장음표시 사용
331쪽
mine nata a quolibet occupari potest, quamdiu ius ocicupandi nemini proprium fuerit. uod erat ierum.
Nihil resert in casu propositionis praesentis, utrum alveus sierit occupatus, nec ne. Neque enim in praesenti casu rusula est pars alvei. quemadmodum hi casu propositionis praecedentis etsi in parte alvei risscatur. Dum enim rabluendo primum , deinde alluendo nascitur insula, uti,cus, qui fuerat pars alvei ejus pars amplius esse nonpo sit, ea pars alvei interiisse censetur, consequenter in ea
dominium habueris, hoc ipsum interit s. 3sao. S. Tethf in marinata nullius es aes occupantu, quos misi nisi occupandi remisi propriumseris. Si enim insula in marina. Huisa stitur, seu oritur, existere incipit, cum antea non esset si . G. 3 i. Om-- , nec quisquam dicere potest, eam ex m. teria mari natura esse factam, quod per se patet. Quamobrem cum natura res nemini faciat proprias, sed natura potius res omnes nullius uratis q. quin insula in marinata nullius sit dubitandum non est med erat Oum. Eodem igitur modo, quo idem de insula modo sis eundo in flumine nata demonstravimus iri 68. pono ostenditur, insulas in mari natas fieri occupantis quam
diu us occupandi nemini proprium factum a d v
Hine JCti Romani, qui sus occupandi omnibus vola,cunt esse commune, nec cuiquam proprium fieri posse agnoverunt, insulam in mari natam ocrepantis esse sta. ruerunt tanquam rem nullius i. g.xdeac .rer domDisitired by Coosl
332쪽
la idem aequirenaei origini su
s Tr. Si flamen tam violentum decurrat, ut alveum mutaris ab C areae, di si faciat insulam, lac tua est quodsi ex communi fecerit,sit insista, oro rata ejus, qua Miuscujusque fuit sommunis erit. quam uaenim si tamen tam violentum decurrens, ut alveum mi me violem tam ab agro tuo faciat inuriam, eam ex materia tua se tum ab agrorasse creditur. Mualmobrem cum eo in loco jam flumen ino Deit. decurrat, in quo erat ager tuus, Winsiala facta , ubi amtea decurrebat, ex materia agri tui acta fuit, flumen agrum tuum in alium locum transtulisse censetur eo, quo ante erat, loco occupaT Quoniam igitur haec locorum permutatio nulla ratio est, cur dominium amisisse vide risaei 36. tu , quin dominium in re in alium locum translata adhuc retineas invit non auferendum s. aes 8. , dubio caret. Insula igitur, quam ab agro tuo fecit flumen adeo rapidum decurrens .alveum mutans tua est.
Non absimili modo patet, sidam communem pro rata ejus, quod uniuscujusque fuit, esse debere, si eam
ex communi secit flumen. era alterum. Cassis hic non fingitur, se , exemplo Padi, qui Italiae fluvius est, defenditur. Et lagenus Urbi, de limitibus
agrorum tinde controversis autor est, eam, quae nobis placet, sententiam arrisisse Cosso sine nos cum circa Padum
Nisi Eis alaeus a flumine ad aliam partem sente inuni CHumam inersum derelictus ejus manet, a quo ante uera occupatus inst alveus isse opposto nullius est, a qualibet occupandui, qui voluerit, quam derelictis, d a m occupaadi nemini Frapriamfactam es Per se patet , si fi
333쪽
flumen ad aliam partem fluens alveum naturalem inunia versum derelinquit, cum adhuc totus extet, ejus esse drabere, cujus erat antea qu*ndo flumen per eum decuta batres aris . . Quamobrem si alveus fuerat occupatus, adeoque in alicujus dominio S. i s 3 ejus manet, a quo .antea fuerat occupatus: Quodli vero a nemine fuerato . cupatus, consequenter adhuc nullius s. et . , nullius etiam erit, ubi derelinquitur. Unde cum occupatio modus acquirendi originarius sit, iri do, quo acquiruntur res nullius (s. et , a quolibet occupari poterit, qui volueritis iis , quamdiu an occupandi nemini adhuc proprium factum est s. at d.
Non abeunt haec a mente Gratu lib. I. c. s. s. p.reoli statum naturalem, cum quo nobi jam negotium est non confundas cum civili, ad quem totum animum convertit oliuae, quemadmodum jam ante monuimus, nec sine ratione iterato inculcamus. Quod vero Ictis Romanis placuit Inst. s. a 3 deber diu es, T. . de acqu. rer domi l civile est repe eram pro jure naturali venditatur Poeteramus propositionem Praesentem etiam reducere ad m, dum secundum, quo insula sirin flumine s. 368. .
S. IT . Alisti,' Quemadmodum tractenus per Ataeum uminis intelia mihi, sit leximus fossam, per quam flumen decurrit, itasti vocampis 'id i tur alvei extremitates ut adeo alveus non concipiatur si-uem Littas ne ripis, atque adeo hae ejus sunt partos hi mari Uiura
dicuntur. Idiomate Germanico Ripa de Littus communi termino dicuntur has used ita tamen ut in pri'ri casu cum addito ducamus da ustrae diuste in posteriori das useri Vcti
334쪽
De dominio odo idem acquirendi oriem sis
etes, ober heroee, nisi jam ex contextu appareat, de quo sermo sit.
s. 3T . Quoniam ripae alvei partes sunt s. arx erat ut ratus tuaenam eas est, ejus etiam ripasin . Sed quia ripae simul suntle stat minmini, seu extremitates fundorum seu agrorum fluvio am centium, dicas adversus vim fluminis mimiri haud raro i terest domino redi se agri. ripa qua termini fundi seu agri sani ejus, ubi est fundus, seu ager fluvio adjacens quaecra alvei ejus, cujus alaeus est. Unde porro sequitur, ripas et sta qua germinos fundarum es agrorum in diversorum, mihi esse posse, etsi qua extremitares alvei in unius iaminio LNihil absistat habet, quod in una eademque Te, quae dive di is hominum usibus una servit, respectu usus unius tibi competat in eadem dominium, respeetia vero alterius assteri comsequenter cum dominium etiam involvat proprietatem Leta6. , adeoque jus disponendi de ipsa substantia rei s. 333. ., quatenus hoc usus exigit, cujus respectu dominium alicui competit Aqua summis qua aqea in communionerositiva est, immo in primaeva relicta f. ad 8o, quattanus tamen per alveum fluit, adeoque flumen constituit, in dominio populi vel Principis, qui populi jus habet, quemadmodum suo pco ostendetur, id quod nemo non largi tur. Una igitur eademque res diverso respectu dive j iis est.
S. IIS. Quia dominium riparum qua terminorum tundi 8ccirca usum dominium eam leni qua partium duo diversia jura sunt s. hujusjurisset . , quorum unum qui habet eodem excludit alterum primanae s. laod nemo autem quicquam facere debet, quod est
contrarius alterimis Leto.part. I. r. nat. , si dominium riparum qua partium alvei es ominiam earundem qua terminarum
335쪽
agri Aversarum fuerit, quiesset earum , esea uti deber, ne, id
sat contra jus alterisI. Non existimancrum est, quae de diverso domini ripa.sum hic traduntur steriles esse subtilitates. Etenim ex hoe fonte fluit resolutio mustarum quaestionum Jure narurali, quae adeo intricatae habentur, ut in is resolvendis inter se concinctae non potuerint viri Iuris petitissimc
saevus S umenta eum novium, per quem sene caepit, ueramvis adspe Arelinquit cataeus reae ad speciem priclinam , quam sci et aaciem prim-ie aluerat. Si enim flumen alveum nisum, per quemaan fluere coepit, iterum derelinquit, cum is non amplius aqua tegatur, fundus exit, qui psat vel arvi usum prebet, aut in quo aedes extrui possunt Enimvero antequasi aquae tegeretur hilumen per eum flueret, fundus uidevierat, qui prati ver arvi usum habebat,in in quo, si coinmodum videretur, aedes extrui poterant. Derelictus cur redit ad eam speciem, cuius antea fuerat.
Fiei modo contingit, ut fluvius alveum novum, queri sibi secit, iterum derelinquat Etenim vel in pristinum . veum reverti, vel novum denuo uno veluti impetu sibi, ait, vel demque paulatim a ripa recedit, ut aut alveus codiaestatur, aut ultra ripam oppositam extendaturi
ri in uni erit: in eo vero adluc dominam retimi, quatenus a mineu,
336쪽
et udasdem termisi adluc Drae sunt. Si enim mi us ab eo in universum derelicto ad aliam partem fluenssibi fecerit abveum ex agro tuo ager tuus omnem amittit usum suem antea habebat, o quamdiu aqua tegiuar, nonnisi alvei ullam habet, nimirum ut aquam contineato per se decurreret elat. Impos e adeo est, ut ullum agri tui usum facias, quamdiu aqua tegitur, consequenter ut eum detineastaim quam tuum. Quoniam igitur rem suam non possidet, qui eam non ira detinet, ut tanquam sua uti possitis iso.); si fluvius derelicto in univcrsum alveo alium sibi ex agro tuo facia possessionem ejus amittis uod erat Primam. Enimvero taurus sine alveo concipi nequit, ut adeo is nonnisi cum aqua per cum continuo fluentes ciatae Quamobrem, cinus flumen est ejus etiam alveus novus qua alveus esse debet, consequenter si adhuc a n mine fuerit occupatus, cum natura res omnes nullius sint d. r.), nullius erit madiar secundiam si fluvius alveum novum, per quem Juere ccepit, it tum derelinquit, ad speciem pristinam redit, quam ante habuerat isto. , ut adeo uini tuo denuo inservire possit, quemadmodum ante inserviebat, quam a flumineo cuparetur. Quamobrem etsi possessionem amittas, nubtis cum tamen nemo invitus desinat esse dominus rei suae G. sal , ac solo animo sine possessione retineatur dominium a s r. 88 , nulla sane ratio cur dominium retinere nequeas in alveo novo, quatenus ad pristinam speciem reverti potest, quam antea habuerat Quamo rem tuus erit, ubi flumen eum iterum derelinquit s. ia . N. I. Iur nat. s. et o Ontu erat tertiam.
337쪽
Denique si ripae sint pars agri tui aut ejus extremit res, cum antea essent tuae quae agri tui partes nulla estia tio, cur non adhuc qua partes agri tui tuae manere debe- antas 338. , etsi qua partes alvei ejus sint, cujus alveus arvi, erat quartum
Ager, cujus possessionem amisisti, nec recuperare potes, quamdiu flumen per novum alveum fluit, duplici omnino modo considerari potest in hypothes propositionis pra sentis, nimirum tanquam res, quae aliam speciem assumsit, hoc est, tanquam alveus xtanquam res, quae adprMstinam speciem redire valet, ut nempe alveus ecte desinatre agrorum in numero ego incipiat Quamobrem non repugnaris uri, quatenus spectitur tanquam res, qua ad pristinam peciem redire valet, sit in dominio tuo, ux alveus vero in dominio alterius quemadmodum pauisant de ripis ostendimus, eos duplici respecta duorum , miniorum diverserum esse canaces ,. ἐγ - - Sine d minii exercitio possessio non lubstitit. Ubi in eo statu est, ut hoc tibi denegetur, possessionem utique amisistia gerigitum ex quo flumen sibi alveum fecit, non dici potest a te possideri, quamdiu alveus maned, ne ullus qua adiussis ejusdem est. Nemo non agnoscit et aequitati co ordinientius esse, ut alveus a flumine in pristinum alveum reve tente relictus in potestatem ejus veniat, cujus hac ager, ex quo factus, quam ut alius juris sit. Equitas vero haec nititur propositione praesente , quemadmodum mox et
Der is in sanae homo qua dominus habet jus rem silande. ei, que relinquendi in aso.), alveus vero, quem flumen sibis Amasasa citae agro ejus, ipsi est, quatenusia fiumuieuerum do
338쪽
ne ominis mos idemacquisendi origis 3IT
resinqui potest. talpae quoque ipsius simi quatenus pars o uerum agri fueruntis aer T.); si quis voluerit, alveum quoque , derelinquiqviem si fecit flumen ex agro sua, quatenas a fluvio iterum devotest relinqui pates, atque ripa , quatenus pars agri suifuerunt, , relinquere potes, consequenter cum res derelicta nullius Sax s. et L . , alveus quoque, quatenus a fluvio iterum dere qui potes cum ripis, quatenus pars agri fuerunt, a domina agri derelictus nutrius t Assumen, quodex agro tuo asiveum fecit, a priorem re Resitatio tersum fuerit alueum vis ad aliam partem fluat ager resim agri amnestus tua est es qualibet eius pars re tuta tua est Etenim si ne ad prio- flumen alveum in universum dereliquerit id aliam par-rem in eum rem fluens novum sibi ex agro tuo fecerit dominium in revertentra eo retines, quatenus a flumine iterum derelinqui potesto Quamobrem sibilumen revertatur ad priorem alveum, vel ad aliam partem fluasi derelicto; quem ex agro fecerat, alveo, in hoc pacto agrum restituat, vel etiam aliquam ejus partem; ager restitutus tuus est&quailibet ejus
par restitutae tua est Contrarium habetur iustis as de rer dimis proposi
fio praesens conveniet cum sententia Pomponi in o. E dea V. reri dom. Sententiam contrariam, qua ager resti-ratias praedia properipam possidentibus urealluvionis tribuitur, stricto jure veram agnoscit Gam l. p. . deaqu rectam. dum tamen addit, vix esse ut obtineat, ipse non dis tetur eam videri iniquam. Inde est, quod Doctores sententiam Gesi, quam retinuit Imperam in Institutionibus, stricto e summo juri alteram vero Pomponii aequitati convenire defendant, posteriorem ver riori praeserant; quod rigori praeferenda l. 8. C. de judiciis cum sum- Rris num
339쪽
mum ius, Oeerme autore lib. r. ine summa iniuria sitaemn Sigero ad Inst. s. a 3 de reri diu inculcante, non suis prestitiose inhaerendum sit juris subtilitatibus, quia plerumque tab autoritate juris stricti periculos erretur. Vid. . --,ui ad Inst. s. as de rer div. n. sqq. Prior sententia cur rigori juris convenire dicatur, rario haec est quod, dum flumen ex agro alveum facit, ager interit, adeoque etiam dominium Lissa. Cperit autem res domino suos,gs6., Jure alluvionis alveus juxta placita Jctorum Romanorum pertinet ad eos, qui praedia vicina possident.
.ioniam itaque prior possessu nec jure dominii, nee in re alluvionis oveum a fluvio iterum derelictum praetendere Iotest, stricto jure ipsius esse posse negatur. Posterior ubetur ideo aequior, quia prior pollessor damnum habet, .
vicinus lucrum captat me alterius damno locupletari ubdetur, consequenter illi potius de vitando damno, quam huic de lucro captando prospiciendum, Nos rigorem inris cum aequitate in concordiam revocavirmas, dum ex ipsa domini notione deduximus quod aequitati convenientiai censetur. Per nostras nimirum demonstrationes liquet,
quod jus strictum vult idem esse, quod siridet aequitas, moedo in distinguendus iis, quae diversa sunt, tuum non de siderari patiaris acumen Pervidisse hujus aliquid videtur inesen ciui qui priorem possetarem tanquam in remissa dominium retinere sentit, quamdiu spes recuperandi adhuc superest. Novus enim alveus quem fecit flumen ex agro tuo pro re amissa habori potest cujus recuphrandi spes adhuc superest, quatenus flumen eum dere. Iiuquere potest, ut, qui fuerat alveus rursus fiat ager B minium adeo in agro tuo, qui alveus factus est, retin tur, quatenus alveus fundus, qui ad pristinam agri laedem reverti potest. Videmus itaque subtilitates nostras anumto storum acutiorum non abhorrere.
340쪽
De dominio umodo idem acquirendi origim sy
s fumenta eum suum inmersum derataquens ex ur An prirem nodium sibi fecernet alveum, diripa fuerint pari agri tui a ripossessis ex auia per astavimem ripa adjicitur, tuum Dominaum m alveus enim in alveo retines , quatenus est fundus, qui adipe actus lacciem agri reverti potest, quemadmodum ex demonstra- ijus aratione superiori elucescit in i et . . Enimvero si flumen luvionis.
paullatim recedendo per alluvionem aliquid adjicit ripae, quae fuit pars agri tui; fundum in speciem agri restituit. Quamobrem quod per alluvionem adjicitur ripae, quariuerat pars agri tui a flumine occupati, tuum esse debet.
Non ignoro, rure Di storum distingui, utrum taviustino impetu pristinum alveum repetatis novum derelim quar, an vero Dilatim recedendo alluvionem faciat, nec nisi in priori casu alveum derelictum ad priorem clominium reverti jus vero alluvionis vicina praedia possidemtibus concedi. Enimvero posterius non minus aequitati repugnae, quam prius, quidem alveum spectes amquam tunctam, qui ad pristinam speciem reverti potest, non minus rigori juris convenire, ut ager per partes restiamtus tuus sit, quam in totus uno actu restituatur. Si rem
amisisti, non solum tota tua manet quamdiu recuperandi spes superest, sectitiam quaeliber ejus pars, quae recuperari potest, tua adhuc est. Neque hiae obstat, quod novum quid , non tuum esse videatur quod per alluvionem adjicit flumen Etenim ubi integrum alveum uno imperaedere.. inquit, non tibi restituitur fundus tuus, qualis erat ante, quam a fluvio occuparetur, sed vi flummis immutatus. Pars mitur fundi immutati per Hluvionem c in pristinum statum agri temtuta, ciuemadmodum totus restitatur derinlictione, cur tua non esse debeat ratio nulla est.Suffcitin utro