장음표시 사용
311쪽
aderat, accersitum Petrus de Asiaco Cardinalis Cameracensis, &alii Deputati, ad Ecclesiae fidem revocare, & ad errorum a urationem inducere procurarunt. Res initio feliciter cellit s siquidem raracidi nu n se exhibuit Hieronymus ad omnem haeresim abjurandam, pr.esertim Uichlestaticam &Ηuisiticam, de quibus accusabatur, & ad Fidei protellionem, quam ipsi Judiceu praescribe
rent edendam: quod de 1acto praestitit in sest. I9. die 23. Septembris anni I4Is. in qua extat Fidei tormula, R omnium errorum retractatio propria manu conscripta, & 1ubscriptione firmata. Porro se Joanni Hus adhaesisse & faville declaravit, quod exist maret virum bonum esse, nee in aliquo deviare ab Ecclesiae & Patrum traditionibus, & libros perniciosos, qui sub ejus nomine serebantur , illius metum non esse: sed cum postea comperisset propria illius manu conscriptos esse , ipsos, ac doctrinam meis contentamh.ereticam declaravit, oc justam fuisse eorum a synodo factam damnationem , & tandem juravit per Sanctam Trinitatem, & per Sancta Evangelia praesentia , se in Veritate Ecelesiae Catholicae semper ρομὰ dubio permansurum , ct omnes qui coutra banc Mem levirent , cum dogmatibus fuis aeterno auathemate dignos pronuntiavit.
A1h.ec&alia, quae in Q.e fidei testimonium protulit, quis eum vere & ex corde poenitentem non credidistet e X. Verum non ita s sed fictus & mendax fuit. Nam die 27. Aprilis anni I i6. delatum fuit ad Synodum, quod praefatus Hieronymus , ut canis reversiis ad vomitum, datam fidem fregillet, ac inichlem de Hus damnationem injustam, & iniquam fuisse pa- Iam alserens, utrumque virum sanctum fuisse & vera docuisse, &Teligioso cultu eorum venerandam esse memoriam praedicaret, Ahaec datis in varias regiones literis confirmasset. Quare ipso etiam Postulante, ad Concilium vocatus sest. I I. stans in hanco elevato in
Cardinales & alios Praesules impudenti fronte debacchari coepit , tamquam a vera Fide alienos, & ab eadem veros fideles abducere conantes. Cum ei objiceretur alta & publica voce abjuratio dieci 3. Septembris anni praecedentis per ipsum 1acta, & subscripta , dixit: Ru)d verum erat eandem adjurationem scripsisse ob timorem poenae ignis s tamen dixit , se mentitum fui e ut fatuum , quando scri erat ct dixerat in adjuratione praedidia : de quibus ommὰ dolet, drpraefertim ubi revocavit doctrinam Ioannis mi oe Gi DF, ct consentiendo damnationi Daunis Has, quem eredebat fui a ct esse sanctum hominem s ct pessimὰ Deus. Excepto quod i ut ex lententia contra ipsum lata habetur De Satramento Altaris O tranfubsanxiatione panis in Corpus professus es se reuere , ct credere quod Ecelem reves, diceor, se plus credere Augustino , ct eateris Eccie
312쪽
mus : vere demens. Si enim transubstantiationem se credere proinfitetur , quia eam Augustinus & caeteri Ecclesiae Patres aperte tenent, se, ut adhaereat in ichleta M Hus, tenere & credere recusati . XI. Iuste igitur in eum, utpote foedifragum sc contumacem eadem scis. a I. lata sententia est s in qua praemissa ejus adiurati ne, ac de ea servanda fide juramento firmata dicitur: Post quas professi,nem O abjurationem multis diebus transactis, sicut eanis ad*omitum rediens, ut virus pestientissimum, quod in Do latitabat pinuore , publicὰ evomeret, audientiam publicam sibi dari in eadem Sasua Θ do postulavit. LSosibi concessa, coram e Gem Duodo publicΘeongregata asseruit: dixit, O professus es in essectu, quod praefatae sententiae damnationis ditiorum Dannis Wiklσ ct Ioannis Hasutique consenserat, ct illam fententiam approbando mentitus fuit. Nee Oerebatur se confieri mentitum : quin immo confessonem, approbationem , ct professioπem fuas super illorum damnatione revocabat,
nune ct in aeternum asserens, se in libris Dannis Wiklest atinis
Has nullam unquam haeresim , vel errorem legi e &c. Propter quae eadem Sanh a Gnodus eundem Hieroumum putridum , aridum, invite nos manentem, foras mittendum decernit: ipsumque haereticum ct in haeresim relapsum excommunicatum , anathematizatum prouus elai ct declarat, atque damnat .
XII. Qua lecta sententia, & communi omnium voto approbata, Synodus brachium seculare invocavit, & Hieronymus Potestati seculari ibidem praesenti traditus est, quae in ipsum ageret. Tunc ipse magistrum suum Hus imitari volens, coepit animam suam commendare Deo, & alta voce dicere : Credo in Deum Patrem Omnipotentem &c. totum Symbolum decantans eundo ligatus per plateas versus locum supplicii: & licet Praelati seculari Pot stati committerent, ut eum gratiose tractaret, orando Deum, ut ad se illum converteret: induratus audire noluit, & Joanni Hus , sicut in errore , ita in pertinacia maluit esse socius, unde & ipse ne consumtus fuit. De utriusque supplicio AEneas Sylvius Lib.
Hist. Hohemi c. e cap. 36. Pertulerunt ambo , inquit, constanti animo necem , ct quasi ad epulas invitati ad incendium properarunt, nullam emittentes vocem, quae miseri animi post facere indicium. Ubi ardere coeperuur, Θmnum ceciuere, quem vix flamma ct fragor ignis intercipere potuit. Nemo Philosophorum tam forti animo mortem pertuti e traditur , quam si incendium. Pingius Floreativus aetatis uosrae nobilis feri or de morte Hierondimi ad Nicolaum Nicoli concivem suum elegantem ferum Epistolam , quampis paululum DF consuetudine in mores Geri invectus videatur.
313쪽
XIII. Altera ejusdem Poggii extat Epistola ad Leonardunia Aretinum data , in qua de Hieronymi constantia ea quae praelans
vidit describens, inter caetera totus est in ejus extollenda constantia dicens: Cum viri et ad Deum mortis , formam exuit vesimo. iis . tum procumbens flexis genibus, veneratas palum ad quem ligatus fuit, primum fanibus madentibus eum catera nudus ad palum eonstrictus fuit: Ligna deinde circumposita pectore tenus, Nos miNascula , sed Musa, paleis interjectis s tum flamma adhibita canere caepit θνα- num quemdam, quem fumus oe ignis Nis laterra t. Hoc maximum Uautis auimisiguum s cum lictor ignem pos tergum ne id videret injicere vellet: Huc , isquit, accende, ct in conspecta accende ignem: Si enim illum timuissem, nunquam ad hane iocum, quem est viendi
facultas erat, accessissem . Hoc modo vir c praeter fidem eg regias es consumtus. Vidi hunc erit m , simulos actus i pexi. Sλὰ per dia, sive pertinacia id egerit , eertὰ ex Philosophiae sobola interitumihi descripsisses. Data est haec Epistola Constantiae 3. Kal. Iunii, qua die hic Hieronymus haeresis poenas luit. Et tamen Aretinus
prudenter rescripsit Lib. 4. Nudius tertius exemplum habuimus lite rarum tuarum a Barbaro missum de Hieroumi supplicio, quarum et gantiam vial probavis illi tamen plus tribuere videris, quam ego vel Iem , etsjudicium tu m scpd purgas . . . . Ego cautius hisce de rebus
lU. Ne autem ex istorum duorum in perserendo supplicio. eonstanti alacritate dubitet quis , vel infirmari argumentum, quo supra Tom. integro ex Constantia martyrum Veritatem Religi nis Christianae demonstravi, vel ex hoc sequi, hos duos pro Veritate fuisse passos: Sciat inprimis, me hoc argumentum duxisse non ex unius, vel alterius in perferendis pro Christiana Religione
tormentis & morte constantia, sed ex infinita pene multitudine ex omni inte, stxu , conditione , nedum lartiter cruciatus perserente , sed ad eos accurrente, adeo ut persecutores ipsi, lictores,& carnifices permoti ad eorum fidem converterentur, & pro ea mortem subire non timuerint. Quod autem unus, vel alter alacri animo mortem subierit, Philosopliorum, & Paganorum exempla non desunt. Deinde Martyres pro veritate, quam ab Ecclesia edocti erant patiebantur: isti pro suis erroribus, quos contra Ecclesiam ejusque fidem pertinaciter tuebantur, mortem seu verius
supplicium subierunt: ideoque non Christi Martyribus, sed Circumcellionibus Donatistarum comparandi. De utriusque ergo dicam cum Augustino Serm. 3Is. alias 3 o. ex Sirmondianis: Non
enim illi pro .eritate moriuntur s sed ideo moriuntur, ne zeritas an-vuutietur , Ne veritas praedicetur, ne veritas teneatur, ne unitas ametur s
314쪽
tur , ne ea utar diligatur, ne aeternitos teneatur. Oeausa pes)mal ideo poena infructuina . Non adteudis qui te de parua jactas , tres Cruces fuisse , quando Dominus passus est e Inter duos latrones passus es
Dominus : poena non disieruebar , sed causa discern/bat M. idem dicit Serm. 227. alias a7. ex Sirmondianis in Et Serm. 274. Multi latrones patientissime torquentur 3 Oma cedestes O tortorem visee les , pinea aeterno igne pumuntur. Causa discernis Marorem d patientia ima daritis Releratorum . Quisquis ergo constantiam Hum& Hieronymi de Praga admiratur, non sistat in poena, sed examinet causam, es concludet, eos fuisse Martyres non Christi set Diaboli. XV. Alterum tamen argumentum pro iustitia causae mortis istorum profert Belli Hulsitici Auctor Haereticus, nempe Hieron mum damnationis tempore vaticinando dixisse: Ad isseissisum Iesu orisi tri nal appello , ut centesimo ab hine anno mihi ad hae νespondeatis. Et similia ab Hus fuisse praedicia his verbis: Hodia
auferem affatis , eeutam ab hinc annis uiueas Cycnus veniet, quem
Oeeidere non valebitis. Quod vaticinium in Luthero fuisse impi tum dicunt. Sed haec vaticinia esse haereticorum inventa in suae causae praesidium demonstrat coaevorum Scriptorum silentium,
eae Sylvii , & Poggii qui Hieronymi supplicii spectator omnia
ab ipso iacta, & dicta exacte recenset. Dato autem quod praefata locuti sint, ea non Divino lumine, sed Damonis instinctu , qui exturbationibus , quibus tunc agitabatur Ecclesia, & spectatis naturalibus causis conjicere poterat, quid postea esset eventurum, ac , ut olim Montani Prophetissis, sic & istis suggereret. De quo videndus est S. Thomas a. a. q. III. an. s. & 6. Unde Paulus I. ad Tim. 4. v. I. dicit: In novissimis temporibus recedent quidam a fide , istendenter spiritibus fedusioribus, ct doctrinis Daemoniorum . Et S. Augustinus Lib. de Unitate Ecclesiae cap. I9. Exaudiustur , inquit , multi , edi' multis modis , non folism oriseiani Cathotiet , fedoe Pagani o Pudaei ct Haeretici, variis erroribus Osupersitionibus dediti. Exaudiuntur autem vel 4 Spiritibus seductoribus , qui tamen nihil faciunt, nisi permittantur is Deo sublimiter . . Sivὰ ab isto Deo, .ri ad poenam malitiae, vel ad solatiam miseria, vel ad admonitionem
quaeretida falatis ater e . Ad ipsam veris salutem ac vitam aeternam
nemo pervenit, nisi qui habet Capar ortuum . Habere autem Capatori iam nemo poterit, nisi qui in ejus eorpore fuerit, quod es Ecele-sa , quam sicut ipsum Caput, is Scriptaris Sanctis Camuscis debemus agnoscere , uoti in variis bominam rumoribus re opinionibus , ct factis, ct dictis , ct visis isquirere . s. IV.
315쪽
I. 1 Oanne Hus & Hieronymo Pragensi flammis extinctis hae- resis tamen extincta non fuit. Imo, ut refert AEneas Sylvius
dicto cap. 36., cum cineres exustorum, ne raperentur a Bohemi S, in lacum essent projecti: Discipuli eorum ex eo solo terram absula re, in quo ignis fuit, eamque .eluti facram fecum attulere in patriam . Daunes ac Hierondimus apud Bohemos mar rum bonores me ruere , nec minores, quam Petrus O Paulus apud Romanos habiti . Nunciatis enim in Bisemiam quae Consantiae gesta fuerant de Dauneo Hierondimo,discipuli eorum sequacesque in unum convenientes, me moriam in primis defunctorum consecrant, O celabrandam quotannis
omaes decernunt. Ita Sylvius. Qui deinde prosequitur enarrando. Capitibus etiam sub quentibus direptiones, & eversiones Ecclesiarum, Monasteriorum, strages in Catholicos Sacerdotes sub Zischa Duce, & etiam eo extincto patratas : atque eorum in tres factiones divisionem , de quibus omnibus aliqua dixi supra g. I. Uno verbo, furore & armis ab Hullitis res agebatur, tum contra
Ecclesiam, tum contra Sigismundum ipsum Imperatorem . Quae postea secuta sint, dicam. II. Post immane bellum a Thaboritis Zischa duce & Orphanis sub Procopio Raso in Sigismundum Imperatorem & Catholicos gestum, post sacram expeditionem a Martino V. Pontifice Maximo in ipsos institistam, & pr.elium contra illos infeliciter commissium, Julianus Cardinalis Sedis Apostolicae Legatus e Bohemia cum exercitu fugatus, Basileam P contulit, ibique Concilium jam a Summis Pontificibus Martino V. & Eugenio IV. indictum inchoavit anno I 43 I. Sigismundus Imperator, qui ad Coronam Imperii Romae suscipiendam iter aggrediebatur cui refert AEneas Sylvius cap. 49. ,, Primoribus Regni Bohemiae literas dedit, tu queis
se scriptum erat, se natione Bohemum nulli genti magis quam suae , , affectum, Romam non aliam ob causam petere, quam Coronae se suscipiendae gratia. Id decorum Bohemorum Genti accedere, is cujus honestandae sibi maxima semper cura fueri L. Coeptum ,, eise jam sua opera Basileae Concilium, hortari eos, qui 1e audiri se de Religione cuperent, eo proficisci, nec plus sapere vellent, ,, quam Mater Ecclesia Catholica : Auditurum benigne Convenis tum rationes eorum s tantum operam dent, ut cum Synodo deo Religione conveniant, sibique redeunti paratum regnum reser
316쪽
vent. Neque enim arbitrari se, Bohemos ejus imperium fuge- is re, cujus pater, frater, avuS apud eos regnaverunt. Nec se alia ,, lege regnaturum , quam caeteri Christiani Reges se. His peram manter simul ac pie, ut feros Bohemorum animos demulceret, scripsit Sigismundus,, Scripsit & ipsa Basileensis Synodus Bolie- mis, ut Legatos mitterent, qui fidei suae rationem ostenderent, se securitatem itineris, & dicendi quae vellent libertatem pro-
Thaboritae, & plebes fere omnes, eundum esse negabant, Joan- ,, nis & Hieronymi eXemplum in medium afferentes, qui Con- ,, stantiam ad Synodum profecti sub fide Sigismundi , publice
, , combusti fuissent. Nobilitas vero Mainardum secuta Principem ,, Novae Domus, virum cordatum & ingenio dextro, petendum ,, este Concilium prorsuS ajebat, nec tolerandos videri, qui novasse peregrinasve de fide sententias, novumque ritum Religionis ii se venissent, nisi dictorum factorumque rationem Universali Ec- clesiae redderent, & quae vulgo inculcaverant, coram doctis de- ,, ferrent. Vicit haec sententia: Legatio Ioo. equitum Basileam se missa, cujus principes fuere, Gulielmus CoSka, non tam eque- stri dignitate, quam Ecclesiarum diruptione insignis s Procopius cognomento Rasus, idem magnus multis victoriis, mapnisque ,, sceleribus nobilitatus, Joannes de Rochraana pseudo Pragen- ,, sium apostolus, Nicolaus Gallus Thaboritarum Sacerdos, &,, Petrus Anglicus patria profugus, ac solis elenchis in disputa- ,, tione confidenS.,, IV. Bohemorum Oratores anno I 433. ineunte a Synodo Basileensi honorifice & peramanter hospitio exceptos, postridie in concione accersitos Iulianus Cardinalis benigne allocutus est, ac longa & luculenta oratione ad ea, quae pacis & unionis essent, adhortatus ,, Audita est Cardinalis Oratio summo Patrum consensu , Boliemi pauca respondere, quibus par facundia non esset: sese neque Concilia, neque Ecclesiam contemsisse, adversus inau- ,, ditos sententiam Constantiae latam, nihil de Relisione Christia- ,, na detrahere, incorruptam apud se Patrum auctoritatem ma- nere: quodcumque Bohemi asterant, Sacris Literis atque Evanis gelio confirmari: venisse, ut innocentiam suam universali Ec- clesiae patefaciant, petereque publicam audientiam, in qua laici ,, quoque adsint. Neque id negatum A. Et dies sextadecima Januarii designata. V. ,, Interrogati, quaenam illa essent, in quibus a Romana ,, Ecclesia dissentirent, quatuor Articulos proposuere. Primo :
317쪽
De Communione Divinae Eucharistiae , quam sub specie panis σ,, etiui fumeudam bis, qui salvi esse velint, necessarid a mabunt. M Secundo: De Civili Dominio , quod Clericis interdictum DioHε
dic ebant. Tertio: De praedicatione verbi Dei, q-liberam, , permissamque sti m omnibus arbitrabantur. Quarto : De pablicisse delictis , quae uuila ratione toleranda putabant, etiam majoris mali
se vitandi gratia. Nam quamvis plurima sint, quae Huditarum M perfidia adversus Catholicae fidei veritatem astruere A. praedi- ,, care non dubitent, coram Concilio tamen doctorumque Pa- trum coetu, haec tueri tantummodo polle arbitrati sunt, eaqueri Regni nomine dicta.
VI. ,, Verum cum Legatus alia de Bohemis accepisse se assimis maret, quae Christianas aures offenderent, inter quae illudis edet, quod Religiones Mendicantium inventum else diaboli- cum praedicarent , adurgens Procopius : Neque hoc fisi is est,
,, inquit , vam si neque Moses , Neque ante eum Patriarcha , nequeri post eum Propbetae , neque in Nova Lege Chrsus Dominus , neque se Apsuli Mendicantes instituere , quis nou tuteliuit, Diaboli tene- brarumque opus e 8 EXcepta est ingenti cachinno Procopii vox. M Legatus vero, ut erat mansuetit sinus Pater, argumentationem, , indocti hominis placide dissolvit: Neque enim Prophetarum Pa- ,, triari harumque placita , ct quae Gripas ivstituit , quae fanxerunt ,, Apopuli , dumtaxat d Deo esse docuit , verum Ecclesiae quoque de- creta , qua Saucto dirigente Spiritu ducitur , opera Dei es e mon-M pravit: quamvis ct aliunde Mendicantium vita ex Evangelio fum-
M ta Cideri pint. Selegerunt Boliemi quatuor Magistros, qui suos ,, Articulos ex Divina Lege sumtos ostenderent. Qui eos confu- tarent, ex coetu Patrum tandem at simul viri praeitantes , & ad se dicendum parati. Dii putatum est quinquaginta diebus f multa se in utramque partem adducia M. Hactenus AEneas Sylvius . VII. Ad primum Bohemorum Articulum de Communion sub utraque specie, octo diebus horis antemeridianis respondit Joannes de Ragusio Ordinis FF. Prinlicatorum Procurator Generalis, postea S. R. E. Cardinalis. Ad secundum de punitione peccatorum publicorum respondit per quatuor dies AEgidius Carlerius Ecclesilae Cameracensis Decanus. Ad tertium de libera Praedicatione verbi Dei, tribus diebus respondit Henricus Kaltei senordinis FF. Pr.edicatorum in Academia Coloniensi Doctor, Proseisor, ac haereticae pravitatis Inqui litor . Ad quartum de Civili Dominio Clericorum totidem diebus respondit Joannes de Pole- mar Archidiaconus Barchinonensis causarum Sacri Palatii Auditor . Sed cum Huditarum perfidia, licet vicia, vinci nollet, ad Diqitigod by Corale
318쪽
Tractatus ventum, tentatumque, si fortassis amice trahi possent. Milli propterea Oratores ex Concilio: in Bohemiam viri doctismmi, & qui gentis versutiam nossent. Multa cum Bohemis agitata: nunc pacis spes facta, nunc belli metus. VIII. Dum haec in Bohemia agerentur, & Oratores Synodi
multis adhortarentur Bohemos ad pacem, non obstante quod Hiis sitarum & Thaboritarum Sacerdos vanis ludificationibus procXa cta quatuor Articulorum observantia pertinaciter insisteret, studio pacis utrique parti visum est, iterum Legatos Basileam ad Concilium mittere pro eorum declaratione , a quo transmissa pro Bohemorum Oratoribus nova securitate, & salvo conducto ad missi, rogaverunt Patres ut intuitu Ecclesiasticae unitatis praefatos Articulos in Regno Bohemiae 3 Marchionatu Moraviae observari permitterent. forma unionis a Bohemis oblata , quia concepta terminis Sc mos, Patribus non placuit: dicebant enim: Haec non unitas, sed duplicitas es. Non es inciri ana unitate dicere , Nos O Vos , sed tantum Nos. Unus es populus Chrisianus 3 pura , simplex ct perfecta debet esse unitas Ecclesiastica, non ambagibus, non
duplicationibus involuta . Tandem quia materna viscera negare non potes pia Mater , quin exhibitione uberum ad vitae provocet alimen' tam : Decrevit Sacram Concilium iterum destinare ad vos , ct iterum
ad puram ct simplicem unitatem ct pacem bortari : quam si acquieveritis acceptare , prioribus omnibus abolitis , eritis Carissimi Filii , nee aliter bubiti, quam Regna caetera Potentatusque di Provinciae populi
Christiani. Ita locutus fuit Joannes de Polemar in Oratione quam habuit in secundo suo adventu ad Bohemos Pragae. IX. Rebus hoc modo adhuc pendentibus ut refert AEneas Sylvius cap. si.) ,, Thaboritae Sc Orphani Mainardo ac caeteris, , Nobilibus insensi elle coeperunt, eorumque suspectas actiones,, habere, tanquam Concilio auscultarent, neque vana opinio. Convenere namque saepe inter se Barones, errorem suum rec
,, gnostere, miser se dicere, qui cum Regis imperium abdica- verint, Procopii jugum ferant. Illum Dominum elle, illum, , pro sua libidine provinciam regere, vectigalia exigere, tributari imponere , delectum habere militum , eXercitum quo velit d ,, cere, rapere, spoliare, occidere, nullum pati qui suis consiliisse adversetur, nobiles j lxta atque ignobiles & mancipia elle Sc. Habito igitur convcntu, in lententiam Mainardi itum est . Alicio Ri1emburgensis anti iliae nobilitatis homo, sed tenui censu, dux
gentis declaratus , . quem Capitaneum vocavere. Apud eum inise
319쪽
quorum expeditionem ducebat, ad obsidionem urbis Pelhinae a1blis fidelibus habitatae repente immisit, atque undecim mentibus eam stricte cinxit. Oppidani extrema omnia palli, ac jam lamepereuntes, ad Synodum Basileensem misere , Orantes, ne fidelem
urbem in manus haereticorum linerent pervenire. Patres, quibus nec publicum aerarium , nec arma erant, CX privato tamen peculio octo millium aureorum summam collectam Mai nardo miserunt , qui collecto exercitu obsessis subveniret. Plures, quos Sylvius narrat, eventus fuere. Tandem commilso praelio I haboritarum Morphanorum exercitus usque ad illud tempus invictus, eum sceleratis Ducibus deletus est . Nam Procopius Ralus circumventus multitudine equitum, non tam victus, quam pu3nando fessus, telo in incertum misti, transfoditur. Pari modo alter Procopius dictus M nor fortiter pugnans occubuit. Atque is finis dum hus illis perniciosissimis ac deterrimis monstris fuit, bd 1ic Thahor ita ruin &Orebitarum compretia imo & deleta terocia , cum eorum audacior pars in horreis collecta igne fuerit concremata . H.ec M alia uEneas Sylvius dicto cap. s I. Hist. Boliem. Hac repor lata victoria, Pragae causa Catholicorum facta superior est. Legati
in publico Nobilium & Plebejorum conventu trium Articulorum declarationem proposuerunt, quam si Boliemi suscipere vellent, de quarto Articulo hoc est de Communione sub utraque specie, res
Conventiones, seu Compactata in eo a Bohemorum . I. D Rimum Articulum a Boliemis expositum de cohibitione &I punitione peccatorum mortalium, praesertim publicorum
Patres Basileenses ita restrinxere : Dicimus, qu)d fecundum Scripturae Sacrae sententiam, Sanctorumque documenta Doctorum, sic Catholicis est tenendum : Lugd omnia peccata mortalia, praefert mpublica , quantum rationabiliter feri potest , fecundum I egem Dei , ct Santrorum Patrum iustituta , funt cohibenda , corripienda , ct eum miranda . Potesas autem puniendi crimininos, non ad privatas perso mas, sed ad eos tantummodo pertinet, qui jurisdiitionem habent in eos , fori distinctione, juris o jusitiae ordine observatis. inae expositio est juxta mentem Pauli Rom. I 3. v. . de Princi,cipe dicentis : Dei enim Miviser es tibi in bonum . Si autem malum feceris, time s non enim sne causa gladium portat. Dei enim Miniser
320쪽
in cap. I 3. ad Rom. ait: Ad hoc enim faut iusitati Principes, ut illi qui amore virtutis non provocantur ad vitandum malum, O faciendum bonum , cogautur ad hoc timore poena : Proverb.ao. ,, Rex qui sedet
in solio judicii, dii sipat omne malum intuitu suo ,, . Et secundum hoc dicitur, qu)d Principes ,, non sunt timori bovi operis, sed maliis. Bene autem additur Fori dsinctione., quia ordo regiminis postulat, ut quilibet exerceat potestatem in iis, quae suae subsunt jurisdictioni. lauare Hosius Cordubensis apud Athanasium in
Hist. Arianorum ad Monachos num. 4, jure ad Constantium scripsit: Tibi Deus Imperium tradidit, uobis Ecetis asica eoneredidit. Ac quemadmodum qui tibi Imperium subripit, Deo ordinanti repugnat s ita metue , ne si ad te Ecclesiasica pertrahas , magni eriminis
reus fas is Reddite, scriptum es , quae sunt Casaris , Caesari, &quae sunt Dei, Deo . ,, II. Secundum Articulum de libera praedicatione verbi Dei sic declaravere ,, Dicimus , μω fecundum Scripturae Sacrae fententiam Saxerorumque documena Docturum , sic Catholicὰ es tenendum :xaὸd verbum Dei u Sacerdotibus Domini 9 Levitis ad hoc idoveis , ct per Superiores , ad quos pertiuer, opprobatis missis, liberὰ, noutamen passim ,sed ordinatὰ O Meliter praedicetur, Divi auHoritate Ponti cis , qui es praeordinator in cunctis juxta SS. Patrum ins
Declaratio haec ex Paulo sumta est qui ad Rom. Io. v. I s. scri hit: Iuomodo autem praedicabunt nisi mittantur e Ubi S. Thomas Leci. a. dicit, Praedicatores mitti debere a Deo: vel immediate , 8c sic missi fuerunt Prophetae, &Joannes Baptista, & a Christo Ap stoli. Cujus missionis aliquando signa sunt veritas eorum, quae annuntiant, vel miracula in ejus confirmationem edita: haec tamen duo ultima non sussicienter demonstrant Dei missionem. Dicitur
enim Deuteron. II. v. I. Si furrexerit in medio tui Propheta ... ct praedixerit signum atque portentum, O evenerit, quod locutus es , O dixerit tibi, Eamus, ct sequamur Deos alienos .... Mu audio
Prophetae illius. Alio modo mittuntur aliaui 1 Deo mediante auctoritate Praelatorum, qui merunt vicem Dei. suste autem prae servatur auctoritas Romani Pontificis, qui cum lit successor Petri, cui Christus suas oves generatim doctrina pascendi curam commisit, potest per universum Mundum praedicatores mittere. III. Articulum tertium de seculari Dominio Clericorum ita exposuerunt Primo : Ἀδd Clarici non Religiosi, sera qui voto se ad hoc non obligarunt, licitὰ pG ut habere ct possidere quaecumque bona temporalia , haereditates paternas, aut aliorum ,si eis resisquan par , ct alia b a jum aequisita ex ea O douationis , vel ulterius liciti