장음표시 사용
221쪽
i 3 Itiri me lib. IV. tu XXXIX. cap. X. Mee. II. h. i. Quid de sententiis ab initio milia, vel a Principis delegato prolatis p S. su8. Delegatione interdum angeliar ita, dictio, interdiam diamtaxat excitat . S. s s. i. c Peliatio a sententiis ita ictim inferio iam non permittitur, nisi egregia itimisma in controversiam veniat. An Pliarer glimmae mmi possim p An ed expensae pS, OZO. , OZ i.
um appellationis beneficium inductum sit, ut prioris iudicii iniquitas emendetur si , toties praesto esse debet, quoties iusta subest caussa metuendae in iudice iniquitatis, aut imperitiae; nec enim iniquitatis nomine pravam animi in iudice asseetionem semper intelligimus, cum judicium non desinat esse iniquum, seu rectae rationi, et aequitati adversum, si iudex errore labatur; atque e converso da negari a sententiis eorum iudicum, in quos nec iniquitatis, nec imperitiae suspicio cadi L Ilinc a quocumque inferiore judice appellatio permittitur, non vero ab illis, qui vice Principis iudicant, puta a senatu la , praesecto praetorio sal, et multo tauus a Principe t i; hi
enim errore labi non praesumuntur.
sal L. i. s. Sciendum a. c. hoc tit.(Zi L. Mic. coae de lenient Praesera. praetor. s q. . a. i l D. L i. S. i. st hoc tits. - . . Sed, quamquam ab hisce sententiis appellatio denegatur, superest tamen remedium restitutionis in integrum sit ( quia, . ut scite animadvertit Vipstanus, appellatio tui quitatis Mntentiae querelam continet, restitutio vero in integrum erroris proprii veniae petitionem, vel adversarii circumventionis allegationem sal 3; seu supplicatio principi oblata, quas in praxi Neviam appellatur (3j. IIaec autem supplicatio iure Romauo intra decem dies post sententiam offerenda est: qua oblata, sententia non potest executioni demandari, nisi victor idoneam fideiussionem praestet restituendi, quod consecutus fuerit cum usuris, si forte sententia retractetur e quod si lapsi fuerint a sententia decem dies, supplicatio adhuc permittitur intra biennium, sed tunc victor ab onere satisdationis immunis est ( 3.
S. so8. Ilisee Romanorum placitis sere consentit municipalia lex; qua cautum, ne a sententiis supremorum magistratuum appellare liceat, feci tantum preces Principi offerre, libello supplici magno cancellario dato intra quinquaginta dies, quibus elapsis supplicatio amplius non admittitur si=; atque diploma, quo Princeps revisionem concedit, intra quindecim dies, postquam concessum fuerit, magistratui offerri debet, atque deincepsia versae parti significari intra tempus a magistratu praefinitum (a . Eadem, ac supremi magistratus conditio est delegati, a Principe, qui caussae cognitionem ad se evocaverit,
tum illi erediderit sJ quia et vire Principis iudicat ( S. s .
S. so Porro, ut Princeps diiudicare possit, utrum sententiae revisio concedenda sit, audeneganda, libello supplici exprimenda sunt argumenta, quibus nititur is, qui preces
222쪽
A quibus appellare licear, et ad qtiem. I soffert, atque ab advocato, cui data sit postulandi saeuitas, subscribi debet libellus sit Solus autem facti, non iuris error supremo magistratui obiici potest ta); adeoque ex
eo solo revisio matulari, aut ex scripturis recens inventis, quae caussae statum mutent; alioquin cliens expensas omnes subit, atque caussae Patroni Per sex menses suspeuduntur a postulandi munere s33. iii Reg. Constit h. a. Et a . s. S., et Q a Fab. eoae de gemene praesector. Praetor. lib. I. - i . desur. I. tD Reg. Constre ibid. S. .., S., et D.
Ne autem nimis lata pateat supplicandi saeuitas, et nullus sere sit litium finis, a definitivis sententiis non permittitur supplicatio, nisi caussa excedat summam, aut valorem librarum his mille, aut controversia sit de iuribus praeminentiae, ut aiunt, aliisve incorporabilibus, et semel taritum si j ab eodem (a et ab interlocutoriis vero, agothus appeIlare non licet, idest quae gravamen irreparabile non inferunt S. soo. 3, nec admittitur revisio: utique in aliis, cum priores ab eodem judice emendari po sint id e utque si haee obtineatur in interlocutionibus, quibus quaeritur, utrum admittendi sint artieuli, examen testium interea non dissertur; sed eorum depositiones non publicantur, donec revisionis iudicium absolutum sit ( x
sai V. Thescitiae. Verax a S, tibi haesit, retim, qui in iudicio revisionis ab actore petito condemnama fiat, novam retarionem petere Porae. 33 V. A, Eccles. Pare. a. Ohsemcte. 26. num. it., et Seqq. Theram. lib. I. g estat ratam. i. , et a. , et lib. i. qtiae8 3. Per mei Reg. Constit ibid. S. t 3., eg iis sit. aequemadmodum Romanae leges sententiae executionem permittunt, supplicatione non obstante ( s. - . , ita et eadem facultas victori apud nos datur, licet revisio sententiae jam concessa sit, satisdatione utique praestita iij, tum pro debito principali, tum pro expensis litis victori adiudicatis saI: atque hujus generis caussae congregatis Senatus elassibus definiuntur, si ab una classe sententia lata fuerit; adiuncti autem a Principe eliguntur, si totus Senatus ius dixerit, remoto in utroque casu caussae relatore la .(i Reg. Constit. d. lib. I. ut et . S. S., Themiae decim I., V. et decis. 383. in addit lictera A, ubi defendit, gententiam Senatus executioni man ri Posse, licet non ait Praestitia catilio Post interpositam re istonem, donec sit inhibutim, quia judex Possita Per Procedere, donec Aer averiorem iudicem illi facta fuerit inhibitio, quae fieri
s. si a. Quaerunt pragmatici, utrum ab obtinendam sententiae a supremo magistratu prolatae executionem cautio datis fideiussoribus omnino requiratur, an susscere aliquando Possit cautio iuratoria, vel nuda repromissio, si victor, quia Pauper sit, vel alienigena fideiussores invenire non possiti In hac autem 'naestione, quidquid alii sentiant, placuit olim Senatui, fideiussores omnino praestandos esse sit, prout expresse requirit Iustinianus lai; quia forma a lege nominatim praefinita specifice implenda sit. iij AMEccles. ohaereat i . ratim. S-, et ritim. q. , Thractum lib. i. qtahit 8 .
223쪽
aao Iuri ruae lib. IV. tit. XXXIX. cap. X. sui. II.
n. i. . L si n. v Sed quia iudex, subjicit Ab Ecclesia, prospicere debet utrique parti, atque in prin i haiulo ii deju More prudens ipsius arbitrium versatur, idcirco interdum Senatus admittit si ieiussores non omnitio idoneos, puta filium pro patre, vel matre, milites, curiales, mulieres, advocatos, clericos, et alios similes difficilis conventionis, et privilegiatos iquandoque admittit alios fidejussores minus idoneos eum approbatore, vel collaudat re, maxime cum aeuientia mandatur executioni super bonis immobilibus, quo casu udmittit cautionem juratoriam pro restitutione bonorum, sed cum fideiussore fructuum: mobilia autem, et pecunia possunt deponi penes tertium sit.
Quinimmo plures sentiunt, remittendam esse cautionem, quoties per calumniam Petitur li); vel victus, qui revisionem sententiae petiit, tergiversatur in caussa, ut diliterat sententiae executiouem sal. iii Ah-Eccum ae Obser. I . num. ii. in Post allatia The s. ae lib. i. quaeat. 8 . in P.
Neque sententiae executio impediri potest, licet non per viam supplicationis, aut revisionis, sed per viam restitutionis in integrum condemnatus Petat sententiam Senatus retractari, puta quia sit minor (i ; alioquin fraudibus via sacile aperiretur: atque sub restitutionis praetextu impediretur executio sententiarum, quae maximam habent Pro se juris, et aequitatis praesumptionem (ax si Thesaram decis. i St. niam. 3. , et in civilia. litum B Ota) GR. Suscitata 6. extra. Dere. Greg. de in integri restitutia i i i. is sistIIaec ita, cum agitur de sententia, ut aiunt, re bractabili: aliud dicendum, si execuistio retractari nequeat; prout contingit in poenis corporalibus ti . Exceptionem quoque habet superior opinio i S. praeced. , cum restitutionem postulans statim docet de iure suo, saltem semiplene, Praesertim Ai petatur a minore; vel si duplex concurrat restitutionis caussa, veluti minor aetas, et absentia tu reipublicae utilitatem, dummodo de laesione in promptu constet ta).
g si . . Revisionis iudicium, cum de definitivis sententiis agitur, intra annum, ex quo dipi
ma supremo magistratui oblatum fuerit, finiendum est; eoque elapso, perempta intelligitur instantia si): et consequenter cautiones praestitae Pro executio e Sententiarum, quarum revisio impetrata fuit, finitae, atque extinctae intelliguntur: nec non solutus Post annum fideiussor, nisi sponte in prorogationem consentiat set et revisio autem interlocutionum de admissione articulorum intra triginta dies absolvenda est, alioquin testium dicta pervulgantur, perinde ac si neutiquam obtenta revisio fuisset s3xiii Reg. Consi lib. S. tu et . S. it., V. Ah-Ecclea piare. 2. observiat 28. Num II., tibi tat ira Praxi non currere instantiam.
S. si 8.nda Ad haec quaedam post Fabrum monenda putamus, videlicet. i. Civilia supplicationis remedium necessarium esse, licet sententia Senatus lata sit cum salso procuratore si ,
224쪽
A quitas appellare liceat, et ad qtiem
quemadmodum a sententia inserioris iudicis etiam nulla appellandum aliquando est E. I. is. t S. a. ): ri tamen nec rens procuratorem habuerit, nec ipse in Senatusconsulto se- Ω paratim nominatus fuerit, sententia eum non assicit ia , utpote inter alios lata ta ; nisi iii. s. Senutus ex caussa, et audito Procuratore generali aliquid decreverit, puta litteras m nitorias publicari i l. Plane Senatusconsultum redditum non iuver privatos, sed inter Procuratorem Principis, et alium ejusdem dignitatis, iubente Principe revocari potest is . Sed apud nos non amplius admittuntur clausulae alio non facto, et simi.
S. si Solutio post senatusconsultum allegari potest in ejus executione, dummodo prius allegata non fuerit, nec super ea pronunciatum, etiam Per relationem ad sententiam prius ah inferiore iudiea latam iij; alioquin necessaria est civilis supplicatio ( S. sos. , quae etiam admitti debet, cum de solo possessionis jure pronunciatum est, sive ludicium super mero poMessorio institutum fuerit, sive mixtam habuerit haussam petitorii incidenter, et ad fines, ut ajunt, possessorii tu . Plane pignoris caussa salva est Possessori condemnato ad rem retrovendendam ex pacto de retrovendendo, licet inculenter de ea actum sit (33. ii Fab. coae de renient praefector. Praegon lib. I. tit i . de . d. et h. coae eoae tae dem s. , et Io.(3) h. eoae eoae sit in . ii.s scio. visio autem communis non intelligitur utrique parti si , licet communis sit appellatio tu ; quia appellatio est remedium ordinarium ex mera iustitia concessum sal; cibvilis vero supplicatio, seu revisio remedium ex raordinarium est, ex sola Principis largitate indultum. Qui tamen revisionem impetravit, potest, non secus ac adversarius, aliquid petere, quod prius petitum non sit, saltem si aliquo modo pendeat ah instantia prioris judicii, atque senatus ex aequitate de his iudieat ad evitandos inanes ci cui tua, atque minuendas impensas litium, si ius liquidum sit; alioquin cognitionem ,-
AFEccles. d. Observat. 28. Viam. S., et G. s. sat Q.
IIactenus de iudicibus. a quibus appellare licet: inquirendum superest, ad quos appelletur. Atque hic generalis est regula, ut supra innuimus, appellandum esse a iudice inferiore ad superiorem, non ad inseriorem, vel parem, qui iurisdictione sua sententiam superioris, aut paris emendare non potest (S. 366. , Neque susticit appellare ad judicem, qui majori polleat iurisdietiono, quam is, a quo provocatum fuit, sed ad superiorem iuuicem competentem appellatio deserri debet, et quidem gradatim: quamquam ex aequitate sustinetur appellatio lacta ad superiorem minime competentem, si error intercesserit; atque, omissione medii non obstante, rata habetur, caussa tamen
225쪽
Qui mi iudex superior competens, ex legibus cujusque regionis repetendum est: apudiis. 6l. Romanos a iudice dato per praetorem, praesulem, praesectum urbi, aut Praetorio
appellabatur ad eos. qui dederant sti: a legato proconsulis ad proconsulem tui: a d legato Principis ad Pruicipem (33, et generatim a delegato ad uelegantem sit; non tamen a mandatario iurisdictionis appellatur ad mandantem, cum idem utriusque tribunal sit, adeoque ad mandantis superiorem appellandum est is . Si judex a Principe delegatus suam alteri iurisdictionem mandaverit, a subdelegato ad delegatum appellatio devolvitur (63, saltem si delegatus partem iurisdictionis sibi reservaverit i x
S. sa3. Ideo autem a judice dato ad dantem provocatur, quia iudex ita datus non censetur mandatam habere jurisdictionem a dante, sed a lege, solo mandantis ministerio: delegatus utique proconsulia a proconsule lurisdictionem habet, sicut et caeteri dei gati a delegante, sed partem tantum, non totam, adeoque non potest videri idem utriusque tribunal, sicut mandantis, et mandatarii: delegatus Principis iurisdictionem
iure proprio habere censebur, utpote ab ipso jurisdictionis laute eam adeptus is do . , sa . Quod dicimus, a delegato ad delegantem appellari (S. si B. , verum est, si ad delegantis iurisdictionem ea res spectet; alioquin a delegato appellandum est ad illum, cujus est iurisdictio, quique potest de negotio principali cognoscere si . Quod si in litis apud inferiorem iudicem pendentis praeiudicium per aliquam executionem, Senatus
circumventi auctinritate laetam, attentatum sit, ad Senatum ipsum provocare oportet; ut is auctoritate sua corrigat, quod adversarii dolo extortum est sal: quamquam Senatus
in dubio, sicuti nec Princeps, censetur derogare iurisdictioni iudicia inferioris ira, sit Argum. d. t tiniet coae via Pro sua iurisdiet (3. i.), i. me de Ordin judicior. (3. 3. , Fah. co . Me tu lib. I. tu 26. def. 3o. in princ.
I Fab. d. des Io. niam. 3. , et seqq.sai Fab. d. def. 3o. allegat G. . et coae de divers. rescript. lib. I. ct m. desinit S. S. Oas. A gubernatore Sabaudiae, et consequenter alterius cuiuscumque provinciae ad Senatum , ait Faber, recte appellatur, si quid gubernator constituerit, quod pertineat ad caussam iurisdietionis contentiosae, quia Senatus vices Principis gerit in iis omnibus, quae pertinent ad caussam iurisdictionis contentiosae, qualem hodie nullam liabenti gubernatores, et rectores Provinciarum si , licet haberent apud Romanos; plane is consilio status, quod vices Principis gerit, non magis appellare licet, quam a Senatu ipso, sicut nec a generali vicario, et locumtenente Principia ad Senatum potesti appellari lux I e privilegio Augustanorum, an Pedemontanum, an Sabaudum Senatum appellare velint, tractat idem Faber sdi: semel autem factam electione variare non licet sit Fab. eod. hoc lib. q. sit. 26. desinit S . in Amicis., et aue i. g.
226쪽
A quibus appellare liceat, et ad 'em. tu Fab. d. desinit S . In hin.
Iure, quo utimur, in caussis civilibus appellationes gradatim, non secus ac iure Romano iij, interponi debent, videlicet a iudice provocatur praefectus provinciae, ab hoc Senatus set , atque in eaussis ducentas libras excedentibus a sententia consulatus Camberii ad Senatum licita est provocatio s3, Ilino a iudice non licet appellare ad Senatum, praesecto praetermisso, licet agatur de caussis miserabilium Personarum si , nisi sorte, ait Faber, iusta aliqua caussa, et summa aequitas medium omitti suadeat, ut a iudice ad Senatum confugiat appellans; puta qui non modo rusticussit, sed etiam pauper, ne alioquin bona caussa Periclitetur, et pereat (Sl. 13 L. Imperatores M. de appellationi, ( s. i. tal Reg. Constit lib. 3. cit. 26. S. Fab. cod. qtion amellat non reciP. lib. I. tit. Is. Am i . ira Prisc.isi Reg. Constit. lib. 2. tit i6. OP. I. S. So.( Reg. Constit. lib. a. ut 3. OP. s. S. 3.(53 Fab. d. desim ii. num. 3. , et geM., R ALEccles. Pare. 2. Obsemat S.
Recta quoque a judice primae cognitionis ad senatum appellandum est, eum agitur de contractibus illicitis site illiciti autem hic vocantur contractus, in quibus merces habita fide de pretio venditae redeunt ad venditorem, aut proxenetas, aut minori pretio ab iis distrahuntur: aut iniquo pretio venditionis tempore aestimantur, et pretium aliquod emptori solvitur sui: suspicionis autem vitio laborant contractus, quibus venduntur habita fide de pretio merces inferioris qualitatis, et vitiosae, aestimatione tamen sacra earum perinde ac si nullo vitio inficerentur, inspeeta potissimum conditione contrahentium, puta qui negotiationem non exerceant, aut sub patris Potestate constituti sint, proxenetarum, et mercium qualitate fa .
Excipieudae quoque sunt sententiae, quae ab initio nullas sint; hae quippe vel a iudice ipso, qui eas protulit, emendari possunt, vel a Senatu, ad quem per viam appellationis deserantur, prout deserri possunt, omisso iudice intermedio sq: nec non illae, quae a iudice primae cognitionis latae fuerint, tamquam delegato a Senatu; cum a delegato ad delegantem appellandum sit, ut modo diximus ( S. saa. : quod et servandum tradit Ab- Ecclesia in caussis, quas Princeps delegat iudicibus ordinariis, vel provinciae praefectis, nimirum, ut ab his ad Senatum appelletur: nisi aliter Prineeps statuerit sal; eum in dubio Princeps non censeatur derogare iurisdictioni
. . rum sas. In hac autem re maxime inspiciendum est, an ex delegatione meta fuerit iurisdictio iudicis delegati, an excitata tantum ordinaria eius iurisdictio, nimirum an iussus sit iudicare de caussa, quam etiam citra delegationem definire potuisset, nec ne In Primo casu cog scit tamquam ordinarius, et ab eo ad superiorem appellatur: in altero agit tamquam delegatus; ide ite ad delegantem fit provocatio fix
227쪽
aai Iuris ti . lib. IV. tu. XXXIX. cap. X. ieci. III. S. sao. Sed neque pro omni summa ab inferiore ad superiorem iudicem appellare licet; naui in lilium sumptus longe excedant valorem rei, de qua disputatur: atque idcirco, ut' 'supra diximus ( S. 3M. ), denegatur appellatio a sententia iudicis ordinarii ad praesectum, si caussa nou excedat summum, aut valorem quinquaginta librarum, non secus ac a d retia taliorum, ut aiunt, et castellanorum iij.
Senatum vero provocare non licet a sententiis iudicum majorum , seu praefectorum Provinciae, aut assessorum regiae universitatis studiorum, nisi summa, aut valor libras quadringentas excedat ti, Plures vero summae simul iungi possunt, ut ad hanc Per- Teniatur, atque etiam computantur usurae sa=; immo et litis expensas computari,
tradit Ab Ecclesia (3 , aliud tamen passim servatur ; quia appellandi facultas pendeto valore rei in primo judicio petitae; expensae autem ab initio non debebantur;
nec accessionis vice funguntur usurae. '
fit Reg. Constitui lib. I. tit. I6. S. S., et f., Reg. Constitui. Pro liniversum. lib. I. R. S. S. sui Ah-Eccles. Retre a. Observat i s. NMI. II. O Zi AMEccles. d. num i .s Pratae. lagat part i. Tom. I. Rog. io a. s. a . S. saa. Quod pertinet ad damnum, distinguenda sunt intrinseca, seu quae ex re ipsa H veniunt , ab extrinsecis, quae Milicet oceasione tantum rei quis passus est: priora ad summam appellationis faciendam computari debent, puta si equus Titiosus venditus fuerit, isque alios insecerit, non posterior iij; prout etiam in mandato servatur tax Summam, quae petitur, non quae debetur, in hae re inspici, norunt omnes t3 , et eupra diximus ( S. o.hmsi perperam fingatur gravior summa. iii Hatie lunt ae lae pag. ior. S. 23. , 22., 3a., et aa.
mellari non potest, prius cim latia Derit gementia. Quid de damnam is de meationem p S. octa. A tutelae datione appellare non here, nisi Post reiectum excomlarim: M αliis minne tis statim a nominatione vPellatram S. Da . pellandum hodie est inera decendium a iae xi scame sententiae. S. OS., et sa6. Decen tam continiatim est, 'amtiam climere coepit. S. ya . Decendium a dia lignifieatae genuntias Incipit, heia haec aia ranaetione lata erit. S. OB. Lum vAelianili tempore, gententia exectitioni mandarur, nisi minae in inteptam ex trista cavim restituat S. s3s., et O o.
228쪽
De avectationum tam re, et modo. Iasotidus modia amellatio deserta feri P sup s sit. ibo cagibus necessarium ait 'clidis decretum, quo daegerra avellatio prorumci tur: et a quo ferendum iup S. s a. , et O a. . ut 63
sinum im e limentum excusat, ne deseris vPellatio Missicitiam Deserere non infectis tur vRectationem , qui eam ab a resario coactus ProseqMirum S. M . An amellatio tinitia ex tuis consortibias, Mel qtiorum caussa connexia est, prosite teris p S. s S., et s 6. . An compromissiam , vis rentantiatio imPediat, ne amelictio deareta prora rancies p sit . peliatione deserta, an Fudex auperior possit in meritis caussae proniandiarest uti ai Arior sententia firmetiar P S. s B., et sis. talia amellationis tax Milia germntur. S. Mo. pellationem prosequi tenemiar haeredes. An citandi gingst S. Mi. Reliatio ex iure Romano quociamiae modo interponi potest. Quid de intercedenta exemtioni P S. a. pellationis Specialis modus a d nos praegret rus est An pisci voce vpellari possitpy ssa. , et sS . pellationis litterae adorsario intra praefinitum tempus intimandae glint An suffciat eas procuratori intimari p S. sSS., et sm. Lis in Prima amellatione eodem modo instriatur, ac in primo Diuolo. Quid de a mn vpellatione P S. s5 . omodo pronian an iam au in cimediationis judicio Z L qM. In prima a mellatione licet no as edere probationes, aut objicere exceptiones et antia probare, quod Arisa allegarum non fiat, dummodo ad caussam pertineat. S. sm. Exc cones Peremptoriae in prima amellatione proponi posaiam , non dilato e. Ouid si reus condemnatus Dein ea junotarando a Rhetorio , pes purgatorio Misin pS, O ., et mi. An nota testes produci possint p S. a. Prima indetur oppellatio, si ex duabo sententiis linet pro actore, aletem pro reo lata fuerit S. a. An iudex appellationis possit a plere, addere, stiberahere Primae gementiae, et Pronunciare aver Omissis p S. Si ah ingerlocutoria aententia ameliarum Itierit, an Poprie deae superior de caussa Prisci ii eognoscere, omisso interlocutionis ianti Iop S. s b. mi probatio incumbat in appellationis judicio Z S. s ., et M .
ppellari non antea potest, quam lata fuerit sententia gravamen inserens: dubitatum apud Romanos fuit, quando appellandum esset a reo eriminis ad deportationem damnato sententia praesidis, qui ius deportandi non habet, sed rescriptum Principia expectare debet; atque miserationis intuitu visum est, utroque tempore appellari posset ii, nisi exemplum litterarum, .eum Imperatori scriberetur, reo editum sit, nec tamen statim appellaverit, post rescriptum Principis appellare non potest; quia non appellans ab initio confiteri videtur, quae praeses scripsit lat.
Cum non tantum a iudicialibus, sed etiam ab actibus extra iudicium festis appellatio permittatur, veluti a nominatione ad munera publica, vel tutelam, qui ad tutelam vocatus est, priua execusationem allegare debet, quae si perperam reiecta fuerit, appellare potest iii: in aliis vero muneribus statim a nominatione appellandum tax Di serratiae rationem alibi demonstravimus (33: appellatio autem prosequenda est non ad ' ORISPA. Tom. XII. Is
229쪽
Quoad tempus, intra quod appellandum sit, non eadem semper viguit iurisprodentia: olim intra biduum in caussa propria . intra triduum in aliena appellandum erat iij: propria dicitur caussa, cujus emolumentum, vel damnum ad aliquem suo Domine Pertinet; alienae caussae exempla sunt in procuratoribus, tutoribus, et similibus administratoribus ta : quod Si quis Partim suo, partim alieno nomine caussam ageret, biduum suo nomine, triduum alieno ei indultum fuit sax
Sed iure novo decendium . nulla facta distinctione inter caussam propriam . et alienam , ad appellandum constitutum est iii: Prout etiam Cautum iure municipali, quo datur idem temporis spatium a die, quo sententia significata fuerit. computandum,ntque post interpositam appellationem alii viginti dies, ut coram Praesecto provinciae, triginta, ut coram Senatu introducatur, indulti sunt ta .
Decem ergo dies ad interponendam appellationem competunt. atque utiles sunt, quatenus non computantur, nisi a die scientiae s , prae d. : dummodo simul copia suerit adeundi judicis, a quo appellatur, vel ad quem li); quamquam apud nos, graphiario absente, vel alias impedito, milicit coram notario, et duobus testibus appellationem interponi sal: sed ex quo decendium currere coepit, deinceps continuum est, ita ut computentur dies feriati (3 , cum et his diebus appellationes interponi possint S. Io 3. , non tamen dies sententiae, vel interpo,itae appellationis ( J. si L. i. S. Dies T. , et seqq. q. hoc tit. ,. tul Reg. Constit. lib. Set tit tis. S. 3.
Si sententiam judex sub conditione dixerit, non ex die existentis conditionis, sed quo lata suit, decendium computandum est iij; puta si reus actori condemnatus fuerit sub eonditione iurandi sibi debitum esse: atque etiam a die pronunciationis incipit currere tempus appellandi a sententia, qua uctori, vel reo data fuerit laeuitas eligendi, utram ex duabus rebus in controversiam deductis petere, vel praestare malit sal; quiant, eo die sententia vim omnem suam habet (Zi: quamvis executionis modus uondum
230쪽
De appellarioniam tempore, et modo. 22 . S isas Qi, : Decendio lapso, sententia, a qua non sit appellatum, executioni mandatur; non l: secus ac in eo casu, quo appellatio quidem interposita puerit, Sed non introducta intra . . ns. tempus constitutum ti s nisi sorte ex justa aliqua caussa restitutio in integrum concessa suerit ad aepellandum, vel appellationem prosequendam: atque apud nos speciatim pei missum est Senatui restituendi adversus lapsum temporis ad ollerendas, et intimanda litteras revisionis: tum interponendae, introducendae , et ad exitum perducenda es , appellationis; atque eadem facultas data est praesectis provinciarum in caussis, quae per appellationem ad ipsos devolvuntur sui. iij mpeli. 23. in Praesag., et ca . i. , Leg. Con3tit. lib. a. sit. 26. S. 6. , Fab. O .hoe sit. lib. I. iit a T. ae m. l .
a Reg. Conitit. lib. a. iv. 28. S. i. , Fab. coae de vPellat. lib. I. sit. 26. esui. . in sim.
Sed tum dilationes, tum in integrum restitutiones se inel tantum, atque ex iusta caussa indulgere licet iij;. ea etiam lege adjecta, ut dilatio petatur ante temporis pra siniti lapsum . restitutio vero non ultra triduum post tempus elap umi petente semper condemnato in damnum omne, quod adversarius inde pati potest sal.(i3 Reg. Constit. d. lib. I. GL 28. S. S., V. Fab. cod. hoc tit. lib. I. iit a . dem .
ui Reg. Consere ibiae S. 6. , et T. - i . S. s . Appellatio, seu appellationis instantia, prout ex dictis constat, pluribus modis deserta seri potest: i. Quia congruo tempore non sit interposita: I. Vel minime introducta, aut non intimata: 3. Via neutiqtiam linita lix Ilia addi potest quartus modus, cum nempe appellatur a sententia, quae Plum contineat capita, atque appellans in Prim' libello non exprimit, a quo capite provocet tui: sed pro diversis hisce inodis diversimode agitur, quod caute attendendum est.
Cum deserta est appellatio. quia opportuno tempore introducta non fuit, necessaria non est judicis sententia, qua pronuncietur deserta iij: si autem interposita tempestive fuerit, sed non introducta, iudex, qui sententiam tulit, et a quo provocatum est, in- Stanta victore, appellationem desertam pronunciat (23, elapsis utiqua tribus diebus ad
restitutionem in integrum oblinendum da is ( S s o. .
Cum appellatio coram iudice superiore introducta fuit, sed praetermissa litterarum intimatio, iudex a quo, desertam appUllationem pronunciare potest si , citata utique parte; quia appellatione deserta perinde est ac si appellatum non suisset: quamquam iudex, ad quem appellatum est, appellationem quoque desertam pronunciare potest la : Non tamen censetur deserta appellatio ab eo, qui apparitori litteras appellationis dederit, ut intimaret adversae parti, is vero neglexerit l3 ; ne culpa apparitoris appellanti diligenti noceat: atque relatio ui paritoris, lieet nulla testium fide subnixa, aussicit ad excusandum appellantem , ne desertionis poenam incurrat lit: plane rescriptum Principis, ut pronuncietur deserta appellatio, obtineri potest, ante elapsa fatalia, non tamen intimari lS .