장음표시 사용
341쪽
M Sedi, ac corde & ore puris profiteor, eamdem fidem & doctrinam me tenere & credere, quam Sancta Mater Ecclesia tradi- , dit & firmavit. Jurans per Sanctam Trinitatem, & per hac SMἐ, crotancta Christi Evangelia, eos,qui contra hanc Fidem Orth doxam veniunt, cum dogmatibus suis.aeterno anathemate di- ,, Moselle. Promitto etiam, quod si ego ipse aliquando contra ,, haec sentire, docere, aut praedicare praelumsero, Canonum sev -, ritati me submitto &c. Forma hac abjurationis S conlellionis Fidei extat apud Du lassis citato loco pag. I s. Audivimus Gra-hon errantem , audivimus Poenitentem, dimittamus eum.
De Augustino de Roma , quibusdam Mendicantibus , Petro Oxomensi, Fossariis , &
q. I. - Augusini de Roma j quorumdam MendicavIIum error O . I. Ut sequuntur ut relati Cap. praecedente in errores par N ticulares fuere, qui damnati statim, ut a suis auctoribus prolati interierunt, nec Sectam specialem reliquerunt. Augustinus ergo de Roma prius ordinis Eremitarum S. Augustini proteisor, ac ejusdem Generalis, deinde ad Caesenatensem Episcopatum allumlus, postea ad Archiepiscopatum Nazarenum in Regno Neapolitano translatus, inter alios Librunia, conscripsit, De Gri L ct Ecelesia, tribus tractatibus divisum, qu Tum primo titulus : De Geramento unitatis yesu Christi, o Ecelesie, sive de Christo integra . Secundo : De Christo Capito , ct ejus nebro Principatu . Tertio: De Caritate Chrisi erga Electos, ct ejus infinito amore. Librum istum Concilium Balileense seli. aa. Decremio suo in multis tanquam non 1anam in Fide doctrinam continentem cum suis defensoriis damnavit ac reprobavit. II. In eo enim sequentes propositiones legebantur. Prima Christus quotidiὸ peceat, ρο ex quo fuit orsus, quotidia peccavit. Quamvis autem non de Christi Persona, seu de ipso quatenus Caput est, sed de membris ejus, quae cum Christo Capite unum Christum emcere alleretat, hoc se intelligere protestaretur, dictam tamen propositionem absolute prolatam fidelium aures non sinCDisitig Coosl
342쪽
1ine horrore audire poterant. Falsa etiam est . Nam fideles dum peccant, non agunt ex innuxu Christi Capitis a ideoque nec dici potest, Christum Caput peccare in membris suis. Secunda Propositio: Non omnes Fideles jusseati fant membra risi ,sed soli elesti aliter is perpetuum regnaturi cum Christo .
3. Secundum inest abilem prascientiam Dei famuniar membra Christi, ex quibus constat Ecclesia s quae tamen non consat nisi ex eis, qui fecundum propositum electionis vocati sunt. 4. Non fuincit Christo uniri minculo earitatis, si aliqui incia tur membra Christi ,sed requiritur alia unis . Hae tres propolitiones a Concilio Constantiensi in Joanne Hus antea damnatae fuerant. Deinde contradicunt priniae : Si enim χli electi sunt membra Chri- .sti, quomodo Christus Caput in membris suis quotidie peccat es. Humana natura in Christo vireὰ es orsus: Humana naturai, Gripo es Persona Christi: Ratio suppositatis determinans tam nam naturam in Chrso non realiter disinoitur ab ipsa natura determinata . Ex hac sequitur, quod Suppositum, seu permna in Christo, vel sit creata quod volebat Nestorius, vel quod Divina Persena sit conversa in humanam, vel humana in Divinam, ut Eutyches & alii lentiebant. Hinc dicebat
ε. Natura humana assumta cinerbo ex uuione perforati es voraciter Deus naturalis , ct proprius.7. Christus seeundum voluntatem creatam tantum diligit naturam humanam unitam Personae Verbi, quantum diligit naturam Dia
8. Sicut duae Personae in Divinis Dut aequaliter diligibiles, ita duae naturae in Chrso Divina ct humana funt aequaliter diligibilet
s. Anima oristi videt Deum tam clarὸ ct intensὸ quantum elarὰ ct intensὰ videt Deus se ipsum. Ilis humanam naturam assum tam 1 Verbo, quasi factam Divinam , Deo aequ i parabat. III. Meri id igitur Synodus Basileensis Librum hunc censura notavit, damnavit, prohibuit. Nomini tamen Auctoris pepercit , quia Librum judicio & correctioni Ecclesiae praevie submiserat. Imo etsi debite vocatus suill et, ob legitimas tamen, quas adduxit suae impotentiae causas, indulgenter dispensatus fuit. IU. Ex Mendicantium ordinibus aliqui, maxime in dioecesi-hus Taurinensi, oc Astensi, reserente Augustino Patricio in Hist. Concilii Basileensis de Florentini camas .., contra Eccletiae Hie rarchicam Disciplinam anno I 443. spargere coeperunt: I. Leuod Paroreiani non leuentur de jure Dominicis diebus oeselemibus Missas in propriis Ecclesiis Parochisibus audire , Itid ubi T t a pro Diqiti sed by Cooste
343쪽
pro sua devotione maluerint, praetermissis fuis Parachiis: neque hae herias ipsis adimi potes a dis nodalibus Constitutionibus . Huic contrariantur Canones, S praecipue Tridentini sest . a a. & seit . a . de
Relomn. cap. a. Parochiani fuis Curatis illis diebus non tenentur ad oblati nem faciendam , sed in voluntate dantis es, cui velit oblationem fa
a. obnoxius qusiis eausE at Missas celebrari curet pro vitis Odefutictis, non satisfacit debito suo, si per Curatum d acerdotem is feri curet , quoniam ratione beneficii ad id es obιlutus. o. Decimarum solutio , eis de praecepto st, nou tameu de prae eepto est eui sit fol*enda: liberum igitur es omnibus cui velint illas solvere, vel in opera pietatis pro arbitrio impendore. s. Morientes inhabitu ct professione ordinis Minorum, ultra annum poenas Purgatorii non patiuntur: quoniam B. Francisus ex Dimino privilegio quotannis ad Purgatorium descendit, Pr effore que omnes fui ordinis ad Caelum secam deducit. 6. Fratres Mendicantes etiam non praefentati ordinariis omnium Gifestanes audire possunt : er qui apud eos Dux confessi, non tenentur , etiam semel in anno confieri proprio Sacerdoti , nec petere confitendi veniam. 7. Discopi Discefari, etiam in Dis Onodis, nox pusunt sibi reservare absolutiones aliquorum criminam praeter casus in jure expressos. Has propositiones ut falsas re erroneas Synodum Basileensem damnasse,Decreto edito pridie Idus Februarii anno I 46 . praefatus Patricius releri.
I. D Etrus Oxomensis, sive de osma, Hispanus, Theologiae in L Universitate Salmanticensi Proselsor Libellum Con1essi Dis edidit, qui Magistris Salmanticensibus & Complutensibus ma
gnam dedit ostensionem: unde novem Conclusiones ex illius scriptis ad judicium Archiepiscopi Toletani detulerunt, easque Bar Iliolomariis Carran λa in Summa Conciliorum recenset his verbis . Prima est : Duod peecata mortalia , quantum ad culpam ct pa nam alterius, seculi, delentar per solam cordis contritionem De ordi
a. diuod eonfessio de peceatis tu specie fuerit ex aliquo salutosvrversalis Ecelsa, non de jure Diviso . I. Bod
344쪽
, 3. Ruod prava cogitatioses confiteri non debent, sed Did displicentiε delentur μὰ ordine ad claves. 4. xuod confessio debet esse secreta, ides de peccatis Derelis , non de manifesis . s. xuod non funt assisendi paenitentes, nisi peracta prists μ- nitent id eis injunctά. F. xuod Papa von potes indulgere aIicui vivo poenam Puta
torii . . Rubd EeeIesia Urbis Roma errare potest. 8. diuod Papa non potes dispensare in Statutis unisersalis ει- eis . s. mὸd Saeramentum Paenitentiae, quantum ad collationem gratiae, Sacramentum natura est, non alicujus insitationis Veteris .eI Novi Testamenti . II. Praefatas Conclusiones censorio examine ab Alphonso Carillo Toletano Archiepiscopo traditas, ac erroribus, necnon hinressibus aperte scatentes repertaS, praefatus Archiepiscopus in sconventu quinquaginta duorum virorum in Theologia partim D
ctorum , partim Pontificii Juris Peritorum Compluti jussu Sixti IRhabito, ledens pro Tribunali, tanquam haereticas, erroneas, &scandalosas , & male sonantes prolata sententia damnavit, ac Li-hrum illum flammis tradendum judicavit, quem illico Promotor Fiscalis Curiat tradidit seculari. Haec ex Bartholomaeo Carran La . Praefatum judichim Sixtus IV. Diplomate dato quinto Idus Augusti anno 1478. approbavit ac auctoritate Apostolica confirmavit s Eidem Archiepiscopo indicens, ut sicut Petrus de osma
praedictos errores suos humiliter abjuraverat, ita sequaces ejus ejurare compellat, ut qui Petrum errantem sequuti sunt, sequantur etiam ut erroreS abjurantem: quod si facere recusaverint, eos h.ereticos declaret. Solemnem Petri de osma abjurat onem inter caetera legere est apud Du-Plesiis TO . p. a. pag.3oo. III. Catholicam fidem , quem illibatam semper custodire studuerat Universitas Salamanticensis, a Petro de Osma Protest ore suo turpiter contaminatam videns, ut debitae execrationis testimonium relinqueret, Librum simul cum Cathedra in media Schola flammis combulsit. Ita resert Bannes in eadem Universitate
Theologiae Primarius Lector. Comm. in a. a. q. I.art. IO.C clus. s.
his verbis se In Congregatione facta ante annos centum Compluti se per Alphonsum Carillo Archiepiscopum Toletanum de man- ,, dato Summi Pontificis Sixti IV. contra Petrum Oxomensem , , , Doctorem, alias Parisiensem Clericum secularem, qui Salman- ,, ticae Sacrae Theologia: primariae cathedrae praefectus fuit: qui solus Disjtigod by GO le
345쪽
, , solus Magistrorum Dominicariae familiae seriem in eadem Ca- , , thedra ab ipsius institutione praesidentium interrupit satis in 1e- liciter. Nam ejus Libri simul cum Cathedra, in qua sedebat, in ,, media Schola majori igni traditi sunt comburendi. IV. Fossarii sic dicti, quia in fossis & speluncis noctu conveniebant , ibique promi1cua libidine brutorum more abutebantur circa annum I so I. in Bodemia emerserunt. Adamitarum, de quibus supra, soboles erant, & usque ad undeviginti millia pestis haec creverat. De his dicit Trithemius in Chron. Spanhemiensi, quod Ecclesiam Dei & Ministros ejus contemnebant, Sacramenta irridebant , ac pene infinitos profitebantur errores. Ad hanc Sectam nedum e vili plebe, sed& nobiles atque potentes non pauci in Bohemia declinarunt. E quibus unus Christophorus nomine, vir nobilis & dives, quadraginta florenorum millia inter eosdem haereticos in eleemosynam distribuens, unus ex eis factus est. E converso autem alius vir nobilis Laurentius Grat Z de Ro-tenhausen fide & conversat inne bonus Christianus , cum emisset Oppidum quoddam Gurricke dictum, & reperillet oppidanos sere omnes eadem Secta insectos, legem eis proposuit, ut aut renuntiarent errori, aut bonis omnibus relictis ab Oppido discederent. At omnes unanimiter baculos tenentes in manibus, omnibus bonis relictis exierunt, prosecti ad alios suae Sectae consocios , a quibus tanquam martyres Christi fuerunt in gaudio & honore suscepti, Nin cunctis necessariis copiosissime provistia Apostolorum imitatores se mentiebantur. Errores suos mira subtilitate tuebantur, Diabolo eos docente,ac quadam superstitione eos decipiente. Cum quis in illum coetum intromitti cupiebat, Catholico Sacerdote Millam celebrante Ecclesiam ingredi debebat, & stans
in loco secreto, verba contumeliosa, ut edocius fuerat, toto tempore Milici eam execrando proserre. Quibus in fine Misi e completis, musca magni corporis ad eum advolans pennarum strepitu in os ejus introire velle indicabat. Cumque mox ille Os aperiret , musca ingrediebatur, dc tunc Spiritu Sancto, vere tamen Diabolo, impletus dicebatur. Se noville quemdam, addit Trith mius , qui reversus ad fidem narrabat, quod haereticorum dec plus consilio, ea quae diximus sub Milia secit, sed cum strepitum
muscae caput circumvolantis audisset, pavetactus in terram cecidit, at vix muscam, ne Os ingrederetur, abigere potuit. Verum non omnes, qui ad Sectam admittuntur , ad hanc secretam maligni spiritus infusionem ob certas caulas & rationes admittunt. V. Hermanus Ris ich natione Batavus cum varios errores diseseminasset, idcirco anno I 99. custodiae traditus, errores abjurare
346쪽
eompulsus fuit. Sed e carcere elapsus, impia deliria a novis Manichaeis excerpsit ac promulgavit. Primo : Angelos is Deo non esse creatos. Secundo: Animae ct corporis eundem esse interitum. Tertio: Nullam esse Infernum. Quarto : Materiam, ex qua elementa facta sunt, non esse is Deo factam ,sed Deo esse coaeternam. Quinto: Stuia tum ct plicem fuisse Gripum, phantasticum, ac seductorem homicum , qui universum Mundum damnaverit, ct neminem Divum fecerit. Sexto : Ruaecumque orsus gessit contra rationem esse , ct humano generi nocere , ac prolude tuum omnipotentis Dei Filium nos esse . Septimo : Minen d Deo modo vi ili Legem non accepisse, nacfacie ad faciem cum eo locutum. Octavo o Fidem nos ram fabulinam esse , fatuam Scripturam, ac a tum oteris tum Novi Te menti Biblia . Nono : Falsum esse Evangelium ex eo dicebat, qu)d qui potuit creare Mundum sine Incarnatione, euodem quoquὰ Aue Incarnatioue salvare potuerit. Propter has vere impias blasphemias Hagae captus fuit anno I s I a. & coram Inquisitore istos errores a se traditos eme confestus, addidit , se Christianum natum elle, sed a Christiana Religione descivisse, quia eam inlanam judicaret. Quapropter per Civiles Magistratus igne combustus est . Ita referunt Bemardus a LutZemburgo, prateolus &c.
348쪽
Quae in hujus septimi Tomi Parte IV.
sapere volem maia de . Trinitatis Personis loqui zpit. pag. LIMI 23. damnatus, resipiscere nolens , Concilio fef ubduxit oe ad Romanum μυ- tisicem appellavit . II . a quo etiam damnatus, ac tandem paenitem in Monaperio ivit vi
tam . I 24. Ias. ejus errores de
tibus refert S. Beruardus. I a L. - I 26. III. I 28. I 29. Adamitae novi. eorum erYOreI.
3 a. a Zifcha delentur. 324. i Egidius Cantoris auctυr Sestae Intelligentium. 32I. 32MAgobardus contra Felicem. 3L
Albanenses citharoram fatilo intres divisa. Prima duo priu-cipia boni di mali ponebat. Patrem majorem Filio ct Spiritu
Sancto. Mundum is malo Deo formatum. Diabolum partem creaturarum honι Dei extra- xisse, easque de suo in aliud corpus transmittere . Filium Dei humanam naturam Perὰ ' non assumsisse , Nec Tere mortuum M. Prophetis detrahebant . De yudicio, Dferno aliis impie sentiebant. II Tona. VII. Par. IV. Albanensium altera Desio errores auxit iu pejus , similiter
Albigenses unde dicti, quomodo detecti tu partibM Tolinae. I 66 Id . Duos constituebant Creatores s invisibilium, quem beni-gsum; ct visibilium, quem ma lignum vocabant: huic metus 'Testamentum tribuebant, quod rejiciebant, exccptis paucis ,
quae in Novo referuntur.Deum V. T. mendacem asserebaut . 168 . I . Duos Chrisos, unum bonum , alterum malum gehant : bouo Deo uxores tribu bant . Romanam Ecclesiam meretricem Cocabaut . Sacramenta ad uibilum redigebant. Resurrectionem carnis oe Purga- torium negabant . Imaginum ' Gerarum usum reprobabant.
Iro. IZ L. xui apud eos es ut Boni homines, qui Ceia CredenteS. III. ITI. alia putida docebant , falsa , fabulosa, impia , inter qua Sacri Altaris horrenda profanatio. IZ . ITI. Ritus quo ad fuam Senam recipiebant . IT 3. Sacra adetergus eos praedicosio, in qua laborarunt is rualdus Abbas, Didaeus Oxοmevsis , Petrus de Ca-
349쪽
minicus , qui verbo S miracu-ιis eos confudit. 274. IT . 176.
ditiem Praedicatorum O S. D-quisitionis incium instituit .
178. 179. Sacrum contra eos bellum. 18 o. I 8L I 8 . Concilium Lateranense IV. contra eos celebratum IRMI 83. Uuum. Pupam sibi constituerunt. I 2 s. Aldebertus uatioue milus. 32. ejus fallaciae. ibid. & LL damnatio. 3 . 3 36. nomina ignota Angelorum usurpabat. I s. Allatius Nabor iam Lumen increatum putat, ct oculis corporeis Oideri poste putat. 212. 2Τ3. AI narici conditio ct error. 18 II g. ab ejus discipulis haeresis erroribus audia : dicebant potesatem Patris in Lege Mosaica sollim durasie: Filii usque ad
eorum tempora, ct taue Legem Spiritus S. carpis : extincta Sacramenta. Solam caritatem falvare , aliaque blasphemabant. 185. I 86. propter qua multi eorum eombusti O AN marici os exbumata. IV. quo modo detecti. I 88. Aristotelis libris abutebantur. I 8 o. Ab Almarici discipulis ortum putatur Evangelium aeternum. Is s. Altare Sacrum ab Albigensibus impie profanatum. I73 Angelorum ignota nomina reficiuntur . 1 F.
An tropOmorphitarum haeress is Italia excitatur. 73. Apostolici κουῖ. Nuptias damnabant , praecipuσ fecundar ,
Uum carnium.Suam solam veram Ecclesiam dicebant Ee-eIesiasticis detrahebais . Eaptismum parvulorum , invυcationem SS., orationes pro mor tuis , Purgatorium negabaut. 38. IIo. I M. I 4 I. mori potius eligebant qaam converti . I 43. tuid de illis S. Bernardus . I 64. I 6 L. Arca loederis Sacris Maginibus praelusit. I . 2ς. 26. Aretastus novos Manichaeos detegit . Ula. 16.
Aristotelis Libri cur pr ibiti .
189. Arnaliti Montanerii errores. 26 I.
Arnaldus Brixiensis, d quo Ar-naldi Le. I II. Dominium temporale Romae 4 Papa eripere , QT Senatum, ut olim resiluere testat ,sed iuc am . ibid. ab Ecclesiasicis item ct Monachis
bona temporalia rapere . I INII9. I . III. Romam ausus irrepere , populum coutra Pa
Imperatorem ad seditionem ac- eudit. Lao. Iata Taudem D Imperatoris captus crematus fuit. Ia I. I a. Ad ejus tumum tum miracula patrata cou segebant Albige es. IT a. ITI.
Arnaldus Ciserciensis Abbas co tra Albigenses, ct alter Ar-naIdus se opposuit. 174. Arnaldus de Villanova Medicus Musdi Auem prope esse 9 alia docati: Rumam petens Naufragio periiι. Errores pos ejus
350쪽
mortem ejurasse aliqui putaui .
Astat hi, idest Instabiles,Sergiolarum ramusculas . 16. Athenagoras Oirtutes Dei a Deo disinctas posuit . 21 L. Attrebatentis Gnodi pro Romana Ecclesia decretum. 86. Augustini de Roma errores dam
juramento. In Augustinus Steuchus Glum Emnreum esse claritatem increatam Dei putavit. 23 L.
Bagnolenses seu Baselenses Manichaeorum soboles,illicitum dicebant esse Chrisiauis jura
menta solvuntur . La. II, o c. Bagnolenses ulli, tertia Cathar rum Setia, cum Cantoreaeum bur conveuiebant, excepto quod animas ante Mundum creatas
ct peccasse dicebant. B. metianem fuisse Angelum, uec ex ea bumanam naturam furi e
coelese. I 6 I. Bardas eum Photio in lauatium eo pirat. 68. Barlaamus Monachus virtutes
Albigensium Papa. 1 F. Beguardi oe Beguina: FratriceI-iorum furculas . Eorum erro- res a Clemente V. damnantur. 2 3O. 2IL. de eas Alvarus Pelagius O Alphonos de Caprinquid sentiant. 2IT Beguinae vocantur etiam mulieres Musam vitam sub probato Instituto ducentes. 23M 2 3. Berengarius. Ous ingenium, ps tria , conditio. 86. 87. 88. Ba pt sma parvuιorum negabat, legitima eonjugia destruebat, Christum non intrasse januis elausis ad Discipulos dicebat , nec in Eucharistia vere adesse , quamvis aliqui putent eum finitim negasse, ibi esse per Tran- subsantiationem , DIs3 tamen . 89. In hoc errore aliis dimissispersitit. 9o. in pluribus Conciliis damnatus. An vere taudem resipuerit, laceriam est .s I. 92. 93. 94. 9 . Berengariani moderni refutantur. H. 97. o c. Berengarius alter Mnaebus. a s L S. Bernardus de Henrici haere bus . ILL quas etiam miraculis extinxit. I in. de Arnaldo Eri-xiens. IIo. de Petro Abaelardo. Las. m. contra Gilbertam Porretanum. Da. L33, contra novos Aposolicos. 138. 139. Iop. I 4 I. m. ct I 64. Iες. Berthoidi deRιrbare errores. 237. Bingliamus contra Sacras magines obloquitur. I9. pro Comma nione Calleis etiam laicis danda pugnat. I9.