M. Tullii Ciceronis historia, per consules descripta, & in annos 64. distincta,per Franc. Fabricium Marcoduranum. ..

발행: 1570년

분량: 341페이지

출처: archive.org

분류: 로마

251쪽

a3a M T. CICERONI s

V Kal.Sextii ep. I9.lib. 7. Famil.&in pro cemio Topicorum. Miserat etiam paullo ante ad Atticum duos libros de Gloria,

horum librorum ipse lib.r. de Officiis, &Gellius i. I .ca. 6. Scribit in epistolis Franci scus Petrarcha, se hos libros habuisse,. qui iam nusquam apparent. Cicero deinde in Siciliam transgressus Kal. Sextil. Venit Syracusas Cum autem postero die venti ipsum ex Sicilia ad Leucopetram, quod est promontorium agri Rhegini, detulissent; ab eo loco constendit, ut reansmitte ret: &stadia c/rciter C C C prouectus,r austro vehementi eu ad eander Leucopetram. cumque intempesta nox esset, mansissetque in villa P. Valerii comi tis & familiaris sui,postridieque apud eun

dem ventum exspectans maneret, Rhegi ni quidam illustres eo venerunt Roma. qui immam spem nuntiabant,fore,ut Antonius cederet, res conueniret, Cassiaris intersectores Romam redirent. Adde bant etiam, Ciceronem desiderari,& sub accusari. quae cum audisse sine ulla dubitatione abiecit consilium profectionis. itaque celeriter Veliam deuectus,ςOnuen . Brutum, qm cedens Italia cum sitis naui . bus

252쪽

bus erat apud Haletem fluvium circi e

liam, Philippica prima, di epist. 7si .i6. ad .

Att. Inde ventis remisq; in patriam omnifestinatione properauit, ep. 27, lib. Ii. ID mil. Accedenti ad urbem tanta multitudo,

t Plutarchus stribit, obuiam procossit, 'i, dum ad portas ingredientem excipiunt, aduentumque gratulantur, dies se re consumtus fuerit. Videtur autem veri similius eum pridie Kal. Septemb. Ro mam reuertisse, quod Plutarchi narratio ostendit,quis Kalendis, ut ipse significa re videtur epist. 21. lib. ra. Fam. Kalendis Septembris Antonius senatum habuit de supplicationibus Caesari decernendis, di Ciceronem iii Curiam vocavit. qui cum ἡ via langueret, &sibimet displiceret, mi sit pr0 amicitia, qui hoc ei diceret Philip. i.& 1. Plutarchus ait, Ciceronem languoris causam oppositisse,cum re insidias me tuere ex quadam suspicione & indicio quod inter viam ei sal erat, videretur. Antonius id aegre ferens, palam in senatu, nisi veniret, fabros se minuru, & domum eius disturbaturum, dixit, Phille. I.& s. Plutarchus scribit, Antonium milites mi sisse, quos Ciceronem adducere, vel domum eius incendere iusserit:sed, cum mulP s tim-

253쪽

ase M. T. CICERONI s

ti intercederent;&deprecarentur,pimis

ribus captis quieuisse. Venit postridie in

senatum Cicero, cum Antonius non venisset, locutumque se de rep. minus qui- dem liberὶ, quam sua consuetudo, liberius tamen,quam pericula minaeq; postulabant,ait Philip. s. At epist. 21. lib. I2. Fam. scribi se postridie in summa reliquorum seruitute liberum unum fuisse. Habuit tum in senatu primam orationem Philippicam. in qua primum itionis&reditionis sitae causam exponit: deinde de Antonij iniuria, & Caesaris actis disputat. ad extremum Antonium &Dolabellam cos.alremp. moderath regendam cohortatur.

Tum Antonius ira incensus, inimicitias Ciceroni denuntiauit,atq; adesse in senatu iussit XIII Kal. Octob. ipse interea septemdecim dies de Cicerone in Tiburtino Scipionis declamitauit,&XIII Kal. agmine quadrato in qdem Concordiae veni atque in Ciceronem absentem orationem ex ore impurissimo euomuit, omnibusq; visus fuit suo more vom ere,non dicere. Ciceroni autem cupienti in senatum venire per amicos non licuit, eo quod Antoniusti Cicerono caedis initium quaereret,sactu-xusq; putarem Philip.3.&I.&ep.2.lib. 12.ω Famil.

254쪽

HISTORIA. vi Famil. Antonio M. Tullius respondit scripta nobili &diuina,vt Iuvenalis at Philippica secunda. in qua primum crimina sibi obiecta refutat, & deinde totam Antonii vitam a pueritia exorsus reprehendit. Nec

verum est, quod Interpretes ad unum omnes putarunt, Ciceronem illam orationem

in sonatu praesente Antonio habuisse,sed ita Cicero cam scripsit,quasi in praesentem Antonium XIII Kal. Octobris habitaset.argumento sunt verba illa: Quaero deinceps, num hodiernus dies qui sit, ignores.nescis heri quartum in circo diem lita lorumRomanorum fuisse quartum diem ludorum Ro. in circo suisse XIIII Kal. Octobris, ex Kalendario vetere notum est. Antonius deinde obuiam profectus est legionibus quatuor, quae in Macedoniam . Caesare missae post eius caedem in Italiam reuerterant, ut eas pecunia sibi conciliaret,&ad urbem, vel potius in urbem adduceret: Brundisiumque 3enit VII

Prosecto Antonio, Octavianus primu latia, mox a Casilino veteranos paternos excivit; quorum exemplum secuti alij,breui in formam iusti exercitus coiere, Vel Ieius li.r.Cicero epist 8.li 16. d Atti Cum

autem

255쪽

us . M. T CICERONI s

autem Antonius Brundisii militibus cenatenas drachmas promitteret, fortissimae legiones eius promissis reclamarunt, hcongiarium hoc accipere noluerunti ita- ue centuriones domum ad se venire ius sit, eosque ante pedes sitos, uxorisque sitae iugulari coegit, Cicero Philip. 3. 1. &IJ. &ep. 8 ib. 16. Atti Dio lib. 4s, Appianus. 3. Cicero tum rusticabatur, atque libros de officijs persciebat; ut cognoscitur ep. 8.&sequentibus lib. 16. ad Att. Sunt etiam, qui eo tempore Paradoxa scripta fuisse existimoni, quod secundo paradoxo in Antonium invehi videatur: quamuis in

prooemio de Catone quasi vitio loquatur. Antonius, cum edixisse ut adesset sena tus frequens a. d. VIII Kal. Decemb. eumque diem obire neglexisse in ante diem quartum Kal. distulit; adesse in Capitolio ius

sit.quo cum de legione Martia & Quarta, quae relicto Antonio ad Caesarem Oetavianum transierant, nuntius esset allatus, mente concidit, & paludatus in Galliam citeriorem , quam a populo obtinuerat. cum ea D. Bruti prouincia esset, properauit, Di', Appianus, Velleius, Cicero ipse

Philippica tertia, &sequenti b.Sed Antonium Brutus prouincia jexclusi atq; exe

citu

256쪽

istu obsistens edictum proposuit,quo promittebat,se prouinciam Galliam retenti rum in senatus populique Ro.potestate, Philip. 3. Quare cum Cicero V Idus Decem. Romam venisset, ut scribit epist. 1.

libr.II. Fam.tribunipl. edixerunt, ut sena tus adesset a.d. XIII Kal. Ianuar. Statuerat Cicero ante Kalendas Ianua. in senatum

non venire: sud clim eo die ipso edictum D. Bruti propositum esset, mane in senarum venit. quod ubi est anim duersum, frequentissimi senatores conuenerunt, pist.6. lib. ii. Famil.Retulerunt tribuniphad senatum de praesidio consulum des. Panis & Hirtij,ut senatus Kalendis Ianua iij tuto haberi,sententiaeq; de summa rep. liberὶ dici possent. Tum M. Tullius romtus sententiam censui vidi praesidium d cerneretur,& qus Octauianua Cisaresis set, publica auctoritate confirmarentur α ilites qui ab Antonio ad Caesarem tra sissent praemijs afficeretur temul D.Br tus,ceteriq; prouinci*s suas retinerent, neque cuiquam tradere nisi qui ex .su cessisset. quam sententiam Cicero Philidipi a tertia complexus est.factoque S.C.in: ius sententiam,progressus in concionem,'uid in senatu actum esset, populo ςΣp ta fuit.

257쪽

, . .

suit. quae est Philippica quarta. Huiues s. meminit etiam Dio lib. no Orbis D C cae, Ciceronis LXIII COS. uerunt, C. VIBIVS PANSA.

Alendis Ianuarii cosules statim post s sollemnem religionem senatum in Capitolio de Antonio, qui tum Mutinam circumsedebat,&D. Brutum oppugna bat, habuerunt, ut Appianus lib. 3.strabiti IIbi L. Piso, & alij nonnulli mitiorem sem etentiam de Antonio dixerunt, legatosque ad eum mittendos censuerunt. Cicero cum suis id egit, ut hostis Ant hius iudita caretur. Habuit tum Cicero in senatu quinetam Philippicam. in qua non modo legationem dissiladet verum etiam bello Antonium persequendum esse censet a git etiam de honoribus di cernendis ijs qui remp.aduersus Antonium defendant. Eo die nihil in senatu confectum est: sed, 'continuersia usq; ad nocte ducta .senatum esse dimissum, Appianus scribit. Postridie Antonius hostis, ita ut T llius censuerat, iudicatus fuisset, nisi Saluius tribunuspi

258쪽

D.Brutus laudaretur, quod Galliam Rntonio non concessisset: item, ut Caesar viai cum Hirtio & Panta exercitu illo, quem haberet. bellum administraret, atque statua illi poneretur: ut sententiam loco consulari diceret, consulatumque decim an nis prius, quam leges permitterent, illi petere liceret quantamque pecuniam mi litibus earum legionum, quae Antonium reliquissent, parta victoria pollicitus es set, tanta publich daretur. Haec Appia

nus lib. 3. ubi addit, insequenti die fuisse

decretos legatos ad Antonium cum mandatis, quae Ciceronem scribere senatus vis iuerit. Dio lib. 1.& 46. eadem serena senatum a Kalendis Ianua. per triduum habitum, sententiasque dictas de tandem legationem ad Antonium missam fuisse ait. Itaque pridie Nonas Ianuar. si ctum senatus consultum fuit,ut Ser. Sui picius,L. Piso,&L. Phini Muscum mandatis ad Antonium proticiscerentur. quam rem M. Tullius eodem die in contione exposuit,habita oratione, quam se

ta Philippica . comprehendit. de legatis vide ep. h. lib. II. q. & et q. libr. 12. Famis. Cum legati ad Antonium missi exspecta Vntur,ciusq; 'mici responsa illius consi

gerent,

259쪽

rio M. C. CICERONIS

gerent,b Tullius metuens,ne senatorum

animi ad pacem inclinarent, habuit in se natu Philippicam septimani. in qua pa

ceni tribus cle causis dissuadet: Primum, quia sit turpis;deinde, quia periculosa postremo, quia esse non possit. In legatione Ser. Sulpicius mortem obiit: Piso&Phi lippus Romam reuersi ab Antonio ad se natum intolerabilia postulata retulerunt, ep. q.lib. ia. Famil. Dio lib. 46. Tumultus interim a senatu fuit decretus, cum belli nomen in sententia poni quibusdam non placeret. id quod Cicero Philippica octa ita reprehendit. quam ante Iaus Martias in senatu dixit, grauiter inuehens in Fufium Calenum, qui Antonio studebat Deinde,cum de ornando Ser. Sulpicio in senatu ageretur, Cicero nonam Philippi .cam dixit, suadens, ut Sulpicio statua peddestris aenea in rostris poneretur. quam sua aetate pro stris Augusti exstitisse,Poponius de origine iuris testatur. M. Brutatus anno superiore ex Italia in Graeciamprbsectus, cum Athenas venisset, adoles

centes nobiles Romanos, quorum magna inultitudo illic bonaru artium causa erat,

sibi adiunxit. in his fuit M. Ciceronis si lius: quem Brutus , ut Plutarchus scribit,

260쪽

HISTORIA. a isummis laudibus efferebat, inquiens se iulum lue vigilaret, siue dormire admirari,

quod animus in eo tam generosus, tantumque odium tyrannorum esset. Brutus

inde in Macedoniam transgressus, Ciceronem filium secum duxit, eoq: legato sus multa feliciter gessit,ut Plutarchus in Bruto testatur,& Brutus in epistola ad Ciceronem patrem, que nunc est quartanibri qui ad Brutum exstat, ita scribit, Cicero filius tuus sic mihi se probat industria, pati entia, labore , animi magnitudine, omni deniq; officio, vi prorsiis nunquam dimittere videatur cogitationem, cuius sit fili-

O iis. Vt vel hinc eorum imperitia ne quidi grauius dicam) arguatur, qui verum esse

in non putant, quod Cice ro lib. r. de Offici

Gl is ai filium bello ciuili a Pompeio alae alateri praefectum, magnam laudem &asum ino viro & ab exercitu consecutum fuisse i equitando, iaculando, omniaq; militari la bore tolerando Sedad propositum .venit

M. Brutus in Macedoniam, cum Q o

tensio decedenti C. Antonius Marci fra-

i ter succederet. sed Horte sius exercitum, quem dilectu habito conscripserat. Bruto tradidit. legio etiam, quam L. PisolemtusAntonii ducebat, Ciceroni filio se O tradi-

SEARCH

MENU NAVIGATION