Romanum inspiciamus, per libellum, quo contineatur nomen judicis, accusatoris, rei, genus criminis, annus, et mensis cnon vero dies, et hora , Atque etiam iocus si , saltem postulante reo, qui velit ex loco, et die addito innocentiam suam, Puta per abseritiam probare, vel prescriptione criminis se tueri: sed municipali jure accusatio etiam viva voco fieri potest tu . Conclusio ad certam Poenam in libello uecessaria non est, cum, probato publici judicii crimine, poena lege publica judiciorum definita sit irroganda (33: accusatio autem, ut Per se patet, non nisi in publicis criminibus locum proprie habere potest: quamquam et in privatis, veluti in furto admissa s i. iij L. Libellorum S. s'. hoc sit
Accusare, iure quidem Romano generatim Possunt omnes, quibusdam Personis medi-ptis , quarum aliquae ab omnium, aliae a certarum dumtaxat Personarum actusatione
260쪽
ouibus modis delicta in iudicium deducantur. 25
prohibentur: generatim accusare prohibentur mulieres ii , tum Propter sexus ver ff. I. .3.cundiam, tum quia accusatio ad publica munia accedit, quorum mulieres capaces non habentur, sal: nisi crimen atrocissimum sit, veluti perduellionis (33, fraudatae annonae ui. .. , haeresis (5 ; vel mulier suum, aut suorum injuriam Persequatur, quo casu inscriptio in crimen a muliere non exigitur (Gl.
iii L. Mulierem i3. c. hoc tit. Si L. Manichaeos d. S. In mortem . me de haeretiet, et Danae. (i. S.)gii L. De crimine i a. coae de his , qtai hctasar ram POST (s. i. S. io Si Propter animi imbecillitatem accusare prohibentur impuberes si), nisi et hi suam, Suorumve injuriam Persequantur, atque tutoris consilium adhibeant su): minoribus, saltem adhibito curatore, accusatio non videtur interdicta s3 : filii amilias sine patris consensu sola adulterii accusatio permittitur fix(ii L. qui accusare B. c. hoc titsa L. Certis a. s. i. m. hoc tit. 3 Argum. l. Si martitis i S. S. Lex silia 6. m. ad leg Iul de adulter. ( 8. s. i l L. Filium milias Zq. c. eoae tit
S. IOSS.Insames ex proprio delicto ad accusandum non admittuntur (i , nec qui iudicio publico damnati sunt ad gravem poenam, quae libertatem, aut civitatem adimat, puta ad triremes etiam ad tempus sa , et similes s 3 et inchoatam tamen accusationem hi .
Prosequi possunt ( j, quasi iudicio praevenerint. si L. Qui accusare B. ρ hoc titiai L. Is, qui judicio. . Γ hoo fit, Fab. Od. qui accivici' non P . lib. s. tit. l. V. d. in Prin P.
Nec accusatio permittitur militibus, ne avocentur a militia, nisi suam , aut suorum injuriam persequantur (I . Pauperes ab accusando repPlluntur ta , quia temerariae aC-cusationis suspecti su itr Magistratus majores accusare non permittuntur, tum ne Curam reipublicae deserant, tum ne potentia sua insontes opprimant ta).
S. I o . Accusatus de aliquo crimine regulariter accusatorem suum reconvenire, seu reaccusare non potest, nisi priussis crimine exuerit; nec enim relatione criminum, sed innocentia demonstrata reus purgatur li): inscriptionem tamen xuam, Pendente accusatione, deponere potest, prosecuturus , cum se crimine exuerit ta=: haec tamen regula plures habet exceptiones. In primis recriminatio permittitur, si quis suas, suorumve injurias Prosequatur (33. a. Si de maiore crimine accusatorem reconveniat ( i; quippe quod Publice interest citius puniri: atque etiam permissum est mulieri a. marito adulterii uccusatae eum lenocinii, vel adulterii reconvenire (S . UIUSPR. Iram. XII.