장음표시 사용
461쪽
Mense Nouembri Duκ qnidam Belli Turcici cum eκercitu ualidissimo inserioris Hungariae fines ad Transsylvaniam usq; & prouinciam septem castrorum invadit, quicqui4 munitum non erat capit diripit g, iamianimo totam occupandi Ungariam & Impe αrio Turcae subiugandi spem cocipit. At Deus omnipotens nostros militatus dolores, fiduciam tyranni deludit. Na Georgius ille Re Tutio. Misgij exercitus ductor quem Iulius Ponti seκ post transitionem ad Regem Momanorum tactam. Cardinalem creauit uim Turcatu disssipat, supra duo milia in conflictu sternat praedam hiantibus er pit, oppida capta recuperat, eosq; qui in fugam sese conuerterant, insequitur. . Duodecima eiusdem mensis Caesaris sita, Maκimiliani Regis Basemiae coniunκ, Genuam appulit, unde prosecto multo tu ania ς μ' mi in spem maXimam sunt erecti.
Ante dies hos circiter xiiij.Galli aliquot nauigia Hispanica Cinquibus erat ducenti equi genero G&iere uniuella suppelleκioeminea seu mundus muliebris Reginae Bohemiaea intercipiunt. Quod
factum iudicant omnes foediss u. 8c adeo non ingenuum ut etia Dci vi opinio sit ne Turcam quidem fuisse abductutum monilia scemis δ' ''nea, si in ea incidi siet. Enimuero prius non inseriorem crudelitate eXercuerant milites MaXim iliani qui ipsum opperiebantur in Italia in Gallos. Siquidem initio cum Gallis in obsidione Parmensem missis, praelio. uerterunt eos in fugam,nec ante persequi desierunt, donec reserret unusquisi caput Galli occisi in Lancea sua. Fuerunt aute trecenti qui id fuerant ausi, nullos tamen secum captiuos inde retulerunt,contenti hastas suas horrendo coronasse spectaculo. Iisdem temporibus equites ducenti egregie instructi alpes transeunt. subsidio curribus quadraginta tormentario puluere Onu C.νοῦ stis.Tantus ubis rei bellicae apparatus propinquabat, ut non una
uideretur expugnanda natio,imo Gero tertia pars Orbis. Licet autem commeatus aduersarijs concessus esset, moras tramen nectunt. quippe qui non satis bene sibi conscri forent,& uaria suspicione tenerentur,qua profecto nihil opus erat, quum publi 'cam fidem di summam simul securitatem libertatem l accepi sient. Sed uti uerisimile & credibile fit, nodum in scirpo iuxta prouerbiu,
Nam di Melanthon Oenipontem ueniens Caesarem instanter
462쪽
orat,ut hac comparendi in Concilium molestia una cum ali, Iibraretur. Atq; in hoc suum senium adducit,se quoq; non Theologu, sed Philotheologum potius prositetur,neq; sibi tantum arrOSare simulat,ut nunc id uideri uelit, de quo palam toties gloriari conssueuerat.
Caeterum Patres Concito minime desstunt quod resis s coradi magis essetarem p recta putarent. Canones igitur in quarta Ses sone leXto Calendas Decembris. de Poenitentiae Sacramento docernunt.quorum primus hic est:
i. Si quis diκerit in Ecclesia Catholica Poenitentiam non esse uere dc proprie sacramentum,pro sidelibus quoties post baptismum in peccata labuntur ipsi Deo reconciliandis,a Christo Domino nostro institutum, Anathema sit. a. Si quis sacramenta confundens, ipsum baptismum poenitentiae sacramentum esse dixerit.quasi haec duo sacramenta distincta non sint,atq; ideo poenitentiam non recte secundam post naufraugium tabulam appellati, Anathema sit. 3. Si quis uerba illa Domini Saluatoris, Accipite spiritum sanactum, quorum remiseritis peccata remittuntur eis, di quorum retianueritis retenta sunt,no esse intelligenda de potestate remittendi de retinendi peccata in Sacramento poenitentiae, sicut Ecclesia Cath lica ab initio semper intellexit detorserit at contra institutionem huius sacramenti ad authoritatem praedicandi Euangelium, Anaν thema sit.
4. Si quis negauerit ad integram 8c persectam remissionε pecucatoru requiri tres actus in poenitente, quasi materiam sacramenti poenitentiae,uidelicet,Contricionem, Consessionem di satisfactionem, quae tres poenitentiae partes dicuntur.Aut dixerit duas tanta esse poenitentiae partes,terrores incussos conscientiae agnito peccasio, di fidem conceptam in Evangelio uel absolutione qua credit quis sbi per Christum remissa peccata, Anathema sit. s. Si quis dixerit eam Contritionem quae paratur per discusnc.
m.collectionem & detestationem peccatorum,qua quis recogiatat annos suos in amaritudine animae suae, ponderando peccatorii suoru grauitatem,multitudinem, foeditatem,remissionem .aeternae beatitudinis, & aeternae damnationis incursum, cum proposito uitae melioris, non esse uerum de utilem dolorem, nec praeparare
ad gratiam,sed facere hominem hypocritam di magis peccatorem demum
463쪽
demum illum esse dolorem coactum di non liberum ac uoluntas rium, Anathema sit. 6. Si quis negauerit Conse Monem sacramentalem uel instituta uel ad salutem esse necessariam iure diuino.aut dixerit modum seu cretae confitendi soli sacerdoti, que in Ecclesia' Catho lica semper ab initio obseruauit de obseruat,alienum esse ab institutione Christi. de inuentum esse humanum, Anathema sit. . Si quis dixerit in Sacramento poenitensiae ad remissionem.
Peccatorum necessarium non esie Iure diuino consceri omnia lesingula peccata mortalia quorum memoria elim debita de diligenti praemeditatione habeat etiani occulta&quae sunt contra duo ultisma decalogi praecepta & circunstant ijs quae peccati speciem mutat, sed eam confessionem tantum esse utilem ad erudiendum di cometi solandu in poena tentem. 5e o lina obseruatam tantum ad satisnctio nem Canonicam imponendam. Aut dixerit eos qui omnia pecca tac6sueri student,nihil relinquere uelle diuinae misericordiae agnoscendum aut demum non licere consisteti peccata uenialia. Ana
S. Si quis diaeti Consesilanent omnium ccatotum qualem Ecclesia seruat ei se impossibilem,& tradit scistelis humanam a piis abolenda.aut ad eam non tenera omnes di singulos utrius sexus. Clitiaifideles iuxta magni Concito Laletan A. oristitutionis in se mel in anno, de ob id suadendum esse Christ isdelibus ut hori conasiteant ut tempore quadragesimae, Anathematit. iv. Si quis deseritabsolutionem sacrari entalem sacerdotis nbri esse actum Iudicialem.nudum ministerium pronunciandi de desas randi remissa esse peccata confitenti,modo tantum credat se esse absolutum,aut sacerdos non setio aut ioco absoluat. Aut dixerit non requiri confestronem poenitentis ut sacerdos illum absoluta
ret, Anathema sit . i Hr . t .
xo. Si quis dixerit Sacerdotes qui in peccato mortali sunt pclaiestatem ligandi & sol cendi non habere. aut non istos sacerdotes esse m in tros absolutionis, sed omnibus de singulis Christianis esse dictum Quaecunqdigaueritis super terram erunt ligata die. di
quorum remiscritas pecccata remittuntur eis. di quorum dic.quos
rum uerborum uirtute qualiter absoluere potest peccata publica quidem per c teptione si comptus acquieuerit,secreta uero per . spontaneam constilla impi Anathema sit.
464쪽
a erameata Extremae uas Bienis.
CCCCXII RER VI EMORAB. 11. Si quis diaerit Episcopos non babere ius reseruandi sibi cau
sus nisi quo ad externam politiam,at* ideo casuum reseruatione non prohibere quo minus sacer ωs a reseruatis uere absoluat. Anathema sit. t r. Si quis diaerit totam poenam simul cu culpa remitti sempera Deo,satisfactionem poenitentiam non esse aliam qua fidem qua apprehendunt Christum pro eis satisfecisse. Anathema sit., 3. Si quis di Nerit pro peccatis quo ad poenam temporalem mismine Deo per Christi merita satisfieri poenis ab eo inflictis sed ne sponte susceptis, ut Ieiunijs, orationibus. eleemosynis uel aliis etiapietatis operibus, atq; ideo esse optimam poenitentiam tantum nouam uitam, Anathema sit.
x . Si quis dixerit satisfactiones quibus poenitentes per Chtista Iesum peccata redimunt non esse cultus Dei,sed traditiones bo num,doctrinam de gratia di uerum Dei cultum atq; ipsum bene' sicium mortis Christi obscurare. Anathemasit. is. Si quisdixerit Claues Ecclesiae esse datas ad absoluendum n5 etiam ligandu.dc propterea sacerdotes dum imponunt manus co flentibus agere contra finem clauium di contra institutionem Christi.& m ionem esse quidem uirtute clauium sublata poena aeterna. poena temporalis plerum p eXoluenda remaneat, Anathema sita Disputatum est praeterea de sacramento Extremae Unctionisti tota disputatio his sere canonibus definita fuit: i. Siquis dixerit tremam Vnctio nem non esse uere di proaprie sacramentum a Christo, D. N. institutum, Zc a beato Apostolo Iacobo promulgatum. sed ritum tantum acceptum a patribus aut figmentum humanum, Anathema sit a. Si quis diκerit sactam Infirm orum unctionem non eonferre gratiam,nec remittςre peccataaut alleviare infirmos,sed iam cessasse,quasi olim tantum suerit gratia curationum, Anathema sit.
3. Si quis deserit Extremae unctionis ritum di usum quem obsseruat S. Romana Ecclesa repugnare sentetiae B.Iacobi apostoli. Ideo p eum mutandum,pos V a Christianis contemni, An thema sit. Si quis diκerit presbyteros Ecclesiae quos AIacobus adducendos esse ad insimu inungendu hortatur non esse sacerdotes AEpiscopo ordinatos. sed aetate seniores in quavis comunitate ob id Pptiu m eXtremae unctionis ministru non esse solum sacerdotem. Anathemast. Sub P H
465쪽
LIBE R U. I CCCCXIII. sub idem sere tempus mirandula undi I angustijs di periculis
posita accircuncepta nec non attrita, capitur.
Eodem hoc anno Segdinum Hungariae oppidu a Turcis pauet in m Mlo ante eκpugnatum post acerrimos conflictus ac multorum stra gem,uenit in Potestatem Regis sui Ferdinandi. , Iisdem sere temporibus Glapa Insula uersus Septentrionem in Parallelo Germaniae Galliael ad Antipodes si inde recipienda fide u- IV Catholica a Lusitanis pertentata suit. Quae nisi Chinenses sue Sina Chili te ortarn populi a quibus leucis sexcetis distat, una recipere consentiant, Q ia,
Decretum suti in Anglia, ut quadragesimae tempore indigenae orirerem DCδibolicorum more ab esu carnium abstineant. mim Fio e insuper anno Sena urbs. Senonum quondam at nunc He s - . cari, truscorum emporium celeberrimum,Gallorum industria capitur, caritar. doce Domino Thermensi.qui Scotta Proto non ita pridem salutabatur.Que quidem aperto marte depugnata Caesari tandem subo ,
iugatur Petri de Tolido prudentia atq; solertia. Rex Gallorum Christianisspnus lectam prodigiosissimam & Fay.mR plan: impiam quae in suo amplisssimo clam fouebatur regno subof ς Vi h
Ad auspicium anni sa. nunciatur Concilij Patribus. Reue; CHisi Fri rendissimu D. Fridericum Nausezm Episcopu Uiennensem diem . clausisse supremum .Qui sane concionibus discriptis,imo quod primuin est, uitae Christianae claruit exemplis. mense Nouembri Magdeburgici Caesarem offensum sbicon ciliant.his nimimia pactis. Ad Caesarem supplices ingenua prouoluti Demant Camerae,&nouissimo comitiali decreto Acgustae Uin. deliei, habito obsecundent,quinquaginta aureorum milia Camessae restitiei di plutes huius generis ccnditiones insuper additae atq stibis Pae suri'. quibus acceptis confestim Mauritius Magdeubuettim uersus properat,ut illic nomine Caesaris, ordinu & suo, a muliὰΙpis i si Mandum eκcipiat quo sanctae promittat, se conaditrones praescriptas sei uaturum di reuera praestriurum. Postea uero dum Mauritius Magdeburgum uenit, indicat utrescit Sleidanus,la Lanigrauio libertatentesiecturum, etiam cum cultis sui periculo. ' Io i u D Io .fL irrcii ... Caesar Augusta Gem pontem suesh, quae itinere unius tridui '
466쪽
Interea DuX Mauritius & Brandeburgicus, omnem conatum adhibent, omniat media tentant, quo tandem Lam grauiuslibet dimittatur. Legationem N ij di caeteri principes celebrem, ad Caesas Tem mittunt, quem inprimis omnis obsequn Se praestitae fidei commonefaciunt, & ne tam sui captiui Lanigrauij, quam ipsorum raationem & curam habeat, orant. quippe qui sese sponsores oppossuissent. Lant grauium stat ocius dimittat. γλ.dt. Caesar respondet .in dies se opperiri Mauricii Ducis aduentum. p*utionem quam primum enim is adesset. ita sese ipsis praestiturum,ut etia cer h. viri. tis indicii sati mani testis intelligant. nec ipsorum nec alioru prinucipum intercessionem seu patrocinium temere aut frustra susceptu
Caetetu hoc Caesaris responsum nullo modo Uuilhelmo Lantagia ud filio arridebat. de animi sui senten tiam utiq; uariam non obs scure significabat. Duci quoq; Mauritio suadet, ne se Caesari Cariotestis. Hoc demum anno in tantam altitudinem magno cum impetu atq; procella me nus fluuius repete excreuit, ut aliquot sortissis ae molis aedificia subuerteret. 8c homines non pausos demers et. An .issa. Λ Nno ab Incarnatione Verbi M. D. LII. Hyemen Triglinti tui .m. α adeo temperatam Patres uiderunt,ut nullo similem meminerit aetas. Nam hoc obseruatum fuit a medio Nouembri ad septiam1m usq; Ianuarq nec pluissenes ninxisse. sed coelum perpetuo. sudum, clarum ais tu aue. Nam mi esto natalicio Saluatoris purpurareae odoriferaeq; atq; uernales uiolae legebantur ibide, quum lioα quin testentur incolae,nusquam magis consues hyemen seu ire aυ que illic. non absque singulati Dei ipsius benesicio seu prouidentia... r Interea uero Patres Concilij,aduentum Protestatiust praut σlantes. curis gaudia ut ita dicam interponere uis sunt , propterea quod η postulas ent, quo tantisper ares coeptae, imo iam perstctae publicatione abstineant, donec di ipsi audian uir. Institerant princ5 meatu uel ut uocant saluo coductu. tunc ab erat* prius secerant. obtinendo. 8c quanquam res indignas eXigerent, tamen ne podne ullam absentiae praetexere causa ruit plis concedatur c si meatus quas Ierre uel petere audebant. Siquidem DuN Maurit ius octauo c lenaxmi H tu das Februaria missis ad Concilium oratoribus, iniquis plane conaditionibus aduersariorum moram purgat,defendit at ὸemum ne
467쪽
fidem suis extorquet. Prudentiores nonnulli audita hac Mauriti, petitione, uerebantur ne Protestantes imponant.& nihil minus cogitent. quam ut se Concilio submittant. authoresque sectae in cona pectum de congressum adducant. Nam uidebantur non obscure tergiversari,& nunc istud nunc illud causari,quasi euadendi rim uulas solicite callides sectantes,& ad extremum ubi exitum non inauenerint . ut perrupturi,& Concili, authoritatem non agnituri. Quoru sane metus aut potius praesagium, nequaqua uanum fuit. seu longe certis um. Quandoquidem edito Decreto de prorogatione publicationis simulac data quam postulabant fide di securitas te.Patres in diem usq; κM. Marti, patienter auidem ipsorum proutestantium aduentationem eκpectantes,ut interea haberent illi sat temporis non modo ueniendi,sed et is deliberandi de hs quae prouponere uellent, proditiones quae tunc occultae fuerant, in manise stam lucem di periculum acerbissimum erumpere ceperuntMactenus simularant se ad Concilium uenturos, dc Decretis eiusdem per omnia obtemperaturos,Caesarem de ipsis nihil sperare aliud quam obedientiam iubent, res di sanguinem pro Caesare contra Galatos & Turcam profundere iurant. Legatum quoi magni nomianis,Thuringis nimirum praefectum,nobilem, Equitem auratum summittunt. qui spondebat nunc intra dies κη. nunc π.nunc viq.
nunc u adsutyros, simulans mirari se uehementer ipsorum mos ram Patres ab omni actione tum cessant. Tandem certior a Ma
ritianis factus lagit eis se uelle occurrere & adducere,ad quod Pa tres insidiarum ignari ipsum magnopere adhortabantur Quin etiaArchiepiscopus Coloniensis Praesecto illi qui iam equos suos uens diderat,equum optimum quem habebat, commodato dedit. Sed quid interim: Cum Gallis di Turca transigunt, ut Concilium satis ctisimum dissipent.Caesarem perdant, di imparatu adeo obruant. Mauritius igitur immemor beneficiorum quibus Caesar ipsum nuperrime ut filium uel fratrem abunde cumulauerat contractis copiis ualidissimis aciem instruit aduersus Caesarianos. ta tumultuabatur Germania, ita ut fama haec ad patres Concitu pertingeret: Nam Electores Episcopi,Moguntinus,Coloniensis, & Treuirens sis, suis ipsorum subditis metuentes, abeundi facultatem a Caesare petunt.Contra uero Caesar ipse scripto respondens,nullum esse periculum testatur. Quandoquidem breui adhuc lueras a Mauritici
468쪽
accepisset in quibus ome obsequium promitteret. Idcirco sese asillo nihil eXpectare posse.quam quod fidelem de integrum deceat principem .nisi fortasse quod absit,fides ipsa toto eXulet orbe. At uero non longe post,nuncium nuncio succurrit 8c a diueris sis veredariis certo nunciatur, Mauricium uidelicet cu Gallorum Rege inni se foedus, di in Caesarem uelle militare. Quo comperto Electores Episcopi Moguntinus di Coloniensis nam Treuirensis antea discessera confestim veredos in itinere disponunt, desumumo mane digrediuntur. Itergo cum Oenipontem uenissent habito cu Caesare prolixo satis colloquio .rursus qua potuerunt celeritate,proficiscuntur. Itaque bello hoc tam subito excrescente,Concilium turbatur patrum discessibus. Quare praetium operae futurum arbitrantur illust produci in κxiκ. diem Aprilis. Iam Duκ Mauritius firmiter decreuerat, Lanigrauium om nibus uitibus liberare At parum aut nihil proficere apudCaesarem se posse cernens Zc occasionem ab eo dificiendi quaerens, pacta cuκege Gallorum foedere,militiam conscribit, di ad omnes Imperi, ordines scribit.Equidem se probe intelligere, decretum esse conasessionem Augustanam tollere, adhaec socersi suum Lanigrauium iniuria tam diu captiuum detineri. Quocirca se ad partes Francora Regis cu Uuilhelmo Lanigrauia filio transisse. qud Lanigrauium& Saxoniae Duce totamq; Germaniam,libertati pristinae restituat, di gladio uindicet. Quod si uero quisquam ipsorum instituto rea pugnare tentaret, eum quasi hostem habendum ti tractandum esse. Horum uero subsidio fretus Francorum Rex mulia scripta 1 Gisian, prodidit in publicum,in quorum titulo medius erat pileolus inter Cerm icae duos pugiones depictus. sub cuius imagine dictatorem ac uindis cem libertatis Germanicae se nominabat. Porro Romanorum Rex Ferdinandus omne conatum ima pendit ut conuentione quadam bellum dirimatur.
M o. ha, Atqui ucr DuX Maurit ius di Lanigraui, filius cum Marchici G. ne Alberto,ulterius progressi, Augustam cum ciuitatibus aliquot
Sed di Reκ Galliae Lotharingiam populatre, Tullam di Virdu. num,duas Impem ciuitates capit.Ducem quot natum annos no uena
469쪽
uem in Franciam ab equitibus sere ducentis deduci iubeti mater uero uidua unici sui Mij solatio destit uta in curiam Caesaris quae est
Decima Aprilis uenit Annas m mera ius Regis Galloru Het Uuo nomine ad mediomatrices,quos modo Metenses nuncupat, ubi di ri 'Ciuitatem metropolitanam Imperio speciosis prom istis & persua sonibus eripit Post octi duum ipsemet Reκ eo uenit ut inaugure/tur,ec ciet quasi subditos,quo quidem praestito Satrapam eis praeon*it, cui parere teneantur non aliter atq; sibii piper quem ciuibus ΠΗΠdas, ut arma omnia in unum locum comportent, ipsamq; ciui
.... Argentis usea uero ne quid simile in Imperium committant, A P. Aisis praesidiarioxum quinq; melia intro ad se recipiunt. de cuncta paniim. convellunt aedificia & impedimenta, quibus: hostes ad obtadione mabuti possent . quaeque instauratione opus haberent, aediliscant ac muniviit. Quae sane res Gallos magno icedio afficiebat. Sperabant enim ipsis sic euenturum Argentorati ut di Metis. Sed cum praeter spem ipsis accidisse compertum haberent, inter Hagea notam di Uicum Iulium .uulgo Uueassenburgum nominant castra
Dux uero Mauriti aJAustriam uersus oppidumquod Lintgappellatur cum Rege Ferdinando depacturus properat.Proponit an primis Regi Lanigrauij libertatem, ad quod Rex ait, hancq m tantopere urgeret libςxtatem praestandam, nihilominus taumena bellandi proposito cessandum esse quamprimum. Ad caetera autem quae adduXisset themata, proXimis comiths respondendu . Vitur comitia denuo Boeduri uulgo Pasiauri die uicesimo sextomah dicuntur. Reversus posthaec Mauritius in castra,itinera undique obsessa stis,inrio intelligit. Caesar nanque celeritate qua potuit, milites conscripse I Tat,qui diligenter uiarum aditus & ingressus obseruarent. At ho. istes tanto impetu in angustissisa proruebant itinera, ut Caesariaunis cedendum fuerit necessario.quibus ita depulsis,montem ascendunt,arcemque deditione capiunt. Caesar audito quod ab hostibus
mons quem uocant honoris occupatus esset,una cum fratre Ferdonando,oeniponte sub noctem intempestam quam Ocyssime distradit,Villacum Carinthiae uersu ri
470쪽
Prius autem quam haec gererentur.Caesar Smonem captiuum ultro libertate donauerat, ne uidelicet hostis ipse Mauritius hane spontaneam dimissionem suae gloriolae seu famae asscribat. Progressus igitur Mauritius Oenipotem usque peruenit, di quicquid inibi thesaurorum a Caesare relictum inuenit, id omne diripit.Cum uero dies indicti nuper comith in foribus esset, auxilius inde Boedurum proficiscitur, caeteri autem unde uenerant regresssisunt ad uillamFideris.Qui in hoc diligentissime incumbebat. ut concionatores quos Caesar Augustae suffecerat,ablegatis haeretiscis,eflciantur,& ij denuo qui priuatnde Caesaris edicto fuerant eis
Calendis Iuni, coepit couentus Eoeduri,dc inter caetera alia, uaritius, Lanigraui, liberationem praecipue postulat, tum etiam nequis religionis ergo impugnetur,quouss omnis actio penitus c5αcilietur.Post longam tandem controuersiam decretum esse, Caetatem certum aliquod iij. Iulij daturum responsum, interea tempostis,induces bellum cohibeatur. . r . Rex uero Ferdinandiis,quo animum Caesaris grauiter c5ster natum di offensum Inam tunc ipse Caesar infinitum sere exercita conflauerat ad pacificam hanc conuentionem citius commouearet, ad Caesarem profecturum spondet. Proinde orat quod si tem pus inoctiduum usq; eundo ac redeundo protrahatur, frauatim ne serant.Verum Dux Nautitius respondit,se nihil amplius habe. re quod concedat,quippe qui iam in suspicionem quandam uenisset apud socios propter huiusmodi diuturniorem moram. Hac eκcusatione fultus ille ad socios redit, quibus ordine narurat, quidnam Boeduri actum suisset, di quomodo Ferdinandus Rin ad Caesarem sestinasset, ea spe ut breui per suos consiliarios absolutam ac certam sit transmissurus responsionem. Uerum ne honesto ocio hoc est eo quod paci di tranquillitati salutis impenditur, carent,Dioecesin Moguntinam uastantes,in Francolarden. castra agro figunt.Habebat aut ciuitas eapsidiarios Caesarianos, qui uiriliter plane pro ciuitate decertabant, non tam armis quam ingenio hostes adoriebantur. Nam sugam isti simulantes.hostes ad se pelliciunt,qui cum tumultuarie & confuse accurrearen alij ciuitatem direpturi, alij uero profugos persecuturi, esduntur, sugam enim sic fingebant,ut scirent interim inaciem sec oponere, di aedita strage seu alias,quomodo in urbem denuo redire commode