장음표시 사용
241쪽
H. l. s. etiam ex ossicio iubere potest attentatorum revocationem; quia in altentatis magis' ii consideratur contemptus iudicis, quam interesse partis tu . In iudicio autem attentat iii. M. rum veniunt expensae iudiciales, damna, et interesse partis icti: si tamen expensae
sint saetae extra iudicium, atque illi quidae, sussicit oblatio solvendi post liqui lationem s l.
Non tamen revocantur attentata, si appellatus expresse, vel tacite renunciaverit juri suo: tacite renunciasse judicatur, si quibusdam credimus, qui caussam in meritis prosequitur si . Non idem dicendum, tametsi notorie constet de non iure petentis sal; quia, ut modo diximus, Potius consideratur contemptus iudicia, quam utilitas appellantis ( s praeced. 3, nisi forte citra injuriam praesertim iudicis inferioris attentata restitui nequeant, maxime si apud Senatum agatur sJl; ne injuriae inde proficiscantur, unde iura nascuntur ( . si A Eccles. d. obaera. 36. Niam. I S., et Seqq.. set AMEccles. ibid. num. 5 ., h. cia. Me sit Periderit. lib. I. cf. I o. des i6. in Prisc.
Attentasse autem non judicatur, qui jure suo utitur: nullas viderarer dolo sacere, ait Gaius, qui iure suo utitur (i : puta qui pendente lite possessionem suam tuetur, atque ejus tuendae caussa effregerit positas ab adversario seras domus, in cuius possessione se retineri petierat, dummodo de possessione certo appareat, ne aliquid per vim , aut tumultum fiat sa); quo etiam fundamento placet, universitatem posse onera publica, tributa exigere ex mandato iudicis inserioris ab eo, qui se nobilem dicit, appellatione non obstante, cum universitas sit in possessione, seu quasi haec tributa ab incolis omnibus exigendi s Zi
interlocutione, qua actor ad probandum admissus suit ii : utque confici debet inventarium, quamvis ab interlocutoria inventarium praescribente sit appellatum, dummodo secreta Patrimonii non pandantur, et vocetur is, cujus interest sal; quia nullius Pra judicii est inventarii consectio, immo tendit ad faciliorem exitum appellationis. ix h. ibiae in lit AEMUL ἰῶ. i. tit io. des 33., eg II.
Atque hinc generatim statui potest, non videri in praeiudicium appellationis attentare iudicem, qui exequatur, quod interlocutus est, quoties interlocutoria sententia per definitivam emendari potest, dummodo eam legem subjiciat, ne appellationi praejudicium ullum fiat si j; atque non agatur de interlocutionibus, quae condemnationem Provisionalem continent: quia solis iudicibus maioribus, et principalibus, subjicitraber, datum est, ut exequi Possint hujusmodi inherlocutionem, a qua appellatum sit tui: saltem praestita, si videbitur, restituendi satisdatione s S. au. si Fab. coae tit lit pendent etc. lib. i. fit io. si tu. in Prisc. a Fab. u. dem ia. in sera.
242쪽
De appellat onum ut, uti esseclia, et Poenis temere vPeliantium. 23s
Neque attentare iudicatur creditor, qui, cum eadem sententia condemnati sint de- ζ i bitor, et fideiussor, atque debitor solus tacente fidejussore appellaverit, agere pergat sis adversus fideiussorem ; huic imputari potest, cur non appellaverit; quare nec a deDi- tore repetere poterit, quod pro eo solvit iij. Quod si appellatio ex rescripto Principis convertatur in oppositionem; cum appellatio esse desinat, desinit quoque attentatum lai: sed impensae, quae ad novam intercessionis agi Landae caussam non faciunt, refundendae sunt (3xti h. coae ut sit. pendent eget t. tae lo. des 2 i.
33 Fab. coae de fruetibus, et sit. ex reis. lib. I. iii id. dem ii.
Plane etiam post conclusum in caussa appellationis attentasse dicendus est, qui auctoritate sua iudicis pronunciationem praevenit tii: nec interest, quod attentatum sine esse eis fuerit set . Immo sufficit, in odium litis aliquid fieri, ut ali niatum dicatur icti; quod tamen non intervenit, si de diversis rebus agatur Quid juris, si duae sententiae de eadem re latae fuerint, supra diximus (Si De appellationibus tamquam ab abusu late tractat Faber se, si h. Od. rat tu pendent. lib. I. ut io. des a.
Temerarii appellantes subeunt expensas litis ab appelluto tactas, damna restaurare debent (ij, et pluribus in locis mulctum solvere iubentur: atque apud nos, si sententia , a qua provocatum est, confirmata fuerit, vel appellatio deserta pronunciata , appellans condemnandus est in expensas omnes, et damna erga appellatum Praeter mulctam pecuniariam, cui tamen mulctae locus non sit, si sententia propter novas probationes ab appellato editas confirmata perhibeatur set et quemadmodum et potest appellans se ab ea poena eximere, appellationi renunciando intra decem dies a tempore interpositionis computandos, si pars ipsa, vel a die introductionis, si procurator
appellaverit (3 .sii L. Eum, qtiem temere st de judic. (s. i. , t Non igra at . coae de
fructib. et sit expens. ( . Si.), AMEccles. Amt. a. obur l . niam. F., et Seq*, h. coae lib. q. tu i S. des 83. I3 Reg. Constitvt. lib. I. tu assi S. I S., V. Fab. cod de Aticlib., et Iit everis. lib. q. cc i R. de . II. et i 3. 33 Reg. Constitui ibid. S. is., V. Fab. eod. hoc sit tib. I. Eu 26. desin. I S., V. Ah-Eccleg. Paret. a. Obiemat i 3. S. Os i. Appellationem deserens in expensas damnatur (s praerest 3: sed, cum deserta Proprie diei non possit ab eo, qui male introduxit, ex extra statuta tempora, atque Prosecutus est, idcirco sumptus litis super appellationis desertiona lacti victori deseristionem objicenti adjudicandi non sunt, cum perperam quaeratur de desertione (quamquam juste petit, ne hujus appellationis ulla habeatur ratio ), sed compensandae sunt expensae ad caussam desertionis pertinentes in compensationem mutuae negligentiae, seu culpae, appellante ad eas solas condemnato, quae appellatoriam litem respiciunt ii l. it Fab. cossi de limporib., et re rat ometiae lib. I. GL 2 . desin. ii.
243쪽
. l. an. S. ssa, Personae conditio non excusat a Poena ferendorum sumptuum: hinc mulieres, et iii 5,. rustici temere appellantes in eos Condemnandi sunt iij; quia poterant, et debet,aut
consulere iuris peritiores: atque ipse appellatus, si appellationi adhaeserit, et eondemnatus sit, dum priorem sententiam in aliquo Capite pro se resormari petierat, eodem iure regitur sal; quia et temerarius appellans merito dicitur : si tamen auepellatus primam dumtaxat sententiam pro se latam defenderit, licet in appellatione sue-eumbat , atque haec ex solis prioris litis actis seratur, in expensas non condemnatur, sed compensandae sunt; ex quo etenim habet sententiam pro se, iustam quoque habet litigandi caussam; atque haec maxime obtinent, si quis vincat in prima, et secunda instantia, in tertia vero succumbat, dummodo doli reus non probetur sal: sumptus tamen priorum instantiarum victori adiudicandos esse, placuit Subaudis patribus sit. ij Ab-Eccles. Actri. a. d. obser L i . ratam. d. su) Ah- Eccles. ibid. num. 8. Zi Thesatin decis. et 3. nrem. i. pertim Oiactria fuit ilo , Fab. cod. de fractibias, eflit. MPens. lib. V. tit id. des. i. in Princi ., et iactegat. I., V. et definit. 3I., da ., et So.
A mulcta adversus appellantes inducta facile potest excusare iusta aliqua caussa, ne asilietio addatur amicto, puta cum redimendi sanguinis, aut honoris caussa quis appellat u sententia instigente poenam corporalem. aut quae famam oneret iij; 5ed iustissima caussa desideratur, ut excusetur a condemnatione expensarum: puta dubietas articuli, de quo disceptatur; quo casu expensae compensari possunt etiam in iudicio revisionis sal: vel si sententia quidem eonfirmata fuerit, sed cum aliqua adjectione:
atque in lus plurimum versatur iudicis arbitrium t 33. iij Fab. cod. hoc fit lib. I. fit. 26. desinit. .
Seclusa justissima, et evidenti appellandi caussa, appellans, qui succumbat, condemnari debet non solum in expensas secundae instantiae, sed etiam Primae, si omissa sit condemnatio a primo iudice: immo si judex superior simpliciter condemnaverit ampellantem in expensas, censetur etiam condemnasse in expensas Primae instantiae, atque idem est, si fiat condemnatio expensarum in iudicio revisionis sit. Ilaec tamen conclusio, subiicit Ab-Ecclesia, non procedit, si primus judex expensas primae instantiae compensaverit, atque secundus simpliciter condemnaverit appellantem in expensis: vel si appareat, appellantem iustam habuisse litigandi caussam in prima instautia iuxili AMEcclei. Para. a. d. Obiemat. I . num. 13., POSι αliOF qtaam Plures.(ul Ab-Eccles. ibid. ntam. l .
Quae de condemnatione in expensas diximus, eadem obtinent in absolutione ab expensis sit: quod si judex in sententia non expresserit, quae ad impensas litis pertinent, Potest ea deinceps declarare, ut superius animadvertimus ( S. o.): tutius tamen, et cautius se gerit judex , qui haec in sententia exprimit sal. Plane expensae litis appellatoriae non debentur appellanti, licet vicerit, at sero appellaverit, Principis rescripto ad appellandum restitutus ab interlocutoria sententia (3 , in cujus consequentiam definitiva conformis lata suit, et serri debuit ( l.
244쪽
De expensis litium , fructam, et eo , quod intrarat is S . i. q.
Sed quid dicendum, si post interpositam appellationem alteruter contumax sit Distinguendum est: appellato contumace, potest adhuc pro eo ferri sententia, si ex actis iii 'illitis appareat, bene iudicatum, et male appellatum fuisse, sed in contumaciae poenam Iitis expensas ferre debet si et sed si contumax sit appellans, deserta pronunciatur ap----pellatio, atque iudex priorem sententiam confirmare debet, licet ex actis litis appareat, male fuisse iudicatum, ita postulante publica utilitate squae privatae appellantas ante. serenda esti, ut res judicatae essectum sortiantur lvj.
tiam supplendam esse fit; id enim tunc tantum obtinet, Cum iudex, non obstante partis absentia, caussae cognitionem retinet, prout contingit in casu, quem modo expendimus de appellato contumace ( S. praeced. 3, atque aliis, quibus contumax quis est in prima instantia: si vero contumax sit appellans, iudex appellationis de caussae meritis amplius cognoscere non Potest, sed debet appellationem desertam pronunciare
De e ensis litium , furisivi , et eo , quod interrae. Institi lib. . GL 16. De poena temere litigantium. Digesti lib. . a. tit. I. De re maecat, et essectu sententicin Codie. lib. I. ti L si. De fractio. , et litium ex emis.
Ouid si mutua ait litigantium victoriast S. Io o. Comensamur ex mae inter Proximos consanguinera, uel clines, nisi dolias arguatur. Otiid si dehietor extra judicium 3oDere detrectauerit, citatias atatim obrueterit hirumst S. IDO I. Rensae remictuntur condemnato ex golo Protarando. Oiud si in exectatione jtidiacali victor Uc erit loliationem eorum omnium, quae ea itidicato debebarum, ginc Protestatione P S. Ioo .
Ex ensas temerariae litis fri, qui res cavasam dedit quid de tutore, curatore,ctit haerede cum Mnescio MMengarit Z S. iooI. Expensas frustrationis solost, qtii moram cunctioni facie. S. i oo . Ouid de iacenta haereditate J S. i ooS. Lica expensas fra dehisor quinquaginta , si haec non Obruserit, cum ramum Pelerentiam quid si executio ultra flammam delatam facta stip S. io . Expensas lilia stibit, qui bonam caussam habem luem diutius Protruxit. S. IIo . Quid de litia consortibus p S. II M. UIUSPA. Tom. XII. si
245쪽
mri mae lib. IV. iit. XXXIX. ev. x aere. V. Mi. i. id de haeredibias , avi stimessoribus sin laribtis rei litigiosae p s. t o . . et . Memnatio in litis ex emas seri Potest Post interlocutoriam. S. toto. i. i. Vniae is gementia condemnationis feratar ob no at probationes mclicis ossicio fa-
Tureatio impensarnm litis quo feri debeat modo p s i o i S., ei tot G. Quid si a taxatione impensarum amellatum estp An cautio iuratoria hic aliquando admittiatur Z S. ioi . Ustirae stam flatim laxamram ctb eo die debentiar, quo picto fuistis est gODere, nisis mellatio infe ogita tae S. io 38. Renycte non insiguntiar Pr ter crimen, red pro ter litem. An condemnailus ob em Pensas Possit in Parcerea deditiae, OH in illis retineri P S. io ita Nec criminalis litis, nec e ensas judiciarias soluit, qui absoluto fiat S. toto.Quid si reias non abrumamr de initive, sed dumentior tantum inquisitio praescribatur p S. io a l. CPeriscle, quas seri necet se est, Mi v llans transmeratur in carceres judicis au rioris , milietariis imAtitantiar. S io22. Fructiatim condemnatio Pieriamque dissertar in tabus gententiae desinitime S. lo23. Uriacitis Rem ti Post litis contestationem restitui debent, quamvis itidea nihil de illis pronunciaverit. Quid si Aniu restituendi Pretium pro parte 3οlutiam Derit, vel oblatum p S. t octi. Quid de eo, quod interest' S. io et S., et io26. Ouid de vortialis, et emolamentis sententim p S. Ioa ., eg O28.
aciemis disserendam putavimus tractationem de Iitis impensis, quia de his in
ultima sententiae parte pronunciari solet: atque simul utiliora trademus, quae ad fruetus Pertinent, et sententiarum sportulus, seu emolumenta. Generalis quoad expensas in iure Atatuitur regula, eas a vieto solvendas esse, atque victori adjudicandas ti ,
licet petitae non fuerint; cum ius hano poenalia infligat: iudex autem ea, quae iuris,unt, supplere potest ( f. S3. : nisi victor contumax sit; quippequi in contumaciae
Poenam expensas solvere debet (ai pro modo contumaciae, quamquam et Per comm
Pensationem liberatio contingit (3 .sii S. I. instit. hoc fit, i. Non ignoret. . coae hoc est 1 Properandum i 3. S. Siveatitem G. cod. de mula. ( 3. i.), Reg. Constit. lib. 3. sit 55. S i. , tibi ramum de gentantiis desinuitas mentio fitiat D. l. 13. S. Etsi qMidem I. post med. 33 Fab. eod. hoc sit. lib. q. ut 13. de . Is., di a.
Si de impensis iudex nihil pronunciaverit, Romano jure victor eas a victo petere non potest ii 3, municipali victus in eas condemnatus intelligitur sui; prout et appellare heet ex usu sori ab earum adjudieatione ( S. 88S. , nec non a taxatione (3 . si L. Terminato S. cod. hoc titia3 Reg. Constit. lib. 3. est. I S. S. i. in P. tai Reg. Constit ibid. S. i 3.
Sed superior regula ( S. MB. plures habet exceptiones. In primis victus a resectione impensarum immunis est, Si iustam habuerit litigandi caussam, puta quia articulus vere
246쪽
De expensis litium , fructibus, et eo , quod interest a ladubius fuerit, vel liti cesserit statim ae ius adversarii perspectum habuit lix Idem di- IMi. l. i cendum, si lacti quidem quaestio sit, sed cuius probabilis sit ignorantia, veluti in te . haerede la : quod si ambo litigantes in dolo sint, compensantur expensae iJj, non
secus ac si sententia habeat plura capita, et mutua sit litigantium victoria: mutua via eo i. r. delicet pro rata victoriae, et iacturae fit usurarum condemnatio iij; immo et compensari possunt in capite, quo victus iustam habui L litigandi caussam, non in alio (S .
Consanguinatis veneratione, atque etiam assinitatis in foro receptum, ut expensae inter fratres, aliosque consanguineos, aut assines proximos compensentur; ne gravioris odii caussa detur, nisi sorte dolus malus arguatur lio, quem nunquam decet esse impunitum (a . Atque parcendum debitori, qui extra iudicium interpellatus, si Fabro assentimur (Zi, solvere detrectaverit, citatus tamen statim obtulerit debitum, mora per oblationem iudicialem congruo tempore factam purgata quoad expensas, non quoad usuras, e caeteras accessiones, nisi expensae futuent in obligatione, idest debitor ad eas solvendas pacto se obligasseti Sed alii putant, debitorem hunc prius interpellatum in expensas condemnandum t ; quippequi in dolo est, et temere dat sumptibus caussam. Plane expensas ferre debet, si obtulerit quidem, sed postea oblationem revoca
Bemit uutur quoque impensae ei, qui condemnatus est ex adversarii iureiurando, sive a iudice, sive ab ipso delato sit: si modo ex solo iureiurando quis eondemnatus suerit; quia iusiurandum speciem transactionis continet sa , transactione autem inita superlite, non solvuntur impensae solo iudieis ossicio debitae fa ; eum judicis ossicium post transactionem cesset. Idem dicendum do sumptibus factis in executione iudicati ab eo, qui postea sine protestatione acceperit solutionem eorum omnium , quae ex iudicato debebantur; cum solo ludicis ossicio deberi possint, quod post solutionem finitum estt j. Plane si ex conventione debeantur, etiam post sententiam recte petuntur sal; nee enim sententia tollit ius ex contractu quaesitum.
Expensas litis temerariae ferre debet is, qui liti caussam dedit; etenim Poena suos auctores tenet, non alios ti i puta curator sive iacenti haereditati, sive bonis datus, nisi ad petitionem creditorum, aut aliorum, quibus instantibus electus suerit; quos expensarum ouus subire aequum est sal: atque idem dicendum de haerede eum bene-
247쪽
uis si seruae lib. IV. tit XXXIX. cap. X uet V
i I i scio inventarii (33. Si tutor, vel curator appellationem deseruit, atque sententia contrati : .' pupillum, vel minorem lata sit, tutor quidem ad mulctam tenetur, non vero ad litistit. L expensas, si iustam aliquam habuerit litigandi caussam, licet non suffcientem, ut pro pupillo pronunciaretur ( j. 22-- ii 3 L. Sancimo II. coae de Rom. ( s. . . , Fab. cod. Me ire lib. I. GL 18. de . S . ut Reg. Constit. lib. 3. eae cis. S. d. , Fab. Od. hoc tit desin. m.
Quemadmodum litis temerariae expensas seri is, qui liti caussam dedit (S. praeced. , ita et qui moram cognitioni facit, frustrationis expensas adversario solvere debet, veluti si in ipso calculo ferendae sententiae impetraverit diploma Principis, ex quo mora cognitioni facta sit ti): suam cuique moram nocere aequum est ta=; procuratoris culpa nocet domino, mandati tamen actione repetituro, quod solvit (3 .
Quod pertinet ad sumptus factos a vero creditore adversus alios creditores . iacentisti aereditatis, ut suum consequerentur, lii ferri debent a creditoribus, qui iustam contradicendi caussam non habuerunt, si euratori nihil imputari possit sti, ut modo diximus ( S. ioo3. 3: quod si creditores omnea justam hanuerint caussam litigandi, haereditas eo nomine condemnanda est (23, seu defunctus, cujus Personam repraesentat liaereditas iacens; cum defuncto, qui prius non solvit, aliquatenus imputari hi sumptus possin L
Si cum Titius Sempronio quinquaginta deberet, Sempronius centum petierit, Titius vero nihil obtulerit, Titius impensas litis serre debet; quia quinquaginta offerre tenebatur : sed si executio pro centum facta sit, licet debitor nihil obtulerit, expensae compensantur ob mutuam culpam, debitoris videlicet, qui nihil obtulit, et creditoris, qui pro maiori quantitate executus est iudicatum sit; nam aetio quidem facili dividi
Potest, . non executio, quae individua est, atque uno actu constat , adeoque iudex pronunciare debet, bene, vel male factam executionem ; quae autem ultra debitum facta est, bene facta pronunciari non potesti Plane debitum osserendum est, licet non adhuc plene constet de qualitate actoris, piata qui agat tamquam tutor, vel conductor, vel cessionarius; solutione utique delata, donec actor de qualitate sua edocuerit, alioquin sine caussa contendere quis iudicatur; et ob id ad expensas condemnandus ia). iii Fab. eo . hoc tit. lih. q. tit i8. de . So. at Fab. coae eoae tit de . 3 .
Fieri immo potest, ut in impensas litis condemnandus sit is, qui bonam fovet caussam, nimirum si ex ipsius dolo, vel lata culpa lis diu perseveraverit; puta si debitor debitoris conventus a creditore creditoris non statim allegaverit solutionem a se factam si ; etenim creditori imputari non potest, cur diligentius non inquisierit, an is adhuc debitor esset; cum solutio, utpote res facti, non praesumatur, sed ab ullegante Probanda sit set .
248쪽
De expensis litium, fructibus , et eo, 'od interest a I
Cum unus ex pluribus litis consortibus culpa sita , aut contumacia gravioribus im- se: pensis caussam dedit, aequum est, hunc in tales evensas condemnari si . Quod si in plures litis consortes in expensas damnentur, non nisi in viriles partes condemnati in-mi r telliguntur tu , nec aliter condemnari debent, tametsi ex delicto proficiscatur conde-mnatio, et una omnium condemnandorum caussa sit (33; quia condemnatio expensarum non propter crimen fit, sed propter litem ( S. 8s8. , quae non nisi pro virilibus a singulis sustinetur: si tamen per imperitiam iudex unum in solidum eondemnaverit, sententia executioni mandabitur, nisi ab ea appelletur, postquam obtinuit, ut a sen-tontia etiam nulla appellandum sit ( S. 8o I. , Nec interest, an omnes aequalem in lite partem habeant, an inaequalem, puta cohaeredes inaequaliter sint instituti; quia aeque omnibus imputandum , cur temere litem Susceperint.
sa L. i. cod. Si Plures ranci gentent. conuemnat. 3tant ( . Sb. 3 3 Fab. Od. hoc tu lib. I. sit id. de . i. , et cod. Si Pliam tam Seratent eae. lib. . tit,cti. de . I. in Arin P. S. Ioos. Seil si deiunctus ob litem temere susceptam in expensas condemnatus fuerit, haeredes Pro haereditaria parte eas serre debent, prout eae tera haereditaria onera si . Rei autem litigiosae singulares successores, puta legatarii, non tenentur ad impensas temerariae Iitis, in quas auctor damnatus suit; cum rei vitia in singulares successores non transeant sa : nisi sorte fingamus, cedentem contumacem damnatum fuisse, tum restitutum, sed ea lege, ut intra certum tempus litis expensas solvat, futurum alioquin , ut a benesicio restitutionis cadat (3 . si L. Pro haereditiariis a. cod de haereditam action. ( . t G. 3 23 L. An talium S. c. de diversis tam oratili Praescriptionib. ( i. 3. 3, Fab. co lat. allas cicta lib. I. tit. IS. desin. ., et coae hoc tit lib. q. tit. i8. Afin. ai., et
Condemnatio in litis expensas sit non tantum , cum per desinitivam sententiam lis definitur, sed et cum per interlocutoriam judex de quaestione incidente pronunciat, puta de iuri competentia si=: sacta autem per interlocutoriam condemnationem in expensas litis incidentis, illius executio seri potest, et debet ante sinem litis principalis fa): quoad hanc finitum est iudicis ollicium ( S. sGi. iii Neg. Constre lib. I. fit. s. d. vj x et in m. lib. I. tit. i. raram. 25.
Condemnatus propter novas probationes iudicis ossicio factas, quod solet observari cum probationes hinc inde editae aequales sunt, ad eas solas illis expensas tenetur, quae post novas testationes publicatas erogatae sunt iij; quia prius iustam intelligitur habere litigandi caussam ( S. iooo. sii Fab. cod. hoc ire lib. I. ut i 8. - . l . , et 38.
Quid veniat in hoc argumento expensarum nomine, supra cliximus sit. Unum mota mus, salarium advocati, vel procuratoris, qui victori patrocinium praestiterunt, a victo in expensas litis condemnato solvendum esse, licet caussae patronus a cliente suo consanguineo fortassis, vel amico illud postulaturus non fuisset ta=; nec enim victus jus habet gratis petendi, quod victori ex amicitia, vel consanguiuitatis .assectione patronus gratuito exhibuisset.
249쪽
uti io. emerario amellante. V. radi coae hoc fit. lib. I. sit. 13. desin. S., M., ct m. (ui met in m. de postiastitiae lib. 3. cf. i. niam. T. Post cili . Cia. l. S. ioi 3. J ' Immo nee desunt, qui putent, salarium a victo expensas litis subeunte deberi vietori , qui suam ipse litem tractaverit iij; tum quia, dum propriis vacavit litibus, alienas negligere, ac dimittere debuerit, atque ita carere lucris inde speratis; tum maxime quia publice intersit, temere litigantes impensarum refusione puniri; quod tamen alii negant: quamquam fatentur omnes, salarium pro parte consortium litis solvendum patrono, qui caussam communem defenderit (et . t ij mei in V. de postulanae lib. I. est. l. d. niam. Se αῖοι.
S. loti. Facta expensarum condemnatio nec a Senatu emendari potest, nisi remedio civilis
supplicationis ii ; cum sententiae definitivae pars sit (S. M8.): immo nec expensae solutae in vim Senatusconsulti repetuntur, licet Senatusconsultum deinde civilis supplicationis auxilio rescindatur, nisi dolus ejus, pro quo prius iudicatum fuit, supplicationis aequitatem induxerit sa); nimirum ob rei iudicatae, potissimum a Senatu, auctoritatem. t h. eod. hoc ire lib. I. sit. 18. dem . . sa Fab. cod. hoc fit. dis 8S.
Porro, cum agitur de taxandis, ut aiunt, litis sumptibus, iudicia arbitrium praecipua
erratur, neque condemnatus tenetur probare taxationem a patrono victoris factam, licet victor sponte acquieverit, sed iuste petit, ut eadem emendetur, prout aequum videbitur tit: quare victor libellum expensarum edere debet, et dare Procuratori condemnati , ut intra tres dies exceptiones suas alleget: si utriusque partis Procuratores consentiant, iudicis cilicium necessarium non est; procuratore tamen, quem constet per malitiam , aut conniventiam in praejudicium clientis consensisse , ad praestandam indemnitatem, atque muletam damnato lai: quod si litigantium procuratores dissentiant, iudicia est summatim definire; atque etiam licet a iudicis pronunciatione intra triduum appellare.
Impensarum litis ivxatio sit, auditis procuratoribus utriusque litigantis (S. praeced. );
quod si alteruber absit, et contumax sit, haec fieri potest, non secus ac laxatio, et liquidatio fructuum, et ejus, quod interest, neutiquam vocato contumace ti); cum haec accessio sit prioris condemnationis: hique ideo taxatio litis sumptuum ita speciatim pertinet ad ipsum iudicem , qui condemnavit, ut nec locumtenens localis, ait Faber, eam sibi potestatem adrogare possit sax Si tamen is, qui duabus sententiis victus ad Senatum provocavit, tum consultus. quoil malo egisset, mutata actione, restitutionem in integrum imploraverit, non est conuemnandus in expensas, quas adversarias ad excludendam restitutionem fecerit, quia haec prima tantum instantia est sZxli Fab. cod. hoc tae lib. q. tu i S. c. F. S sa Fab. d. def. Scs. cili T. I. Q sa Fab. cod. hoc tit in in. Ga. , re allegaf. a.
Taxatis litis expensis, praesentibus, et consentientibus procuratoribus, si a taxationes
postea appelletur, prout appellari potest ( S. io i5. ), appellatio non impedit, quominus
250쪽
De even ii litium , Duelibus, et eo, quod interest. 2
pro articulis, a quibus appellatum non est, praecisa sat exelutio; cum tot videantur Iini. i. irententiae, quot sunt ejus capita: Pro aliis vero executio provisionalis sieri potest, si nFabro assentimur. Praestita satisdatione, Propter consensum datum a Procuratore, cujus. i. , saetum interea praestari aequum est, licet ab eo sit appellatum ti : satisdatio, si fieri Possit, Praestanda est: pauperes vero ad cautionem iuratoriam apud nos admittuntur, -- quoties pro expensis fidejussoria cautio desideratur tu . vix obiter cum Fabro monendum , aestimationem impensarum, quae in rem meliorandam erogatae sint, fieri extempore, quo rei restitutio sit, ne plus oneretur, qui rem accipit, quam commodi
Usurae expensarum a iudice taxatarum debentur ab eo die, quo victus iussus est solvere, cum ab eo die in mora esse incipiat si j: sed si a taxatione appellatum sit, licet deinceps pronuncietur, male appellatum suisse, non nisi a die decisae appellationis, et confirmatae laxationis usurae deberi incipient, nisi forte culumniosa suerit appellatio sui; cum liaee vim prioris sententiae extinguat (3j. Plane taxatis litis sumptibus, nee dum tamen solutis, cieteri orationis monetae rationem haberi suadet aequilas, ne minus solvi
Condemnatus otiam ex caussa delicti in litis expensas non potest ob eas solas in careere detineri, dummodo de iis solvendis satis let, quamquam conjici denuo poterit, si non solvat. cum solvere potest, aut bonis cedat: immo retineri potest' ob poenam euniariam, ad quam damnatus suerit si=: expensae non propter crimen infliguntur, sed propter litem: atque suadet aequitas, ut facultas detur debitori inquirendi peeuniam, ex qua impensas solvat, quum sane dissicilius invenire potest in careere detentus.
si h. Od. hoc tit. lib. q. tu i 8. desinae S., Ita, B., et SI. S i octo Quod pertinet ad expensas litis criminalis, ut de his obiter quaedam dieamus, inprimis animadvertendum est, nullas ab inquisito expensas litis solvi, si fuerit absolutus sive innocens declaratus sit, sive innocentia non plene Probata, sed nec plene, antsemiplene demonstrato crimine, absolutus fuerit definitive ab observatione iudieii; ita ut nec hisce casibus sumptus judiciarios, qui nempe iudici, et graphiario debentur, solvere teneatur, licet nullus sit accusator, a quo hujusmodi impensae serantur si ; aequius enim est, judici, et actuario lucrum, quod ex operis suis sperabant, subtrahi, Iam innocentem, vel fisci patronum, qui ex ossicio suo accusationem instituere debuit, amno assici; alioquin ossicium ex caussa publicae utilitatis Susceptum contra aequi talem damnosum esset sa); nisi tamen hic aliquid, per calumniam, et vexandi animo secerit (3 ; atque ita Principis nomine, et auctoritate in aliorum perniciem abusus sit. iii Fab. cod. hoc tit. lib. q. sit. 13. definit. 3S., 36., et M.