Hellnika. Historia graeca. Recensuit et praefatus est Ludovicus Dindorfius

발행: 1876년

분량: 346페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

LI B. V. T A P. IV. 181

πάντα τα καλὰ ποιῶν διετέλεσε, χαλεπον εἶναι τοιουτον ἄνδρα ἀποκτιννυναι την γαρ Σπάρτην τοιοίτων δεῖσθαι στρατιωτῶν. ο ουν ἀκουσας ταυτα ἀπηγγειλε 33τω Κλεωνυμω ὁ δ' ησθείς, εὐθυς ἐλθών προς τον

Ῥρχίδαμ ον ἐπεν τι μεν μῶν ἐπιμελει δη ι σμεν ευ δ' πίστω, ρχίδαμε, τι καὶ μεῖς πειρασόμεθα ἐπιμελεῖσθαι μηποτε συ ἐπὶ ri μετέρα φιλία αἰσχυνθ ρς. καὶ ου ἐψευσατο, ἀλλα καὶ ζῶν παντεποίει oσα καλὰ εν τῆ Σπάρτη, καὶ ν Λευκτροις προτου βασιλέως μαχόμενος συν Αείνων τω π0λεμάρχω

τρὶς πεσὼν πρῶτος τῶν πολιτῶν εν μέσοις τοι πολεμωις ἀπέθανε. καὶ νίασε μεν εις τα ἐσχατ' Ἀρχίδαμον, ς δ' υπέσχετο, ου κατήσχυνεν, ἀλλὰ μῆλλον ἐκόσμησε τοιούτω μεν δη τρόπω Σφodρίας ἀπέφυγε.Pῶν μέντοι θηναίων o βοιωτιάζοντες ἐδίδα-34σκον τον δῆμον, οι Λακεδαιμόνιοι Ου ὁπως τιμωρησαιντο, αλλὰ καὶ ἐπαινέσειαν τον Σφοδρίαν, τι ἐπεβούλευσε ταῖς Ἀθηναις καὶ κ τούτου οἱ 'Aθηναχι ἐπύλωσάν τε τον Πειραιὰ, ναυς τε ἐναυπηγOsντο, τοις τε Βοιωτοῖς πάση προθυμία ἐβοήθουν οι δ' αὐΛακε 35 δαιμόνιοι φρουράν τε ἔφηναν επὶ τους Θηβαίους, καὶ τον γησίλαον νομίσαντες φρονιμώτερον αν σφίσι του Κλεομβρότ0υ ἡγεῖσθαι ἐδέοντο αυτos ἄγειν την στρατιάν. o δὲ εἰπών ουδὲ αν ο ρ πολε δοκοίη ἀντεμπεῖν παρεσκευάζετο εἰς την ἔξοδον γιγνώσκων δ' ὁt 36 εἰ μη τις προκαταληψοιτο τον Κιθαιρῶνα, ο ράδιον ἐσται εἰς τὰς Θήβας ἐμβαλεῖν, μαθὼν πολεμουντας τους λειτορίους τ0ις ρχομενίοις και ξενικὰν τρέφοντας, ἐκοινολογήσατο αυτοῖς ἴπως προσγένοιτο τοξενικὸν αυτῶ εἴ τι δεηθείη ἐπειχε τὰ διαβατηρια ἐγέ- 37

αρχ0ντα τῶν παρὰ τοῖς λειτορίοις ξένων, καὶ μισθ' ὀν

232쪽

182 LIAE P. IV.δ0υς μηνός, ἐκέλευε προκαταλαβεῖν αυτους τον Κιθαιρῶνα τοῖς δ' 'Oρχομενιοις ἐπεν εως στρατεία in παυσασθαι οὐ πολέμow εἰ δε τις πόλις στρατιῆς ουσος εξω ἐπὶ πόλιν στρατευσοι, ἐπὶ ταύτην 384φη πρῶτον ἰέναι κατὰ το δόγμα τῶν συμμάχων. πεὶ δε περεβαλε τον Κιθαιρῶνα, ελθών εἰς Θεσπιὰς ἐκε θεν ορμηθεὶς ρει εH την τῶν Θηβαίων χώραν. ευρῶνδε ἀποτεταφρευμενον τε καὶ ἀπεσταυρωμένον κύκλωτο πεδίον καὶ τὰ πλείστου αξια qς χώρας, στρατοπεδευόμενος ἄλλοτ' αλλx καὶ μετ' αριστον εξάγων ἐδρ0eτης χωρας τὰ πρ0 εαυτου τῶν σταυρωμάτων καὶ της τάφρου οἱ γὰρ πολέμιοι. που ἐπιφαίνοιτο ὁ Ἀγησίλαος, ἀντιπαρρσαν αὐτῶ ντὸς οὐ χαρακώματος ως 3 ἀμυνούμενοι καί ποτε ἀποχωρ0sντος αὐτοληδη την επὶ το στρατόπεδον, οἱ τῶν qβαίων ἱππεῖς τέως αφανεῖς ἔντες ἐξαίφνης διὰ τῶν δ0ποιθμένων του χαρακώματος εξόδων ἐξελαυνουσι, καὶ οἱαίη ἀπιόντων προς δεῖπνον καὶ συσκευαζομένων τῶν πελταστῶν, τῶν δ' ἱππέων τῶν με ἔτι καταβεβηκότων, τῶν δ' ἀναβαι-

νοντων, ἐπελαυνουσι καὶ τῶν πελταστῶν συχνουε,

κατέβαλον καὶ τῶν ἱππέων Κλέαν καὶ Ἐπικυδίδαν

Σπαρτιάτας, και τῶν περιοίκων να αδικον, καὶ

τῶν Θηβαίων τινὰς φυγάδας ουπω ἀναβεβηκότας ἐπὶ

40 τοὐς ππους. ὁ δε ἀναστρέψας συν τοῖς ὁπλίταις ἐβοήθησεν ὁ γησίλαος, ῖτε ἱππεῖςήλαυνον εναντιον τοίς ἱππεfσι και τὰ δέκα ἀφ' βης εκ τῶν ὐπλιτῶν εθεισυν αὐτοῖς. οἱ μέντοι τῶν Θηβαίων ἱππεῖς ἐωκεσαι υποπεπωκόσι που ἐν μεο ημβρία ' πέμενον μεν γὰρ τοις ἐπελαύνουσιν ωστ' ἐξακοντίζειν τὰ δόρατα, ἐξικνosa το δ' Ου. ἀναστρέφοντες δε εκ τοσούτου ἀπέθανον αὐ- 41 τῶν δώδεκα. ως δε κατέγνω ὁ γησίλαος ὁτι ἀεὶ μετἄst στον καὶ οἱ πολέμιοι ἐφαίνοντο, θυσάμενος αμα s

233쪽

μίας εἴσω των χα9ακωμάτων ε δε τουτου τα εντὰς ἐτεμνε καὶ ἔκαε μεχρι του στεως ταῶτα δε ποιησας

καὶ πάλιν ἀποχωρήσας εἰς οεσπιάς. ἐτείχισε το ἄστυ αυτοῖς και κεῖ μεν Φοιβίδαν κατέλtπεν ἀρμοστήν. αυτος δ' υπερβαλὼν πάλιν εἰς τα Μέγαρα τους μεν συμμάχους διῆκε, το ὁ πολιτικον στράτευμα ἐπ' οἴκου ἀπήγαγεν. Aid τουτου ὁ Φοιβιδας ἐκπέμπων μεν ληστήρια 42 ἔφερε και γε τους Θηβαίους, καταδρομὰς ὁ ποtOύμενος κακουργει Vν χώραν. λδ α Θηβαῖοι ἀν-τl τιμωρεισθαι βουλόμενοι τρστευουσι πανδημεὶ ἐπὶ την των Θεσπιέων χώραν ἐπεὶ δ' , σαναν in χώρα. ὁ Φοιβίδας συν τοις πελτασταῖς προσκείμενος ουδαμοῖεῖα αυτους ἀποσκεδάννυσθαι V φάλαγγος ωστε οἱ

Θηβαῖοι μάλα ἀχθόμενοι τῆ ἐμβολῆ θάττονα την ἀποχώρησιν ἐποιουντο, καὶ οἱ ὀρεωκόμοι δε απορριπτοί τε ον εἰλήφεσαν καμπὴν ἀπήλαυνον οἰ καδε ' ουτωδειν0ς φόβος τω στρατευματι ἐνέπεσεν ὁ δ' εν τούτω 43

θρασέως ἐπεκειτο περι ἐαυτον μεν ἔχων το πελταστι-.κota', το δ οπλιτικον εν τάξει πεσθαι κελεύσας καιε ελπίδι γενετο τροπὴν των νδρῶν ποιησασθαι 'Gυτός τε γαρ ερρωμένως ηγεῖτο, και τοις ἄλλοις ἄπτεσθαι των ανδρῶν παρεκελεύετο, καὶ τους των ε

σπιίων πλίτας ἀκολουθεῖν ἐκέλευεν ως δὲ ἀποχω- 4400υντες οἱ των Θηβαίων ππεῖς ἐπι νάπη διαβάτω εγίγν0ντο πρῶτον μενέη ροίσθησαν, ἔπειτα δε ἀνε-

στρεφον di το ἀπορεῖν πρωιαβαῖεν οἱ μεν ουν πελτασταὶ λίγοι oντες ο πρῶτοι φοβηθέντες αυτους ἔφυγον οι δε ιππεῖς αυ τούτο ς εἶδον, ἐδιδάχθησαν ποτων φευγόντων πιθέσθαι αυτοῖς. καὶ ὁ μευ δη Φοιβί- θύας σι δυο η τρεῖς μετ' et του μαχόμενοι απέθανον.

234쪽

18 B. C A P. IV.οι ε ιισθοφόροι τούτου γενομένου πάντες φυγον. ἐπεὶ δὲ φευγοντες ἀφίκοντο προς τους πλίτας των Θεσπιέων, κἀκεινοι, μάλα πρόσθεν μέγα φρονουντες μ υπείξειν τοῖς Θηβαίοις, φυγον, ουθέν τι πάνυ dtωκόμενοι καὶ γὰρ ν δ ὁ ψέ. και ἀπέθνησκον μεν ου πολλοί, μως ὁ Ου πρόσθεν ἔστησαν οι Θε- 46 σπιεῖς, πρὶν ν τω τείχει ἐγένοντο. εκ δε τούτου πάλιν αὐ- των Θηβαίων ἀνfζωπυρεῖτο, και ἐστρατευοντυ εἰς Θεσπιὰς καὶ εις τὰς ἄλλας τὰς περιοικίδας πόλεις ὁμεντ0ι δῆμος ξ αυτίν εἰς τὰς Θήβας ἀπεχωρει εν πάσαις γὰρ ταῖς πόλεσι δυναστεῖαι καθειστήκεσαν, ωσπερ εν Θήβαις ' στε καὶ ι εν ταυται ταῖς πόλεσι φίλοι των Λακεδαιμονίων βοηθείας ἐδέοντο μετὰ ετον οιβίδα θανατον πολέμαρχον μεν και μόραν οι Λακεδαιμόνιοι κατὰ θάλατταν πω φαντες τὰς Θεσπιὰ ἐφύλαττον.47 Ἐπεὶ δε το εαρ ἐπίστη, πάλιν φαινον φρουρὰν fetet . o ἔφοροι εες τὰς Θήβας, καὶ του Ἀγησιλάου γ περ τό

πρόσθεν, ἐδέοντο γεῖσθαι ὁ δ' υπερ της εμβολῆς

ταυτὰ γιγνώσκων, πριν και τὰ διαβατήρια θυεσθαι, πέμψας προ τον εν Θεσπιαῖς πολέμαρχον ἐκέλευε προ-. καταλαβεῖν το,περ τῆς κατατὀν Κιθαιρῶνα ὁδου ἄκρον 48 καὶ φυλάττειν εως ἀν αυτὸς ἐλθ/ὶ ἐπει ὁ τουτο περβαλὼν ἐν ταῖς Πλαταιαῖς εγένετο, πάλιν προσεποιήσατοεις τὰς Θεσπιας πρῶτον ἰέναι, και πέμπων ἀγοραν τε ἐκέλευε παρασκευάζειν καὶ τὰς πρεσβείας κεῖ περιμμνειν Ἀστε οἱ Θηβαῖοι ἰσχυρῶς την προς Θεσπιῶν μ'

40 βολὴν ἐφύλαττον ο δε υγησίλαος τρὶ στεραία ἄμα τῆημέρα θυσάμενος ἐπορευετο την ἐπ Ερυθράς καὶ ως στρατεύματι δυοῖν ἡμέραιν οδὸν ἐν μια κατανύσας εφθασεν περβὰς το κατὰ Σκῶλον σταύρωμα, πρὶν ἐλθεῖν τους Θηβαίους ἀπὸ της φυλακῆς, καθ' ἡν το προ-

235쪽

LIAE. V. AE A P. V. 185σθεν εἰσηλθε τουτο ε ποιησα τα προ εω V των Θηβαίων πόλεως δύο μεχρι της αναγραίωW τι γαρ τότε καὶ την άναγραν οἱ περὶ Υπατόδωρον, φίλοι ἄντες των Λακεδαιμονίων, εἰχον καὶ κ τούτου δὴ ἀπ ρει εν ἀρέστερῆ εχων το τεῖχος ο δε Θηβαῖοι πελ 50θόντες ἀντετάξαντο επὶ Γραῖς στοθύει, πισθεν χον τε την τε τάφρον καὶ το σταύρωμα, νομίζοντες καλὰν εἰναι ενταυθα διακινδυνευειν ' καὶ γαρ στενὸν ην ταυτη επιεικῶς καὶ δυσβατον το χωρίον ὁ δ' 'Aγησίλαος ἰδὼν ταυτα πρὸς κείνους μεν ου ηγεν, πισιμώσας δε προς την πόλιν ηει. οἱ δ' αs Θηβαῖοι δείσαντες περὶ 51της πόλεως, τι εὐημτην, ἀπ0λιπόντες ευθα παρατεταγμένοι σαν δρόμω θεον εἰς την πόλιν την ἐπὶ Ποτνιὰς οδόν ην γαρ χυτη ἀσφαλεστίρα καὶ μέντοι ἐδόκει καλὸν γενεσθαι το ενθυμημα του Ἀγησιλάου, τι πόρρω ἀπαγαγών απλτων πολεμίων ἀποχωρεῖν δρόμωαυτους ἐποίησεν δμως μεντοι επὶ παραθέοντας αυ- τους των πολεμάρχων τινες επέδραμον συν ταῖς μόραις. 0 μέντοι Θηβαῖοι απλτων λόφων τα δόρατα ἐξηκόντι 52ζον, στε καὶ ἀπέθανεν Ἀλύπητος, ις των πολεμάρχων, ἀκοντισθεὶς δόρατι Ἀμως δε και απῖ τούτου του λόφου τράπησαν οἱ Θηβαῖοι - στε ἀναβάντες οἱ Σκιρῖται καὶ των ἱππέων τινες ἔπαιον του τελευταίους των Θηβαίων παρελαύνοντας εἰς την πόλιν ως μέν-53 τοι ἐγγυς του τείχους εγένοντο, sποστρέφουσιν οἱ Θηβαιοι οἱ δε Σκιρῖται ἰδόντες αυτους θῆττον η βάδην ἀπῆλθον. και απέθανε μεν ουδεὶς αυτῶν δμως ε οἱ Θηβαχι τρόπαιον στησαντο, ἔτι ἀπεχώρησαν οἱ ἀναβάντες ὁ μέντοι γησίλαος, ἐπεὶ ρα ν ἀπελθών 54

236쪽

186 I IB. V. P. IV. στῶν, οῖήσαν μισθοφόροι τοῖς Θηβαίοις, καὶ το - βρίαν ἀνακαλουντων οτι υ ηκολουθει, ποστρα φεντες οἱ των 'Ολυνθίων ἱππεῖς, δη γὰρ κατὰ τους ορκους συνεστρατευοντο, δίωξάν τε αυτους προς ορθιον, καθάπερ κολουθουν, καὶ ἀπέκτειναν αυτῶν μάλα πολλο ἴς ταχὴ γὰρ προ αναντες εὐήλατον ἀλλ55 σκονται πεζοὶ ἱππέων ἐπει δ' εγένετο ὁ 'Aγησίλαος εν ταῖς Θεσπιαῖς, εὐρων στασιάζοντας τοὐς πολίτας, καὶ βουλ0μενων των φασκόντων -κωνίζειν ἀποκτεῖναι τοὐς εναντίους, ων και Μενων ' ν, Osτομεν ουν ουκ πέτρεψε διαλλάξας δε αὐτοῖς καὶ ρκους ὀμόσαι ἀλλήλοις ἀναγκάσας, ἴτως ἀπηλθε πάλιν διὰ του Κιθαιρῶνος την ἐπὶ Μέγαρα και ἐκειθεν τοὐς μεν συμμάχους ἀφῆκε, τ ὁ πολιτικον τράτευμα οἴκαδε απηγαγε. o μάλα ὁ πιεζόμενοι of Vβαῖο σπάνει σίτου διατο δυοῖν ἐτοῖν μη εἰληφέναι καρπον ε της γης πω πουσιν ἐπὶ δυοῖν τριηροιν ἄνδρας εις Παγασὰς επὶ σῖ-τ- δέκα τάλαντα δόντες Ἀλκέτας δε ὁ Λακεδαιμόνιος φυλάττων XZρεόν, εν κεῖνοι τον σῖτον συνεω- νοῶντο, ἐπληρωσατο τρεῖς τριηρεις, ἐπιμεληθεὶς οπως μ εξαγγελθείη επε δε ἀπηγετο οσῖτος, λαμβάνειουλκέτας τόν τε σῖτον καὶ τὰς τριηρεις, και τους ἄνδρας ἐζωγρησεν ουπιελάττους οντας η τριακοσίους τούτους 57 3 ειρξεν εν ij ἀκροπόλει, οὐπερ αὐτος ἐσκηνου ἀκολουθοοντος ὁ τιχGς των Πρειτῶν παιδός, δεφασαν, μάλα καλos τε κἀγαθos, καταβαίνων ε της κροπόλεως πε9ὶ,osτον ην καταγνόντες δε ο αἰχμάλωτοι τηνἀμέλειαν καταλαμβάνουσι την ἀκρόπολιν, κώνή πόλις ἀφίσταται στ' εὐπόμως δ' οἱ Θηβαῖοι σιτουπαρεκομίζοντο.

58 1ποφαίνοντος ὁ πάλιν τολῆρος ὁ μενυγησίλαος

237쪽

LI B. V. T P. IV. 187 κλινοπετης ν. τε γα ἀπῆγε το στράτευμα κ των stΘηβῶν εν τοῖς μεγάροις ἀναβαίνοντος αυτολε τουωφροδισίου εἰς το ἀρχεῖον ρήγνυται ὁποία δ φλεψ,

καὶ ἐρρυη το εκ ου σώματος αiμα εις λυγιες σκέλος. γενομενης δε της κνήμης περόγκου καὶ δυνῶν αφορητων, Συρακόσιός τις ἰατρος σχάζει την παρὰ τῶ σφυρῶ φλεβα αυτos. ως δε απαξήρςατο ερρε αυτ νύκτα τε καὶ μέραν αἱμα και πάντα ποιοὐντες Ουκ ἐδυναντο σχεῖν το ρείμα πριν ἐλιποψύχθος τότε μέντοι ἐπαύσατο και οὐτως κεῖνος με ἀποκομισθεὶς εἰς Λακεδαίμονα ἐρρώστει τό τε λοιπὰ ν θέρος καὶ διαχειμῶνος. Οι δε Λακεδαιμόνιοι, πεὶ ἔαρυπέφαινε, πάλιν59 φρουράν τε φαινον και Κλεόμβροτον γεῖσθαι κελευον επε δ εχων το στράτευμα προς τῶ κιθαιρῶνιεγένετο, προύσα αυτω ο πελτασταὶ ς προκαταληψόμενοι τα περ της οδο s. Θηβαίων δε και Ἀθηναίων προκατεχοντές τινες τὸ κρον τέως με εἴων αυτοὐς ἀναβαίνειν επει δ' π' αὐτοῖς σαν, ξαναστάντες εδίωκον και ἀπέκτειναν πε9ὶ τετταράκοντα τούτου δε γενομενου ὁ Κλεόμβροτος δύνατον νομίσας ὀυπερβηναι εἰς την των Θηβαίων, πηγαγε τε και διηκε τὸ στράτευμα. λλεγέντων δε των συμμάχων εις Λακεδαίμονα, 60 λόγοι γίγνοντο απὸ των συμμάχων ὁτι διαμαλακίαν κατατριβήσοιντο υπὰ os πολεμου. ξεῖναι γα σφίσι ναs πληρώσαντας πολὐ πλείονας τῶν Ἀθηναίων ελεῖν λιμήτην πόλιν αυτῶν ξεῖναι δ' εν ταῖς αυταῖς ταύταις ναυσὶ και εἰς Θηβας στράτευμα διαβιβαζειν, εἰ μεν βούλοιντο, επι Φωκεων, εἰ δε βουλοιντο, επι Κρευσιος. ταsτα δε λογισάμενοι ξηκοντα μεν τριήρεις επληρω-61σαν, Πόλλις δ' et τῶν ναύαρχος γένετο και μέντοι

238쪽

188 LIB. V. T A P. IV. ουπιεψευσθησαν οἱ ταυτα γνόντες, ἀλλ' οἱ 'Aθηναῖοι επολιορκουντο τὰ γὰρ σιταγωγὰ αυτοῖς πλοῖα επὶ μεντον Γεραστὸν ἀφίκετο εκειθεν δ' υκετιχθελε παραπλεῖν του ναυτικοφοντος του Λακεdαιμονίων περί τε Αἴγιναν καὶ Κέω και Ἀνδρον γνόντες θ' οἱ θηναλιτην ἀνάγκην, νέβησαν αυτοὶ εἰς τὰς ναsς, και ναυμαχήσαντες πρὰ τον Πόλλιν αβρχυ γ0υμένου -κῶσι si ναυμαχία και εμεν σῖτος τοις θηναίοις οὐτω62 παρεκομίσθη παρασκευαζομένων δε των Λακεδαιμ0srs. νιων στράτευμα διαβιβάζειν επὶ τους Βοιωτούς, ἐδεήθησαν οἱ Θηβαῖοι των θηναίων περι Πελοπόννησον στράτευμα πέμψαι, νομίσαντες τι εἰ τομο γένοιτο,ου δυνατον σοιτο τοῖς Λακεδαιμονίοις ἄμα μεν τηνεαυτῶν χωραν φυλάττειν, ἄμα δε τὰς περὶ κεῖνα τὰ χωρία συμμαχίδας πόλεις, ἄμα δε στράτευμα διαβι-63βάζειν ἱκανον προ εαυτούς. και οἱ Ἀθηναῖοι μέντοι οργιζόμενοι τοι Λακεδαιμονίοις δια το Σφοδρία 9-γον, προθυμως ξέπεμψαν περὶ θ Πελοπόννησον ναs τε ξηκοντα πληρωσαντες και στρατqγον αυτῶν Tιμόθεον ελόμενοι. τε δε εις τὰς Θηβας ουκὰμ εβλη κότων των πολεμίων υτ εν Ἀλεόμβροτος γε την στρατιὰν ετει οὐτ' ἐν πιμόθεος περιέπλευσε, θρα- .

σέως δ' ἐστρατεύοντο οἱ Θηβαῖοι επὶ τὰς περιοικίδας 64 πόλεις καὶ πάλιν αὐτὰς ἀνελάμβανον ὁ μέντοι ιμόθεος περιπλεύσας Κέρκυραν με εὐθὴς φ ἐαυτω

ἐποιησατ ' ου μέντοι νδραποδίσατο ουδε ἄνδρας ε φυγάδευσεν οὐδε νόμους μετέστησεν ων α περὶ 654κεῖνα πόλεις πάσας εὐμενεστέρας ἔσχεν ἀντεπλήρωσαν δε και οἱ Λακεδαιμόνιοι ναυτικόν, και κόλοχ0ν

ναύαρχον, μάλα θρασῶν ἄνδρα εξέπεμψαν διέπειδη εἶδε τὰς μετὰ Τιμοθέου ναsς, υκ μέλλqσε, καίπε ἔξ νεῶν αὐτω ἀπουσῶν των Ῥμβρακιωτίδων, αλλα

239쪽

LI B. V. C A p. IV. TI R. VI. P. I. 189 πεντε καὶ πεντηκοντα εχων ναυς εξήκοντα υσαις ταῖς

μετὰ Ῥοθέου ἐναυμάχησε. καὶ τότε μεν ηττηθη, και τρόπαιον ὁ ιμόθεος εστησεν ἐν Ἀλυζία ὁ δε ἀνειλ 66κυσμένων ων ιμοθεου νεῶν καὶ ἐπισκευαζομένων, επεὶ παρεγενοντο αυτω αἱ Ἀμβρακιώτιδες ἔξ τριήρεις, επὶ τηνωλυζίαν ἔπλευσεν, ἔνθα ν ό ιμόθεος ώς δ' ου ἀντανῆγε, τρόπαιον, κἀκεινος ἐστήσατο ν ταῖς ἐγγυτάτω νήσοις ὁ δε ιμόθεος επε α τε εἶχεν

ἐπεσκευασε κώ εκ Κερκυρα αλλας προσεπληρώσατο, γενομένων αυτω των πασῶν πλέον βδομήκοντα, πολυ δ υπερεῖχε ναυτικῶ χρηματα μέντοι μετεπέμπετο 'Aθηνηθεν πολλῶν γαρ ἐδεῖτο, α τε πολλὰς ναυς

ἔχων

V μεν ουν Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι περὶ ταυτα I. ησαν οἱ δὲ Θηβαῖοι πεὶ κατεστρέψαντο τὰς ἐν λὶ Βοιωτία πόλεις, ἐστράτευον καὶ εἰς την Φωκίδα. ς δ αυ και οἱ Φωκεῖς ἐπρέσβευον εἰς ζν Λακεδαίμονα καὶ λεγον τι εἰ, βοηθησοιεν ου δυνήσοιντο μηπείθεσθαι τοῖς qβαίοις, ἐκ τούτου οἱ Λακεδαιμόνιοι διαβιβάζουσι κατὰ θάλατταν εις Φωκέας Κλεόμβροτόν τε τον βασιλέα και με αυτο τέτταρας μόρας καιτων συμμάχων το μέρος. Σχεδὸν δε περὶ τοῆτον τον χρόνον και ἐκ Θεττα 2λίας ἀφικνεῖται προς τὰ κοινον των Λακεδαιμονίων Πολυδάμας Φαρσάλιος Ῥυτος δὲ και ἐν ρ ἄλλn ετ ταλία μάλα ευδοκίμει, και ἐν αυτ li δε n πόλει ολως ἐδόκει καλός τε κἀγαθὸς εἶναι στε κά στασιάσαντες

240쪽

190 L B. I. T A P. Ioi Φαρσάλιοι παρακατέθεντο αυτ την ἀκρόπολιν, καὶ τὰς προσόδους ἐπέτρεψαν λαμβάνοντι , σα ἐγεγραπτοεν τοῖς νόμοις, εἴς τε τα ἱερὰ ἀναλίσκειν καὶ εἰς την αλ-3um διοίκησιν κἀκεῖνος μίντοι ἀπο τούτων των χρημάτων την τε ἄκραν φυλάττων διέσωζεν αυτοῖς καὶ ταλλα διοικῶν ἀπελογίζετο κατ ενιαυrόν. και ὁπότε μ ν ἐνδεησειε, παρ' ἐαυτου προσετίθει, πότε δε περιγένοιτο της προσόδου, ἀπελάμβανεν. ην δε καὶ αλ- λως φιλόξενός τε και μεγαλοπρεπη τον Θετταλικον τρόπον. υτος ουν πεὶ ἀφίκετο εἰς την Λακεδαίμονα, iπε τοιάδε.

πιώ, Ἀνδρες Λακεδαιμόνιοι, πρόξενος υμῶ sa

καὶ υεργέτης ἐκ πάντων ων μεμνήμεθα προγόνων, ἀξιῶ, ἐάν τέ τι απορῶ, προδυμὰς ἰέναι, εάν τέ τι χαλεπ0ν μῖν ἐν τῆ Θετταλία συνιστῆται, σημαίνειν. ἀκουετε μεν ουν ευ oid ὁ τι καὶ μεῖς γάσονος νομα

ὁ γαρ ἀνηρ καὶ δυναμιν εχε μεγάuην και νομαστός ἐστιν. ουτος δε σπονδὰς ποιησάμενος συνεγενετό μοι,5 καὶ ἐπε αδε υτι εν, ω Πολυδάμα, καὶ ἄκουσαν την μετέραν πόλιν δυναίμην ἄν παραστησα- σθαι ξεστί σοι κ τῶνδε λογίζεσθαι. εγὼ γάρ, φη, ἔχω με Θετταλίας τὰς πλείστας καὶ μεγίστας πόλεις συμμάχους κατεστρεψάμην δ' υτας υμῶν συν αυ- ταῖς τα εναντία ἐμοὶ στρατευομένων. καὶ μην οἶσθά

γε οτι ξένους ἔχω μισθοφόρους εἰς ξακισχιλίους, οἶς,ώς ἐγὼ οἶμαι, soεμία πόλις δυναιτ' ἀν ραδίως μάχεσθαι ἀριθμὸς μὲν γάρ, ἔφη, καὶ ἄλλοθεν ου ἀι

ἐλάττων ἐξέλθοι χλλὰ ταμεν ἐκ τῶν πόλεων στρατεύματα τους μὲν προεληλυθότας ηδ ταῖς λικίαις ἔχει, τους δ' υπω ακμάζοντας σωμασκοίσί γε μην μάλαολίγοι τινες ἐν ἐκάστη πόλει παρ' ἐμοὶ δε υδεὶς μι- ωσθοφορεῖ, στι μη ἱκανός ἐστιν ἐμοὶ ἴσα πονεῖν αυ-

SEARCH

MENU NAVIGATION