Josephi Morisani S. Metropolitanae reginae Ecclesiae canonici De Protopapis et deutereis graecorum, & catholicis eorum Ecclesiis diatriba

발행: 1768년

분량: 335페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

te mos erat in ceteris Dioecesibus; in quibus Inter Metro-litu imi Exarchae, aut Patriarchae obnoxios ea vigebat o dinis sex , quemadmodum inter Episcopos uni Metropoli su jectos ut is esset Sede prior , qui reliquos ordinatione prae cederet . Quam equidem disciplinam , abjectis etiam fixis instigulis Provinciis Metropolibus, sola demia Carthaginiensi omnium' principe, desultori5 quodam Primatu , constantissime tenuit Ecclesia so Asrieana Quod enim de Meletio Lycopoleos in Aegypto 'Episcopo scribit L Epiphanius s)r Vidis' tur Meletius praeeminere inter H Episcoos Aipti , ut quis cundum habebat locum mst Petrum in Arrhiepiscopatu, nullius momenti est ad hanc praerogativam Lycopolitanis Episcopis in Patriarchata Alexandrino stat6 jure adserendam; quum potuisset ea supra ceteros praelatio tunc Meletio haesisse , antiquitate ordinationis, non privilegio Sedis . cuius nusquam ex stat memoria. In Patriarchatu potius C politano haec praerogativa Episcopo Caesariensi in Cappadocia, aevd sequiori ab Imperatore Iinaco 6 Angelo , qui XII. spirante Saeculo ., imperium obtinuit, non tam vindicata , quam collata videtur. Illi scilicet tres antiqui Exarchae, Heracleensis in Thracia, Caesariensis in Ponto, & Ephesinus in Asia , Byzantina Sede ad Patriarchatuin Graecis artibus evecta , huic quidem obnoxii facti sunt; sed illos inter, nemo in Patriarcha- tu Protothronus audiebat, turbatis donec rebus, involutisque, Caesariensi tandem novam Isaacus Angelus adseruit digni

canae consule Marcam ira differt. de Primat. Lugdun. f. 3. Thomaff. p. p. lib. r. cap. 22. Lupum de African. Rom. Eccl. adpell. cap. 2. Card. Norisium in hist. Pelagian. lib. 2. cap. 8., & dissert. de V. Synod. cap. Io. Celebris in eam em eli epist. S. Leonis I x. ad Petrum, Joh. Epist. Africanos . quae integra est apud Labb. to. II. Concit. edit. Venet. colum. IῖψJ- S. Epiphan. haeres 68. n. I. exedit. Petavit etiamτρω κ α

quod Meletio testasse sa praerogativa

a Sehismati eis Melatianis tribueretur. Vide Baron. ad ann. 726. n. Io. De Pa triarchatu Hierosolynaitano terius est argumentum, quod sumitiar ex epist. Stephani Episcopi Dorensi ς ad Cone. Later. sub Martino I. Nam, ut Lupias observat in dissert. de Ronran. Epitc

POr. consecrar. cap. t m. f. opp. fol.

II. edit. Venet. Primus sanctae lan distib Hierofobmitam Patrianchae Iede constitutus, nuncupatur , quia seni erat Provinciae suffra a neus. 6ὶ Vide Novell. Isaaci ea de re in iure Graec-Rom. Leunctav. tiam. I. lib. 2.

62쪽

II. Collatum . & id nomen aut ephalis Areluepiseopis quod. in Provinetis, in quibus eo honore donati erant, primum post verum Metropolitanum i locum, obtinerent. Nimirum Jd ultimis temporibus introductum 4b Graecis est , At plures ad Archiepiscoporum gradum Episcopos eveherent , quibus i tamen Episcopi nulli subjicerentur; ut lide pacto vel Episcoporum ambitioni, vel splendori Civitatium, sine gravi Metropoleon praeiudicio consuleretur. Postremos hoste A chiepi opos dumtaxat, non Metropoli iasii pellasse auctor est ialsamon, testanturque editae ab Graecis Sedium P triarchae Cpolitano subditarum s8 dia typoses , in quibus M tropolitani ab Archiepiscopis subjectos Episcopos non haben,

tibus secernuntur: nomenque illud, quod primarum olim Smdium is Episcopis, tamquam reliquatum principibus tribu batur, hisce tandem autocephalis contributum est. Inde factum ut Protothroni etiam dicerentur honorarii isti Archim

piscopi, quod primum. inter Provinciae Episcopos locum iii

Balsamon in meditatis lib. 7. Ian. scheltratius in ap te. tom. a.

Cit. Iur. Graec. Rom. pag. 4 r. Conser antiquit. inlustrat. Et dissere . de can. Allatituri de eonsens pag. Tho. Antiochen. cap. Ιχ. art. I. sol. ΔΙ 8. edita massi P. 1. lib. I. cap. 42. num. I 2. Dupi- tuerp. I68I. Assematu de rebus Nea-

nium de antiq. Ecel. distipi. diis. i. β. polit. & Sicul. tom. 3. cap. 9, de quibus R. tol. 7. Auctor histor eivit. Reo infra sermo redibit. Vide etiam Ni- Neapol.lib. 6.' a. Non me tamen 1 tum D opatrium in omment. deret, ut in reliquis . ita & in hac re quinque Tbronis Patriareh. ad Rom- Graecos fuisse inconstantes. Quam rium Regem. editum a Stephano Lenim in eonfiat densis saepe Metm-- Moyne in Syllage variorum &e. Dig- litani , & Archiepiscopi nominibus, dum Batav. rum. I. Bl. 2II., vel sequiores Graeci , & ipse etiam Bal- ejus fragmenta apud Allatium de pedisamon abusi illis vocibus sint , ostem petua consens lib. I. cap. ' sol. 4I .dit Cl. Agemannus de reb. Neapoliti edit. Colon. I L, aut latinam vers ac Sicul. tom. q. cap. Io. in fine. nem tantum a Scheltrat. in laud. ad 8) Vide Graeeor. Impp. Diatyp Pend. Not. I9.aditam ses, & Ectheses Patriarchatus Cpol, . 9 De prima origine nominisΑ eam, sive quas edidit Leu lav. tom. chiepiscopi , quibusque collatum se I. Iur. Graee. Rom. lib. 2. El. M. & rit, confer invicem Thomassi tom. I. seqq.& lib. I. sel. - . , sive quas vu, discipl. lib. r. cap. 3. Dupin. d. antiq.ravit Miraeus in Not.Episto t. Uria disciplina differt. I. g. . ibi. I. Marea lib. R. eap. I. . aut Carol. a L Paullo lib. l. concord. cap. q. n. 3. & dissert. in Parergo aa Geograph. saer. Amst Primatib. nu. is. & s. Blanchum de lodami i7 . , sive suas ad Codini exterstri Ecclac politia lib. a. eap. 1. calcem attexuere Iunius, Greteterus , I. Goar , Medonius in edit. Parisiiens, clo Huam rei primam exemplumbus supra laudatis, sive postremo quas datum in Episcopo Nicaeno, deinde extulerunt Beveregius aacan.36. Hi, in Berytens, & in Chalcedonensi ,

63쪽

fixὁ jure post Metropolitanum tenerent, huemadmodum Νω

tothroni illi Dioecesseon post Patriarcham. Horum autem avter6.sensu haec Vox apud Graecos occurrit ; nam de ' iure quodam Primatus post Metropolitanos , quod sibi nonnullae etiam occidentales Ecclesiae adquisierunt II), in quo Prinlothronis Graecorum similes fuisse videntur, sermonem helchabere, omnino extra nostrum invitutum est. III. Inter secundi ordinis Sacerdotes occurrunt Pmtopres. byteri, quorum' munus, & nomen apud Graecos antiquissi.

mum. Non modo enim in Conc. Chalcedonensi si a) obviam id nomen est, sed prius etiam in Conciliabulo ad uercum adversus Chri stomum anno o 3. coacto, Arsacius , qui ei suffectus est, Protopresbyter adpellatur. Leges & protopres- byteros apud Socratem, & in Conc. Generalibus septimo , &oAavo, .& alibi passim . Sane quamvis alterum illud nomen . Archipresbyteri ex graecis quoque vocibus compactum sit, eo ltamen numquam Graeci ipsi usi sunt, sed omnino Latini

Et . mirum quidem, eos, qui Archiepiscopi 13) , & Archidiaconi nomina invenere , non usurpasse Archipresbyteri : quum

ouamviς' Archiepiscopi nomine haud

Monarent . quoa eo tempore nondum

in Metropolitas, transierat, sed M etropolitarum dumtaxat l, mr iis e l-la us. Vide ahi. Cone. Chalced. aEt.7. Di Eti tandem & Archiepiscopi, ἁ- ανέ p Mi autoc phati , id est nulli sub tecti, quamvis quod ipsum 're fest eaput, sonet τ quod alterum nomen collatum, etiam olim insigni ribus Episcopis, qui nulli Patriarehaes debantur in quo genere celebris rat autocephal ia Episcopi Constantiensis in Cypro . . Sed plura addere nen est hujus loci. De titulo Protothroni Μ tremittanis hisce honorariis adtributo, quod primum post verem Metropolutanum locum inter Comprovinciales Episcopos haberent, Vide Li p. ad can.

pendiδ servavit Photius Cod. 3'. Bi- iblioth. Vide et edita a Labbaeo. So- icrat. lib. 6. cap. q. ubi de Petro agit Protopresbytero Alexandrino . Acta Conc. Nicaen. 2. aes. q. ubi Elias legitur Protoprestyter Ecclesiae Dei parae in Blanchemist et Petrus Archipresbyter Eeelesiae SS. App. Petri , et Paulli Romae Legatus Apostolie.etiam hoe nomine, graec5 more , donatur. Similiter et in Synodo VIII. ac . Met alibi . l

Γ 'Auditum primum id nomen apud S. Athanasium Episcopo Alexa

drino ad tributiam apstlog. 2. , deinde apud S. Epiphanium in sanario haeres. 68. n. l. ex edit. Petavit. linto fas sculo , praesertim in Cone. Ephesino , Episcopis primarii l Selium communiter tribuebatur. Vide D pin. diff. r. fol. 3. sed hiate adde Blanchum de exterior. polit. Eccles. tom. lib. . cap. r. s. sol. 84. De Archidiaconis mox dicam.

64쪽

Iae converso Ameanae Ecclesiae in repudianda Arctiepiscopi

voce constant i ssimae, hanc tamen adoptaverint , quod fortas .se ordinis mediocritas, ut Thomas sinus putavit i ) , suspicionem fastus expungeret . Hinc Liberatus Diaconus Carthaginiensis siue), quamvis gestas in Ecclesia Graeca res narret, voce tamen in Africanis Ecclesiis usitata utitur , quum scribit, exauctorato in Chalcedonensi Concilio Dioscoro, suffectum ei, fuisse Proterium in Ecclesia Alexandrina Archipresbyterum, quem Protopresbyterum potius Scriptor Graecus vocasset. Profesto modestior haec vox est, quod, aut consessus ordinem, aut aetatis indicare commode possit ; contra ac illa quae graece Principem potius inter Presbyteros sonare videretur . Inde scilicet voci Archiepiscopi , quum primum audita est , invidia conflata: inde Africani Patres in Conc. Carthaginien- si anno 397. celebrato , inducti sunt: ut statuerent iM Pri mae Sedis Episcopum , non Principem Sacerdotum , aut Sum. muin Sacerdotum adpellari , sed tantum Primae Seris Disi pum. Verum nihil timendum esse jure putarunt ceteri qui latino utebantur sermone , apud quos Primus , & Princeps bdem sonabant, & principem locum tenere dicebatur, qui primum . Et reapse, vetustis illis temporibus , non alium suisse Protopresbyterum, quam qui Presbyteros ceteros Ordinatione anteirer, satis ex epistola S. Leonis si ad Dorum Episcopum Beneventanum colligitur ; etsi non adeo in ea disciplina servantia religiosiores fuisse Graecos erui possit ex Or

tione si 8) XX. S. Gregorii Nazianeten i , & ex facto Dioscori, qui quum ad Ephesii num Concilium proficisceretur, Pro-

i Thomais. p. p. disti pl. lib. 2. tom. a. musei f. I. sol. I s. p. R. n. I i 83 Narrat ibi S. Grea. se quum is) Liberat. in B eviar. Histor. ad Basilium venisset paullo ante ad

Nellor. et Eutichet. cap. ra. Episcopatum eveξhum , oblatum ab i6 Conc. Carthag. III. vulgo II. eo Cathedrae honorem , insignioreuis can. 26. secund. vulgat. edit. , relat. im que honoris locum inter . Presbyteroster canones Africanos can. 30. in eoi- rectilasse. Tob eῶν lect Iulielli, et a Gratian. dili. .eap. σιν. Dati ergo ex merito poterat, an 3. vide de hoc ean.Baron. ad ann.ῖ97. liquitate ordinationis minime mctan. 48. et seq. ta , unia alias non fecisset Basilius . 37) S. Leo epist. s . et 8. Id pro iiD Sed Dioscori factum , quod Liberat. eoneusso habet in Ecclesia Romana Ma- n; at laud. adnom S. rem uiagis con-bili. in comment.praeviis ad or LRom. firmat.

65쪽

terium secerat in Ecclesia Alexandrina Archipresbyterum . Contra ac in Archidiaconis, quos vel de se eligebant Diaco. ni, quos industriss noverant , ut loquitur S. Hieronymus sis), vel etiam Episcopi adsumebant, ut Sixtus Romae χοὶ Laurentium, Chrysostomus ar Cpoli Serapionem. Quum enim, ut scite Thomassimus sar) observat, nomen ipsum Presbyteris id adserat, ut Seniores Ecclesiae habeantur, aequum erat, ut aetatis privilegio fierent Archipresbyteri. E diverso, quum Diaconatus graece ministerium sonet, ad primatum in eo ordine strenuitas, sedulitasque aditum pandere debebat. IV At post octavum Concilium non Protopresbyteri amplius, sed potius Protopapae mentio est in Graecorum Ecclesiis . Quando nimirum Παπυ Papae , seu Papades , aut P pates dici apud eos Presbyteri frequentius occoepere; tunc ad veteris compositi nominis analogiam , audiri etiam pro Protopresbyteris Protopapae coeperunt. Porro apud Scyllizem , Balsamonem , Zonaram, Ioelem , Leonem Grammaticum , Glicam, Codinum , de Phranetem , qui omnes a decimo ad XU. saeculum floruere haud, rara eorum mentio. Verum ante fra) Scyli tetem horum omnium antiquiorem, apud quem Stylianus Protopapas anno circiter ps3. legitur, vetultius hactenus non vidi hujus vocis monumentum , sed Protopresbyteri dumtaxat nomen usurpatum. De invecto autem hoc nomine, deque eo quod Thomassinus ait 24 , neque antiquiores Graecorum Protopresbyteros , neque sequioris aevi Protopapas, cum Latinorum Archipresbyteris , quorum amplio- rem fuisse putat dignitatem , satis convenisse , diffusior erit

integro sequenti capite, & alibi insta ex proposito disserendi

locus.

V. teri voeantur. Ei qui aliquos indicabit gratias habebo maximas. Verum canisoa. Arabie Nicaenum , de quo dieam infra , nihil moror . Scriptores heia Iaudati omnes post laeeulum.X. floru re , ut sparsim notavimus is Glucas ter lius floruit saeculo XU. ex Aliatio , mitius quam XII. ut multi putant . vide oudin in eo tom. sol. 2322. io Thomassi lib. sit. Lap. I. n. II.

io s. Hieronymus epist. 83. ad

Evagrium sive Evangelum. m) S. Ambros. I. ostic. I. 11 Soetomen. lib. 8. cap. 9. aiὶ Thomass . cit. cap. 3. , & cap. II. et Quamvis revera Protopapae etiam ante ea tem ra fuerint ; apud antiquiores tamen Scriptores, quos vidi, non Protopapae, sed Protopresby-

66쪽

V. Nune de Pistodiaconis dicendum , qui postremi sunt

in ordine Hierarchico. ΗM nomine Protomartyrem Stephanum iure donavit Damascenus as , quod primus inter Diaconos fuerit , ut etiam Primicerium Diaconorum in sua de illius corporis inventione epistola vocavit Lucianus. Attamen Graeci in ossicio primi Diaconi designando , non Protodiaconi , sed Archi liaconi voce , contra ac in ossicio primi Praesbyteri, constanti quadam ratione passim usi sunt. Quamvis nihilominus heic augustius nomen adamaverint , numquam tamen Archidiaconi apud illos , etsi olim honorariores sa 6 essent , ad eum dignitatis apicem , quo in occidentalibus , aut Asricanis sa Ecclesiis, pervenerunt. Etenim, ut Thomassinus 18) animadvertit , Archidiaconus in Ecclesia Cpolitana inter sollemnia sacra suam dumtaxat etiam supra Cha tophylacem ipsam, & reliquos Exo incoelos explicabat praecellentiam , quoniam tota deinde in Chartophylace iurisdictio erat. Hinc Anonymus Monchallianus fas) illum non inter Magnae Ecclesiae archonticia , sed inter ossicia tantum p. nit , quod iurisdictione vacaret . - Addit tamen ei

πων Διακοαν fecundum Diaconorum , haud aliter ac post Pro topapas Deuteret. erant inter Presbyteros. Anonymo mirifice

coheret Johannes 3o) Citri in Macedonia Episcopus , qui aetate sua , XII. spirante saeculd , munus evasisse inane , ac iurisdictionis vacuum fassus est haud aliter ac hodie in Ecclesiis occidentalibus esse cernimus ) , eoque propterea illum

donandum esse censet, qui inter Diaconos ceteris antiquitate praestaret. Porro & illud certum videtur, numquam id mu-

eant. Mia , Archidiae oram Min

ritas. Concilia quoci Ephesin Chabced. illorum cum honore meminerunt. Σ') Vide Thomass. p.p. lib. a. misI . Morinum exercit. de Archipresbyteri Archidiaconi &e. in calce N. da saer. Ordinat. Chardonium in Hiitori

Σοὶ In fine Catalogi osse. M. E. 3o Joh. Citr. ivr. Orient.lib. I. MD. 3 . in responc ad Cabasilian.

67쪽

DE PROTOPAPIS

Mneris apud Graecos adsecutos fuisse Presbyteros , quoniam, ut idem obtervat Anonymus 3r obire officia ministrantium,

quales fun3 Lector, HNodiaco avr , Hierodiaconus , cr Diaconorum Deutereus , nemini eorum licebar , qui tria stragia, boees ordines, ut aiunt, maiores ad facerdotiu n fusceperint. Quiρ-pe indecens , o iudecorum esset Saeerdotem ferυire Patriarchae, quum Sacerdoribus praecipiar Canon , ut incruentam scrificent hostiam , arque ab omni ero a Patriarcham se ili ministerio ab pineant . Ugnitates re ostia fanctae Ecclesiae ad Patriarchae praestandum misisterium , o tu eorum , quae in vita solent a cidere iudicium , eonstitura Dur . Brevi tamen post aetatem

Citrii desiit in Eccletia Cpolitana , 3c passim etiam in ceteris Graecorum Ecclesiis Archidiaconi sive dignitas , sive o fictum , cujus proinde neutiquam postea Codinus meminit in libello suo. Caussam rimatur 3χ) Thomassinus, quod Archidiaconi minera ibi Chartophylax impleret omnia , cun ctaque sibi iura, iurisdictiones, honoresque vindicaret, quamvis e numero etiam esset Diaconorum . Quamobrem in subscriptionibus s33) deinde Conc. Florentini, quo cum Patria cha Josepho multa convenerat Ecclesiae Cpolitanae ministrorum turia, eundem & Chartoplaylacem , & Archidiaconum legimus . At mansit semper Palatii Clero suus Archidiaco

nus , de quo sua aetate Codinus 3 ): olim, inquit, Ecel

32 Laud. l . cap. 2 . n. 3. ctio visa sit , & valde minuens pro- 3ῖ O-Xααm λαξ , και Αρ- priam P illic vero , quod alii e coetu. Diaconorum excreverint, am loridius BDgni s Chartophilax , Aechidiaeο- ossiciis nobili isti, ut ea p. s. ostendat nonus Michael Balsam in sil seripsi. - Sie Eadem ex caussa undecimo spirante in actis V id Labb. vel Harduin. saeculo non amplius audiri Archidistin 343 Codin. cap. in n. 78. ubi sta- conum in Ecclesia Romana oeranium tina subdit : caussa m ae itur. Latebat Prineiqe , quod ibi Cardinalium Se- ergo & Codini aevo. Meminit paulin natus & dignitate augeri coeperit, cie- lo an e ,& paullo post, Deuteret Dia- auctoritate , nonnulli haud temere si, eonorum , qui rc manserat in Ecclesia spicantur. Archidiaconorum Romano-Cprilitana , quamvis non esset ampliuq rum ultimum Hildebrandum , Ultea Archidiaconus, quique imperatori in S. Greeir. VII. putavit Panvinius in eius coronatione adolebat incensum , libell. de Episcopalib. . titulis. &Diade qui, infra ca P. O. Diversa autem ex coniis. Sed Joh ab iplb Greg. UILineauna in Ecclesiis Graecis . ac in la- Archidiaconum ordinatum , qui dein-tinis delii me videntur Archidiaeoni . de ad Clement. Antipapae partes de- Iieic quidem, quod vegrandis, & ex- secit, potiremum fuisse contendit Ciac

68쪽

sis Dum quidem habebat Hrebidiaconum ἰ πunc vero nequaquam, sed haber illum Clerus Imperatoris. Hunc eligere Imperat res consuesse ex Exocatacoelis Ecclesiae Cpolitanae, adeoque

casula, ut illos, uti solitum idem prosequitur, de quo more , eiusque caussa, deque Exocata elis hujusmodi , ac d plici illo Clero, utramque infra oratio nostra faciet paginam. VI. Superest nonii ulla de Prothapostolariis. , seu ut aliis vocare lubet , Protepistolariis , addere , quo nomine primos Subdiaconos in Ecclesia Cpolitana fuisse. donatos verisimilior

opinio est. Utrumque sane congruit nomen. Nam Graeci

librum epistolarum 35), quas etiam vocant, in quo non ex illis modo S. Paulli, sed aliorum etiam Apostolorum,& ex actis, atque Apocalypsi, plures collectas habent, Ao- λον a potiori parte nuncuparunt ; quamvis ea quidem de caussa , quod praeter Apoliosorum epistolas, alia quoque complecteretur, IIραξιατὀ λον alii dixerint . Non infimi tamen subsellii Eruditi 36ὶ Meursium, atque Sulcerum secuti, Pro- toapostolarium , Priecipem fuisse putarunt eorum qui populo Apostolorum scripta exponebant. Sed vereor ne parum sinlide. Etenim , licet apud Codinum Protoapollolarium legisse

non meminerim ; nihilominus diserta apud 3 ὶ illum , &Doctoris Evangelii, & Doctoris Apostoli , & Doctoris denique Psalterii mentio est , quorum Evangelii , Apostoli , ScPsalmorum interpretatio erat. Alius igitur ab interprete R-postoli Protoapostolarius videtur , quem ex observatis Archi. subdiacono Ecclesiae Romanae 3 g), aliorumque Occidenta, lium

eonius. At, ut ThomasL paullo ante bar. Suiceri in thesaur. Eeel. & Ma laud. monet , illi non facile assentie- rini P P. ad Cangium in Glossi med. ris, si expendas quae Willelmus Main latin. hoc v. lemburiensis narrat, s. stilicet Ansel- Π) Codin. pentade quinta officio- , mum iuxta Archidiaconum Romanum rum M. E.

in C. Barensi sub Urbano II. sedere 38 Vide inerium in Hierolex. jussum: hoe v. Archi subdiaeoni Ecclesiae R

Vide Allat. de libr. Graecor. manae meminit Ordo Rom. 2. apud sol. 46., 8c seqq. edit. Paris. t 4 ., & Mabillon. fol. i. & alibi. Item in a- .Lambecium Biblioth. Caesar. lib.3.pap. Iiis . Ecclesiis Arelli subdiaconos exti-a87. Vindobonae 16 o. & seqq. , ubi tisse constat ex Cone. Antistiodorensi de Amisolo, & Prax apostolo Graecω anno I9o. celebrato can. 6. , quamUisrum libris, & quae in illis continen- in aliquibus CC ibi legatur subarchitur plura . diaconus . Iacobus Archi subdiaconus am Meursius in texie. graec. bar- Capuanus tubisibit cuidam chartae apud

69쪽

sum similem potius dixeris. Perdurabat autem haec Dignitas in Ecclesia Cpolitana adhuc saeculo XVII. , quum in postrema Graecorum sap) Synodo adversus Calvinianos , quorum heresim Cyrillus Patriarcha disseminaverat, anno I 641. coacta, inter illius Ecclesiae Dignitates penultimo loc6 Pr toapostolarius, vel, ut ibi, Protos Violarius subscriptus legatur. VII. Sed non omittendi Lectorum Protochirii, ut omnes quos Graeci habent ordines , in Primorum censu complecta. mur. Sane Protoanagnostas inter Graecos nullibi legisse me. mini ; at vero αργια ρογαμ- id est Architectorum mentio est in Synodo Antiochena o) sub Domno , cujus acta lecta, ac relata in Conc. Chalcedonensi sunt. Ibi semel, & iterum Isaac οχιαμ μος legitur , tametsi in textu latino alicubi Archidiaconus irrepserit. Inserti inde potest, in Orientalium Ecclesiarum nonnullis , quaedam etiam Lectorum Collegia prustitisse, quibus ad . explenda adamussim Lectorum munia , quae plurima apud Graecos r) erant , unus praeficeretur . Hinc mutato nomine emersit fortasse in Ecclesia Cpolitana Lectorum Primicerius, cuius Codinus et in meminit. Non desunt enim & inter Graecos 43) qui demto Exorcistatu, reliquorum Minorum ordinum quos distinctos nos habemus,omia omnia in uno Lectoratu ab Graeca Ecclesia fuisse comprehensa arbitrantur; quorum tamen opinionem vir ille Summus s44ὶ Benedictus XIV. omnino convellit, qui illa in Hypocodiaconatu potius comprehendisse demonstrat. In Ecclesia autem latina sin Archiacoluthi potius occurrunt j quod no--ud Mi haεlem Monachnm in Sanctuario Capuano sol. . Molanus lib. 2. de Canonic. cap. 32. prirnom Subdia Conorum , quem Archisubdiaconum meat Synod. Antisiodorens. , Chorer stomim etiam in Ecclesia Ultraie-ensi S. Nari iiii vocari observat. . sqq) Apud Labb. tom. l. I 22. edit. Paris. N Vide Cone. Chalcedon. a l. I . , ubi haec acta reseruntur . p 4i Describit Lectorum munera apud Craeeos Simeon Thessalonicens. Iib. a. de Sacr. Ordinat. Vide edition. men Motini in e simili opere de Sae.O

dinat. , et quae in eum adnotat , a notatbon. τε.

ce etiam Uneatur

i 3 Christophorus Campanus Ca-

nonarcha Chiuq in ea sententia est apud Papadopulum resp. 3. par. q. 44) nullar. sui conii. I. tMm. I.

oee. Item Micliset Monachus in Sanctuario Capuano pag. 376. Archiacin

70쪽

CAPUT IV. 4

dralium Ecclesiarum Capitulis, etiam Acoluthi essent, utque singulorum aliorum ordinum capita, Archipresbyteri, Archi. diaconi, atque Archi subdiaconi erant; ita porro & Aeoluthis Archiacoluthi principabantur. At vero satis praelusimus in parergis.

De Papae mes ex qua eompositum P-papae nomen . Unde ortum traxerit, ubi primum audisa P Gibus collati- Papae vocabulum, re quι tandem Romano Episeoposuerit reservatum . meari es uomine etiam Pr sbyteros apud Graecos , sed pronuneiarimis, . arque inflexione diversa. Inde conseruissum Protopapae vitabulum , quod Protopapas, non Protopapa V De veriloqAio.

I. N TUnc in messem nostram invadimus. Quid enim mus 1 l sae fuerit cur sequiores Graeci non amplius Protinpresbyterum, sed Protopapam, primum inter Presbyteros digniorem dixerint , scitu dignum est , quod pauci noscunt.

Sane Protopapae vocem ex graeca, hebraeaque conflatam com

flatam concludere quis posset , si verum esset Papae nomen suum ab hebraea lingua trahere veriloquium, quemadmodum visum si) est Thomassino. Sed altiori hac origine haud mgere videmur. Sonat quippe haec vox apud Graecos quem Πάππαν, dulcius autem & Π dixere , blanda ad

pellatione a liberis infantibus usurpata, ut sa) viri docti coniiciunt,

Iuthi Ecelesiae Romane insterit etiam mentionem Benno Cardinalis in vita S. Greg. VII. Hanoviae a Goldasto edita I 6 I. Cangius In Most . med. latinit. hoc i) Thomassi p. p. lib. 2. cap. III. 17. et alibi. io Ut eeteros omittam , vide ininter rei Eeelesasticae Seriptores Pear- sonium in Vindiciis Ignatianis par. r. cap. I . pag. '44. tom. 2. Apollolicorum P λCotelerii Amstelaedami I Pasi vin senior. ad ann. 63. d. et 1 im, in S. Petro n. 7. et 8.

SEARCH

MENU NAVIGATION